Միմաս (արբանյակ)

Միմաս
կենտրոն|300pxՄիմաս, լուսանկարը կատարված է «Կասինի» ԱՄԿ-ից։ՀայտնաբերումըՀայտնաբերել էՈւիլիամ ՀերշելՀայտնաբերման ամսաթիվը 17 սեպտեմբեր 1789Ուղեծրի տվյալներըՈւղեծրի միջին շառավիղը 185 400 կմԷքսցենտրիսիտետը0,0202Սիդերիկ պարբերությունը0,942421813 Երկրային օրԹեքվածությունը1,51° (Սատուրնի հասարակածի նկատմամբ)ԱրբանյակըՍատուրնիՖիզիկական տվյալներըՉափերը414,8×394,4×381,4 կմՄիջին շառավիղը198,30 ± 0,30 կմՄակերևույթի մակերեսը ~490 000 կմ2Ծավալը~32,9 մլն. կմ3Զանգվածը3,7493 ± 0,0031 × 1029 կգՄիջին խտությունը1,1479 ± 0,0053 գ/սմ3Հասարակածային մակերևութային ձգողությունը0,0636 մ/վ2Պտույտի պարբերությունըՍինքրոնԱռանցքի թեքումը0օՄակերևույթի միջին ջերմաստիճանը~64K (−209 °C)Ալբեդոն0,5
Միմաս, Սատուրնի արբանյակն է, հայտնաբերվել է Ուիլիամ Հերշելի կողմից 1789 թվականին։ Անվանվել է հունական դիցաբանության Գեաի որդու անունով։

 Ֆիզիկական բնութագրեր 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Earth_Moon_Mimas.png|մինի|Չափերի համեմատություն Միմասի (ներքևի ձախ), Լուսնի(վերևի ձախ կողմում) և Երկրի միջև։
Միմասի մակերեսը մի փոքր ավելի քիչ է, քան Իսպանիայի կամ Կալիֆոռնիայի ցամաքային տարածքը: Միմասի ցածր խտությունը՝ 1,15 գ/սմ3, ցույց է տալիս, որ այն հիմնականում կազմված է ջրային սառույցից՝ միայն փոքր քանակությամբ քարով: Դրա վրա ազդող մակընթացային ուժերի արդյունքում Միմասը նկատելիորեն փռված է. նրա ամենաերկար առանցքը մոտ 10%-ով երկար է ամենակարճից: Միմասի էլիպսոիդ ձևը հատկապես նկատելի է պատկերներ Cassini զոնդից։ Նրա հեռավորությունը Սատուրնից միջին 185 000 կմ, աֆելիում 189 000 կմ իսկ պերեհելիում 181 000 կմ: Միմասի ամենատարբեր հատկանիշը 139 կմ (86 մղոն) լայնությամբ հսկա հարվածային խառնարանն է, որն անվանվել է Հերշել՝ ի պատիվ Միմասի հայտնաբերողի: Հերշելի տրամագիծը Միմասի սեփական տրամագծի գրեթե մեկ երրորդն է. նրա պատերը մոտավորապես 5 կմ բարձրություն ունեն, հատակի մասերը՝ 10 կմ խորություն, իսկ կենտրոնական գագաթը բարձրանում է խառնարանի հատակից 6 կմ (4 մղոն) բարձրությամբ։ Եթե ​​Երկրի վրա լիներ համարժեք մասշտաբի խառնարան (հարաբերական չափերով), այն կլիներ ավելի քան 4000 կմ (2500 մղոն) տրամագծով, ավելի լայն, քան Ավստրալիան: Այս խառնարանը ստեղծած հարվածը պետք է գրեթե ջարդի Միմասին:

Միմասի բարձր ռելիեֆային պատկերը Կասինիի կողմից 2017 թվականի հունվարի 30-ին: Նրա բազմաթիվ համընկնող խառնարանների ձևերն ու հյուսվածքը հստակ երևում են:
Mimantean մակերեսը հագեցած է ավելի փոքր հարվածային խառնարաններով, բայց ուրիշներ չկան Հերշելի չափին մոտ: Չնայած Միմասը մեծ խառնարաններով է, խառնարանը միատեսակ չէ: Մակերեւույթի մեծ մասը ծածկված է ավելի քան 40 կմ (25 մղոն) տրամագծով խառնարաններով, սակայն հարավային բևեռային շրջանում, ընդհանուր առմամբ, 20 կմ (12 մղոն) տրամագծով մեծ խառնարաններ չկան։
Միմասի վրա պաշտոնապես ճանաչված են երեք տեսակի երկրաբանական առանձնահատկություններ՝ խառնարաններ, շասմատա (անջրպետներ) և կատենաներ (խառնարանների շղթաներ): Ուսումնասիրելով Միմասի շարժումը՝ հետազոտողները պարզել են, որ այն ունի ջրային օվկիանոս 20–30 կմ (12–19 մղոն) մակերեսային սառույցի տակ։ Օվկիանոսը ձևավորվել է վերջին 25 միլիոն տարվա ընթացքում, գուցե նույնիսկ վերջին 2-3 միլիոն տարվա ընթացքում, և ենթադրվում է, որ տաքացել է Սատուրնի մակընթացային ուժերով:

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Սատուրնի արբանյակներ