Kukow

Kukow je sydlišćo w serbskej Hornjej Łužicy a wot 1957 z dźělom gmejny Pančicy-Kukow. Do toho bě samostatna gmejna z wjesnym dźělom Stara Cyhelnica.

Nadeńdźe so na prawym boku Klóšterskeje wody napřećo Pančicam a sewjernje klóštra Marijina hwězda.

 Stawizny 
Sewjerowuchodnje wsy při Klóšterskej wodźe nadeńdźe so Kukowske hrodźišćo, kotrež słužeše Milčanam hižo do přichada Němcow jako zepěranišćo.

Wjes naspomni so prěni raz w lěće 1248 jako Kucov. Ležownostne knjejstwo měješe susodny klóšter Marijina hwězda. Kukowske kubło bě z klóšterskim wudworom.

Po Mukowej statistice z lětow 1884/85 rěčachu tehdy 335 wot cyłkownje 345 Kukowčanow serbsce. Arnošt Černik zwěsći w lěće 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 84,8 %.

 Wosobiny 
 Měrćin Bjarnat Just z Friedenfelsa (1642–1721), Budyski tachant, spisaćel a wudawaćel
 Hrjehor Józef Just (1671–1742), farar a załožer fundacije za wukubłanje Serbow
 Bosćan Tecelin Mět (1759–1835), duchowny, spisowaćel na nabožinskim polu
 Jurij Wawrik (1816–1878), młynk, ludowy spisaćel
 Mikławš Truc (1839–1917), wojnar, twarc knjejskich wozow a pozdźišo awtow, předewzaćel
 Jakub Bart-Ćišinski (1856–1909), basnik, publicist, redaktor a załožer serbskeje dramatiki
 Mikławš Hajna (1876–1941), wučer, ludowy spisowaćel, fejetonist
 Mikławš Just (1885–1975), farar a kulturny prócowar
 Jurij Skala (1893–1979), póstowy přistajeny a funkcionar powołanskeho zwjazka
 Franc Natuš (1898–1950), kuchar, překupc, narodny prócowar

 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Pančicy-Kukow
Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Klóšterskej wodźe
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1248
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1957