Վենեդիկտ Երոֆեև

Վենեդիկտ Վասիլևիչ Երոֆեև (, ), 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ռուս խորհրդային գրող։ Հայտնի է Երոֆեևի «Մոսկվա–Պետուշկի» ստեղծագործությունը։

 Կենսագրություն 
Վենեդիկտ Երոֆեևը ծնվել է 1938 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Կանդալակշայի արվարձանում՝ հիդրոշինարարների Նիվա-3 գյուղում, սակայն պաշտոնական փաստաթղթերում որպես նրա ծննդավայր գրանցված է Կարելիայի Ինքնավար Խորհրդային Սոցիալիստական Հանրապետության Լուխսկի շրջանի Չուպա կայարանը, որտեղ այդ ժամանակ ապրել է նրա ընտանիքը։ Հայրը՝ Վասիլի Վասիլևիչ Երոֆեևը (1900-1956), երկաթուղային կայարանի պետ էր, որը 1945-1951 թվականներին բռնադատվել և ճամբարային պատիժ է կրել հակախորհրդային քարոզչության համար։ Մայրը տնային տնտեսուհի Աննա Անդրեևնա Երոֆեևան էր (մահացել է 1972 թվականին), ի ծնե՝ Գուշչինա։ Բացի Վենեդիկտից, ընտանիքում կար ևս չորս երեխա՝ Տամարա (ծնված 1925 թվականին), Յուրի (1928-1981), Նինա (ծնված 1931 թվականին) և Բորիս (1937-2012)։

Մանկության մեծ մասն անցկացրել է Կոլայի թերակղզու Կիրովսկ քաղաքի մանկատանը։

 Ծանոթագրություններ 

 Գրականություն 
 Муравьёв В. «Высоких зрелищ зритель» // Ерофеев В. В. Записки психопата. — М.: Вагриус, 2000. — С. 5—12.
 Безелянский Ю. Н. Страсти по Луне: Книга эссе, зарисовок и фантазий. — М.: Радуга, 1999. — 368 с.
 Венедикт Ерофеев, 26 октября 1938 года — 11 мая 1990 года // Театр. — 1991. — № 9. — С. 74—122.
 Шмелькова Н. А. Последние дни Венедикта Ерофеева: Дневники. — М.: Вагриус, 2002. — 320 с.: фот.
 Зорин А. Пригородный поезд дальнего следования // Новый мир. — 1989. — № 5. — С. 256—258.
 Гаспаров Б., Паперно И. «Встань и иди» // Slavica Hierosolymitana. — 1981. — Vol. V—VI — С. 387—400.
 Бавин С. «Самовозрастающий Логос» (Венедикт Ерофеев): Библиогр. очерк. — М., 1995. — 45 с.
 Седакова О. Венедикт Ерофеев  // Ерофеев В. В. Мой очень жизненный путь. — М.: Вагриус, 2008. — С. 590—601.
 Фрейдкин М. О Венедикте Ерофееве// Фрейдкин М. Каша из топора. М.: Время, 2009. — С. 294—318.
 Tumanov, Vladimir. The End in V. Erofeev’s Moskva-Petuski. Russian Literature 39 (1996): 95—114.
 Благовещенский Н. По ту сторону Москвы — к Петушкам: Исследование поэмы В. Ерофеева «Москва — Петушки», её героя и автора с точки зрения различных глубинно-психологических подходов // Russian Imago 2001: Исследования по психоанализу культуры. — СПб.: Алетейя, 2002. — С. 428—454.
 Благовещенский Н. А. Случай Вени Е.: Психоаналитическое исследование поэмы «Москва — Петушки». — СПб.: Гуманитарная академия, 2006. — 256 с. (рец.: Карелин В. Книги о психоанализе культуры, её психоаналитиках и пациентах // Новое литературное обозрение. — 2007. — № 85)
 Гайсер-Шнитман, Светлана. Венедикт Ерофеев: «Москва-Петушки», или «The Rest is Silence». Bern etc.: Lang, 1989, 307 p. (Slavica Helvetica, 30). (на рус. языке)
 Сухих, Игорь. Заблудившаяся электричка // Знамя, 2002, № 12.

 Արտաքին հղումներ 
Մոսկվա – Պետուշկի գիրքը bookmark.am֊ում

Կատեգորիա:20-րդ դարի վիպասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային այլախոհներ
Կատեգորիա:Խորհրդային դրամատուրգներ
Կատեգորիա:Խորհրդային վիպասաններ
Կատեգորիա:Խորհրդային տղամարդ գրողներ
Կատեգորիա:Կունցևոյի գերեզմանատանը թաղվածներ
Կատեգորիա:Պոստմոդեռնիստ գրողներ
Կատեգորիա:Ռուս արձակագիրներ
Կատեգորիա:Քաղցկեղից մահացածներ