Prepozicija

Prepozicije (z łaćonskeho praepositio, „doprědkastajenje“) su družina słowow, kotraž steja w zasadźe před substantiwami abo pronomenami a žadaja sej wěsty pad (w rěčach, kotrež znaja gramatiske pady). Wone maja w zwisku z jim sćěhowacym słowom lokalny, kawsalny, temporalny, modalny abo druhi woznam a słuža markěrowanju gramatiskich poćahow mjez stawami sady. Same pak žadyn woznam njenoša. Prepozicije so w najwjace rěčach – tak tež w serbšćinje – flektować njehodźa, to rěka zo wostanu njezměnjene.

Słowčka ze samsnej funkciju, kotrež pak po słowje steja, mjenuja so postpozicija (w serbšćinje dla).

 Prepozicije w serbšćinje 
 pad  prepozicije genitiw  bjez, do, dla (zwjetša postpozicija), nimo, podłu pola, (koło)wokoło, wot, z(e) (směr, čas)... datiw  k(e), napřećo, porno, přećiwo... akuzatiw  na (směr), po (směr, zaměr), pře, přez, wo, wob, za (zaměr, čas)... instrumental  mjez (městno), nad, pod, před, z(e) (instrument), za (lokalnje)... lokatiw  w(e), na, po (časowje, pohib), při, wo...

Instrumental a lokatiw wustupujetej w serbšćinje jenož z prepoziciju.

 Žórło 
 Hinc Šewc-Schuster: Gramatika hornjoserbskeje rěče. Fonologija, fonetika, morfologija. 2. wobdźěłany nakład, LND 1984, str. 218–228.

Kategorija:Gramatika