Bobošojce

Bobošojce (tež Bowšojce;  Bahnsdorf) su wjes w braniborskej Delnjej Łužicy, kotraž je wot 1. februara 2002 dźěl gmejny Nowa Jazorina. Nadeńdźe so we Łužiskej jězorinje něhdźe jednaće kilometrow sewjerowuchodnje Złeho Komorowa a słuša do serbskeho sydlenskeho ruma.

 Geografija 
Do gmejnskeho dźěla słušeja wjes Lěska a wjesne dźěle Cłonica (Zollhaus), Lambownja (Dörrwolf), Lindojske Pólo (Lindenfeld) a Žarnojske Budy (Sornoer Buden). Dohromady maja něhdźe 700 wobydlerjow.

Susodne wjeski su Lindow na sewjeru, Lěska na juhowuchodźe a do Ranja słušacy Wołobuz na zapadźe. Wuchodnje Bobošojc nadeńdźe so Wjelčanske lětanišćo a na juhu Sedličanski jězor. Njedaloko wsy běža zwjazkowej dróze B 96 (Budyšin–Rań), B 156 (přez Grodk a Běłu Wodu do Budyšina) kaž tež B 169 (Zły Komorow–Choćebuz). Nimo toho maja Bobošojce zastanišćo při železniskej čarje do Choćebuza.

 Stawizny 
Prěni raz naspomni so wjeska w lěće 1462 jako Baynstorff. Mjeno bu najskerje wotwodźene wot serbskeho słowa bahno.

Po statistice Arnošta Muki mějachu Bobošojce srjedź 1880tych lět cyłkownje 424 wobydlerjow, z kotrychž běchu 154 Serbow (36 %) a 270 Němcow. W statistice Arnošta Černika z lěta 1956 so wjes hižo njejewi, dokelž tam mjeztym nichtó wjace serbsce njerěčeše.

W lěće 1965 wottorhachu dźěl wjeski za Sedličansku brunicowu jamu, při čimž dyrbješe so 20 wobydlerjow přesydlić. 1974 zagmejnowaštej so susodnej wjesce Wołobuz a Lěska.

Hač do lěta 2002 běchu Bobošojce samostatna gmejna a zjednoćichu so potom z Lindowom, Lubochowom a Rašynom do noweje gmejny „Nowa Jazorina“.

 Nóžki 

 Wotkazaj 

Kategorija:Nowa Jazorina
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Sydlišćo w Delnjej Łužicy
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1462