Hućina

Hućina ( Guttau) je cyrkwinska wjes w Hornjej Łužicy, sewjerowuchodnje Budyšina, kotraž słuša wot 1. januara 2013 k Malešanskej gmejnje.

 Geografija 
mini|left|W Hućinjanskich hatach
Wjes leži na sewjernej mjez Hornjołužiskich honow w krajinje hornjołužiskeje hole a hatow na prawym brjoze Lubaty, njedaloko wot jeje zjednoćenja ze Sprjewju. Susodne wsy su Lemišow na sewjeru, Zubornička na wuchodźe, Hlina na juhu a Brězyna na tamnym brjoze Lubaty na zapadźe. Sewjerowuchodnje wsy wupřestrěwaja so Hućinjanske haty. Přez Hućinu wjedźe statna dróha S109 z Budyšina do Niskeje.

 Ležownostne mjena 
Michał Rostok naliči 1887 slědowace serbske ležownostne mjena: Nowy hatk, Humjelec hatk, Wulka łuka, Dołha łuka, Wolaca łuka, Dójna łuka, Přitoki [hrjebje], Srěńca, Sćehna (wulke a małe), Na Brězanskim, Miznarjec hatk, Kerkacy hat, Plinic (tež: Klinic) hora, Po Nowej Wjescy, Spušćeńcy, Za chěžkami, Mały hatk, Wulki hat, Popec hat, Złoty hat, Dubinski hat, Dubinska zahroda, Pasowski hat, Rudle, Sćinowy hat, Dołhi hatk, Butřankec hatk, Kocarjec hatk, Brězanski hatk, Flajsichski hat, Židec hatk, Małodubinski hat, Flajsich (fórbark).Michał Rostok: Ležownostne mjena. W: ČMS 40 (1887), str. 3–50, tu str. 9sl. (digitalizat).

 Stawizny 
mini|left|Něhdyša fara
Prěnje naspomnjenje wsy jako Guttin bě w lěće 1222. Hućina bě knježe sydło a měješe ryćerkubło, kotrež ležownostne knjejstwo we wsy wukonješe. Hižo wokoło 1500 běše zdobom wosadna wjes.

Wot lěta 1906 měješe Hućina dwórnišćo při železniskej čarje Lubij–Radwor, kotraž bě w Radworju z čaru Budyšin–Wojerecy zwjazana. W nazymje 1972 bu wosobowy wobchad zastajeny a 1973 so čara mjez Lubijom a Bartom zawrě. Wotrězk Bart–Radwor wužiwaše so hišće hač do 1994 za nakładowy wobchad.

 Wobydlerstwo a rěč 
Po statistice Arnošta Muki měješe wjes w lěće 1884 cyłkownje 340 wobydlerjow, z nich 318 Serbow (94 %) a 22 Němcow. Arnošt Černik zwěsći 1956 serbskorěčny podźěl wobydlerstwa wot hišće 57,3 %.

Po ludličenju w lěće 2011 bydlachu we wsy 346 wobydlerjow w přerěznej starobje wot 46,5 lět (Sakska: 46,4).Wuslědki ludličenja 2011 za Malešecy (pdf)

 Wosada 
mini|Hućinjanska cyrkej
Do Hućinjanskeje wosady – dźensa z dźělom wosady Malešecy-Hućina – słušeja wsy Hućina, Brězyna, Hlina a Lemišow.

Posledni serbski farar, a zdobom posledni farar samostatneje Hućinjanskeje wosady, bě Arnošt Hornčer, kiž skutkowaše tu wot 1947 hač do swojeje smjerće w lěće 1973.Trudla Malinkowa: Sobustawska zhromadźizna SET w Hućinje a Lemišowje. W: Pomhaj Bóh 12/2014, str. 9.

 Wjesne dźěle 
K bywšej gmejnje słušachu wjeski Brězyna (Brösa), Lemišow (Lömischau), Lěskej (Lieske), Nowa Wjes/Sprjewja (Neudorf/Spree), Połpica (Halbendorf/Spree), Stróža (Wartha), Wotpočink (Ruhethal) a Zubornička (Kleinsaubernitz).

 Kubłanje 
W Hućinje wobsteji zakładna šula, na kotrejž so tež serbšćina wuwučuje.Lisćina šulow z poskitkom serbskeje wučby na webstronje Rěčneho centruma WITAJ

 Wosobiny 
 W Hućinje so narodźili 
 Jan Vogel (1773–1800) – přełožer nabožinskeho pismowstwa
 Jakub Rachlowc (1817–1858) – muler a ludowy basnik
 Jan Arnošt Hančka (1867–1928) – wučer a ludowy spisowaćel

 W Hućinje skutkowali 
 Korla Herman Robert Rjeda (1816–1900) – duchowny a prěni serbski protykar; 1843–63 Hućinjanski farar
 Jurij Pilk (1858–1926) – hudźbnik a domiznowědnik; 1876–78 pomocny wučer w Hućinje
 Adolf Žemr (1862–1909) – spisowaćel a kulturny prócowar; 1881–84 pomocny wučer w Hućinje
 Korla Božidar Křižan (1886–1924) – duchowny a spisaćel nabožinskeje literatury; 1913–17 Hućinjanski farar

Za dalšich fararjow hlej zapisk wo Hućinjanskej cyrkwi.

 Literatura 


 Žórła 

 Wotkazaj 



Kategorija:Sydlišćo w Budyskim wokrjesu
Kategorija:Sydlišćo w Hornjej Łužicy
Kategorija:Sydlišćo při Lubaće
Kategorija:Malešecy
Kategorija:Sydlišćo w serbskim sydlenskim rumje
Kategorija:Biosferowy rezerwat Hornjołužiska hola a haty
Kategorija:Prěnje naspomnjenje 1222
Kategorija:Cyrkwinska wjes
Kategorija:Něhdyša gmejna (Wokrjes Budyšin)
Kategorija:Rozpušćenje gmejny 2012