Սարգիս Սաֆարյան

Սարգիս Արքեպիսկոպոս Սաֆարյան (), եղել է հայ արքեպիսկոպոս, առաջնորդ Կեսարիա և Գաղատիա։ Սովորել է Կոստանդնուպոլսում, 1719 թվականին աշակերտել է Հովհաննես Կոլոտ պատրիարքին։

Նա մեկնել է Հռոմ և ապա Վենետիկ, ուր նրան հաջողել է գրադարան հիմնել։ 1747 թվականին Վենետիկում համագործակցել է Անտոնի Բորտոլիի հետ, որի տպարանում մինչև 1752 թվականը հրատարակել է 15 անուն գիրք՝ Նոր կտակարան (1751 թվական), «Պատմութիւն վարուց Յօհաննու Ոսկեբերանի» (1751 թվական)։ 1752 թվականին Հովհաննես Չելեպի Սեղբոսյանի նվիրատվությամբ տպագրել է Մովսես Խորենացու «Պատմութիւն Հայոց»-ը և «Աշխարհագրութիւնը»-ը (1 գրքով), Էֆիմերտեի գուշակությունները, Խորենացու պատմությունը և աշխարհագրությունը։

Վենետիկից վերադարձել է Պոլիս, ուր որպես կաթոլիկ հալածվելով փախել է Եվրոպա։ Վախճանվել է 1773 թվականին Լիվոռնոյում։

 Աղբյուրներ 
 Րաֆֆի օրացոյց, Թեհրան, Իրան, 2008
 Էֆիմէրտէ, Տպարանի Տր. Յովսէփայ Ստափփանուէան, Կալկաթայ, 1798

Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե արքեպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:Հայ տպագրիչներ
Կատեգորիա:Հայ կաթողիկե արքեպիսկոպոսներ
Կատեգորիա:թուրքահայ կրոնական գործիչներ