Kito Lorenc

Kito Lorenc (* 4. měrca 1938 w Slepom, † 24. septembra 2017 w Budyšinje) bě serbski basnik, spisowaćel, přełožowar a esejist. Wón płaći jako jedyn z najwuznamnišich serbskich awtorow přitomnosće.

 Žiwjenje 
Kito Lorenc – wnuk serbskeho spisowaćela Jakuba Lorenca-Zalěskeho a bratr dźiwadźelnika Michała Lorenca – wopytowaše wot 1952 do 1956 Serbsku wyšu šulu w Choćebuzu a studowaše wot 1956 do 1961 slawistiku a pedagogiku w Lipsku. Mjez 1961 a 1972 běše Lorenc sobudźěłaćer Instituta za serbski ludospyt w Budyšinje a bě wot 1972 do 1979 jako dramaturg při Statnym serbskim ludowym ansamblu w Budyšinje přistajeny. Kito Lorenc bě čłon PEN-centruma Němskeje a Sakskeje akademije wuměłstwow. Wón skutkowaše wot lěta 1979 jako swobodny spisowaćel a bydleše we Wuježku pod Čornobohom.

Lorenc běše wot lěta 1973 do 2014 wudawaćel rjadu Serbska poezija, w kotrymž so hornjo- a delnjoserbske basnje spisowaćelow w jednotliwej abo we wobsahowej zběrce wozjewja. Rjad wuńdźe w Ludowym nakładnistwje Domowina.

mini|Lorencowy row na Bukečanskim kěrchowje
Jeho row nadeńdźe so na starym kěrchowje w Bukecach.

Myta a wuznamjenjenja
Kitej Lorencej so spočatk nowembra 2008 „Kluč Smederejeva“, najwuznamniše serbiske mjezynarodne myto poezije,Cottbus.de: Kito Lorenc jo dostał myto „Kluc wót Smedereva“. Serbske wokno, 02.12.2008. (Wotwołana 29. nowembra 2014.)  18. decembra 2008 titul čestneho doktora fakulty rěčnych, literarnych a kulturnych wědomosćow TU Drježdźany,Ljubisa Simic: Kito Lorenc erhält Ehrendoktorwürde der TU Dresden. Choćebuz, 12. decembra 2008. (Wotwołana 29. nowembra 2014.)  17. januara 2009 Lessingowe myto Swobodneho stata Sakskeje, za kotrež bu wot sakskeje ministerki za wuměłstwo Eva-Maria Stangowej pomjenowany,Sächsisches Staatsministerium für Wissenschaft und Kunst, Pressemeldung: Kito Lorenc erhält Lessing-Preis des Freistaates Sachsen 2009. Drježdźany 13.07.2008. (Wotwołana 29. nowembra 2014.)  23. junija 2012 Myto Petrarcy Huberta-Burdoweje załožby a 2016 Myto Christiana Wagnera spožči.

Nimo toho dósta Lorenc Hermanna Hesseowy stipendij (Calw, 1997), Heinricha Mannowe myto (1991), Myto Ćišinskeho (1990), Heinricha Heineho myto (1974) a dwójce Literarne myto Domowiny (1962, 1968).

 Twórby (wuběr) 
 Zymny kut. Basnje a smorženki. Z dodawkom čěskeje poezije Kyrkonošow, LND 2016.
 Der zweiseitige Beitrag/Wěsty dwustronski přinošk. LND 2015, ISBN 978-3-7420-2326-1.
 Windei in der Wasserhose des Eisheiligen. Gedichte und Schmungks, poetenladen 2015, ISBN 978-3-940691-66-8.
 Im Filter des Gedichts. Essays, Gespräche, Notate. Přez křidu basnje. Eseje, rozmołwy, nastawki. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2013, ISBN 978-3-7420-2256-1.
 Gedichte. Ausgewählt und mit einem Vorwort versehen von Peter Handke. Suhrkamp Verlag, Berlin 2013 ISBN 978-3-518-22476-2.
 Nach Morau, nach Krokau. Gereimtes und Ungereimtes für Kinder und Enkel. Wieser Verlag, Klagenfurt 2011, ISBN 978-3-85129-912-0.
 Podomk. Basnje a druha nadoba z dwanatka lět. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2010, ISBN 978-3-7420-2161-8.
 Erinnerung an eine Nacht im Freien. Gedichte. Wieser Verlag, Klagenfurt 2009, ISBN 978-3-85129-841-3.
 kepsy-barby/Fehlfarben. Gedichte. sorbisch/deutsch. Paul Alfred Kleinert (wud.), Verlag der Nessing'schen Buchdruckerei, Berlin-Adlershof 2005.
 Die wendische Schiffahrt. Zwei Dramen. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2004, ISBN 3-7420-1988-0.
 Achtzehn Gedichte der Jahre 1990-2002. Auswahl von Manfred Peter Hein, Verlag Ulrich Keicher, Warmbronn 2003, ISBN 3-932843-48-7.
 Die Unerheblichkeit Berlins. Texte aus den Neunzigern. Buch&Media, Mnichow 2002, ISBN 3-935877-21-8.
 Zungenblätter. Gedichte und Nachdichtungen. Paul Alfred Kleinert (wud.), Verlag Un Art Ig, Aschersleben 2002, ISBN 3-9807613-3-9.
 An einem schönbemalten Sonntag. Gedichte zu Gedichten. Edition Thanhäuser, Ottensheim a. d. Donau 2000, ISBN 3-900986-43-6.
 Suki w zakach. Basnje, basnje-njebasnje, přebasnjenja. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1998, ISBN 3-7420-1736-5.
 Terra budissinensis. (Kito Lorenc, Rudolf Hartmetz a Hans Mirtschin), Lusatia, Budyšin 1997, ISBN 3-929091-44-5.
 Kołbas. Trysk z dwěmaj kóncomaj. Po wšelakich serbskich žórłach. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1994, ISBN 3-7420-1522-2.
 Gegen den großen Popanz. Aufbau-Verlag, Berlin 1990, ISBN 3-351-01761-8
 Ty porno mi. Tajke a wonajke basnje. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1988, ISBN 3-7420-0241-4.
 Flurbereinigung. Gedichte. Aufbau-Verlag, Berlin 1988, ISBN 3-351-00935-6.
 Rymarej a dyrdomdej. Poł kopy basni a tři basnički dźěćom a dźědam, dźowkam a wowkam. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1985.
 Wortland. Gedichte aus zwanzig Jahren. Reclam, Lipsk 1984, RUB 1052.
 Die Rasselbande im Schlamassellande. Gedichte für Robert und Jacob und andre Kindsköpfe. Der Kinderbucherverlag, Berlin 1983.
 Flurbereinigung. Gedichte. Aufbau-Verlag, Berlin 1973.
 Kluče a puće. Basnje z lět 1962-1968 z dodawkom spěwow. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1971.
 Nowe časy – nowe kwasy. Basnje ze studentskich lět. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1962.

 Jako wudawaćel 
 Das Meer Die Insel Das Schiff. Sorbische Dichtung von den Anfängen bis zur Gegenwart. (Antologija), Wunderhorn Verlag, Heidelberg 2004, ISBN 3-88423-225-8.
 Serbska čitanka. Sorbisches Lesebuch. Reclam, Lipsk 1981.
 Swětło, prawda, swobodnosć. Antologija serbskeho demokratiskeho basnistwa. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1963.
 Serbska poezija – rjad sp znatych a njeznatych awtorow, basnikow, prěnje wudaće basnje Miny Witkojc (1973) a poslednje  čisło 60 „Dolnoserbska romantika“ (2014).

 Jako přełožowar 
 Jurij Chĕžka: Die Erde aus dem Traum. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2002, ISBN 3-7420-1919-8.
 Handrij Zejler: Der betreßte Esel. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 2004 ISBN 3-7420-1964-3.
 Handrij Zejler: Serbske fabule. Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1966.
 Mina Witkojc: Po pućach časnikarki. Přełožk do hornjoserbšćiny, Ludowe nakładnistwo Domowina, Budyšin 1964.

 Słuchokniha 
 W: Dichtung des 20. Jahrhunderts: Meine 24 sächsischen Dichter. Wud. Gerhard Pötzsch,  cejdejce,  Militzke Verlag, Lipsk 2009, ISBN 9783861899358.

 Literatura 
 Walter Koschmal: Der Dichter – Kito Lorenc – dazwischen. LND 2018, ISBN 978-3-7420-2497-8, 250 str.
 Franc Šěn: Kito Lorenc. Personalna bibiliografija - Personalbibliographie. Serbski institut, 2018, 164 str.

 Wotkazaj 

 Literatura wot a wo Kitu Lorencu w Serbskej bibliografiji 

Žórła

Kategorija:Muž
Kategorija:Rodź. 1938
Kategorija:Zemr. 2017
Kategorija:Serb
Kategorija:Basnik
Kategorija:Awtor
Kategorija:Literatura (20. lětstotk)
Kategorija:Literatura (21. lětstotk)
Kategorija:Serbska literatura
Kategorija:Přełožowar
Kategorija:Nošer Myta Ćišinskeho
Kategorija:Wosoba (Slepo)
Kategorija:Institut za serbski ludospyt
Kategorija:Nošer Myta Domowiny