Muralla de Visby

A muralla de Visby (sueco: Visby ringmur, "muralla circular de Visby", e ás veces Visby stadsmur, "muralla da cidade de Visby") é unha muralla defensiva medieval que rodea a cidade sueca de Visby, na illa de Gotland. Como a muralla medieval máis forte, extensa e mellor conservada de Escandinavia, contribuíu significativamente a que Visby fose designada Cidade Patrimonio da Humanidade.

Construída en dúas etapas durante os séculos XIII e XIV, aproximadamente 3,44 km dos seus 3,6 km orixinais aínda se conservan. Das 29 torres grandes e 22 pequenas, consérvanse 27 grandes e 9 pequenas. Varias casas que son anteriores á muralla foron incorporadas a ela durante unha das dúas fases de construción. Durante o século XVIII, engadíronse fortificacións á muralla en varios lugares e algunhas das torres reconstruíronse para acomodar canóns.

 Historia 
A parte máis antiga da muralla é un kastal (edificio defensivo semellante a unha torre), hoxe chamado Kruttornet (a torre da pólvora), que foi construído na entrada norte do porto da cidade no século XII. Polo tanto, é o edificio secular máis antigo conservado nos países nórdicos.Falck 1994, p. 26 Atopáronse restos dun edificio semellante no soto da residencia oficial do gobernador do condado en Strandgatan e mostran que orixinalmente existía outro kastal na entrada sur do porto.Andrén 2011, s. 119

O deseño da muralla costeira mostra que é máis antiga que a muralla terrestre e que debería terse construído entre estes dous kastaler arredor de 1250. Unha porta dobre bloqueada entre a Lilla Strandporten (a pequena porta da costa) e a torre da pólvora probablemente funcionaba como porta de peaxe na muralla costeira máis antiga. 

Non sería ata as décadas de 1270 e 1280 que se comezou a construír unha defensa axeitada para a cidade de Visby, coa construción da muralla que daba á terra. Esta primeira muralla tiña aproximadamente entre 5 e 6 metros de altura.Hildebrand & Haglund 1893, p. 130 No lado da cidade, a muralla tiña unha plataforma elevada para arqueiros con aberturas regularmente espazadas para disparar frechas, e entre estas aberturas estreitas había seteiras. Segundo exames dendrocronolóxicos, a Österport (a porta leste) non se construíu antes de 1286, seguida da Norderport (porta norte) ao redor de 1289 e da Snäckgärdsporten (a porta Snäckgärd) en 1294.Balksten, Kristin; Anglert, Mats; Thélin, Carl. "Forsknings- och utvecklingsprojekt Visby Ringmur". www.raa.se Arredor da década de 1290 e principios do 1300, engadíronse unhas 20 torres grandes entre as portas.Andrén 2011, s. 119-121Falck 1994, pp. 18-20

A construción da muralla probablemente estivo relacionada cos conflitos que xurdiron entre a cidade de Visby e o ting ou asemblea de Gotland, o que levou a unha guerra civil na illa en 1288. Unha parte da muralla ao leste de Kvarntornet (a torre do muíño) que foi arrasada posiblemente data do comezo desta guerra, cando Visby foi capturada e saqueada.Hildebrand & Haglund 1893, p. 131

A construción de murallas era pouco común nos países nórdicos durante a Idade Media, polo que a construción da muralla da cidade testemuña a importancia comercial de Visby durante esta época.Andrén 2011, s. 117-124 Na Suecia medieval, só Estocolmo, Kalmar e Visby tiñan murallas.

A última reconstrución importante da muralla da cidade tivo lugar na década de 1350, cando se reforzou e se aumentou a súa altura en 3 ou 4 metros adicionais. As súas defensas tamén se incrementaron con aproximadamente vinte novas sadeltorn (torres colgadas como unha sela do alto do muro) acaroadas á parte leste da muralla. Cando o rei Valdemar IV de Dinamarca capturou a cidade en 1361, ordenou que se derrubase unha parte da muralla no sueste como acto simbólico. Isto fíxose para emblematizar a subxugación da cidade e marchar cara a cidade a través da abertura, unha práctica que se remontaba á antigüidade clásica. A parte arrasada da muralla foi reconstruída en 1363.

A torre da esquina noroeste coñecida como Silverhättan (o casquete de prata) probablemente data do período no que Visby pertenceu aos Cabaleiros Teutónicos (1398-1408).Janse & Svahnström 1984, pp. 14-15 É posible que dúas torres menores que dan ao mar tamén daten desta época. O último gran ataque a Visby tivo lugar en 1525, cando tropas de Lübeck asaltaron a cidade. Tradicionalmente asúmese que a Lübeckerbräschen (a brecha de Lübeck), no norte da muralla, son os restos visibles da brecha pola que as tropas entraron na cidade, pero é máis probable que se deba a un colapso posterior desta parte da muralla. Porén, é na parte da muralla onde as tropas de Lübeck probablemente danaron as defensas de Visby.Falck 1994, p. 37Andrén 2011, ss. 122-123

Durante o século XVII e principios do XVIII, engadíronse dúas capoeiras á sección oriental da muralla. Nese momento, o propósito defensivo da muralla xa cesara por completo e a construción sobreviviu principalmente como barreira aduaneira. Cando se aboliron as aduanas domésticas en Suecia en 1810, a muralla da cidade xa era un monumento famoso, o que garantiu a súa supervivencia.Janse & Svahnström 1984, pp. 4-6

Durante os anos 1884 e 1886, a muralla foi restaurada baixo a dirección do arquitecto Emil Viktor Langlet e hoxe a súa lonxitude total é de 3,6 quilómetros.

En 2012 derrubouse unha sección de 10 metros de longo do revestimento exterior do muro. A restauración da sección derrubada comezou en 2013.

Gran parte da muralla orixinal permanece intacta e conserva a maioría das grandes torres medievais de corpo completo, das chamadas "torres de sela"  e das portas. Ademais, gran parte do sistema orixinal de trincheiras conserváronse fóra da muralla.Hildebrand & Haglund 1893, p. 127 A muralla está na súa maior parte libre da presenza de edificios modernos, con moi poucos visibles desde o exterior. Tomado no seu conxunto, isto proporciona unha imaxe única e xenuína de como era unha muralla medieval no seu estado orixinal.

 Construción 
A muralla foi construída durante dous períodos, o século XIII e o XIV. Está feita con pedra calcaria extraída localmente, recheo de pedra calcaria de cascallos, morteiro de cal groso e morteiro de arxila. O primeiro muro era máis baixo que o actual e construíuse como dous muros delgados de pedra calcaria sólida con cascallos utilizados para encher o oco entre eles. Cando se aumentou a altura do muro durante a segunda fase de construción, engadiuse pedra calcaria sólida estabilizada con morteiro de cal sobre o primeiro muro. Debido a isto, a maior parte do peso do muro é soportado polas dúas capas exteriores de pedra máis delgadas do primeiro muro. As xuntas de morteiro de cal nestas capas foron reforzadas con cemento máis forte durante as restauracións do século XX.Balksten, Kristin; Thelin, Carl. "Construction and materials of Visby medieval city wall—risk of damage". www.raa.se. Riksantikvarieämbetet

Orixinalmente, a muralla tiña 29 torres grandes normais e 22 torres pequenas que se erguían enriba dela, das cales 27 das torres grandes e 9 das pequenas se conservan. Tiña aproximadamente 3,6 km, dos cales 3,44 km aínda se atopan en pé.

A muralla rodea a cidade antiga de Visby, que está construída nunha pendente pronunciada fronte ao mar Báltico. A parte oeste da muralla, a máis próxima ao mar, está construída sobre un terreo a aproximadamente 2 metros sobre o nivel do mar. Ao norte e ao sur, a muralla ascende pola pendente coñecida como Klinten, cara ao leste, onde a elevación máis alta alcanza uns 40 metros.

 Torres, edificios e partes da muralla 

 Kruttornet 
miniatura|Kruttornet
Kruttornet, a torre da pólvora, é a torre máis antiga da muralla e construíuse como torre defensiva para protexer o porto medieval, que estaba situado na parte de Visby hoxe coñecida como parque Almedalen. Foi construída entre 1160 e 1161, en relación coa conclusión dun acordo comercial co duque de Saxonia, como unha torre defensiva independente. Orixinalmente unha torre idéntica, que xa desapareceu, existía no lado oposto da entrada do porto. O porto tamén desapareceu debido ao rebote postglaciar. Dende o alto da torre os besteiros podían disparar directamente aos barcos que se achegaban. A torre non tiña porta, só unha pequena escotilla a uns 10 metros de altura no muro, accesible mediante unha escaleira extraíble. Este deseño dificultaba o acceso á torre por parte dun agresor.Janse & Svahnström 1984, pp. 12-13 O seu nome actual é dunha data significativamente posterior á súa construción, sendo coñecida inicialmente como Lambtornet (a torre das ovellas). Durante a guerra con Dinamarca en 1361 e de forma intermitente entre 1394 e 1487, serviu como almacén de pólvora para ambos os bandos, xa que non era raro que os representantes da cidade de Visby cambiasen de lealdade.Westholm, Gun (2007). Visby 1361: Invasionen. Stockholm: Prisma. ISBN 978-91-518-4568-5.

 Kärleksporten 
miniatura|Kärleksporten
Kärleksporten (a porta do amor) foi construída en 1872 nunha sección da muralla que se derrubara e que era utilizada polos pescadores locais como pasaxe entre o Strandpromenaden (o paseo marítimo) e a zona agora coñecida como o Xardín Botánico de Visby. A muralla ao norte de Kruttornet, onde se atopa a porta e orientada ao mar, orixinalmente carecía de torres.Falck 1994, p. 28 A pasaxe usada polos pescadores antes da construción da porta chamábase Tjärhålet, o burato do alcatrán, debido a que nese lugar, no lado da cidade, cubríanse as cordas de alcatrán durante aIdade Media. A Sociedade DBW (De Badande Wännerna) foi a que estivo detrás dos traballos de construción da porta e o Tjärhålet converteuse na Tjärporten (a porta do alcatrán). Finalmente pasaría a coñecerse co seu nome actual xa que a pronuncia en sueco deses dous nomes é semellante.  Segundo a tradición, as parellas que atravesan a porta deben deterse aquí e bicarse. Hai numerosas inscricións románticas nas pedras da porta.

 Sprundflaskan 
miniatura|266x266px|Sprundflaskan
Esta torre de corpo enteiro foi erixida a finais do século XIV ou principios do XV co obxectivo de reforzar a muralla como estrutura defensiva e, ao mesmo tempo, reforzar unha sección débil da muralla. A torre foi construída sobre o que anteriormente era unha porta dobre, pero que se pechou en canto se construíu unha abertura máis pequena na torre. A torre foi dotada, no momento da súa construción, de troneiras para canóns e seteiras para besteiros.Visby stadsmur, Otto Janse, p. 18 O nome Sprundflaskan utilízase dende finais do século XVII e pode que recibise ese nome, que vén significando "a botella fendida", polo seu aspecto de botella.

 Murfallet 
Como o nome indica (algo así como "o muro caído" en galego), trátase dunha parte derrubada da muralla que tamén pode conter vestixios dunha torre anterior. Fóra de Murfallet, cara o mar, hai un outeiro que podería conter restos da muralla derrubada.Falck 1994, p. 29 A partir de 2014 utilízase como paso para vehículos.

 Jungfrutornet 
Jungfrutornet (a torre da doncela) foi erixida durante o século XV para reforzar as defensas da cidade contra os atacantes que viñan do mar. Segundo a tradición, o seu nome deriva da lenda da filla de Nils Guldsmed de Unghanse, Öja, na parte sur de Gotland. Suponse que foi emparedada na muralla como castigo por traizoar a cidade ao deixar entrar o rei Valdemar IV de Dinamarca e as súas tropas en Visby durante a campaña de 1361. Investigacións recentes estableceron que a torre non existía naquel momento. É máis plausible que o nome derive dunha unidade de medida coñecida como jungfru (8,2 centilitros).Falck 1994, pp. 30

 Silverhättan/Kames 
miniatura|Silverhättan
Silverhättan é a torre máis nova da muralla circular de Visby e foi construída pola Orde Teutónica, que dominou Gotland de 1398 a 1408. A torre recibiu o nome de Kames no século XVII e provén da palabra latina comes, que significa conde. Silverhättan (o casco de prata) refírese a unha cuberta de tellado brillante que a torre tiña anteriormente, probablemente de chapa de chumbo. A torre pertence ao grupo máis novo de torres defensivas da muralla e está situada nuha esquina entre a parte da muralla que dá ao mar e a parte que dá á terra, ao noroeste da cidade. Está sostida por dous grandes contrafortes. Na parte superior, no exterior do terceiro andar, orixinalmente había un cadafalso de madeira para arqueiros.Janse & Svahnström 1984, pp. 14-15 No mesmo andar había un lugar onde se podía acender lume que se usaba principalmente para fins de sinalización. A principios do século XVIII, durante a Gran Guerra do Norte, as seteiras ampliáronse ata converterse en grandes aperturas, xa que se temía que os rusos, que anteriormente devastaran a costa leste de Gotland, atacasen Visby. O gobernador e maior xeneral Anders Sparfeldt equipou parte da muralla, das torres da muralla e das portas con armas de fogo. Silverhättan era un posto avanzado ao norte e a torre, situada estratexicamente, servía como fortificación clave para asegurar a praia ao longo da parte da muralla que daba ao mar.Falck 1994, p. 33

 Snäckgärdsporten 
miniatura|Snäckgärdsporten
Snäckgärdsporten (a porta de Snäckgärd)  tivo varios nomes ao longo dos anos, entre eles o de Västerport (a porta oeste). O nome presente provén do feito de que a porta está orientada cara a Snäckgärdsbaden, unha zona de baño a un par de quilómetros ao norte da cidade. É unha das torres de acceso máis antigas da muralla.Janse & Svahnström 1984, pp. 15-16 Durante o século XVIII, a porta foi bloqueada e non se volveu abrir ata 1885, en relación coas obras de reconstrución. Dende a década de 1840 e durante unhas décadas despois, a propia sala da porta utilizouse como parte dun establecemento que servía café, té e punsch. A propia porta ten ranuras para un rastrillo. Isto servía como protección contra asaltos hostís con armas como arietes. Ademais contaba cun conxunto adicional de muros internos que proporcionaban unha boa defensa para os puntos relativamente débiles que eran as portas.Falck 1994, p. 33 Antes da tempada turística de 2009 construíronse novos pisos e escaleiras internas de madeira na torre, converténdose así nun novo miradoiro da cidade. Accédese á torre desde o interior da muralla a través dunha pasarela e unha escaleira desde a Silverhättan.

 Lübeckerbräschen 
Lübeckerbräschen (a brecha de Lübeck) é o nome dunha sección parcialmente derrubada da muralla norte. É posible que fose aquí onde as forzas de Lübeck atacaron a cidade en 1525. Nese lugar atopáronse varias puntas de frecha durante as escavacións arqueolóxicas. No momento do asalto, unha parte significativa de Visby foi incendiada, e as igrexas e mosteiros foron saqueados. Moitos deles nunca foron reconstruídos e Visby alberga un gran número de ruínas de igrexas. Investigacións recentes indican que o derrube da muralla non estivo relacionado co asalto de 1525, pero a localización pode coincidir co lugar do ataque. Na parte arrasada da muralla había unha pequena torre de sela sobre a mesma que, cando se derrubou, arrastrou con ela unha parte substancial do muro. Esa parte da muralla estaba erixida sobre un terreo inestable e isto pode ter provocado o movemento dos seus cimentos provocando o derrube.

 Tranhustornet 
miniatura|Sankt Göransporten
Tranhustornet, a torre do aceite de peixe, é unha gran torre que se atopa ao leste da Lübeckerbräschen. Nun mapa do século XVIII a torre está marcada como un lugar para extraer aceite de peixe, de aí o seu nome. Ao leste da mesma atópanse os restos dunha casa de pedra que é máis antiga que a muralla.Falck 1994, pp. 37-39

 Sankt Göransporten 
O camiño que sae desta porta vai dende o centro da cidade cara o asilo de pobres e igrexa de San Göran, agora en ruínas, no norte de Visby.Janse & Svahnström 1984, p. 19 Fóra da porta, unha ponte de pedra cruza Nordergravar (o foso norte), unha parte do sistema defensivo medieval. Nos documentos antigos, a porta chámase Andre Lång Henrik (o outro Henrik o alto) e este pode ser o seu nome medieval. Durante o século XIX era coñecida como Ödeporten (a porta abandonada) e a principios do século XX comezou a coñecerse polo seu nome actual. A súa construción pódese relacionar coa construción do asilo e da igrexa xa mencionados, que era un gran complexo medieval para leprosos. Ata principios do século XVIII a porta usouse como pasaxe cara a antiga zona do asilo, pero a mediados dese século XVIII foi tapiada, posiblemente en relación coa instalación dunha lareira na torre. A lareira utilizábase para ferver alcatrán para un fabricante de cordas no lado interior da muralla. A torre da porta foi atacada por unha máquina de asedio, como demostra unha pedra de catapulta que aínda está cravada nunha das fendas do cuarto andar. A ponte que vai dende a torre a través do foso foi reconstruída en 1901. A ambos os dous lados da torre da porta hai aberturas de dúas torres de sela que se derrubaron no século XIX.Falck 1994, p. 40

 Långa Lisa 
Långa Lisa (Lisa a alta), cos seus seis andares, é a torre máis alta da muralla. A construción conservou o seu nome medieval orixinal. Durante un exame da torre en 1901 atopáronse varias pedras de catapulta nos nichos dos andares superiores que formaban parte do seu arsenal.

 Norderport 
miniatura|Norderport
Norderport (a porta norte) é unha das torres máis antigas da muralla da cidade e era a entrada principal á vila para persoas e mercadorías da parte norte da illa. Orixinalmente, só había unha porta sinxela na muralla. A fenda orixinal para a barreira de peaxe, revestida de madeira, aínda é visible. O arco da porta probablemente foi reconstruído cando se erixiu a torre, cambiandose probablemente dun  arco de medio punto a un apuntado. Norderport e Österport son as torres de porta máis vellas, probablemente erixidas pouco despois da construción da primeira muralla, posiblemente xa en 1280. 

Norderport atópase nunha ladeira empinada. É de construción robusta e, polo tanto, tiña unha boa capacidade defensiva. As portas exteriores de madeira estaban reforzadas cun rastrillo. Aínda existen aberturas para cadeas e cordas para tirar del cara arriba. A través doutras aberturas, podíase verter auga sobre o rastrillo se un inimigo intentaba prenderlle lume.Janse & Svahnström 1984, pp. 19-20 Nos marcos exteriores da porta hai aneis de ferro fixados. Probablemente estes usábanse para asegurar unha cadea que se podía estirar ao longo da entrada. En tempos de paz, as portas normalmente estaban abertas e a entrada só estaba bloqueada pola cadea. 

O piso por riba do arco da porta tiña un muro cara á cidade que foi demolido. No piso había unha lareira cuxo conduto de fume está integrado na cachotaría e ábrese ao exterior da crista da muralla, o que demostra que a porta podería estar vixiada permanentemente durante todo o inverno. En varios dos pisos, as fendas das seteiras foron ampliadas para acomodar canóns. Isto fíxose en 1710. Na parte superior da torre hai vestixios dunha galería exterior de madeira para arqueiros. No século XVII, un incendio consumiu todas as partes de madeira da muralla dende Norderport ata Silverhättan.Falck 1994, pp. 46-49 No presente a porta é unha das poucas que poden ser utilizadas por coches.

 Mynthuset 
miniatura|Mynthuset
Mynthuset (a casa da moeda) está situada xunto a Norderport, e malia o seu nome, non hai probas de que este edificio funcionase algunha vez como unha casa da moeda. Os muros norte e leste do edificio forman parte integral da muralla da cidade, o que suxire que o edificio existía antes da construción da mesma. Os exames dendrocronolóxicos demostraron que a casa da moeda foi construído arredor de 1225 e probablemente incorporado á muralla na década de 1280.Falck 1994, p. 49Andrén 2011, s. 95 Probablemente o edificio se utilizase como aduana, como suxiren o nome, a localización e o feito de que o edificio é máis antigo que a muralla. O feito de que a casa sexa máis antiga que muralla tamén indica que estaba situada onde Visby tiña aduanas desde tempos antigos. Tamén é posible que se utilizase para almacenamento. Está aliñado en diagonal, en relación coa muralla. Debido á súa localización, era difícil construír a muralla diante dela e optouse por incorporalo, reforzado e convertido nunha das torres da muralla. A casa ten tres andares.Hildebrand & Haglund 1893, pp. 128-129 No gablete norte aínda son visibles as portas para meter e sacar mercadorías tapiadas. Os muros sur e oeste desapareceron tras un incendio devastador.

 Smörasken 
miniatura|Smörasken 
Smörasken (a caixa da manteiga) é unha das dúas capoeiras (a outra é a Sparbössan) construídas no século XVI e que se usaban para o chamado fogo de flanqueo na defensa da muralla. Ámbalas dúas están conectadas a torres completas e son fortificacións semicirculares que sobresaen da muralla. Nesta disposición, coincidían as doutrinas militares de dúas épocas separadas: as bestas e as armas de fogo. Os besteiros gardaban a torre, erguida en altura e de difícil acceso, fronte ás tropas que xa empregaban armas de fogo. A introdución de armas de fogo supoñía o risco de facer a muralla máis vulnerable e, polo tanto, introducíronse as capoeiras. Estas permitían o fogo de flanqueo ao longo da muralla con canóns. As capoeiras tiñan tres andares, un soto baixo e, enriba, dúas cubertas de artillería. O nome Smörasken aparece nun mapa de Visby de 1723.Falck 1994, pp. 54-59

 Brunnsporten 
Brunnsporten. A cidade de Visby dentro da muralla sempre tivo escaseza de auga, con só uns poucos pozos. En 1863 cavouse un pozo no Östergravar (o foxo leste) fóra da parte oriental da muralla. Ao mesmo tempo construíuse a porta, cuxo nome significa a porta do pozo, para facilitar o acceso ao mesmo.Falck 1994, p. 56 Cando se fixo a porta, o deseño tomouse das portas e igrexas da illa, dándolle así unha forma diferente á de todas as outras portas da muralla.Hildebrand & Haglund 1893, p. 129

 Dalmanstornet 
miniatura|Dalmansporten
Dalmanstornet (a torre Dalman)  foi construída como unha torre de acceso para unha porta na muralla máis antiga. O nome fai referencia a un dos vicegobernadores de Gotland, L. R. Dalman. No lado interior había muros defensivos paralelos que reforzaban a porta e aumentaban a súa capacidade defensiva. Na fachada exterior, por riba da bóveda da porta orixinal, hai restos dun nicho destinado a albergar a estatuíña dun santo ou un escudo de armas. Nalgún momento, este elemento decorativo foi probablemente trasladado a un lugar por riba do rastrillo. A sala da torre, con bóveda de canón, ten bancos integrados na parede, e nunha sala do piso superior hai unha lareira cunha cheminea que leva á parte superior da torre. Debido á súa altura (uns 17 metros), utilizouse como axuda á navegación para os barcos que navegaban cara Visby. En 1784 a torre foi convertida nun celeiro e, ao mesmo tempo, o lado aberto cara á cidade foi tapiado e a torre recibiu o tellado a dúas que ten no presente.Janse & Svahnström 1984, pp. 22-24

 Sparbössan 
Sparbössan, que ven significando "o peto" e recibiu o seu nome porque a súa forma aseméllase ao dun vello peto para meter cartos, é a outra capoeira da muralla e foi construída no foso leste a uns 65 metros ao sur da Dalmanstornet a mediados do século XVI. Dende a década de 1830 ata 1900, a zona diante dela utilizouse como campo de tiro, e o muro da capoeira aínda conserva marcas de disparos de rifle.

 Österport 
miniatura|Österport
Österport (a porta leste) era a porta da estrada que levaba ao leste e ao centro de Gotland. Posiblemente foi unha importante ruta de comunicacións dende o comezo do asentamento en Visby. Sobre a antiga porta erixiuse unha torre de cinco andares. Tres dos andares carecían de aberturas cara á cidade. Na habitación enriba da bóveda da porta había unha lareira e unha latrina, o que demostra que a porta estaba vixiada permanentemente. Nun relato dinamarqués de 1633 (Chronica Guthilandorum de Hans Nielssön Strelow), afírmase que o Österport tiña unha "fermosa agulla", que foi destruída nun incendio en 1610.Falck 1994, pp. 60-63 Durante os tempos turbulentos da década de 1710, a torre estaba armada con canóns. No século XVII as defensas exteriores da torre da porta aínda se conservaban. Estas consistían en dous muros paralelos que se estendían perpendicularmente uns 25 metros desde a muralla, proporcionando así protección para as portas e as pontes que cruzaban o foso. Todas as proclamacións do maxistrado e outros avisos oficiais foron colocados nas portas da cidade e en Stora Torget ata 1811, cando comezou a publicarse o Wisby Tidning, o primeiro xornal da illa.  En 1873 aínda se conservaban as portas de madeira en Norder-, Söder- e Österport. As portas de madeira de Österport están agora no patio do Museo de Gotland.Janse & Svahnström 1984, p. 24 

A superficie da estrada que atravesaba a porta é aproximadamente 1 metro máis alta que cando se construíu a porta, xa que se foron engadindo sucesivamente capas de superficie da estrada. No presente Österport está aberta ao tráfico peonil e ao zona ao leste da mesma converteuse na zona comercial coñecida como Östercentrum, construída na década de 1970.

 Kvarntornet 
O nome da torre, a torre do muíño, coñécese desde principios do século XVII. O historiador danés Jakob Langebek menciona no seu diario de 1753-1754 que visitou a torre e que constaba de tres andares cheos de muíños de man nos que as criadas dos burgueses moían malte e grans.Janse & Svahnström 1984, p. 25 Coñécense torres en murallas medievais con usos similares en varias cidades alemás, como en Rothenburg ob der Tauber e Dinkelsbühl. Durante o século XIX, producíase snus nunha pequena fábrica establecida na torre. A torre é semicircular, o que é infrecuente en Visby pero común nos estados bálticos. A torre foi construída como parte da primeira muralla e mantívose intacta cando se aumentou posteriormente a altura. Agás Söderport, ningunha outra torre da muralla ten unha cachotaría tan ben feita como a Kvarntornet. Dentro da torre aínda son visibles as aberturas dunha antiga galería de arqueiros. A torre orixinalmente tiña cinco andares e unha parte superior con ameas. Orixinalmente, o lado da torre que daba á vila estaba completamente aberto, e máis tarde engadiuse un muro que cubría ese lado. O tellado a dúas augas data do século XVIII. Na fachada da torre aínda se ven dúas pedras que foron esnaquizadas por balas de canón.Falck 1994, pp. 64-66

 Skolporten 
Esta pequena porta, a porta da escola, fíxose para facilitar a entrada e a saída dos nenos cando se construíu unha escola primaria fóra da muralla en 1891. Desde entón, foi ampliada varias veces e a muralla foi parcialmente nesta zona.Falck 1994, p. 66 No presente é unha das zonas polas que se permite o paso dos coches.[27] A escola, agora coñecida como Solbergaskolan, aínda se atopa fóra da porta.

 Tjärkokeriet 
miniatura|Tjärkokeriet
Trátase dunha pequena casa construída na muralla. Durante un tempo, aquí fervíase alcatrán de madeira, de aí o seu nome, que vén significando o lugar onde se coce alcatrán. O alcatrán empregábase para impregnar cordas, fabricadas nunha liña de cordado en Södra Murgatan. A casa foi construída antes da muralla, probablemente como almacén. Incorporárona á muralla máis antiga, elevárona e finalmente converteuse nunha torre defensiva. O edificio rectangular ten un soto e, enriba del, unha única habitación dividida en dñuas seccións e sostida por unha bóveda de canón. A entrada principal foi tapiada, pero aínda se poden ver vestixios dela na fachada sur, na parte do edificio que está no exterior da muralla. Hai unha abertura enriba da entrada no lado da casa que dá á muralla e á cidade; esta pode que servise como porta para meter e sacar mercadorías do edificio. O tellado de lousas probablemente data da época na que o edificio se utilizaba como fábrica de alcatrán. 

O edificio e a muralla adxacente posiblemente foron arrasados ​​en 1449, cando as forzas pertencentes a Erik de Pomerania loitaban contra un exército sueco asediador. Erik de Pomerania disparou contra o exército sueco con canóns dende o castelo de Visborg. O exército sueco estaba acampado nas proximidades, preto da igrexa (agora desaparecida) dedicada a San Miguel. Segundo informes contemporáneos, moitos dos soldados suecos morreron e a igrexa sufriu graves danos. É posible que a muralla sufrise danos substanciais durante os combates.Falck 1994, pp. 67-68

 Stor Cristin 
Stor Cristin (gran Cristin) é unha das torres máis grandes da muralla, aínda que se sabe pouco sobre a súa historia. O nome é probablemente medieval e, nun mapa realizado en 1690, tamén é o nome da propiedade adxacente.

 Kajsartornet 
miniatura|Kajsartornet
Cando a primeira fase da construción da muralla estaba case rematada, engadíronse as torres de lonxitude completa. A primeira foi a Kajsartornet ou simplemente Kajsarn. O seu nome coñécese desde 1750, pero pode ser máis antigo e refírese á palabra sueca para emperador (kejsare). A torre ten forma cadrada e a parte principal do edificio está no exterior da muralla. Do mesmo xeito que a Kruttornet, esta torre orixinalmente non tiña aberturas e parece que se usaba principalmente para almacenamento. Cos seus muros de 2,6 metros de grosor e a súa impresionante altura, era a torre máis forte da parte oriental da muralla, como o era a Kruttornet no oeste. É posible que a torre fose o almacén central da cidade para equipamento militar. A entrada orixinal de arco de medio punto da planta baixa aínda é visible na fachada oeste. A torre orixinalmente tiña catro andares e, polo tanto, era máis alta que no presente. O piso superior probablemente estaba aberto no lado da cidade e tiña unha galería para arqueiros. Pódese acceder a dous dos tres andares superiores a través dunha escaleira exterior. A torre serviu a partir de principios da década de 1680 como prisión da cidade, e no presente hai un museo da prisión alí.Janse & Svahnström 1984, p. 26 A curandeira Brita Biörn foi encarcerada alí en 1738. En 1782 construíuse unha prisión do condado especificamente para o caso ao sur da torre, xa que o Kajsarn considerábase demasiado primitivo e pequeno naquel momento, cando comezaron a difundirse ideas máis humanistas sobre a organización penal. A prisión do condado estaba conectada á torre e foi demolida en 1886. Aínda se poden ver vestixios dela no lado da cidade da muralla.Falck 1994, pp. 69-70

 Kajsarporten 
A porta recibe o nome da Kajsartornet adxacente e no presente é unha das portas a través das cales os coches poden pasar. A porta coñecíase orixinalmente como Maria Bönderbys port, é dicir, a porta de Maria Bönderby, unha muller que tiña gando no interior da cidade e solicitou abrir unha porta para poder sacalo a pastar no exterior sen ter que ir outras portas. Foi construída en 1661.

 Huset med målningarna 
Huset med målningarna (a casa coas pinturas) é unha das casas máis antigas de Visby. Foi construída a mediados do século XIII, anterior á muralla, e, polo tanto, foi incluída nela cando se erixiu. Segundo a tradición a casa serviu de aloxamento para os hóspedes da abadía de Solberga. Durante o século XIV foi unha das casas da parte da cidade onde vivía a xente pobre, e durante o século XVII albergou artesáns e comerciantes. Dende o século XIX os comerciantes utilizaron a casa e no presente a casa utilízase principalmente para almacenamento. As paredes e o teito abovedado do piso superior están cubertos con pinturas renacentistas. Accédese á casa a través do soto no lado da cidade da muralla. As portas e as aberturas nos lados leste e norte da fachada indican que a casa tivo unha vez escaleiras ou escaleiras exteriores de madeira ata un relanzo de madeira fóra do primeiro andar e ata o faiado. O soto tamén alberga un antigo pozo en desuso.

 Valdemarsmuren 
Valdemarsmuren (a muralla de Valdemar) é unha parte da muralla que foi danada e reconstruída nalgún momento descoñecido. A crista da muralla é diferente á doutras partes orixinais, xa que ten almeas, e esta sección tamén carece de seteiras. Segundo a lenda, é a parte da muralla que o rei Valdemar IV de Dinamarca e as súas tropas derrubaron, e pola que marcharon a través da brecha, trece homes en paralelo, cando entraron en Visby en 1361. Investigacións posteriores demostraron que a muralla non foi completamente demolida ata o nivel do chan. No lado da muralla que dá á cidade, os arcos a nivel do chan do muro orixinal aínda están intactos.

 Söderport 
miniatura|Söderport
Söderport (a porta sur) está situada na esquina da muralla onde se unen as seccións sur e leste. O seu nome é probablemente medieval e pódese atopar nos mapas urbanos máis antigos conservados de Visby. A porta exterior de madeira conservouse no seu lugar orixinal ata 1873. Non se atoparon rastros dunha porta anterior, polo que se supón que a torre da porta de Söderport foi construída nunha fase posterior. A diferenza doutras torres de portas, esta está construída delicadamente con xuntas moi finas. Os muros da torre só se conservan ata os 6,5 metros. O terreo que rodea a torre non se elevou desde a construción da porta e, polo tanto, conservou as súas proporcións orixinais.Falck 1994, p. 74 A torre ten unha habitación con bancos de pedra e un teito sostido por unha bóveda de aresta. Hai dous nichos na habitación, un dos cales contén unha dobre cara esculpida moi erosionada, o único elemento decorativo da porta.Janse & Svahnström 1984, p. 28 No segundo andar só sobreviviu o muro sur. Orixinalmente, como nas outras portas principais, había unha habitación cunha lareira aquí. Durante un exame arqueolóxico en 1902, atopáronse varios obxectos que pertenceran ao arsenal da porta. Os obxectos, puntas de frecha e partes de armas de fogo, atopáronse nunha parte da torre que sufrira un incendio. Os obxectos datan da época medieval ata principios do século XVII. Os rastros de lume posiblemente poidan estar relacionados cun incendio en 1611, que devastou partes da cidade e da muralla.Janse & Svahnström 1984, p. 29 En 1947, debido ao aumento do tráfico, fixéronse dúas aberturas máis pequenas para peóns na muralla a ambos os dous lados da torre.Falck 1994, p. 75 A estrada principal cara á parte sur de Gotland pasaba por esta porta.

 Grå Gåsen 
Grå Gåsen (o ganso gris) e Store Henrik (gran Henrik) son as torres máis baixas da muralla. Ambas alcanzan uns 12-13 metros, en oposición aos 16-23 metros da maioría das torres. Os nomes de ambas torres son probablemente os seus nomes orixinais. Entre 1726 e 1887, a zona dentro da muralla entre estas torres utilizouse como campo de probas militares e as dúas torres reconstruíronse para almacenamento.Falck 1994, p. 75

 Store Henrik 
Esta e as outras torres de lonxitude completas ao longo da parte sur foron as primeiras torres puramente defensivas que se engadiron á muralla. En certos aspectos tamén difiren das outras torres da muralla, xa que se colocaron de forma bastante cadrada sobre ela, cun lado que tamén sobresae cara ao lado da cidade. Posteriormente, construíronse torres aliñadas coa muralla, coa fachada frontal orientada cara ao exterior, sobresaíndo da liña da muralla. As torres do tramo sur tamén teñen un carácter máis robusto e mostran máis elementos románicos.

 Skansport 
miniatura|Skansport
Skansport recibe este nome porque está situado xunto ao bastión de Skansen Havsfrun, construído en 1712. Esta pasaxe abriuse en 1879, en parte para permitir que a artillería tirada por cabalos se despregase fóra da cidade máis rapidamente e en parte para mellorar as comunicacións cos novos suburbios do sur de Visby.Falck 1994, p. 79 Os coches poden pasar por esta porta.

 Skansen Hafsfrun 
Skansen Hafsfrun (o bastión da doncela mariña) é un bastión que non forma parte da muralla orixinal. Foi construído fóra, pero conectado á muralla a principios do século XVIII, como plataforma para canóns. Nin o bastión nin os canóns foron empregados nunca en ningunha actividade bélica. Colocáronse oito canóns nel para defender o porto e a parte sur da muralla. Isto fíxose ao mesmo tempo que se abastecían de canóns e artillería a Silverhättan, Norderport e Österport.

 Slottsmuren 
Slottsmuren (a muralla do castelo) está situada na esquina suroeste e orixinalmente había unha torre chamada Segeltornet (a torre da vela). Os cimentos restantes da torre mostran que era máis forte que as outras torres da parte sur da muralla.Hildebrand & Haglund 1893, p. 126 Do mesmo xeito que a Kruttornet, a Segeltornet carecía de aberturas cara á cidade. Un muro lateral ía desde a torre pola ladeira baixando ata o mar, prohibindo o paso polo exterior da parte da muralla que daba ao mar. Xunto aos restos da Segeltornet, no lado leste, consérvanse unha sección da murallae unha porta da muralla máis antiga, a Lantporten.Janse & Svahnström 1984, pp. 31-32 Esta porta tamén servía como pasaxe entre o patio interior do castelo de Visborg e as estruturas defensivas exteriores.Janse & Svahnström 1984, p. 11

 Stora Strandporten 
Stora Strandporten (a porta grande da costa) é tamén coñecida como Donnersporten (a porta Donner). Non hai restos visibles da porta orixinal, cuxos cimentos se atoparon durante unha escavación arqueolóxica en 1989. Atópase na parte oeste da muralla, a que dá ao mar. Parte dese muro está incorporado á fachada da cidade da Donnerska Huset (a casa Donner) ao sur da porta que no presente funciona como centro de información turística. A porta orixinal probablemente aínda estaba en pé en 1710 e a nova construíuse durante a restauración da casa adxacente en 1810.Falck 1994, pp. 82-88

 Lilla Strandporten 
Lilla Strandporten (a porta pequena da costa) é unha das portas máis antigas da muralla. Formaba parte da primeira muralla e foi reconstruída durante o século XIII. Na súa parte superior aumentouse a altura da muralla e as fendas orixinais foron pechadas. Foi unha das portas máis importantes durante a Alta Idade Media, xa que conectaba o antigo porto coa Rolandstorget (a praza de Roland), onde se atopaba o primeiro concello da cidade.

 Fiskarporten 
Fiskarporten (a porta dos pescadores) atópase xunto á Kruttornet. Foi construída durante a última parte da Idade Media, probablemente no século XV. Levaba a un pequeno porto pesqueiro que podía estar adxacente ao porto principal.Janse & Svahnström 1984, p. 14 Dende 2014 utilízase como paso para coches.

 Notas 

 Bibliografía 

 Andrén, Anders (2011). Det medeltida Gotland: en arkeologisk guidebok. Lund: Historiska Media. Libris 12028545. ISBN 978-91-85873-83-8
 Falck, Waldemar (2000). A cultural and historical walk around Visby town wall: world heritage site (First English ed.). Visby: Gotlands fornsal. ISBN 91-88036-37-5. SELIBR 7768524

 Falck, Waldemar (1994). Visbys stadsmur: en kulturhistorisk vandring (1 ed.). Stockholm: Riksantikvarieämbetet. ISBN 91-7192-924-X. SELIBR 7619272.

 Hildebrand, Hans; Haglund, Robert (1893). Wisby och dess minnesmärken. Stockholm: Wahlström & Widstrand. SELIBR 8222483



Categoría:Murallas