Գևորգ Պարիս

Գևորգ Հակոբի Պարիս (Գևորգյան, ), հայ բառարանագիր, հայագետ, թարգմանիչ։

 Կենսագրություն 
Ծնվել է Վանում, արհեստավորի ընտանիքում։ Ավարտել է ԵՊՀ-ի հասարակական գիտությունների ֆակուլտետը՝ տնտեսագետի մասնագիտությամբ (1926)։ Կազմել է բառարաններ («Պոլիգրաֆիական և հրատարակչական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ բացատրական բառարան», (1953), «Գրականագիտական տերմինների համառոտ բառարան», (1967, համահեղինակ), «Դպրոցական ուղղագրական բառարան» (1956, 2-րդ վերամշակված հրատ.՝ 1959, համահեղինակ),  «Հայոց լեզվի քերականության, ուղղագրության և կետադրության ուղեցույց» (1957), դպրոցական դասագրքեր։

Նրա մայրենի լեզվի ընթերցարանները (2-րդ դասարանի համար 1947 թ., 3-րդ դասարանի համար 1948 թ.) նյութի խորիմացության ու մանկավարժական հասուն մտքի միաձուլման արգասիք էին։

Ենթադրվում է, որ Պարիս գրական կեղծանունն ընդունել է դեռևս դպրոցական տարիներին, երբ խմբագրում էր «Արծիվ Վասպուրականի» աշակերտական խմորատիպ թերթը։ Սակայն առավել հայտնի է դարձել այդ կեղծանվամբ համալսարանի առաջին կուրսում, երբ սերտորեն շփվում էր գրական շրջանակների հետ, մասնակցում պրոլետգրողների ասոցիացիայի հիմնադրմանը։ Դեռևս առաջին կուրսի ուսանող Պարիսը ընտրվում է (1922թ. դեկտեմբերի 24-ին) նոր հիմնադրված Հայաստանի պրոլետարական գրողների ասոցիացիայի ընդամենը երեք հոգուց (Ա. Վշտունի, Գ. Պարիս, Ե. Դանչո) բաղկացած գործադիր մարմնի կազմում։

Տիրապետել է հայերեն, ռուսերեն, ադրբեջաներեն, քրդերեն լեզուներին։ Կարող էր կարդալ և բացատրվել ֆրանսերենով ու գերմաներենով։ Լեզուների իմացությունն էլ հենց հիմք է հանդիսացել Պարիսի թարգմանչական և գիտահետազոտական ու խմորագրական աշխատանքների համար։

 Աղբյուրներ 

Կատեգորիա:ԵՊՀ շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Հայ բառարանագիրներ