Տիտոս

Տիտոս (, ), Փլավիոսների դինաստիայից երկրորդ Հռոմի կայսր (79 - 81)` հաջորդելով հորը` Վեսպասիանոսին: Նրա լրիվ ծննդյան անունը հոր նման եղել է Տիտոս Ֆլավիոս Վեսպասիանոս։ Որպես կայսր՝ նա օգտագործել է Կայսր Տիտոս Կեսար, աստվածային Վեսպասիանոսի՝ Վեսպասիանոս Օգոստոսի որդին անունըː

69 թվականին հոր իշխանության գալուց հետո, որպես գերագույն հրամանատար, Տիտոսը վերջ է դրեց Հրեական պատերազմին, ոչնչացնելով Երուսաղեմը և նրա Տաճարը։ Իր հաղթանակի համար նրան Հռոմում պատվել են հաղթական երթով. Վիա Սակրա ճանապարհի վրա տեղադրվել էր Տիտոսի հաղթակամարը և Մաքսիմուսի կրկեսում տեղադրվել էր երկրորդ կամարը։ Ֆլավիոսները պատերազմական ավարն օգտագործել են Հռոմում իրենց շինարարությունը ֆինանսավորելու համար, և Տիտոսն ինքը ավարտել է հոր սկսած Կոլիզեյի կառուցումը։

Իր գահակալության ընթացքում, որը տևել է մի փոքր ավելի քան երկու տարի, նա շարունակել է իր հոր՝ Վեսպասիանոսի քաղաքականությունը։ Հին պատմաբանները գովաբանում են Տիտոսին որպես իդեալական կառավարիչ։ Բացի Սենատի և կայսեր միջև բացառիկ լավ հարաբերություններից, որոնք նրան տարբերակում էին իր կրտսեր եղբորից և իրավահաջորդ Դոմիցիանոսից, Տիտոսի բարեգործությունը նույնպես կարևոր դեր է կատարել այս բարենպաստ կերպարի մեջ։ Վեզուվ հրաբխի ժայթքումից հետո՝ 79 թվականին, նա նախաձեռնել է օգնության ջանքեր, նույնը նաև հաջորդ տարի Հռոմում հրդեհից հետո։ Ժամանակակից գիտական ​​աշխատություններում մասնավորապես քննարկվում են Երուսաղեմի տաճարի ոչնչացման գործում նրա դերը։

 Գործունեություն 
Զինվորական ծառայությունը սկսել է Գերմանիայում և Բրիտանիայում, 66 թվականին հոր հետ մեկնել է Պաղեստին՝ այնտեղ ծագած հրեական ապստամբությունը ճնշելու նպատակով։ 69 թվականին Վեսպասիանոսը դարձել է կայսր՝ Պաղեստինում պատերազմական գործողությունների վարումը թողնելով որդու վրա։ 70 թվականին Տիտոսը հաջողությամբ ավարտել է ռազմարշավը՝ գրավելով ու քարուքանդ անելով Երուսաղեմը։

Վերադառնալով Հռոմ՝ Տիտոսը Վեսպասիանոսի հետ համատեղ արժանացել է տրիումֆի, որից հետո փաստորեն կիսել է իշխանությունը հոր հետ՝ ստանալով պրոկոնսուլի և տրիբունի լիազորությունները, միանձնյա ղեկավարելով պրետորիական գվարդիան։ 79 թվականին հոր մահից հետո առանց որևէ բարդության ժառանգել է գահը։

Իշխանության տարիներին վայելել է ժողովրդի հարգանքն ու սերը, անձամբ օգնել է 79 թվականին Վեզուվիուս հրաբխի ժայթքման և 80 թվականին Հռոմում հրդեհի ու համաճարակի հետևանքով տուժած մարդկանց։ Մահից հետո Սենատն անմիջապես աստվածացրել է նրան։ Նրա կարճ գահակալումը ժամանակակիցների կողմից գնահատվեց որպես «ոսկեդար», իսկ նրա մահը համընդհանուր վիշտ է առաջացրել։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Հռոմեական կայսրության կոնսուլներ
Կատեգորիա:Փլավիոսներ
Կատեգորիա:Անձինք մետաղադրամների վրա
Կատեգորիա:Հռոմի կայսրեր