Matsalolin yakin duniya na daya

Bayan shan kashin da suka yi a yakin duniya na daya, kasashen tsakiya sun amince su biya diyya na yaki ga Allied Powers. Ana buƙatar kowace ikon da aka ci nasara don biyan kuɗi a cikin tsabar kuɗi ko nau'i. Saboda yanayin kuɗi a Ostiriya, Hungary, da Turkiya bayan yaƙin, kaɗan ba a biya su diyya ba kuma an soke bukatun diyya. Bulgaria, bayan da ta biya kaso kadan daga cikin abin da ake bukata, ta ga an rage adadin kudinta sannan aka soke. Masana tarihi sun amince da bukatar Jamus na biyan diyya a matsayin "babban filin yaƙin bayan yaƙi" da kuma "mafi mayar da hankali kan gwagwarmayar iko tsakanin Faransa da Jamus kan ko za a aiwatar da yarjejeniyar Versailles ko kuma a sake yin kwaskwarima." 

Yarjejeniyar Versailles (wanda aka sanya hannu a 1919) da jadawalin biyan kuɗi na London na 1921 sun buƙaci Ƙasashen Tsakiya su biya dala biliyan 132 (dala biliyan 33 a lokacin wanda shine dala biliyan 605 a cikin 2025 ) a cikin biyan diyya don rufe lalacewar farar hula da aka haifar a lokacin yakin. An raba wannan adadi zuwa nau'o'i uku na jinginar: A, B, da C. Daga cikin waɗannan, ana buƙatar Jamus ta biya zuwa jinginar 'A' da 'B' jimlar mark biliyan 50 (dala biliyan 12.5) ba tare da wani sharadi ba. Biyan ragowar takardun 'C' ba su da riba kuma ba tare da wani takamaiman jadawalin biyan kuɗi ba, a maimakon haka ya dogara da ikon Weimar Republic na biyan kuɗi, kamar yadda kwamitin Allied zai tantance shi a wani lokaci na gaba.  

Sakamakon rashin biyan diyya da Jamus ta yi, Faransa ta mamaye Ruhr a shekara ta 1923 don tilasta biyan kuɗi, wanda ya haifar da rikicin kasa da kasa wanda ya haifar da aiwatar da shirin Dawes a 1924. Wannan shirin ya zayyana wata sabuwar hanyar biyan kuɗi tare da tara lamuni na ƙasa da ƙasa don taimakawa Jamus ta cika alkawuran da ta ɗauka. Duk da haka, a shekara ta 1928 Jamus ta yi kira ga sabon tsarin biyan kuɗi, wanda ya haifar da Shirin Matasa wanda ya kafa bukatun Jamus na 112 biliyan (US $ 26.3 biliyan) kuma ya ƙirƙiri jadawalin biyan kuɗi wanda zai ga Jamus ta kammala biyan kuɗi a 1988. Sakamakon mummunan tasiri na Babban Matsala a kan tattalin arzikin Jamus, an dakatar da ramawa bayan gazawar shekaru 13 a cikin yarjejeniyar shekara guda. Taron Lausanne na 1932, ba a sami ƙarin biyan diyya ba. Tsakanin 1919 zuwa 1932, Jamus ta biya ƙasa da maki biliyan 21 na diyya, galibin lamuni na ƙasashen waje da Adolf Hitler ya soke a 1939.

Yawancin Jamusawa suna ganin ramuwa a matsayin wulakanci na ƙasa; Gwamnatin Jamus ta yi aiki don lalata ingancin yarjejeniyar Versailles da kuma buƙatar biyan kuɗi. Masanin tattalin arzikin Birtaniya John Maynard Keynes ya kira yarjejeniyar zaman lafiya na Carthagin da zai lalata Jamus ta fuskar tattalin arziki. Ijma'in masana tarihi na wannan zamani shine cewa ramawa ba ta dawwama kamar yadda Jamusawa ko Keynes suka ba da shawara kuma suna cikin iyawar Jamus ta biya idan akwai son siyasa don yin hakan.

Sakamako ya taka muhimmiyar rawa a farfagandar Nazi, kuma bayan ya hau kan karagar mulki a shekara ta 1933, Hitler ya daina biyan diyya, ko da yake Jamus har yanzu tana biyan ribar ga masu riƙe da lamuni har zuwa shekara ta 1939. Bayan yakin duniya na biyu, Jamus ta Yamma ta ɗauki biyan kuɗi. Yarjejeniyar London ta 1953 kan basussukan waje na Jamus ya haifar da yarjejeniyar biyan kashi 50 na sauran ma'auni. An biya na ƙarshe a ranar 3 ga Oktoba 2010, inda aka daidaita basusukan lamuni na Jamus dangane da ramuwa.

 Tarihi 
alt=A view of a ruined town.|right|thumb|Avocourt, 1918, ɗaya daga cikin ƙauyukan Faransa da aka lalata inda za a sake ginawa ta hanyar biyan kuɗi

 Hanyar yaƙin 
A shekara ta 1914, bayan kisan Archduke Franz-Ferdinand da wani dan kasar Serbia ya yi, Yaƙin Duniya na farko ya ɓarke, tare da Austria-Hungary ta ayyana yaƙi a kan Serbia, kuma Jamus ta ayyana yaki da mamaye Faransa da Belgium. Shekaru hudu masu zuwa yaƙi ya tashi a duk faɗin Turai, Gabas ta Tsakiya, Afirka, da Asiya. A ranar 8 ga watan Janairun 1918, Shugaban Amurka Woodrow Wilson ya fitar da wata sanarwa da aka fi sani da Points goma sha huɗu. A wani bangare, wannan jawabin ya yi kira ga Jamus da ta janye daga yankin da ta mamaye da kuma kafa Kungiyar Al'ummai.  A lokacin kwata na huɗu na 1918, Ƙasashen Tsakiya sun fara rushewa. Musamman, Austria-Hungary ta rushe ta sanya kudancin Jamus cikin haɗarin mamayewa, Turkiyya ta mika wuya ta 'yantar da sojojin Allied don aiki a wasu wurare, an ci sojojin Jamus a Yammacin Gabas, kuma sojojin ruwa na Jamus sun yi tawaye, dukansu sun haifar da tashin hankali na cikin gida wanda aka sani da Juyin Juya Halin Jamus.

Jamus ta rattaba hannu kan yarjejeniyar zaman lafiya tare da kawayenta a ranar 11 ga watan Nuwamban 1918. Yarjejeniyar armistice ta hada da yarjejeniyar biyan "diyya ga barnar da aka yi" ga kasashen kawance.

 Lalacewar Allied 
Galibin manyan fadace-fadacen yakin sun faru ne a kasashen Faransa da Beljiyam, inda duka yankunan kasar Faransa da na Belgian ke fama da tabo sosai a fadan. Bugu da ƙari, a cikin 1918 a lokacin ja da baya na Jamus, sojojin Jamus sun lalata yankunan Faransa mafi ci gaban masana'antu a arewa maso gabas (Nord-Pas de Calais Mining Basin) da kuma Belgium. An yi awon gaba da gwabzawa yayin da sojojin Jamus suka kwashe duk wani abu da za su iya amfani da su tare da lalata sauran. An lalata daruruwan nakiyoyi tare da layin dogo, gadoji, da kauyuka baki daya. Firayim Ministan Faransa Georges Clemenceau ya ƙaddara, saboda waɗannan dalilai, duk wani zaman lafiya na adalci yana buƙatar Jamus ta biya diyya ga barnar da ta yi. Clemenceau ya kalli ramuwa a matsayin wata hanya ta raunana Jamus don tabbatar da cewa ba za ta sake yin barazana ga Faransa ba. Matsayinsa ya kasance tare da masu jefa kuri'a na Faransa. Har ila yau, biyan kuɗi zai tafi ga farashin sake ginawa a wasu ƙasashe, gami da Belgium, waɗanda kuma yaƙin ya shafa kai tsaye. Duk da matsin lamba na cikin gida don sasantawa mai tsanani, Firayim Ministan Burtaniya David Lloyd George ya yi adawa da biyan diyya. Ya yi jayayya da karamin kuɗi, wanda zai zama mafi ƙarancin lalacewa ga tattalin arzikin Jamus tare da burin dogon lokaci na tabbatar da cewa Jamus za ta kasance mai iko da tattalin arziki da abokin ciniki. Ya kuma yi jayayya cewa biyan diyya ya kamata ya haɗa da fansho na yaki ga tsoffin sojoji masu nakasa da alawus ga gwauraye na yaki, wanda zai adana babban rabo na biyan diyya ga Daular Burtaniya. Wilson ya yi adawa da waɗannan matsayi kuma ya nace cewa bai kamata a ɗora musu diyya a kan Jamus ba.

Lalacewar da aka yi a Faransa da Beljiyam sun hada da rugujewar gidaje sama da 300,000 a Faransa da Jamus ta mamaye, korar masana'antu sama da 6,000 na injunansu da fasa masana'antar masaka a Lille da Sedan, lalata kusan masana'antar giya 2,000, fashewar fashewar wasu ma'adanai 112, ko kuma toshe ma'adanai na Roubaix da yawa. 1,000 mil 1,000 galleries na mine, da tsage fiye da 1,000 mil na jirgin kasa, da faduwa fiye da 1,000 gadoji, da kuma satar coci-coci. Bukatun lokacin yaƙi na Jamus na dabbobin gona da aka sanya wa farar hula a cikin Faransa da Belgium ta mamaye sun haɗa da shanu kusan 500,000, tumaki kusan 500,000, da dawakai da jakuna sama da 300,000. A wajen tsaftacewa bayan yakin, mahukuntan Faransa sun cire sama da mita miliyan dari uku na wayoyi tare da cika sama da rubu'in mita biliyan cubic na ramuka, tare da yawancin filayen noma da ba su da amfani tsawon shekaru bayan yakin saboda dokar da ba ta fashe ba da kuma gurbatar iskar gas da ta ci gaba da kwarara daga binne silinda na iskar gas wanda dole ne a cire.

Hasashen da aka yi na jigilar fararen hula a teku saboda yakin neman zaben U-kwale-kwale na Jamus ya yi tsanani, musamman ga Biritaniya. Kusan tan miliyan 8 na jigilar fararen hular Biritaniya ne jiragen ruwan Jamus U-kwale-kwalen suka nutse, tare da kashe fararen hula da dama. Faransa, Italiya, da Amurka ta Amurka sun yi asarar ƙarin tan miliyan 2 na jigilar kayayyaki, kuma tare da asara mai yawa tsakanin ma'aikatan jirgin. Wani tan miliyan 1.2 na jigilar kayayyaki na Norway, Danish, da Sweden kuma an nutsar da su. Nitsewar jiragen ruwa na asibitoci biyar na Biritaniya kuma ya haifar da daci sosai.

 Versailles 
Taron Zaman Lafiya na Paris ya buɗe a ranar 18 ga Janairun 1919, da nufin kafa zaman lafiya na dindindin tsakanin Allied da Central Powers. Neman diyya daga jam'iyyar da aka ci nasara alama ce ta yarjejeniyar zaman lafiya, gami da Yarjejeniyar Versailles da Jamus ta ɗora wa Faransa a shekara ta 1871.  Koyaya, ka'idodin kuɗi na yarjejeniyoyin da aka sanya hannu a lokacin taron zaman lafiya an lakafta su da biyan kuɗi don rarrabe su daga sasantawa na azabtarwa da aka fi sani da diyya. An yi niyyar biyan diyya don sake ginawa da biyan diyya ga iyalai waɗanda yaƙin ya rasa. Mataki na buɗewa na sashi na biyan diyya na Yarjejeniyar Versailles, Mataki na 231, ya zama tushen doka ga waɗannan labaran, wanda ya tilasta wa Jamus ta biya diyya  da kuma iyakance alhakin Jamus ga lalacewar farar hula. Wannan labarin, tare da sunan mai sanya hannu ya canza, an haɗa shi a cikin yarjejeniyar da abokan hulɗa na Jamus suka sanya hannu.

 Halin Jamusanci 
A watan Fabrairun 1919, Ministan Harkokin Waje Count Ulrich von Brockdorff-Rantzau ya sanar da Majalisar Dokokin Weimar cewa Jamus za ta biya diyya saboda lalacewar da yaƙin ya haifar, amma ba za ta biya ainihin kuɗin yaƙi ba. Bayan rubuce-rubucen Yarjejeniyar Versailles a ranar 7 ga Mayu a wannan shekarar, wakilan Jamus da Allied sun hadu kuma an mika yarjejeniyar don a fassara ta kuma a bayar da martani. A wannan taron Brockdorff-Rantzau ya ce, "Mun san tsananin ƙiyayya da ke fuskantar mu, kuma mun ji bukatar masu nasara cewa kamar yadda aka ci nasara za a tilasta mu biya, kuma a matsayin masu laifi za a hukunta mu". Koyaya, ya ci gaba da musanta cewa Jamus ce kawai ke da alhakin yaƙin.

Mataki na 231 na Yarjejeniyar Versailles ba a fassara shi daidai ba. Maimakon bayyana "... Jamus ta yarda da alhakin Jamus da kawayenta da ke haifar da duk asarar da lalacewa ...", fitowar Gwamnatin Jamus ta karanta, "Jamus ta yarda da shi, cewa Jamus da kawayanta, a matsayin marubutan yakin, suna da alhakina ga duk asarar kuma lalacewa ...". Wannan ya haifar da imani mai yawa na wulakanci tsakanin Jamusawa; an ga labarin a matsayin rashin adalci kuma akwai ra'ayi cewa Jamus ta sanya hannu "daga mutuncinta". Duk da fushin jama'a, jami'an gwamnatin Jamus sun san "cewa matsayin Jamus a kan wannan al'amari bai kasance da kyau ba kamar yadda gwamnatin daular ta jagoranci jama'ar Jamus su yi imani a lokacin yakin". 'Yan siyasa da ke neman tausayi na kasa da kasa za su ci gaba da amfani da labarin don darajar farfaganda, suna shawo kan mutane da yawa da ba su karanta yarjejeniyar ba cewa labarin ya nuna cikakken laifi na yaki. Masana tarihi na Jamusanci waɗanda daga baya suka yi ƙoƙari su yi watsi da ingancin sashi sun sami masu sauraro a shirye tsakanin marubutan sake fasalin a Faransa, Burtaniya, da Amurka. Manufar 'yan siyasa da masana tarihi ita ce tabbatar da cewa Jamus ba kawai tana da laifi ba ne don haifar da yakin; wannan yana da ra'ayin cewa, idan za a iya musanta wannan laifi, buƙatar doka don biyan diyya za ta ɓace.   

 Juyin Juya Halin Ma'aikata 

 Bukatar farko 

alt=Several trains loaded with machinery take up the center of the photo. A group of nine men stand to the left.|right|thumb|Jiragen kasa da aka ɗora da injuna suna isar da kayansu a cikin 1920 a matsayin biyan diyya.
Yarjejeniyar Versailles ta ce za a kafa Hukumar Raya Ma’aikata a shekara ta 1921. Wannan hukumar za ta yi la’akari da albarkatun da Jamus ke da su da kuma karfinta na biyan kuɗi, ta ba gwamnatin Jamus dama a ji a kan wannan batu, kuma ta yanke shawara a kan alkaluman da za a biya na ƙarshe da Jamus za ta biya. A cikin rikon kwarya, an bukaci Jamus ta biya kwatankwacin dala biliyan 20 na zinari (dalar Amurka biliyan 5) na zinari, kayayyaki, jiragen ruwa, tsaro, ko wasu nau'ikan. Za a yi amfani da kuɗin don biyan kuɗin aikin haɗin gwiwa da kuma siyan abinci da albarkatun ƙasa ga Jamus.   Mataki na 121 na Yarjejeniyar Neuilly ya yarda cewa "dukiyoyin Bulgaria ba su isa ba ta damar yin cikakken fansa". Sabili da haka, yarjejeniyar ta buƙaci Bulgaria ta biya adadin da ya dace da dala biliyan 2.250 a cikin biyan diyya. 

Yarjejeniyar Saint-Germain-en-Laye, Trianon, da Sèvres sun yarda cewa Austria, Hungary, da Turkiyya ba su da albarkatun biyan diyya, kuma sun jinkirta kafa adadi na ƙarshe har sai an kafa Hukumar Maidowa. Bugu da kari, an buƙaci Bulgaria ta mika dubban dabbobi ga Girka, Romania, da kuma Jihar Serbia-Croat-Slovene "a matsayin maidowa ga dabbobi da Bulgaria ta dauka a lokacin yakin". Wannan ba za a yaba da shi ba ga adadi na biyan kuɗi. Hakazalika, Bulgaria dole ne ta aika tan 50,000 na kwal a shekara zuwa Jihar Serbia-Croat-Slovene don maido da ma'adanai da aka lalata. Wadannan jigilar kayayyaki ba za a ba da su ba a kan adadin biyan kuɗi na Bulgaria. Jamus, Austria, da Hungary duk suna da alkawura don mika katako, ma'adinai, da dabbobi ga Allied Powers. Duk da haka, za a yaba musu da waɗannan kayayyaki.

A watan Janairun 1921, Ƙungiyoyin Allied Powers sun yi rashin haƙuri kuma sun kafa adadin biyan kuɗi a dala biliyan 226. Jamusawa sun mayar da martani da tayin biliyan 30. A ranar 24 ga Afrilu 1921, Gwamnatin Jamus ta rubuta wa Gwamnatin Amurka tana nuna "shiryen ta na amincewa da manufar biyan kuɗi jimlar nauyin zinare biliyan 50", amma kuma an shirya ta "don biyan daidai wannan adadin a cikin shekara-shekara da ta dace da ƙarfin tattalin arzikinta wanda ya kai dala biliyan 200". Bugu da kari, Gwamnatin Jamus ta bayyana cewa "don hanzarta fansar ma'auni" da kuma "don yaki da masifa da ƙiyayya da yaƙin ya haifar", Jamus ta yarda ta samar da albarkatun da ake buƙata da kuma "ta sake gina garuruwa, ƙauyuka, da ƙauyuka".    

 Shirin Biyan Kuɗi na London 
Shirin biyan kuɗi na London na 5 ga Mayu 1921 ya kafa "cikakken alhakin dukkan manyan kasashe na tsakiya, ba kawai Jamus kadai ba," a cikin zinare biliyan 132. Wannan adadin ya kasance sulhu ne da Belgium ta inganta - a kan manyan adadi da Faransanci da Italiyanci suka nema da kuma ƙananan adadi da Burtaniya ta goyi bayan - wanda "ya wakilci kimantawa na mafi ƙarancin adadin da ra'ayin jama'a ... zai jimre".  

Wannan adadi ya kasu kashi uku na takardun shaida: "A" da "B" Takardun tare suna da darajar zinariya biliyan 50 (dala biliyan 12.5) - ƙasa da adadin da Jamus ta ba da ita a baya don biyan. "C" Bonds, wanda ya ƙunshi ragowar adadi, "an tsara su da gangan don zama chimerical",  tare da sanar da Jamusawa cewa ba za a sa ran su biya su a ƙarƙashin yanayi na ainihi ba. Sun kasance "tsarin ciniki na siyasa" wanda ya yi aiki da manufofin cikin gida na Faransa da Ingila. Adadin ya kasance ba gaskiya ba ne; aikinsa na farko shine ya yaudari ra'ayin jama'a "don gaskata cewa ana kiyaye adadi na alamar biliyan 132". Bugu da ƙari, "Masu kwararru sun san cewa Jamus ba za ta iya biyan dala biliyan 132 ba kuma sauran manyan kasashe na tsakiya za su iya biyan kuɗi kaɗan. Don haka, A da B Bonds, waɗanda suka kasance na gaske, suna wakiltar ainihin kimantawar Allied na ikon biyan Jamus. "  Idan aka yi la'akari da adadin da aka riga aka biya tsakanin 1919 da 1921, wajibin Jamus na yanzu ya kasance dala biliyan 41.  

Don biyan kuɗin wannan jimlar, Jamus na iya biya a cikin nau'i ko tsabar kuɗi. Kayayyakin da aka biya nau'in sun haɗa da gawayi, katako, rini na sinadarai, magunguna, dabbobi, injinan noma, kayan gini, da injinan masana'anta. Za a cire darajar zinariya daga cikin abin da Jamus ta buƙaci ta biya. Taimakon da Jamus ta bayar wajen maido da ɗakin karatu na jami'ar Louvain, wanda Jamusawa suka lalata a ranar 25 ga watan Agustan 1914, an kuma lasafta shi a kan jimlar, kamar yadda wasu sauye-sauyen yankunan da yarjejeniyar da aka sanya wa Jamus ta kasance. Shirin biyan kuɗi ya buƙaci dala miliyan 250 a cikin kwanaki ashirin da biyar sannan kuma dala miliyan 500 a kowace shekara, tare da kashi 26 cikin dari na darajar fitar da kayayyaki na Jamus. Gwamnatin Jamus za ta ba da takardun shaida a kashi biyar cikin dari kuma ta kafa asusun nutsewa na kashi ɗaya don tallafawa biyan diyya.

A cikin ultimatum na London na 5 ga Mayu, an ba Jamus kwanaki shida don amincewa da jadawalin biyan kuɗi da kuma bin bukatun Yarjejeniyar Versailles na kawar da makamai da kuma mika "masu aikata laifukan yaki" na Jamus. Idan ba haka ba, Abokan hulɗa sun yi barazanar mamaye Ruhr. A cikin tsammanin irin wannan ultimatum, gwamnatin Jamus ta Constantin Fehrenbach, ta sami kanta ba ta iya cimma yarjejeniya kan batun ba, ta yi murabus a ranar 4 ga Mayu. Gwamnatin sabon shugaban kasar, Joseph Wirth, ta amince da ultimatum a ranar 11 ga Mayu kuma ta fara "tsarin cikawa" - ta hanyar ƙoƙarin biyan bukatun, ta yi ƙoƙari ta nuna rashin yiwuwar bin biyan kuɗin da aka tsara.

 Ƙarshen biyan diyya ga Austria, Bulgaria, Hungary da Turkiyya 
Tsakanin sanya hannu kan Yarjejeniyar Neuilly-sur-Seine da Afrilu 1922, Bulgaria ta biya dala miliyan 173 na zinariya a cikin biyan diyya. A cikin 1923, an sake fasalin kuɗin biyan kuɗi na Bulgarian zuwa dala miliyan 550 na zinariya, "tare da biyan kuɗi na dala miliyan 25 don farashin zama". Zuwa ga wannan adadi, Bulgaria ta biya francs na zinariya miliyan 41 tsakanin 1925 da 1929. A cikin 1932, an watsar da wajibin biyan diyya na Bulgarian bayan Taron Lausanne. 

Saboda Austria ta kasance "ta talauci sosai" bayan yakin, kuma saboda rushewar Bankin Vienna, kasar ba ta biya wani fansa ba "bayan kudade don canja wurin dukiya". Hakazalika, Hungary ba ta biya wani fansa ba bayan isar da kwal saboda rushewar tattalin arzikin Hungary. An yi amfani da biyan diyya na Turkiyya "mai iyaka sosai saboda girman asarar yankin Turkiyya". Koyaya, ba a taɓa tabbatar da Yarjejeniyar Sèvres ba. Lokacin da aka sanya hannu kan Yarjejeniyar Lausanne a 1923, an "kawar da biyan kuɗin Turkiyya gaba ɗaya".

 Rashin amincewa da Jamusanci 
alt=People holding banners and waving flags march down a street. Lining the road are crowds of supporting people.|right|thumb|Masu zanga-zangar da 'yan wasan motsa jiki daga Ruhr suka yi a bikin motsa jiki na Munich na 1923. Alamar da ke hagu ta karanta "Ruhr ya kasance Jamusanci". Alamar dama ta karanta "Ba mu so mu zama masu goyon baya ba".
Tun daga farkon biyan kuɗi, isar da kwal na Jamus sun kasance ƙasa da matakin da aka amince da shi. A cikin ƙoƙari na gyara wannan halin, an gudanar da Taron Spa a watan Yulin 1920. A wannan taron an yanke shawarar cewa za a biya Jamus mark biyar a kowace tan na kwal da aka kawo don sauƙaƙe jigilar kwal da taimakawa wajen ciyar da masu hakar ma'adinai. Duk da wannan, Jamus ta ci gaba da kasa biyan alkawuranta. A ƙarshen 1922, laifuffukan Jamus akan biyan kuɗi sun karu sosai kuma na yau da kullun har rikici ya mamaye Hukumar Maidowa. Wakilan Faransa da Belgium sun bukaci a kwace Ruhr don karfafa Jamusawa su yi ƙoƙari su biya, yayin da Burtaniya ta goyi bayan jinkirta biyan kuɗi don sauƙaƙe sake gina kudi na Jamus. A ranar 26 ga watan Disamba na shekara ta 1922, Jamus ta kasa isar da katako. Kudin katako ya dogara ne akan shawarar Jamusanci kuma tsoho ya kasance mai yawa. [Lokaci 1]

Abokan hulɗa sun yarda cewa tsoho ya kasance cikin mummunar bangaskiya. Yayin da Jamus ta yi asarar mahimman filayen kwal a Silesia lokacin da aka tura su Poland a ƙarƙashin yarjejeniyar Versailles, an kuma rage yawan adadin kwal da ake buƙata. Ana ci gaba da fitar da gawayin Jamus zuwa Ostiriya da Switzerland har zuwa watan Disamba na shekara ta 1921 lokacin da Kwamitin Rarrabawa ya haramta fitar da duk wani kwal na Jamus ban da Netherlands. A watan Janairun 1923, duk da raguwar kason da aka samu, gwamnatin Jamus ta yi watsi da isar da gawayi a karo na 34 a cikin shekaru uku.

A ranar 9 ga watan Janairun 1923, Hukumar Raya Ma’aikata ta ayyana Jamus a matsayin ta gaza isar da gawayi kuma ta kada kuri’a ta mamaye yankin Ruhr don aiwatar da alkawurran biya na kasar. Biritaniya ita ce kawai muryar da ba ta yarda da matakan biyu ba. A ranar 11 ga watan Janairu, sojojin Faransa da na Beljiyam-da ke samun goyan bayan injiniyoyi ciki har da tawagar Italiya—sun shiga yankin, inda suka fara mamayar Ruhr.

Firayim Ministan Faransa Raymond Poincaré ya yi matukar jinkirin ba da umarnin mamayewa kuma ya ɗauki wannan mataki ne kawai bayan da Burtaniya ta ƙi shawararsa don ƙarin takunkumi a kan Jamus. A watan Disamba na shekara ta 1922, Poincaré ya fuskanci ƙiyayya ta Anglo-Amurka da Jamusanci; kayan kwal don samar da ƙarfe na Faransa suna raguwa. Da yake fushi da gazawar Burtaniya na yin aiki, ya rubuta wa jakadan Faransa a London:Idan aka yi la'akari da wasu da kansu, Ingilishi, waɗanda suka makantar da amincinsu, koyaushe suna tunanin cewa Jamusawa ba su cika alkawuran da suka rubuta a cikin yarjejeniyar Versailles ba saboda ba su yarda da su da gaskiya ba ... Mu, akasin haka, mun yi imanin cewa idan Jamus, da nisa da yin ƙaramin ƙoƙari don aiwatar da yarjejeniyar zaman lafiya, koyaushe tana ƙoƙarin tserewa ne saboda wajibcinta, har yanzu ba mu shawo kanta ba. ta kuma tabbata cewa Jamus, a matsayinta na al'umma, ta yi murabus don cika alkawuran da ta yi kawai a cikin tasirin larura.    Sana'ar ta sami riba kaɗan; Mamaya sun sami alamar zinari miliyan 900, kuma yawancin wannan ya shafi kuɗin aikin soja ne kawai. Koyaya, ainihin batun da ke tattare da mamayar ba wai rashin gazawar Jamus ba ne game da isar da gawayi da katako, amma tilastawa Jamus “amincewa da shan kayenta a yakin duniya na daya da kuma amincewa da yarjejeniyar Versailles". Poincaré ya fahimci cewa idan Jamus za ta iya tserewa da kalubalantar Versailles game da biyan kuɗi, za a kirkiro misali kuma ba makawa Jamusawa za su ci gaba da rushe sauran yarjejeniyar Versailles ba.

 Shirin Dawes 
alt=men standing around looking at barrels|thumb|Zinare na farko na Amurka ya zo kamar yadda Dawes ya stara
Kodayake Faransanci sun yi nasara a burinsu a lokacin mamayar Ruhr, Jamusawa sun lalata tattalin arzikin su ta hanyar tallafawa juriya mai wuce gona da iri kuma kawo hauhawar farashi. A karkashin matsin lamba na Anglo-Amurka da raguwar darajar franc, Faransa ta kara warewa kuma matsayinta na diflomasiyya ya raunana. A watan Oktoba 1923, an kafa kwamitin da ya kunshi masana Amurka, Belgium, Burtaniya, Faransanci, Jamusanci, da Italiyanci kuma tsohon Darakta na Ofishin Kasafin Kudi na Amurka Charles G. Dawes ne ya jagoranci, don yin la'akari da "daga ra'ayi na fasaha", yadda za a daidaita kasafin kudin Jamus, daidaita tattalin arziki da kuma saita matakin da za a iya cimma.

A cikin Afrilu 1924, an karɓi shirin Dawes kuma ya maye gurbin jadawalin biyan kuɗi na London. Yayin da aka cire “C” Bonds daga tsarin shirin, ba a soke su a hukumance ba. Dakarun Faransa za su janye daga yankin Ruhr, kuma wani banki mai zaman kansa daga gwamnatin Jamus, wanda ke da hukuma mai mulki akalla kashi 50 cikin 100 wadanda ba na Jamusawa ba, za a kafa da kuma daidaita kudin Jamus. An kuma sake tsara biyan diyya. A cikin shekara ta farko bayan aiwatar da shirin, Jamus za ta biya maki biliyan 1. Wannan adadi zai haura zuwa maki biliyan 2.5 a shekara a shekara ta biyar na shirin. An kafa Hukumar Reparations tare da wakilai masu haɗin gwiwa don tsara biyan diyya. Bugu da kari, za a tara lamuni na maki miliyan 800 - sama da kashi 50 na zuwa daga Amurka, kashi 25 cikin 100 daga Burtaniya, da ma'auni daga sauran kasashen Turai - don tallafawa kudin Jamus da kuma taimakawa wajen biyan diyya.

 Shirin Matasa 
alt=Great hall containing many people|thumb|Bude Taron Hague na Biyu: daya daga cikin tarurruka biyu da aka yi niyyar aiwatar da shirin Young.
Yarjejeniyar Locarno ta biyo bayan amincewar shirin. "Ruhu na Locarno" na gaba ya ga sulhu tsakanin Ƙasashen Turai. Aiwatar da Shirin Dawes ya kuma ga tasirin tattalin arziki mai kyau a Turai, wanda yafi yawan kuɗin rance na Amurka. A karkashin shirin Dawes, Jamus koyaushe tana cika wajibai. Koyaya, burin Jamusanci na dogon lokaci ya kasance iri ɗaya duk da sulhu da aka gani: sake fasalin Yarjejeniyar Versailles don kawo ƙarshen biyan kuɗi. An ga Shirin Dawes ne kawai na wucin gadi, tare da sake dubawa da ake tsammani a nan gaba. A ƙarshen 1927, wakili-janar na diyya "ya kira don ƙarin makirci na dindindin" don biyan kuɗi kuma a cikin 1928 Jamusawa sun bi hakan. Ministan Harkokin Waje na Jamus Gustav Stresemann ya yi kira ga a kafa shirin gyara na karshe tare da janyewar dakarun Allied daga Rhineland. Faransanci, da ke sane da raunin matsayinsu na siyasa da na kudi, sun yarda. A ranar 16 ga Satumba 1928, an bayar da wata sanarwa ta hadin gwiwa ta Entente-Jamusanci da ta amince da bukatar sabon shirin gyara.

A watan Fabrairu na shekara ta 1929, an kafa sabon kwamiti don sake duba ramuwar gayya. Wani ma’aikacin banki na Amurka Owen D. Young ne ya jagoranta kuma ya gabatar da bincikensa a watan Yuni 1929. An amince da "Shirin Matasa" kuma Gwamnatin Jamus ta amince da shi a ranar 12 ga Maris 1930. Shirin ya kafa adadi mai ma'ana na ƙarshe a maki 112 na zinariya (dalar Amurka biliyan 26.35), tare da sabon jadawalin biyan bashin da aka kammala a farkon lokaci 19. Bugu da kari, sa ido kan harkokin kudi na Jamus ya kawo karshen janyewar hukumar ramuwa, wanda bankin zai maye gurbinsa da bankin matsugunan kasa da kasa. An kafa bankin ne domin samar da hadin kai a tsakanin manyan bankunan kasar da karba da raba kudaden da aka biya. Za a kara rancen dalar Amurka miliyan 300 a ba Jamus. 

A sakamakon shirin, biyan kuɗin Jamus sun kasance rabin adadin da ake buƙata a ƙarƙashin Shirin Dawes. Aiwatar da Shirin Matasa ya buƙaci janyewar Anglo-Faransa daga Rhineland cikin watanni. Duk da raguwar, akwai karuwar ƙiyayya ta Jamus ga shirin. Misali, Dokar da ta shafi Bautar Jama'ar Jamus, ko Dokar 'Yanci, ta gabatar da ita ta hanyar dan siyasa mai kishin kasa Alfred Hugenberg. Dokar da Hugenberg ta gabatar ta yi kira ga kawo karshen aikin Ruhr, da hukuma ta yi watsi da Mataki na 231 (ma'anar "yaƙi" da kuma kin amincewa da Shirin Matasa. Duk da yake 'yan siyasa sun ki amincewa da shi, ya jawo isasshen goyon baya daga masu jefa kuri'a don a gabatar da shi don raba gardama. An gudanar da plebiscite a watan Disamba na shekara ta 1929, wanda ya haifar da mutane miliyan 5.8 daga cikin masu jefa kuri'a miliyan 6.3 da suka kada kuri'a don amincewa da dokar. Wannan ya fadi kasa da kuri'u miliyan 21 da ake buƙata (50% na masu jefa kuri'a) don ya fara aiki. Duk da yake wannan cin nasara ne na siyasa ga Hugenberg, ya haifar da babban kulawa na kasa ga Adolf Hitler, wanda ya yi aiki tare da Hugenberg don inganta raba gardama, kuma daga baya a cikin kudade masu mahimmanci na dama.

 Ƙarshen gyaran Jamusanci 
A watan Maris na shekara ta 1930, Gwamnatin Jamus ta rushe kuma an maye gurbin ta da sabon hadin gwiwa karkashin jagorancin Shugaba Heinrich Brüning. A watan Yuni, sojojin Allied sun janye daga kusa da Mainz - yankin zama na karshe a cikin Rhineland - kuma Gwamnatin Brüning ta gabatar da batun neman karin gyare-gyare ga biyan diyya, amma William Tyrrell, jakadan Burtaniya a Faransa ya ki amincewa da wannan bukatar. A cikin shekara ta 1931, rikicin kudi ya fara a Jamus. A watan Mayu, Creditanstalt - babban banki a Austria - ya rushe, ya haifar da rikicin banki a Jamus da Austria. A mayar da martani, Brüning ya sanar da cewa Jamus ta dakatar da biyan diyya. Wannan ya haifar da janyewar kudade na cikin gida da na kasashen waje daga bankunan Jamus. A tsakiyar watan Yuli, duk bankunan Jamus sun rufe. Har zuwa wannan lokacin, manufofin Faransa sun kasance don samar da tallafin kudi ga Jamus don taimakawa Gwamnatin Brüning ta daidaita kasar. Brüning, yanzu a karkashin matsin siyasa mai yawa daga masu tsattsauran ra'ayi da Shugaba Paul von Hindenburg, bai iya yin wani sasantawa ko juyawa ba. A sakamakon haka, Brüning bai iya karbar kudi daga kasashen waje ko na cikin gida ba. Ƙarin ƙoƙari na neman goyon bayan Burtaniya don kawo ƙarshen biyan kuɗi ya gaza; Burtaniya ta ce batun hadin gwiwa ne tare da Faransa da Amurka. A farkon watan Yulin, Brüning ya sanar da "nufinsa na neman sake fasalin Young Plan". A cikin hasken rikicin da kuma yiwuwar Jamus ba za ta iya biyan bashin ta ba, Shugaban Amurka Herbert Hoover ya shiga tsakani. A watan Yuni, Hoover a fili ya ba da shawarar dakatar da shekara guda don biyan bashin yaki. A watan Yuli, an yarda da "Hoover Moratorium".

An goyi bayan dakatarwar sosai a Jamus da Ingila. Faransanci, da farko suna jinkiri, daga ƙarshe sun amince da tallafawa shawarar Amurka. Koyaya, a ranar 13 ga Yuli, Bankin Darmstädter na Jamus ya rushe, wanda ya haifar da ƙarin fatarar kuɗi da haɓaka rashin aikin yi wanda ya kara tsananta matsalar tattalin arzikin Jamus. Tare da Babban Mawuyacin hali yanzu yana nuna tasirinsa, Bankin Kasuwancin Duniya ya ba da rahoton cewa Shirin Matasa ba zai yiwu ba saboda rikicin tattalin arziki kuma ya bukaci gwamnatocin duniya da su kai sabon sasantawa kan basussuka daban-daban da suke bin juna. A watan Janairun 1932, Brüning ya ce zai nemi a soke biyan diyya gaba daya. Matsayinsa ya sami goyon baya daga Birtaniya da Italiya, kuma Faransanci sun yi adawa.

Saboda bambance-bambancen siyasa tsakanin kasashe kan batun da kuma zabukan da ke tafe a Faransa da Jamus, ba a iya kafa wani taro ba sai watan Yuni. A ranar 16 ga Yuni, an buɗe taron Lausanne. Duk da haka, tattaunawar ta kasance mai rikitarwa saboda taron kwance damarar makamai na duniya da ke gudana. A taron na baya-bayan nan, Amurka ta sanar da Birtaniya da Faransa cewa ba za a bar su su kasa biyan basussukan yaki da suke bin kasar ba. A nasu bangaren, sun ba da shawarar cewa a daure basussukan yaki a cikin kudaden diyya na Jamus, wanda Jamusawan suka nuna adawa da shi. A ranar 9 ga Yuli, an cimma yarjejeniya tare da sanya hannu. Taron Lausanne ya soke Shirin Matasa kuma ya buƙaci Jamus ta biya kashi na ƙarshe, kashi ɗaya na maki biliyan 3. Yarjejeniyar Lausanne za ta zama mai tasiri da zaran an cimma yarjejeniya mai dacewa tare da Amurka kan biyan bashin da ta yi wa masu iko a lokacin yakin duniya na .  Saboda gazawar cimma irin wannan yarjejeniya, kowace jiha da ke da hannu ba ta tabbatar da Yarjejeniyar Lausanne ba sabili da haka ba ta zama mai inganci ba. Jamus har yanzu ta biya riba a kan takardun da aka kirkira a karkashin shirin Dawes da Young har zuwa 1939, amma ba ta ci gaba da biyan diyya ba har sai bayan 1945. 

 Kudin da Jamus ta biya 
Takamaiman adadi da Jamus ta biya al'amari ne na jayayya. Gwamnatin Jamus ta kiyasta cewa ta biya daidai da dala biliyan 67.8 a cikin biyan diyya. Adadin Jamusanci ya haɗa - ban da zinariya ko kaya a cikin nau'in - rushewar jirgin ruwa na Jamus a Scapa Flow, dukiyar jihar da ta ɓace a ƙasashen da aka ba wasu ƙasashe, da kuma asarar yankunan mulkin mallaka. Hukumar Maidowa da Bankin Kasuwanci na Duniya sun bayyana cewa Jamus ta biya dala biliyan 20.598 a cikin biyan kuɗi, wanda aka biya biliyan 7.595 kafin aiwatar da Shirin Biya na London. Niall Ferguson ya ba da adadi kaɗan. Ya kiyasta cewa Jamus ba ta biya fiye da dala biliyan 19 ba. Ferguson ya ci gaba da kimanta cewa wannan adadin ya kai kashi 2.4 cikin dari na kudin shiga na ƙasar Jamus tsakanin 1919 da 1932. Stephen Schuker, a cikin cikakken binciken tattalin arziki, ya yarda cewa Jamus ta canja wurin dala biliyan 16.8 a duk lokacin, amma ya nuna cewa wannan adadin ya ragu sosai ta hanyar rage darajar ajiyar takarda har zuwa 1923, da kuma rance da Jamus ta ƙi bayan 1924. Kudin da aka kawo zuwa Jamus ya kai dala biliyan 17.75, ko kuma kashi 2.1% na dukkan kudaden shiga na kasar Jamus a cikin shekarun 1919-1931. A sakamakon haka, Amurka ta biya Jamus sau hudu, a cikin sharuddan da aka daidaita farashin, fiye da Amurka da ta ba Jamus ta Yamma a karkashin Shirin Marshall na bayan 1948. A cewar Gerhard Weinberg, an biya fansa, an sake gina garuruwa, an sake dasa gonaki, an sake buɗe ma'adanai kuma an biya fansho. Koyaya, nauyin gyare-gyare ya sauya daga tattalin arzikin Jamus zuwa ga tattalin arzikin da ya lalace na masu cin nasarar yaƙin. Hans Mommsen ya rubuta "Jamus ta ba da kuɗin biyan bashin ga ƙasashen Yammacin Turai tare da rance na Amurka", wanda Burtaniya da Faransanci suka yi amfani da shi don "rufe bukatunsu na dogon lokaci da kuma yin ritaya daga basussukan su na lokacin yaƙi tare da Amurka".   

 Biyan kuɗi 
Biyan kuɗin Jamus na biyan diyya a cikin shekarun 1920 an ba da kuɗin galibi ta hanyar rance na ƙasashen waje. A cikin 1933, tare da dakatar da duk biyan diyya, sabon shugaban Jamus Adolf Hitler a babban bangare ya ki biyan waɗannan rance, gami da tsoho kan duk bashin da ake bin a cikin takardun dala na Amurka. A watan Yunin 1953, An cimma yarjejeniya kan wannan bashin da ke akwai tare da Jamus ta Yamma. Jamus ta amince da biyan kashi 50 cikin 100 na adadin rancen da aka yi a cikin shekarun 1920, amma ta jinkirta wasu bashin har sai Yamma da Gabashin Jamus sun haɗu. A cikin 1995, bayan sake haɗuwa, Jamus ta fara biyan bashin ƙarshe ga rance. An yi kashi na karshe na dala miliyan 94 a ranar 3 ga Oktoba 2010, don biyan bashin bashin Jamus game da biyan kuɗi.

 Takaitaccen Bayani 
Abin da ya faruAlamun Germangold (billions) Dalar Amurka (billioni) 2019 US $ (billion) Kimanin kashi na GNP na Jamus a cikin 1925Farkon tayin Jamusanci, 24 ga Afrilu 192150 (darajar kuɗi) ko 200 a cikin shekara-shekara (darajar suna)  12.5 - 50179 – 71753% – 184%Shirin J.M. Keynes a cikin Sakamakon Tattalin Arziki na Zaman Lafiya, 1919401014738%Shirin Biya na London, 5 ga Mayu 1921 (Dukan Ƙasashen Tsakiya) 13233473123%Bonds na A da B, na tsarin biyan kuɗi da ke sama5012.517946%Matashi na Ƙirƙara, 192911226.35392101%Jimlar biyan kuɗi na Jamus (cash. bashi don kadarorin jihar, da kuma nau'in) da aka yi ta 193219–20.54.75 - 5.1289 – 9623%–25%

 Bincike 

 Tasirin kan tattalin arzikin Jamus 

 Gabaɗaya 
A lokacin biyan kuɗi, Jamus ta karɓi tsakanin mark biliyan 27 zuwa 38 a cikin rance. A shekara ta 1931, bashin kasashen waje na Jamus ya kai dala biliyan 21.514; manyan hanyoyin samun taimako sune Amurka, Burtaniya, Netherlands, da Switzerland. Detlev Peukert ta yi jayayya da matsalolin kudi da suka taso a farkon shekarun 1920, sun kasance sakamakon rance bayan yakin da kuma yadda Jamus ta ba da kuɗin ƙoƙarin yaƙi, ba sakamakon biyan kuɗi ba. A lokacin yakin duniya na farko, Jamus ba ta ɗaga haraji ko ƙirƙirar sabbin don biyan kuɗin lokacin yaƙi ba. Maimakon haka, an cire rance, wanda ya sanya Jamus a cikin mawuyacin hali na tattalin arziki yayin da karin kudi suka shiga yaduwa, suna lalata hanyar da ke tsakanin kuɗin takarda da ajiyar zinariya da aka kiyaye kafin yaƙin. Tare da cin nasarar da aka yi, Jamus ba za ta iya tilasta biyan bashin yaƙi ba yanzu, wanda yanzu ya zama babba.  

Masanin tarihi Niall Ferguson ya goyi bayan wannan bincike: da ba a tilasta biyan diyya ba, Jamus har yanzu za ta sami manyan matsaloli da suka haifar da buƙatar biyan bashin yaki da bukatun masu jefa kuri'a don ƙarin ayyukan zamantakewa. Ferguson ya yi jayayya cewa waɗannan matsalolin sun kara tsanantawa ta hanyar rashi na kasuwanci da kuma raunin musayar alamar a cikin 1920. Bayan haka, yayin da darajar alamar ta tashi, hauhawar farashi ta zama matsala. Babu wani daga cikin wadannan sakamakon biyan diyya. A cewar Ferguson, ko da ba tare da biyan diyya ba jimlar kuɗin da jama'a ke kashewa a Jamus tsakanin 1920 da 1923 ya kasance kashi 33 cikin dari na jimlar kayan ƙasa. A.J.P. Taylor ya rubuta "Jamus ta kasance mai cin nasara ta hanyar ma'amaloli na kudi na shekaru goma sha tara da ashirin: ta ranta fiye da haka daga masu saka hannun jari na Amurka ... fiye da yadda ta biya a cikin biyan kuɗi". P.M.H. Bell ya bayyana kirkirar kwamitin kasashe da yawa, wanda ya haifar da Shirin Dawes, an yi shi ne don yin la'akari da hanyoyin da za a iya daidaita kasafin kudin Jamus, kudin ya daidaita, kuma tattalin arzikin Jamus ya daidaita don sauƙaƙe biyan diyya. Max Winkler ya rubuta cewa daga 1924 zuwa gaba, jami'an Jamus sun "kusan cike da tayin rance daga baƙi". Gabaɗaya, tattalin arzikin Jamus ya yi aiki sosai har sai da saka hannun jari na ƙasashen waje ke tallafawa tattalin arziki da kuma biyan bashin da ke ba da rance ba zato ba tsammani bayan Kasuwar Kasuwanci ta 1929. Wannan rushewar ta karu da yawan rance da masu ba da rance na Amurka suka ba kamfanonin Jamus. Ko da rage biyan kuɗi na Shirin Dawes galibi ana tallafawa ta hanyar rance mai yawa na kasa da kasa.  

Duk da yake Jamus da farko tana da rashi na kasuwanci, manufofin Burtaniya a farkon shekarun 1920 shine sake haɗa Jamus cikin kasuwancin Turai da wuri-wuri. Hakazalika, Faransa ta yi ƙoƙari ta sami yarjejeniyar kasuwanci tare da Jamus. A tsakiyar zuwa ƙarshen shekarun 1920, cinikayya tsakanin Faransa da Jamus ta karu da sauri. Kasuwancin Faransa na kayayyakin Jamus "ya karu da kashi 60 cikin dari", yana nuna kusanci tsakanin ci gaban masana'antu na Faransa da samar da Jamus, da kuma karuwar hadin gwiwa tsakanin kasashen.

Max Hantke da Mark Spoerer sun ba da ra'ayi daban-daban game da tasirin biyan kuɗi akan tattalin arzikin Jamus. Sun rubuta cewa mayar da hankali kan biyan diyya da hauhawar farashi ya yi watsi da "gaskiyar cewa ƙuntatawar sojojin Jamus zuwa maza 115,000 ya sauƙaƙa kasafin kudin tsakiya na Jamus sosai". Hantke da Spoerer suna jayayya cewa binciken da suka yi ya nuna "cewa ko da a karkashin tsananin zato nauyin tattalin arziki na Yarjejeniyar Versailles ya kasance ƙasa da nauyi fiye da yadda aka yi tunani, musamman idan muka iyakance hangen nesa ga kasafin kudin Reich". Sun ce, "ko da yake a siyasance wulakanci ne", iyakancewar sojoji "ya kasance mai fa'ida a cikin sharuddan kasafin kudi" kuma cewa tsarin tattalin arzikin su ya nuna cewa "ƙuntata girman sojoji a bayyane yake yana da fa'ida ga kasafin kudin Reich". Bugu da ƙari, yanayin tattalin arzikin su ya nuna cewa yayin da Yarjejeniyar Versailles ta kasance "a bayyane nauyin tattalin arzikin Jamus", "ta kuma ba da babbar riba ga 'yan siyasa na Weimar da ba masu cin gashin kansu ba. " Sun kammala cewa, "Gaskiyar cewa [waɗannan' yan siyasa] ba su yi amfani da wannan kyautar da aka tilasta ba suna tallafawa ra'ayin cewa Jamhuriyar Weimar ta sha wahala daga gazawar siyasa ta gida".

 Hawan farashi 
alt=A chart with a black line depicting the rapid increase of hyperinflation.|thumb|Ma'auni na logarithmic da ke nuna hauhawar hauhawar hauhawar farashin kaya zuwa 1923. Takaddar Markus ta Zinariya ta ƙaru zuwa takarda tiriliyan ɗaya Alamar Zinariya.
Masana tarihi da masana tattalin arziki sun banbanta kan batun ko, kuma har zuwa wane matsayi, ramuwar gayya ce ta haifar da hauhawar farashin kayayyaki a jamhuriyar Weimar.

Amongst those stating that it was a cause, Erik Goldstein wrote that in 1921, the payment of reparations caused a crisis and that the occupation of the Ruhr had a disastrous effect on the German economy, resulting in the German Government printing more money as the currency collapsed. Hyperinflation began and printing presses worked overtime to print Reichsbank notes; by November 1923 one US dollar was worth  Ferguson ya rubuta cewa manufofin Ministan Tattalin Arziki Robert Schmidt ya jagoranci Jamus don kauce wa rushewar tattalin arziki daga 1919 zuwa 1920, amma cewa biyan kuɗi ya kasance mafi yawan rashi na kasafin kuɗin Jamus a cikin 1921 da 1922 kuma cewa biyan kuɗi shine dalilin hauhawar farashin kayayyaki.

Masana tarihi da dama sun yi adawa da hujjar cewa ramuwar gayya ta haifar da hauhawar farashin kayayyaki da rugujewar alamar, musamman a kan cewa kudaden diyya, musamman ma kudade masu wuyar gaske, ba a yi su ba a lokacin hauhawar farashin kayayyaki don haka ba zai iya zama sanadin hakan ba. Gerhard Weinberg ya rubuta cewa Jamus ta ƙi biya, kuma ta yin hakan ta lalata kuɗin nasu. Anthony Lentin ya yarda kuma ya rubuta cewa hauhawar farashi "sakamakon yaƙi ne maimakon zaman lafiya" kuma cewa hauhayar farashi ta kasance sakamakon "matakin da gwamnatin Jamus ta yi na kudi" a lokacin mamayar Ruhr.

Kwararru na Burtaniya da na Faransa na zamani sun yi imanin cewa ana yiwa Mark zagon kasa ne don kaucewa tsarin kasafin kudi da gyaran kuɗaɗe da kuma gujewa ramuwar gayya, ra'ayi da bayanan Reich Chancellery ke goyan bayan. Masanin tarihi Sally Marks ya amince da wannan ra'ayi, yana rubuta cewa masana tarihi da suka ce ramuwa ya haifar da hauhawar farashin kaya sun yi watsi da "cewa hauhawar farashin kaya da aka dade ana yin gyare-gyare" da kuma hanyar "kumburi na naman kaza" tsakanin tsakiyar 1921 da ƙarshen 1922 "lokacin da Jamus ta biya kadan a cikin ramawa" kuma sun kasa bayyana dalilin da ya sa "lokacin da aka yi la'akari da mafi girma" biyan kuɗi ... ko dalilin da ya sa Jamusawa suka yi iƙirarin bayan 1930 cewa ramuwar gayya na haifar da ɓarna”. Ta rubuta "babu shakka cewa zato na Burtaniya da Faransanci a ƙarshen 1922 sun yi kyau". Marks ya kuma rubuta cewa "hawan farashi na taurari wanda ya biyo baya sakamakon manufofin Jamus ne", inda gwamnati ta biya bashin juriya a cikin Ruhr "daga wani abu mara amfani" kuma ta biya bashinan cikin gida da na yaƙi tare da alamomi marasa amfani. Bell ya yarda kuma ya rubuta cewa "hawan farashi ba shi da alaƙa kai tsaye da biyan kuɗi da kansu, amma yana da yawa da ya shafi yadda gwamnatin Jamus ta zaɓi ta tallafa wa masana'antu da kuma biyan kuɗin juriya ga zama [na Ruhr] ta hanyar amfani da na'urar bugawa". Bell ya kuma rubuta cewa hyperinflation ba wani sakamako ne mai gujewa na Yarjejeniyar Versailles ba, amma yana daga cikin ainihin sakamakon.  

 Tattaunawa da sharhi 

 Na zamani 
A cewar masanin tarihi Claude Campbell, John Maynard Keynes "ya kafa salon ga masu sukar bangarorin tattalin arziki na yarjejeniyar" kuma "ya sanya watakila mafi tsananin kuma mafi girman zargi game da tanadin tattalin arzikinta". Keynes ya kasance na ɗan lokaci a cikin Baitulmalin Burtaniya a lokacin yaƙin kuma ya kasance wakilin su a taron zaman lafiya. Daga baya ya yi murabus "lokacin da ya zama bayyananne cewa ba za a iya jin daɗin bege na canje-canje masu yawa a cikin daftarin Sharuɗɗan Zaman Lafiya" saboda "mub'idodin Taron game da matsalolin tattalin arziki na Turai ba".

A cikin 1919, Keynes ya rubuta The Economic Consequences of the Peace bisa ga rashin amincewarsa da yarjejeniyar Versailles. Ya rubuta cewa ya yi imanin cewa "yaƙin neman zaɓe don tabbatar da kuɗin yaƙin daga Jamus yana ɗaya daga cikin manyan ayyukan rashin hikima na siyasa wanda 'yan siyasa suka taɓa kasancewa da alhakin",  kuma ya kira yarjejeniyar "Zaman lafiya na Carthage" wanda zai shafi tattalin arziki na duk Turai. Keynes ya ce adadin da 'yan siyasa ke yi a lokacin sanya hannu kan yarjejeniyar, kamar dala biliyan 25 ko ma dala biliyan 50, kamar yadda "ba a cikin iyakokin yiwuwar yiwuwar ba". A maimakon haka ya lissafa cewa dala biliyan 10 shine "mafi girman adadi", amma kodayake shi ma "ba ya gaskata cewa [Jamus na iya] biya da yawa". Ya yi hasashen cewa Hukumar Maidowa kayan aiki ne wanda za'a iya "yi amfani da shi don lalata kungiyar kasuwanci da tattalin arziki ta Jamus da kuma biyan kuɗi".

Rubuce-rubucen adadi na dala biliyan 10 da ya gabatar, gyara gyare-gyare "a cikin ikon biyan kuɗi na Jamus" zai "sa yiwu a sabunta bege da kasuwanci a cikin yankinta" kuma "ya guji rikice-rikice na dindindin da damar matsin lamba mara kyau da ke fitowa daga sassan Yarjejeniyar". Keynes ya gano gyare-gyare a matsayin "babban tafiye-tafiye zuwa fagen tattalin arziki" ta Yarjejeniyar Versailles, amma ya ce yarjejeniyar ta cire tanadi don sake farfado da tattalin arzikin Turai, don inganta dangantakar da ke tsakanin Allies da masu iko na tsakiya, don tabbatar da sabbin kasashe na Turai, don "sakewa" Rasha, ko don inganta hadin kan tattalin arziki tsakanin Allies.[ing] Coal yana ba da misali na waɗannan tasirin rikice-rikice a Jamus da kuma bayan. Keynes ya ce "mai ba da kwal zai lalata masana'antar Jamus" amma ya yarda cewa ba tare da jigilar kwal ba a matsayin diyya, masana'antun Faransa da Italiya da suka lalace kai tsaye ta hanyar yaki ko a kaikaice ta hanyar lalacewar ma'adanai za su shafi. Ya rubuta cewa wannan "har yanzu ba duka matsala ba ce". Sakamakon zai kuma shafi Tsakiyar Turai da Arewacin Turai, da jihohin tsaka-tsaki kamar Switzerland da Sweden, waɗanda suka biya rashi na kwal ta hanyar kasuwanci tare da Jamus. Hakazalika, Keynes ya ce Austria yanzu za a sanya ta cikin "rugujewar masana'antu" kamar yadda "kusan dukkanin filayen kwal na tsohuwar Daular suna waje da abin da ke yanzu Jamus-Austria".

Campbell ya rubuta cewa "mafi yawan ba su dauki yarjejeniyar a matsayin cikakke ba". Bernard Baruch ya rubuta a cikin The Making of the Reparation and Economic Sections of the Treaty cewa mafi yawan sun yi imanin cewa ita ce mafi kyawun yarjejeniya da za a iya samu a ƙarƙashin yanayin kuma cewa 'yan tsiraru ne suka kai farmaki ga yarjejeniyar, amma waɗannan hare-haren "sun mayar da hankali kan tanadin tattalin arzikinta". James T. Shotwell, wanda ya rubuta a cikin Abin da Jamus ta manta, ya ce, "Bautar da ba za a iya jurewa ba" a cikin yarjejeniyar sun kasance a cikin sassan da suka shafi Reparation da Poland tare da tambayar ko wane bangare na korafe-korafen Jamus game da zaman lafiya ya kasance a cikin ainihin abin da ta yi da kuma wane bangare na hanyar da aka sanya su. Sir Andrew McFayden, wanda shi ma ya wakilci Baitul malin Biritaniya a taron zaman lafiya kuma daga baya ya yi aiki tare da Hukumar Raya Rarrabawa, ya buga aikinsa Kar Ka sake yi. Matsayin McFayden "ya faɗi wani wuri tsakanin ra'ayoyin Keynes da Shotwell". Harin da ya kai kan ramuwar gayya "ya kasance mai tsauri kamar Keynes" amma ya yarda cewa "laifi bai ta'allaka da farko a cikin tanadin yarjejeniyar ba amma a cikin aiwatar da su". Ya kuma yi imanin cewa "matsala ta Poland ita ce kawai gyare-gyare  ... wanda bai dace ba".  

Albrecht-Carrié ya rubuta cewa kafin mika wuya ta Jamus, Woodrow Wilson ya aika da bayanin kula ga Gwamnatin Jamus a ranar 5 ga Nuwamba 1918 yana mai cewa Allies "sun fahimci cewa za a biya diyya da Jamus za ta yi wa fararen hula na Allies da dukiyarsu ta hanyar mamayewar Jamus ta ƙasa, ta teku, da kuma daga iska", sharuddan da suka yarda. Ko da menene, Albrecht-Carrié ya ce sashin biyan diyya na yarjejeniyar ya tabbatar da "rashin nasara". Campbell ya ce, "ko da yake akwai abubuwa da yawa a cikin zaman lafiya wanda ya kasance 'ƙananan, rashin adalci, da wulakanci', akwai kadan banda sassan fansa da wasu yankuna, wanda ke da tasiri sosai ga makomar tattalin arzikin Jamus". Da yake taƙaita ra'ayin masana tattalin arziki a cikin shekarun 1920, ta ce canje-canjen yankin zuwa Jamus "ba lallai ba ne ... ba ne a tattalin arziki ba", amma cire Saar da yankin zuwa Poland "ya hana Jamus albarkatun ta fiye da adadin da ake buƙata don cika bukatun tattalin arziki na masu nasara ... [kuma] ba za a iya karewa ba".[ed][and] Campbell ya kuma ce yarjejeniyar ta kasa hadawa da "bayanai da ke neman maido da Jamus zuwa matsayinta na farko a matsayin babban tasirin tattalin arziki da na kudi a tsakiyar Turai" kuma wannan ba shi da hangen nesa kuma ya kasance gazawar tattalin arziki na yarjejeniyar.    

Étienne Mantoux, masanin tattalin arziki na Faransa, shi ne mafi girman mai sukar Keynes na zamani. A cikin littafin da ya buga bayan mutuwarsa, The Carthaginian Peace, or the Economic Consequences of Mr. Keynes, Mantoux ya ce Keynes "ya yi kuskure a kan laifuka daban-daban, musamman game da tsinkayinsa game da kwal, ƙarfe da samar da ƙarfe na Jamus ... da kuma matakin ajiyar ƙasa. " Keynes ya ce gaba dayan nau'in ƙarfe na Turai zai ragu; Mantoux ya ce akasin haka ya faru. A shekara ta 1929, yawan baƙin ƙarfe na Turai ya karu da kashi goma bisa ɗari daga na 1913. Keynes ya yi imanin cewa wannan yanayin na Turai zai kuma shafi samar da ƙarfe da ƙarfe na Jamus. Mantoux ya ce wannan hasashen shima ba daidai bane. Ya zuwa shekarar 1927, yawan karafan Jamus ya karu da kashi 30 cikin 100, sannan kuma yawan karfen ya karu da kashi 38 cikin 100 daga shekarar 1913. Keynes ya yi hasashen cewa hakar kwal na Jamus ma zai ragu kuma Jamus ba za ta iya fitar da gawayi nan da nan bayan yakin ba. Mantoux kuma ya ƙi waɗannan gardama. A shekara ta 1920, Jamus tana fitar da tan miliyan 15 na kwal a shekara kuma ya kai tan miliyan 35 a shekarar 1926. A shekarar 1929, hakar kwal na Jamus ya karu da kashi 30 bisa 100 bisa alkaluman 1913 saboda karuwar hanyoyin da ta dace wajen aiki. Dangane da tanadin kasa, Keynes ya bayyana cewa maki biliyan 2 za su yiwu ne kawai bayan amincewa da yarjejeniyar. Mantoux ya ce an ƙiyasta alkalumman tanadi na ƙasar Jamus na 1925 da maki biliyan 6.4, wanda ya haura zuwa maki biliyan 7.6 a shekara ta 1927. Mantoux ya lissafa cewa Jamus ta aro tsakanin biliyan 8 zuwa biliyan 35 a cikin shekarun 1920-1931, yayin da kawai ta biya biliyan 21 a cikin biyan kuɗi. Wannan, ya ce, ya ba da damar Jamus ta sake samar da kayan aiki, fadada, da kuma sabunta masana'anta. Da yake nuna sake makamai a karkashin Hitler, Mantoux ya ce Jamus "ta kasance cikin matsayi mai karfi don biyan diyya fiye da yadda Keynes ya yi". Ya kuma ce Jamus za ta iya biyan duk biyan diyya idan ta so, kuma matsalar ba cewa Jamus ba ta iya biyan ba, amma ba ta son biyan.         

A cikin 1954, Sakataren Harkokin Wajen Amurka John Foster Dulles—daya daga cikin mawallafin Mataki na ashirin da 231—ya ce, "Kokarin rugujewa da wulakanta wata al'umma kawai ta ingiza mutane masu karfi da jajircewa don karya ginshikan da aka dora musu .... Hani don haka ya tunzura ainihin ayyukan da aka haramta."  

 Zamani na zamani 
Geoff Harcourt ya rubuta cewa bahasin Keynes na cewa ramuwa zai haifar da durkushewar tattalin arzikin Jamus an amince da shi "masana tarihi na kusan dukkanin ra'ayoyin siyasa" kuma sun yi tasiri kan yadda masana tarihi da jama'a ke "ga abubuwan da ke faruwa a Jamus da shekarun da suka gabata tsakanin Versailles da barkewar yakin duniya na biyu". Ya ce aikin Mantoux "ba wai kawai sukar Keynes ba ne", a'a "wani abin kara kuzari ne don tambayar fassarar hikimar da aka samu na abubuwan da ke faruwa a Jamus". Harcourt ya ce duk da yake magana game da kurakuran Keynes "daki-daki", aikin Mantoux "bai kai mu ga sake duba hukuncin Keynes na gaba daya ba", duk da haka "ya sa mu yi shakku kan ingancin ka'idoji da na zahiri" na muhawararsa. A.J.P. Taylor ya rubuta cewa a cikin 1919 "mutane da yawa sun yi imanin cewa biyan diyya zai rage Jamus zuwa yanayin talauci na Asiya", kuma cewa Keynes "yana da wannan ra'ayi, kamar yadda duk Jamusawa suka yi; kuma mai yiwuwa Faransanci da yawa". Koyaya, ya kuma ce waɗannan "bayani game da Keynes da Jamusawa sun wuce gona da iri".

A cewar Martel, Taylor "da basira ya kammala cewa Étienne Mantoux yana da mafi kyawun gardamarsa da John Maynard Keynes". Stephen Schuker ya rubuta cewa littafin Keynes mai suna "mai kyau amma mai tasiri" Mantoux ya "karyata shi sosai". Richard J. Evans ya ce "tarihin tattalin arziki na shekarun 1920 da farkon shekarun 1930 sun tabbatar da" muhawara ta Keynes, duk da haka "kamar yadda muka sani yanzu" muhawarar gyaran Keynes ba daidai ba ne. Evans ya ce matsalolin tattalin arziki da suka taso sun kasance sakamakon hauhawar farashin kayayyaki na 1923, wanda ya kasance tare da gwamnatin Jamus maimakon biyan diyya.

A cewar Slavieck, "fassarar gargajiya game da tasirin yarjejeniyar a kan Jamus" ita ce "ya jefa al'ummar cikin faduwar tattalin arziki". Mutanen Jamus sun yarda da wannan ra'ayi, wadanda suka yi imanin cewa yarjejeniyar ta sace dukiyar Jamus. Ma'aikacin banki na Jamus Max Warburg ya ce sharuɗɗan yarjejeniyar sun kasance "fashi a duniya". Niall Ferguson ya ce ra'ayin Jamusanci ba daidai ba ne kuma "ba masana tarihi da yawa ba ne a yau za su yarda da Warburg". Koyaya, masana tarihi da yawa sun yarda da Warburg. Norman Davies ya rubuta cewa yarjejeniyar ta tilasta wa Jamus ta "bayar da biyan diyya na taurari", yayin da Tim McNeese ya ce, "Faransa da Burtaniya sun sanya lalacewar yaki a kan Jamus zuwa sautin biliyoyin zinariya, wanda Jamusawa da aka ci nasara ba za su iya fara biya da gaske ba". Ferguson ya ce biyan diyya "kasa da nauyin da Keynes da sauransu suka yi iƙirarin" kuma cewa "nauyin da za a iya ɗauka a kan kudin shiga na kasa na shekara-shekara ya bambanta daga kashi 5 zuwa kashi 10 cikin dari". Koyaya, ya yi gargadi game da rage girman ƙoƙarin farko na Jamus don biyan kuɗi. Kafin aiwatar da Shirin Dawes, Jamus ta canja tsakanin biliyan takwas zuwa 13 na zinariya, wanda ya kai "tsakanin kashi 4 zuwa 7 na jimlar kudin shiga na kasa". Ferguson ya ce "shekara da aka buƙaci a 1921 ya sanya matsin lamba a kan kudaden jihar" kuma jimlar kashewa tsakanin 1920 da 1923 ya kai "akalla kashi 50 cikin dari na kudaden shiga na Reich, kashi 20 cikin dari na jimlar kashewar Reich da kashi 10 cikin dari na yawan kashewar jama'a". Don haka, Ferguson ya ce, biyan diyya "ya lalata amincewa da cancantar Reich" kuma "saboda haka sun wuce gona da iri - kamar yadda gwamnatin Jamus ta yi iƙirarin". 

Hantke da Spoerer sun rubuta cewa "bayar da gyare-gyare hakika nauyi ne na tattalin arziki ga Jamus" kuma cewa "an hana tattalin arzikin Jamus tsakanin Reichsmark biliyan 2.2 (RM) a kowace shekara, wanda ya kai a ƙarshen 1920s zuwa kusan kashi 2.5 cikin dari na GDP na Jamus". Gerald Feldman ya rubuta, "babu wata tambaya cewa za a iya kallon dukkan jadawalin London a matsayin hanyar rage lissafin biyan kuɗi ba tare da an sanar da jama'ar Allied abin da ke faruwa ba. Akalla wasu 'yan siyasa na Jamus sun amince da wannan, daya daga cikinsu da kyakkyawan fata ya yi jayayya cewa 'entente zai buƙaci kawai dala biliyan 50, ba sauran ba. Sun yi kira ga sauran ne kawai saboda dalilai na siyasa na cikin gida".  Feldman ya kuma ce yiwuwar cewa 'C' za a rataye a kan Gwamnatin Jamus kamar Swords. Baya ga adawar Feldman da Ferguson, Peter Kruger, Barry Eichengreen, da Steven Webb sun yarda cewa "ƙoƙarin farko na Jamus don biyan diyya" ya kasance mai yawa kuma "ya samar da babbar matsala" a kan tattalin arzikin Jamus.  

Masana tarihi da yawa suna da matsakaicin matsayi tsakanin hukunta biyan diyya da tallafawa gardamar cewa ba cikakken nauyi ba ne a kan Jamus. Detlev Peukert ya ce, "Gaskiya ba ta zubar da jini a tattalin arzikin Jamus ba" kamar yadda aka ji tsoro, duk da haka "sakamakon tunani na biyan kuɗi ya kasance mai tsanani sosai, kamar yadda matsin lamba da mummunan tsarin bashi da biyan kuɗi ya sanya tsarin kudi na duniya". P.M.H. Bell ya rubuta cewa yayin da ba a karɓi fansa a Jamus kuma ya haifar da "ƙuntataccen ma'aunin biyan kuɗi na Jamus", ana iya biyan su kuma suna "daidai da farfadowa gaba ɗaya a cikin kasuwancin Turai da masana'antu". A cewar Martel, Robert Boyce ya ce biyan diyya "nauyi ne mai nauyi a kan Jamus, a matsayin cajin kuɗi ... kuma a matsayin caji a kan ma'aunin biyan kuɗi na Jamus". Koyaya, ya ce yayin da "Jamus ta yi iƙirarin cewa ba za ta iya biyan diyya ba" wannan ya yi nisa da gaskiya, kuma cewa " ... Jamus ta yi ƙoƙari kaɗan don biyan diyya. Ta ki karɓar harajin da ake buƙata, kuma nesa da tara musayar kasashen waje da ake buƙatu don biyan su ta hanyar tattara wasu kudaden da suka samu daga masu fitar da Jamus, ya ba su damar barin kuɗin da suka samu a kasashen waje. " William R. Keylor ya yarda da Boyce, kuma ya ce, "karin haraji da raguwar amfani a Jamhuriyar Weimar zai samar da wadatar fitarwa da ake buƙata don samar da musayar kasashen waje da ake buƙatu don biyan bashin biyan bashin. " Koyaya, Charles Feinstein ya rubuta cewa irin waɗannan muhawara sun yi watsi da matsanancin rashin son kai na Jamusawa "don karɓar karuwar haraji don saduwa da abin da aka ɗauka a duniya a matsayin tilastawa mara adalci da zalunci daga abokan adawar". Feinstein ya ce "ko da bangarorin tattalin arziki ... ba su da nakasa kamar yadda aka ɗauka a cikin shekarun 1920, aikin gyaran gyare-gyare har yanzu yana da zurfin muhimmancin siyasa da tunani ga Jamus".      

Sally Marks ta rubuta, "Akwai wadanda ... wadanda ke da'awar ba za a iya biyan diyya ba. A cikin sharuddan kudi, wannan ba gaskiya ba ne ... Tabbas Jamus ba ta so ta biya; babu wanda ke son ta biya, kuma Weimar ta yanke shawarar ba ta yi hakan ba ... Hawan haraji zai samar da isasshen kuɗi ... Weimar na iya aro daga 'yan ƙasa, kamar yadda Faransa ta yi bayan 1871 [don biyan diyya ga Jamus] ". Marks ya rubuta cewa Jamus za ta iya biyan dala biliyan 50 cikin sauƙi a cikin biyan kuɗi, amma a maimakon haka ta zaɓi ta sake biyan kuɗi a matsayin wani ɓangare na dabarun siyasa na lalata Versailles. Marks ya ce a cikin 1921, Jamus ta cika bukatun ta gaba ɗaya saboda sojojin Allied sun mamaye wuraren al'ada. Da zarar Allies sun bar iko da wuraren kwastam, Jamus ba ta ƙara biyan kuɗi ba har zuwa 1924 bayan aiwatar da Dawes Plan. Marks ya ce yayin da Mataki na 231 na Yarjejeniyar Versailles "ya kafa nauyin da ba a iyakance ba", Mataki na 242 ya iyakance alhakin Jamus na biyan bashin farar hula kawai. Lokacin da aka kira taron London na 1921 don tantance yawan abin da ya kamata Jamus ta biya, Abokan hulɗa sun lissafa bisa ga abin da Jamus za ta iya biya, ba bisa ga bukatunsu ba. Ta wannan hanyar, Marks ya ce, Jamusawa galibi sun tsere wa biyan kuɗin yaƙin kuma a maimakon haka sun sauya farashin ga masu saka hannun jari na Amurka. Marks ya bayyana cewa jinkirin kafa jimlar ƙarshe har zuwa 1921, "a zahiri yana cikin sha'awar Jamus" saboda adadi da aka tattauna a taron zaman lafiya sun kasance "masu ilimin taurari". Ta ce, "Masana Burtaniya, Lords Sumner da Cunliffe, ba su da tabbas har aka ba su lakabi da 'ma'aurata na sama'. " Marks ya kuma ce, "an ɓata tawada da yawa a kan gaskiyar cewa an shimfiɗa lalacewar farar hula don rufe fansho da alawus ga masu dogaro da soja". Kamar yadda biyan diyya ya dogara da abin da Jamus za ta iya biya, Marks ya ce hada irin waɗannan abubuwa bai shafi alhakin Jamus ba amma ya canza rarraba diyya; "haɗin fansho da alawus ya kara rabon Burtaniya na gurasar amma bai faɗaɗa gurasar ba. "         

Bernadotte Schmitt ya rubuta cewa idan "fensho da rabuwa ... ba a haɗa su ba, biyan kuɗi tabbas ba za su taɓa zama abin da ya sa guba a duniya bayan yaƙi ba har tsawon shekaru da yawa. Taylor ya ce, "babu shakka talauci na Jamus ya haifar da yaƙi, ba ta hanyar biyan kuɗi ba. Babu shakka Jamusawa za su iya biyan diyya, idan sun dauki su a matsayin wajibi ne na girmamawa, da gaskiya. "Duk da haka, ya ce, "gyara ... ya ci gaba da sha'awar yaƙi da rai. "  Peter Liberman ya rubuta cewa yayin da Jamusawa suka yi imanin cewa ba za su iya biyan irin waɗannan buƙatun su ba, "Faransanci ya yi imanin leswaku Jamus za ta iya biyan kuɗi kuma kawai ba ta da nufin da ake buƙata" don yin hakan. Liberman ya ce wannan "matsayi ne wanda ya sami goyon baya daga binciken tarihi na baya daga baya baya baya baya". Game da ikon Jamus na biyan kuɗi kuma ya ce amfani da kwal fiye da Faransanci duk da yadda ake buƙata a cikin waɗannan ƙasashen Faransa. Martin Kitchen ya kuma ce ra'ayin cewa Jamus ta gurgunta ta hanyar biyan kuɗi tatsuniya ce. Maimakon raunana Jamus, ya bayyana akasin haka gaskiya ne.    

Keylor ya ce wallafe-wallafen kan biyan diyya "ya daɗe yana fama da mummunar kuskuren, wuce gona da iri, da kuma karya" kuma "ya kamata a ƙarshe ya fada cikin abubuwan da malaman suka gano". Diane Kunz, ta taƙaita tarihin tarihi a kan batun, ta rubuta cewa masana tarihi sun karyata labarin cewa biyan diyya ya sanya nauyin da ba za a iya jurewa ba a Jamus. Marks ya ce "babban matsayi na yarjejeniyar masana yanzu ya nuna cewa biyan ... yana cikin ikon kudi na Jamus". Ruth Henig ta rubuta, "yawancin masana tarihi na taron zaman lafiya na Paris yanzu suna da ra'ayi cewa, a fannin tattalin arziki, yarjejeniyar ba ta da tsanani sosai a kan Jamus kuma cewa, yayin da wajibai da lalacewa ba za a iya gujewa ba a cikin muhawara a Paris don gamsar da masu jefa kuri'a da ke karanta jaridu na yau da kullun, manufar ita ce ta ba Jamus taimako mai yawa don biyan bashin ta hanyar gyare-gyare ga tsarin biyan bashin da aka yi a aikace178".  

 Dubi kuma 


 Sakamakon Yaƙin Duniya na I
 Magani na Shari'a
 Maidowa
 Gyara (doka) 
 Gyara
 Yarjejeniyar gyare-gyare tsakanin Isra'ila da Jamus ta Yamma, gyaran HolocaustBayar da Holocaust
 Gyarawar Yaƙi
 Bayar da Bayani na Yaƙin Duniya na II

 Bayani 

 Bayanan da ke ƙasa 

Rukuni:Shafuka masu fassarorin da ba'a duba ba