Partido nas ruínas de Stalingrado

O "partido nas ruínas de Stalingrado" foi un histórico partido amigable de fútbol celebrado o 2 de maio de 1943 na Stalingrado liberada, en plena segunda guerra mundial.

O encontro enfrontou ao Spartak Moscova contra un equipo local de xogadores coñecido como o Dinamo de Stalingrado. O equipo de Stalingrado gañou por 1-0.

Este evento deportivo foi organizado por iniciativa dos líderes do NKVD e do goberno da cidade. A idea era crear un ambiente festivo entre a poboación, demostrando que a cidade volvía á vida plena. Os organizadores do evento deportivo eran conscientes da importancia psicolóxica do encontro e do sentimento de unidade que podía provocar, e que precisaban para a reconstrución de Stalingrado.

 Organización do partido 
A idea do partido xurdiu en Moscova, no Comité Deportivo de Toda a Unión, e foi apoiada e aprobada polas organizacións do Partido Comunista. O plan para o encontro foi desenvolvido polo comité rexional do partido, o comité rexional do Komsomol e representantes das organizacións de Educación Física.

Tras o final da batalla de Stalingrado, na que participaron numerosos xogadores de fútbol de equipos de Stalingrado, como o Traktor, Vasilii Ermasov foi nomeado secretario executivo do consello rexional da sociedade Dinamo. A principios de abril, foi convocado polo primeiro secretario do comité rexional do partido, Aleksei Chuianov, xunto ao representante do consello rexional do Dinamo, A.I. Voronin, e o secretario rexional do Komsomol, V.I. Levkin. O tenente xeneral Alexander Voronin preguntoulle a Vasilii Ermasov cal era a mellor maneira de celebrar o Primeiro de Maio na cidade, ao que Ermasov respondeu coa proposta dun partido de fútbol "para que a xente poida ver cos seus propios ollos que a cidade está viva".

Chuianov aprobou o plan e solicitou que se informase a Vasilii Snegov, presidente do Comité Deportivo de Toda a Unión. Nunha reunión deste comité, decidiuse celebrar un partido entre o Dinamo de Stalingrado e o Spartak de Moscova.

 Preparación do partido 

 Estadio 
O único lugar axeitado para o partido era o estadio da fábrica Azot, situado nos arredores do sur da cidade, en Beketovka, que sufrira menos danos durante a batalla de Stalingrado. O estadio restaurouse ao seu estado orixinal, retiráranse os canóns antiaéreos e nivelouse o campo. Centos de voluntarios axudaron a encher cráteres e retirar a metralla. Instaláronse porterías e valáronse os campos de fútbol, acomodáronse os vestiarios e as zonas de almacenamento e erixíronse pequenas bancadas para espectadores, con capacidade para aproximadamente 3.000 persoas.

 Dinamo 
Ás ordes de Sergei Plonsky, os xogadores do Dinamo adestraron durante dúas semanas, nas que o técnico se asegurou de que a carga de traballo aumentase gradualmente, con coidado de non sobrecargar os xogadores e de garantir que estivesen en forma óptima para o partido.

 Spartak 
A mediados de abril de 1943, todo o equipo do Spartak de Moscova foi convocado polo Comité de Cultura Física e Deportes. O equipo foi recibido polo presidente, quen os informou de que se recibira unha solicitude de Stalingrado para enviar un equipo a un evento deportivo que se celebraría na cidade o 2 de maio. 

Na noite do 1 de maio, o Spartak agardaba a autorización de embarque no aeródromo de Moscova. Non obstante, o voo atrasouse temporalmente debido a un ataque aéreo alemán previsto sobre Stalingrado. O 2 de maio, ás 6:00 da mañá, a delegación de Moscova finalmente partiu cara a Stalingrado en dous avións. Ao chegar a Stalingrado, os xogadores do Spartak foron recibidos calorosamente polos líderes locais do partido e representantes das organizacións deportivas da cidade. O equipo foi transportado en coches sen capota a través da devastada cidade ata Beketovka.

Os moscovitas levaron consigo para Stalingrado equipamento deportivo como discos, xavelinas, balóns, redes de voleibol e uniformes de fútbol, que doaron aos xogadores do Dinamo.

 O partido 
O xogo xerou un enorme interese, cunha asistencia aproximada de entre 9.000 e 10.000 espectadores.

O núcleo do Dinamo estaba formado por xogadores do Traktor de Stalingrado. O Spartak non esperaba atopar moita resistencia seria por parte do equipo de Stalingrado, que era esencialmente un equipo pouco cohesionado.

Desde os primeiros minutos, o Spartak atacou constantemente a portería do Dinamo, coa esperanza de decidir o resultado do partido nos primeiros minutos. Pero Ermasov, o porteiro do Dinamo que fora galardoado coa Medalla ao Coraxe xusto antes do partido, detivo todos os lanzamentos moscovitas. A súa confianza contaxiou aos outros xogadores de Stalingrado, que comezaron a xogar máis abertos e estratexicamente. 

Nun momento dado, o balón caeu nos pés de Savva Pilikyan, quen despois de realizar un par de caneos pasoulle a bóla a Shlyapin e este a Alexander Moiseiev, que finalmente lanzou un potente disparo cara á portería de Anatolii Akimov. O experimentado porteiro chegou tarde e o balón entrou pola escuadra da portería, converténdose no único tanto do partido. A pesar dos seus desesperados esforzos, o Spartak non conseguiu empatar.

 Aliñacións 
Dinamo de Stalingrado: Vasilii Ermasov, Sergei Plonsky, Konstantin Belikov (c.), Alexander Kolosov, Georgy Shlyapin, Vladimir Zuev, Leonid Sheremet, Alexander Moiseev, Fedor Gusev, Ivan Frolov, Savva Pilikyan , Leonid Nazarchukyan.

Spartak de Moscova: Anatolii Akimov, Alexander Leontyev, Georgy Glazkov, Konstantin Malinin, Nikolai Morozov, Alexander Obotov, Anatoly Seglin, Boris Smyslov, Boris Sokolov, Vasily Sokolov, Vladimir Steph Sokolov, Vladimir Serap Timakov, Vladimir Shchagin .

 Legado 
miniatura|Reconstrución do partido nas ruínas de Stalingrado no estadio Zenit.
O feito de que o partido se xogase nas ruínas de Stalingrado tivo un impacto internacional e quedou marcado na historia do fútbol mundial. 

Despois do partido, o xornal londiniense The Times escribiu: «Stalingrado volve sorprender ao mundo. O segundo milagre de Stalingrado». «Que os rusos poidan volver xogar ao fútbol en Stalingrado, demostra que confían no futuro...». Revista oficial do FC Rotor, Nº 2. Volgogrado, 2013. p.38. 

O xornalista inglés Bruce Harris, ao telegrafiar unha noticia sobre o fútbol inglés desde Londres, dedicou o primeiro parágrafo ao partido en Stalingrado:

 Na literatura 
En 2008, o escritor Dmitri Rogachev recibiu o Gran Premio Literario de Rusia pola súa novela Moscova-Stalingrado, que describe os acontecementos do partido.

 Partidos de veteranos 
Volgogrado acolleu numerosas recreacións, partidos amigables, torneos e reunións de veteranos dedicados ao partido nas ruínas de Stalingrado.

 Notas 

Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas
Categoría:Partidos de fútbol