Zubornička

Zubornička ( Kleinsaubernitz) je wjes  na wuchodźe hornjołužiskeho wokrjesa Budyšin. Słuša k Malešanskej gmejnje a leži 145 metrow nad mórskej hładźinu blisko jězora Olba. Hač do lěta 1994 běše samostatna gmejna z wjesnymaj dźělomaj Stróža a Lemišow (wot 1950).

 Geografija 
Susodne wjeski su Dubo na sewjerowuchodźe, Wukrančicy (wobě we Wysokodubrawskej gmejnje) na wuchodźe, Dubrawka na juhu, Hućina na zapadźe a Stróža zady Olby na sewjerozapadźe. Přez Zuborničku wjedźe statna dróha S 109 (Budyšin–Niska).

 Stawizny 
Prěnje historiske naspomnjenje jako Zaubernicz parva pochadźa z lěta 1419. Ležownostne knjejstwo wukonješe w 17. a 18. lětstotku ryćerkubło w Bukojnje. Cyrkwinsce słušeše přewažnje ewangelske wobydlerstwo ze starodawna do Bartskeje wosady.

Hač do kónca 19. lětstotka bě Zubornička poměrnje mała holanska wjeska z něhdźe 200 wobydlerjemi (1834: 160, 1890: 168). Hakle z wotkrywanjom brunicoweje jamy Olba a z tym zwjazanej spěšnej industrializaciju rozrosće ličba wobydlerstwa w běhu někotrych lět na nimale 600 (1925: 598, 1939: 569). W běhu tutoho razantneho přetworjenja wjeski na dźěłaćerske sydlišćo so tež serbska rěč do dalokeje měry zhubi.

 Wobydlerstwo a rěč 
W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 238 wobydlerjow, mjez nimi 212 Serbow (89 %). Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot jenož hišće 31,8 %. Nimo industrializacije přinošowaše tež přichad přesydlencow z něhdyšich wuchodnych kónčin Němskeje tomu wuwiću.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 338 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 47,3 lět (Sakska: 46,4).Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)

 Wosobiny 
 Maks Gros (1897–1981) – funkcionar Domowiny; rodźeny w Zuborničce

 Literatura 


 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Malešecy
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1419
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1994