Դանիել Ա Սուրմառեցի

Դանիել Սուրմառեցի (), Ամենայն Հայոց կաթողիկոս (1801-1808)։ Հաջորդել է Դավիթ Ե Էնեգեթցուն։

 Կաթողիկոս ընտրվելը 
1799-1800 թվականներին եղել է Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարք։ Ընտրվել է կաթողիկոս, սակայն մինչև Էջմիածին հասնելը կաթողիկոսական գահը գրավել է Դավիթ Ե Էնեգեթցին։ Դանիել Ա Սուրմառեցու կողմնակիցները ստիպված նրան կաթողիկոս են օծել Բագրևանդի Երեք խորան եկեղեցում։ Լավագույ

ն տեղը համարվում էր Բագրեւանդի  Յուչքիլիսե վանքը,որը գտնվում էր Մասիս սարից եւ Էջմիածնից ոչ հեռու։Վանքը կառուցված էր Եփրատ գետի մոտ,եւ ըստ ավանդության Լուսավորիչը այդտեղ է մկրտել Տրդատ թագավորին  եւ Հայոց ամբողջ ազգը։Էջմիածինն էլ թուրքերեն լեզվով կոչվում էր Յուչքիլիսե։Երկու Յուչքիլիսեները սկսեցին իրար հետ հակամարտել ,ի դժբախտություն հայ ժողովրդի։Այդպես ծնունդ Է առաել Դավիթ-Դանիելյան վեճը՝ երկու կաթողիկոսների պայքարը Էջմիածնի գահի համար։ 1802 թվականին Դանիել Ա Սուրմառեցին բռնությամբ Բայազետից տարվեց Էջմիածին և կալանավորվեց, իսկ 1804 թ. սեպտեմբերին շահի հրամանով աքսորվեց Մարաղա։ 1807 թվականին քաղաքական նոր պարագաներում շահը գահընկեց արեց Դավիթ Ե Էնեգեթցուն և գահ բարձրացրեց Դանիել Ա Սուրմառեցուն։

 Գործունեություն 
Դանիել Ա Սուրմառեցու կարևոր միջոցառումներից էր Էջմիածնի բարձրագույն խորհրդարանի՝ սինոդի հիմնադրումը 1808 թվականին, որը սահմանափակում էր կաթողիկոսի իշխանությունը, կոլեգիալության սկզբունք մտցնում եկեղեցու կառավարման մեջՀայկական Սովետական Հանրագիտարան։

Կաթողիկոսական գահին Դանիել Ա Սուրմառեցուն հաջորդել է Եփրեմ Ա Ձորագեղցին։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:19-րդ դարի հայ կաթողիկոսներ
Կատեգորիա:Կոստանդնուպոլսի հայոց պատրիարքներ