Wšědna słónčnička

Wšědna słónčnička (Helianthemum nummularium) je rostlina ze swójby słónčničkowych rostlinow (Cistaceae). Dalšej serbskej ludowej mjenje stej słónčna lubka a hilžička.

 Wopisanje 
Wšědna słónčnička je kerk, kotryž docpěwa wysokosć wot 10 hač 20 cm.

Stołpik je ležacy abo wustupowacy, deleka bruny a wodrjewjeny.

Łopjena su owalne abo dołhojte hač linealne, často kožojte, krótkokosmate hač nahe a přećiwostejne. Wone docpěwaja dołhosć wot hač do 4 cm. Pódlanske łopješka su lancetojte.

Kćěje wot junija hač oktobra. Žołte kćenja docpěwaja wulkosć wot 1,5 hač 2,5 cm a so za sobu puknu. Kóžde kćenje jenož jedyn dźeń je žiwe a so popołdnju začini a krónowe łopješko wotpadnu.

 Stejnišćo 
Rosće na słónčnych (poł)suchich trawnikach, mjezach a w chójnowych lěsach. Preferuje suche, wapnite pódy.

 Rozšěrjenje 
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje rozšěrjena.

 Žórła 
 Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 130 
 Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 276 
 Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005. 
 Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
 Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
 Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Kategorija:Słónčničkowe rostliny