Petromasculinidade

A petromasculinidade é un concepto que deriva do pensamento patriarcal, que describe un sistema de crenzas, actitudes e comportamentos no que o home branco heteronormativo é situado como eixo central do desenvolvemento na sociedade industrializada. Este sistema exerce dominio sobre o territorio, a natureza e a feminidade, e sostense mediante o uso de combustibles fósiles non renovables como principal motor de progreso.

 Historia 
O termo é acuñado pola politicóloga Cara Daggett no seu artigo do 2018 titulado Petro-masculinity: Fossil Fuels and Authoritarian Desire, onde argumenta que a identidade masculina tradicional –especialmente nas súas formas máis conservadoras ou autoritarias– mantén unha conexión simbólica e material co uso de combustibles fósiles, como o petróleo e o carbón. Segundo esta perspectiva, a dependencia destas fontes de enerxía non só responde a necesidades económicas ou tecnolóxicas, senón que tamén expresa unha forma de resistencia cultural fronte a discursos ecoloxistas e feministas que promoven a transición enerxética e a xustiza climática.

Exponse que a resistencia de certos sectores sociais, particularmente masculinos, fronte á transición enerxética e ás políticas de mitigación do cambio climático, pode entenderse como unha reacción á ameaza percibida contra a orde patriarcal tradicional. Neste sentido, a petromasculinidade opera como un marco teórico dentro dos estudos de enerxía, o feminismo e a ecoloxía política, integrando perspectivas críticas sobre a forma en que as relacións de poder, o xénero e o medio ambiente se intersectan en contextos de crise climática e disputas ideolóxicas.

 Notas 

Categoría:Conceptos feministas