Central Sindical Independiente y de Funcionarios

Central Sindical Independiente y de Funcionarios (CSIF) é un sindicato independente español. Autodefínese como sindicato "profesional e independente", en oposición ós sindicatos de clase. O seu fin social limítase á representación e defensa dos intereses profesionais dos empregados, sexan do sector público ou do privado. A CSIF non está vinculada a organizacións extrasindicais nin partidos políticos e non defende unha ideoloxía política concreta. A Central Sindical Independiente y de Funcionarios (CSIF) forma parte da Confederación Europea de Sindicatos Independentes (CESI).

Con implantación tanto na Administración Pública de España como na empresa privada, é a primeira forza sindical na Administración Xeral do Estado e a segunda forza sindical de teren en conta a administración pública autonómica e local. Conta cunha presenza cada vez maior no sector privado, sendo a cuarta forza sindical de ámbito nacional español.

 Principios e fins de CSIF 
Segundo os seus Estatutos, os Principios e fins da CSIF son os seguintes:Estatutos CSIF

Artigo 5º Principios.

CSIF responde na súa concepción, organización e funcionamento a principios democráticos e declárase independente de calquera grupo político, económico ou doutra natureza, A súa organización, funcionamento e actuacións responderán aos seguintes principios:

a) Respecto á Constitución.

b) Apoio ás Directrices e Convenios da Organización Internacional do Traballo (O.I.T.).

c) Adhesión á Declaración Universal dos Dereitos Humanos, á Carta Social Europea e a tódolos dereitos e intereses dos traballadores.

d) A defensa dos intereses profesionais e sindicais dos seus afiliados.

e) O exercicio da democracia, da liberdade de opinión e expresión dos seus afiliados, o respecto á lexislación vixente, á imaxe da CSIF e dos seus órganos de goberno.

f) A unidade e expansión do Sindicalismo Independente e Profesional.

g) O rexeitamento a calquera acto de violencia ou coacción contra a liberdade e os dereitos do traballador.

h) A promoción do efectivo desenvolvemento da igualdade de oportunidades, reprobando de maneira expresa toda discriminación que por razón de sexo, nacemento, raza, relixión, opinión ou calquera outra condición ou circunstancia persoal ou social puidese producirse.

Artigo 6º. Fins.

1. Son fins da CSIF:

a) Representar e defender aos traballadores ante as empresas, administracións, tribunais e outros organismos, coa amplitude e medios que se requiran.

b) Demandar unha política orientada ao pleno emprego e defender o dereito ao traballo.

c) Defender e fomentar os Intereses profesionais, xerais ou específicos, dos traballadores; os sistemas de promoción baseados na capacidade, formación, méritos e responsabilidade; unhas condicións dignas de traballo; unhas pensións suficientes e uns réximes de asistencia social xustos.

d) O exercicio dos dereitos de reunión, expresión, manifestación pública e folga, na forma prevista na Constitución e Leis que a desenvolven.

e) Promover o desenvolvemento da acción e asistencia social dos traballadores.

f) Velar pola dignidade, integridade e seguridade laboral dos seus afiliados. Non permitir que estes, calquera que sexa a actividade sindical que exerzan, sexan obxecto de discriminación nin perda dalgún dos seus dereitos por pertencer ou defender os principios de CSIF.

g) Promover a Formación Continua no ámbito profesional e sindical mediante cursos, seminarios, xornadas e outras actividades.

h) Facilitar a formación cultural dos seus afiliados.

i) Fomentar a presenza institucional e social nos distintos foros de debate sociolaboral.

j) Todos os que establezan os seus órganos de goberno dentro das súas respectivas competencias e que non sexan contrarios ó dereito.

 Historia 
A súa orixe sitúase na vontade de 24 asociacións profesionais de España por confederarse á marxe dos sindicatos tradicionais.

Foi fundada o 29 de decembro de 1977 e inscrita o 24 de xaneiro de 1978 co nome de Confederación Sindical de Funcionarios
(CSF).

O seu primeiro presidente foi Andrés Borderías Martín, que foi elixido na Asemblea Xeral o 25 de outubro de 1978. Desempeñou o cargo até 1986. Sucédenlle José Luís Alemany (1986-1993), Antonio Corrales (1993-1995), Domingo Fernández (1995-2011) e Miguel Borra Izquierdo (dende 2011).

Ó longo da existencia da CSIF podemos diferenciar 4 etapas:

 1977-1979: Confederación Sindical de Funcionarios (CSF)
 1979-1991: Confederación Sindical Independiente de Funcionarios (CSIF).
 1991-2000: Confederación de Sindicatos Independientes y Sindical de Funcionarios (CSI-CSIF).
 Marzo do 2000-actualidade: Central Sindical Independiente y de Funcionarios (CSIF)

A etapa actual iníciase co Congreso de Valencia (29 de febreiro-2 de marzo de 2000). Neste congreso modernízase a acción sindical e a propia estrutura de CSI-CSIF, creando unións autonómicas con capacidade de xestión propia.

 Organización 
miniatura|Miguel Borra Izquierdo, é o actual Presidente de CSIF
Dende a súa fundación, a CSIF está organizada internamente como unha Central Sindical con 19 unións autonómicas, presente en tódalas comunidades autónomas españolas e estruturada en 11 sectores nacionais.

O órgano principal de dirección da CSIF é o Congreso Nacional, que se reúne de forma ordinaria cada catro anos, e está composto por delegados representantes das Unións Autonómicas e provinciais, e dos sectores nacionais.

O Comité Executivo Nacional é a dirección do sindicato.

 Estrutura organizativa 
miniatura|Manifestación conxunta con amplo seguimento de militantes de CSIF
A estrutura organizativa da CSIF está composta por 19 unións autonómicas membros do Consello Sindical Nacional, e está presente en tódalas comunidades autónomas de España.

 CSIF Unión Autonómica de Andalucía
 CSIF Unión Autonómica de Aragón
 CSIF Unión Autonómica de Baleares
 CSIF Unión Autonómica de Canarias
 CSIF Unión Autonómica de Cantabria
 CSIF Unión Autonómica de Castela e León
 CSIF Unión Autonómica de Castela-A Mancha
 CSIF Unión Autonómica de Cataluña
 CSIF Unión Autonómica de Ceuta
 CSIF Unión Autonómica de Comunidade de Madrid
 CSIF Unión Autonómica de Comunidade Valenciana
 CSIF Unión Autonómica de Estremadura
 CSIF Unión Autonómica de Galicia
 CSIF Unión Autonómica da Rioxa
 CSIF Unión Autonómica de Melilla
 CSIF Unión Autonómica de Navarra
 CSIF Unión Autonómica de Euskadi
 CSIF Unión Autonómica de Principado de Asturias
 CSIF Unión Autonómica de Rexión de Murcia

 Congresos e etapas de CSIF 

 1º.- Etapa da Confederación Sindical de Funcionarios (CSF) 

 Reunión Fundacional (Madrid 29 de decembro de 1977).
 Asemblea (Madrid 26 xuño e 25 de outubro de 1978). É elixido Andrés Borderías Martín presidente do sindicato.
 Congreso Unificación (Madrid 4 e 5 de xuño de 1979). Apróbase o nome do novo sindicato (CSIF) e os estatutos da agrupación xuvenil.
 Congreso Extraordinario (Madrid 10 de xullo de 1979). Adhesión á Unión Sindical Europea de Novos Funcionarios (EBJ)

 2º.- Etapa da Confederación Sindical Independente de Funcionarios. (CSIF) 

 Congreso Confederal (Madrid 1, 2 e 3 de outubro de 1982). É reelixido Andrés Borderías como presidente
 Congreso Xeral (Madrid 6 de outubro de 1984). Intégrase na Confederación de Sindicatos Independentes e é reelixido Andrés Borderías.
 Congreso Xeral Extraordinario (El Espinal, Segovia 13, 14 e 15 de xuño de 1986). É elixido José Luís Alemany López como presidente.
 V Congreso Xeral (Barcelona 10, 11 e 12 de xuño de 1988). É reelixido José Luís Almenay como presidente
 Congreso Extraordinario (Roquetas de Mar, Almería 19 de xaneiro de 1993). Modifícanse os estatutos do sindicato.
 Congreso Xeral (Madrid 26 de febreiro de 1997). Realízase unha modificación parcial dos estatutos.

 3º.- Etapa da Confederación Sindical Independente e Sindical de Funcionarios. (CSI-CSIF) 

 I Congreso Constituínte (Madrid 19, 20 e 21 de xuño de 1991). É reelixido José Luís Alemany como presidente.
 II Congreso Extraordinario (Santander 1, 2 e 3 de abril de 1993). É elixido Antonio Corrales Mayoral como presidente
 III Congreso Nacional (Toledo 29 e 30 de novembro de 1995). Modifícanse parcialmente os estatutos e é elixido Domingo Fernández Veiguela como presidente.
 IV Congreso Xeral Nacional (Madrid 8 de xullo de 1999). Establécese unha a nosa estrutura na área nacional de Acción Sindical e é reelixido Domingo Fernández Veiguela como presidente

 4º.- Etapa da Central Sindical Independente e de Funcionarios. (CSIF) 

 V Congreso Xeral Extraordinario (Valencia, 29 febreiro, 1 e 2 de marzo de 2000). Coa lema "Unidos, avanzamos", modifícanse os estatutos de CSI-CSIF.
 VI Congreso Extraordinario (Zaragoza, 5 e 6 de xullo de 2007). Dommingo Fernández é reelixido presidente.
 VII Congreso Extraordinario (Madrid, 30 de novembro de 2011). Baixo a lema "Construyendo el futuro", Miguel Borra é elixido presidente.
 VIII Congreso Nacional Xeral  (Cáceres, 1 de outubro de 2015). Miguel Borra é reelixido como presidente.
 II Congreso do Sector Nacional de AGE (Madrid, 26 de novembro de 2019).
 IX Congreso Nacional Xeral (Valladolid, 10 de outubro de 2019). Miguel Borra é reelixido como presidente.
 X Congreso Nacional Xeral (Granada, 14 de marzo de 2024). Miguel Borra é reelixido como presidente.

 Presidentes 
miniatura|Domingo Fernández Veiguela,  Presidente de Honra de CSIF desde novembro de 2010-2017
PresidentesMandatoAndrés Borderías Martín1978-1986José Luís Alemany1986-1993Óscar González Soto1993-1993Antonio Corrales1993-1995Domingo Fernández de Veiguela1995-2011Miguel Borra Izquierdo2011-

 Notas 

Categoría:Sindicatos de España
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas