Սարգիս Բ Աջատար

Սարգիս Բ Աջատար (ծ. թ. անհայտ – 1474, Վաղարշապատ), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 1469 թ.-ից։ Հաջորդել է Արիստակես Բ Աթոռակալին։

1460 թ.-ին եղել է Էջմիածնի կաթողիկոսական գահին առժամանակ տիրած Զաքարիայի օգնականը, 1462 թ.-ից՝ Գրիգոր Ժ Ջալալբեկյանցի, 1465 թ.-ից՝ Արիստակես Բ Աթոռակալի առաջին աթոռակիցը։ «Աջատար» կոչվել է 1460 թ.-ին կաթողիկոս դառնալու նպատակով Գրիգոր Լուսավորչի Աջը (աջ ձեռքի մասունքները, որոնք V դարում ամփոփվել են բազկի և մատների ձև ունեցող արծաթե պատյանում) Էջմիածնից վերցնելու և Թավրիզ տանելու համար։ Կաթողիկոս ընտրվելուց հետո փորձել է վերադարձնել Աջը, որը Զաքարիա Գ տարել էր Աղթամար։ Այդ նպատակով Վրթանես եպիսկոպոսին հանձնարարել է Աղթամարի կաթողիկոսությունից հափշտակել Աջը։ Սակայն մինչ Սարգիս Բ Աջատարի նպատակը կիրագործվեր, մահացել է։ 1470 թ.-ին աթոռակից է օծել Հովհաննես եպիսկոպոսին։

Կաթողիկոսական գահին Սարգիս Բ Աջատարին հաջորդել է Հովհաննես Է Աջակիրը, որի օրոք էլ Լուսավորչի Աջը վերադարձվել է Էջմիածին։

 Արտաքին հղումներ 
 «Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002

Կատեգորիա:15-րդ դարի հայ կաթողիկոսներ