Tabbatar da shari'a

A cikin shari'a (wanda aka fi sani da falsafar shari'a), ka'idar shari'a ita ce ka'idar cewa kasancewar doka da abinda ke ciki sun dogara da gaskiyar zamantakewa, kamar ayyukan doka, yanke shawara na shari'a, da al'adu, maimakon ɗabi'a. Wannan ya bambanta da ra'ayoyi kamar dokar halitta, wanda ke riƙe da cewa doka tana da alaƙa da ɗabi'a ta hanyar da duk wata doka da ta saba wa ɗabi'ar ba ta da ingancin doka.

ToThomas Hobbes ya bayyana doka a matsayin umarnin mai mulki. Wannan ra'ayin an bayyana shi a cikin ƙarni na 18 da 19 ta hanyar masana falsafa na shari'a kamar <a 1832)&quot;,&quot;pageprops&quot;:{&quot;wikibase_item&quot;:&quot;Q60887&quot;},&quot;pagelanguage&quot;:&quot;en&quot;},&quot;ta waɗanda suka yi jayayya cewa doka tana da inganci ba saboda taa matsayin sanarwa "ya kamata" kamar yadda ya bambanta da sanarwa ta gaskiya "shi". A ra'ayin Kelsen, ingancin ka'idar doka ta samo asali ne daga ka'idar da ta fi girma, ta haifar da matsayi wanda a ƙarshe ya dogara da "ka'idar asali": wannan ka'idar ta asali, ba mai mulki ba, ita ce babbar tushen ikon doka.Baya ga Kelsen, wasu fitattun masu fafutukar shari'a na karni na 20 sun hada da .

 Asalin sunanta 
Kalmar positivism a cikin positivism na shari'a tana da alaƙa da ma'anar aikatau don sanyawa maimakon ma'anar tabbatacce (kamar yadda ya saba da mai kyau). A wannan ma'anar, kalmar positivism ta samo asali ne daga Latin , kalmar da ta gabata ta , ma'ana "sanya" ko "sanya".[ana buƙatar ƙa'ida] Positivism na shari'a yana riƙe da cewa dokoki dokoki ne da aka kafa (watau, "sanya") ta mutane, kuma wannan aikin na sanya doka ya sa ya zama mai iko da kuma ɗaurewa.  [better source needed]

Dangane da ra'ayi mai kyau, tushen doka shine aiwatar da shi ko amincewa da shi ta hanyar hukuma ta doka wacce aka yarda da ita a cikin al'umma kuma tana iya aiwatar da dokokinta. Fa'idodin doka lamari ne daban daga ingancin shari'arta: doka na iya zama mara kyau ko mara kyau, amma idan hukuma ta doka da ke da ikon yin hakan ta kafa ta, har yanzu doka ce mai inganci.

 Haɗin kai da na musamman na shari'a 
Shari'ar nazari sau da yawa tana rarrabe tsakanin nau'o'i biyu na shari'a: hadawa da kuma na musamman na shari'ar shari'a. Tsohon ya yarda, yayin da na ƙarshe ya musanta, cewa akwai yiwuwar tantance abin da doka ke biye daga la'akari game da abin da doka ta kamata ta kasance bisa ga ɗabi'a.

Dukansu sun cancanci zama shari'a saboda suna da ka'idoji guda biyu. Na farko, "magana ta zamantakewa": doka ainihin halittar mutum ce sabili da haka abubuwan da ke ciki sun ƙayyade ta hanyar zamantakewar al'umma, kamar ayyukan doka, yanke shawara na shari'a, da al'adu. Na biyu, "rabuwa da rabuwa": doka da ɗabi'a abubuwa ne daban-daban kuma sabili da haka al'ada na iya kasancewa cikin doka koda kuwa ba daidai ba ne ko rashin adalci.
Manazarta