Երանոս (Գեղարքունիքի մարզ)

Երանոս, գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզում։ Գյուղը գտնվում է Գեղարքունյաց լեռնաշղթայի հարավարևելյան ստորոտին, Ձագ գետի ստորին հոսանքում, մարզկենտրոն Գավառից 25 կմ հարավ-արևելք։ Բնակավայրը գտնվում է ծովի մակերևույթից 2050 մետր բարձրության վրա։ Գյուղը կազմավորվել է 1828-1830 թվականներին։

Երանոս՚ անունը հունարենից թարգմանելիս նշանակում է «խաղաղասեր» կամ «խաղաղարար»։ Գյուղում գործում է երկու միջնակարգ դպրոց, մշակույթի տուն, մսուր մանկապարտեզ, կոմունալ տնտեսություն, ընտանեկան բժշկության ամբուլատորիա, առևտրի և սպասարկման օբյեկտներ։

 Բնակչություն 
Ըստ Հայաստանի 2011 թվականի մարդահամարի արդյունքների՝ Երանոսի մշտական բնակչությունը կազմել է 5479, առկա բնակչությունը՝ 3541 մարդ2011 թ Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները։ Բնակիչները հայեր են, որոնց մի մասի նախնիները ներգաղթել են 1828-1829 թվականներին Ալաշկերտի գյուղերից«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ. 2, էջ 211։ Երանոսի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.

 Պատմություն 
Գյուղը կազմավորվել է 1828-1830 թվականներին։ Եկել են Ալաշկերտի Խաստուր գյուղից, Մուշից, սակայն գյուղը ունի ավելի հին պատմություն։

 Հուշարձանները 
Գյուղի հյուսիսային մասում կա երկու ամրոց՝ «Նեղ բողազ» (մ.թ.ա 3-րդ հազարամյակ) և «Շեն դվոր» (մ.թ.ա 2-րդ-1-ին հազարամյակ)։ Գյուղում կա Սուրբ Հովհաննես անունով եկեղեցի-սրբավայր (1215 թվական), Թուխ Մանուկ, Խոնարհված Սուրբ, Սուրբ Սոֆյա մատուռներ, դամբարաններ և 15-17-րդ դարերի խաչքարեր։

 Կլիմա 
Գյուղի կլիման ցրտաշունչ է, ամռանը՝ զով։

 Տնտեսություն 
Գյուղի ազգաբնակչության հիմնական զբաղմունքը անասնապահությունն է, հացահատիկի և կարտոֆիլի մշակությունը։ Տղամարդիկ հիմնականում մեկնում են սեզոնային արտագնա աշխատանքի։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր
Կատեգորիա:Մարտունի համայնքի բնակավայրեր