Բարդուղ Վարդանյան

Բարդուղ Վարդանյան, անգլերեն՝ Partog Vartanian (), հայ նկարիչ, հայ գեղանկարչության մեջ էքսպրեսիոնիզմի վառ ներկայացուցիչ։

 Կենսագրություն 
Բարդուղ Վարդանյանը ծնվել է Արևմտյան Հայաստանում։ Մինչև 1915 թվականը սովորել է Կ.Պոլսի հայկական վարժարանում, այնուհետև վարժարանի 600 աշակերտների հետ բեռնատար նավով տեղափոխվել է Ռումինիա։ Ապրել է Ռումինիայում (Բուխարեստում), ավարտել է Բուխարեստի գեղարվեստի ակադեմիան։ 1923-1925 թվականներին ապրել և ստեղծագործել է Դետրոյթում։ 1926 թվականին տեղափոխվել է Փարիզ, մասնակցել է Աշնանային սալոնին, արժանացել ցուցահանդեսի արծաթե մեդալի։ 1946 թվականին տեղափոխվել է Հայաստան։ 1947 թվականին 10 տարով աքսորվել է Սիբիր։ Անհատական ցուցահանդեսներ է ունեցել Ռումինիայում, ԱՄՆ-ում, Ֆրանսիայում (Փարիզում), Հայաստանում (Երևանում), որտեղ նրան 1965 թ. շնորհվել է ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարչի կոչում։ Գեղանկարի և նատյուրմորտի ճանաչված վարպետ է։ Բարդուղ Վարդանյանի բազմաթիվ ստեղծագործություններ պահվում են Հայաստանի Ազգային (Պետական) Պատկերասրահում, հայաստանյան և արտերկրի մասնավոր հավաքածուներում։

Ռումինական աղբյուրներում պարբերաբար նշվում է, որ Վարդանյանը մահացել է 1950-ականներին՝ Խորհրդային Միություն վերադառնալուց մի քանի տարի անց, սակայն դա չի համապատասխանում իրականունությանը։ Նկարիչը կյանքից հեռացել է 90 տարեկան հասակում՝ 1987 թվականին, և խորհրդային Հայաստանում անցկացրած տարիներին ունեցել է բեղուն ստեղծագործական կյանք։  

 Մեջբերումներ 
1968 թվականի օգոստոսին Երևանում տեղի է ունեցել Բարդուղ Վարդանյանի 70-ամյակին նվիրված ցուցահանդես, որի կապակցությամբ լույս տեսած գրքույկի նախաբանում արվեստաբան Շահեն Խաչատրյանը նշում է. "Փողոցում հանդիպելիս, եթե չասեն, թե այս մարդն է Բարդուղ Վարդանյանը, շատերը նրան չեն ճանաչի, թեպետ նա նկարչի պատկառելի վաստակ ունի, մայր ժողովրդի հանդեպ երախտահատույց ծառայություն... Սակայն գեղարվեստ սիրող, գիտակ մարդը հանրապետական յուրաքանչյուր ցուցահանդեսում կարող է դյուրությամբ նկատել Բ. Վարդանյանի փոքրաչափ բնանկարը, եթե նույնիսկ նա կախված լինի ոչ աչքառու մի անկյունում։ ... Խոհուն լռությունը բխում է Վարդանյանի արվեստի էությունից, հանդես է գալիս իբրև ստեղծագործության բովանդակությունը բացահայտող կարևոր գործոն։ Ինքնըստինքյան հասկանալի է, որ նկարիչն իր պատկերը դիտողից պիտի պահանջի սևեռուն հայացք, զգայուն սիրտ, նուրբ աչք։ ... Վարդանյանի քնարական հոգուն մոտ է ձմռան, գարնան ու աշնան զգեստ հագած բնությունը։ Հայրենի բնապատկերների այս շարքը, ինչպես և նրա վաղ շրջանի գործերը, իրենց արտաքին հատկանիշներով չէ, որ աչքի են ընկնում։ Դրանց մեջ թեև հաճախ բացակայում է մարդը, բայց նա զգացվում է ամենուր։ Վարդանյանի կտավները շնչում են մեղմ, հանգիստ տրամադրությամբ, պարուրված են ներքին, գերող ջերմությամբ:"
մինի|Բարդուղ Վարդանյան, "Ծաղիկներով նկար", նատյուրմորտ, 1982 թվական

 Ծանոթագրություններ 

 Գրականություն 
 Р.Г.Дрампян "Государственная картинная галерея Армении", Москва, изд."Искусство", 1982, стр.98-99.
 Le Musée des Arts de l Arménie, Editions d art Aurore, Leningrad, 1984.
 Ալ.Սաֆարյան, Նկարիչ Բարդուղ Վարդանյանին, «Գրական Համալսարան», Գիրք ԺԱ, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 2009, էջ 166-167.

Կատեգորիա:1897 ծնունդներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Ֆրանսիայից Հայաստան արտագաղթածներ