Běła Hora (Wóspork)

Běła Hora ( Belgern) je hornjołužiska wjeska  we wuchodźe Budyskeho wokrjesa, kotraž słuša z lěta 1994 k městu Wóspork.

 Geografija 
Leži we łučinje Kotołki a Lubaty na lěwym boku rěčki něhdźe dźesać kilometrow wuchodnje Budyšina a šěsć kilometrow zapadnje Wósporka. Při zapadnej kromje wjeski namaka so na přirodnej hórce stare serbske hrodźišćo Běła Hora, po kotrymž bu najskerje pozdźišo załožene městačko Wóspork (němsce Weißenberg) pomjenowane a ke kotremuž słušeše tež stražnicu za wikowansku dróhu Via regia. Susodnej wsy stej Worcyn na juhowuchodźe a k Malešanskej gmejnje słušace Skanecy w sewjerozapadźe. Na juhu Běłeje Hory namaka so wulki Běłohórski hat. Hišće spočatk 19. lětstotka běchu tež w nižinje wuchodnje Běłeje Hory wjacore haty.

 Stawizny 
Wjes naspomni so prěni raz w lěće 1360 jako Belligern a słušeše prěnjotnje najskerje k Budyšinskej wosadźe, ze 16. lětstotka pak k Hrodźišćanskej. Runje tak ze 16. lětstotka ma Běła Hora swójske ryćerkubło. Barokny knježi dom je so w 19. lětstotku wottorhał. W samsnym lětstotku je so tež prěnja šula we wsy natwariła.

Po Mukowej statistice měješe Běła Hora we 1880tych lětach 122 wobydlerjow, mjez nimi 112 Serbow (92 %) a 10 Němcow. W lěće 1925 rěčeše po hamtskej statistice hišće 96 wot 111 wobydlerjow serbsce. Běłohórske dźěći chodźachu do Worcynskeje šule.

W lěće 1925 bě mjez 111 wobydlerjemi 108 ewangelskich a tři katolscy.

 Wosobiny 
 Arnošt Ota Dučman (1896–1945), serbski nowinar; rodźeny na Běłej Horje
 Korla Awgust Wudowjenc (1851–?), serbski gymnazialny profesor, w młodych lětach přełožowar; rodźeny na Běłej Horje

 Žórła 


 Wotkazaj 



Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Kotołce
Kategorija:Wóspork
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1360
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1936