Pomoršćina

Pomoršćina běše zapadosłowjanska rěč bliska spisownej staropólšćinje z wliwami połobšćiny (w słowinšćinjeFriedrich Lorentz, Slovinzische Grammatik, I, St. Petersburg 1903 a zapadopomoršćinje), nižoněmčiny a staroprušćiny (w kašubšćinje). Wona słuša kaž pólšćina abo drjewjanopołobšćina k lechiskej podskupinje.

Pomoršćina měješe tři hłowne narěče. Kašubšćina (kaszëbsczi jãzëk) je dźensa jenički powostank słowjanskich pomorskich narěčow. Poslednja wosoba, kotraž słowinsce (slovjinsci jązěk) rěčeše, zemrě w lěće 1959. Zapadopomorska rěč je hižo wot 17. lětstotka mortwa.

Přirunowaca lisćina słowow
 pólšćina słowinšćinaFriedrich Lorentz, Slovinzische Grammatik, I, St. Petersburg 1903 drjewjanopołobšćinaKazimierz Polański & Janusz Sehnert: Polabian-English Dictionary. The Hague: Mouton 1967 kašubšćina hornjoserbšćina syn, chłopiec vuôtrôk våtrük òtrok hólc ja jåu joz jô ja biały bjåuli bol'ĕ biôłi běły ogień vuôdžeń vidin òdżiń woheń jedno jäne janü jedno jadno jesteśmy jiěsmä jismoi jesmë smy język jãzek jǫzĕk, rec jãzëk rěč kto chtô kåtü chto štó kiedy ga ? czej, ga hdy kamień kam kom kam kamjeń on vün, vôn vån òn wón jaki jáhi kot'ĕ jaczi kajki ojciec vôtc lolâ òjc nan dziewczę dzěvka defkâ dzéwczã holca

 Žórła 

Kategorija:Zapadosłowjanske rěče