Dokar Dukiyar Mata ta 1870

Dokar dukiyar matan aure ta 1870 ( 33 &amp; 34 Vict. c. 93) wani aiki ne na Majalisar Dokokin Burtaniya wanda ya ba wa matan aure damar zama masu mallakar kuɗin da suka samu kuma su gaji dukiya.

 Fage 

Kafin 1870, duk wani kudi da mace ta samu (ko dai ta hanyar lada, ta hannun jari, ta kyauta, ko ta hanyar gado ) nan take ta zama mallakin mijinta da zarar ta yi aure, ban da sadaki . Sadakin da mahaifin amarya ya bayar zai yi amfani da shi ne don ciyar da ‘yarsa kudi a tsawon rayuwarta ta aure da kuma lokacin takaba, sannan kuma wata hanya ce da mahaifin amaryar ya samu kudi daga hannun mahaifin ango da kudin auren da aka yi niyya da kuma ‘ya’yan da suka haifar da hakan.  Har [ yau ] wani kayan aiki ne wanda ake aiwatar da aikin farko ta hanyar amfani da wani abu . Don haka, ainihin matar ta shiga cikin na mijinta bisa doka, kuma ta mai da su mutum ɗaya a ƙarƙashin doka. 

Da zarar mace ta yi aure, ba ta da da'awar dukiyarta, domin mijinta yana da cikakken iko kuma yana iya yin duk abin da ya dace da shi game da dukiyar: "Haka, mace ta yi aure, ta bar dukiyarta - dukiyoyi masu motsi kamar kudi, hannun jari, kayan daki, da dabbobi - ga mallakar mijinta; bisa ga doka, an ba shi izinin zubar da ita a lokacin da ya ga dama, kuma ko da yaushe zai mutu a cikin auren".  Misali, duk wani abu mai haƙƙin mallaka zai sami haƙƙin mallaka ga miji akan aure. Ko da ta mutu, mijin mace ya ci gaba da kula da dukiyarta na da. Kafin a zartar da dokar, mata sun yi asarar dukiyoyinsu a lokacin da suka yi aure: "Tun daga farkon karni na goma sha uku har zuwa 1870, Dokar gama gari ta Ingilishi ta ce mafi yawan kadarorin da mace ta mallaka a matsayin mace kulo ta kasance karkashin kulawar miji a lokacin daurin auren". 

Matan da suka yi aure suna da ƴan haƙƙin shari'a kuma doka ba ta amince da su a matsayin wata halitta ta daban ba - a feme sole . Akasin haka, mata marasa aure da waɗanda mazajensu suka mutu, an ɗauke su a matsayin mata kawai, kuma sun riga sun sami damar mallakar dukiya da sunayensu. Da zarar mace ta yi aure, har yanzu tana da ’yancin mallakar fili ko gidanta a shari’a amma ba ta da ikon yin wani abu da shi, kamar hayar gidan da ta mallaka ko sayar da fili: “Don haka, mace ta ci gaba da mallakar dukiyarta ta haƙiƙa a shari’a — dukiya mara motsi kamar gidaje da filaye, amma ba za ta iya sarrafa ko sarrafa ta ba, ba za ta iya siyar da dukiyarta ta gaske ba, ba tare da hayar mijinta ba, ba za ta iya ba da hayar mijinta ba”.  Ba za ta iya yin kwangiloli ko ci bashi ba sai da izininsa. Haka kuma ba za ta iya kai kara ko a kai ta kotu ba. Masu arziki ne kawai aka keɓe daga waɗannan dokoki - ƙarƙashin ƙa'idodin daidaito, wani yanki na dukiyar matar aure za a iya ware shi a matsayin amintaccen amfani da ita ko amfanin 'ya'yanta. Koyaya, tsadar shari'a da ke tattare da kafa amintattun sun sa ba su samu ba ga mafi yawan jama'a. 

Mata sun fara ƙoƙarin ganin an zartar da aikin a cikin 1850s; kungiyar mata sun yi gangamin ganin an yi wa dokar kwaskwarima ba tare da samun nasara ba. Wata muhimmiyar mace da ta ɗauki dalilin ita ce Barbara Bodichon (1827-1891). Ta inganta haƙƙin mata kuma a cikin 1854 ta buga Taƙaitaccen Takaitattun Dokoki a Ingila game da Mata: tare da wasu 'yan kallo akan su . Ta yi aiki tuƙuru don gyara dokokin mallakar matan aure. A matsayin mai zane-zane, ta kuma taimaka wajen kafa Society for Female Artists a 1857. A cikin 1865, ta kafa kungiyar Kensington kawai ta mata, wanda ta rubuta Dalilai don Ƙaddamar da Mata a 1866.  Har ila yau, abokiyar aboki ne na George Eliot ( sunan alkalami na Mary Ann. Middleton ), wanda ya rubuta.

A shekara ta 1868, an sake farfado da ƙoƙarin ganin an zartar da dokar; a waccan shekarar ne aka gabatar da wani kudirin doka na kadarorin matan aure a majalisar dokokin kasar, wanda ya ba da shawarar cewa matan aure su mallaki ‘yancin mallakar dukiya irin na matan da ba su yi aure ba.  Wani dogon yakin neman zabe da kungiyoyin mata da wasu mazan suka yi ya kai ga zartar da wannan doka.

Dokar dukiyar mata ta 1870 ta tanadi cewa albashi da kadarorin da mace ta samu ta hanyar aikinta ko ta gada za a ɗauke ta a matsayin mallakarta ta daban kuma ta dokar dukiyar mata ta 1882, an ba da wannan ka'ida ga duk dukiya, ba tare da la'akari da tushenta ko lokacin da aka samu ba.  Dokar kuma ta kare mace ba kawai daga mijinta ya mallaki dukiyarta ba har ma daga mutanen da suka yi masa aiki, wanda ya ba shi lamuni, "Wadannan ayyukan gabaɗaya sun keɓance dukiyoyin matan aure daga haɗe-haɗe daga masu bin mazajensu". 

Hakan ya baiwa matan aure wani yanki na daban na doka kuma ya sake su daga boye . A karon farko a ka'ida ya yiwu matan aure su zauna nesa da mazajensu kuma su tallafa wa yara. Matan zawarawa masu 'ya'ya, a matsayin ƴaƴan mata, sun riga sun sami 'yancin mallakar dukiya da tallafawa 'ya'yansu.

 Gado 
Cikakkun ma'anar dokar ita ce, a karon farko a tarihin Biritaniya, ya ba wa matan da suka yi aure damar ci gaba da rike abin da suka samu ta hanyar doka da kuma gadon dukiya. Haka kuma ya dora wa matan aure hakkin kula da ‘ya’yansu tare da na mijinsu. Matan da suka yi aure kafin a yi wannan aiki har yanzu sun ba da izinin mallakar dukiyarsu. Haka nan ba su da wani iko a kan duk wani ‘ya’yan da suka haifa a lokacin aure, wanda “ya haramta mata dukkan wani iko a kan ‘ya’yanta da duk wani aikin kwangila a lokacin rayuwarsa (mijin ta)”.  Lokacin da aka zartar da wannan doka ya kasance a lokacin da mata suke da 'yan kaɗan. An hana mata su kada kuri'a a zaben 'yan majalisa;  Ana iya cewa wannan doka ta share fagen samun ‘yancin kada kuri’a ga mata, tunda ya tsawaita ‘yancin mallakar mata.  Ya mayar da daya daga cikin dalilan da aka hana mata hakki: "An kuma yi amfani da rufin asiri a matsayin dalilin hana mata kuri'a da mukamin gwamnati saboda zaton cewa mace mai aure za ta wakilci mijinta. Ƙarshen rufaffiyar tabbas yana da matsayi tare da zaɓe a matsayin sine qua non [farawa] na amincewa da jama'a game da 'yancin cin gashin kai da mutuntakar mata".  Mata a da ba a ganin su a matsayin mutane da za su iya samun kuri’unsu balle a zabe su; mazajensu bisa al'ada za su kula da irin wannan al'amura. Dokar ta taimaka wajen kafa tsarin canji, ingantaccen sigar haƙƙin haƙƙin haƙƙin mallaka, Dokar Kayayyakin Kayayyakin Mata na Aure 1882 da kuma Dokar Wakilcin Jama'a ta 1918 wanda ya baiwa mata da yawa waɗanda suka haura shekaru talatin damar yin zabe a Burtaniya. 

 Manazarta 

Rukuni:Shafuka masu fassarorin da ba'a duba ba