Փսիխոդելիկ ռոք

Փսիխոդելիկ ռոք, () երաժշտական ժանր է, որն առաջացել է 1960-ական թվականներին Արևմտյան Եվրոպայում և Կալիֆոռնիայում (Սան Ֆրանցիսկո և Լոս-Անջելես)։ Փսիխոդելիկ ռոքը կապված է պսիխոդելիայի և պսիխոդելիկների (հալյուցինոգենների՝ հալյուցինածինների, մասնավորապես LSD-ի)Head Sounds (Britannica) հետ։ Սերտ կապեր ունի նաև հիպպիների ենթամշակույթի և արևելյան (հնդկական) փիլիսոփայության հետ։ Փսիխոդելիկ ռոքն առաջացել է՝ բլյուզ-ռոքի, ֆոլք-ռոքի և ջազի միաձուլումից։

Փսիխոդելիկ ռոք ոճի երգերում հիմնականում օգտագործվում են բաս կիթառ, հարվածային գործիքներ, Էլեկտրական կիթառ, մելոտրոն, սիթառ։ Փսիխոդելիկ ռոքը բարդ, էքսպրեսիվ երաժշտություն է, որն ուժեղ ազդեցություն է գործում լսողների վրա։ Փսիխոդելիկ ռոքի վառ ներկայացուցիչներ են հետևյալ խմբերը. (Փինք Ֆլոյդ, The Beatles, Cream, Syd Barrett, Grateful Dead, Ջիմի Հենդրիքս, The Yardbirds, The Byrds, Jefferson Airplane) և այլք։

Այս ոճի ստեղծագործություններում հաճախ լինում է որևէ գործիքի երկար սոլո հատված։ Փսիխոդելիկ խմբերի համերգները շատ հաճախ լինում են շոուի տեսքով, որտեղ օգտագործվում են լույսեր, ծուխ և այլ հետաքրքիր էֆեկտներ։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Ռոք երաժշտության ժանրեր