Sein und Zeit

Sein und Zeit (en ) é a obra mestra do filósofo alemán Martin Heidegger, publicada orixinalmente en 1927. O libro deixou unha fonda pegada na filosofía, a crítica literaria e outros eidos. Malia o seu estatuto polémico, a súa importancia na historia do pensamento comparouse coa dos textos de Immanuel Kant e G. W. F. Hegel. O seu obxectivo é revivir a ontoloxía a través dunha análise do concepto de Dasein ou "ser no mundo". Destaca polo emprego de numerosos neoloxismos e unha linguaxe complexa, así como polo seu tratamento polo miúdo da idea de "autenticidade" como medio para comprender e afrontar as posibilidades únicas e finitas dos individuos.

 Contexto 
Como indicou Richard Wolin, a obra "adoptou implicitamente a crítica da sociedade de masas" representada con anterioridade por Søren Kierkegaard e Friedrich Nietzsche. Este tipo de "queixas elitistas sobre a 'ditadura da opinión pública' eran comúns entre os mandaríns xermanos dos 20", segundo Jürgen Habermas. Ademais, en Sein und Zeit "abunda unha sensibilidade derivada dunha secularización do protestantismo" e a súa insistencia no pecado orixinal. Así, enfatízanse "conceptos emocionalmente cargados" como a culpa, a conciencia, a anguria e a morte.

Nesta liña, a obra relacionase co proxecto de Martín Lutero, que procuraba virar a teoloxía cristiá cara a unha versión anterior e máis orixinal da relixión. John D. Caputo indicou que Heidegger fixo un estudo sistemático da obra de Lutero durante a década de 1920, tras 10 anos de estudo da teoloxía católica. Do mesmo xeito, segundo Hubert Dreyfus a segunda sección da obra pode entenderse como unha versión secular do cristianismo kierkegaardiano. Case todos os conceptos basilares de Sein und Zeit derívanse das filosofías de Agostiño de Hipona, Lutero e Kierkegaard.

O crítico George Steiner argumentou que Sein und Zeit era un produto da crise da cultura alemá tras a derrota na primeira guerra mundial. Neste sentido, comparouno con Geist der Utopie (en ) de Ernst Bloch (1918), Der Untergang des Abendlandes (en ) de Oswald Spengler (1918), Der Stern der Erlösung (en ) de Franz Rosenzweig (1921), Der Römerbrief (en ) de Karl Barth (1922) e Mein Kampf de Adolf Hitler (1925).

A nivel estrutural, Sein und Zeit consta dunha longa introdución en dúas partes, seguida de dúas seccións: "Preparación fundamental para a análise do dasein" e "O dasein e a temporalidade". Heidegger tiña a intención de escribir un segundo volume, mais axiña abandonou o proxecto. Esta insubstanciada segunda metade incluiría unha crítica da filosofía occidental.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 








Categoría:Obras de Martin Heidegger