Zond 1

Zond 1 foi unha sonda espacial da Unión Soviética lanzada o 2 de abril de 1964 mediante un foguete Molniya desde o cosmódromo de Baikonur para estudar Venus.

 Características 
Zond 1 era unha nave que usaba o bus 3MV-1, o mesmo bus que o usado por unha malograda nave anterior que fallou en ser posta en órbita o 27 de marzo dese mesmo ano. Estaba composta por unha nave principal e un aterrizador para pousarse na superficie de Venus. En total medía 3,6 m de alto e 1,1 m de [[diámetro]. A nave principal levaba a bordo un detector de radiación, un detector de raios cósmicos, un magnetómetro, un detector de ións, un detector de hidróxeno atómico, un detector de partículas cargadas e un detector de micrometeoritos. O aterrizador, pola súa banda, levaba un barómetro, un termómetro, un detector de radiación, un detector de microorganismos, un experimento de composición atmosférica, un medidor de acidez, un detector de actividade eléctrica, un detector de luminosidade e un fotómetro. A propulsión principal era proporcionada por un motor KDU-414 usando UDMH e ácido nítrico. O control de actitude corría a cargo duns sistema de propulsores usando nitróxeno presurizado, alimentado pola información proporcionada mediante xiroscopios e sensores estelares, solares e terrestres. A nave tiña tamén un conxunto de motores iónicos. Os paneis solares, que daban á nave unha envergadura de 4 m, alimentaban o sistema eléctrio a 14 voltios. As comunicacións tiñan lugar mediante unha antena de alta ganancia de 2 m de diámetro emitindo a 922,76 MHz e recibindo en lonxitudes de onda de 1 metro.

 Desenvolvemento da misión 
Zond 1 estaba destinada a estudar Venus, aínda que oficialmente as autoridades soviéticas a declararon como unha proba de enxeñaría para espazo profundo. Despois de ser lanzada e insertada en órbita terrestre a última etapa do foguete acendeu os seus motores para enviala cara Venus, facendo unha corrección de traxectoria ao día seguinte, 3 de abril, a 560 000 km da Terra. Unha semana despois descubreuse que o compartimento presurizado coa electrónica estaba perdendo presión, indicando algunha clase de escape, o que causou finalmente curtocircuítos na electrónica, incluído o transmisor de radio. Os problemas de comunicación coa nave foron resoltos mediante o uso da electrónica do aterrizador, conseguíndose retomar o control da nave. Houbo problemas tamén cos motores iónicos. O 14 de maio fíxose unha segunda corrección de traxectoria a unha distancia de 14 millóns de km da Terra, poñendo a Zond 1 nunha traxectoria que pasaría a 100 000 km de Venus o 19 de xullo, pero as comunicacións cortáronse definitivamente o 24 de maio.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
Molniya

Categoría:Sondas espaciais