Dažink

Dažink ( Kleindehsa) je hornjołužiska wjes na samym zapadźe sakskeho wokrjesa Zhorjelc při hranicy z Budyskim wokrjesom, kotraž słuša wot lěta 1994 k Lěwałdskej gmejnje. 

Leža we wysokosći 338 metrow pod Rubježnym hrodom (542 m) při puću z Lubija do Kumwałda. Dalše wokolne hory su Wowča hora (419 m) na sewjeru, Bubnik (376 m) na juhowuchodźe a Kočowska hora (466 m) na juhozapadźe. Susodne wjeski su Jawornik za Wowčej horu na sewjeru, k městu Lubij słušacy Dažin na wuchodźe, Zwadow za Kočowskej horu na juhu kaž tež Koča a Jiłow na zapadźe.

 Stawizny 
mini|left|Napohlad Rubježneho hrodu z Dažinka
Wjeska, kotraž bu jako lěsny łanowc załožena, naspomni so prěni raz w lěće 1306 jako ambae Theesyn a bě hižo w 14. lětstotku sydło ryćerkubła. Mjenowa forma Dycin z lěta 1242 njeje zwěsćena a poćahuje so prawdźepodobnje na susodny Dažin. Pod Dažinčanskim hrodom su powostanki wodoweho hrodu hišće spóznajomne. W dźensnišej formje bu twarjenje, kiž słuži wot lěta 1953 jako šula, w lěće 1747 natwarjene. Ze starodawna słuša Dažink k Lěwałdskej wosadźe.

Do 1998 měješe Dažink zastanišćo při železniskej čarje Budestecy–Lubij, kotraž słuži dźensa jako kolesowarska šćežka.

Hač do lěta 1994 bě Dažink samostatna gmejna z wjesnymaj dźělomaj Koča (Kötzschau) a Zwadow (Streitfeld), kotraž měješe na kóncu něhdźe 450 wobydlerjow.

 Wobydlerstwo 
W Dažinku rěčeše so hač do 20. lětstotka serbsce, a to Lubijska narěč hornjoserbšćiny. Po wuslědkach Arnošta Čerknikoweje statistiki z lěta 1956 rěčachu w Dažinku tehdy hišće 11 wot cyłkownje 605 wobydlerjow serbsce (2,1 %).

 Literatura 


 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Lěwałd
Kategorija:Sydlišćo w Zhorjelskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1306