Wjeliki Wóseńk

Wjeliki Wóseńk ( Groß Oßnig) je wjes w braniborskej Delnjej Łužicy a wot lěta 2004 gmejnski dźěl Kopańc. Je z něhdźe 500 wobydlerjemi najwjetši gmejnski dźěl a nadeńdźe so južnje Choćebuza při zwjazkowej dróze 97 (Choćebuz–Wojerecy).

Do gmejnskeho dźěla słušatej sydlišći Harnišojce (Harnischdorf) a Rošyce (Roschitz).

Susodne wjeski su Gołynk na sewjeru, Dubrawka na sewjerowuchodźe, Kopańce na wuchodźe, Małe Dobrynje na juhozapadźe a Harnišojce na zapadźe.

 Stawizny 
Wjes naspomni so prěni raz w lěće 1413. Po statistice Arnošta Muki měješe Wjeliki Wóseńk we 1880tych lětach cyłkownje 546 wobydlerjow, z nich 541 Serbow a jenož pjeć Němcow. W lěće 1956 zwěsći Arnošt Černik serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 1,3 %. Serbskorěčnych młodostnych tehdy hižo njebě.

Hač do lěta 2004 bě Wjeliki Wóseńk samostatna gmejna.

Wjesna cyrkej z wěžu a wojerskim pomnikom kaž tež jedna bydlenska chěža we wsy stejitej jako kulturnej pomnikaj pod pomnikoškitom.

 Wosobiny 
 Kito Šwjela (1836–1922) – wučer, přełožowar a redaktor Bramborskeho Serbskeho Casnika; 1861–66 z wučerjom we Wjelikim Wóseńku

 Nóžki 

 Wotkaz 

Kategorija:Kopańce
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Sydlišćo w Delnjej Łužicy
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1413
Kategorija:Cyrkwinska wjes