Batalla do cabo Ortegal

A batalla do cabo Ortegal foi a acción final da campaña de Trafalgar, e librouse entre un escuadrón da Royal Navy e un resto da frota que fora derrotada anteriormente na batalla de Trafalgar. Tivo lugar o 4 de novembro de 1805 fronte ao cabo Ortegal na que o capitán Richard Strachan derrotaba e capturaba un escuadrón francés ao mando do contraalmirante Pierre Dumanoir le Pelley.

Dumanoir comandara a vangarda da liña en Trafalgar e conseguira escapar da batalla despois de sufrir relativamente poucos danos. Inicialmente intentou continuar a misión da frota e entrar no mar Mediterráneo, pero temeroso de atoparse con fortes forzas británicas, cambiou de opinión e dirixiuse cara ao norte para bordear a Península e chegar aos portos atlánticos franceses. Na súa viaxe atopouse con dúas fragatas británicas pero conseguiu fuxir; pouco despois atopouse cunha única fragata británica e perseguiuna. A fragata levou a Dumanoir ao alcance dun escuadrón británico ao mando de Strachan, que estaba patrullando a zona na procura doutro escuadrón francés. Strachan perseguiuno inmediatamente, mentres Dumanoir intentou fuxir. O escuadrón de Strachan tardou en formarse, pero puido usar as fragatas que tiña para acosar e frear os franceses, ata que os seus navíos de liña máis grandes puideron alcanzalos.

Seguiron varias horas de combate feroz, antes de que Strachan puidese superar ao seu opoñente e duplicar a súa liña con fragatas e navíos de liña. Os barcos franceses foron entón superados e obrigados a renderse. Os catro barcos foron levados de volta a Gran Bretaña como premio e comisionados na Armada. Strachan e os seus homes foron xenerosamente recompensados ​​por un público que considerou o exitoso resultado como a culminación da vitoria de Nelson en Trafalgar.

 Batalla 
esquerda|miniatura|Batalla do Cabo Ortegal ás 15:35.
A batalla comezou ás 5:45 da mañá do 4 de novembro, cando o Santa Margarita se achegou á popa do barco francés máis atrasado, o Scipion, e abriu fogo, e o Phoenix uniuse a el ás 9:30. Nesta fase, os franceses navegaban aproximadamente en liña, co Phoenix e o Santa Margarita pisándolle os talóns ao Scipion. Strachan estaba a unhas seis millas por detrás dos franceses co Caesar, o Hero e o Courageux, acompañados polo Aeolus, mentres que o Namur e o Révolutionnaire estaban algo atrás deles. Os británicos continuaron a acurralar aos franceses, mentres que o Scipion intercambiaba fogo coas fragatas de popa. Ás 11:45, cunha acción agora inevitable, Dumanoir ordenou aos seus barcos que se formasen en liña por diante, mentres que o Strachan, do mesmo xeito, tamén aliñaba os seus barcos mentres se achegaba por barlovento no lado de estribor dos barcos franceses.

Ao mediodía, as catro fragatas británicas estaban en acción, acosando o Scipion polo lado de babor, mentres que o Namur estaba preto de unirse aos barcos de liña, que estaban disparando contra o lado de estribor dos barcos franceses máis atrasados. Dumanoir ordenara aos seus barcos virar ás 11:30, e así traer o seu barco de cabeza, o Duguay-Trouin, á acción para apoiar o seu centro. O Duguay-Trouin non fixo ningún movemento para obedecer o sinal ata as 12:15, e a liña francesa comezou a virar cara aos barcos británicos de liña e a pasar xunto a eles. Dumanoir planeara levar a cabo esta manobra ás 8 da mañá, pero cancelouna antes de que puidese levarse a cabo. As dúas liñas pasaron unha ao lado da outra, Dumanoir descubriu que Strachan duplicara a súa liña, con fragatas nun lado e barcos de liña no outro. Os seus barcos sufriron graves danos cando as dúas liñas pasaron por viradas opostas, con Dumanoir pretendendo illar o Namur antes de que puidese unirse á liña británica.

Os danos que sufriran os barcos fixéronos lentos e inmanobrables, e Strachan puido ordenarlles que virasen para mantelos xunto aos franceses, mentres engadía o Namur á súa liña. Baixo o intenso fogo das fragatas de estribor e dos barcos de liña de babor, os barcos franceses estaban xa en malas condicións e ás 3:10 o Scipion e o Formidable víronse obrigados a arriar as súas bandeiras. Vendo o seu destino, o Mont Blanc e o Duguay-Trouin intentaron escapar, pero foron perseguidos polo Hero e o Caesar e sometidos ás 3:35.

 Notas 

Categoría:Batallas en Galicia
Categoría:Ortigueira
Categoría:1805