Łućo

mini|Něhdyša wjesna tafla we Łuću.
Łućo ( Merzdorf) bě wjes we Wojerowskim wokrjesu a sydło gmejny ze samsnym mjenom. W lěće 1978 bu za Bjerwałdsku jamu wotbagrowana. 

Wjes ležeše sewjernje Delnjeho Wujězda a južnje Bjerwałda w Hornjołužiskej holi. Na zapadźe ćečeše rěka Sprjewja nimo Łuća a při sewjernej kromje Łućanskich ležownosćow Jamnowska rěčka. Kubło steješe na zapadźe Łuća a kěrchow běše při křižowanišću wosrjedź wsy.

 Stawizny 
Prěnje historiske naspomnjenje jako Merteinsdorf pochadźa z lěta 1418. Ležownostne knjejstwo měješe w 17. lětstotku Wujězdźanske a we 18. lětstotku Manjowske ryćerkubło. Posledni wobsedźer ryćerkubła a cyłkownje 336 hektarow bě Georg Gierth, kiž bu přez rólnu reformu po kóncu Druheje swětoweje wójny wuswojeny.Uhyst. Delni Wujezd. 3. wudaće "Wujězdźanskich brošurow", 1979, str. 25

Hač do lěta 1978 bě Łućo samostatna gmejna, wot 1957 z wjesnymaj dźělomaj Bjerwałd a Šepšecy.

 Wobydlerstwo 
Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 217 wot cyłkownje 226 Łućanow serbsce. W cyłej Łućanskej wosadźe chodźachu tehdy 436 wosadnych k serbskej a jenož 38 k němskej spowědźi.

Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 hišće serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot 53 %.

 Wosobiny 
 Křesćan Leonhardi (1672–1742) – farar, spisaćel; rodźeny we Łuću
 Bohačesć Bjedrich Ponich (1761–1826) – farar, załožer Ponichoweje knihownje; 1809–1826 we Łućo
 Korla Jan Smoler (1791–1848) – wučer; 1812–1823 we Łuću
 Korla Benjamin Hatas (1806–1839) – farar a basnik; rodźeny we Łuću
 Jan Arnošt Smoler (1816–1884) – filolog, spisowaćel, nakładnik a organizator narodneho žiwjenja; rodźeny we Łuću

 Hlej tež 
 Lisćina wotbagrowanych wsow we Łužicy

 Žórła 




 Wotkaz 

Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Pusta wjes we Łužicy
Kategorija:Pusta wjes w Sakskej
Kategorija:Hamor
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1418