Վունգտաու

Վունգտաուն ,() (Հանոյական ակցենտ , Հոշիմինի ակցենտ:  ), քաղաք է Վիետնամի հարավային մասում։ Քաղաքի բնակչությունը կազմում է 240 հազար մարդ, տարածքը 140 կմ²։

 Պատմություն 
Քաղաքը 1296 թվականին հայտնի էր նաև Թյամբո անունով։ 1658 թվականին Նգուեն Ֆուկ Թան իշխանը երկու հազարանոց զորքով գրավեց քաղաքը և տվեց Թամթհանգ անունը, իսկ շուրջը ձևավորվեց Ֆիոկտյոմի գավառը։

1776 թվականին Վունգտաու թերակղզին հիշատակվեց վիետնամացի պատմաբան Լե Կյուի Դոնի «Առևտրի կառավարման մասին տարբեր նշումներ» տարեգրքում։ Նա գրել է, որ Վունգտաու ծովախորշը հետաքրքրում է բազմաթիվ ձկնորսների, շնորհիվ լեռներից իջնող գետերի։

1775 թվականից ծովածոց սկսեցին մտնել Պորտուգալիայի և Ֆրանսիայի նավերը։ Եվրոպացիները տեղանքը անվանում էին  միս Սեն-Ժակա։ Առևտրային նավերը գրավում էին ծովահեններին, և Զյա Լոնգ կայսրը իր կառավարման վերջում հրամայեց ափի պաշտպանության համար ամրոց կառուցել։ Ամրոցում հերթապահում էին երեք բանակներ։ Նրանց հրամանատարները՝ Ֆան Վան Ձին, Լե Վան Լոկը և Նգո Վան Հոցեն, 1822 թվականին կայսր Մին Մանգի կողմից Վունգտաու կղզում պարգևատրվեցին հողերով։ Այդ հողերը դարձան առաջին գյուղերը՝ Տհանգնյատը, Տհանգնին, Տհանգտամը։

1859 թվականի փետրվարի 10-ին ամրոցի պաշտպանները գնդակոծեցին 12 նավերից բաղկացած իսպանական նավատորմը ծովակալ Շառլ Ռիգո դը Ժենույի հրամանատարությամբ։ 
Վիետնամցիները պարտություն կրեցին, իսկ ֆրանսիացիների ճանապարհը բաց էր դեպի Հոշիմինի, որը նրանք գրավել էին մարտին։
Վունգտաուն կարևոր կետ դարձավ ծովի կողմից Հոշիմինիի պաշտպանության համար։ 1864 թվականին Վունգտաուն քաղաքը միացվեց Բարիա քաղաքին և հանձնվեց Հոշինիմայի կառավարությանը։

1895 թվականին Կոհինհինայի գեներալ-նահանգապետը հանդես եկավ հրամանագրով Սեն-Ժակը դարձնել ինքնավար քաղաք-հանգստավայր, սակայն 1898 թվականին կրկին միացվեց
Մեկ տարի անց սկսվեց Հոշիմինի - Բարիա - Վունգտաու ճանապարհների շինարարությունը։
Ընդհանուր առմամբ 1895-1890 թվականներին ֆրանսիացիները այդ տարածաշրջանում շատ բաներ արեցին զբոսաշրջության համար։ Կառուցեցին ճանապարհներ, հյուրանոցներ, էլեկտրակայաններ, ենթակառուցվածքներ։
1991 թվականի Վունգտաուն ստացավ քաղաքի կարգավիճակ և մտավ մարզի ենթակայության տակ։ 1999 թվականի սեպտեմբերի 16-ին վարչապետը ստորագրեց հրամանագիր №186/1999/QD-TTg Վունգտաու քաղաքը ստացավ երկրորդ կարգПравительство Вьетнама. 186/1999/QĐ-TTg (вьетн.) (16 сентября 1999)։ Առաջին կարգ տրվել է 2013 թվականի ապրիլի 23-ին վարչապետի հրամանագրով։

 Բնակչություն 
Բնակչությունը կազմում է 450 հազար մարդ (2016)։ Տարածքը կազմում է 140 կմ²։ Գավառի վարչական կենտրոնը Բարիա-Վուգտաուն է։ Քաղաքում գտնվում է Վունգտաու օդանավակայանը։

 Վարչատարածքային բաժանում 
Քաղաքը բաղկացած է 16 քաղաքային բլոկներից և մեկ Լոնգշոն գյուղից։
  Անունմակերես(կմ²)Բնակչություն(անձ)
  բնակավայր 11,3723672
  բնակավայր 22,9323257
  բնակավայր 30,928349
  բնակավայր 40,8226342
  բնակավայր 53,923476
  բնակավայր 71,6340174
  բնակավայր 82,4624724
  բնակավայր 93,2221517
  բնակավայր 103,724634
  բնակավայր 1110,729732
  բնակավայր 1234,331658
  բնակավայր Տհանգնյատ4,433126
  բնակավայր Տհանգնի2,727148
  բնակավայր Տհանգտամ2,525138
  բնակավայր Րատզիա3,225685
  բնակավայր Նգուենանին3,925674
  գյուղ Լանգշոն5717153


 Պատկերասրահ 

 Եղբայր քաղաքներ 
 , Բաքու
 , Գանձակ 
 , Պադանգ
 , Պարամատտա

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք