Կիլիմանջարո

Կիլիմանջարո (, սուահիլի լեզվով՝ «ցրտի աստծու լեռ»), հրաբուխ Տանզանիայի հյուսիս-արևելքում, Աֆրիկայի ամենաբարձր կետը։ 1902 -1918 թվականնեին կոչվել է Կայզեր Վիլհելմի գագաթ ()։

Բարձրությունը 5895 մ է։ Բաղկացած է 3 հրաբխային կոներից՝ Կիբո (5895 մ), Մավենզի (5355 մ) և Շիրա (4006 մ)։ Կազմված է գլխավորապես տրախիբազալտներից և ֆոնոլիտներից։ Գագաթներին կան սառցադաշտեր, ռելիեֆի սառցադաշտային ձևեր։ Մավենզին և Շիրան հանգած հրաբուխներ են, իսկ Կիբան՝ քնած, և կարող է դարձյալ ժայթքել։
Ուհուրու պիկը Կիբոյի խառնարանային շրջագծի բարձրագույն կետն է։ Տանզանիայի ազգային պարկի ղեկավարությունը, աֆրիկյան այդ երկրի կառավարության հատուկ գործակալությունը և Միավորված ազգերի կրթական, գիտական ու մշակութային կազմակերպությունը՝  ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ն, որպես Ուհուրու պիկի բարձրություն նշում են 5895 մետրը։ Այդ ցուցանիշը հիմնված է British Ordnance Survey-ի 1952 թվականին հաստատած տվյալի վրա։ Այդ ժամանակից ի վեր բարձրությունը չափվել է 1999 թվականին (5892 մ), 2008 թվականին (5895 մ), 2014 թվականին (5888 մ)։

Հրաբխի ներքին կառուցվածքը վատ է ուսումնասիրված, քանզի բացակայում է մեծածավալ էրոզիան, որը կնպաստեր հրաբխի ներսի մասին տվյալների ձեռքբերմանը։

Լեռն ընդգրկված է Համաշխարհային ժառանգության ցուցակում։

 Տեղանուն 
Կիլիմանջարո անվան ծագումը հայտնի չէ, սակայն կան մի շարք տեսություններ։ 1860 թվականին Եվրոպացի հետախույզները հայտնել էին, որ Կիլիմանջարոն լեռան կիսպահիլի անվանումն է։ The Nuttall Encyclopædia-ի 1907 թվականի հրատարակությունը նույնպես գրանցում է լեռան անունը Կիլիմա-Նջարո։

Յոհան Լյուդվիգ Կրապֆը 1860 թվականին գրել է, որ ափամերձ սուահիլիները լեռն անվանում են Կիլիմանջարո։ նա պնդում էր, որ Կիլիմանջարոն նշանակում է կամ մեծության լեռ, կամ քարավանների լեռ, քանի որ «կիլիմա» նշանակում է լեռ, իսկ «ջարո»՝ քարավաններ։ Ջիմ Թոմփսոնը 1885 թվականին, կրկին առանց ապացույցների, պնդում էր, Կիլիմա-Նջարո տերմինը «ընդհանուր առմամբ հասկացվել է, որ նշանակում է» մեծության լեռը («կիլիմա») («անջարո»)։ Նա նաև ենթադրել է, որ դա կարող է նշանակել սպիտակ լեռ։

Njaro-ն հին կիսպուահերեն բառ է, որը նշանակում է փայլել Նույն կերպ Կրապֆը գրել է, որ Վակամբայի ժողովրդի մի պարագլուխ, որին նա այցելել է 1849 թվականին, «եղել է Ջագգայում և տեսել Կիմա ջաջեուն՝ սպիտակության լեռը, անուն, որ Վակամբան տվել է Կիլիմանջարոյին…» Ավելին։ ճշգրիտ, Կիկամբայի լեզվում սա կլինի kiima kyeu, և այս հնարավոր սերումը տարածված է եղել մի քանի հետազոտողների մոտ։

Մյուսները ենթադրել են, որ կիլիման կիսպահիլի լեզվով լեռ է նշանակում։ Իրականում kilima նշանակում է բլուր և, հետևաբար, mlima-ի փոքրացուցիչն է՝ լեռ՝ կիսպահիլի լեզվով։ Այնուամենայնիվ, «[i]հնարավոր է...հնարավոր է, որ վաղ եվրոպացի այցելուն, ում [կիսուահիլի] գիտելիքը լայնածավալ չէր, մլիման փոխեց կիլիմայի՝ անալոգիայով երկու Վաչագգա անունների հետ՝ Կիբո և Կիմավենզի»։

1880-ական թվականներին լեռը դարձավ գերմանական Արևելյան Աֆրիկայի մի մասը և գերմաներեն կոչվում էր Kilima-Ndscharo՝  Կիսուահիլի անվան բաղադրիչներին համապատասխանBriggs, Philip (1996). Guide to Tanzania, 2nd edition. Bradt Guides.։ 1889 թվականի հոկտեմբերի 6-ին Հանս Մեյերը հասել է ամենաբարձր գագաթին՝ Կիբո խառնարանի լեռնաշղթայի վրա։ Նա այն անվանել է Kaiser-Wilhelm-Spitze (Kaiser Wilhelm Peak):. Այդ անունը օգտագործվել է մինչ 1964 թվականին Տանզանիայի կազմավորումը, երբ գագաթը վերանվանվեց Ուհուրու Պիկ, որը կիսուահիլի լեզվով նշանակում է ազատության գագաթ։

 Երկրաբանություն և աշխարհագրություն 
Կիլիմանջարոն մեծ քնած Ստրատոհրաբուխ է, որը կազմված է երեք տարբեր հրաբխային կոներից. Կիբոն, որ ամենաբարձրն է, Մավենզին 5149 մ բարձրության Շիրա՝ ամենացածրը՝ 4005 մ (13140 ոտնաչափ) . Մավենզին և Շիրան անհետացել են, իսկ Կիբոն քնած է և կարող է նորից ժայթքել։

Ուհուրուն, Կիբոյի խառնարանի եզրի ամենաբարձր գագաթն է։ Տանզանիայի ազգային պարկերի վարչությունը, Տանզանիայի կառավարական գործակալությունը, և ՄԱԿ-ի Կրթության, գիտության և մշակույթի վարչությունը հիմնվելով 1952 թվականին բրիտանական հետազոտության վրա, Ուհուրու գագաթի բարձրությունը նշում են 5,895 մ 1999 -ին, 5902 մ 2008 - ին, և 5,899 մ 2014 -ին։

1964 թվականին՝ 1962 թվականին կատարված օդային լուսանկարչության հիման վրա, բրիտանական կառավարության Արտերկրյա հետազոտությունների տնօրինությունը հրապարակել է Կիբո կոնի քարտեզը, Կիլիմանջարո լեռան վրա, որպես «Կիլիմանջարոյի, Արևելյան Աֆրիկայի (Տանգանիկա) շարքի Y742, թերթ 56/2 ենթաբազմություն (D.O.S. 422 1964, Edition 1, Scale 1:50,000»)։ Տուրիստական քարտեզագրումն առաջին անգամ հրապարակվել է Անգլիայում 1989 թվականին Ordnance Survey-ի կողմից՝ հիմնվելով 1:100,000 մասշտաբով DOS-ի բնօրինակ քարտեզագրման վրա, 100 ֆտ (30 մ) ուրվագծային ընդմիջումներով, որպես DOS 522։ 1990 թվականին West Col Productions-ը, 1:75,000 մասշտաբով, 100 մ (330 ոտնաչափ) ուրվագծային ընդմիջումներով զբոսաշրջային տեղեկություններով քարտեզ՝է մշակել։ Այն ներառում էր Kibo-ի և Mawenzi-ի ներդիր քարտեզները՝ համապատասխանաբար 1:20,000 և 1:30,000 մասշտաբներով և 50 մ (160 ոտնաչափ) ուրվագծային ընդմիջումներով։ Վերջին տարիներին բազմաթիվ այլ քարտեզներ են հասանելի։
 Հրաբխաբանություն 
Կիլիմանջարոյի հրաբխային ինտերիերը վատ է ուսումնասիրված, քանի որ հրաբխի կառուցվածքը կազմող մազմատիկ շերտերը բացահայտող որևէ էական էրոզիա տեղի չի ունեցել։

Շիրայի կենտրոնում ժայթքման ակտիվությունը սկսվել է մոտ 2,5 միլիոն տարի առաջ, իսկ վերջին կարևոր փուլը տեղի է ունեցել մոտ 1,9 միլիոն տարի առաջ, մինչ հյուսիսային մասի փլուզումը։ Շիրայի գագաթին, 3800 մ բարձրության վրա, լայն սարահարթ է, որը կարող է լցված կալդերա լինել։ Կալդերայի մնացորդը, էրոզիայի հետևանքով, խորապես քայքայվել է։ Մինչ կալդերայի ձևավորումը և էրոզիայի սկսվելը, Շիրան կարող էր ունենալ 4900-ից 5200 մ (16100 և 17100 ոտնաչափ) բարձրություն։ Այն առավելապես կազմված է հիմնական լավաներից՝ քիչ պիրոկլաստիկներով։ Կալդերայի գոյացումը ուղեկցվել է օղակի կոտրվածքներից առաջացող լավայով, սակայն մեծ մասշտաբի պայթուցիկ ակտիվություն չի եղել։ Հետագայում երկու կոն առաջացան՝ ֆոնոլիտը՝ լեռնաշղթայի հյուսիս-արևմտյան ծայրում և դոլերիտիկ Պլացկեգելը՝ կալդերայի կենտրոնում։

Մավենզին և Կիբոն, երկուսն էլ, սկսեցին ժայթքել մոտ 1 միլիոն տարի առաջ։ Դրանք բաժանված են Սադլ սարահարթով, ծովի մակերևույթից 4400 մ (14400 ոտնաչափ) բարձրության վրա։

Մավենզիի ամենաերիտասարդ ժայռերը մոտ 448,000 տարեկան են։

Կիբոն լեռան ամենամեծ կոնն է և ունի ավելի քան 24 կմ (15 մղ) լայնություն Սադլ սարահարթի բարձրության վրա։ Վերջին ակտիվությունը, որի ընթացքում առաջացել է ներկայիս Կիբո գագաթի խառնարանը, հիշատակվում է 150,000–200,000 տարի առաջ։ Կիբոն իր խառնարանում դեռևս ունի գազ արտանետող ֆումարոլներ։
 Դրենաժ 
Գետերի և առվակների ցանցը ցամաքեցնում է Կիլիմանջարոն, հատկապես ավելի խոնավ և ավելի ուժեղ էրոզիայի ենթարկված հարավային կողմը, 1200 մ բարձրությունից (3900 ֆտ) վերև։ Այդ բարձրությունից ցածր գոլորշիացման և մարդու կողմից ջրի օգտագործումը նվազեցնում է ջրի հոսքը։ Լումի և Պանգանի գետերը ցամաքեցնում են Կիլիմանջարոն համապատասխանաբար արևելյան և հարավային կողմերից։

700px|thumb|center|Կիլիմանջարոյի հրաբխային կոններից երկուսը` Կիբո (ձախից) և Մավենզին (աջից)։
 IUGS երկրաբանական ժառանգության վայր 
Քանի որ «Պլեիստոցենյան Կիլիմանջարո հրաբուխը» «Արևելյան Աֆրիկայի ճեղքվածքի ամենաբարձր ստրատովոլկանն է, որն իր գագաթին պահում է սառցադաշտը», Երկրաբանական գիտությունների միջազգային միությունը (IUGS) 2022 թվականի հոկտեմբերին այն ներառել է աշխարհի շուրջ 100 «երկրաբանական ժառանգության վայրերի», իր կողմից հրապարակված, ցանկում։ Կազմակերպությունը օբյեկտը ճանաչում է IUGS երկրաբանական ժառանգության՝ երկրաբանական տարրերով և/կամ միջազգային գիտական նշանակություն ունեցող գործընթացներով, «հիմնական վայր, որն էական ներդրում է ապահովել երկրաբանական գիտությունների պատմության զարգացման գործում։

 Մարդկային պատմություն 

 Չագգան նշում է 
Կիլիմանջարոյի մասին հիշատակվում է Արևելյան Աֆրիկայում ապրող ժողովուրդների բազմաթիվ պատմություններում։ Չագգան, ովքեր ավանդաբար ապրում էին լեռան հարավային և արևելյան լանջերին ինքնիշխան Չագգա նահանգներում, պատմում են, թե ինչպես Տոնե անունով մի մարդ հրահրեց աստծուն՝ Ռուային, որ սով բերի երկրի վրա։ Ժողովուրդը բարկացել է Տոնեի վրա և ստիպել նրան փախչել։ Ոչ ոք չէր ուզում պաշտպանել նրան, բացի մի մենակյաց մարդուց, ով ուներ քարեր, որոնք հրաշքով վերածվում էին անասունների։ Բնակիչը հրամայեց Տոնեին, որ անասունների ախոռը չբացի։ Տոնեն ուշադրություն չդարձրեց նախազգուշացմանը, և անասունները փախան, Տոնեն վազեց նրանց հետևից, բայց փախչող անասունները բլուրները նետեցին, ներառյալ Մավենզին և Կիբոն։ Տոնեն վերջապես փլվեց Կիբոյի վրա՝ վերջ տալով հետապնդմանը։

Չագգայի մեկ այլ լեգենդ պատմում է լեռան վրա փղոսկրով լցված փղերի գերեզմանների մասին և Ռեյլի անունով կովի, որը հրաշագործ ճարպ է արտադրում իր պոչի գեղձերից։ Եթե տղամարդը փորձի գողանալ նման գեղձը, բայց շատ դանդաղի իր քայլերում, Ռեյլին ուժեղ կփռթկացնի և գողին ցած կնետի։
 Վաղ գրառումներ 
Հնարավոր է, որ լեռը հնադարում հայտնի է եղած լինի ոչ աֆրիկացիներին։ Պտղոմեոսի կողմից գրանցած նավաստիների զեկույցները հիշատակում են «լուսնային սարը» և Նեղոսի աղբյուրի լիճը, որը կարող է վկայել Կիլիմանջարոյի մասին, թեև առկա պատմական տեղեկատվությունը թույլ չի տալիս Կիլիմանջարոն տարբերակել Արևելյան Աֆրիկայի մյուս լեռներից՝ Քենիայից, Եթովպիայի, Վիրունգա և Ռվենզորի լեռներից։ Պտղոմեոսից առաջ Էսքիլեսը և Հերոդոտը անդրադարձել են «Ձյունից աճած Եգիպտոսին» և երկու լեռների միջև եղած աղբյուրին։ Այդ հիշատակումներից մեկում նշվում է ափամերձ շրջաններում գտնվող երկու բարձր լեռների և դրանց միջև գտնվող կրակի հետքերով հովտի մասին։ Մարտին Ֆերնանդես դե Էնսիսոն՝ Մոմբասա մեկնող իսպանացի ճանապարհորդը, ով ներքին շրջանների մասին տեղեկություններ է ստացել հայրենի քարավաններից, իր Summa de Geografía (1519) գրքում գրել է, որ Մոմբասայի արևմուտքում «կանգնած է Եթովպական Օլիմպոս լեռը, որը չափազանց բարձր է, և դրանից այն կողմ՝ Լուսնի լեռներ են, որոնցում Նեղոսի ակունքներն են»:
 Եվրոպական հետազոտություն 
Գերմանացի միսիոներներ Յոհաննես Ռեբմանը Մոմբասայից և Յոհան Կրապֆը առաջին եվրոպացիներն էին, որ փորձել են հասնել լեռանը։ Ըստ անգլիացի աշխարհագրագետ Հալֆորդ Մաքինդերի և անգլիացի հետախույզ Հարրի Ջոնսթոնի, Ռեբմանը 1848 թվականին առաջին եվրոպացին էր, ով հայտնեց Կիլիմանջարոյի գոյության մասին։ Հանս Մեյերը հայտարարել էր, որ Ռեբմանը առաջին անգամ Աֆրիկա է ժամանել 1846 թվականին և մեջբերել է Ռեբմանի օրագրից 1848 թվականի մայիսի 11-ի գրառումը, որտեղ ասվում է, 
1861 թվականի օգոստոսին պրուս սպա բարոն Կառլ Կլաուս ֆոն դեր Դեկենը անգլիացի երկրաբան Ռիչարդ Թորնթոնի ուղեկցությամբ փորձեց բարձրանալ Կիբո, բայց «անբարենպաստ եղանակի պատճառով 2500 մ-ից ավել չբարձրացավ»։ 1862 թվականի դեկտեմբերին ֆոն դեր Դեկենը, Օտտո Քերսթենի հետ երկրորդ փորձը կատարեց՝ հասնելով 4300 մ բարձրության (14000 ոտնաչափ)։

1871 թվականի օգոստոսին միսիոներ Չարլզ Նյուն «առաջին եվրոպացին էր, ով հասավ Կիլիմանջարոյի հասարակածային ձյուներին» 4000 մ-ից մի փոքր ավելի բարձրության վրա (13000 ոտնաչափ)։ 1887 թվականի հունիսին հունգարացի կոմս Սամուել Տելեկին և ավստրիացի լեյտենանտ Լյուդվիգ ֆոն Հյոնելը փորձեցին բարձրանալ լեռը։ Մոտենալով Մավենզիի և Կիբոյի միջև ընկած թամբին՝ Հյոնելը կանգ առավ 4950 մ (16240 ոտնաչափ) բարձրության վրա, բայց Տելեկին շարունակեց մինչև ձյունը՝ 5300 մ։ Ավելի ուշ՝ 1887 թվականին, գերմանացի երկրաբանության պրոֆեսոր Հանս Մեյերը հասավ Կիբոյի սառցե գագաթի ստորին եզրին, որտեղ նա ստիպված եղավ ետ դառնալ, քանի որ սառույցի վրայով առաջ գնալու անհրաժեշտ սարքավորումներ չուներ։ Հաջորդ տարի Մեյերը քարտեզագիր Օսկար Բաումանի հետ ևս մեկ փորձ ձեռնարկեց, բայց առաքելությունը ընդհատվեց այն բանից հետո, երբ զույգը Աբուշիրիի ապստամբության ժամանակ պատանդ էր վերցվել և փրկագնով ազատվել։ 1888 թվականի աշնանը ամերիկացի բնագետ Էբոթը և գերմանացի հետախույզ Օտտո Էրենֆրիդ Էլերսը գագաթին մոտեցան հյուսիս-արևմուտքից։ Մինչ Էբոթն շուտ հետ դարձավ, Էհլերսը պնդում էր, որ հասել է գագաթին, սակայն հայտարարության խիստ քննադատությունից հետո, նա հայտարարությունից հրաժարվեց։

1889 թվականին Մեյերը, ավստրիացի լեռնագնաց Լյուդվիգ Պուրտշելլերի հետ, Կիլիմանջարոն հաղթահարելու երրորդ փորձը կատարեց: Այս փորձը հիմնված էր սննդի պաշարներով մի քանի ճամբարների ստեղծման վրա, որպեսզի գագաթ բարձրանալու մի քանի փորձեր կատարվեն՝ առանց շատ ներքև իջնելու անհրաժեշտության: Հոկտեմբերի 3-ին  Մեյերը և Պուրտշելլերը խառնարանի եզրին մոտեցան, բայց ետ դարձան՝ Սառցե լանջի վրա քայլելուց ուժասպառ։ Երեք օր անց նրանք հասան ամենաբարձր գագաթին՝ խառնարանի հարավային եզրին: Նրանք առաջինը հաստատեցին, որ Կիբոն խառնարան ունի։ Կիբոյի և Մավենզիի միջև ընկած թամբին իջնելուց հետո, Մեյերը և Պուրտշելլերը փորձեցին բարձրանալ տեխնիկապես ավելի դժվարին Մավենցին, բայց կարողացան հասնել միայն Կլյուտեի գագաթին, որից հետո հիվանդության պատճառով հետ դարձան։ Հոկտեմբերի 18-ին, նրանք նորից բարձրացան Կիբո, որպեսզի մտնեն և ուսումնասիրեն խառնարանը։ Ընդհանուր առմամբ, Մեյերը և Պուրտշելլերը 16 օր անցկացրին 4600 մ բարձրությունան վրա։ Ճամբարներում նրանց ուղեկցում էր Պանգանիի Մվինի Ամանին, ով եփում էր և մատակարարում ջրով և վառելափայտով։.

Մավենցիի ամենաբարձր գագաթի առաջին վերելքը կատարվել է 1912 թվականի հուլիսի 29-ին, գերմանացի լեռնագնացներ Էդուարդ Հանս Օհլերի և Ֆրից Կլյուտեի կողմից, ովքեր այն անվանել են Հանս Մեյեր Պիկ։ Օհլերն ու Կլյուտեն շարունակեցին Կիբո երրորդ վերելքը՝ Դրիգալսկի սառցադաշտ (Տանզանիա) և իջան Արևմտյան ճեղքվածքով:

1989 թվականին, Կիլիմանջարո լեռ առաջին վերելքի 100-ամյա տոնակատարության կազմկոմիտեն որոշեց Մեյերին և Պուրտշելլերին աֆրիկացի բեռնակիր-ուղեկցորդներին հետմահու վկայականներ շնորհել։ Ենթադրվում էր, որ 1889 թվականի արշավախմբի նկարներում կամ փաստաթղթերում պատկերված մարդկանցից մեկը համապատասխանում է Մարանգուի կենդանի բնակիչ Յոհանի Կինյալա Լաուվոյին։ Լաուվոն իր տարիքը չգիտեր, ոչ էլ հիշում էր Մեյերին կամ Պուրտշելերին։ Նա հիշում էր, որ միացել էր Կիլիմանջարոյի արշավախմբին, որին մասնակցում էր լեռան մոտ ապրող հոլանդացի բժիշկը, և որ ինքը բարձրանալիս կոշիկ չէր կրում։ Լաուվոն պնդում էր, որ, մինչ Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը, երեք անգամ բարձրացել է լեռը։ Կոմիտեն եզրակացրեց, որ նա եղել է Մեյերի թիմի անդամ և, հետևաբար, պետք է ծնված լիներ մոտավորապես 1871 թվականին։ Լաուվոն մահացել է 1996 թվականի մայիսի 10-ին՝ առաջին վերելքից 107 տարի անց։ Երբեմն ենթադրվում է, որ նա եղել է Կիլիմանջարո առաջին բարձրացողը։

 Կենդանական և բուսական աշխարհ 
 Կենդանիներ 
Խոշոր կենդանիները հազվադեպ են Կիլիմանջարոյում և ավելի հաճախ հանդիպում են անտառներում և լեռան ստորին հատվածներում։ Փղերն ու աֆրիկյան գոմեշները կարող են պոտենցիալ վտանգավոր լինել ճանապարհորդների համար։ Հայտնվում են նաև բուշբաքսներ, քամելեոններ, դիկ-դիկներ, դուիկերներ, մանգուստներ, արևային թռչուններ և Կոծիծավոր խոզեր։ Զեբրեր, ընձառյուծներ և բորենիներ պարբերաբար նկատվել են Շիրայի բարձրավանդակում Լեռան հետ կապված առանձնահատուկ տեսակների թվում են Կիլիմանջարոյի գետնափորները և Քամելեոն Կինյոնգիա տավետանան։

 Բուսականություն 
Կիլիմանջարոյի վրա բնական անտառները զբաղեցնում են մոտ 1000 կմ2։ Նախալեռնային գոտում մշակվում է եգիպտացորեն, լոբի, արևածաղիկ, արևմտյան կողմում՝ ցորեն։ Պահպանվել են նախկին սավաննա բուսականության մնացորդները՝ ակացիա, կոմբրետում, տերմինալիա և գրևիա։ 1000 մետրից մինչև 1800 մ բարձրությունների միջև սուրճը «Չագգա տնային այգիներ» ագրոանտառային տնտեսության մաս է կազմում։ Այդ բարձրության բնական բուսականությունը (Ստրոմբոզիա, Նյուտոնիա և Էնտանդրոֆրագմա) անմատչելի են՝ հովիտներով և կիրճերով շրջապատված։ և տարբերվում է ավելի բարձր շերտերի բուսականությունից։ Հարավային լանջին լեռնային անտառներում աճում են Ocotea usambarensis, ինչպես նաև պտերներ և էպիֆիտներ, ավելի հեռու ամպամած անտառներում աճում են Podocarpus latifolius, Hagenia abyssinica և Erica excelsa, ինչպես նաև մառախուղից կախված մամուռներ։ Ավելի չոր հյուսիսային լանջերին ձիթապտղի, Croton-Calodendrum-ի, Cassipourea-ի և Juniperus-ի անտառներն են։ 3,100 մ և 3,900 մ բարձրությունների միջև ընկած են Էրիկայի թփերը և հովտային տարածքները, որին հաջորդում է Helichrysum-ը մինչև 4500 մ։ Նեոֆիտներ են նկատվել, այդ թվում՝ Poa annua։

2780 մ Մաունդի խառնարանից ստացված գրառումները ցույց են տալիս, որ Կիլիմանջարոյի բուսականությունը ժամանակի ընթացքում փոփոխվել է։ Անտառային բուսականությունը նահանջել է Վերջին սառցադաշտային ժամանակաշրջանում, իսկ 42,000-ից 30,000 տարի առաջ, ավելի չոր և ցուրտ պայմանների պատճառով ericaceous բուսականության գոտին 1500 մ-ով ներքև է իջել։

Tussock Grassland-ը Կիլիմանջարո լեռան լանջին գտնվող տարածք է, որը պարունակում է բուսականության բազմաթիվ եզակի տեսակներ, ինչպիսին է ջուրը պահող կաղամբը։

 Կլիմա 
alt=A trail runs across the curving side of a dry alpine desert of Mount Kilimanjaro.|thumb|Կիլիմանջարո լեռան չոր ալպյան անապատի ոլորուն կողմով արահետ է անցնում:
Լեռան բարձրության և մեկուսացված դիրքի պատճառով հասարակածային քամիները և բարձր շերտերում հակաքամիները ազդում են Կիլիմանջարոյի կլիմայի վրա։ Կիլիմանջարոն ունի լանջով դեպի վեր և վար քամիներ, ընդ որում լեռան հարավային կողմում դրանք ավելի ուժեղ են, քան հյուսիսային կողմում։  Ավելի հարթ հարավային թևերն ավելի ընդարձակ են և ավելի ուժեղ են ազդում մթնոլորտի վրա։

Կիլիմանջարոյում երկու անձրևային շրջան է առկա՝ մեկը մարտից մայիս, մյուսը՝ նոյեմբերին։ Հյուսիսային լանջերում ավելի քիչ տեղումներ են լինում, քան հարավայիններում։ Ստորին հարավային լանջում տարեկան տեղումների քանակը 800-ից 900 մմ է, որը 1500 մ բարձրության վրա հասնում է մինչև 1500-ից 2000 մմ և անտառային գոտում 2000-ից 2300 մ բարձրության վրա երբեմն 3000 մմ-ից ավելի։ Ալպյան գոտում տարեկան տեղումները նվազում են մինչև 200 մմ։

Միջին ջերմաստիճանը գագաթի շրջանում մոտավորապես −7 °C է (19 °F): Հյուսիսային սառցե դաշտի մակերևույթի գիշերային ջերմաստիճանը միջինում իջնում է մինչև -9 °C (16 °F), իսկ ցերեկային միջին ջերմաստիճանը −4 °C (25 °F): Ծայրահեղ ճառագայթային սառեցման գիշերների ընթացքում այնտեղ ջերմաստիճանը կարող է իջնել մինչև −15-ից −27 °C։

Ձյուն կարող է տեղալ տարվա ցանկացած ժամանակ, բայց հիմնականում կապված է հյուսիսային Տանզանիայի երկու անձրևային սեզոնների հետ: Գագաթի տարածքում տեղումները հիմնականում տեղի են ունենում ձյան և կարկտի տեսքով տարեկան 250-ից 500 մմ և հալվում օրերի կամ տարիների ընթացքում։

 Կլիմայական գոտիներ 
 Բուշլենդ / Ստորին լանջ՝ 800-ից 1800 մ
 Անձրևային անտառ՝ 1800-ից 2800 մ
 Heather / Moorland՝ 2,800-ից 4,000 մ
 Ալպյան անապատ՝ 4000-ից 5000 մ
 Արկտիկա՝ 5000-ից 5895 մ։

 Զբոսաշրջության ինդուստրիան 

Կիլիմանջարոյի ազգային պարկը 2013 թվականին 51 միլիոն ԱՄՆ դոլար եկամուտ ունեցավ, Լեռնագնացները 2007 թվականին ստեղծել են անկանոն և սեզոնային աշխատատեղեր մոտ 11000 զբոսավարների, բեռնակիրների և խոհարարների համար։ Մտահոգություններ են բարձրացվել այս աշխատողների աշխատանքային պայմանների և ցածր աշխատավարձերի վերաբերյալ: 
Կիլիմանջարոյի ազգային պարկի՝ զբոսաշրջության բարձր հաճախելիության շնորհիվ, Տանզանիայի կառավարությունը ներդրումներ է կատարել ճանապարհային ենթակառուցվածքներում՝ հասանելիությունը բարելավելու նպատակով։ Տանզանիայում Կիլիմանջարոյի միջազգային օդանավակայանը նաև ծառայում է որպես կարևոր տրանսպորտային հանգույց։

Կիլիմանջարո բարձրանալու և իջնելու յոթ պաշտոնական արշավային երթուղիներ կան՝ Լեմոշո, Լեմոշո Արևմտյան-Բրեյչ, Մաչամե, Մարանգու, Մվեկա, Ռոնգաի, Շիրա և Ումբվե։ Մաչամեի երթուղին կարելի է անցնել վեց կամ յոթ օրում, Լեմոշոն՝ վեցից ութ օրվա ընթացքում, իսկ Հյուսիսային շրջանի երթուղիները՝ յոթ կամ ավելի օրում։ Լեմոշո երթուղին կարող է շարունակվել նաև Արևմտյան-Բրեյչով, բարձրանալով լեռան արևմտյան կողմով։ Western-Breach-ը ավելի մեկուսացված է և հնարավոր է խուսափել դեպի գագաթ 6-ժամյա կեսգիշերային վերելքից։ Rongai-ը ճամբարային երթուղիներից ամենահեշտն է։ Մարանգուն նույնպես համեմատաբար հեշտ է, Lemosho Western-Breach Route-ը սկսվում է Կիլիմանջարոյի արևմտյան կողմից Լեմոշոյից և Արևմտյան-Բրեյչ երթուղու միջով շարունակվում դեպի գագաթ։
 Մագլցման ռեկորդներ 
Անն Լորիմորը՝ 89 տարեկան 37 օրական՝ ամենատարեց մարդն է, ով բարձրացել է Կիլիմանջարո լեռ։ Նա հասել է Ուհուրու գագաթին 2019 թվականի հուլիսի 18-ին տեղական ժամանակով 15:14-ին։ Ամենատարեց մարդը, ով հասել է գագաթին, ամերիկացի Ֆրեդ Դիշելհորստն է։ Նա գագաթին է հասել 2017 թվականի հուլիսի 19-ին 88 տարեկան հասակում։ Հաջորդ ամենատարեց մարդը, ով բարձրացել է լեռը, ամերիկացի Ռոբերտ Ուիլերն է, ով բարձրանալիս 85 տարեկան 201 օրական էր՝ 2014 թվականի հոկտեմբերի 2-ին։ ԱՄՆ Մասաչուսեթս նահանգից Մաքսվել Ջ. Քոլին Մ. Բարքերը Միսսուրիից, 2020 թվականի դեկտեմբերի 22-ին նույն երթուղին հաղթահարեց տասը տարեկան հասակում։ Լոնդոնից Թեոդոր Մարգարոլին, 10 տարեկան, 2009 թվականին առանց աջակցության Western Breach-ի ամենադժվար և ամենագեղեցիկ ճանապարհով հասավ գագաթին{{records|title= Youngest person to climb Mount Kilimanjaro via the Western Breach route|url=http://www.ventique.co.uk/kilimanjaro.jpg։ Չնայած մագլցման համար 10 տարեկանից ցածր սահմանափակմանը, Լոս Անջելեսից Քիթս Բոյդը, 2008 թվականի հունվարի 21-ին 7 տարեկան հասակում բարձրացավ գագաթին։  Մոնտանա Քեննին Տեխասից 2018 թվականի մարտին այս ռեկորդը կրկնեց։<re></ref>
Ամենաարագ վերելքը և ամենաարագ շրջագայությունը գրանցել է շվեյցարիա-էկվադորական լեռնային ուղեկցորդ Կարլ Էգլոֆը։ 2014 թվականի օգոստոսի 13-ին, նախորդ օրերի խմբին դեպի գագաթ ուղեկցելուց հետո, նա Ումբվե դարպասից 4 ժամ 56 րոպեում վազեց դեպի գագաթ և վերադարձավ Մվեկա դարպաս՝ 1630 մետր ընդհանուր 6 ժամ, 42 րոպե 24 վայրկյանում։.Route: Kilimanjaro  at fastestknowntime.comMatt Hart, Where in the World Did Karl Egloff Come From? , Outside 5, Mar 2015 Նույն երթուղու նախորդ ռեկորդները պատկանում էին իսպանացի լեռնային վազորդ Կիլիան Ջորնետին (վերելք 5:23:50, շուրջ 7:14՝ 2010թ. սեպտեմբերի 29-ին) և Տանզանիայի ուղեկցող Սայմոն Մտույը (չաջակցվող շրջագայություն 9:21-ին): փետրվարի 22-ին, 2006 թ.)Swiss Sets New Kilimanjaro Fastest Ascent And Descent Record  at climbkilimanjaroguide.com։
 Անվտանգություն 
Թեև մագլցումը տեխնիկապես այնքան դժվար չէ, որքան Հիմալայները կամ Անդերը, բարձրությունը, ցածր ջերմաստիճանը և երբեմն ուժեղ քամիները կարող են Կիլիմանջարոյին բարդ ճանապարհորդություն դարձնել։
Պահանջվում է ընտելացում, և նույնիսկ փորձառու և ֆիզիկապես փորձառու արշավորդները կարող են որոշակի աստիճանի բարձրության հիվանդությամբ տառապել։ A study of people attempting to reach the summit of Kilimanjaro in July and August 2005 found that 61.3 percent succeeded and 77 percent experienced acute mountain sickness (AMS). 2005 թվականի հուլիսին և օգոստոսին Կիլիմանջարոյի գագաթին հասնելու փորձ կատարած մարդկանց 61,3 տոկոսին հաջողվել է, իսկ 77 տոկոսը ունեցել է սուր լեռնային հիվանդություն։ Լեմոշո կամ Մաչամեի երթուղիներով գագաթին հասնելու փորձ կատարած 917 մարդկանց հետահայաց հարցումները ցույց է տվել, որ 70,4 տոկոսի մոտ  լեռնային հիվանդություն է նկատվել, որն արտահայտվել է որպես գլխացավ, սրտխառնոց, փորլուծություն, փսխում կամ ախորժակի կորուստ։
Adding a weather box template below for possible use in the future. Please remove comments if the wikipedia Weather box is used in the future for civilian and agriculture use as an example (mfano kutumia kwenye matumizi ya kilimo na kwa matumizi ya waraiya).

Կիլիմանջարոյի գագաթը շատ ավելի բարձր է այն բարձրությունից, որտեղ բարձրության պատճառով կարող են առաջանալ կյանքին սպառնացող թոքային այտուց (HAPE) կամ ուղեղային այտուց (HACE), որը AMS-ի ամենածանր ձևն է։ Առողջական այս վտանգները էականորեն մեծանում են չափազանց կարճ մագլցման ժամանակացույցերի պատճառով, որոնք պայմանավորված են ազգային պարկի ամենօրյա բարձր վճարներով, արձակուրդների զբաղված ճամփորդությունների ժամանակացույցով և երթուղիների մեծ մասում մշտական ապաստան չունենալով։ Վեցօրյա Machame երթուղին, որը ներառում է մեկ օր «բարձրանալը» դեպի Լավա աշտարակ (4630 մ) և «ցածր վայրում քնելը» Barranco ճամբարում (3.976 մ), կարող է AMS-ի սկիզբը հետաձգել, սակայն դրա առաջացումը չի կանխում։

Լեռան զառիթափ հատվածների վրա ընկնելը և ժայռերի սահքը ճանապարհորդների մահվան պատճառ են դարձել։ Այս պատճառով, Arrow Glacier-ով անցնող երթուղին մի քանի տարի փակ էր և վերաբացվել է 2007 թվականի դեկտեմբերին։ Մարդկային թափոնների ոչ պատշաճ հեռացումը լեռնային միջավայրում առողջապահական վտանգ էր առաջացրել և ողջ ջրի ստիրիլիզացիայի անհրաժեշտություն առաջացրել։

Համաձայն Մոշիում Կիլիմանջարոյի քրիստոնեական բժշկական կենտրոնի տվյալների՝ 1996 թվականի հունվարից մինչև 2003 թվականի հոկտեմբերը լեռը բարձրանալիս մահացել է 25 մարդ։ Տասնյոթն իգական սեռի ներկայացուցիչներ էին, իսկ ութը տղամարդիկ՝ 29-ից 74 տարեկան։ Տասնչորսը մահացել են լեռնային հիվանդությունից, այդ թվում՝ մեկը՝ HACE-ով, հինգը՝ HAPE-ով և վեցը՝ և՛ HACE-ով, և՛ HAPE-ով։ Մնացած տասնմեկ մահացել են «վնասվածքից (3), սրտամկանի ինֆարկտից (4), թոքաբորբից (2), այլ պատճառներով սիրտ-թոքային անբավարարությունից (1) և սուր ապենդիցիտից (1)։ Ընդհանուր մահացությունը կազմել է 13,6 100,000 ալպինիստներից։

 Գրականություն 
  , Au Kilima Njaro, histoire de la fondation d'une mission catholique (Afrique Occidentale), 1890
  François Bart, Milline J. Mbonile, François Devenne, Kilimandjaro: montagne, mémoire, modernité, Presses Universitaires de Bordeaux, 2003 
  François Bart, Serge Morin, Jean-Nöel Salomon, Les montagnes tropicales: identités, mutations, développement, Bordeaux-Pessac, Presses Universitaires de Bordeaux, novembre 1998 
  Alexander Stewart, Kilimanjaro: a complete trekker's guide: preparation, practicalities and trekking routes to the “Roof of Africa”, Cicerone Press Limited, 2004 
  Henry Stedman, Kilimanjaro: The Trekking Guide to Africa's Highest Mountain, , Trailblazer Guides, 2006 
  Cameron M. Burns, Kilimanjaro & East Africa: a climbing and trekking guide, The Mountaineers Books, 2006 
  William Dubois Newmark, The Conservation of Mount Kilimanjaro, IUCN Tropical Forest Programme, 1991 

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 

 Mount Kilimanjaro National Park
 NASA Earth Explorer page
 Weather forecase for Mount Kilimanjaro (19,565 feet)
 Glacial Recession on Kilimanjaro (pictures of southern icefields) 
 Mount Kilimanjaro live webcam
 Kilimanjaro flora picture gallery
 Aerial photographs of Mount Kilimanjaro, 1937–38
 Kilimanjaro 
 How hard is it to climb Mount Kilimanjaro?

Կատեգորիա:Հրաբուխներ այբբենական կարգով
Կատեգորիա:Տանզանիայի հրաբուխներ
Կատեգորիա:Ստրատոհրաբուխներ
Կատեգորիա:Ակտիվ հրաբուխներ
Կատեգորիա:Համաշխարհային ժառանգություն Տանզանիայում
Կատեգորիա:Պետության ամենաբարձր կետեր