Raul Proença

miniatura|Monumento en honra a Raul Proença, Caldas da Rainha.
Raul Sangreman Proença, nado na Nossa Senhora do Pópulo, Caldas da Rainha o 10 de maio de 1884 e finado no Porto o 20 de maio de 1941, máis coñecido como Raul Proença, foi un escritor, xornalista, bibliotecario e filósofo portugués, membro do grupo que fundou a revista Seara Nova. Hai un instituto que leva o seu nome en Caldas da Rainha.

 Traxectoria 
Era fillo do secretario de Facenda Jaime Augusto de Carvalho Proença, tamén natural de Caldas da Rainha, e de Elisa da Nazaré Sangreman Proença, traballadora doméstica, natural de Lisboa (parroquia de Sacramento).

Licenciado en Ciencias Económicas e Financeiras polo Instituto Industrial e Comercial de Lisboa, cun pensamento polifacético, definíase filosoficamente como idealista e realista, defensor do socialismo democrático dentro dun réxime parlamentario.

Estableceuse como unha figura destacada no pensamento político portugués no primeiro cuarto do século XX, influíndo decisivamente no compromiso cívico durante a Primeira República Portuguesa, cuxos vicios e corrupción xeneralizados criticou duramente.

O 7 de xaneiro de 1915 casou civilmente en Lisboa con Teolinda dos Santos Contreiras (São Clemente, Loulé, c. 1889), unha doméstica, filla dos propietarios Manuel Francisco Contreiras, nacido en Faro (parroquia de Santa Bárbara de Nexe), e Teolinda Vitória Contreiras (parroquia de São Clemente tamén nacida en Loulé).

Ademais da Renascença portuguesa, foi membro fundador de Seara Nova (1921) e do chamado Grupo da Biblioteca (1919-1926). Traballou como bibliotecario, chegando a ser xefe dos servizos técnicos da Biblioteca Nacional de Lisboa, onde traballaba desde 1911, colaborando directamente con Jaime Cortesão cando este último dirixía a institución.

Loitou contra o sidonismo (1918) e a ditadura militar (1926) que, en 1927, o condenou ao exilio en París.

Non obstante, é unha "vítima" da mentalidade do seu tempo, adheríndose a dogmas racistas que daquela eran populares en certos círculos republicanos. Publica sobre este tema, por exemplo, A Ditadura Militar: História e Análise de Um Crime, no que defende a democracia de homes como Mussolini, que a destruíu no seu país. Pero tamén defende a euxénese, por unha "raza máis pura", apelando a unha "política racial" para corrixir a decadencia portuguesa, cuxa principal causa afirmaba ser a "degradación étnica" debida á "nosa sensualidade" "en contacto con outros pobos". Polo tanto, declara unha "política fisiolóxica" como a máis importante das políticas, "defendendo o português de maiores abastardamentos", buscando unha raza "indemne", xunto coa reeducación nacional. Tamén declararía, contradicindo os dogmas da época, a "superioridade intelectual da muller portuguesa sobre o home", aínda que declaraba isto como un síntoma "extraordinario" dunha "catástrofe étnica e educativa".

Volveu a Portugal en 1932, xa padecendo a grave enfermidade mental que o levaría á hospitalización no Hospital Conde de Ferreira do Porto, onde faleceu de febre tifoide o 20 de maio de 1941.

Dedicou un extenso estudo filosófico á teoría do eterno retorno de Nietzsche, unha obra en dous volumes publicada só postumamente.

Creador da "Guía de Portugal", froito das súas viaxes por todo o país. Raul Proença é o avó de Raúl Proença Mesquita, tamén recoñecido autor.

A súa obra pódese atopar na revista Pela Grei (1918-1919) e Homens Livres  (1923).

O 30 de xuño de 1980, foille outorgado, a título póstumo, o rango de Gran Oficial da Orde da Liberdade.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 




 Bibliografía 

 Raúl Proença, «Sobre a teoria do eterno retorno», Seara Nova, nº 555, 1938.
 Sant'Anna Dionísio, O Pensamento Especulativo e Agente de Raúl Proença, Lisboa, 1949.
 António Reis, «O pensamento filosófico de Raúl Proença», Prelo, nº13, 1986.
 Raul Proença - Biografia de Um Intelectual Político Republicano - 2 Volumes de António Reis. Edição/reimpressão: 2003. Páxinas: 874. Editor: I.N.- C.M. ISBN 9789722711418.

Categoría:Filósofos de Portugal
Categoría:Xornalistas de Portugal
Categoría:Escritores de Portugal
Categoría:Finados en 1941
Categoría:Nados en 1884