Վլադիմիր Սոլովյով (փիլիսոփա)

Վլադիմիր Սերգեևիչ Սոլովյով (, ), ռուս փիլիսոփա, աստվածաբան, բանաստեղծ, հրապարակախոս, գրաքննադատ, Գիտությունների Կայսերական ակադեմիայի պատվավոր ակադեմիկոս (1900)։ Կանգնած է 20-րդ դարասկզբի ռուսական հոգևոր վերածննդի ակունքներում։ Ազդեցություն է ունեցել Նիկոլայ Բերդյաևի, Սերգեյ Բուլգակովի, Սերգեյ և Եվգենի Տրուբեցկոյների, Պավել Ֆլորենսկու, Սեմյոն Ֆրանկի փիլիսոփայական հայացքների ձևավորման, ինչպես նաև բանաստեղծ–սիմվոլիստներ Անդրեյ Բելիյի և Ալեքսանդր Բլոկի ստեղծագործության վրա։

Դանիիլ Անդրեևի կարծիքով Սոլովյովը «միակ ռուս փիլիսոփան է, որն արժանի է այդ անվանը առանց որևէ վերապահման»Роза Мира. 10 кн. 4 гл. (1958)

 Հիմնական կրոնա–փիլիսոփայական երկեր 
 Զուտ գիտության փիլիսոփայական սկզբունքները (Философские начала цельного знания, 1877)
 Ընթերցումներ աստվածամարդկության մասին (Чтения о богочеловечестве, 1878)
 Վերացական սկզբունքների քննադատություն (Критика отвлеченных начал, 1880)
 Արվեստի ընդհանուր իմաստը (1890)
 Միջնադարյան աշխարհընկալման անկման մասին (Об упадке средневекового миросозерцания, 1891)
 Սիրո իմաստը (Смысл любви, 1894)
 Բարության արդարացումը (Оправдание добра, 1897)
 Երեք զրույց պատերազմի, առաջընթացի և համաշխարհային պատմության ավարտի մասին (Три разговора о войне, прогрессе и конце всемирной истории, 1900)

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
Վլադիմիր Սոլովյով 

Կատեգորիա:19-րդ դարի փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Բանաստեղծներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի դասախոսներ
Կատեգորիա:Մոսկվայի պետական համալսարանի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Ռուս աստվածաբաններ
Կատեգորիա:Ռուս գրաքննադատներ
Կատեգորիա:Ռուս հրապարակախոսներ
Կատեգորիա:Ռուս փիլիսոփաներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ
Կատեգորիա:Օկուլտականություն