Ալեքսանդր Դյումա (որդի)

Ալեքսանդր Դյումա (որդի) (, ), ֆրանսիացի գրող, Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամ (1874 թվականից)։ Նշանավոր վիպասան Ալեքսանդր Դյումայի որդին։ Առավել հայտնի է որպես «Կամելիազարդ տիկինը» վեպի հեղինակ (1848, , թարգմանվել է հայերեն Ժիրայր Շիրակացու կողմիցԿամելիազարդ տիկինը։ [Վեպ] / Ա. Դյումա; Ֆրանս. թարգմ.՝ Ժ. Շիրակացի; Փոխադր.՝ Էդ. Աղայան. - Երևան։ Հայպետհրատ, 1962. - 224 էջ։)։ Վեպի հաջողությունը ստիպեց հեղինակին այն վերածել նույն անվամբ պիեսի, որն իր հերթին հիմք է ծառայել Ջուզեպե Վերդիի «Տրավիատա» օպերայի համար։

Դյումա որդին սկսել է ստեղծագործել 18 տարեկանում։ 1847 թվականին լույս է տեսել նրա առաջին բանաստեղծական ժողովածուն՝ «Երիտասարդության մեղքերը» (Péchés de jeunesse), որին հաջորդեցին մի շարք փոքրիկ վիպակներ և պատմվածքներ, որոնք մասամբ կրել են իր հռչակավոր հոր ազդեցությունը։

Դյումայի տաղանդն ամբողջությամբ դրսևորվել է հոգեբանական դրամաների ժանրում։ Դրանցում նա անդրադարձել է իր ժամանակի սոցիալական և ընտանեկան կյանքի խնդիրներին և լուծել դրանք յուրովի, ինչը նրա յուրաքանչյուր պիեսի բեմադրությունը կարևոր հասարակական իրադարձություն էր դարձնում։ 

Այդ փայլուն դրամաների շարքը բացվեց «Կամելիազարդ տիկինը» պիեսով, որը սկզբնապես գրվել է որպես վեպ, իսկ 1852 թվականին գրաքննության դեմ հեղինակի համառ պայքարից հետո, որը պիեսը չէր թույլատրում համարելով այն չափազանց անբարոյական:

Հաջողության և ճանաչման հասնելուց հետո, Դյումա որդին մեծ աշխատանք է կատարել միայնակ մայրերի, ամուսնալուծված կանանց և արտաամուսնական կապից ծնված երեխաների իրավունքները պաշտպանող օրենքներ մշակելու և առաջ մղելու համար:

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Ֆրանսիացի թատերագիրներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիական ակադեմիայի անդամներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի գրողներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիացի վիպասաններ
Կատեգորիա:Անձինք նամականիշերի վրա