Reino de Dublín

O Reino de Dublín (en gaélico irlandés: Dubh Linn) foi un pequeno pero poderoso enclave e centro comercial nórdico-gaélico que controlaba principalmente algunhas partes da costa irlandesa arredor de Dublín, coincidindo aproximadamente co moderno condado de Dublín. Os viquingos chegaron a esta zona nalgún momento do século IX. Hai evidencias de longphorts viquingos en Irlanda cara ao ano 841. O reino foi gaelizándose gradualmente, como aconteceu con outras rexións de tradición celta en diferentes períodos históricos, producindo un sincretismo cultural polo que se coñeceron como nórdico-gaélicos.

En 988, Máel Sechnaill mac Domnaill liderou a conquista irlandesa do reino de Dublín, unha data tradicionalmente tomada como a fundación da cidade, aínda que xa tiña varios séculos de historia. A mediados so século XI, o Reino de Leinster comezou a exercer unha gran influencia sobre o de Dublín e, a pesar diso, este último sobreviviu como estado independente ata a invasión normanda de Irlanda en 1171.

 Reis de Dublín 
miniatura|Árbore xenealóxica dos Uí Ímair.|left
O reino estivo gobernado por unha monarquía de orixe escandinava, probabelmente norueguesa, que se adaptou á cultura goidélica a partir do reinado de Máel Sechnaill mac Domnaill. A dinastía nórdica-gaélica Uí Ímair, fundada por Ivar o Desosado, foi a máis extensa, influente e poderosa de Dublín e outros territorios viquingos das Illas do Norte na era viquinga.

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Historia de Irlanda.
 Reino de Irlanda.
 Reino de Cork.
 Reino de Waterford.
 Reino de Osraige.
 Longford.
 Uí Ímair.
 Dubgaill e Finngaill.

 Bibliografía 

 Ligazóns externas 
 Cronoloxía do Reino Viquingo de Dublín.

Categoría:Historia de Irlanda
Categoría:Viquingos