Ksar de Ait Ben Haddu

Aït Benhaddou (en árabe: آيت بن حدّو) é un histórico ighrem ou ksar (aldea fortificada) situado ao longo da antiga ruta de caravanas entre o Sáhara e Marrakech en Marrocos. Está considerado un gran exemplo de arquitectura marroquí de barro e terra e é Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1987.

 Historia 
O sitio do ksar está fortificado desde o século XI durante o período almorábide. Crese que ningún dos edificios actuais data de antes do século XVII, pero é probable que se construíran cos mesmos métodos e deseños de construción que se empregaran durante séculos antes. A importancia estratéxica do sitio debíase á súa localización no val de Ounila, ao longo dunha das principais rutas comerciais transaharianas. O paso de Tizi n'Tichka, ao que se chegaba por esta ruta, era unha das poucas rutas que atravesaban os montes Atlas, cruzando entre Marrakech e o val do Draa na beira do Sáhara. Outras kasbah e ksour estaban situadas ao longo desta ruta, como a próxima Tamdaght ao norte.

Hoxe en día, o propio ksar só está escasamente habitado por unhas poucas familias. A despoboación co paso do tempo é o resultado da perda de importancia estratéxica do val no século XX. A maioría dos habitantes locais viven agora en vivendas modernas na aldea do outro lado do río e viven da agricultura e, especialmente, do comercio turístico. En 2011 completouse unha nova ponte peonil que une o antigo "ksar" coa aldea moderna, co obxectivo de facer o "ksar" máis accesible e, potencialmente, animar os habitantes a volver ás súas casas históricas.

O sitio sufriu danos polo terremoto de setembro de 2023 que azoutou o sur de Marrocos. Unha primeira avaliación dos danos informou de fisuras e derrubes parciais, con risco de novos colapsos.

 Descrición 
 Deseño do sitio 
O ksar está situado nas ladeiras dun outeiro xunto ao río Ounila (Asif Ounila). Os edificios da aldea agrúpanse dentro dunha muralla defensiva que inclúe torres de esquina e unha porta. Inclúen vivendas de varios tamaños, desde casas modestas ata estruturas altas con torres. Algúns dos edificios están decorados nas súas partes superiores con motivos xeométricos. A aldea tamén ten varios edificios públicos ou comunitarios, como unha mesquita, un caravasar, varias kasbah (fortificación semellante a castelos) e o marabout de Sidi Ali ou Amer. No cumio do outeiro, con vistas ao ksar, atópanse os restos dun gran celeiro fortificado (agadir). Tamén hai unha praza pública, un cemiterio musulmán e un cemiterio xudeu. Fóra dos muros do ksar había unha zona onde se cultivaba gran e se mallaba.

 Materiais de construción 
As estruturas do ksar están feitas enteiramente de terra apisonada, adobe, ladrillos de arxila e madeira. A terra apisonada (tamén coñecida como pisé, tabia ou al-luh) era un material moi práctico e rendible, pero requiría un mantemento constante. Estaba feito de terra e barro comprimidos, xeralmente mesturados con outros materiais para axudar á adhesión. As estruturas de Ait Benhaddou e doutras kasbahs e ksour desta rexión de Marrocos empregaban normalmente unha mestura de terra e palla, que era relativamente permeable e se erosionaba facilmente pola choiva co paso do tempo. Como resultado, as aldeas deste tipo poden comezar a desmoronarse só unhas décadas despois de seren abandonadas. En Ait Benhaddou, as estruturas máis altas estaban feitas de terra apisonada ata o primeiro andar, mentres que os pisos superiores estaban feitos de adobe máis lixeiro para reducir a carga dos muros.

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Ligazóns externas 
 Manar al-Athar digital photo archive Fotos of Ait Benhaddou آيت بن حدّو

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Marrocos