Bombardeo de Kōbe

Os bombardeos de Kōbe, (en ) os días 16 e 17 de marzo de 1945, formaron parte da campaña de bombardeos estratéxicos levada a cabo polos Estados Unidos de América contra obxectivos militares, civís e centros de poboación no Xapón, durante a fase final da guerra do Pacífico e no marco da campaña sobre as illas xaponesas. A cidade volvería ser bombardeada nos meses posteriores.

 Contexto histórico 
Kōbe era, na época, a sexta cidade máis grande do Xapón, cunha poboación dun millón de habitantes. As vivendas estaban construídas principalmente de madeira e, polo tanto, eran altamente inflamables, propicias para iniciar e manter grandes incendios. En segundo lugar, tratábase do maior porto do país, que acollía a maior concentración de estaleiros e fábricas de motores mariños. Kōbe era tamén unha cidade de gran importancia para o transporte e os negocios: as estradas nacionais atravesaban a cidade, especialmente a zona comercial máis conxestionada, e contaba con instalacións industriais para a produción de aceiro, maquinaria, caucho, equipamento ferroviario e material de artillaría. Finalmente, a escasa subministración de auga —limitada a tres encoros— e o deficiente equipamento de loita contra incendios creaban un contorno especialmente propenso á propagación de lume.

 Cronoloxía 

 4 de febreiro 
Tralas probas realizadas no conxunto Japanese Village dos Dugway Proving Grounds, Curtis LeMay, das Forzas Aéreas do Exército dos Estados Unidos, ordenou que bombardeiros Boeing B-29 Superfortress lanzasen bombas incendiarias para queimar as casas xaponesas, construídas na súa maioría con madeira e papel, nun bombardeo en alfombra “experimental” contra Kōbe o 4 de febreiro de 1945.

 16-17 de marzo 
Os días 16 e 17 de marzo de 1945, un total de 331 bombardeiros estadounidenses B-29 lanzaron un ataque con bombas incendiarias contra a cidade de Kōbe. A operación foi executada polas tres ás do XXI Bomber Command: a 73ª, a 313ª e a 314ª. O raid realizouse en honra do brigadier xeneral LaVerne Saunders, que nese momento atopábase no Hospital Walter Reed General recuperándose das feridas sufridas nun accidente aéreo.

O ataque tivo como obxectivo catro áreas principais: o canto noroeste da cidade, a zona situada ao sur da liña férrea principal, a área ao noroeste da estación ferroviaria principal e a zona ao nordeste do terceiro obxectivo. Como consecuencia das tormentas de lume xeradas, confirmouse a morte de 8.841 residentes, e destruíuse unha superficie de tres millas cadradas —o 21 % da área urbana de Kōbe—. Naquel momento, a cidade cubría unha extensión de 36 km². Máis de 650.000 persoas perderon as súas vivendas, e arredor dun millón sufriron danos nas súas casas.

Durante o ataque, detectáronse 280 cazas xaponeses, dos cales 96 chegaron a enfrontarse aos B-29 en 128 ataques; isto representaba unha proporción máis elevada de cazas avistados respecto dos que entraron en combate que a rexistrada até entón nun ataque nocturno sobre o Xapón. Tres bombardeiros foron perdidos durante a operación, aínda que se descoñecen as causas concretas. Dous tripulantes destas aeronaves abatidas —o sarxento Algy S. Augunus e o segundo tenente Robert E. Copeland— sobreviviron e foron capturados polos xaponeses. Posteriormente, foron xulgados por un tribunal convocado apresuradamente polo “bombardeo indiscriminado” de Kōbe e Osaca, condenados á morte e executados por un pelotón de fusilamento.

 Outras datas 
O 5 de xuño dese mesmo ano, Kōbe foi bombardeada de novo. As bombas incendiarias lanzadas por 530 bombardeiros destruíron 9,8 km², e o 51 % da súa superficie edificada resultou danada.

Ademais dos ataques incendiarios, Kōbe foi obxectivo dun ataque de precisión con B-29 contra a industria, de tres operacións de minado naval e dunha incursión de caza-bombardeiros:

 11 de maio de 1945: 92 B-29 atacaron a industria aeronáutica Kawanishi.
 18 de xuño de 1945: 25 B-29 colocaron minas navais en varias áreas, incluídas as augas próximas a Kōbe.
 28 de xuño de 1945: 29 B-29 colocaron minas navais en tres portos, incluído o de Kōbe.
 19 de xullo de 1945: 27 B-29 colocaron minas navais en varias zonas, incluídas as augas próximas a Kōbe.
 30 de xullo de 1945: Cazas atacaron aeródromos, vías férreas e obxectivos tácticos en toda a área de Kōbe/Osaka.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Hotaru no haka, filme de 1988.

Categoría:Historia do Xapón
Categoría:Segunda guerra mundial