Ստեփանակերտ

Ստեփանակերտ, քաղաք Արցախի Հանրապետության կենտրոնական մասումՀակոբ Ղահրամանյան, Տեղեկատու Արցախի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերի, Երևան, Ճարտարագետ, 2015 թ.։։ Մինչև Ադրբեջանի կողմից Արցախի Հանրապետության բնակչության էթնիկ զտումները հանդիսացել է երկրի մայրաքաղաքը և բնակչության թվաքանակի ու զբաղեցրած տարածքի տեսակետից խոշորագույն բնակավայրը։ 1991 թվականից մինչև 2023 թվականի սեպտեմբերի վերջ Ստեփանակերտը վերահսկվում էր ԱՀ-ի կողմից, իսկ 2023 թվականի սեպտեմբերին Ադրբեջանի ներխուժումից հետո մայրաքաղաքն անցավ Ադրբեջանի վերահսկողության տակ և հայաթափվեց։ Այժմ՝ քաղաք-ուրվական։

 Անուն 
Բնակավայրի պատմական անունը Վարարակն է, որը կիրառվել է մինչև 19-րդ դար։ Արցախում խորհրդային կարգերի հաստատումից հետո՝ 1923 թվականին, խորհրդային իշխանությունները բնակավայրը վերանվանել են Ստեփանակերտ ի պատիվ Բաքվի կոմունայի ղեկավար, Բաքվի 26 կոմիսարների առաջնորդ, Կովկասի բոլշևիկների առաջնորդ Ստեփան Շահումյանի։ Ներկայում քաղաքը պաշտոնապես կոչվում է Ստեփանակերտ։

Ռուսական կայսրության պաշտոնական փաստաթղթերում 1800-ական թվականների երկրորդ կեսից բնակավայրի տարածքը ներկայացվում էր Մինգրելսկ անունով։

Ադրբեջանցիները քաղաքն անվանում են Խանքենդի։ Խանքենդի անունը սկսվել է օգտագործվել Վարարակն գյուղի (ներկայիս Ստեփանակերտ քաղաքի) տարածքում Ցարական Ռուսաստանի Մինգրելյան Եգերական գնդի տեղակայումից հետո, երբ ռուսների կողմից տարածքին Մինգրելսկ կոչելուն զուգահեռ թուրքերը այն սկսել էին անվանել Խանքենդի։ Այդ բառն առաջացել է Շուշի քաղաքում նստող Ղարաբաղի խանության Մեհտի Ղուլի խանի անունով (տվյալ ժամանակ արդեն Ռուսական կայսրության բանակի գեներալ-մայոր)։ Վերջինը Վարարակն գյուղի տարածքը կապալով վերցրել էր հայ իշխանական Մելիք-Շահնազարյաններ տոհմից և տվել ռուսական զորագնդին, որի հրամանատար Հասան խան Ուցմիևը խանի փեսան էր։

 Ֆիզիկաաշխարհագրական բնութագիր 
մինի|315x315փքս|Ընդհանուր տեսարան Ստեփանակերտից

 Աշխարհագրական դիրք 
Ստեփանակերտը գտնվում է Հայկական լեռնաշխարհի հարավ-արևելյան մասումԱրցախի Հանրապետության մասին տեղեկություններ   Արցախի նախագահի կայքում, (արխիվացված 24․03․2022թ․)։՝ Արցախի լեռնաշղթայի նախալեռնային գոտու ոչ մեծ հարթության վրա` Կարկառ գետի վտակ Վարարակնի ձախ ափին, 850 մետր բարձրության վրա։ Շրջապատված է անտառներով, այգիներով։ Ստեփանակերտը այժմ ունի 25,6 կմ² տարածք։

 Կլիմա 
Ստեփանակերտն ունի մեղմ կլիմայական պայմաններ։ Հունվարի միջին ջերմաստիճանը -0,2 °C, իսկ հուլիսինը՝ +22,4 °C, օգոստոսինը՝ +22,2 °C։ Մթնոլորտային տեղումները տարեկան միջին հաշվով կազմում են 535 մմ։

 Պատմություն 
 Հնագույն շրջան 
Ստեփանակերտը Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակատեղիներից մեկն է։ Քարե դարի և բրոնզի դարի ժամանակաշրջաններում Ստեփանակերտի տարածքում եղել են մի շարք բնակատեղիներ։ Քաղաքի տարածքում և շրջակայքում հայտնաբերված հնագիտական նյութերը վկայում են, որ այն ունի նաև Վանի թագավորության ժամանակներով թվագրվող հնագիտական շերտ։ Վարարակն գյուղը, որի հիման վրա ձևավորվել է ներկայիս Ստեփանակերտ քաղաքը, ունի ավելի քան 2000-ամյա պատմություն։

 Ռուսական կայսրության ժամանակաշրջան 
1847 թվականին, երբ տարածաշրջանը անցել էր Ռուսական կայսրության տիրապետության ներքո, Վարարակն գյուղի մոտ է տեղակայվում ռուսական զորագունդը, որի հրամանատարն էր Հասան խան Ուցմիևը։ Զորքի սպասարկման համար շուրջ 60 ընտանիք բնակություն է հաստատում Վարարակն բնակավայրի մոտ։ Այդ տարածքը ռուսական զորքին էր տվել Շուշի քաղաքում նստող Ղարաբաղի խանության Մեհտի Ղուլի խան, ով տվյալ ժամանակ արդեն Ռուսական կայսրության բանակի գեներալ-մայոր։ Վերջինը Վարարակն գյուղի տարածքը կապալով վերցրել էր հայ իշխանական Մելիք-Շահնազարյաններ տոհմից։ Հայտնի է նաև, որ Վարարակնի մոտից ռուսական բանակի հեռանալուց հետո Մելիք-Շահնազարյանների ժառանգները դատաիրավական գործընթաց սկսեցին, որպեսզի իրենց պատկանող տարածքները վերադարձնեն։ Գործընթացը շարունակվեց մինչև 1917 թվականը և դադարեցվեց, քանի որ Ռուսական կայսրությունում տեղի ունեցավ փետրվարյան հեղափոխությունը։

Արցախում խորհրդային կարգերի հաստատման նախօրեին Վարարակն բնակավայրը ավերվել էր թուրքական բանակի ու թաթարական զորքի կողմից։ Այդ ժամանակ, զուգահեռաբար տեղի ունեցան Շուշիի ջարդերը, որի հետևանքով բնակչության հայազգի մեծամասնությունը ենթարկվեց մասսայական կոտորածի, բռնագաղթի և թալանի«Կոմունիստ» թերթ, Բաքու, 1923 թվականի սեպտեմբերի 18-ի համար, թիվ 118։։

 Խորհրդային Միության ժամանակաշրջան 
Մինչև 1978 թվականը Ստեփանակերտը մարզային վարչական կենտրոն լինելուց բացի, նաև համանուն շրջանի կենտրոն էր։ 1978 թվականից հետո Ստեփանակերտի շրջանը վերանվանվում է Ասկերանի շրջան, իսկ շրջանի կենտրոնը դառնում է Ասկերան ավանը:

 Արցախյան ազատամարտ 

 44-օրյա պատերազմ 

 Ադրբեջանի ներխուժում Արցախ (2023) 

2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանը լայնամասշտաբ հրթիռա-հրետակոծությամբ հարձակում սկսեց Արցախի վրա, որի ժամանակ հրետակոծվեց նաև Ստեփանակերտը։

 Կառավարման մարմիններ 
 Ստեփանակերտի կառավարություն 

Ստեփանակերտի գործադիր իշխանության ղեկավարը Ստեփանակերտի քաղաքապետն է: Ստեփանակերտի քաղաքապետը իրականացնում է Ստեփանակերտի քաղաքապետարանի ընդհանուր կառավարումը, համակարգում և վերահսկում է քաղաքապետի գլխավոր խորհրդականի, խորհրդականների, օգնականների, քաղաքապետի մամուլի քարտուղարի և ենթակա վարչությունների աշխատանքը։

 Արցախի կառավարման մարմիններ 
Բացի քաղաքային իշխանություններից ու հաստատություններից, այստեղ են կենտրոնացված երկրի պետական բարձրագույն մարմինները, գիտակրթական և մշակութային բազմաթիվ հաստատություններ, բազմաթիվ կազմակերպությունների գլխավոր գրասենյակներ։ Մասնավորապես Ստեփանակերտում է գտնվում Արցախի Հանրապետության նախագահի նստավայրը, Ազգային ժողովը, Կառավարությունը, բոլոր նախարարություններն ու գերատեսչությունները։

 Վարչատարածքային բաժանում 
Ստեփանակերտը վարչատարածքային բաժանման չի ենթարկվել, սակայն իր շրջագծի մեջ են գտնվում մի շարք նախկին բնակավայրեր, որոնք հետագայում դարձել են քաղաքի թաղամասերը:

Ստեփանակերտի թաղամասերը՝
 Աջափնյակ
 Արեշ
 Արմենավան
 Կրկժան
 Հայկավան
 Մելիքավան

 Պաշտոնական խորհրդանիշներ 
ձախից|100px
Ստեփանակերտի զինանշանը, դրոշը և օրհներգը քաղաքի պաշտոնապես հաստատված խորհրդանիշներն են։

Ստեփանակերտի զինանշանը նախագծվել է նկարիչ Արմեն Մնացականյանի կողմից և հաստատվել 2012 թվականի հուլիսի 20-ին։ Քաղաքի նոր զինանշանի հաստատմամբ 2012 թվականին փոխվել է նաև քաղաքի դրոշը։ 

Վահանի մասերում պատկերված են՝ Վաչագան Բարեպաշտ թագավորը՝ խաչը ձեռքին, «Մենք և մեր սարերը» հուշարձանը, ճարտարապետության և շինարարության խորհրդանիշներ, գիրք, թատերական դիմակ, փետուր և քնար։ Վահանի կենտրոնում պատկերված է քաղաքի բանալին, որի մի մասը պատկերված է հավերժության նշանի տեսքով։ Վահանի տակ գրված է քաղաքի անվանումը։

 Բնակչություն 
Ստորև պատկերված աղյուսակով ներկայացված է Ստեփանակերտ քաղաքի բնակչության վիճակագրական տվյալներն ըստ տարիների՝

 Տարի 2008 2009 2010 2013 2014 2015 2016 2017 Բնակիչ 50984Արցախի Հանրապետության բնակչություն ըստ համայնքների, (արխիվացված 10․03․2022թ․)։ 51611 52310 54100Արցախի Հանրապետության բնակչության մասին վիճակագրական տեղեկություններ հրապարակված երկրի վիճակագրական վարչության կողմից։ 54700 55400  55800 56600 

Ըստ Կարմիր խաչի միջազգային կոմիտեի ներկայացուցիչ Մարկո Սուչիի՝ 2023 թվականի սեպտեմբերին Արցախում տեղի ունեցած էթնիկ զտումներից հետո Ստեփանակերտում մի քանի հարյուր մարդ է մնացել։

 Տնտեսություն 
200px|աջից|մինի|«Արմենիա» հյուրանոցի շենքը 2014 թվականին:
Արցախի Հանրապետության արդյունաբերական արտադրանքի 50%-ը բաժին էր ընկնում Ստեփանակերտին: 

Երկրում զարգացած է եղել մետաքսագործությունը, որի գլխավոր ձեռնարկությունն եղել է Ստեփանակերտի մետաքսի գործարանը։ 2023 թվականին, Արցախի շրջափակման պատճառով գործարանը և նրա շենքում գործող կարի երեք արտադրամասերը, թելի գործարանն ու գորգագործարանը փակվել էին։

Աննախադեպ զարգացում էր ապրել ծառայությունների ոլորտը: Մայրաքաղաքում գործում էին առևտրի 1200 օբյեկտներ, 15 բանկեր և բանկերի մասնաճյուղեր, 11 հյուրանոցներ՝ «Պարկ հոթել Արցախ», «Արմենիա», «Նաիրի», «Եվրոպա», «Հեղնար», «Վալեքս Գարդեն հոթել», «Լոտոս», «Երևան», «Էդ-Էմ», «ՖԴ Սոֆիա», «Ստենդալ Հոթել»:

 Տրանսպորտ 
Ստեփանակերտը ավտոճանապարհների կարևոր հանգույց է։ Այստեղից սկսվում են Ստեփանակերտ-Շուշի-Բերձոր-Գորիս-Ջերմուկ-Երևան, Ստեփանակերտ-Ննգի-Մարտունի, Ստեփանակերտ-Կարմիր Շուկա-Մարտունի ավտոճանապարհները։ Խորհրդային տարիներին Ստեփանակերտը երկաթգծով կապված էր Բաքու-Թբիլիսի երկաթուղային մայրուղու Եվլախ կայարանի հետ։

 Հասարակական տրանսպորտ 
Ստեփանակերտի հասարակական տրանսպորտը ներկայացված է «Գազել», «Մերսեդես», «Հյոնդայ Քանթրի» և «Բոգդան» ավտոբուսներով, որոնց ավտոպարկը միշտ լրացնում են նոր ավտոմեքենաներ։ Անխափան է գործում Հայաստանի հետ ավտոմոբիլային տրանսպորտը։

 Երկաթուղային տրանսպորտ 
Խորհրդային տարիներին Ստեփանակերտը երկաթգծով կապված էր Բաքու-Թբիլիսի երկաթուղային մայրուղու Եվլախ կայարանի հետ։

 Օդանավակայան 
300px|աջից|մինի|Իվանյան բնակավայրի մոտ գտնվող օդանավակայանի գլխավոր մասնաշենքը

Ունի օդանավակայան, որը խորհրդային տարիներին օդային գծերով կապված էր Երևանի, Թբիլիսիի, Գյումրիի և Հյուսիսային Կովկասի մի շարք քաղաքների հետ։ Օդանավակայանը 1988-1994 թթ. Ադրբեջանի բարբարոսների կողմից հիմնահատակ ավերվել է։

Հետպատերազմյան ողջ շրջանում օդանավակայնը գործել է ուղղաթիռով թռիչքների համար։ Վերջին տարիներին Ստեփանակերտի օդանավակայանը վերակառուցվել է և այժմ ունի միջազգային ստանդարտներին համապատասխանող բոլոր պայմանները, սակայն ինքնաթիռով թռիչքներ դեռևս չեն իրականացվում։

 Հասարակություն 
 Կրոն 

 Առողջապահություն 
Ստեփանակերտում գործում են առողջապահական մի շարք հաստատություններ, որոնք սպասարկում են թե՛ մայրաքաղաքի և թե՛ ողջ հանրապետության բնակչությանը։ Հաստատությունների ցանկը հետևյալն է՝
 «Հանրապետական հիվանդանոց» ՓԲԸ
 «Արևիկ» ՓԲԸ (մանկական հիվանդանոց)
 «Մոր և մանկան առողջության պահպանման կենտրոն» ՓԲԸ
 «Արմինե Փակումյանի անվան պոլիկլինիկա» ՓԲԸ
 «Ինֆեկցիոն հիվանդանոց» ՓԲԸ
 «Հակապալարախտային դիսպանսեր» ՓԲԸ
 «Ուռուցքաբանական դիսպանսեր» ՓԲԸ
 «Մաշկավեներոլոգիական դիսպանսեր» ՓԲԸ
 «Հոգեթմրաբանական դիսպանսեր» ՓԲԸ
 «Ստոմատոլոգիա» ՓԲԸ
 «Կանխարգելիչ ախտահանման բաժանմունք» ՓԲԸ
 «Ստեփանակերտի շտապ բժշկական օգնության կայան» ՓԲԸ
 «Քերոլայն Քոքսի անվան վերականգնողական կենտրոն» ՊՈԱԿ
 «Դատաբժշկական փորձաքննության բյուրո» ՓԲԸ
 «Համաճարակաբանության և հիգիենայի կենտրոն» ՊՈԱԿ։
Քաղաքի տարածքում գործում են ատամնաբուժական մի շարք մասնավոր փոքր կենտրոններ և կլինիկաներ ևս։

 Մշակույթ 
մինի|315x315փքս|Ստեփանակերտի թատրոնի շենք
Արցախի մշակութային կյանքում անգնահատելի դեր է խաղում Ստեփանակերտի Վ. Փափազյանի անվան հայկական պետական դրամատիկական թատրոնը (հիմնադրվել է 1932 թվականին)։ Ավելորդ չէ նշել, որ ադրբեջանական տիրապետության տարիներին հայկական մարզի միակ պետական դրամատիկական թատրոնի խաղացանկից գրեթե լրիվ հանվել էին հայ ժողովրդի պատմությանը, կյանքին վերաբերող գործերի բեմադրությունները։ Նույնիսկ թատրոնի ցուցանակից հանվել էր հայկական բառը։ Այժմ Ստեփանակերտի հայկական դրամատիկական թատրոնը նոր վերելք է ապրում, ամուր կապեր է ստեղծել Երևանի թատերական օջախների հետ։

Քաղաքի ու ամբողջ երկրամասի կյանքում 1959 թվականից յուրահատուկ դեր է խաղում հայկական երգի ու պարի պետական համույթը, որը մեծ հաջողությամբ ելույթներ է ունենում նաև Երևանում և Հայաստանի այլ բնակավայրերում։ 2000 թվականին ստեղծվել է «Մենք ենք, մեր սարերը» հայկական երգի-պարի համույթը, որը գործել է քաղաքում մինչև 2023 թվականը։

Ստեփանակերտի ռադիոհանգույցը և հեռուստատեսությունը ամեն օր հայերենով հաղորդումներ էր տալիս քաղաքի ու հանրապետության բնակչության համար։ 1960-ական թվականներից այստեղ ընդունվել են նաև հեռուստահաղորդումներ, բայց, ցավոք, մինչև 1988 թվականը՝ միայն ադրբեջաներեն և ռուսերեն լեզուներով։ Ոչ միայն ԼՂԻՄ հայկական բոլոր բնակավայրերը, այլև մարզային կենտրոն Ստեփանակերտը հնարավորություն չունեին դիտելու և լսելու հայկական հեռուստատեսության հաղորդումները։ Արցախյան շարժման հետ կապված, մարզի հայության միահամուռ պահանջով, 1988 թվականի մայիսի սկզբից Ստեփանակերտը ոչ միայն ընդունում է հայկական հեռուստահաղորդումները, այլև հայ մասնագետների աջակցությամբ այստեղ կազմակերպվեցին տեղական հեռուստահաղորդումներ։ Այժմ Ստեփանակերտում գործում է Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության հեռուստահաղորդումների կենտրոնը։

 Կրթություն 
Ստեփանակերտը Արցախի կրթության, մշակութային կարևոր կենտրոնն է։ 1920-ական թվականներին այստեղ բացվել է գյուղատնտեսական տեխնիկում, իսկ 1940-ական թվականներին՝ երկամյա ուսուցչական ինստիտուտ, որը կարճ ժամանակից հետո փակվել է։ 1970-ական թվականներին բացվել էր մանկավարժական ինստիտուտ՝ հայկական, ռուսական և ադրբեջանական բաժանմունքներով։ Այստեղ մինչև 1993 թվականը գործում էին Կիրովականի մանկավարժական և Երևանի ճարտարագիտական համալսարանների մասնաճյուղերը, որոնց հիման վրա կազմակերպվեց Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության պետական համալսարանը (այժմ՝ Արցախի Պետական Համալսարանը)։ 2015 թվականի դրությամբ՝ մայրաքաղաքում գործում է 2 պետական և 3 մասնավոր բարձրագույն ուսումնական հաստատություն։ Պետական բուհերն են.
 Արցախի պետական համալսարան.
 «Հայաստանի ազգային ագրարային համալսարան» հիմնադրամի Ստեփանակերտի մասնաճյուղ։
Ոչ պետական բուհերն են.
 «Գրիգոր Նարեկացի» համալսարան.
 «Մեսրոպ Մաշտոց» համալսարան.
 «Գյուրջյան» կիրառական արվեստի ինստիտուտ։
Կա նաև 4 ուսումնարան.
 «Թամարա Քամալյանի անվան պետական բժշկական քոլեջ» ՊՈԱԿ.
 Ստեփանակերտի պարարվեստի քոլեջ.
 Ստեփանակերտի՝ Սայաթ-Նովայի անվան երաժշտական քոլեջ.
 Ստեփանակերտի արհեստագործական քոլեջՀակոբ Ղահրամանյան, «Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության վարչատարածքային միավորների սոցիալ-տնտեսական բնութագրերը», «Ճարտարագետ», Երևան, 2015։

Ստեփանակերտում գործում է 12 հանրակրթական դպրոց՝ 6 747 աշակերտով, ինչպես նաև Ստեփանակերտի «Կոմիտասի անվան երաժշտական դպրոց» և «Գյուրջյանի անվան արվեստի դպրոց» ՊՈԱԿ-ները։ Համայնքն ունի 5 հիմնական մանկապարտեզ՝ 3 պետական, 1 Հայ ավետարանչական ընկերության և 1 «Սոսե» Հայ օգնության միության։ Բացի դրանցից, գործում են մասնավոր մի շարք մանկապարտեզներ։ Ընդհանուր առմամբ, 1313 երեխա է հաճախում Ստեփանակերտի մանկապարտեզներ։

Ստեփանակերտում գործել են հետևյալ դպրոցները․
 Խաչատուր Աբովյանի անվան թիվ 1 հիմնական դպրոց
 Աշոտ Ղուլյանի անվան թիվ 2 հիմնական դպրոց
 Ալեքսանդր Գրիբոյեդովի անվան թիվ 3 միջնակարգ դպրոց
 Մեսրոպ Մաշտոցի անվան թիվ 4 հիմնական դպրոց
 Հայկ Բալասանյանի անվան թիվ 5 հիմնական դպրոց
 Թիվ 6 հիմնական դպրոց
 Անդրեյ Սախարովի անվան թիվ 8 ավագ դպրոց
 Հովհաննես Թումանյանի անվան թիվ 9 հիմնական դպրոց
 Ավետիք Իսահակյանի անվան թիվ 10 հիմնական դպրոց
 Վիտալի Ջհանգիրյանի անվան թիվ 11 ավագ դպրոց
 Թիվ 12 հիմնական դպրոց
 Արտաշես Շահինյանի անվան ֆիզմաթ դպրոց
 Եղիշե Չարենցի անվան թիվ 7 հիմն․ դպրոց

1924 թվականին բացվել է ներկայիս Ստեփանակերտի հանրապետական գրադարանը։ Բացի դրանից, մասսայական մի շարք գրադարաններ են գործում նաև քաղաքի տարբեր մասերում։

Մայրաքաղաքի մշակութային օջախների շարքում իր կարևոր դերն ունի պատմության թանգարանը, որտեղ ցուցադրված են Արցախ-Ղարաբաղ աշխարհի հնագույն հայկական տնտեսական, մշակութային կյանքին, պատմությանը վերաբերող, մեծ հետաքրքրություն ներկայացնող բազմաթիվ ցուցանմուշներ։

 Ճարտարապետություն և տեսարժան վայրեր 
 Քաղաքաշինություն 
Ստեփանակերտի հատակագծման և կառուցապատման առաջին նախագիծը կազմվել է 1926 թվականին՝ ճարտարապետ Ալեքսանդր Թամանյանի կողմից։ Երկրորդ նախագիծը կազմվել է 1938 թվականին՝ ճարտարապետ Նիկոլայ Սլոբոտյանիկի ղեկավարությամբ և երրորդը՝ 1968 թվականին՝ ճարտարապետ Բորիս Դադաշյանի կողմից՝ պահպանելով Թամանյանի նախնական պլանը։ 2000 թվականին կազմվում է չորրորդ նախագիծը «Հայնախագիծ» ինստիտուտի կողմից (ճարտարապետ՝ Սերգեյ Ամիրաղյան)։ Այս նախագծում ևս պահպանվել է թամանյանական նախագիծը։

Ստեփանակերտի փողոցները՝

 Աբովյան
 Ազատամարտիկների
 Ալեք Մանուկյան
 Ամիրյան
 Այգեկցի
 Աջափնյա
 Առաքել Առաքելյան
 Առուշանովի
 Արթուր Մկրտչյան
 Գալստյան
 Գարեգին Նժդեհի
 Գյուրջյան
 Գրիգոր Լուսավորչի
 Գուսան Աշոտ
 Դանիել-Բեկ Փիրումյան
 Դավիթ Բեկի
 Դուդինի
 Ենիկոլոպովի
 Զորավար Անդրանիկի
 Թումանյան
 Թևոսյան
 Իսրայել Օրի
 Իսրայելյան
 Խուդյակովի
 Ծովակալ Իսակովի
 Կամոյի
 Կնունյանցների
 Կրուգովայա
 Հակոբ Հակոբյան
 Հեքիմյան
 Հովհաննիսյան
 Մաշտոցի 
 Մարիետա Շահինյան
 Մարշալ Բաղրամյան
 Մարտունու
 Մեհրաբյան
 Միրզաբեկյան
 Մխիթար Գոշի
 Մխիթար Սպարապետ
 Նաբերեժնայա
 Նագորնայա
 Նալբանդյան
 Նելսոն Ստեփանյան
 Ռուբենի
 Սախարովի
 Սասունցի Դավթի
 Սևունցի
 Վազգեն Սարգսյան
 Վաղարշ Վաղարշյան
 Վարդան Մամիկոնյան
 Վիլյամ Սարոյան
 Տիգրան Մեծի
 Տոլստոյի
 Ուլուբաբյան
 Փաշաևի
 Փետրվարի 20-ի
 Քրիստափոր Իվանյան

 Կամուրջներ 

 Արցախի նախագահական նստավայրը և Վերածննդի հրապարակը 

 Պատմամշակութային հուշարձաններ 
Ստեփանակերտ քաղաքի տարածքում եղել են տարբեր դարերով թվագրվող պատմամշակութային հուշարձաններ, որոնք թվագրվում են քարեդարով, բրոնզեդարով, վաղ միջնադարով, միջնադարով և ավելի ուշ ժամանակաշրջաններովՍտեփանակերտ քաղաքի պատմության մասին տեղեկություններ stepanakert.am կայքում, (արխիվացված 23․03․2022թ․)։ Հայտնաբերվել են տարբեր դարերով թվագրվող բնակատեղիներ (գյուղատեղիներ), տասնյակ եկեղեցիներ, կամուրջներՍամվել Կարապետյան, «Արցախի կամուրջները», Երևան, 2009 թվական, էլեկտրոնային տարբերակ ։, հազարավոր խաչքարեր և տապանաքարեր։

 Տեսարժան վայրեր 
 Սուրբ Աստվածամոր Հովանու մայր տաճար - քաղաքի նոր եկեղեցին
 Մենք ենք, մեր սարերը հուշարձան

 Հայոց ցեղասպանությանը նվիրված հուշարձաններ 
 Հայոց ցեղասպանության հուշարձան (Ստեփանակերտ)
 Հայոց ցեղասպանության խաչ-հուշարձան (Ստեփանակերտ)

 Քույր քաղաքներ 
  Մոնթեբելլո, ԱՄՆ
  Սուխում, Աբխազիա
  Երևան, Հայաստան
  Սան Սեբաստիան, Իսպանիա

 Նշանավոր մարդիկ 
 Բակո Սահակյան (ծն․ 1960), հայ պետական գործիչ, գեներալ-գնդապետ, Արցախի նախագահ (2007-2020),
 Վալերի Գրիգորյան (ծն․ 1952), հայ ռազմական գործիչ, գեներալ-լեյտենանտ, ՀՀ ԶՈՒ ԳՇ պետի տեղակալ (2009-2012)։

 44-րյա պատերազմի մասնակիցներ 
 Աշոտ Վազգենի Աբրահամյան (1994-2020), հայ զինվորական գործիչ, լեյտենանտ։
 Արմեն Արկադիի Աբրահամյան (1973-2020), հայ զինվորական գործիչ, ենթասպա։
 Սուրեն Սամվելի Աբրահամյան (1995-2020), հայ զինվորական գործիչ, Արցախի ԱԱԾ-ի սպա։
 Կարեն Վագիֆի Ալեքսանյան (1980-2020), հայ զինվորական գործիչ, շարքային։
 Սասուն Իվանի Ալեքսանյան (1992-2020), հայ զինվորական գործիչ, ավագ լեյտենանտ, Քառօրյա պատերազմի մասնակից։
 Գագիկ Լևոնի Ալլահվերդյան (1976-2020), հայ զինվորական գործիչ, կապիտան, Քառօրյա պատերազմի մասնակից, «Մարտական խաչ» 2-րդ աստիճանի շքանշանակիր (Արցախ)։
 Լեոնիդ Ջոնիկի Ալլահվերդյան (2000-2020), հայ զինվորական գործիչ, շարքային։
 Արման Սամվելի Աղաբաբյան (2001-2020), հայ զինվորական գործիչ, շարքային։
 Արշակ Վազգենի Ավագիմյան (1990-2020), հայ զինվորական գործիչ, զորամասի բաժանմունքի պետ, կապիտան, Քառօրյա պատերազմի մասնակից։
 Արայիկ Սերգեյի Գրիգորյան (1970-2020), հայ ռազմական գործիչ, Արցախի ԱԱԾ տնօրենի առաջին տեղակալ (2019-2020), գեներալ-մայոր, Արցախի հերոս։
 Արսեն Գարիկի Մադիյան (1999-2020), հայ զինվորական գործիչ, ՊԲ պայմանագրային, սերժանտ։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:19-րդ դարի հիմնադրումներ Հայաստանում
Կատեգորիա:1923 թվականին հիմնադրված բնակավայրեր
Կատեգորիա:Ուրվական քաղաքներ
Կատեգորիա:Ստեփանակերտ