Այծեմնիկ Ուրարտու

Այծեմնիկ Ուրարտու, Համազասպի (օրիորդական ազգանունը՝ Տեր-Խաչատրյան, սեպտեմբերի 15 (27) 1899 թվականին, Կարս - դեկտեմբերի 17, 1974, Երևան), հայ խորհրդային քանդակագործ։ 1956 թվականից` ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչ, 1960 թվականից` ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչ։ Մասնագիտական կրթություն ստացած առաջին հայ կին քանդակագործն է։

 Կենսագրություն 
Ծնվել է 1899 թվականին Կարսում մանկավարժի ընտանիքում։ Սովորել է Թիֆլիսում։ Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին ընտանիքի հետ տեղափոխվել է Ստավրոպոլ, որտեղ մինչև ութերորդ դասարան սովորել է տեղի գիմնազիայում:1918 թվականից հաճախել է Ստավրոպոլի Լիշչենկոյի նկարչական ստուդիան։ 1921-1925 թվականներին սովորել է Բաքվի Պետական բարձրագույն գեղարվեստական դպրոցում՝ Ստեփան էրզիայի քանդակագործական արվեստանոցում, հետագա կրթությունը շարունակել է Մոսկվայում։ Առաջին անգամ ցուցադրվել է 1926 թվականին Մոսկվայում՝ Ռուս քանդակագործների ընկերության (ՕՌՍ) ցուցահանդեսում («Անապաստանը», «Հանգիստ»)։ Այդ գործերով, որոնք առաջին անգամ ստորագրել է Ուրարտու կեղծանունով, քանդակագործուհին իրեն դրսևորել է իբրև իրականությունը ռեալիստորեն ընկալող, մարդկային մարմնաձևերի պլաստիկությունը նրբորեն վերարտադրող արվեստագետ։

 Հայաստանում 
1926 թվականին Ուրարտուն տեղափոխվել է Երևան, նպաստել Սովետական Հայաստանի մշակութային կյանքի և ազգային ռեալիստական քանդակագործության զարգացմանը։ 1920-ական թվականների 2-րդ կեսից և 1930-ական թվականների սկզբին Ուրարտուն աշխատել է մոնումենտալ պրոպագանդայի բնագավառում (Մ․ Շահումյանի արձանը, 1928թ., չի պահպանվել), միաժամանակ ստեղծել է ժամանակակիցների հաստոցային դիմաքանդակներ («Պատանին», մարմար, 1930, Հայաստանի պետական պատկերասրահ, Երևան, «Դիվիզիայի հրամանատար Աթոյան», 1933, գրանիտ, Ուրարտուի նախկին արվեստանոց)։ 1930-ական թվականներին կերտել է «Սասունցի Դավիթ»-ը (բրոնզ, 1935), «Անուշ» (մարմար, 1938, երկուսն էլ՝ Հայաստանի պետական պատկերասրահում), «Ալմաստը» (բրոնզ, 1937, Հովհաննես Թումանյանի տուն-թանգարան, Երևան)։ Դրանք, ինչպես և Ուրարտուի շատ այլ գործեր, քնարականության գծեր են ներմուծել հայ քանդակագործության մեջ։ 1939 թվականին Ուրարտուն ստեղծել է «Կժով աղջիկը» մոնումենտալ–դեկորատիվ քանդակը (բազալտ), որը տեղադրվել է Քանաքեռի խճուղու սկզբնամասում։ Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին ստեղծել է խորհրդային մարդկանց հայրենասիրության և հերոսության թեմաներով կոմպոզիցիոն գործեր (բոլորաքանդակներ և բարձրաքանդակներ), հատկապես՝ ժամանակակիցների դիմաքանդակներ («Նկարչուհի Ս. Ղարագյոզյան», մարմար, 1942, «Ջութակահար Ա․ Գաբրիելյան», երանգավորված գիպս, 1943, երկուսն էլ՝ Հայաստանի պետական պատկերասրահ)։ Հետպատերազմյան տարիներին մինչև 1960-ական թվականներն Ուրարտուն զարգացրել է դիմաքանդակի ժանրը, կերտել մտավորականների, գյուղի և արտադրության մարդկանց կերպարներ, որոնցից նշանակալից է իր ամուսնու՝ ակադեմիկոս Աշոտ Հովհաննիսյանի դիմաքանդակը (բրոնզ, 1948, Հայաստանի պետական պատկերասրահ)։ Ստեղծել է նաև կոմպոզիցիոն բարձրաքանդակներ («Առատություն», երանգավորված գիպս, 1961)։ Վերջին աշխատանքներից է Մովսես Խորենացու արձանը (բրոնզ, 1962, Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարան)Հայկական Սովետական Համրագիտարան, Երևան, 1986, հատոր 12, էջեր 275-276։

 Ընտանիք 
Այծեմնիկ Ուրարտուն մտերիմ է եղել հայտնի բոլշևիկ, պատմաբան Աշոտ Գարեգինի Հովհաննիսյանի հետ, որը 1922-1927 թվականներին եղել է ՀԿԿ կենտկոմի  առաջին քարտուղարը, հետագայում` Հայաստանի Գիտությունների Ակադեմիայի ակադեմիկոս։ 1937 թվականին` ստալինյան բռնաճնշման օրերին, Հովհաննիսյանին բանտարկել և աքսորել են։ 1943 թվականին Հովհաննիսյանին ազատել են բանտից, և մեկ տարի անց՝ 1944 թվականին, Այծեմնիկ Ուրարտուն և Հովհաննիսյանն ամուսնացել են։

Այծեմնիկ Ուրարտուն երկար տարիներ տառապել է Ալցհայմերի հիվանդությամբ։ Մահացել է Երևանում 1974 թվականին։

 Ստեղծագործություններ 

 Հանգիստ, 1926,
 Անապաստանը, 1926,
 Առաջ, 1927, 
 Երգչուհի Վերա Դուխովսկայայի դիմապատկեր, 1927, 
 Ավետիք Իսահակյանի պորտրետ, 1929, 
 Դեռահասը, 1929-32, 
 Անուշը 1934,մարմար
 Հովհաննես Թումանյան 1934-1938 թթ.հուշարձան
 Կժով աղջիկը 1939
 Մովսես Խորենացի 1934
 Նկարչուհի Ս. Կարագոզյան, 1934,
 Ստեփան Շահումյանի կիսանդրի , 1934, 
 Մրգերով աղջիկը, 1931-34,
 Անուշ, 1938,
 Հովհաննես Թումանյանի արձանի կոմպոզիցիոն մակետ, 1938,
 Մսրա Մելիք և Սասունցի Դավիթ, 1938,
 Սասունցի Դավիթ, 1939,
 Մայոր Անտոնովի , 1941, 
 Ջութակահար Ավետ Գաբրիելյան , 1942,
 Վիրաբույժ Ա. Քեչեկ, 1943, 
 Բերքահավաք, 1945 
 Մարտիրոս Սարյանի դիմապատկեր, 1947
 Աշոտ Հովհաննիսյանի դիմաքանդակ, 1948,
 Առատություն, 1961,
 Մովսես Խորենացու արձան, 1962

 Պատկերասրահ 

 Ծանոթագրություններ 

 Արտաքին հղումներ 
 Այծեմնիկ Ուրարտուն zarkfoundation.com կայքում

Կատեգորիա:20-րդ դարի նկարչուհիներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ ժողովրդական նկարիչներ
Կատեգորիա:ՀԽՍՀ վաստակավոր նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ կին քանդակագործներ
Կատեգորիա:Ստեղծագործական կեղծանուններ