Cherratine Madrasa

Cherratine Madrasa (Larabci: مدرسة الشراطين, romanized: Madrasat esh-Sherātīn, lit. 'school of the ropemakers') makaranta ce ko kuma makarantar Islamiyya wacce Sarkin Alawi Sultan Moulay al-Rashid ya gina a 1670.  Tana cikin birnin Fez na ƙasar Maroko.  Madrasa kuma ana kiranta da Madrasa Er-Rachidia ko Ras al-Cherratine Madrasa.[2]:

 Tarihi 
Ginin madrasa ya fara ne a ranar 17 ga Disamba 1670 AZ (1 Sha'ban 1081 AH) a ƙarƙashin mulkin Alawi sultan Moulay al-Rashid .   : Sabon madrasa da aka gina ya maye gurbin wanda ya tsufa, wanda aka sani da Madrasa el-Lebbadin ko Madrasa el'Ebridin, wanda ba a san asalinsa ba, wanda bisa ga tushen gargajiya an rushe shi saboda ɗalibai masu hayaniya sun lalata shi.  : 113-114 Wannan sake ginawa a shafin yanar gizon tsohon madrasa na iya bayyana dalilin da ya sa aka iya gina madrasa na yanzu a kan tsarin bene na rectangular na yau da kullun duk da cewa yana cikin zuciyar tsohuwar birni da aka riga aka gina. Sunan Cherratine (esh-Sherātīn), ma'ana "masu yin igiya", yana nufin kasancewar kasuwar da ke kusa inda aka kafa masu yin igiya.

Kamar sauran madrasas a cikin birni, an yi amfani da shi don karɓar bakuncin ɗalibai da malamai daga wajen birni waɗanda suka zo karatu ko aiki a Jami'ar al-Qarawiyyin da ke kusa.: A ƙarni na 19 ko farkon ƙarni na 20 madrasa, mafi girma daga cikin madrasas a cikin unguwarsu, galibi an sadaukar da shi don saukar da ɗalibai daga Aljeriya, yankin Rif, Tafilalt, da sauran yankuna na gabas.

An rarraba madrasa a matsayin abin tunawa na tarihi a Maroko tun 1917. 

 Gine-gine 
An gina ginin da tubali da itacen al'ul. Ana shiga madrasa ta hanyar ƙofar da aka yi wa ado, daga inda zauren ke kaiwa ga babban farfajiyar tsakiya, kusan murabba'i a cikin tsari. A tsakiyar farfajiyar akwai maɓuɓɓugar ruwa tare da kwano na marmara. An kewaye farfajiyar a bangarori huɗu da gallery ko portico wanda ya ƙunshi babban Bay guda ɗaya da ƙananan biyu ke gefen. A kan uku daga cikin wadannan bangarorin, sararin da ke sama yana da alama ta windows guda uku waɗanda aka tsara su da manyan arches makafi (tsakiyar tsakiya ta sake girma da tsayi fiye da sauran biyu). A gefen kudu maso gabas, duk da haka, portico ya ƙunshi arches guda uku waɗanda ke kaiwa kai tsaye zuwa zauren addu'a na rectangular, ya fi zurfi, tare da tsakiyar mihrab (ƙofar bango da ke nuna alamar addu'a) wanda aka yi wa ado da stucco da aka sassaka. Madrasa sananne ne saboda girmansa amma ginin ba a yi masa ado sosai ba idan aka kwatanta da tsofaffin madrasas na Marinid a cikin birni (misali Madrasa na Al-Attarine da ke kusa ko kuma mafi girma Bou Inania Madrasa zuwa yamma). Duk da haka, lintels na katako da stucco corbels na galeries a cikin farfajiyar an sassaƙa su da zane-zane na arabesque, kamar yadda yankunan sama na bangon farfajilar (sama da arches makafi) waɗanda aka rufe su da itace da stucco.

A kusa da farfajiyar, a kan bene biyu na sama, akwai babban jerin ƙananan ɗakunan kwana na ɗalibai wanda zai iya zama tsakanin ɗalibai 130 zuwa 150 a lokacinsa.:  Wannan yanki ya haɗa da ƙananan farfajiyar ciki da yawa tare da tashoshin hawa da yawa waɗanda ake samun dama ga wasu ɗakunan ɗalibai kuma waɗanda ke da wasu kayan ado na katako da katako. Wannan tsari ya sake bambanta da shimfidar tsofaffin madrasas na Marinid a Fez amma yayi kama da tsari da aka gani a cikin Madrasa na Ben Youssef da aka gina a karni na 16 a Marrakesh.

 Bayanan da aka ambata 

 Haɗin waje 

Rukuni:Moroko