Épodo

A palabra épodo ten dous significados completamente diferentes na poesía antiga:

 O épodo é a terceira parte dunha "tríade", unidade dun coro lírico, despois da estrofa e da antístrofa, por exemplo nas Odas triunfais de Píndaro e nos coros tráxicos (que son sucesións destes "tríades".
 O épodo, pola súa banda, é un dístico que consiste nun verso longo (de seis iambos, é dicir, o trímetro iámbico entre os gregos, o senario iámbico entre os latinos) seguido dun verso curto (xeralmente de catro iambos). É unha forma inventada por Arquíloco e empregada entre os latinos por Horacio. O seu ritmo animado adáptase ben a un estilo satírico. 
 Notas