Ido-ngî

Ido-ngî he yung Esperanto vi kî-chhú, chṳ̂m-tui khì khiet-tiám kói-liòng ke yit-chak Ngìn-chho ngî-ngièn, yî 1900 ngièn-thoi fat-chán chhut-lòi, chṳ-kîm yok lióng-chhiên to ńg-chhiên  kiên-sùi-chá, chú-yeu sṳ́-yung ngìn-khiéu  fûn-phu chhai Êu-chû.

Li̍t-sṳ́ 
Lui-phe̍t 
Thi-lî fûn-phu 
Fông-ngièn 
Ngî-yîm 
Sṳ-mû
Vùn-fap
 Ido-ngî ke Séu-vòng-chṳ́
Thi-sṳ̍p-chhit chông (CHAPITRO XVII)
Bona nokto ! –dicis la surprizata princeto.
Bona nokto ! –dicis la serpento.
Adsur qua planeto me falis ? –questionis la princeto.
Adsur Tero, sur Afrika. –respondis la serpento.
Ha !... Kad esas nulu sur Tero ?
To esas la dezerto, e nulu esas sur la dezerti. Tero esas tre granda –dicis la serpento.

La princeto sideskis sur stono e levis lua okuli a la cielo.

Me questionas a me –lu dicis- ka la steli intence brilas por ke uladie singlu povez trovar sua stelo. Videz mea planeto, olu esas exakte super ni... ma tre fore !
Olu esas bela planeto –dicis la serpento-. Por quo vu venis adhike ?
Esas chagreneto inter floro e me –dicis la princeto.
Ha ! –dicis la serpento.

E la du permanis silence.

Ube esas la personi ? –klamis fine la princeto-. Onu esas kelke sola sur la dezerto...
Inter la personi onu anke esas sola –dicis la serpento.

La princeto regardis la serpento longatempe.

Vu esas stranja animalo ! –dicis la princeto-. Vu esas tam tenua kam fingro...
Yes, ma me esas plu potenta kam fingro di rejo –dicis la serpento.

La princeto ridetis.

Me ne kredas ke vu esas tre potenta, mem vu ne havas pedi... nek vu povas voyajar...
Me povas transportar vu plu fore kam navo -dicis la serpento.

Ed olu spulis la maleolo di la princeto, same kam ora braceleto.

Ta quan me tushas retroiras a la tero deube lu venis. Ma vu esas pura e vu venas de stelo...

La princeto nulon respondis.

Me kompatas vu, qua esas tante sola sur ta harda granita Tero. Me povas helpar vu se vu sentas nostalgio a vua planeto. Me povas...

Ho ! –dicis la princeto-. Me bone komprenis, ma pro quo vu sempre parolas enigmatoze ?

Me solvas omna enigmati –dicis la serpento.

E la du permanis silence.

 Chu-sṳt 
 Chhâm-siòng 

Ngoi-phu Lièn-kiet 

Category:Ido-ngî