Ստեփան Թարյան

Ստեփան Միքայելի Թարյան (Թարխարարյան) (), հայ բեմանկարիչ, քանդակագործ։ ՀԽՍՀ արվեստի վաստակավոր գործիչ (1945)։

Եղել է ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստ Մայրանուշ Պարոնիկյանի ամուսինը։

 Կենսագրություն 
Մեծացել է Թիֆլիսում։ Ավարտել է Թիֆլիսի գեղարվեստի ուսումնարանը (1918), Լենինգրադի գեղարվեստի ակադեմիայի քանդակագործության բաժինը (1927)։ 1927 թվականին տեղափոխվել է Երևան։

1920 թվականին արտանկարել է Անիի Տիգրան Հոնենցի եկեղեցու որմնանկարները։
մինի|Ստեփան Թարյանի հուշատախտակը Երևանի Տիգրան Մեծի պողոտայում
Առաջին ձևավորումը եղել է «Խաթաբալա» ներկայացումը 1927 թվականին Գաբրիել Սունդուկյանի անվան ակադեմիական թատրոնում։ Աշխատել է Պատանի հանդիսատեսի թատրոնում, ինչպես նաև Կիրովականի (այժմ՝ Վանաձոր), Արտաշատի և Ալավերդու թատրոններում։

«Հայֆիլմում» ձևավորել է «Կիկոս» (1933), «Գիքոր» (1934) ֆիլմերըՈվ ով է. հայեր. Կենսագրական հանրագիտարան, հատոր առաջին, Երևան, 2005։

 Թատերական ձևավորումներ 
 «Խաթաբալա» (1927 թ., 1940 թ., 1945 թ.)
 «Պեպո» (1929 թ., 1948 թ.)
 «Քանդած օջախ» (1938 թ.)
 «Նապոլեոն Կորկոտյան» (1934 թ.)
 «Ցասում» (1930 թ.)
 «Արշալույսին» (1937 թ.)
 «Հրացանավոր մարդը» (1938 թ.)

 Քանդակներ 
Հեղինակ է Վանո Խոջաբեկյանի (1930), դերասանուհի Մայրանուշ Պարոնիկյանի (1945) դիմաքանդակների (երկուսն էլ՝ մարմար, ՀԱՊ), «Սպասում» քանդակի (1930-ական թթ., Երևանում տեղադրվել է 2000 թ.)։

 Պատկերասրահ 

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Հայ բեմանկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ թատերական նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ