Ծալկայի շրջան

Ծալկայի շրջան (), 2-րդ մակարդակի վարչական միավոր է Վրաստանում։ Մտնում է Քվեմո Քարթլի երկրամասի (մխարեի) կազմի մեջ։ Վարչական կենտրոնը Ծալկա քաղաքն է։ Հնում շրջանը եղել է Հայաստանի հյուսիսային ռազմապաշտպանական վահանի՝ Գուգարաց բդեշխության կարևոր հատվածներից մեկը՝ կազմելով նրա Թռեղք գավառի հիմնական մասը։

 Բնակչություն 
Ըստ վերջին մարդահամարի (2002) շրջանի բնակչությունը կազմել էր 20.888 մարդ։ Ըստ 2008 թվականի հունվարի 1 տվյալների շրջանի բնակչության թիվն է 21,7 հազար մարդ։

		+Էթնիկ կազմը ըսր 2002 թվականի մարդհաշվի					
	 Հայեր 			 	11484	 	54,98%	 Հույներ 			 	4589	 	21,97%	 Վրացիներ 			 	2510	 	12,02%	 Ադրբեջանցիներ 			 	1992	 	9,54%	 Ռուսներ 			 	125	 	0,60%	 Օսեր 			 	18	 	0,09%	 Ուկրաինացիներ 			 	3	 	0,01%	 Աբխազներ 			 	2	 	0,01%	 Եզդիներ			 	2	 	0,01%	 Քիստիններ 			 	0	 	 - 	 ընդհանուր			 	20888	 	100,00%


 Հայաբնակ գյուղերը 
Ծալկայի շրջանը ներկայումս ունի տասներեք հայաբնակ գյուղ։ Դրանք են (ըստ այբբենական կարգի)՝ 
 Աշկալա
 Այազմա
 Բուռնաշեթ
 Դամալա-Խարաբա
 Դարագյուղ
 Խաչգյուղ
 Դաշբաշ
 Ղաբուռ
 Ղզլքիլիսա
 Ղուշչի
 Նարդևան
 Չիֆթքիլիսա
 Օզնի

Գրեթե բոլոր հայկական գյուղերը հիմնադրվել են 1828-1829 թվականների ռուս-թուրքական պատերազմից հետո, Էրզրումի, Կարսի, Բայազետի շրջաններից գաղթած հայերի կողմից։ Այդ ժամանակ Ծալկայի շրջանում հաստատվեց շուրջ 1,050 հայ ընտանիք։ Բնակչության ծագման, ինչպես նաև բնակավայրի հիմնադրման ժամանակի առումներով, առանձնանում է Դաշբաշ գյուղը, որը ստեղծվել է 18-րդ դարի վերջերին Արցախից և Լոռիից գաղթած հայերի կողմից։

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Ռոբերտ Թաթոյան «Ծալկայի շրջանի հայ բնակչությունը. անցյալը, ներկան և ապագան»

Կատեգորիա:Ծալկայի շրջան