Քրիստափոր Բ Ապահունի

Քրիստոփոր Բ Ապահունի (), Ամենայն հայոց կաթողիկոս 628–630 թվականներին (ըստ Մաղաքիա Օրմանյանի հաշվարկների)։ Հաջորդել է Կոմիտաս Ա Աղցեցուն։ Քրիստոփոր Բ Ապահունին սերել է Ապահունյաց նախարարական տոհմի Աբրահամյան ճյուղից։ Եղել է Ապահունյաց եպիսկոպոսը։ Կաթողիկոս է ընտրվել Հայոց իշխան Թեոդորոս Ռշտունու աջակցությամբ։ Սեբեոսի հաղորդմամբ՝ բնավորությամբ հպարտ էր, ամբարտավան և սուր լեզու ուներ։ Երկամյա գահակալությունից հետո հակադրվել է ժամանակի մարզպան Վարազտիրոց Բագրատունուն (իբր՝ Քրիստափորն իր չարախոսություններով գժտեցրել էր Վարազտիրոցին իր եղբոր հետ)։ Մարզպանը և նրա կողմնակիցները կաթողիկոսի դեմ մեղադրանքներ են հարուցել, ինչի հետևանքով նա 630 թվականին հարկադրված հրաժարվել է գահից։ Կյանքի մնացած մասն անցկացրել է Մասյացոտն գավառի Ուղիք գյուղի մոտ կառուցված մենարանում։

Կաթողիկոսական գահին Քրիստոփոր Բ Ապահունուն հաջորդել է Եզր Ա Փառաժնակերտցին։

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
«Քրիստոնյա Հայաստան» հանրագիտարան, Երևան, 2002

Կատեգորիա:7-րդ դարի հայ կաթողիկոսներ
Կատեգորիա:Ապահունիներ