Գուսան Աշոտ

Աշոտ (Աշոտ Հայրապետի Դադալյան, ), հայ աշուղ, ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967), ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ (1958), ԽՄԿԿ անդամ (1946)։Մեզ է հասել մոտ 600 երգ և 5200 աշուղական բանաստեղծություն։ Նվագել է Քամանչա։

 Կենսագրություն 
Ծնվել է Գորիսում։ Եղել է գառնարած։ Վաղ հասակում զրկվել է մորից։ 1921 թվականին տեղափոխվել է Բաքու, ավագ եղբոր մոտ։ Այստեղ հովվական սրինգը փոխարինել է քամանչայով։ Սովորել է Բաքվի բաներիտ դպրոցում։ 1928 թվականին վերադարձել է Զանգեզուր և զբաղվել գուսանությամբ։ 1948 թվականին բնակություն է հաստատել Երևանում։ Իր ղեկավարած անսամբլով համերգներ է տվել ինչպես Հայաստանում, այնպես էլ նրա սահմաններից դուրս։ Նրա երգերը կատարվել են բազմաթիվ երգիչների կողմից։

 Պարգևներ 
 ՀԽՍՀ ժողովրդական արտիստ (1967)
 «Աշխատանքային գերազանցության համար» մեդալ (27.06.1956)

 Աշոտի երկերի մատենագրություն 
 Աշուղական երգեր, Երևան, Հայպետհրատ, 1946, 34 էջ։ 
 Գուսանի սերը, Երևան, Հայպետհրատ, 1955, 128 էջ։ 
 Գուսանի սերը (նոտագրված), Երևան, Հայպետհրատ, 1958, 152 էջ։ 
 Սիրո կրակներ, Երևան, «Հայաստան», 1971, 130 էջ։ 
 Սրտի նվագներ, Երևան, «Սովետական գրող», 1979, 112 էջ։ 
 Ծովաստղիկս։ Երգեր առանց նվագակցության, Երևան, «Սովետական գրող», 1982, 263 էջ։ 
 Լեռները կանչում են, Երևան, 1988։

 Պատկերասրահ 

 Գրականություն Աշոտի և նրա ստեղծագործության մասին 
 Անդրանիկ Ս. Կարապետյան, Գուսան Աշոտի բանաստեղծական աշխարհը, Գորիս, «Տաթև համալսարան» հրատարակչություն, 1995, 112 էջ։

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Պաշտոնական կայք

Կատեգորիա:ԽՄԿԿ անդամներ
Կատեգորիա:ԽՍՀՄ գրողների միության անդամներ
Կատեգորիա:Հայ գուսաններ
Կատեգորիա:Հայ երաժիշտ կատարողներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ