Tahmasp I

Tahmasp I (Farisawa طهماسب يكم Ṭahmāsb, ko تهماسب يكم Tahmâsb) (An haife shi a ranar 22 ga Fabrairu 1514 - 14 ga Mayu 1576) shi ne shah na biyu na Iran Safawiyya daga shekara ta 1524 har zuwa rasuwarsa a shekara ta 1576. Shi ne babban dan Ismail I da babban matarsa, Tajlu Khanum.Mitchell 2009b. Da ya hau kan karagar mulki bayan rasuwar mahaifinsa a ranar 23 ga Mayun 1524, shekarun farko na mulkin Tahmasp sun yi fama da yakin basasa tsakanin shugabannin Qizilbash har zuwa shekara ta 1532, lokacin da ya tabbatar da ikonsa kuma ya fara daula ta cika. Ba da dadewa ba ya fuskanci yaki mai dorewa da Daular Usmaniyya, wanda ya kasu kashi uku, Sarkin Daular Usmaniyya, Suleiman Mai Girma, ya yi kokarin dora nasa 'yan takara a kan karagar Safawiyya.  Yaƙin ya ƙare da Aminci na Amasya a 1555, tare da Usmaniyyas sun sami ikon mallakar Iraƙi, yawancin Kurdistan, da yammacin Jojiya. Tahmasp kuma ya sami sabani da Uzbek na Bukhara akan Khorasan, tare da kai hari Herat akai-akai. A cikin 1528, yana da shekaru goma sha huɗu, ya ci Uzbek a yakin Jam ta hanyar amfani da bindigogi.

Tahmasp majibincin fasaha ne kuma ƙwararren mai zane ne da kansa.Streusand 2019, p. 191. Ya gina gidan sarauta na zane-zane, masu zane-zane da mawaƙa. Daga baya a mulkinsa, ya zo ya raina mawaƙa, yana guje wa da yawa, ya kwashe su zuwa kotun Mughal ta Indiya. Shah Tahmasp sananne ne da tsantsan addini da kishi ga reshen Musulunci na Shi'a. Ya ba malamai gata da yawa kuma ya ƙyale su su shiga cikin harkokin shari’a da gudanarwa. A shekara ta 1544 ya bukaci sarkin Mughal mai gudun hijira Humayun ya koma Shi'a don neman taimakon soja don kwato karagarsa a Indiya.

An yi sabani a kan gadonsa kafin mutuwarsa. Lokacin da Tahmasp ya mutu, yakin basasa ya biyo baya, wanda ya kai ga mutuwar yawancin dangin sarki. Mulkin Tahmasp na kusan shekaru hamsin da biyu shine mafi tsayi a cikin kowane memba na Daular Safawiyya.

 Gidan Hoto 
alt=|center|320x320px|thumb|Shah Tahmasp I
 Manazarta