Wšědna bukwica

Wšědna bukwica (Stachys officinalis) je rostlina ze swójby cycawkowych rostlinow (Lamiaceae). Dalše serbske mjena su dobra přeslička, pomjatkowe zelo, serpinka a botentki. Družina so prjedy rodej Betonica přirjadowaše.

 Wopis 
Wšědna bukwica je trajne zelo, kotrež docpěwa wysokosć wot 30 hač 100 cm. Rostlina je na spódku wodrjewjena. 

Stołpik njese 1-3 pory lisćowych łopjenow.

 Łopjena 
Spódnje łopjena su dołho stołpikate a wusko-jejkojte.

 Kćenja 
Kćěje wot julija hač awgusta. Kćenja su ćěmnoróžojte a docpěwaja dołhosć wot 8 hač 15 mm. Hornja hubka je nimale płona. Tworja huste, kłosojte kwětnistwo, kotrež steji na kóncu stołpika.

 Stejnišćo 
Rosće na łuhojtych łukach, hórskich łukach a holach. Preferuje włóžne, bazowe, často małowapnite pódy.

 Rozšěrjenje 
Rostlina je w srjedźnej a južnej Europje, sewjernje hač do Skandinawiskeje rozšěrjena.

 Wužiwanje 

 Nóžki 

 Žórła 
 Schauer - Caspari: Pflanzenführer für unterwegs, ISBN 978-3-8354-0354-3, 2. nakład, 2008, strona 244  , jako Betonica officinalis L. (Stachys o. (L.) Trev.)
 Spohn, Aichele, Golte-Bechtle, Spohn: Was blüht denn da? Kosmos Naturführer (2008), ISBN 978-3-440-11379-0, strona 92 , jako Betonica officinalis, Stachys officinalis
 Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005. 
 Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
 Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin (1954)
 Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

 Eksterne wotkazy 

Kategorija:Cycawkowe rostliny