Էկզոհիմք

Էկզոհիմք, էկզոլորտի ստորին սահմանը։ Գտնվում է այն բարձրության վրա, որտեղ մասնիկների միջին ազատ ընթանալը հավասար է միատեսակ մթնոլորտի բարձրությանը։ Մտաբերալ ասած՝ դա մթնոլորտի այն շերտն է, որտեղ միմյանց բախումները այլևս չեն կարող պահել գազերի մասնիկներին՝ խոչընդոտելով նրանց մոլորակից դուրս թռչելուն։ Էկզոհիմքից վեր մասնիկները շարժվում են բալիստիկ ուղիներով, և բավարար արագությամբ կարող են ազատ դուրս գալ մոլորակից։

Երկրի մթնոլորտում էկզոհիմքը գտնվում է մոտ 500—1000 կմ բարձրության վրա՝ կախված արևի ակտիվությունից։ Արևի բարձր ակտիվության ժամանակ թերմոսֆերայի հաստությունը մեծանում է, հետևաբար՝ էկզոհիմքի բարձրությունը նույնպես։

Երկրի էկզոհիմքի վրա ջերմաստիճանը տատանվում է մոտ 1000 Կ, ինչը համապատասխանում է ջրածնի ատոմների միջին արագությանը մոտ 5 կմ/վ։ Սա քիչ է Երկրի երկրորդ տիեզերական արագությունից (10,8 կմ/վ) այս բարձրության վրա, բայց ջրածնի ատոմների արագությունները լայնորեն տարածված են միջին արժեքից, ուստի որոշ ատոմներ կարող են հաղթահարել մոլորակի գրաֆիտացիոն ուժը։

 Տես նաև 
 Երկրի մթնոլորտ
 Էկզոլորտ

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Աշխարհագրական եզրեր