Էմիլ Գազազ

Էմիլ Գազազ (իսկական անունը՝ Էմանուել Գազազյան, ), հայազգի նկարիչ, քանդակագործ։

 Ուսում 
1965-1972 թվականներին ուսանել է Մերկուրովի անվան արվեստի դպրոցում, 1968-1972 թվականներին՝ Թերլեմեզյանի անվան գեղարվեստի ուսումնարանում ապա մինչև 1979 թվականը՝ Երևանի պետական գեղարվեստի ինստիտուտում։ 1980 թվականին Էմիլը տեղափոխվել է Լոս Անջելես, Կալիֆոռնիա, որտեղ էլ ապրում և ստեղծագործում է մինչ այժմ։

 Ստեղծագործական կյանքը 
1968 թվականից մասնակցել է միջազգային ցուցահանդեսների և արտէքսպոների։

Ստեղծագործությունները ցուցադրվում են աշխարհի մի շարք մասնավոր հավաքածուներում, արվեստի սրահներում, Երևանի Ժամանակակից արվեստի թանգարանում, Գյումրիի ճարտարապետության և քաղաքաշինության թանգարանում։
 2004 և 2007 թվականներին Ֆլորենցիայում տեղի ունեցող միջազգային բիենալեում Էմիլ Գազազն արժանացել է «Մեդիչի» ամենաբարձր մրցանակին քանդակագործության բնագավառում։ 
 2005 թվականից ցուցադրվում է Երևանի Արամե պատկերասրահում, արժանանալով մասնագետների բարձր գնահատանքին։

 Ստեղծագործություններ 
Գազազի կերտած անիրական, ֆանտաստիկ կերպարները ստեղծում են յուրօրինակ, հեքիաթային աշխարհ։
 «Վայրի սեր»
 «Սուրբ Պեդրոյի սեղանը»
 «Մեդիչի»
 «Ոսկե գայլ»
 «Հարսանիք»
 «Տիկնիկների տուն»
 «Կապույտ կապիկ»
 «Հովնան»
 «Սալարո ձուկը»։

 Ծանոթագրություններ 

Կատեգորիա:Երևանի պետական գեղարվեստաթատերական ինստիտուտի շրջանավարտներ
Կատեգորիա:Կեղծանուններ
Կատեգորիա:Հայ նկարիչներ
Կատեգորիա:Հայ քանդակագործներ