گيلان ٚ اسپهبدان

اِسْپَهْبَدانِ گیلان یا اسپهبدان آستارا يته کوچه حۊکۊمت وستي قؤرۊنˇ مئن بؤ که اينه حاکمانˇ نؤم اسپهد بۊ.
بندانگشتی|ايشانˇ قلمرۊ

 گيلانˇ اسپهبدان 
پایتخت شیندان،اسپهبد (آستارا) 

ايمروزه بخشي از ايران ۊ آذربايجان

 شاهانˇ اسامي(اسپهبدان) 
کیا لواشیر

احمد

حسین

شاپور

 ايشانˇ سرگذشت 
اسپهبدان خۊدمۊختار بؤن ۊ امام علي(ع)ˇ شي خو دولتˇ تأييديه بگيتبؤن.اي حۊکۊمت اعرابˇ مۊقابل ايستادگي بوگوت و اعرابˇ حملئنˇ دۊران خۊ استقلالˇ نگه بدشته بؤ.يته شعرم وجۊد دره که نيشان دنه اسپهبدان سلجوقي دۊرانم حضور دشتن.

پادشاه تازه و تر و جوان/همچو شاخ ارغوان بدرود باد 

ای جمال‌الدین چو اصفهود نماند/حصن شندان، ارجوان بدرود باد

—خاقاني ديوان

يته شعرˇ ديگم هيسه که اسپهبد حسينˇ ۊ صفويانˇ دۊره ايشاره دره.

بود در گیلان سپهبد زاده‌ای

نیک‌مردی، مقبلی، آزاده‌ای 

مملکت را پاک کرد از شرّ و شِیْن

با لقب نامش: جلال‌الدین حسین

پادشاهی بس ارادتمند بود

طالبِ درویش و دانشمند بود

صوفیان صافْ‌دل را خاکِ راه

داشت اندر آستارا تخت‌گاه

—قاسم انوارˇ کليات

 سربس 

 اردبیل، تۊکل ابن اسماعیل (۱۳۷۳). صفوةالصفا. به کۊشش غلامرضا طباطبایي مجد. تبریز: مصحّح. شابک ۹۶۴-۶۳۳-۹۱۳-۱.

 Le Strange, Guy (2011). The Lands of the Eastern Caliphate: Mesopotamia, Persia, and Central Asia, from the Moslem Conquest to the Time of
 خاقاني ديوان
 قاسم انوارˇ کليات

جرگه:گيلان ٚ تاريخ