Լիոն Ֆոյխտվանգեր

Լիոն Ֆոյխտվանգեր (, ), ծագումով հրեա գերմանացի գրող, պատմավեպերի հեղինակ։ Փիլիլիսոփայական գիտությունների դոկտոր (1907)։

Հայերեն են թարգմանվել նրա «Օպպենհայմների ընտանիքը»Օպպենհայմների ընտանիքը։ Վեպ / Լ. Ֆեյխտվանգեր. - Երևան։ Հայպետհրատ , 1941. - 395 էջ, «Իսպանական բալլադ»Իսպանական բալլադ։ [Վեպ] / Լ. Ֆեյխտվանգեր; Ռուս. թարգմ.՝ Ս. Գասպարյան Խմբ.՝ Պ.Ա. Միքայելյան. - Երևան։ Հայաստան , 1972. - 563 էջ և «Գոյա»Գոյա կամ իմացության դժվարին ուղին։ Վեպ / Լ. Ֆոյխտվանգեր; Թարգմ.՝ Հ. Հարությունյան; Խմբ.՝ Օ.Հ. Սանահյան. - Երևան։ Հայաստան, 1974. - 750 էջ վեպերը։

 Կենսագրություն 
Ստացել է բանասիրական կրթություն Մյունխենում և Բեռլինում։ Զբաղվել է լրագրությամբ, թատերական քննադատությամբ։ Ֆոյխտվանգերի հակապատերազմական (1914–1918) տրամադրություններն են արտահայտված Էսքիլեսի «Պարսիկներ», Արիստոֆանի «Խաղաղություն» գործերի մշակումներում (1917, 1918), «Ռազմագերիները» (1919) և այլ պիեսներում։

1933 թվականին տարագրվել է Գերմանիայից, ապրել Ֆրանսիայում, մասնակցել է մշակույթի պաշտպանության միջազգային շարժմանը։ Վիլլի Բրեդելի և Բերտոլդ Բրեխտի հետ խմբագրել է Մոսկվայում հրատարակվող «Դաս Վորտ» («Das Wort», 1936–1939) հանդեսը։ Խորհրդային Միություն այցելելուց հետո գրել է «Մոսկվա 1937» (1937) գիրքը։ Կյանքի վերջին տարիներին ապրել է ԱՄՆ–ում։

 Ստեղծագործություններ 
Լիոն Ֆոյխտվանգերի ստեղծագործության հիմնական խնդիրը՝ գործողության և փիլիսոփայական հայեցողության երկընտրանքը, որ առաջին անգամ ի հայտ է եկել «Թոմաս Վենդտ» (1920) «դրամատիկական վեպում», շարունակվել է «Հրեա Զյուսը» (1920–1922, հրատ․ 1925), «Տգեղ դքսուհին» (1923) պատմավեպերում։

1930 թվականին հրատարակվել է Ֆոյխտվանգերի «Սպասասրահ» եռերգության առաջին մասը՝ «Հաջողություն» վեպը, ապա հաջորդաբար՝ «Օպպենհայմների ընտանիքը» (1933, հայերեն հրատ․ 1941, ավելի ուշ հրատ․ «Օպպերմանների ընտանիքը»), «Արտաքսում» (1939) վեպերը։ Հովսեփոս Փլավիոսի մասին գրված պատմական եռերգության («Հրեական պատերազմը», 1932, «Որդիները», 1935, «Կգա օրը», 1942) հիմնական խնդիրը անհատի խնդիրն է, որը, մարդասիրական հոգևոր արժեքներ մարմնավորելով, որոշակի վերաբերմունք ունի ժողովրդի և սոցիալական պրակտիկայի նկատմամբ։

Ֆոյխտվանգերի պատմավեպերին բնորոշ է խիստ արդիական ենթատեքստը («Կեղծ Ներոնը», 1936)։ «Լաուտենզակ եղբայրները» (1943) վեպում պատկերված ֆաշիստական հեղաշրջման նախօրեի իրական պատմական դեմքերն ու դեպքերը էլ ավելի կոնկրետություն ու խորություն են հաղորդում տեղի ունեցող անցուդարձի սոցիալ–քաղաքական վերլուծությանը։

«Սիմոնա» (1944) վեպը պատմում է ֆրանսիական Դիմադրության երիտասարդ հերոսուհու մասին։

Ֆոյխտվանգերը սկզբունքորեն ընդունել է ժողովրդական զանգվածների հեղափոխական ակտիվությունը («Աղվեսները խաղողի այգում», 1947, «Գոյա կամ իմացության դժվարին ուղին», 1952, հայերեն հրատ․ 1974, «Խենթի իմաստությունը կամ Ժան–Ժակ Ռուսոյի մահն ու կերպարանափոխությունը», 1952, վեպեր, և «Այրի Կապետը», 1956, պիես)։

Ֆոյխտվանգերը ստեղծել է պատմական երկպլան վեպի նոր տեսակ։ Նրա շատ ստեղծագործություններ էկրանավորվել են։

Ֆոյխտվանգերն արժանացել է Գերմանիայի Դեմոկրատական Հանրապետության ազգային մրցանակի (1953)։

 Երկեր 
Gesammelte Werke in Einzelausgaben, Bd 1–10, 12–14, В․, 1959–64
Իսպանական բալլադ, Ե․, 1972

 Գրականություն 
 Рачинская Н․ Н․, Лион Фейхтвангер (1884–1958), М․, 1965
 Лион Фейхтвангер․ Бибиблиографический указатель, М․, 1959

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 «Գոյա կամ իմացության դժվարին ուղին» վեպը Համահայկական գրադարանում

Կատեգորիա:Հրեա գրողներ
Կատեգորիա:Գերմանացի գրողներ
Կատեգորիա:Գերմանիայի հրեաներ
Կատեգորիա:Գերմանացի լրագրողներ
Կատեգորիա:Գերմանացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Գերմանացի թարգմանիչներ
Կատեգորիա:Փիլիսոփայական գիտությունների դոկտորներ