Łusk

Łusk ( Lauske) je hornjołužiska wjes z něhdźe 160 wobydlerjemi na wuchodźe Budyskeho wokrjesa, kotraž słuša z lěta 1994 k městu Wóspork.

 Geografija 
mini|left|We Łušćanskej skali
Wjes leži w hornjołužiskich honach w 20 do 40 metrow hłubokej wužłobinje na kóncu Łušćanskeje skale, wudrjeńcy rěčki Kotołki, něhdźe 13 kilometrow wuchodnje Budyšina. Susodne wsy su Kotecy na sewjeru, Žarki za Słónčnej horu na sewjerowuchodźe, k Bukecam słušacy Čornjow na juhu a Rodecy na zapadźe.

 Ležownostne mjena 
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Rjekwej (?), Nětošća, Harta, Klamerca, Słóńca (tež Słónča =Schlunzenberg), Hrodźiško, Husaŕka, Wužłobje, Hłuboćicy/Łuhoćicy, Stare krjo, Sypošće, Podleńca (=Pestilenzwiese), Róžowa, Młynowy, Rynawka (=doł ze žórłom), Sćeŕbowka,Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 8 (digitalizat). Na ladach, Kłobuk, Powleńca, Porlenca, Klamerca (tež: Młynowe Klamorčki), Zybowka.Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 30 (digitalizat).

 Stawizny 
mini|left|Łušćanske ryćerkubło w 19. lětstotku
Južnje wsy, nad Kotołku, namakatej so starej serbskej hrodźišći, Łušćanske na zapadnych skałach a Čornjowske na wuchodnych. Łusk samón so k prěnjemu razej w lěće 1445 jako Lußk naspomni. Wjesne mjeno pochadźa wot serbskeho słowa łuh. Ležownostne knjejstwo měješe we wsy so namakace ryćerkubło, kotrež so 1455 prěni raz naspomni. Dnja 8. septembra 1707 přenocowaše šwedski kral Korla XII. na Łušćanskim hrodźe. Wot lěta 1776 přetworjachu Łušćansku skalu w nadawku kublerja Gottlieba Wilhelma von Bresslera do hrodoweho parka.

Po Mukowej statistice měješe Łusk we 1880tych lětach 322 wobydlerjow, mjez nimi 277 Serbow (86 %) a 32 Němcow. Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa Łušćanskeje gmejny wot jenož hišće 43,2 %. Dźensa so we Łusku hižo serbsce njerěči.

W lěće 1925 bě mjez 235 wobydlerjemi 203 ewangelskich a 27 katolskich. Ewangelscy wěriwi přisłušachu znajmjeńša ze 16. lětstotka |Bukečanskej wosadźe, z lěta 1957 pak Kotečanskej.

Wot lěta 1921 mějachu Łušćenjo swoje serbske towarstwo z mjenom „Skała“.

 Wosobiny 
 Jan Stoš (1810–88), serbski kowar, konserwatiwny nabožinski prócowar; rodźeny we Łusku
 Jurij Winger (1872–1918), serbski farar, spisowaćel a přełožowar; bydleše we Łusku

 Žórła 

 Marko Grojlich: Łusk pola Wósporka – na wopyće. W: Mjez horami a holu. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1998, str. 44slsl.

 Wotkazaj 



Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Kotołce
Kategorija:Wóspork
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1445
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1957