Ժուան Կաբրալ ջի Մելու Նիտու

Ժուան Կաբրալ ջի Մելու Նիտու (, ), բրազիլացի պոետ, դիվանագետ։

 Կենսագրություն 
Ծնվել և կրթությունն ստացել է Ռեսիֆում (Պեռնամբուկո նահանգում)։

1940 թ. հարում է մայրաքաղաքային պոետ-ավանգարդիստների խմբին (Ժորժի դը Լիմա, Կառլոս Դրումմոնդ ջի Անդրադե)։ Բանաստեղծությունների առաջին՝ Երազաքար ժողովածուն, որ լույս տեսավ 1942 թ., նշանակալիորեն ազդված էր Մուրիլո Մենդեսի և Կառլոս Դրումմոնդա ջի Անդրեադի ստեղծագործությունների կողմից։ 1946 թվականին դիվանագիտական ծառայության է անցնում, որով զբաղվում է ողջ կյանքում. դիվանագիտական ծառայության մեջ է գտնվել Իսպանիայում, Անգլիայում, Ֆրանսիայում, Շվեյցարիայում։ 1940-ական թթ. վերջին ապրում և աշխատում էր Բարսելոնայում, մտերմանում է Խոան Միրոյի, Ժոան Բրոսսայի և Dau al Set (Անտոնի Տապիես, Մոդեստ Կուշարտ) խմբի այլ անդամների հետ։

Ամուսնացել է երկու անգամ։ Առաջին կնոջից՝ Ստելլա Մարիա Բարբոազա ջի Օլիվեյրայից (Stella Maria Barbosa de Oliveira), ունեցել է հինգ զավակ։ 1986 թ. երկրորդ անգամ ամուսնանում է բանաստեղծուհի Մարլի ջի Օլիվեյրայի (Marly de Oliveira) հետ։

1999 թ.՝ մահվանից հետո, շատ-շատերը համոզմունք էին արտահայտում, որ նա կարող էր լինել գրականության բնագավառում Նոբելյան դափնեկրի հաղթող թեկնածուն"Reportagem sobre João Cabral de Melo Neto." O Estado de São Paulo, São Paulo, 10 de outubro de 1999.։

 Ստեղծագործությունը 
Բանաստեղծությունների մեջ հակված է օբյեկտիվիստական, ոչ անձնական պոեզիային (Մալլարմե, Վալերի) և խիստ ձևերը, ինչը քննադատներին տեղիք տվեց խոսել նրա ինքնօրինակ կոնստրուկտիվիզմի մասին

 Բանաստեղծություններ 
 Pedra do Sono (1942)
 Os Três Mal-Amados (1943)
 O Engenheiro (1945)
 Psicologia da Composição com a Fábula de Anfion e Antiode (1947)
 O Cão Sem Plumas (1950)
 O Rio ou Relação da Viagem que Faz o Capibaribe de Sua Nascente à Cidade do Recife (1954)
 Dois Parlamentos (1960)
 Quaderna (1960)
 A Educação pela Pedra (1966)
 Museu de Tudo (1975)
 A Escola das Facas (1980)
 Auto do Frade (1984)
 Agrestes (1985)
 Crime na Calle Relator (1987)
 Primeiros Poemas (1990)
 Sevilha Andando (1990)

 Էսսեներ 
 Consideração sobre o Poeta Dormido (1941)
 Prática de Mallarmé (1942)
 Joan Miró (1942)
 Poesia e Composição (1952)
 Carta a Murilo Mendes (1972)
 Prosa (1998)

 Ճանաչում 
Նրա Morte e Vida Severina պոեմը անգլերենով թարգմանում է Էլիզաբեթ Բիշոփը, որի հիման վրա երաժշտական դրամա է գրում Շիկո Բուարկեն։

Բրազիլիական գրական ակադեմիայի անդամ (1968). Մամոենսի մրցանակ (1990), Նեյշտադյան գրական մրցանակ (1992), Իբերոամերիկյան պոեզիայի մրցանակ՝ թագուհի Սոֆիի կողմից (1994).

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 


Կատեգորիա:Բրազիլացի բանաստեղծներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի գրողներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դիվանագետներ
Կատեգորիա:Բրազիլացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Դիվանագետներ այբբենական կարգով