Գիսանե

Գիսանե, հայկական պանթեոնի աստված։ Ավանդազրույցների համաձայն՝ Գիսանեի անունը բացատրվում է գես (ծամ, մազ) բառով, այսինքն՝ իբր նա և իր տաճարի սպասավորներն ունեցել են երկար մազեր։ Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ Գիսանեն և նրա եղբայր Դեմետրը Հնդկաստանից Հայաստան փախած ու Տարոն գավառում հաստատված արքայորդիներ էին։ Նրանք իրենց հետնորդների կողմից պաշտվել ու աստվածացվել են, նրանց պատվին արձաններ ու տաճարներ են կառուցվել։

Ըստ ներկայիս առավել իրատեսական համարվող տեսակետների․ Դեմետրը և Գիսանեն/Գիսաննան (եղբայր և քույր), որպես հին հայկական պանթեոնի դիցեր՝ հավանաբար իրենցից ներկայացնում են շումերական արձանագրություններում հիշատակված՝ Միջագետքի տիրուհի Ինաննայի և Արատտայի իշխանավոր՝ Դումուզիի և նրա քրոջ՝ Գեշտինաննայի մասին ավանդազրույցի արտացոլումը Հայոց դիցարանում։

 Տես նաև 

 Արատտա
 Նանե

 Աղբյուրներ 
 Տ. Ի. Լագունովա, Լեգենդներ, ավանդազրույցներ, առասպելներ, Երևան, «Անտարես», 2010, էջ 20։

Կատեգորիա:Հայկական աստվածներ