Գեղհովիտ

Գեղհովիտ (նախկին անվանումը՝ Ղարանլուղ), գյուղ Հայաստանի Գեղարքունիքի մարզի Մարտունի խոշորացված համայնքում , Մարտունի գետի երկու ափին, մարզկենտրոն Գավառից 37 կմ հարավ-արևելք, ծովի մակերևույթից 2060 մ բարձրության վրա։ Վերանվանվել է Գեղհովիտ 1968 թ. հուլիսի 3-ին«Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան», հտ. 1, էջ 830։

 Բնակչություն 
Ըստ Հայաստանի 2011 թ. մարդահամարի արդյունքների՝ Գեղհովիտի մշտական բնակչությունը կազմել է 5753, առկա բնակչությունը՝ 5247 մարդ2011 թ Հայաստանի մարդահամարի արդյունքները։
Ներկայիս բնակչության մի մասի նախնիները 1828-1830-ական թթ. այստեղ են գաղթել Արևմտյան Հայաստանի Ալաշկերտի, Մուշի և այլ շրջանների գյուղերից։ Գյուղի առաջին բնակիչն է եղել Ալվանդ Էլոեվը իր ընտանիքով։ Կան նաև ցեղասպանությունից փրկված մի քանի ընտանիքներ, Էրզրումից(Կարին) և Վանից։

Գեղհովիտի բնակչության փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում՝ ստորև.

 Տնտեսություն 
Բնակչությունը զբաղվում է անասնապահությամբ,հայտնի է իր հացահատիկի, բանջարեղենի (հատկապես կարտոֆիլ) ու խոտաբույսերի մշակությամբ։ Տեղացիները զբաղվում են նաև հողագործությամբ։ Գյուղի բնակիչները պահում են կովեր, ոչխարներ և թռչուններ։ Կաթնամթերքի արտադրությունը տարածված է, օրինակ՝ պանիր, մածուն։

 Պատմամշակութային կառույց 
Գյուղի շրջակայքում կան բազմաթիվ հնավայրեր՝ արևմտյան մասում Ալբերդ ամրոցը (մ.թ.ա. 1-ին հզմ.- մ.թ. IX դ.), հարավ-արևելք կողմում՝ “Ջոջ կող” ամրոցը (մ.թ.ա. 2-րդ-1-ին հզմ.)։ Գյուղի մեջ է սբ. Գևորգ (XV-XVI դդ.), հարավ՝ սբ. Ստեփանոս (XIII դ.) եկեղեցիները, “Թուխ Մանուկ” մատուռը, 3 կմ արևմուտք՝ “Քռա” վայրում՝ հին գյուղատեղին։

 Պատկերասրահ 

 Տես նաև 
 Գեղհովիտի պատմության և մշակույթի անշարժ հուշարձանների ցանկ

 Արտաքին հղումներ 




 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Գեղարքունիք գավառի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի բնակավայրեր
Կատեգորիա:Գեղարքունիքի մարզի գյուղեր
Կատեգորիա:Մարտունի համայնքի բնակավայրեր