Միլան (ֆուտբոլային ակումբ)

«Միլան» կամ Ֆուտբոլային միություն Միլան (, AC Milan), պրոֆեսիոնալ ֆուտբոլային ակումբ Իտալիայի Միլան քաղաքից։ Հանդես է գալիս Իտալական Ա Սերիայում։ 

Ակումբը հիմնադրվել է 1899-ի դեկտեմբերի 13 թվականին 5 անգլիացիների կողմից՝ Ալֆրեդ Էդվարդսի գլխավորությամբ։ Սկզբում կոչվել է "Milan football And Cricket Club"։ 

Միլանը համարվում է աշխարհի ամենատիտղոսակիր ակումբներից մեկը՝ նվաճած 18 միջազգային գավաթներովhttp://www.acmilan.com/en/club/palmares (մյուսը Բոկա Խունիորսն է՝ կրկին 18 գավաթ)։ Ակումբն իր խաղերն անցկացնում է Սան Սիրո մարզադաշտում։ 

Ըստ «Ֆորբս» ամսագրի՝ Միլանը 2012 թվականին համարվել է իտալական ամենահարուստ ֆուտբոլային ակումբը և ընդգրկվել աշխարհի 10 ամենահարուստ ֆուտբոլային ակումբների շարքում՝ 989 միլիոն ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժեքով։

Ակումբի մարզիչն է իտալացի Ջենարո Գատուզոն է, ով ստանձնել է այդ պաշտոնը 2017 թվականի Նոյեմբերից։

 Պատմություն 
1901 թվականին «Միլանը» նվաճել է իր առաջին պատմական գավաթը՝ Իտալիայի չեմպիոնի տիտղոսը եզրափակիչում հաղթելով Ջենոային։

1906 թվականին «Միլանը» երկրորդ անգամ է դարձել Իտալիայի չեմպիոն այս անգամ հաղթելով Յուվենտուսին։ Դրան անմիջապես հաջորդեց երրորդ չեմպիոնական կոչումը 1907 թվականին։ Այդ տարում Միլանը ստացավ իր նոր անունը «Football Club Milan»։

1926 թվականին Պիետրո Պիրելլին որոշեց ներդրում կատարել Միլանում մարզադաշտ կառուցելու համար, որտեղ իրենց տնային հանդիպումները կանցկացնեին Միլանն ու Ինտերը։ Այդպես սկսվեց լեգենդար Սան Սիրոյի պատմությունը։ 

1908 թվականին Իտալիայի Ֆուտբոլի Ֆեդերացիան որոշեց օտարերկրացի ֆուտբոլիստներին արգելել Իտալիայի առաջնությանը մասնակցել։ Այդ որոշումը Միլանին մեծ վնաս հասցրեց և Միլանը հրաժարվեց մասնակցել առաջնությանը։ Դրանից հետո ավելի քան քառասուն տարի Միլանը չէր կարողանում հասնել հաջողության։ Այդ ընթացքում Միլանը փոխեց իր անունը ավելացնելով երկու բառ A.C. (Associazione Calcio) և այդպիսով ձեռք բերելով ներկայիս անունը A.C. MILAN (Associazione Calcio Milan)։ 

1949 թվականին Միլանում հայտնվեցին Նորդալը, Գրինը և Լիդհոլմը, որոնց անվանեցին "Գրե-Նո-Լի"։ Նրանց օգնությամբ Միլանը չորրորդ անգամ դարձավ երկրի չեմպիոն։

1955 թվականին Միլանը նվաճեց իր հինգերորդ սկուդետտոն։ Հաջորդ տարի Միլանը Չեմպիոնների գավաթի մրցաշարի կիսաեզրափակիչում պարտվեց Ռեալին։

1958 թվականին Միլանը համալրեց Ալտաֆինին։ Ալտաֆինի, Լիդհոլմ, Սկիաֆինո եռյակի օգնությամբ Միլանը վերադարձրեց չեմպիոնական կոչումը։

1962 թվականին Միլանը հերթական անգամ դարձավ Իտալիայի չեմպիոն։ Հաջորդ տարում Միլանն առաջին անգամ դարձավ Չեմպիոնների գավաթակիր եզրափակիչում 2-1 հաշվով հաղթելով Բենֆիկային։

1968 թվականին Միլանն իններորդ անգամ դարձավ երկրի չեմպիոն, իսկ հաջորդ տարում Միլանը երկրորդ անգամ դարձավ Չեմպիոնների գավաթակիր Մադրիդում կայացած եզրափակիչում 4-1 հաշվով հաղթելով Այաքսին։ Խաղի հերոս դարձավ Պրատին՝ խփելով երեք գոլ։

1976-1977 մրցաշրջանում Միլանը հազիվ իր տեղը պահպանեց Սերիա A-ում։ Այդ ժամանակ թիմը գլխավորեց Լիդհոլմը և 1979 թվականին Միլանը նվաճեց իր տասներորդ սկուդետտոն։ Հաջորդ տարի «Միլան» ակումբի նախագահին և երկու ֆուտբոլիստների մեղադրեցին խաղերի առուծախի մեջ և Միլանին ուղարկեցին Սերիա B, որտեղից Միլանը դուրս եկավ երկու տարի անց։ 

1986 թվականին Միլանը գնեց Սիլվիո Բերլուսկոնին և Միլանի գլխավոր մարզիչ նշանակվեց մարզակոշիկի խանութի վաճառող Արրիգո Սակկին, իսկ թիմում հայտնվեցին հոլանդացիներ Գուլիտը, Ռայկարդը և Վան Բաստենը։ Ֆուտբոլիստները Սակիին չէին սիրում և նրա հետ ունեցած անընդհատ կոնֆլիկտների պատճառով Բեռլուսկոնին գլխավոր մարզիչ նշանակեց Կապելլոյին, ում գլխավորությամբ Միլանը 4 անգամ դարձավ երկրի չեմպիոն, 3 անգամ հասավ Չեմպիոնների Լիգայի եզրափակիչ, սակայն միայն մեկ անգամ հաղթեց 1994 թվականին՝ եզրափակիչում 4-0 հաշվով պարտության մատնելով Բարսելոնային։

1996 թվականին Միլանը տասնհինգերորդ սկուդետտոն նվաճեց։ Այնուհետև Բերլուսկոնիի և Կապելլոյի միջև ֆինանսական կոնֆլիկտների արդունքում Կապելլոն հեռացավ Միլանից և նրան փոխարինելու եկավ Տաբարեսը։ Սակայն նա չկարողացավ անել այն, ինչ նրանից սպասում էին։ Արդյուքում Միլանը կրկին գլխավորեց Սակկին, բայց ապարդյուն։ Միլանը Իտալիայում զբաղեցրեց տասնմեկերորդ տեղը։ Սակկիին փոխարինեց Կապելլոն, ում նույնպես չհաջողվեց ոչինչ անել, որի արդյունքում Միլանը գլխավորեց Ձակկերոնին և թիմը նվաճեց տասնվեցերորդ սկուդետտոն։

Միլանում սկսվեց նոր հաղթական ժամանակաշրջան, երբ 2001 թվականին Միլանը գլխավորեց Կառլո Անչելոտտին։ Նրա գլխավորությամբ Միլանը դարձավ Իտալիայի չեմպիոն, մեկ անգամ նվաճեց Իտալիայի գավաթը, երկու անգամ Իտալիայի սուպերգավաթը, երկու անգամ դարձավ Չեմպիոնների Լիգայի հաղթող, նվաճեց Եվրոպայի երկու սուպերգավաթ, դարձավ աշխարհի ակումբային չեմպիոն։

Չեմպիոնների Լիգայում հաղթելուց հետո Միլանը սկսեց զիջել իր դիրքերը։ 2009 թվականին Անչելոտտիին փոխարինեց Լեոնարդոն, ում գլխավորությամբ Միլանի գործերն ավելի վատացան և 2010 թվականի հունիսի 25-ին Միլանը գլխավորեց Ալլեգրին և Միլանը 2010-2011 մրցաշրջանում դարձավ Իտալիայի չեմպիոն և սուպերգավաթակիր։ Սակայն դրանից հետո Միլանը տարեցտարի սկսեց ավելի ցածր դիրքեր զբաղեցնել մրցաշարային աղյուսակում (2011-2012 մրցաշրջանում՝ 2-րդ տեղ, 2012-2013 մրցաշրջանում՝ 3-րդ տեղ, 2013-2014 մրցաշրջանում` մրցաշարի առաջին կեսից հետո, 11-րդ տեղ), ինչը դժգոհությունների ալիք բարձրացրեց Ալլեգրիի նկատմամբ թե՛ Միլանի երկրպագուների, թե՛ ղեկավարության կողմից։ 2014 թվականի հունվարի 12 թվականին, մրցաշարի հետնապահ Սասսուոլոյից կրած 4-3 հաշվով պարտությունից հետո, ակումբի ղեկավարությունը հեռացրեց Ալլեգրիին Միլանի մարզչի պաշտոնից«Միլանը» հեռացրեց Ալլեգրիին։ 2014 թվականի հունվարի 16-ին Միլանի ղեկավարությունը պաշտոնապես հայտարարեց ակումբի նոր մարզչի անունը. Կլարենս Զեեդորֆ, ով ֆուտբոլիստի իր կարիերան ավարտելուց անմիջապես հետո ստանձնեց Միլանի մարզիչի պաշտոնը։

Զեեդորֆի գլխավորությամբ թիմը 2013-2014 մրցաշրջանն ավարտեց ընդամենը 8-րդ տեղում՝ զրկվելով եվրոպական մրցաշարերին մասնակցելու հնարավորությունից։ 2014 թվականի հունիսի 9-ին՝ մրցաշրջանի ավարտից հետո, Զեեդորֆը պաշտոնանկ արվեց։ Նրան փոխարինեց ակումբի երիտասարդական թիմի մարզիչ Ֆիլիպպո Ինձագին։ Սակայն Ինձագիի հետ ակումբը չկարողացավ հասնել հաջողությունների․ առաջնությունում գրավեց ընդամենը 10-րդ տեղը և նորից զրկվեց եվրոպական մրցաշարերից։ 2015 թվականի հունիսի 16 թվականին նրան փոխարինեց սերբ մարզիչ Սինիշա Միխայլովիչը«Միլանը» հաստատեց նոր մարզչի նշանակումը։Սակայն Սինիշան նույնպես չկարողացավ արդարացնել Միլանի երկրպագուների և ղեկավարության սպասելիքները։ 2016 թվականի ապրիլի 12-ին 47-ամյա մասնագետն հեռացվեց զբաղեցրած պաշտոնից, և նոր մարզիչ նշանակվեց Քրիստիան Բրոկկին, ով նույն տարում նույնպես հեռացվեց։ Բրոկկիին փոխարինեց Վինչենցո Մոնտելլան։

2017 թվականին Եվրոպա լիգայի որակավորման չորրորդ փուլում Միլանը սեփական հարկի տակ 6:0 հաշվով պարտության է մատնում մակեդոնական Շկենդիային։ Վերջին անգամ եվրագավաթներում 6 գոլ էր խփել 1993 թվականին Կոպենհագենի հետ մրցավեճում (6:0)։ Բացի այդ, դա եվրագավաթներում իտալական ակումբի երկրորդ ամենախոշոր հաշվով հաղթանակն էր։ Ռեկորդը գրանցվել է 1962-63 մրցաշրջանի Չեմպիոնների գավաթի խաղարկությունում, երբ 8:0 հաշվով ջախջախվել է Ունիոնին։ Ուշագրավ է, որ եվրագավաթներում Միլանն առաջին խաղակեսում 3 գոլ էր խփել Չեմպիոնների լիգայի 2004-2005 մրցաշրջանի Լիվերպուլի դեմ տխրահռչակ եզչրափակչում։

 Չեմպիոնների լիգա 
 1962-63 մրցաշրջան՝ Ալտաֆինիի բաղձալի դուբլ 
Միլանն իր առաջին Չեմպիոնների Լիգան/Եվրոպայի Չեմպիոնների Գավաթը նվաճել է հեռավոր 1962-63 թվականների մրցաշրջանում՝ 2-1 հաշվով առավելության հասնելով Պորտուգալական Բենֆիկայի նկատմամբ։ Այդ տարիներին Միլանում տոն էին տալիս այնպիսի լեգենդներ, ինչպիսինն են օրինակ՝ Ժոզե Ալտաֆինին, Ջիանի Ռիվերան, Չեզարե Մալդինին։

Հավելում. Միլանը առաջին իտալական ֆուտբոլային ակումբն է, որը նվաճել է Չեմպիոնների Լիգան/Եվրոպայի Չեմպիոնների Գավաթը։

 1968-69 մրցաշրջան՝ Պրատիական գոլահարություն… 
Հաջորդ գավաթին Միլանցիները ստիպված էին սպասել 6 տարի։ 1968-69 մրցաշրջանում Միլանը նվաճեց իր երկրորդ գավաթը՝ 4-1 հաշվով ջաղջախելով հոլանդական Այաքսին։ Այդ տարիներին Միլանն իրեն զգում էր ինչպես ձուկը ջրում, իսկ թիմի ուղեղը համարվում էր Պիերինո Պրատին, ով քարը քարի վրա չթողեց Այաքսից, դառնալով հեթրիկի հեղինակ։

Չնայած այն բանին, որ Այաքսը այդ տարիներին շատ հզոր կազմ ուներ, լեգենդար Յոհան Կրույիֆի գլխավորությամբ, սակայն Միլանցիները այդ երեկո դաշտ էին դուրս եկել «Առյուծի» հոգեբանությամբ։ Արդեն 7րդ րոպեին Պրատին բացեց խաղի հաշիվը, իսկ առաջին խաղակեսի վերջում՝ 40րդ րոպեին նույն Պրատին կրկնապատկեց հաշիվը դառնալով դուբլի հեղինակ։ Հոլանդացիները չնկճվեցին և 60րդ րոպեին 11 մետրանոցից հաշիվը կրճատեց կենտրոնական պաշտպան Վասովիչը՝ 2-1…

7 րոպե էլ չէր անցել Վասովիչի գոլից, և Միլանի իտալացի հարձակվող Սորմանին ձախ ոտքի հուշքու հարվածով նորից ետ բերեց 2 գնդակի առավելությունը՝ 3-1…

Իսկ ահա հանդիպման ավարտից 15 րոպե առաջ՝ 75րդ րոպեին Պրատին գլխի հարվածով հաշիվը դարձրեց արդեն 4-1, դառնալով այդ խաղում հեթրիկի հեղինակ և Միլանը նվաճեց իր երկրորդ գավաթը Չեմպիոնների Լիգայում…
 1988-89 մրցաշրջան կամ՝ Բաստեն, Գուլիտ, Ռայկարդ 
Թերևս ութսունականների վերջերի և ինըսունականների սկզբների Միլանը միշտ կմնան պատմության մեջ, որպես հոլանդական տրիո անվանմամբ։ Բանն այն է, որ այդ տարիներին Միլանում հավաքվել էին ֆուտբոլի պատմության բոլոր ժամանակների ամենահզոր եռյակը՝ Վան Բասեն, Ռուդ Գուլիտ, Ֆռենկ Ռայկարդ։ Այս ֆուտբոլիստները չէին ճանաչում հեղինակություն, այս ֆուտբոլիստները կերտեցին մի բան, որի մասին խոսում են մինչ օրս…

Դրա վառ ապացույցն էր 1988-89 մրցաշրջանը։

Այդ տարի Միլանի 3 ֆուտբոլիստ պայքարում էին իրար մեջ Ոսկե Գնդակի համար՝ Բարեսին, Ռայկարդը և Վան Բաստենը։ (Հաղթեց Վան Բաստենը)

Միլանն այդ տարվա կիսաեզրափակչում 5-0 հաշվով ջաղջախեց Մադրիդի Ռեալին, որը ամենախայտառակ պարտությունն էր Մադրիդի Ռեալի պատմության մեջ։

1989 թվականի Մայիսի 24ին Բարսելոնայի Քամփ Նոու մարզադաշտում Միլանն (Խանութում կոշիկի վաճառող) Արիգո Սակիի գլխավորությամբ ուղղակի շան ծեծ տվեց Ռումինական Ստյաոային՝ 4-0…

Այդ խաղում հիշատակվեցին Ռուդ Գուլիտի և Վան Բաստենի դուբլերը, որոնց շնորհիվ Միլանը արդեն 3րդ անգամ նվաճեց ՉԼ գավաթը։
 1989-90 մրցաշրջան՝ Հերթը Ռայկարդինն է 
Մյուս մրցաշրջանում Միլանը պահպանեց չեմպիոնական տիտղոսը և դարձավ վերջին ակումբը, որը անընդմեջ գավաթ է նվաճում Եվրոպայի Չեմպիոնների Գավաթում։

Այս մրցաշրջանում Հոլանդական եռյակը նորից իր բարձրության վրա էր։

Մինչև այդ Միլանցիները կիսաեզրափակում մրցաշարից դուրս էին թողել Բավարիային. առաջին խաղը կայացել էր Սան-Սիրոյում և Միլանը հաղթել էր 1-0 հաշվով։ Երկրորդ խաղը անցավ գերլարված պայքարում. Մյունխենցիները 59-րդ րոպեից Շտրունցի օգնությամբ գոլ խփեցին և խաղը տեղափոխվեց լրացուցիչ ժամանակ, իսկ ահա 101-րդ րոպեին փոխարինման դուր ելած Բորգոնովոն հաշիվը դարձնում է 1-1, ճիշտ է 4 րոպե անց Բավարիայի ֆուտբոլիստներին հաջողվում է գոլ խփել և հաղթել Միլանին, սակայն մրցակցի դաշտում գոլ խփելու շնորհիվ Միլանցիները դուրս են գալիս եզրափակիչ… (Այդ տարի Միլանն առաջին ակումբն էր մրցաշարի պատմության մեջ, որը լրացուցիչ ժամանակում գոլ է խփում և հաղթում է մրցակցին)

Եզրափակիչը նոույնպես անցնում է գերլարված և համառ պայքարում, սակայն այդ երեկո Միլանցիները հաղթում են Բենֆիկային, 1-0 հաշվով։ Ֆռենկ Ռայկարդի գոլի շնորհիվ Միլանը 4րդ անգամ է նվաճում Չեմպիոնների գավաթը։

 Մարզադաշտ 
Միլանը իր տնային խաղերն անցկացնում է Սան Սիրո մարզադաշտում։

Սկզբում ունեցել է 20 հազար ընդունակություն և կարող էր տեղավորել մինչև 35 հազար հանդիսատես։ 1955 թվականին մարզադաշտը ենթարկվել է հերթական վերակառուցման, որի արդյունքում տեղավորելիությունը աճել է մինչև 82000 հանդիսատես։ Նույն թվականին Միլան քաղաքի մեկ այլ ակումբ՝ Ինտերը, տեղափոխվել է Սան Սիրո։

1979 թվականին Սան-Սիրո մարզադաշտն անվանվել է աշխարհի կրկնակի չեմպիոն Ջուզեպպե Մեացցայի անունով, և դրանից հետո սկսել կոչվել «Ջուզեպպե Մեացցայի անվան Սան-Սիրո մարզադաշտ»։

Այժմ մարզադաշտի տարածքում գտնվում է նաև ձիարշավարանը (արևելյան տրիբունայի հետևում)։ Բացի ֆուտբոլային խաղերից, Սան-Սիրոյում անց են կացվում նաև համաշխարհային մասշտաբի համերգային ծրագրեր։ Մասնավորապես, այստեղ ելույթ են ունեցել էստրադայի այնպիսի աստղեր, ինչպիսիք են Մադոննան, Մայքլ Ջեքսոնը, U2, The Rolling Stones, Depeche Mode և այլ խմբեր։

 Համազգեստներ 




 Վիճակագրություն 
 Դիվիզիոն Մրցաշրջանների քանակը Դեբյուտ Վերջին մրցաշրջան A  115  1900-1901  2016-2017 B  2  1980-1981  1982-1983

 Ռեկորդներ 

 Պաշտոնական խաղեր 
 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (տանը). Միլան – Մոդենա 13-0 (04.10.1914)

 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (հյուր). Աուսոնիա – Միլան 0-10 (21.10.1919)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (տանը). Միլան 0-8 Բոլոնյա (05.11.1922)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (հյուր). Յուվենտուս 8-2 Միլան (10.07.1927)

 Սերիա A 
 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (տանը). Միլան – Պալերմո 9-0 (18.02.1951)

 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (հյուր). Ջենոա – Միլան 0-8 (05.06.1955)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (տանը). Միլան 1-6 Յուվենտուս (06.04.1997)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (հյուր). Ալեսսանդրիա 6-1 Միլան (26.01.1936)

 Իտալիայի գավաթ 
 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (տանը). Միլան- Պադովա 8-1 (13.09.1958)

 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակ (հյուր). Կոմո – Միլան 0-5 (08.06.1958)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (տանը). Միլան 0-4 Ռոմա (21.11.1979)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտություն (հյուր). Ֆիորենտինա 5-0 Միլան (13.04.1940)

 Չեմպիոնների Լիգա 
 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը(տանը). Միլան – Ունիոն Լյուքսեմբուրգ 8-0 (12.09.1962)

 Ամենախոշոր հաշվով հաղթանակը(հյուր). Ունիոն Լյուքսեմբուրգ – Միլան 0-6 (19.09.1962)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտությունը(տանը). Միլան 0-2 Բարսելոնա (04.11.1959)

 Ամենախոշոր հաշվով պարտությունը(հյուր). Այաքս 6-0 Միլան (16.01.1974) 

 Ամենաշատ խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստներ 
#ՖուտբոլիստՏարիԱռաջնությունԳավաթԵվրոպաԱյլԸնդհանուր1 Պաոլո Մալդինի1984–200964772168159022 Ֆրանկո Բարեզի1977–19975329775157193 Ալեսսանդրո Կոստակուրտա1986
1987–200745878116116634 Ջաննի Ռիվերա1960–1979501747676585 Մաուրո Տասսոտտի1980–19974297564155836 Մասսիմո Ամբրոզինի1995–1997
1998–20133443710174897 Ջեննարո Գատտուզո1999–20123352610164688 Կլարենս Զեեդորֆ2002–20123002510254329 Անջելո Անկվիլետտի1966–19772787162741810 Չեզարե Մալդինի1954–196634794214412
Միլանի կազմում ամենաշատ խաղերն անց է կացրել Պաոլո Մալդինին՝ 902 պաշտոնական խաղ, որից 647-ը՝ Սերիա A-ում. այս ցուցանշիշը նույնպես ռեկորդային է։ Նրան է պատկանում նաև եվրոպական առաջնություներում Միլանի կազմում անցկացրած խաղերի ռեկորդը՝ 168 խաղ։ Ընդհանուր առմամբ Մալդինին Միլանի կազմում խաղացել է ռեկորդային 24 տարի 132 օր (1985 թ.-ի հունվարի 20-ից մինչև 2009 թ.-ի մայիսի 31-ը)։

Իտալիայի գավաթի խաղարկություններում Միլանի կազմում ամենաշատ խաղեր անց է կացրել Ֆրանկո Բարեզին՝ 97 խաղ։

 Ամենաշատ գոլեր խփած ֆուտբոլիստներ 
Փակագծերում նշված են Միլանի կազմում անցկացրած խաղերի քանակը
#ՖուտբոլիստՏարիԱռաջնությունԳավաթԵվրոպաԱյլԸնդհանուր1 Գուննար Նորդալ1949–1956210 (257)0 (0)4 (5)7 (6)221 (268)2 Անդրեյ Շևչենկո1999–2006
2008–2009127 (226)7 (16)38 (76)4 (3)175 (322)3 Ջաննի Ռիվերա1960–1979122 (501)28 (74)13 (76)1 (7)164 (658)4 Ժոզե Ալտաֆինի1958–1965120 (205)9 (9)20 (19)12 (13)161 (246)5 Ալդո Բոֆֆի1936–1945109 (163)22 (23)0 (0)0 (1)131 (187)6 Ֆիլիպպո Ինձագի2001–201273 (202)10 (20)41 (74)2 (4)126 (300)7 Մարկո վան Բաստեն1987–199590 (147)13 (22)17 (28)2 (4)124 (201)8 Ջուզեպպե Սանտագոստինո1921–1932103 (233)2 (1)0 (0)1 (2)106 (236)9 Կակա2003–2009
2013–201477 (223)0 (11)25 (69)1 (4)104 (307)10 Պյերինո Պրատի1966–197372 (143)14 (34)16 (30)0 (2)102 (209)
Միլանի բոլոր ժամանակների լավագույն ռմբարկուն շվեդ հարձակվող Գուննար Նորդալն է, ով ակումբի կազմում դարձել է 221 գոլերի հեղինակ։ 1950-51 խաղաշրջանում Նորդալը խփել է ընդհանուր 38 գնդակ, որոնցից 35-ը՝ Սերիա Ա-ում, ինչը ոչ միայն ակումբի, այլ նաև իտալական ֆուտբոլի ռեկորդ է։

 Հայտնի ֆուտբոլիստներ 
 Ոսկե Գնդակ 
Միլանի պատմության ոսկե գնդակի դափնեկիրներ։
 Ջաննի Ռիվերա — 1969
 Ռուդ Գուլիտ — 1987
 Մարկո Վան-Բաստեն — 1988, 1989, 1992
 Ջորջ Վեա — 1995
 Անդրեյ Շևչենկո — 2004
 Կակա — 2007

 Ֆիֆայի վարկածով տարվա լավագույն ֆուտբոլիստներ 
«Միլանի» լեգնեդները որոնք դարձել են Ֆիֆայի վարկածով տարվա լավագույն ֆուտբոլիստ:
  Մարկո Վան-Բաստեն — 1992

  Ջորջ Վեա — 1995

  Կակա — 2007

 Աշխարհի առաջնություն 
Միլանի ֆուտբոլիստներ ովքեր հաղթել են աշխարհի առաջնությունում:
 Պետրո Արկարի — 1934
 Ֆրանկո Բարեզի — 1982
 Ֆուլվիո Կոլովատի — 1982
 Մարսել Դեսայի — 1998
 Ռոկե Ժունիոր — 2002
 Ջենարո Գատուզո — 2006
 Ալբերտո Ջիլարդինո — 2006
 Ալեսանդրո Նեստա — 2006
 Ֆիլիպո Ինձագի — 2006
 Անդրեա Պիրլո — 2006

 100 և ավելի խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստների ցանկ 
2018 թվականի օգոստոսի 3-ի դրությամբ

+Միլանի կազմում 100 և ավելի խաղեր անցկացրած ֆուտբոլիստների ցանկԱնունԱզգությունԴիրքՏարիներԽաղԳոլՀղում Իտալիա1909–1915,1916–19211182 Իտալիա1911–1915,1916–19221016 Իտալիա1914–19241089 Իտալիա1919–19261395 Իտալիա1921–1932236106 Իտալիա1922–19291040 Իտալիա1924–19332110 Իտալիա1925–19261927–19403410 Իտալիա1926–19332241 Իտալիա1926–19331342 Իտալիա1927–193520634 Իտալիա1927–19352200 Իտալիա1930–193618670 Իտալիա1931–19402662 Իտալիա1931–193922368 Իտալիա1933–19402251 Իտալիա1933–19371240 Իտալիա1935–19411760 Իտալիա1936–19431871311937–1944,1945–194927523 Իտալիա1939–194310951940–194815011941–195114601942–195223331945–195634221945–1949116571945–1953287551946–1949106521946–195112701948–1953194881949–19562682211949–1953137381949–1961394891950–195930001950–195516371951–1956142291952–196225221952–195913341953–1955,1956–196017071953–195815141954–19664123 / 1954–1960171601956–1961128571958–197135161958–19661671 / 1958–19652461611959–196514401960,1961–196615411960–196514081960–19796581641962–1970288261962–1969148331962–196710201962–1967104221963–1967131381963–19691040 ԳՖՀ1965–197433431965–1970180651966–197326981966,1967–19732091021966–197741821967–197218301970–1976251491970–1977215171970–1974,1975–197611011971–1980329901971–1978244171972,1973–1982310391972–1976155601972–197819121974,1978–1981112111974–198023301974–198120421974–1978143541976–198219881976–198010771977–1982180141977–1982143321978–1997719331978–1982151141979–198310841979–1985201371980–198413201980–1997583101981–198616261981–1993393191982–1985106171983–199632541984–1987122141984–1989186761984–198710531985–2009902331986,1987–200766331986–1996,1997–1999390231986–199014701986–1988,1989–1995306701987–1992160111987–19901157 / 1987–1993,1994171561987–1993201124 / 1988–1993201261989–1990,1991–2002406281989–1997,2001–2002260751990–200233001992–199714012 Հարավսլավիա1992–199814434 / 1992–2001251301993–199713412 / 1993–19981867 / 1995–1999147581995–1997,1998–2013489361997–2001,2002–2003124301998–2001119441998–200314721999–2005,2008–36101999–2006,2008–20093221751999–2008281241999–2012468112000–2001,2002–201030202001–2009284132001–2005,2006–200816162001–20123001262001–2006192112001–2011401412002–200812912002–2005115362002–201232610 / 2002–2012432622003–200816642003–2009,2013–20143071042003–2004,2009–17712005–2008132442005–201115852006–18502008–2012150632008–201312282008–201210722008–201311112009–201211962010–2013100172010–201414432 / 2011–2013,2013–20141065

 Մարզիչների ցանկ 
Միլան ֆուտբոլային ակումբի մարզիչների ամբողջական ցանկն է։ Ներառված են նաև մարզիչների ժամանակավոր պաշտոնակատարները։

Ամենահաջողակ մարզիչը Ներեո Ռոկկոն է, ում հետ ակումբը դարձել է հետևյալ մրցությունների հաղթող. երկու անգամ՝ Սերիա A, երեք անգամ՝ Իտալիայի գավաթ, երկուական անգամ՝ Եվրոպայի գավաթ և Գավաթակիրների գավաթ, մեկ անգամ՝ Միջմայրցամաքային գավաթ։

Ոսկեգույն սյունակներում ներկայացված են այն մարզիչները, ովքեր Միլանի հետ հաղթել են նշված տիտղոսները։ Հաշվի են առնված միայն պաշտոնական խաղերը։

 Տարի Մարզիչ        Նվաճումներ Նշումներ 1899-1906  Հերբերտ Կիլպին 19 9 4 6 33 31 47.37 2 Առաջնություն խաղացող մարզիչ 1906-1907  Դանիելե Անջելոնի 6 4 2 0 17 3 66.67 1 Առաջնություն  1907-1911  Ջաննինո Կամպերիո 34 17 3 14 71 60 50.00   1911-1915 Տեխնիկական հանձնաժողով 75 51 14 10 229 61 68.00   1915-1916  Գուիդո Մոդա 12 9 1 2 22 9 75.00 պաշտոնակատար 1916-1918 Ալդո Կևենինի 25 21 1 3 80 23 84.00  պաշտոնակատար-խաղացող 1918-1919 Տեխնիկական հանձնաժողով 10 6 2 2 28 17 60.00  1919-1921  Գուիդո Մոդա 42 22 5 15 99 58 52.38   1921 - 1922  Չեզարե Լովատի 22 7 4 11 29 36 31.82  պաշտոնակատար-խաղացող 1922  Ֆրանչեսկո Սոլդերա 5 1 2 2 5 14 20.00  պաշտոնակատար-խաղացող 1922 - 1924  Ֆերդի Օպպենհայմ 39 14 13 12 65 58 35.90   1924 - 1926  Վիտտորիո Պոցցո 33 13 1 19 60 75 39.39   1926  Գուիդո Մոդա 13 7 2 4 28 15 53.85  պաշտոնակատար 1926 - 1928  Հերբերտ Բերջեսս 64 30 14 20 119 100 46.88   1928 - 1931  Էնգելբերտ Քյոնիգ 100 41 25 34 180 138 41.00   1931 - 1933  Յոժեֆ Բանաշ 68 26 19 23 114 102 38.24   1933 - 1934  Յոժեֆ Վիոլա 34 12 9 13 50 49 35.29   1934 - 1936  Ադոլֆո Բալոնչերի 74 24 23 27 94 92 32.43   1936 - 1937  Ուիլլիամ Գարբաթ 26 13 8 5 43 26 50.00   1937 - 1938  Հերման Ֆելսներ Յոժեֆ Բանաշ 42 17 15 10 58 40 40.48   1938 - 1939  Յոժեֆ Բանաշ 17 6 4 7 26 21 35.29   1939 - 1940  Յոժեֆ Վիոլա Յոժեֆ Բանաշ 37 15 9 13 56 45 40.54   1939 - 1940  Յոժեֆ Բանաշ 9 3 3 3 12 13 33.33   1940 - 1941  Անտոնիո Բուզինի Գուիդո Արա 32 13 10 9 60 37 40.63   1941 - 1943  Մարիո Մանյոցցի 69 26 17 26 118 116 37.68   1943 - 1945  Ջուզեպպե Սանտագոստինո 34 11 9 14 47 52 32.35   1945 - 1946  Անտոնիո Բուզինի Ադոլֆո Բալոնչերի 42 20 9 13 66 54 47.62   1946 - 1947  Անտոնիո Բուզինի Ջուզեպպե Բիգոնյո 38 19 12 7 75 52 50.00   1947 - 1948  Ջուզեպպե Բիգոնյո 40 21 7 12 76 48 52.50   1948 - 1949  Անտոնիո Բուզինի Ջուզեպպե Բիգոնյո 38 21 8 9 83 52 55.26   1949 - 1952  Անտոնիո Բուզինի Լայոշ Ցեյզլեր 116 75 24 17 321 126 64.66 1 Սերիա A1 Լատինական գավաթ  1952 - 1953  Անտոնիո Բուզինի Մարիո Սպերոնե 34 17 9 8 64 34 50.00   1953  Անտոնիո Բուզինի Գուննար Գրեն 2 1 0 1 4 6 50.00  Գրենը՝ որպես մարզչի պաշտոնակատար-խաղացող 1953  Անտոնիո Բուզինի Արրիգո Մորսելլի 9 4 3 2 18 11 44.44   1953 - 1955  Բելա Գուտտման 44 25 11 8 93 49 56.82   1955 - 1956  Էտտորե Պուրիչելլի 59 29 16 14 137 82 49.15 1 Սերիա A1 Լատինական գավաթ  1956 - 1958  Ջուզեպպե Վիանի 80 37 21 22 159 111 46.25 1 Սերիա A  1958 - 1960  Ջուզեպպե Վիանի Լուիջի Բոնիցցոնի 87 47 25 15 191 100 54.02 1 Սերիա A  1960 - 1961  Ջուզեպպե Վիանի Պաոլո Տոդեսկինի 36 19 19 8 71 44 52.78   1961 - 1963  Ջուզեպպե Վիանի Ներեո Ռոկկո 94 54 21 19 200 90 57.45 1 Սերիա A1 Եվրոպական գավաթ  1963 - 1964  Ջուզեպպե Վիանի Լուիս Կարնիգլիա 30 18 8 6 55 33 53.33   1964 - 1965  Ջուզեպպե Վիանի Նիլս Լիդհոլմ 49 30 11 8 72 37 61.22 1 Սերիա A  1965 - 1966  Նիլս Լիդհոլմ 33 15 10 8 44 33 45.45  հեռացել է հիվանդության պատճառով 1966  Ջովաննի Կատոցցո 11 2 4 5 10 12 18.18  պաշտոնակատար 1966 - 1967  Արտուրո Սիլվեստրի 42 17 16 9 53 39 40.48 1 Իտալիայի գավաթ  1967 - 1972  Ներեո Ռոկկո 229 117 79 33 343 160 51.09 1 Սերիա A1 Իտալիայի գավաթ1 Գավաթակիրների գավաթ1 Եվրոպական գավաթ1 Միջմայրցամաքային գավաթ  1972 - 1973  Ներեո Ռոկկո Չեզարե Մալդինի 46 30 11 5 89 39 65.22 1 Իտալիայի գավաթ1 Գավաթակիրների գավաթ  1973 - 1974  Ներեո Ռոկկո 12 5 5 2 18 13 41.67   1973 - 1974  Ներեո Ռոկկո Չեզարե Մալդինի 14 8 0 6 15 17 57.14   1974  Չեզարե Մալդինի 11 4 2 5 18 20 36.36   1974  Ջովաննի Տրապատտոնի 10 2 4 4 5 7 20.00   1974 - 1975  Գուստավո Ջանիոնի 47 22 17 8 62 32 46.81   1975 - 1976  Ներեո Ռոկկո Ջովաննի Տրապատտոնի 37 19 9 9 53 33 51.35  1976  Ներեո Ռոկկո Պաոլո Բարիսոն 5 1 2 2 7 8 20.00   1976 - 1977  Ջուզեպպե Մարկիորո 25 7 12 6 30 29 28.00  1977  Ներեո Ռոկկո 22 10 8 4 36 19 45.45 1 Իտալիայի գավաթ  1977 - 1979  Նիլս Լիդհոլմ 78 37 28 13 113 66 47.44 1 Սերիա A  1979 - 1981  Մասսիմո Ջակոմինի 79 36 26 17 94 60 45.57   1981  Իտալո Գալբիատի 1 0 0 1 0 1 0.00 1 Սերիա B պաշտոնակատար 1981 - 1982  Լուիջի Ռադիչե 23 6 8 9 18 20 26.09   1982  Իտալո Գալբիատի Ֆրանչեսկո Ցագատտի 17 7 4 6 21 19 41.18 1 Միտրոպայի գավաթ պաշտոնակատարներ 1982 - 1984  Իլարիո Կաստանյեր 78 36 32 10 138 86 46.15 1 Սերիա B  1984  Իտալո Գալբիատի 8 3 2 3 8 10 37.50  պաշտոնակատար 1984 - 1987  Նիլս Լիդհոլմ 120 46 41 33 212 100 38.33   1987  Ֆաբիո Կապելլո 7 3 3 1 7 3 42.86  պաշտոնակատար 1987 - 1991  Արրիգո Սակկի 196 106 62 28 301 121 54.08 1 Սերիա A1 Իտալիայի սուպերգավաթ2 Եվրոպական գավաթ2 Եվրոպայի սուպերգավաթ2 Միջմայրցամաքային գավաթ  1991 - 1996  Ֆաբիո Կապելլո 249 142 77 30 410 169 57.03 4 Սերիա A3 Իտալիայի սուպերգավաթ1 Չեմպիոնների Լիգա1 Եվրոպայի սուպերգավաթ  1996 - 1997  Օսկար Տաբարես Ջորջիո Մորինի 22 8 7 7 36 27 36.36   1996 - 1997  Արրիգո Սակկի 24 7 7 10 27 33 29.17   1997 - 1998  Ֆաբիո Կապելլո 44 16 14 14 53 52 36.36   1998 - 2001  Ալբերտո Ձակկերոնի 125 54 44 27 212 155 43.20 1 Սերիա A  2001  Չեզարե Մալդինի Մաուրո Տասսոտտի 12 5 4 3 22 11 41.67   2001  Ֆաթիհ Թերիմ Անտոնիո Դի Ջեննարո 13 8 3 2 27 12 61.54   2001 - 2009  Կառլո Անչելոտտի 420 238 101 81 708 377 56.67 1 Սերիա A1 Իտալիայի գավաթ1 Իտալիայի սուպերգավաթ2 Չեմպիոնների Լիգա2 ՈՒԵՖԱ Սուպերգավաթ1 Աշխարհի ակումբային առաջնություն  2009 - 2010  Լեոնարդո 48 23 13 12 72 55 47.92   2010 - 2014  Մասսիմիլիանո Ալլեգրի 178 91 49 38 303 177 51.12 1 Սերիա A1 Իտալիայի սուպերգավաթ  2014  Մաուրո Տասսոտտի 1 1 0 0 3 1 100.00  պաշտոնակատար 2014  Կլարենս Զեեդորֆ 22 11 2 9 28 26 50.00  2014 – 2015  Ֆիլիպպո Ինձագի 40 14 13 13 58 52 35.00   2015 – 2016  Սինիշա Միխայլովիչ3819109573750.00   2016  Քրիստիան Բրոկկի72237928.57   2016-2017  Վինչենցո Մոնտելլա46241012744852.171 Իտալիայի սուպերգավաթ 2018-ներկաՋենարո Գատուզո 

 Մարզչական շտաբ 
ՊաշտոնԱնունԳլխավոր մարզիչՋենարո ԳատուզոՄարզչի օգնականԼուիջի ՌիչիԴարպասապահների մարզիչԱլֆրեդո ՄագնիՏեխնիկական օգնականներՆիկոլա ԿասիաՋուզեպպե ԻրերաԱտլետիկայի մարզիչԷմանուելե ՄառաՎիդեո վերլուծաբաններՍիմոնե ՄոնտենարոՌիկարդո ՄաննոԲժշկական տնօրենՍտեֆանո ՄացոնիԹիմի բժիշկՄարկո Ֆրեսկի

 Ամրագրված համարներ 
 3: Պաոլո Մալդինի, պաշտպան, 1984—2009. այս համարը կարող են վերցնել միայն նրա որդիները.
 6: Ֆրանկո Բարեզի, պաշտպան 1977—1997. այս համարը կարող են վերցնել միայն նրա որդիները.

 Նվաճումներ 
 Ազգային 
 15px Սերիա Ա (Իտալիա)
 Չեմպիոն (19)։ 1901, 1906, 1907, 1950–51, 1954–55, 1956–57, 1958–59, 1961–62, 1967–68, 1978–79, 1987–88, 1991–92, 1992–93, 1993–94, 1995–96, 1998–99, 2003–04, 2010–11, 2021-2022
 Փոխ-չեմպիոն (14)։ 1902, 1910–11, 1911–12, 1947–48, 1949–50, 1951–52, 1955–56, 1960–61, 1964–65, 1968–69, 1970–71, 1971–72, 1972–73, 1989–90, 1990–91, 2004–05, 2011–12 
 15px Սերիա Բ (Իտալիա)
 Չեմպիոն (2)։ 1980–81, 1982–83
 15px Ֆուտբոլի Իտալիայի գավաթ
 Գավաթակիր (5)։ 1966–67, 1971–72, 1972–73, 1976–77, 2002–03 
 Եզրափակչի մասնակից (7)։ 1941–42, 1967–68, 1970–71, 1974–75, 1984–85, 1989–90, 1997–98 
 15px Ֆուտբոլի Իտալիայի սուպերգավաթ
 Սուպերգավաթակիր (7)։ 1988, 1992, 1993, 1994, 2004, 2011, 2016 
 Եզրափակչի մասնակից (4)։ 1996, 1999, 2003, 2016

 Եվրոպական 
   Եվրոպայի Չեմպիոնների Գավաթ / ՈՒԵՖԱ Չեմպիոնների Լիգա
 Գավաթակիր (7)։ 1962–63, 1968–69, 1988–89, 1989–90, 1993–94, 2002–03, 2006–07 
 Եզրափակչի մասնակից (4)։ 1957–58, 1992–93, 1994–95, 2004–05
 30pxՈՒԵՖԱ Գավաթակիրների գավաթ
 Գավաթակիր (2)։ 1967–68, 1972–73
 Եզրափակչի մասնակից (1)։ 1973–74 
 28px ՈՒԵՖԱ Սուպեր գավաթ
 Գավաթակիր (5)։ 1989, 1990, 1994, 2003, 2007 
 Եզրափակչի մասնակից (2)։ 1973, 1993

 Միջազգային 
Միջմայրցամաքային գավաթ
 Գավաթակիր (3)։ 1969, 1989, 1990
 Եզրափակչի մասնակից (4)։ 1963, 1993, 1994, 2003
Աշխարհի ակումբային առաջնություն
 Չեմպիոն (1)։ 2007

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Միլանի պաշտոնական կայքը
 Միլանի պաշտոնական էջը Թվիթերում
 Միլանի պաշտոնականէջը ՅուԹյուբում
 Միլանի պաշտոնական էջը Ֆեյսբուքում
 Միլանը transfermarkt-ում
 Միլանի մասին նորություններ GOAL.com-ում
 Միլանը futbol24.com-ում
 Միլանը WhoScored.com կայքում

Կատեգորիա:Իտալական ֆուտբոլային ակումբներ