Běła poćel

Běła poćel (Bryonia alba) je jědojta wijata rostlina ze swójby banjowcowych rostlinow (Cucurbitaceae). Druhe serbske mjeno je wićrěpa.

 Mjeno 
Wědomostne mjeno pochadźa wot grjekskeho słowa βρυωνία.

 Synonimy 
 Bryonia aspera Bauh., 
 Bryonia vera, 
 Bryonia monoeca Krause ex Sturm., 
 Bryonia nigra Gilib., 
 Bryonia nigra Dum., 
 Vitis alba, 
 Vitis nigra, 
 Uva angina, 
 Uva serpentina

 Wopis 
Běła poćel je ze wobwitkami lězuca, njewodrjewjena rostlina a trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 200 hač 400 cm. Rostlina je jednodomna. Wobwitki su spiralne pjera.

Korjeń je rěpojty a běły.

Stołpik je hruby.

Łopjena su seršćaće kosmate, rukojte a pjećkónčkowje lapate. 

 Kćenja 
Kćěje wot junija hač julija. Muske  kćenja docpěwaja wulkosć wot hač do 1,2 cm, mjeztym zo žónske kćenja su tróšku mjeńše. Pěsta je hoła. Króna je nazeleń běła a docpěwa šěrokosć wot něhdźe 1 cm.

 Płody 
Jara jědojte płody su čorne, 8 mm wulke jahody.

 Stejnišćo 
Rosće w (žiwych) płotach, na pućach. Preferuje w lěću ćopłe, wutkate, čumpate hlinjane pódy.

 Rozšěrjenje 
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.

 Wužiwanje 

 Nóžki 

 Žórła 
 Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 52 
 Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 144 
 Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005. 
 Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
 Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
 Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Kategorija:Banjowcowe rostliny