Ana Miralles

Ana Miralles, nada en Madrid o 16 de decembro de 1959, é unha debuxante de historietas e ilustradora española. A súa obra está presente en libros infantís e xuvenís, carteis, revistas, álbums colectivos, publicidade, folletos, serigrafías. Tamén foi deseñadora de vestiarios e fondos escenográficos en teatro e cine.

En 2025 foi Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes.

 Traxectoria 
Estudou Belas Artes na escola de San Carlos de Valencia e deuse a coñecer no Salón Internacional de Banda Deseñada de Barcelona (actual Còmic Barcelona) en 1982 grazas a unha exposición para debuxantes noveis organizada polo programa de Radio 3, «Rock, cómics e outros rolos», o que lle permitiu debutar profesionalmente na revista Rambla nº4, en pleno apoxeo do cómic para adultos en España. Posteriormente colabora en revistas como Madriz («Bares de todo el mundo») e Cairo onde realiza a súa primeira serie «Marruecos, mon Amour» (1987), con guión de Antonio Segura, e outras como Marca Acme, Blue Press, Marie-Claire e Vogue.

En 1990 apareceu o seu primeiro álbum El Brillo de una Mirada, con Emilio Ruiz, unha incursión ao erotismo publicada en La General nunha edición en branco e negro. En 1991 foi reeditado en cor en formato álbum por Casset.

Entre 1991 e 1994 publicou con Antonio Segura a triloxía Eva Medusa editada pola Glénat en Francia e España, obtendo o recoñecemento a nivel internacional.El Brillo de una Mirada

En 1996 publicou un álbum de pequeno formato recollendo os seus primeiros traballos, Dossier A.M., editado por Midons, dentro da colección «Sombras».

Nos anos 1990 realizou varias colaboracións para a revista Je bouquine, na súa sección «Dossier Literaire». Trátase de adaptacións ao cómic de clásicos onde destaca La reine des neiges ou Ferragus, entre outras. En 1996 publicou, xunto a Emilio Ruiz, na revista Vogue España, a serie Kim y Ka, colaboración que se estenderá ao longo de catro números.

Tamén xunto a Emilio Ruiz adaptou ao cómic En busca del unicornio, de Juan Eslava Galán, Aa herida y el bálsamo (1997), Los herreros blancos (1998) e Finis Africae (1999) para o selo barcelonés Glénat España. Juan Eslava Galán implícase en todos os aspectos referentes á documentación, proporcionando aos autores todo o seu apoio preciso. O devandito cómic foi galardoado co premio do Diario de Avisos en 1998 ao mellor guión.

En 2001 publicou Djinn no mercado francófono, con guións do belga Jean Dufaux, para a editorial francesa Dargaud. A serie consta de 13 tomos e tres especiais fóra de colección. Os autores tiveron varios desencontros a causa do guión, en concreto o máis profundo foi no segundo tomo onde se narra como a protagonista debe conseguir «as trinta campaíñas» como paso obrigado para superar unha proba. A serie ordénase en tres ciclos: Turco, Africano e Indio. É unha historia hábilmente narrada en dous tempos separados en case un século. Conta a procura dunha muller que investiga sobre o pasado da súa avoa, favorita dun sultán. Obra de influencia orientalista que bebe de autores clásicos, en Djinn a autora creou un universo propio rico en detalles onde destaca a sutileza da cor, a fineza do trazo, así como a caracterización dos diferentes personaxes e o erotismo que envolve a globalidade da obra.

En 2009 publica De mano en mano (De Ponent, 2009), con guión de Emilio Ruiz. Historia das diferentes peripecias do protagonista que non é outro que un billete de 20 euros desde que sae dun caixeiro automático, pasando por varios donos, até o seu desenlace. A historia serve de escenario para presentar un retrato costumista da sociedade actual con certas doses de humor e realismo social.

En 2011, xunto con Emilio Ruiz, publica o primeiro libro infantil de Wáluk, dunha serie composta por tres tomos na editorial Astiberri. Waluk foi publicado ademais en éuscaro, francés, inglés, portugués (Brasil) e chinés. Ese mesmo ano, con guión de Ruiz, publica na editorial francesa 12 bis a serie Muraqqa nunha edición conxunta en varios idiomas que saen ao mesmo tempo. Nel nárrase a vida dunha rapariga de principios do século  chamada Priti, que acode ao harén do emperador mogol Jahangir co encargo da emperatriz Nur Jahan para ilustrar a vida do harén, símbolo de poder e riqueza do imperio, capaz de decidir, en gran medida, sobre o seu propio destino. A serie, prevista nun principio en catro tomos, non tivo continuación ao crebar a editorial cando estaban a realizar a segunda entrega, a cal quedou inconclusa.

 Premios e distincións 

 1993: Premio Haxtur á "Mellor Historia Longa" por "Eva Medusa" no Salón Internacional do Cómic do Principado de Asturias España
 1993: Premio Haxtur ao "Finalista Máis Votado polo Público" por "Eva Medusa" no Salón Internacional do Cómic do Principado de Asturias España
 1993: Nomeada ao Premio Haxtur ao "Mellor Debuxo" por "Eva Medusa" no Salón Internacional do Cómic do Principado de Asturias España
 2003: Premio Haxtur á "Mellor Portada" por "Djinn (nº1)" no Salón Internacional do Cómic do Principado de Asturias España
 2009: Premio do Salón de Barcelona en recoñecemento á súa traxectoria.
 XXXV Premio Diario de Avisos 2011 ao mellor debuxo de historieta realista.
 2025: Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes.
 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

 Ficha en lambiek (inglés)

Categoría:Nados en Madrid
Categoría:Nados en 1959
Categoría:Ilustradores de España
Categoría:Deseñadores de España