Poršiska cyrkej

Poršiska cyrkej je ewangelsko-lutherska cyrkej w Poršicach w Budyskim wokrjesu. Wona słuži ewangelskej wosadźe Poršicy-Budyšink w cyrkwinskim wobwodźe Budyšin-Kamjenc ewangelskeje krajneje cyrkwje w Sakskej. Hač do 20. lětstotka je so tu tež serbsce prědowało.

Poršičanski kěrchow z někotrymi wobchowanymi serbskimi narownymi pomnikami leži južnje cyrkwje. Pomnik za padnjenych Prěnjeje swětoweje wójny steji dale do wuchodneho směra při Hłownej dróze a nima serbski napis. Na kěrchowje nadeńdu so tež stare Poršičanske zwony ze serbskimi napisami.

Ewangelska cyrkej w Poršicach steji jako kulturny pomnik pod škitom.

 Stawizny 
1584 natwarjena ewangelska cyrkej je so 1719–22 wutwariła a słuša k najstaršim cyrkwjam Budyskeho kraja. Wona bu w běhu Bitwy pola Budyšina w meji 1813 wulce wobškodźena, potom wobnowjena a 1816 znowa poswjećena.

 Wosada 
Do historiskeje Poršiskeje wosady słušeja wjeski Bošecy, Konjecy, Krakecy, Kubšicy, Kumšicy, Lětoń a Nowe Poršicy.

Wot lěta 2020 je Poršisko-Budyšinska wosada dźěl wulkowosady „Při Lubaće“.

 Fararjo 
 doba  mjeno  ródna wjes  žiwjenske daty  přispomnjenja 1623–1632  Hrjehor Martini  Dažin  ~1575–1632  1650–1653  Zacharias Prätorius  Wojerecy  1627–1683  1653–1695  Zacharias Běrlink  Wojerecy  1619–1695  1695–1717  Maćij WjenkaMatthäus Wencke  Wulke Zdźary  1667–1717   1718–1728  Chryša Šlenkar  Róžany  1674–1728  do toho diakon w Ketlicach a Lubiju 1728–1731  Johann Gottlieb Großmann  Njeswačidło  1694–1745  do toho diakon w Ketlicach; po tym Swj. Pětra Budyšin 1731–1748  Christoph Schumann  Lubnjow  1678–1748  do toho w Hućinje 1748–1755  Měrćin Janaš  Hornja Hórka  1721–1787  po tym do Michałskeje wosady 1756–1764  Jan Bjedrich Pětřik  Křišow  1698–1764   1765–1798  Bjedrich Rudolf Pětřik (Petschke)  Křišow  1732–1798  syn předchadnika 1799–1825  Jan Bjedrich Mička  Kupoj  1757–1825  do toho w Rychwałdźe 1827–1839  Bjedrich Wylem Mička  Rychwałd  1789–1839  syn předchadnika; do toho diakon při Michałskej cyrkwi 1840–1858  Hendrich Awgust Krygar  Hrodźišćo  1804–1858  do toho diakon při Michałskej cyrkwi 1858–1886  Herman Julius Trautmann  Bart  1815–1886  do toho diakon při Michałskej cyrkwi 1886–1914  Arnošt Krygar  Poršicy  1847–1923  syn fararja Krygarja 1914–1926  Korla Rězbark (Karl Johannes Röseberg)  Budyšink  1880–1975  do toho diakon w Deubenje; po tym w Thonbergu 1926–1952  Curt Handrik  Rudej  1885–1962  do toho w Klukšu 1955–1990  Johannes Poetzsch      

Farar Handrik bě posledni, kiž tež serbsce prědowaše. Za čas nacionalsocializma bě wón přiwisnik „Němskich křesćanow“ (DC) a čłon NSDAP, móžeše pak po wójnje jako „jednory sobuběhar“ dale skutkować.Gerald Stone: Slav outposts in Central European History: The Wends, Sorbs and Kashubs. Bloomsbury, 2015

 Wobrazy 

 Literatura 

 Trudla Malinkowa: K serbskim stawiznam Poršiskeje wosady. W Rozhledźe 7+8/2022, str. 12–20.

 Nóžki 

 Wotkazy 

 Webstrona Hrodźišćanskeje wulkowosady
 Wopisanje Poršiskeje wosady w Statistice Łužiskich Serbow Arnošta Muki (digitalizat)

Kategorija:Kubšicy
Kategorija:Ewangelsko-lutherski cyrkwinski twar
Kategorija:Cyrkwinske twarjenje w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Kulturny pomnik w Budyskim wokrjesu