Sepicy

Sepicy ( SchwepnitzWalter Wenzel: Oberlausitzer Ortsnamenbuch (2008), ISBN 978-3-7420-2067-3 ) su wjes a gmejna w sewjerozapadźe sakskeje Hornjeje Łužicy. Słušeja wot lěta 2008 k Budyskemu wokrjesej. 

 Geografija 
mini|left|Sepičanska cyrkej

Gmejna nadeńdźe so na sewjerozapadźe Budyskeho wokrjesa, nimale 40 kilometrow zdalene wot Budyšina při dróze z Njedźichowa do Kinsporka. Gmejnski teritorij mjezuje na sewjeru z Braniborskej; w zapadnym dźělu gmejny rozpřestrěwa so Kinsporska hola.

 Gmejnske dźěle 
 Bólericy ( Bulleritz), 308 wobydlerjow
 Ćisow (Zeisholz), 137 wobydlerjow
 Kózły (Cosel),) 159 wobydlerjow
 Sepicy, 1596 wobydlerjow
 Zelena Hrabowka (Grüngräbchen), 382 wobydlerjow

 Stawizny 
Wjes – po sydlišćowej formje nawsowc – naspomni so prěni raz pisomnje w lěće 1387 jako sydło knjeza Nicolaus de Swepetenycz. Ležownostne knjejstwo wukonješe přez lětstotki Kinsporske stawowe knjejstwo, kotrež wobhospodarješe tež swójski wudwór w Sepicach. W 19. lětstotku mějachu Sepicy zaso njewotwisne ryćerkubło.

Hač do 17. lětstotka je so w Sepicach serbsce rěčało a w tamnišej cyrkwi tež prědowało. Hač do kónca lětstotka zhubi so serbska rěč ze wšědneho dnja.Přir. Friedrich Pollack: Kirche – Sprache – Nation. LND, Budyšin 2018, str. 190

W lěće 1996 zagmejnowachu so hač dotal samostatne gmejny Bólericy, Zelena Hrabowka a Kózły-Ćisow.

 Politika 
Gmejna słuša k sakskemu wólbnemu wokrjesej 54 (Budyšin 3) a k zwjazkowemu wólbnemu wokrjesej 156 (Budyšin I).

mini|center|upright=1.7|Powětrowy wobraz Sepic

 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Gmejna w Sakskej
Kategorija:Wokrjes Budyšin
Kategorija:Sepicy
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1387