Poršicy

Poršicy ( Purschwitz) su hornjołužiska cyrkwinska wjes w sakskim wokrjesu Budyšin, kotraž słuša wot lěta 1994 ke Kubšicam. Leža při Albrechtowce a su z  wobydlerjemi;  třeći najwjetši gmejnski dźěl Kubšiskeje gmejny.

 Geografija 
mini|left|Serbski narowny pomnik na Poršiskim kěrchowje
Wjes nadeńdźe so w Hornjołužiskich honach w nižinje Albrechtowki, něhdźe wosom kilometrow sewjerowuchodnje Budyskeho stareho města. Susodne wjeski su Budyšink na sewjeru, Skanecy a Běła Hora na wuchodźe kaž tež Lětoń a Krakecy na zapadźe. Južnje Poršic rozpřestrěwa so Budyske lětanišćo, na sewjerozapadźe, za awtodróhu, su Krakečanske hórki.

 Ležownostne mjena 
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Popec jězor, Kuchinski hat, Trawny hat, Hlinjany hat, Branskec hat, Dubowy hat, Bahna (abo: Bahina), Na zahonach, Šěroki puć, Smolic hat, Běbrachec hat, Běbrachec kuty, Móstki, Na šulach (=Schulfelder), W Koblicach, Pěskowa hórka, Husacy ladk, Pola hłubokeho přerowa, Při drózy, Budeščanska łuka, Dołha łuka, Hrodowa łuka (=Schlosswiese), Běłohorske haty, Wroblec łuka, W Zapalach, Skanečanski puć, Při złej łuži, Pola šlaga, Pola Chaplic mosćika, Srěni puć, Dźěłošća.Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 8sl. (digitalizat).

 Stawizny 
mini|left|Něhdyši knježi dom
Prěnje historiske naspomnjenje nawsowca jako Porsiz bě w lěće 1222. Ležownostne knjejstwo wukonješe přez lětstotki Poršiske ryćerkubło, kotrež běše zwjetša we wobsydstwje Budyskeje měšćanskeje rady. Hač do lěta 1994 běchu Poršicy samostatna gmejna z wjesnymi dźělemi Nowymi Poršicami, Lětonjom a Krakecami.

Dnja 7. junija 1914 załožichu Serbja z Poršic a wokoliny serbske towarstwo „Swěra“ z předsydu Handrijom Pětšom z Nowych Poršic. 17. septembra 1922 załoži so Poršišanska jednota Serbskeho Sokoła ze starostu Arnoštom Holanom.Přehlad něhdyšich jednotow Sokoła, wotwołane dnja 25. januara 2020

 Wobydlerstwo 
W lěće 1884 měješe wjes po Mukowej statistice 498 wobydlerjow, mjez nimi 473 Serbow (95 %). Arnošt Černik zwěsći w lěće serbski podźěl wot jenož hišće 52 %. Poršicy su ewangelska wosadna wjes.

 Pomniki 
 Ewangelska cyrkej a kěrchow z někotrymi serbskimi narownymi kamjenjemi
 Wojerski pomnik padnjenym Prěnjeje swětoweje wójny
 Pomnik Bitwje pola Budyšina 1813 

 Wosobiny 
 W Poršicach so narodźiłoj 
 Arnošt Krygar (1847–1923) – farar, spisaćel, zběraćel serbskich knihow
 Hinc Šewc (1927–2021) – sorabist a wysokošulski profesor

 Tule skutkowali 
 Hrjehor Martini (1575–1632) – farar, spisaćel; 1623–32 w Poršicach
 Zacharias Běrlink (1619–95) – farar, prócowar na polu rěčewědy; 1653–95 w Poršicach
 Chryša Šlenkar (1674–1728) – farar, nabožinski prócowar; 1718–28 w Poršicach
 Bjedrich Wylem Mička (1789–1839) – farar, stawiznar; 1827–39 w Poršicach
 Hendrich Awgust Krygar (1804–58) – farar, składnostny basnik, kulturowědnik; 1840–58 w Poršicach
 Rudolf Jenč (1903–79) – literarny historikar a rěčespytnik; 1925–34 wučer w Poršicach

Za dalšich fararjow hlej zapisk wo Poršiskej cyrkwi.

 Literatura 

 Trudla Malinkowa: K serbskim stawiznam Poršiskeje wosady. W Rozhledźe 7+8/2022, str. 12–20.

 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Albrechtowce
Kategorija:Kubšicy
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1222
Kategorija:Cyrkwinska wjes
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1994