Picnjo

Picnjo () je delnjołužiske městačko w braniborskim wokrjesu Sprjewja-Nysa. Ma něhdźe štyri a poł tysac wobydlerjow a leži na sewjer Choćebuza, při rěčce Małksy a zwjazkowej dróze 168. Město słuša do připóznateho sydlenskeho ruma Serbow w Braniborskej a je zarjadniske sydło Picnjanskeho hamta, ke kotremuž słuša hišće sydom dalšich gmejnow.

Na zakładnej šuli w Picnju so wučba serbšćiny jako cuzeje rěče poskića.

 Wosobiny 
 Jan Bogumił Fabricius (1681–1741) – superintendent, pietist, pućrubar delnjoserbskeje spisowneje rěče; 1708–26 wyši farar w Picnju
 Jan Zygmunt Bjedrich Šyndlaŕ (1758–1841) – duchowny, spisowaćel a wudawaćel; 1796–1839 wyši farar w Picnju
 Kito Mudra (1799–1883) – farar, přełožowar a zakitowar serbskeje rěče; 1829–39 wyši wučer, 1839–73 wyši farar w Picnju
 Matej Krygaŕ (1813–1890) – farar a kulturny prócowar; 1839–46 rektor a diakon w Picnju
 Pawoł Fryco Broniš (1830–1898) – farar a wudawar nabožinskeje literatury; 1855–59 diakon w Picnju
 Benjamin Běgaŕ (1873–1945) – farar a Maćicar; 1902–10 diakon w Picnju

 Žórła 

 Wotkazy 

 Oficialna webstrona 

Kategorija:Město w Braniborskej
Kategorija:Sydlišćo w Delnjej Łužicy
Kategorija:Wokrjes Sprjewja-Nysa
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje