Եվդոկիայի բարբառ

Եվդոկիայի բարբառ - հայերենի կը ճյուղի երկաստիճան խլազուրկ բաղաձայնական համակարգ ունեցող բարբառ։

Խոսվել է Եվդոկիա (Թոքաթ) քաղաքում և շրջակա հայաբնակ գյուղերում։ Գաղթի հետևանքով տարածված է մինչև Ամասիա, Մարսվան, Օրտու, Սամսոն, Սինոպ։

Առանձին ենթաբարբառ ունի Գրիգորես գյուղը։ Ուսումնասիրել է Հովհաննես Գազանճյանը (Վիեննա, 1899)։

Ձայնավորների մեջ գրաբարի համեմատությամբ առանձին տարբերություններ չկան. ունի ä ձայնավոր, ո-ն ունի ուե երկբարբառային հնչում, շեշտված դիրքում՝ ուօ, նաև ե-ի երկբարբառացում միավանակների սկզբում՝ նախադիր յ կիսաձային հավելումով։ Առկա է ձայնավորների ներդաշնակության երևույթ, բաղաձայնական (պայթականների ու կիսաշփականների) համակարգը երկշարք խլազուրկ է (բ-փ, ձ-ց)։ Քերականական կառուցվածքով նման է Պոլսի բարբառին։ Հոգնակերտ մասնիկներն են՝ -էր, -նէր, -ք, -դիք։ Բացառականի վերջավորությունը որոշ բառերի դեպքում ձևավորվում է մ հնչյունով։ Խոնարհման համակարգում առկա է ու լծորդություն (պատճառականի ձևերում), ունի նաև շարունակականի ձևՀ. Զ. Պետրոսյան, Հայերենագիտական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1987, էջ 201։։

 Գրականություն 
 Աճառյան Հ., Հայոց լեզվի պատմություն, մ. 2, Ե., 1951։
 Գազանճեան Հ., Եվդոկիո հայոց գաւառաբարբառը, Վիեննա, 1899։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Կը ճյուղի բարբառներ