Bad Kissingen

miniatura|Concello de Bad Kissingen
miniatura|O teatro de Bad Kissingen
miniatura|"Rosengarten" (Rosaleira) en Bad Kissingen
miniatura|A torre de graduación é un monumento coñecido.

Bad Kissingen () é unha cidade balneario alemá na rexión de Baixa Franconia, en Baviera, e sede do distrito de Bad Kissingen. Situado ao sur das Montañas Rhön no río Franconian Saale, é un dos balnearios, que se fixo famoso como "Weltbad" no século XIX.

En 2021, a cidade pasou a formar parte do Patrimonio da Humanidade da UNESCO transnacional baixo o nome de "Grandes cidades balnearios de Europa", debido ás súas famosas fontes minerais e á súa arquitectura, que exemplifica a popularidade dos balnearios en Europa durante os séculos XVIII e XX.

 Historia 
A cidade documentouse por primeira vez no ano 801 co nome de chizzicha e era coñecida sobre todo polas súas fontes minerais, que se rexistran xa no ano 823. Naquel momento, Kissingen estaba baixo o dominio do mosteiro de Fulda, máis tarde caeu en mans dos Condes de Henneberg e vendeuse ao Bispado de Würzburg no século XIV. Kissingen menciónase por primeira vez como "oppidum" (cidade) en 1279. A cidade converteuse nun balneario no século XVI e rexistrou o seu primeiro hóspede oficial de balneario en 1520. En 1814, Kissingen converteuse en parte de Baviera. A cidade converteuse nun centro turístico de moda no século XIX e ampliouse durante o reinado de Loís I de Baviera. Xefes de estado coroados como a emperatriz Isabel de Austria, o tsar Alexandre II de Rusia e o rei Loís II de Baviera, que outorgaron o "Bad" a Kissingen en 1883, estaban entre os hóspedes do balneario nese momento. Outros visitantes coñecidos do resort foron o autor Leo Tolstoi, o compositor Gioachino Rossini e o artista Adolph von Menzel.Thomas Ahnert, Peter Weidisch: 1200 Jahre Bad Kissingen, 801–2001, Facetten einer Stadtgeschichte, Bad Kissingen 2001, Bad Kissingen, Merkur, 10 de marzo de 2021 

O 10 de xullo de 1866, durante a Mainfeldzug (campaña no río Main) da Guerra Austro-Prusiana, Kissingen foi o escenario dunha feroz batalla entre as tropas bávaras e prusianas, que rematou cunha vitoria prusiana.

O chanceler imperial Otto von Bismarck visitou os balnearios de Bad Kissingen moitas veces. En 1874, durante a Kulturkampf, sobreviviu a un intento de asasinato na cidade por parte do católico Eduard Franz Ludwig Kullmann. En 1877, ditou o Ditado de Kissingen (en alemán: Kissinger Diktat), no que explicou os principios da súa política exterior. A antiga casa de Bismarck en Bad Kissingen é agora o Museo Bismarck.

En xuño de 1911, Alfred von Kiderlen-Waechter, secretario de Estado alemán, e o embaixador francés Jules Cambon tiveron negociacións en Bad Kissingen sobre Marrocos sen chegar a unha solución. O fracaso das negociacións levou á Crise de Agadir.

A clientela do complexo hoteleiro cambiou no século XX, coa xente común substituíndo cada vez máis á nobreza como hóspedes. O balneario sufriu unha interrupción dun ano en 1945, o único peche da súa historia.

Pouco antes da Segunda Guerra Mundial, o exército alemán estableceu o "Manteuffel Kaserne" (cuartel de Manteuffel) no extremo leste do centro da cidade de Bad Kissingen como parte do programa de Hitler para expandir a Wehrmacht alemá. En 1945, o exército estadounidense entrou na cidade pacificamente e tomou o control do Kaserne, que renomeouse como "Cuartel Daley" en 1953. O cuartel pechou na década de 1990 despois da caída do Pano de Aceiro, cando se retiraron as tropas estadounidenses.

Despois da guerra, o Departamento de Seguridade Social construíu clínicas na cidade. Un cambio na lexislación sanitaria na década de 1990 reduciu as oportunidades de contratos do seguro médico alemán para financiar as visitas ao balneario, o que provocou a perda de empregos. Como resultado, fixéronse esforzos para atraer un novo tipo de clientela, axudados en gran parte pola enquisa da EMNID que nomeou a Bad Kissingen como a cidade balnearia máis coñecida de Alemaña.

En En 2015, rexistráronse na cidade arredor de 1,5 millóns de pernoctacións con máis de 238 000 visitantes. Coa apertura das termas KissSalis en febreiro de 2004, Bad Kissingen conseguiu un centro de lecer con spa e, en decembro de 2004, inaugurouse na cidade a Academia de Fútbol Xermano-Chinesa, onde residía o "Equipo Estrela do 08" chinés. e adestrouse en preparación para os Xogos Olímpicos de Pequín en 2008.

 Cidade balneario 
Hai 7 fontes minerais en Bad Kissingen, todas elas aínda se usan hoxe en día. Todas agás a fonte de Schönborn son frías e conteñen altos niveis de sodio, carbonatos e sulfatos. As fontes están situadas na zona de falla de Kissingen-Haßfurt, absorbendo minerais das capas de sedimentos de idade Pérmica.

Bad Kissingen foi un dos principais balnearios do século XIX e principios do XX, que en alemán se chaman "Weltbad". Diferéncianse doutros balnearios principalmente polos seguintes criterios:
 Entretemento: A vida social nun "Weltbad" é ​​polo menos tan importante como a cura médica, ou incluso máis. Un "Weltbad" ofrecía moitas oportunidades para que os hóspedes do balneario pasasen o seu tempo libre, como exercicio e deportes, excursións aos arredores, teatro e concertos, biblioteca e xogos.
 Hóspedes: O "Weltbad" atraía a hóspedes dos cinco continentes. Prestouse especial atención aos visitantes destacados, que atraían a máis visitantes, especialmente da nobreza e da clase media acomodada.
 Arquitectura: Hai barrios de balnearios, barrios con vilas, zonas para negocios e coidados, xardíns e parques cunha transición suave á paisaxe circundante.
 Infraestrutura e subministración: A pesar do pequeno número de habitantes, un "Weltbad" ofrecía aos hóspedes toda a comodidade contemporánea, que nin sequera era común en todas as grandes cidades. Inclúen boas conexións de transporte, instalacións de comunicación (como telegrafía e teléfono de última xeración), oferta de artigos de luxo, hotelería e gastronomía diferenciadas, así como tecnoloxía de vangarda para a subministración de enerxía, a subministración de auga e o saneamento.

 Xeografía 
 Subdivisión 
Ademais da cidade principal de Bad Kissingen, os seus distritos inclúen (coas cifras de poboación indicadas entre corchetes, o 1 de xaneiro de 2011):
 Albertshausen (624)
 Arnshausen (1.244)
 Bad Kissingen (11.003)
 Garitz (4.557)
 Hausen (1.704)
 Kleinbrach (375)
 Poppenroth (876)
 Reiterswiesen (2.103)
 Winkels (1.378)

 Clima 

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
Recoméndase empregar o marcador .

 Outros artigos 
 Grandes cidades balnearios de Europa

 Ligazóns externas 
/ Páxina oficial 

The Town That's Building Life Around Sleep

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Alemaña