Ŝ

Ŝ, jako minuskla ŝ, je 23. pismik Esperanto-alfabeta, kotryž ma wurjekowanje [ʃ] a mjeno "ŝo".

Jeho zwuk so w druhich rěčach realizuje jako:
 S(i) : Kunrei-Transkripcija: jenož si し[ŝi]
 SH (jendźelsce), Hepburn-Transkripcija: sha しゃ[ŝa], shi し[ŝi], shu　しゅ[ŝu], she しぇ[ŝe], sho しょ[ŝo]
 SH (chinsce [pinjine], nimo před [i] a [ü]; po nim [œ] so pisa "i")
 X (chinsce [pinjine], před [i] a [ü])
 X (baskisce)
 IX (katalansce)
 CH (francosce)
 SJ (nižozemsce)
 SCH (němsce)
 SCI (italsce)
 S (madźarsce)
 SY Kunrei-Transkripcija: sya しゃ[ŝa], syu しゅ[ŝu], sye しぇ[ŝe], syo しょ[ŝo]
 SZ (pólsce)
 CH a X (portugalsce)
 Š (w rozdźělnych łaćonsce pisacych słowjanskich rěčach a baltiskimaj rěčomaj litawšćina a letišćina)
 Ş (turkowsce)
 Ш (w kyriliskim alfabeće)
 שׁ (w hebrejskim alfabeće)
 ش (w arabskim alfabeće)

Ŝ je wunamakanka Zamenhof, modifikacija pismika S.

Ŝ je onomatopeija za interjekciju ĉiit!: "Ŝŝ… Ĉit! Silentu!"

Ŝ so wužiwa w normje transliteracije ISO 9 jako reprezentant kyriliskeho pismika Щ.

Kategorija:Esperanto-alfabet

id:Sirkumfleks#Ŝŝ