Chovot HaLevavot

Chovot HaLevavot, or The Duties of the Heart ( Arabic ; Hebrew ), shine aikin farko na malamin Bayahude Bahya ibn Paquda, wani malami da aka yi imanin ya rayu a Taifa na Zaragoza a cikin al-Andalus a karni na sha ɗaya. [1] An rubuta shi da Judeo-Larabci a cikin haruffan Ibrananci c. 1080 CE a ƙarƙashin taken Littafin Jagoranci zuwa Ayyukan Zuciya ( كتاب الهداية إلى فرائض القلوب ), [2] wani lokaci mai taken Jagora ga Ayyukan Zuciya, kuma Yahuda ben Saul ibn Tibbon ya fassara zuwa Ibrananci a lokacin 1161-1180 a matsayin Torat Chovot HaLevavot . Akwai wani fassarar zamani na Joseph Kimhi, amma cikakken rubutunsa bai daɗe ba. [1] A cikin 1973, Yosef Qafih ya buga fassararsa ta Ibrananci daga ainihin Larabci, na ƙarshe ya bayyana kusa da fassararsa ta Ibrananci.

 Ƙungiya da tasirinta 
Ayyukan Zuciya sun kasu kashi goma da ake kira "ƙofofin" ( שערים ), wanda ya yi daidai da ƙa'idodi goma na asali waɗanda, bisa ga ra'ayin Bahya, sun zama rayuwar ruhaniya ta ɗan adam. [1] Littafin ya ba da ambato masu yawa zuwa ga rubutun Ibrananci na Littafi Mai Tsarki da na Talmudic .

 Abubuwan da ke ciki da saƙo 
Babban ka'idar ruhi, a cewar Bahya, ita ce yarda da Allah a matsayin mahalicci guda ɗaya kuma mai tsara komai. Ya sanya ''Sha'ar HaYihud'' (Kofar Hadin Kai na Ubangiji) a matsayin bangaren gabatarwa na aikin. Ta  amfani da shelar bangaskiya ta Yahudawa— “ Shema Isra’ila : L Allahnmu ne, L ɗaya  !”—a matsayin tushen tunaninsa, Bahya ya nanata cewa rayuwar addinin Yahudawa da farko ta ƙunshi haɗin kai da Allah, yana nanata ƙauna da mallaka bisa fahimtar hankali. 

Bahya ya yi nuni da cewa kar a yarda da imani bai kamata ya dogara da bangaskiyar da ba a tantance ba, kamar yadda yara ke misalta, ko kuma a kan koyarwar magabata, wanda zai iya siffanta wadanda suka yi riko da al'ada a makance da rashin tunani mai zaman kansa. Ya yi nuni da cewa imani da Allah bai kamata a fassara shi ta hanyar dabi'a ba sai dai bisa la'akari da ya samo asali daga cikakken ilimi da bincike. Attaura ta kwadaitar da amfani da hankali da ilimi a matsayin tabbatarwa ga samuwar Allah, tana mai nuni da cewa nauyi ne da ya rataya a wuyan daidaikun mutane su tsunduma cikin tunanin tunani da ilimi wajen neman imani na gaskiya. 

Maimakon Bahya ya yi niyyar bayar da taƙaitaccen bayani na metaphysics, Bahya ya samar da tsarin falsafar addini tare da cancanta a cikin wannan "ƙofa" ta farko. Wanda bai saba da ayyukan Avicenna ba, wanda ya maye gurbin sufancin Neoplatonic da tunanin Aristotelian sarai, Bahya, kamar yawancin masana falsafar Larabci a gabansa, ya kafa hujjarsa akan Halitta . Ya fara daga fage guda uku kamar haka:

 Babu wani abu da ya halicci kansa tunda aikin halitta ya wajabta wanzuwarsa (duba kuma Saadia, "Emunot," i. 2  ).
 Abubuwan da ke haifar da al'amura dole ne su kasance masu iyaka kuma suna haifar da zato na dalili na farko (wato Allah) wanda ya kasance mai wanzuwa da kansa, ba shi da farko ko karshe, domin duk abin da yake da karshe dole ne ya kasance yana da farko.
 dukkan halittu masu hadewa suna da farko; dole ne a samar da dalili. 

Duniya an tsara ta da kuma tanada kamar babban gida: sararin sama ya yi sili, ƙasa kuma ta zama ƙasa, taurari kuma suna yin fitilu. ’Yan Adam ne mai mallakar, wanda aka miƙa masa masarautu uku—dabba, kayan lambu, da ma’adinai—don amfani, kowanne ya ƙunshi abubuwa huɗu. (Spere na sama, wanda ya ƙunshi kashi na biyar- quinta essentia, bisa ga Aristotle, ko wuta, bisa ga wasu - sun bambanta.) Abubuwa huɗu sun ƙunshi kwayoyin halitta da siffa, abu da halayen haɗari, irin su zafi da sanyi, yanayin motsi da hutawa, da sauransu.  Saboda haka, ta hanyar haɗa ƙarfi da yawa, sararin samaniya dole ne ya kasance yana da ikon kirkira a matsayin dalilinsa. Bugu da ƙari kuma, kasancewar duniya ba zai iya kasancewa saboda kwatsam kawai ba. Inda aka bayyana manufa, dole ne a sami hikima a wurin aiki. 

 Haɗin kai na Allah 
Daga nan Bahya ya ci gaba, yana biye da Sadiya Gaon da Mutakallimin (" Kalamists "), don tabbatar da haɗin kai na Allah ( tawhid ) ta hanyar nuna:

 Duk azuzuwan, sanadi, da ka'idodin abubuwa suna kaiwa zuwa ga babban dalili guda ɗaya.
 Jituwa da dukkan abubuwan da ke cikin yanayi, dangatakar dukkan halittu, da tsare-tsare masu ban mamaki da hikimar da aka nuna a cikin tsarin mafi girma da mafi kankantar halittu, tun daga giwa zuwa tururuwa, duk suna nuni ga wani babban mai tsarawa - hujjar physico-theological na Aristotle.
 Babu wani dalili na ɗaukan Mahalicci fiye da ɗaya tunda duniya ta bayyana sai tsari da tsari ɗaya a ko'ina. Ba tare da isasshen dalili ba, babu wanda zai rubuta wasiƙa a cikin salo iri ɗaya da rubutun hannu ga marubuta fiye da ɗaya.
 Zaton mahalicci da yawa zai wajabta ko dai nau’in halittu iri ɗaya ne, waɗanda ba su da wani abu da zai bambanta su, ba za su iya zama ɗaya ba-wato, Allah-ko na halittu daban-daban waɗanda, suna da halaye iri-iri da rashin wasu halaye waɗanda wasu suka mallaka, ba za su iya zama marasa iyaka da kamala ba, don haka dole ne su kansu a halicce su, ba su wanzu ba.
 Kowane jam'i, kasancewar haɗin raka'a, yana ƙaddara haɗin kai na asali; don haka, hatta waɗanda suka ɗauka da yawa na alloli dole ne su yarda da wanzuwar haɗin kai na allahntaka cikin hikima—hujjar Neoplatonic da Bahya ya aro daga ’ yan’uwan Tsarkaka .
 Mahalicci ba zai iya raba hadura da abubuwa da halittu ba. Idan aka zaci jam’i, hatsari ba wani abu ba zai saukar da Allah, mahalicci, zuwa matsayin halittu.
 Zaton mahalicci guda biyu zai wajabta rashin wadatar ko wannensu ko tsoma bakin daya da karfin daya; kuma kamar yadda taƙaice ke hana Mahalicci ikonsa, haɗin kai kaɗai ke tabbatar da ikon Allah. 

Daga nan Bahya ya yi ƙoƙarin bayyana Allah a matsayin cikakken haɗin kai, yana bambance haɗin kan Allah daga duk sauran haɗin kai da za a iya samu.  Aikin Bahya, a wannan fanni, ya sa masanin falsafar Yahudawa na ƙarni na 12 na Yemen, Natan'el al-Fayyumi, ya tattara wani aiki wanda ya yi karo da wasu daga cikin hujjojin asali da Bahya ya gabatar; al-Fayyumi ya yi jayayya game da haɗin kan Allah mai zurfi fiye da yadda aka bayyana. 

 Halayen Allah 
Da yake ɗaukar ra'ayinsa na Neoplatonic na Allah a matsayin wanda Ruhu mai bege kawai zai iya ji (ba tare da hankali ba), Bahya ya ga ya fi ƙarfin a tabbatar da rashin kamannin Allah. Tambayar da Bahya ya yi game da Allah ita ce, ta yaya mutum zai iya sanin wani abu da ya fi ƙarfin fahimtar tunaninmu har ba za mu iya ma bayyana shi ba? A cikin amsar wannan, Bahya ya bambanta tsakanin nau'ikan halaye guda biyu: muhimman halaye da irin waɗannan da aka samo daga aiki. 

Halaye uku na Allah suna da mahimmanci, kodayake mutum yana samo su daga Halitta:

 Kasancewar Allah, tun da babu shi ba zai iya haifar da abubuwa ba.
 Hadin kan Allah.
 Dawwamar Allah tun daga dalilin ƙarshe na kowane abu dole ne ɗaya kuma madawwami. 

Bahya yana ganin wadannan sifofi guda uku daya ne kuma ba sa rabuwa da yanayin Ubangiji; a haƙiƙa, halaye marasa kyau ne kawai: Allah ba zai iya zama babu shi ba, ko ba shi dawwama, ko raka’a, ko kuwa shi ba Allah ba ne. 

Aji na biyu na halaye, wanda aka samo daga aiki, an fi amfani da shi ga Allah a cikin Littafi Mai Tsarki na Ibrananci kuma daidai yake da na halittu da Mahalicci. Duk da haka, waɗannan halayen ɗan adam, ko suna magana game da Allah yana da siffar ɗan adam ko kuma suna nuna aikin ɗan adam, ana amfani da su a cikin Littafi Mai Tsarki na Ibrananci ne kawai don ba da ilimin Allah ga mutanen da ba za su fahimce shi ba a cikin harshen gida. A lokaci guda, mai tunani zai karkatar da Mahaliccin kowane hali wanda ya sa shi kama da ɗan adam ko kama da kowace halitta. Gaskiyar asalin Allah ba ta isa ga fahimtarmu ba, kuma Littafi Mai Tsarki na Ibrananci yana ba da sunan Allah a matsayin madadin, yana mai da shi abin girmamawa ga ɗan adam kuma cibiyar al'adar kakanninmu.

Kawai saboda mafi hikimar mutane sun koyi sanin rashin iyawarsu na kiran Allah daidai, kiran "Allahn Ubanni" zai yi tasiri da ƙarfi na musamman ga dukkan mutane. Duk ƙoƙarin bayyanawa ta fuskar yabo ga dukkan halayen Allah dole ne ya gaza.  Rashin iyawar mutum na sanin Allah yana daidai da rashin iyawarsa na fahimtar Ruhinsa, wanda wanzuwarsa ke bayyana a cikin kowane aikinsa. Kamar yadda kowanne daga cikin jijiyoyi biyar ke da iyakokinsa na halitta - sautin da kunne ke ji, misali, ba a iya gane shi ga ido ba - haka nan hankalin ɗan adam yana da iyaka game da fahimtar Allah. Nacewa kan sanin rana fiye da abin da idon ɗan adam zai iya yi yana haifar da makanta a cikin mutum; haka nan nacewa kan sanin Wanda ba a iya sani ba, ba kawai ta hanyar nazarin aikinsa ba amma ta hanyar ƙoƙarin tabbatar da ainihinsa, ruɗar da hankali, don ɓata tunanin ɗan adam.  Yin tunani a kan girman Allah da nagartarsa, kamar yadda aka bayyana a cikin Halitta, shine babban aikin ɗan adam; kuma an keɓe wannan sashe na biyu na littafin, mai suna "Sha'ar ha-Behinah" (Ƙofar Tunani). 

 Falsafar halittarsa 
Bahya ya nuna wani abu guda bakwai na hikimar kirkire-kirkire a cikin:

 Haɗuwar abubuwan da ƙasa ke samar da tsakiya, da ruwa da iska da ke kewaye da ita, da kuma wuta da aka sanya a sama
 kamalar mutum a matsayin ƙaramin abu
 Ilimin halittar jiki da kuma ilimin halayyar ɗan adam
 tsarin mulkin dabbobi
 na masarautar shuka
 kimiyya, fasaha, da masana'antu na ɗan adam; da kuma
 wahayin Allah da kuma kyautata ɗabi'a da zamantakewa na dukkan al'ummomi. 

Bahya ya ce ya kamata mutum ya yi tunani game da halittarsa mai ban mamaki don gane hikimar Mahaliccinsa.  Sai Bahya ya yi nazari a kan ilimin halittar jiki da ilimin halin dan Adam da aka fahimta a lokacin, yana nuna hikimar da aka nuna a cikin ginin kowace gabo da kowane fanni da yanayin rai, da kuma sabanin abin da ya faru kamar tunawa da mantuwa - na karshen ya zama wajibi don samun kwanciyar hankali da jin dadin ɗan adam kamar yadda na farko don ci gaban basirarsa. A cikin yanayi, kamar yadda la'akari da daukakar sammai da motsin kowane abu, musayar haske da duhu, nau'in launi a cikin yanayin Halittu, jin tsoro da abin da ganin rayayyun mutum ya yi wahayi zuwa ga ƙwanƙwasa, ƙarancin haihuwa na kowane hatsi na masara a cikin ƙasa, wadataccen wadataccen wadataccen abubuwan da ke da mahimmanci ga abubuwan da ke cikin ruwa na kwayoyin halitta, irin su abubuwan da ke da mahimmanci ga ruwa na kwayoyin halitta, irin su masana'antu. da kasuwanci cikin sifar abinci da sutura—duk waɗannan abubuwan da aka gani da makamantansu suna cika Ruhin mutum da godiya da yabo ga ƙauna da hikima ta Mahalicci. 

 Bauta wa Allah 
A wannan ra'ayi, irin wannan fahimta dole ne ta sa mutum ya bauta wa Allah, wanda sashe na uku, "Sha'ar Avodat Elohim" (Ƙofar Bauta ta Allah), an keɓe ta. Duk wata fa'ida da mutum ya samu, in ji Bahya, za ta nuna godiyarsa daidai da niyyar yin alheri, duk da cewa wani ɓangare na ƙaunar kai ya haɗu da shi, kamar yadda lamarin yake da abin da iyaye ke yi wa ɗansa, wanda wani ɓangare ne na kansa kawai, kuma a kan sa aka gina begensa na gaba; har ma fiye da abin da ubangiji yake yi wa bawansa, wanda shi ne dukiyarsa.  Haka kuma, sadaka da mawadata ke yi wa talakawa ana haifar da ita ne ta hanyar tausayi, ganin bala'i da ke haifar da zafi wanda aikin sadaka ke sauƙaƙa wa mai bayarwa; haka nan, duk taimakon da ake samu yana samo asali ne daga wannan jin daɗin zumunci, wanda shine sanin buƙatar juna. Duk da haka, fa'idodin Allah suna dogara ne akan ƙauna ba tare da la'akari da kai ba. A gefe guda kuma, babu wata halitta da ta dogara ga ƙauna da jinƙai masu taimako kamar ɗan adam tun daga jariri har zuwa kabari. 

 Darajar ilimin halakha 
Bauta wa Allah cikin biyayya ga halakha, dokar Yahudawa, babu shakka tana da kimar da ba za a iya fahimta ba tunda ta tabbatar da mafi girman iƙirari na rayuwar ɗan adam a kan ƙananan sha'awoyi waɗanda dabbar mutum ya tashe da haɓakawa. Amma duk da haka ba ita ce mafi girman tsarin ibada ba, domin yana iya kasancewa ta dalilin tsoron azabar Ubangiji ko neman lada, ko kuma ta kasance gaba ɗaya ta al'ada, ta waje, kuma wacce ba ta da ruhin nan da ke ƙulla rai ga kowane gwaji da jarrabawa.  Duk da haka, dokar Yahudawa ta zama dole a matsayin jagora ga mutum, in ji Bahya, tun da mutum yana son yin rayuwa ta sha'awa kawai kuma yana sha'awar abin duniya. Akwai wani hali na raina duniyar gaɓoɓin gaba ɗaya da kuma sadaukar da kai kawai ga rayuwar ruhu. A ganinsa, dukkan hanyoyin biyu ba su da kyau kuma suna da illa: daya yana lalata al'umma, ɗayan kuma yana lalata rayuwar ɗan adam ta bangarori biyu. Don haka, dokar Yahudawa ta nuna madaidaicin yanayin bautar Allah ta wajen bin “hanyar tsakiya,” kamar nisantar son rai da raina duniya.  Tsarin ibada da Shari'a ta tsara yana da, saboda haka, galibi yana da darajar koyarwa, in ji Bahya. Tana ilimantar da dukkan mutane, balagagge da balagagge masu hankali, don bautar Allah na gaskiya, wanda dole ne ya zama na zuciya.  doguwar tattaunawa ta biyo baya tsakanin Ruhi da Hankali akan Ibada da alakar 'Yanci ga Kaddarawar Ubangiji; Bahya ya dage a kan tunanin ɗan adam a matsayin koli na mai mulki na aiki da karkata, wanda ya ƙunshi ikon yanke shawara a matsayin ɗan adam gata.  Wani batu na tattaunawa shi ne ilimin halittar jiki da ilimin halin dan Adam, tare da la'akari na musamman game da bambancin farin ciki da baƙin ciki, tsoro da bege, ƙarfin zuciya da tsoro, kunya da rashin kunya, fushi da tawali'u, tausayi da rashin girmamawa, girman kai da kunya, ƙauna da ƙiyayya, karimci da zullumi, zaman banza da masana'antu. 

 Tabbacin Allah 
Dogara ga Allah shine taken da kuma batun "ƙofa ta huɗu", "Sha'ar HaBitachon." Ikon amincewa da Allah ya fi ƙarfin sihirin masanin ilmin sunadarai wanda ke ƙirƙirar taskokin zinariya ta hanyar fasaharsa, in ji Bahya; domin shi kaɗai wanda ya dogara ga Allah yana da 'yancin kai kuma yana gamsuwa da abin da yake da shi, kuma yana jin daɗin hutawa da kwanciyar hankali ba tare da yin kishin kowa ba. Duk da haka Allah ne kawai, wanda hikimarsa da nagartarsa suka ƙunshi dukkan lokaci da dukkan yanayi, za a iya amincewa da shi a ɓoye, ko kuma Allah yana ciyar da dukkan halittunsa saboda ƙauna ta gaskiya da kuma cikakken sanin abin da ke da kyau ga kowane.  Musamman, shin Allah yana ciyar da mutum ta hanyar da ke buɗe hankalinsa ta hanyar sabbin buƙatu da damuwa, gwaji da wahalhalu waɗanda ke gwada da ƙarfafa ikonsa na jiki da rai? Duk da haka, amincewa da Allah bai kamata ya hana mutum neman hanyar rayuwa ta hanyar neman sana'a ba, kuma ba dole ba ne ya kai shi ga fallasa rayuwarsa ga haɗari. Musamman, kashe kansa laifi ne da galibi ke faruwa daga rashin amincewa da Allah mai hikima. Haka nan, shin wauta ne a dogara da dukiya da waɗanda suka mallaki dukiya mai yawa? Duk abin da duniya ke bayarwa zai ɓata wa mutum rai a ƙarshe; saboda wannan dalili, Waliyyai da Annabawa na dā sau da yawa suna gudu daga da'irar iyalansu da gidajensu masu daɗi don yin rayuwa ta keɓewa ga Allah kaɗai. 

 Rashin Mutuwa na Rai 
Bahya a nan ya daɗe yana magana ne game da begen rashin mutuwa, wanda, sabanin ra'ayin da aka saba da shi game da tashin matattu na jiki, ya ga an yi nuni da shi da gangan a nan da can a cikin Nassosi.  Ga Bahya, imani da rashin mutuwa na ruhaniya ne kawai, kamar yadda aka bayyana a cikin Zak. iii. 7, "Ina ba ku matsayi a cikin waɗannan waɗanda ke tsaye." 

 Munafunci da shakku 
Ikhlasin manufa shi ne jigon da aka yi magana da shi a cikin “ƙofa” ta biyar, mai suna “Yihud ha-Ma’aseh” (Keɓe Aiki ga Allah); a zahiri, "Haɗin kai na Aiki."  A cewar Bahya, babu abin da ya fi muni ga mai tsoron Allah kamar munafiki. Bahya ya dauki shakku a matsayin babbar hanyar yaudarar mutane zuwa ga Munafunci da sauran zunubai. Da farko, in ji Bahya, mai ruɗi zai jefa cikin zuciyar mutum shakku game da rashin mutuwa don ba da uzuri maraba da sha'awa, kuma, idan ya gaza, zai ta da shakka game da Allah da bautar Allah ko wahayi. Ba ya samun nasara a cikinta, zai yi kokarin nuna rashin adalci a duniya da kuma inkarin samuwar lahira; kuma, a ƙarshe, zai ƙaryata darajar kowane tunanin da ba zai sake komawa ga jin daɗin jiki ba. Don haka, dole ne mutum ya ci gaba da yin taka tsantsan game da tsarkin ayyukansa. 

 Tawali'u 
“Ƙofa ta shida,” “Sha’ar HaKeni’ah,” tana magana da tawali’u. Tawali’u yana bayyana ta cikin halin kirki ga ’yan Adam, ko suna da matsayi ɗaya ko mafi girma, amma musamman a halin mutum ga Allah. Tawali’u yana samuwa ne daga duban asalin asalin mutum, da ma’auni na rayuwa, da kasawa da gazawar mutum idan aka kwatanta da ayyukan mutum da girman Allah, ta yadda duk girman kai ko da kuwa na cancantar mutum ne, ya kau.  Girman kai a cikin abubuwan waje bai dace da tawali'u ba kuma dole ne a danne shi; girman kai har yanzu yafi samu daga wulakanci na wasu. Duk da haka, fahariya tana motsa buri masu kyau, kamar girman kai na samun ilimi ko samun nagari: wannan ya dace da tawali’u kuma yana iya haɓaka shi. 

 Tuba 
An nuna halayen littafin a zahiri a sashe na bakwai, Shaar HaTeshuvah, Ƙofar Tuba . Mafiya yawan, hatta na salihai, in ji Bahya, ba waɗanda suka tsira daga zunubai ba ne amma sun taɓa yin zunubi kuma sun yi nadama. Da yake akwai zunubai, duka biyun da aka yi watsi da su da kuma aiki, tubar mutum ya kamata a motsa shi don tada ayyuka masu kyau a inda aka yi watsi da su ko kuma a horar da shi ya guje wa mugayen sha’awoyi da suka kai ga munanan ayyuka. 

Tuba ta ƙunshi:

 cikakken sanin abin kunya da kuma babban nadama da aikata shi;
 ƙudurin canza hali;
 furta zunubin da gaske, da kuma addu'a mai ƙarfi ga Allah yana neman gafararSa;
 cikin cikakkiyar canjin zuciya. 

Tuba ta gaskiya tana nuna kanta cikin tsoron adalcin Allah, cikin baƙin ciki na Rai, cikin hawaye, cikin alamun baƙin ciki na zahiri - kamar daidaitawa na jin daɗin sha’awa da nunawa, da jin daɗin jin daɗin da ba haka ba na halal kafin tawali’u, ruhu mai addu’a da kuma zurfafa tunani game da makomar rai.  Mafi mahimmanci shi ne daina dabi'un zunubi, domin idan aka dade ana riko da su, zai fi wahalar kawo karshen su.  Jinkiri yana hana tuba, wanda yake jiran goben da ba zai zo ba. Bayan ya ɗauko abin da malamai suka faɗa cewa mai zunubin da ya tuba yana iya ɗaukansa fiye da wanda bai taɓa yin zunubi ba, Bahya ya ɗauko kalaman daya daga cikin malamai ga almajiransa: “Idan kun kuɓuta daga zunubi gaba ɗaya, in ji tsoron abin da ya fi zunubi nesa—wato girman kai da munafunci. 

 Manazarta 

Rukuni:Shafuka masu fassarorin da ba'a duba ba