Territorios dos Estados Unidos

Os Territorios dos Estados Unidos son divisións administrativas subnacionais e territorios dependentes supervisados polo goberno federal dos Estados Unidos. Os territorios americanos difiren dos Estados dos Estados Unidos de América e reservas indias no sentido de que non son entidades soberanas. En contraste, cada estado ten unha soberanía separada da do goberno federal e cada tribo nativa americana recoñecida federalmente posúe unha soberanía tribal limitada como unha "nación soberana dependente". Os territorios clasifícanse por incorporación e se teñen un goberno "organizado" establecido por unha lei orgánica aprobada polo Congreso dos Estados Unidos. Os territorios americanos están baixo soberanía americana e poden ser tratados como parte dos EE.UU. "propiamente ditos" nalgúns sentidos e non noutros (é dicir, os territorios pertencen aos EE.UU. pero non se consideran parte deles). Os territorios non incorporados en particular non se consideran partes integrais dos EUA, e a Constitución dos Estados Unidos aplícase só parcialmente neses territorios. Harvard Law Review—U.S. Territories: Introduction. 10 de abril de 2017. Retrieved xullo 2019.

Os Estados Unidos administran tres territorios no Mar Caribe e once no Océano Pacífico. Cinco territorios (Samoa Americana, Guam, as Illas Marianas do Norte, Porto Rico e as Illas Virxes Estadounidenses) son territorios habitados permanentemente e non incorporados, os outros nove son pequenas illas, atois e arrecifes sen poboación nativa (ou permanente). Dos nove, só un está clasificado como territorio incorporado (Atol Palmyra). Dous territorios adicionais (Banco Bajo Nuevo e Banco Serranilla) son reclamados polos Estados Unidos pero administrados por Colombia. Historicamente, os territorios creábanse para administrar terras recentemente adquiridas e a maioría finalmente acadaron a condición de estado. O territorio máis recente en converterse nun estado dos Estados Unidos foi Hawai o 21 de agosto de 1959.

Política e economicamente, os territorios están subdesenvolvidos. Os residentes dos territorios dos Estados Unidos non poden votar nas eleccións presidenciais dos Estados Unidos e só teñen representación sen dereito a voto no Congreso dos Estados Unidos. Segundo os datos de 2012, as telecomunicacións territoriais e outras infraestruturas son xeralmente inferiores ás dos Estados Unidos continentais e Hawai. As taxas de pobreza son máis altas nos territorios que nos estados.

Territorios organizados fronte a territorios non organizados


Definicións
Os territorios organizados son terras baixo soberanía federal (pero que non forman parte de ningún estado nin do distrito federal) ás que o Congreso outorgou unha medida de autogoberno mediante unha lei orgánica suxeita á poderes plenarios do Congreso segundo o Cláusula territorial do artigo catro da Constitución, sección 3.U.S. Const. art. IV, § 3, cl. 2 ("O Congreso terá o poder de dispor e facer todas as normas e regulamentos necesarios con respecto ao territorio ou outros bens pertencentes aos Estados Unidos..."). O termo "desorganizado" tivo historicamente dúas aplicacións. Unha solicitude foi para unha rexión recentemente adquirida que aínda non estaba constituída como un territorio incorporado organizado (por exemplo, a Compra de Luisiana antes do establecemento do Territorio de Orleáns e o Distrito de Luisiana). A outra foi para unha rexión que anteriormente formaba parte dun territorio incorporado organizado, pero que posteriormente deixou de ser "desorganizada" despois de que parte del se organizase e cumprise os requisitos para a condición de estado. (Por exemplo, unha gran parte do Territorio de Missouri converteuse en territorio desorganizado durante varios anos despois de que a súa sección sueste se convertese no estado de Missouri).

Práctica histórica
A Lei de Kansas-Nebraska de 1854 creou os territorios de Kansas e Nebraska, traendo de novo un goberno organizado á rexión. A creación de Kansas e Nebraska deixou o Territorio Indio como o único territorio desorganizado nas Grandes Chairas. En 1858, a parte occidental do Territorio de Minnesota quedou desorganizada ao non ser incluída no novo estado de Minnesota, esta área organizouse en 1861 como parte do Territorio de Dakota. En 1890, a metade occidental do Territorio Indio organizouse como Territorio de Oklahoma. A metade oriental permaneceu desorganizada ata 1907, cando se uniu ao Territorio de Oklahoma para formar o Estado de Oklahoma. Ademais, o Departamento de Alasca estivo desorganizado desde a súa adquisición en 1867 de Rusia ata que se organizou como o Distrito de Alasca en 1884; Foi organizado como Territorio de Alasca en 1912. Hawai tampouco estivo organizado desde o momento da súa anexión polos Estados Unidos en 1898 ata que foi organizado como Territorio de Hawai en 1900.

As rexións que foron admitidas como estados segundo a Constitución dos Estados Unidos ademais das trece orixinais eran, na maioría dos casos, antes da admisión, territorios ou partes de territorios deste tipo. A medida que os Estados Unidos creceron, as partes máis poboadas do territorio organizado acadaron a categoría de estado. Algúns territorios existiron pouco tempo antes de converterse en estados, mentres que outros seguiron sendo territorios durante décadas. O de vida máis curta foi o Territorio de Alabama con dous anos, mentres que o Territorio de Novo México e o Territorio de Hawai duraron máis de 50 anos.

Dos 50 estados, 31 formaron parte dun territorio estadounidense organizado e incorporado. Ademais dos 13 orixinais, seis estados posteriores nunca o foron: Kentucky, Maine e Virxinia Occidental foron cada un separados dun estado existente; Tanto Texas como Vermont eran estados soberanos (soberanía de facto para Vermont, xa que a rexión era reclamada por Nova York) cando entraron na Unión; e California formaba parte da territorios non organizados cedida aos Estados Unidos por México en 1848 ao final da Guerra mexicano-estadounidense.

Administración federal dos territorios actuais
Os cinco principais territorios dos Estados Unidos están habitados permanentemente e teñen lexislaturas e executivos territoriais elixidos localmente e certo grao de autonomía política. Catro dos cinco están organizados, pero a Samoa Americana non está tecnicamente organizada. Todos os territorios dos Estados Unidos sen poboacións non militares permanentes non están organizados.

A Oficina de Asuntos Insulares coordina a administración federal dos territorios dos Estados Unidos e os estados libremente asociados, agás Porto Rico.

O 3 de marzo de 1849, último día do 30º Congreso, aprobouse un proxecto de lei para crear o Departamento do Interior dos Estados Unidos para facerse cargo dos asuntos internos do "territorio dos Estados Unidos". O Departamento do Interior ten unha ampla gama de responsabilidades (que inclúen a regulación dos gobernos territoriais, as responsabilidades básicas para as terras públicas e outras tarefas diversas).

A diferenza doutros departamentos con nomes semellantes noutros países, o Departamento do Interior dos Estados Unidos non é responsable do goberno local nin da administración civil, agás nos casos das reservas indias, a través da Oficina de Asuntos Indíxenas (BIA), e das dependencias insulares administradas pola Oficina de Asuntos Insulares.

Territorios habitados permanentemente
Os Estados Unidos teñen cinco territorios habitados permanentemente: Porto Rico e as Illas Virxes Estadounidenses no Mar Caribe, Guam e as Illas Marianas do Norte no Océano Pacífico Norte, e Samoa Americana no Océano Pacífico Sur. Samoa Americana está no Hemisferio Sur, mentres que as outras catro están no Hemisferio Norte. En 2020, a súa poboación combinada era duns 3,62 millóns, dos cales máis do 90% corresponde só a Porto Rico.

As persoas nadas en Porto Rico, as Illas Virxes Estadounidenses, Guam e as Illas Marianas do Norte adquiren a cidadanía estadounidense por nacemento, e os estranxeiros que residen alí poden solicitar a cidadanía estadounidense por naturalización. As persoas nadas na Samoa Americana adquiren a nacionalidade estadounidense, pero non a cidadanía estadounidense por nacemento se non teñen un pai ou unha nai cidadán estadounidense. Os cidadáns estadounidenses sen cidadanía estadounidense poden posuír pasaportes estadounidenses e residir en calquera parte dos Estados Unidos sen restricións. Non obstante, para converterse en cidadáns estadounidenses deben solicitar a naturalización, como os estranxeiros, e só poden facelo mentres residen noutras partes dos Estados Unidos que non sexan a Samoa Americana. Os estranxeiros que residen na Samoa Americana non poden solicitar a cidadanía nin a nacionalidade estadounidense en absoluto.

Cada territorio é autogobernado con tres ramas do goberno, incluíndo un gobernador elixido localmente e unha lexislatura territorial. Cada territorio elixe un membro sen dereito a voto (un comisionado residente sen dereito a voto no caso de Porto Rico) para a Cámara de Representantes dos Estados Unidos. Aínda que non poden votar sobre a aprobación de leis, si que poden presentalas, ter privilexios de palabra para dirixirse á cámara, ser membros e votar en comités, asígnanselles cargos e financiamento para o persoal e poden nomear electores dos seus territorios para as academias do Exército, Naval, Forza Aérea e Mariña Mercante.

A partir do 119º Congreso, os territorios están representados por Aumua Amata Radewagen (R) de Samoa Americana, James Moylan (R) de Guam, Kimberlyn King-Hinds (R) das Illas Marianas do Norte, Pablo Hernández Rivera (D-PPD) de Porto Rico e Stacey Plaskett (D) das Illas Virxes Estadounidenses. A delegada do Distrito de Columbia é Eleanor Holmes Norton (demócrata), do mesmo xeito que o distrito, os territorios non teñen voto no Congreso nin representación no Senado dos Estados Unidos. Ademais, a Nación Cherokee ten a delegada electa Kimberly Teehee, que non foi escollida polo Congreso. Cada catro anos, os partidos políticos dos Estados Unidos nomean candidatos presidenciais en convencións que inclúen delegados dos territorios. Os cidadáns estadounidenses que viven nos territorios poden votar polos candidatos presidenciais nestas eleccións primarias, pero non nas eleccións xerais.

As capitais territoriais son Pago Pago (Samoa Americana), Hagåtña (Guam), Saipán (Illas Marianas do Norte), San Xoán (Porto Rico) e Charlotte Amalie (Illas Virxes Estadounidenses). Os seus gobernadores son Pula Nikolao Pula (Samoa Americana), Lou Leon Guerrero (Guam), Guam], Illas Marianas do Norte), Jenniffer González-Colón (Porto Rico) e Albert Bryan Jr. (Illas Virxes dos Estados Unidos).

Entre os territorios habitados, a Renda de Seguridade Suplementaria (SSI) só está dispoñible nas Illas Marianas do Norte;; con todo, en 2019 un xuíz dos Estados Unidos decidiu que a denegación do goberno federal das prestacións da SSI aos residentes de Porto Rico é inconstitucional. Esta sentenza foi posteriormente anulada polo Tribunal Supremo dos Estados Unidos, o que permitiu a exclusión de territorios deses programas. Na decisión, o tribunal explicou que a exención dos residentes da illa da maioría dos impostos federais sobre a renda proporciona unha "base racional" para a súa exclusión da elexibilidade para os pagos da SSI.

A Samoa Americana é o único territorio dos Estados Unidos co seu propio sistema de inmigración (un sistema separado do sistema de inmigración dos Estados Unidos). A Samoa Americana tamén ten un sistema de terras comunais no que o 90 % da terra é de propiedade comunal, a propiedade baséase na ascendencia samoana.

+Visión xeral dos territorios americanos poboados Nome (abreviatura) Localización Superficie Poboación (2020) Capital Cidade máis grande Estado Adquirida  (AS) Polinesia (Pacífico sur) 197´1 km² 49,710 Pago Pago Tafuna Non incorporada, non organizada 17 de abril de 1900  (GU) Micronesia (Pacífico norte) 543 km² 153,836 Agaña Dededo Non incorporada, organizada 11 de abril de 1899  (MP) Micronesia (Pacífico norte) 463.63 km² 47,329 Saipan Saipan Non incorporada, organizada (Commonwealth) 4 de novembro de 1986  (PR) Caribe (Atlántico norte) 9104 km² 3,285,874 San Xoán San Xoán Non incorporado, organizado (Commonwealth) 11 de abril de 1899  (VI) Caribe (Atlántico norte) 346.36 km² 87,146 Charlotte Amalie Charlotte Amalie Non incorporada, organizada 31 de marzo de 1917

Historia

 Samoa Americana: territorio desde 1900; despois do fin da Segunda Guerra Civil Samoana, as Illas Samoanas foron divididas en dúas rexións. Os Estados Unidos tomaron o control da metade oriental das illas. En 1900, entrou en vigor o Tratado de Cesión de Tutuila. As Illas Manuʻa pasaron a formar parte da Samoa Americana en 1904, e a Illa Swains pasou a formar parte da Samoa Americana en 1925. O Congreso ratificou os tratados da Samoa Americana en 1929. Durante 51 anos, a Armada dos Estados Unidos controlou o territorio. A Samoa Americana ten autogoberno local baixo unha constitución revisada por última vez en 1967.}} O primeiro gobernador elixido da Samoa Americana foi en 1977, e o primeiro membro sen dereito a voto do Congreso foi en 1981. Segundo o jus soli, as persoas nadas na Samoa Americana son representantes dos EE. UU. nacionais, pero non cidadáns estadounidenses. A Samoa Americana está tecnicamente desorganizada, e a súa illa principal é Tutuila.
 Guam: territorio desde 1899, adquirido ao final da Guerra hispano-estadounidense. Guam é o fogar da Base Naval de Guam e da Base da Forza Aérea de Andersen. Foi organizada ao abeiro da Lei Orgánica de Guam de 1950, que outorgaba a cidadanía estadounidense aos guamaneses e deu a Guam un goberno local.
 Illas Marianas do Norte: Unha comunidade desde 1986, as Illas Marianas do Norte xunto con Guam formaron parte do Imperio Español ata 1899, cando as Marianas do Norte foron vendidas ao Imperio Alemán despois da Guerra hispano-estadounidense. A partir de 1919, foron administradas polo Xapón como un mandato da Sociedade de Nacións ata que as illas foron capturadas polos Estados Unidos na Batalla de Saipán e a Batalla de Tinian (xuño-agosto de 1944) e a rendición de Aguiguan (setembro de 1945) durante a Segunda Guerra Mundial. Pasaron a formar parte do Territorio en Fideicomiso das Illas do Pacífico das Nacións Unidas (TTPI) en 1947, administrado polos Estados Unidos como administrador da ONU. Os outros constituíntes do TTPI eran Palau, os Estados Federados de Micronesia e as Illas Marshall. Tras os esforzos errados nas décadas de 1950 e 1960 para reunificar Guam e as Marianas do Norte, Representantes de ambos os corpos políticos negociaron un convenio para establecer as Illas Marianas do Norte como unha comunidade en unión política cos Estados Unidos. Foi aprobado polos votantes das Illas Marianas do Norte en 1975 e entrou en vigor o 24 de marzo de 1976. De acordo co pacto, a constitución das Illas Marianas do Norte entrou en vigor parcialmente o 9 de xaneiro de 1978 e entrou en vigor plenamente o 4 de novembro de 1986. En 1986, as Illas Marianas do Norte deixaron formalmente a administración fiduciaria da ONU. As abreviaturas "CNMI" e "NMI" úsanse na comunidade. A maioría dos residentes das Illas Marianas do Norte viven en Saipán, a illa principal.
 Porto Rico: territorio non incorporado desde 1899, Porto Rico foi adquirido ao final do Guerra hispano-estadounidense, e foi unha comunidade dos Estados Unidos desde 1952. Worldatlas.com. "When Did Puerto Rico Become A Commonwealth?" Retrieved 4 de xullo de 2019. Desde 1917, os portorriqueños obtiveron a cidadanía estadounidense. Smithsonian Magazine. Puerto Rico—History and Heritage. Retrieved 4 de xullo de 2019. Porto Rico organizouse ao abeiro da Lei de Relacións Federais de Porto Rico de 1950 (Lei Pública 600). En novembro de 2008, un xuíz do Tribunal de Distrito dos Estados Unidos decidiu que unha serie de accións do Congreso tiveran o efecto acumulativo de cambiar o status de Porto Rico de non incorporado a incorporado. Non obstante, o asunto segue a trámite nos tribunais, e o goberno dos Estados Unidos aínda se refire a Porto Rico como non incorporada. Un avogado portorriqueño cualificou a illa de "semi-soberana". Porto Rico ten un movemento de estadidade, cuxo obxectivo é converter o territorio no 51º estado. Véxase tamén Status político de Porto Rico.
 Illas Virxes estadounidenses: adquiridas polos Estados Unidos a Dinamarca en 1917 e organizadas segundo a Lei Orgánica Revisada das Illas Virxes en 1954. A cidadanía estadounidense foi concedida en 1927. As illas principais son San Tomé, San Xoán e Santa Cruz.

Estatísticas
Agás Guam, os territorios habitados perderon poboación en 2020. Aínda que os territorios teñen taxas de pobreza máis altas que os Estados Unidos continentais, teñen un Índice de Desenvolvemento Humano elevado. Catro dos cinco territorios teñen outra lingua oficial, ademais do inglés.

+Visión xeral estatística dos territorios americanosTerritorioLingua(s) oficial(is)Poboación. cambio(est. 2021)Taxa de pobrezaExpectativo de vidaen 2018–2020 (anos) Worldbank.org. Life Expectancy at birth (Puerto Rico, Guam, Virgin Islands (U.S.)) Retrieved 26 de xullo de 2020.The World Factbook  CIA World Factbook. American Samoa. Retrieved 4 de xullo de 2019.The World Factbook  CIA World Factbook—Guam. Retrieved 4 de xullo de 2019.The World Factbook  CIA World Factbook—Puerto Rico. Retrieved 4 de xullo de 2019.The World Factbook  CIA World Factbook—Virgin Islands (U.S.) Retrieved 4 de xullo de 2019.HDIGDP ($ billions)Sentido da circulaciónFuso horarioPrefixo(+1)Etnia máis grandeSamoa americanaSamoano, Inglés−2.1%65% (2017)74.80.827$0.636DereitaHorario de Samoa (UTC−11)684Insulares do Pacífico (Samoanos)GuamInglés, Chamorro+0.18%22.9% (2009)79.860.901$5.92DereitaHorario de Chamorro (UTC+10)671Insular do Pacífico (Chamorro)Illas Marianas do NorteInglés, Chamorro, Carolino−0.36%52.3% (2009)76.10.875$1.323DereitaHorario de Chamorro670AsiaticoPuerto RicoEspañol, inglés−1.46%43.1% (2018)79.780.845$104.98DereitaHorario Atlántico (UTC−4)787, 939Hispanos/Latino (Porto Riqueños)Illas Virxes EstadounidensesInglés−0.42%22.4% (2009)79.570.894$3.85EsquerdaHorario Atlántico340Afro-Americanos

Os territorios non teñen condados administrativos. A Oficina do Censo dos Estados Unidos conta os 78 municipios de Porto Rico, as tres illas principais das Illas Virxes Estadounidenses, toda Guam, os catro municipios das Illas Marianas do Norte e os tres distritos e dous atois da Samoa Americana como equivalentes de condado. U.S. Census Bureau. Census Bureau Code Lists. American National Standards Institute (ANSI) Codes for States. Retrieved 26 de xullo de 2020. A Oficina do Censo tamén conta cada unha das Illas ultramarinas dos Estados Unidos como equivalentes de condado.

Para fins estatísticos, a Oficina do Censo dos Estados Unidos ten unha área definida chamada "Áreas Insulares" que consiste na Samoa Americana, Guam, as Illas Marianas do Norte e as Illas Virxes Estadounidenses (todos os territorios principais agás Porto Rico). Data.gov Catalog. U.S. State Boundaries. Retrieved 1 de xullo de 2019. A Oficina do Censo dos Estados Unidos adoita tratar a Porto Rico como unha entidade independente ou agrúpaa cos estados e D.C. (por exemplo, Porto Rico ten unha páxina de datos rápidos igual que os estados e D.C.) U.S. Census Bureau. QuickFacts—Puerto Rico. Retrieved 4 de xullo de 2019. Os datos de Porto Rico recóllense anualmente nas estimacións da Enquisa sobre a comunidade estadounidense (igual que os estados), pero os datos dos outros territorios só se recóllense unha vez cada dez anos.

Illas Menores Periféricas

As Illas ultramarinas dos Estados Unidos son pequenas illas deshabitadas, atois e arrecifes. Illa Baker, Illa Howland, Illa Jarvis, Atol Johnston, Arrecife Kingman, Atol Midway, Atol Palmyra e Illa Wake están no Océano Pacífico mentres que Illa Navassa está no Mar Caribe. Os territorios reclamados adicionais do Banco Bajo Nuevo e o Banco Serranilla tamén están situados no Mar Caribe. Atol Palmyra (formalmente coñecido como o Territorio dos Estados Unidos da Illa Palmyra)Act of Admission, § 2, Pub. L. No. 86-3, 73 Stat. 4 (18 de marzo de 1959). é o único territorio incorporado, un status que mantén desde que Hawai se converteu nun estado en 1959. Todos están deshabitados agás o atol de Midway, cuxos aproximadamente 40 habitantes (en 2004) eran empregados do U.S. Servizo de Pesca e Vida Silvestre e o seu provedor de servizos, Atol de Palmyra, cuxa poboación varía de catro a 20 Nature Conservancy e persoal e investigadores de Fish and Wildlife, e a illa Wake, que ten unha poboación duns 100 militares e empregados civís.
A abreviatura de dúas letras para o conxunto das illas é "UM".

O status de varias illas está en disputa. A illa de Navassa está disputada por Haití,The World Factbook  CIA World Factbook—Navassa Island. Retrieved 4 de xullo de 2019. A illa de Wake está disputada polas Illas Marshall, A Illa Swains (unha parte de Samoa Americana) está disputada por Tokelau, Government of Tokelau—Geography. Retrieved 4 de xullo de 2019. e o Banco Bajo Nuevo e o Banco Serranilla están administrados por Colombia, cuxa reclamación é disputada polos Estados Unidos e Xamaica.

+Visión xeral das illas menores periféricas estándarNome Localización Área StatusNotas Illa Baker Polinesia (Pacífico norte) 2.1 km²  Non incorporado, non organizado Reclamado ao abeiro da Lei de illas de guano o 28 de outubro de 1856. Anexado o 13 de maio de 1936 e posto baixo a xurisdición do Departamento do Interior dos Estados Unidos. Illa Howland Polinesia (Pacífico norte) 4.5 km² Non incorporado, non organizado Reclamado ao abeiro da Lei de illas de guano o 3 de decembro de 1858. Anexado o 13 de maio de 1936 e posto baixo a xurisdición do Departamento do Interior dos Estados Unidos.. 13 de maio de 1936. Illa Jarvis Polinesia (Pacífico sur) 4.75 km² Non incorporado, non organizado Reclamado ao abeiro da Lei de illas de guano o 28 de outubro de 1856. Anexado o 13 de maio de 1936 e posto baixo a xurisdición do Departamento do Interior dos Estados Unidos. Atol Johnston Polinesia (Pacífico norte) 2.67 km² Non incorporado, non organizado Empregado por última vez polo Departamento de Defensa dos Estados Unidos en 2004. Arrecife Kingman Polinesia (Pacífico norte) 18 km² Non incorporado, non organizado Reclamado ao abeiro da Lei de illas de guano o 8 de febreiro de 1860. Anexado o 10 de maio de 1922, e posto baixo a xurisdición do Departamento da Mariña o 29 de decembro de 1934. Atol Midway Polinesia (Pacífico norte) 6.2 km² Non incorporado, non organizado Territorio dende 1859, principalmente un Refuxio Nacional de Vida Silvestre e anteriormente baixo a xurisdición do Departamento da Mariña. Illa Navassa Caribe (Atlántico norte) 5.4 km² Non incorporado, non organizado Territorio desde 1857, tamén reclamada por Haití. Atol Palmyra Polinesia (Pacífico norte) 12 km² Incorporado, non organizado Parcialmente de propiedade privada de The Nature Conservancy, e gran parte do resto de son propiedade do goberno federal e están xestionadas polo Servizo de Pesca e Vida Silvestre. É un arquipélago dunhas cincuenta illas pequenas cunha superficie terrestre duns 4 km², uns 1600 km. ao sur de Oahu. O atol foi adquirido mediante a anexión da República de Hawai en 1898. Cando o Territorio de Hawai se incorporou o 30 de abril de 1900, o atol de Palmyra incorporouse como parte dese territorio. Non obstante, cando Hawai se converteu nun estado en 1959, unha lei do Congreso excluíu o atol do estado. Palmyra seguiu sendo un territorio incorporado, pero non recibiu un novo goberno organizado. A soberanía dos Estados Unidos sobre o atol de Palmyra (e Hawai) está disputada polo movemento pola soberanía hawaiana. Pireport.org. U.S. Purchase of Palmyra Hits Impasse. 10 de febreiro de 2000. Retrieved 4 de xullo de 2019. Trask, Haunani-Kay. "The Struggle For Hawaiian Sovereignty—Introduction". Retrieved xuño 2019. Illa Wake Micronesia (Pacífico norte) 7.4 km² Non incorporado, non organizado Territorio dende 1898, sede do Aeródromo da Illa Wake, administrado pola Forza Aérea dos Estados Unidos. A Illa Wake é reclamada polas Illas Marshall.

Territorios reclamados
Os seguintes dous territorios son reclamados por varios países (incluídos os Estados Unidos) e non están incluídos en ISO 3166-2:UM. Non obstante, ás veces agrúpanse coas Illas Menores Periféricas dos Estados Unidos. Segundo a GAO, "os Estados Unidos levan a cabo operacións de aplicación da lei marítima en Serranilla Bank e Bajo Nuevo [Bank] e arredores de acordo coas reclamacións de soberanía dos Estados Unidos".

+Visión xeral das Illas Menores Periféricas disputadasNome Localización Área Status Notas Bajo NuevoCaribe (Atlántico Norte) 110 km²   Reclamado Controlado por Colombia. Reclamado polos Estados Unidos (ao abeiro da Lei de illas de guano) e Xamaica. Unha reclamación de Nicaragua foi resolta en 2012 a favor de Colombia pola Corte Internacional de Xustiza, aínda que os Estados Unidos non foron parte nese caso e non recoñecen a xurisdición obrigatoria da CIJ. Illa Serranilla 350 km² Reclamado Controlado por Colombia, lugar dunha guarnición naval. Reclamado polos Estados Unidos (desde 1879 segundo a Lei de illas de  guano) e Xamaica. Unha reclamación de Nicaragua resolveuse en 2012 a favor de Colombia pola Corte Internacional de Xustiza, aínda que os Estados Unidos non foron parte nese caso e non recoñecen a xurisdición obrigatoria da CIJ. Unha reclamación de Honduras resolveuse nun tratado de 1986 sobre as fronteiras marítimas con Colombia.

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Organización territorial dos Estados Unidos de América
 Área insular dos Estados Unidos
 Ligazóns externas 
 The United States and its Territories: 1870–1925: The Age of Imperialism (a Digital Library special collection na Universidade de Míchigan)
 FindLaw: Downes v. Bidwell, 182 U.S. 244 (1901) regarding the distinction between incorporated and unincorporated territories
 FindLaw: People of Puerto Rico v. Shell Co., 302 U.S. 253 (1937) regarding the application of U.S. law to organized but unincorporated territories
 FindLaw: United States v. Standard Oil Company, 404 U.S. 558 (1972)  regarding the application of U.S. law to unorganized unincorporated territories
 Office of Insular Affairs
 Application of the U.S. Constitution in U.S. Insular Areas 
 Department of the Interior Definitions of Insular Area Political Organizations
 United States District Court decision addressing the distinction between Incorporated vs Unincorporated territories
 USDA—Islands on the Edge: Housing Development and Other Threats to America's Pacific and Caribbean Island Forests
 Harvard Law Review—U.S. Territories: Introduction
 The Washington Post—Most countries have given up their colonies. Why hasn't America?
 LGBT issues in the U.S. territories (includes background information about the U.S. territories)

Categoría:Áreas insulares dos Estados Unidos de América