Պաստառ

Պաստառ, փաթթոցային դրվագման նյութ, որի հիմքը թուղթն է։ Կիրառվում է բնակելի և հասարակական շենքերի պատերի և առաստաղների դրվագման համար։

Թղթի պաստառը դեռևս վաղ ժամանակներում Արևելյան Ասիայի եկրներում (Ճապոնիա, Չինաստան) համարվել է դրվագման նյութ։ Եվրոպայում մինչև XVIII դ․ կիրառվում էր բացառապես գործվածքային պաստառ, որն աստիճանաբար իր տեղը զիջեց թղթի պաստառին՝ կապված թղթի արտադրության զարգացման հետ։ Ժամանակակից պայմաններում պաստառի պատրաստման համար լայն կիրառություն են գտնում պոլիմերային նյութերը։ Պաստառը լինում է տպած՝ նախշը դրոշմվում է անմիջապես թղթի կամ գունավոր ներկաստառի վրա, լվացվող՝ սինթետիկ նյութերի դեկորատիվ շերտով, որը պաստառին հաղորդում է խոնավակայունություն, խավով (ձայնակլանիչ)՝ երեսի շերտը բաղկացած է թելքավոր նյութերի (բամբակ, վիսկոզա) խավից։ Պաստառի սոսնձման համար սովորաբար օգտագործում են ալրաղաց արտադրության մնացուկներից պատրաստված շրեշներ կամ ջրում լուծվող սինթետիկ սոսինձ։ Բացի դեկորատիվ նպատակներից պաստառն ունի նաև հիգիենիկ նշանակություն, քանի որ այն ծածկում է պատերի մանր անցքերը և ճաքերը։ Պաստառի գույնն ազդում է շենքերի լուսավորվածության վրա։

Պաստառի արդյունաբերական արտադրությունն սկսվեց Մեծ Բրիտանիայում (տպման ձեռքի եղանակով՝ XVIII դ․, իսկ մեքենայական եղանակը գործի դրվեց XIX դ․ 20-ական թթ․)։ Պաստառի արտադրության պրոցեսներն են՝ ներկի բաղադրությունների պատրաստում, թղթի մակերևույթի ներկաստառում, նախշի տպում, վերջնամշակում (տպադրոշմում, փայլեցում, մակերևույթի պատում, երբեմն՝ հակառակ երեսի սոսնձապատում), տեսակավորում և փաթթոցում։ Պաստառի արտադրության զարգացման ուղղություններն են՝ պրոցեսների արտադրությունների միավորումը, աշխատանքային լայնության մեծացումը (մինչև ստանդարտ պաստառի 2–3 շերտի չափով), ինչպես նաև պրոցեսների կառավարման և պատրաստի արտադրանքի որակի վերահսկման ավտոմատ համակարգերի արմատավորումը։ 

 Արտաքին հղումներ 
 հեղուկ պաստառներ։

Կատեգորիա:Շինարարական նյութեր