Šunow

Šunow ( Schönau) je wjes  w hornjołužiskim Budyskim wokrjesu. Wot lěta 1994 słuša ke gmejnje Ralbicy-Róžant a je po wobydlerstwje jeje třeći najwjetši wjesny dźěl.

 Geografija 
Šunow leži wokoło tři kilometry sewjerozapadnje gmejnskeho centra Ralbic we wysokosći 136 metrow nad mórskej hładźinu na lěwym brjoze Klóšterskeje wody w serbskich Delanach. Najblišej měsće stej Kulow něhdźe sydom kilometrow na sewjer a Kamjenc něhdźe jědnaće kilometrow na juhozapad.

 Stawizny 
mini|left|Knježi dom klóšterskeho kubła
Wjesne mjeno bu najskerje wot staroserbskeho Šumow wotwodźeny, štož poćahuje so na połoženje w jara lěsojtej kónčinje, přirunaj  šuma = „lěs“.

Prěnje historiske naspomnjenje jako Schzonow je z dawkoweho registra klóštra Marijina hwězda lěta 1374. Ležownostne knjejstwo měješe přez lětstotki klóšter, kotremuž słušeše tež klóšterske kubło w Šunowje.

We 1880tych lětach měješe Šunow po statistice Arnošta Muki cyłkownje 247 wobydlerjow, z nich 237 Serbow (96 %) a dźesać Němcow. Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbski podźěl ludnosće wot 90 %.

 Wosobiny 
 Jurij Gustav Kubaš (1845–1924), farar a publicist
 Pětr Hila (1860–1932), wučer, kantor a dirigent
 Jurij Młynk (1927–1971), literarny stawiznar a přełožowar
 Franc Šěn (* 1950), literarny stawiznar a bibliograf

 Žórła 
 Alois Langa: Šunow – wjes serbskich swjedźenjow. W Rozhledźe 2/1994, str. 49slsl.

 Wotkaz 

Kategorija:Ralbicy-Róžant
Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Klóšterskej wodźe
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1374
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1974