Արշակ Շահնազարյան

Արշակ Գաբրիելի Շահնազարյան (), հայ բանաստեղծ, արձակագիր, ԽՍՀՄ գրողների միության անդամ 1934 թվականից։

 Կենսագրություն 
Ծնվել է Աշտարակ գյուղում (այժմ՝ Աշտարակ քաղաքը)։ Սովորել է տեղի ծխական դպրոցում և Էջմիածնի Գևորգյան ճեմարանիում։ 1892 թվականին ավարտել է Երևանի ուսուցչական սեմինարիան և մանկավարժակությամբ զբաղվել տարբեր վայրերում։ 1897 թվականին Սուրմալուի գավառի Կողբ գյուղի դպրոցի վարիչն էր։ Հակակառավարական քարոզի մեղադրանքով 1902 թվականին հեռացվել է պաշտոնից և ձերբակալվել ու բանտում մնացել մինչև 1904 թվականը։ 1904-1908 թվականներին շարունակել է ուսուցչություն անել, ապա աշխատել է կոոպերացիայի բնագավառում։ Եղել է Հայկոոպի առաջին նախագահը։ Շահնազարյանի ստեղծագործությունների հերոսները գյուղի քայքայվող մանր գյուղացիությունն ու գյուղական ցեցերն են։ Խորհրդային շրջանում նկարագրել է նոր կազմավորվող սոցիալիստական գյուղը։

Մահացել է Երևանում«Ով ով է։ Հայեր» հանրագիտարան, հատո երկրորդ, գլխավոր խմբագիր Հովհաննես Այվազյան, Հայկական հանրագիտարան հրատարակչություն, Երևան, 2007 թ.:։

 Ա. Շահնազարյանի երկերի մատենագրություն 
 Խավար աշխարհում (պատմվածքներ), Երևան, տպարան «Լույս» Արշակ Հակոբյանցի և որդիք, 1909, 309 էջ։
 «Ազատարար»-ը (պատմվածք), Երևան, հրատարակչություն կոոպխորհրդի, 1926, 53 էջ։
 Հարամ-կաթնակեր աղջիկը (կենցաղապոեմ), Երևան, «Հերմես», 1926, 71 էջ։
 Երրորդության գաղտնիքը (կոոպերատիվ պատմվածք), Երևան, Պետհրատ, 1929, 29 էջ։
 Գյուղական պատկերներ (պատմվածքերի ժողովածու), Երևան, Պետհրատ, 1933, 226 էջ։
 Էն սև օրերից, Երևան, Պետհրատ, 1936, 24 էջ։
 Արևի ճամփին։ Պատմվածքներ, Երևան, Պետհրատ, 1939, 97 էջ։
Մելիքի աղջիկը, Երևան, Հայպետհրատ, 1944, 34 էջ։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:20-րդ դարի հայ գրողներ
Կատեգորիա:Հայ գրողներ
Կատեգորիա:Հայ արձակագիրներ
Կատեգորիա:Հայ ուսուցիչներ