Sok

Sok (Lens culinaris) je rostlina ze swójby łušćinowcow. Druhe serbske mjena su čok, čóčka, čóčk, sóčk a sočk. Wón je stara kulturna rostlina z orienta.


 Wopis 
Sok je jednolětna rostlina, kotraž docpěje wysokosć wot 30 hač do 50 cm.

Łopjena su w porach pjerite a so zwjetša w zawiječkach kónča.

Małke, namódry běłe kćenja steja po jednym hač po třoch w kićach w rozporach.

 Płody a symjenja 
Płone symjenja sedźa zwjetša po jednym hač po dwěmaj we łušćinach. Wone su tačelojte, zelenojće-brune hač čorne abo čerwjenojte a přinjesu na bělkowinach a wuhlowych hydratach bohatu zeleninu.

 Stejnišćo 
Rosće w suchim a ćopłym klimje.

 Rozšěrjenje 
Rostlina je jako kulturnu rostlinu w Europje wot młodokamjentneje doby dopokazana.

 Wužiwanje 
Symjenja so zwjetša njebělene warjene jědźa.

Ze symjenjow so tež muka zhotowja, kotraž móže jako přidawk při chlěbpječenju słužić.

Zelo a słoma stej na bělkowinach bohatu skótnu žratwu.

 Stawizny 
W starych kulturach w Mezopotamiskej, Egyptowskej, Persiskej a Israelu bě ludowy cyrobowy srědk.

Wot bronzoweje doby su znate kulturne formy z wjetšimi symjenjemi.

 Nóžki 


 Žórła 
 Jugendlexikon Biologie, 1988, ISBN 3-323-00043-9, strona 208 
 Meyers Taschenlexikon Biologie, In 3 Bänden, 2. zwjazk, ISBN 3411-12023-1, stronje 144-145 
 Ullstein Lexikon der Pflanzenwelt, 1973, ISBN 3-550-16019-4, strona 268 
 Brankačk, Jurij: Wobrazowy słownik hornjoserbskich rostlinskich mjenow na CD ROM. Rěčny centrum WITAJ, wudaće za serbske šule. Budyšin 2005. 
 Kubát, K. (Hlavní editor): Klíč ke květeně České republiky. Academia, Praha (2002)
 Lajnert, Jan: Rostlinske mjena. Serbske. Němske. Łaćanske. Rjadowane po přirodnym systemje. Volk und Wissen Volkseigener Verlag Berlin  (1954)
 Rězak, Filip: Němsko-serbski wšowědny słownik hornjołužiskeje rěče. Donnerhak, Budyšin (1920)

Kategorija:Łušćinowcy