Այծուռենի

Այծուռենի (), ուռազգիների ընտանիքի, ուռենիների ցեղին պատկանող ծառատեսակ«Քո շրջապատի ծառերը», Սովետական գրող Հրատ., Երևան, 1983, Լ.Վ. Հարությունյան, էջ 24.։

 Բուսաբանական նկարագիր 
Այծուռենին 8-10 մետր բարձրությամբ ծառ է, մինչև 70 սմ տրամագծով։ Բարձր լեռնային շրջաններում աճում է որպես խոշոր թուփ։ Ընձյուղները ծածկված են մոխրագույն աղվամազով։ Տերևները կլորավուն են, էլիպսաձև, ձվաձև, երբեմն՝ նշտարաձև, 9-17 սմ երկարությամբ, 5-7 սմ լայնությամբ, ամբողջաեզր կամ ալիքաատամնաձև, վերևի կողմից կնճռոտ, մուգ կանաչավուն, ներքևի կողմից մոխրաթավոտ։ Ծաղիկները բաժանասեռ են։ Հավաքված են կատվիկներում, որոնք բացվում են մինչև տերևների երևալը։ Բազմանում է կտրոններով և սերմերով։ Էկոլոգիական խումբը՝ XIII: Մշակության շրջանները 1-32։

Հաջողությամբ է աճում մեր հանրապետության ինչպես ամենացածրադիր, այնպես էլ բարձր լեռնային շրջաններում։ Գետահովիտներում փարթամ ծառ է, իսկ մերձալպյան նոսրուտներում՝ թուփ։ Չի վախենում ո՛չ սառնամանիքներից, ո՛չ առատ ձյունատեղումներից, ո՛չ էլ կիզիչ արևից ու երաշտից։ Այծուռենու բողբոջները ամենից վաղ են բացվում, ավետելով գարնան գալուստը։

Առատ մացառներ է տալիս, որի շնորհիվ պիտանի է ձորակներն ու թեք լանջերը, փլվածքները ամրացնլու համար։

 Տարածվածություն 
Բնական պայմաններում տարածված է Կովկասում և ողջ Եվրոպայում։ Հայաստանի պայմաններում տարածված է ամենացածրադիր վայրերից մինչև
բարձրլեռնային շրջանները, առանձին բուսուտներով։ Վեգետացիան վաղ է սկսվում։

 Կիրառություն 
Առատ մացառներ է տալիս, որի շնորհիվ պիտանի է ձորակներն ու թեք լանջերը, փլվածքները ամրացնելու համար։

 Աղբյուրներ 

Կատեգորիա:Ուռազգիներ
Կատեգորիա:Ծառեր
Կատեգորիա:1753 թվականին նկարագրված բույսեր