Wulki Wosyk

Wulki Wosyk ( Großhänchen) je hornjołužiska wjes  blisko Tuchorja, kotraž słuša k Porchowskej gmejnje. Je ródna wjes serbskeho wědomostnika Arnošta Muki a měješe hač do zažneho 20. lětstotka serbskorěčnu wjetšinu, njesłuša pak dźensa hižo do oficielneho serbskeho sydlenskeho ruma.

 Geografija 
Wjes nadeńdźe so w hornjołužiskich honach sewjerozapadnje Tuchorskeho lěsa we wysokosći 230 metrow nad mórskej hładźinu. Susodne wjeski su Dobranecy na sewjerowuchodźe, Lutyjecy na juhowuchodźe, Horni Wujězd na sewjerozapadźe a Panecy na sewjeru.

 Ležownostne mjena 
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Na hórkach, Na dołkach, Pola Wujezda, Pola Tuchorja, Pola přesadničkow, Pola wjerbkow, Pola Panec, Pola Dobranec, Pola młyna, Kudźołk, Pola Njezdašec, W Křižeńkach, Pola pěskowej jamy.Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 21 (digitalizat).

 Stawizny 
Prěnje naspomnjenje wsy jako Maior Heynichin pochadźa ze 14. lětstotka. Hač do lěta 1923 wobsteješe wjeska z dweju politiskeju gmejnow, Mišnjanskeho boka na sewjeru a Hornjołužiskeho boka na juhu, dokelž běžeše hranica mjez woběmaj krajomaj hač do 17. lětstotka přez samu wjesku. 

 Wobydlerstwo 
Po Arnošta Mukowej Statistice Łužiskich Serbow měješe Wulki Wosyk we 1880tych lětach cyłkownje 222 wobydlerjow, z nich 182 Serbow (82 %) a 40 Němcow. Arnošt Černik zwěsći w lěće 1954 hišće serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot 10,7 %, mjez nimi štyrjo serbscy młodostni. Posledni serbskorěčny wobydler zemrě w lěće 1983.Lubina Šěrakec: Elegija na Wosyk. W Rozhledźe 42 (1992), čo. 10, str. 390sl.

Wulki Wosyk słuša wot 1830 k Hornjowujězdźanskej ewangelskej wosadźe. Prjedy běchu Wosčenjo do Hodźija zafarowani.

mini|center|upright=1.6|Powětrowy wobraz Wulkeho Wosyka

 Žórła 

 Wotkaz 

Kategorija:Porchow
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Prěnje naspomnjenje w 14. lětstotku
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 1973