Canción rúnica

A canción rúnica (en , en finés e en ) ou canción do Kalevala, é unha forma de poesía oral e épica nacional historicamente practicada entre os pobos fino-bálticos. Inclúe os poemas de épica fineses Kalevala e Kanteletar, así como o estoniano Kalevipoeg.

 Historia 
Aínda que a canción rúnica existe dende hai cando menos un milenio, só comezou a transcribirse en 1797. Os esforzos para escribir a canción rúnica adquiriron unha nova urxencia en Finlandia despois da vitoria rusa na guerra finlandesa de 1808-1809 e a súa posterior anexión de Finlandia. Isto levou á publicación do Kalevala de Elias Lönnrot en 1835. Do mesmo xeito, a canción rúnica comezou a recollerse en Estonia en 1888 como parte do renacemento nacional do país, aínda que as primeiras transcricións remóntanse á publicación de Folk Songs de Johann Gottfried Herder en 1778-1779. O proceso de transcrición das cancións rúnicas de 1888 en Estonia comezou en gran parte tras un chamamento de Jakob Hurt para recoller folclore estoniano escrito. Karl August Hermann posteriormente pediu aos estonianos que recollesen melodías populares. Porén, o recurso fracasou en gran medida no seu esforzo debido ao importante volume de obras de autoría que se presentaron, así como aos baixos niveis de alfabetización musical. Outra iniciativa, baixo a dirección de Oskar Kallas e incluíndo estudantes tanto da Universidade de Tartu como do Conservatorio de San Petersburgo tivo moito máis éxito; entre 1904 e 1914 recompiláronse máis de 13.139 cancións populares.

 Descrición 
A canción rúnica é tipicamente monofónico entre a maioría dos grupos fino-bálticos, aínda que xeralmente é polifónico cando se practica entre os setos. A canción rúnica non adoita conter pareados, mais escóitase adoito en versos aliterativos, tetrámetros trocaicos ou métricas do Kalevala. A canción rúnica adoita cantarse en , aínda que tamén existe o canto en métrica cuaternaria e séxtupla.

Ademais do seu carácter musical, os cantantes rúnicos tamén están obrigados a seguir certas prácticas mentres cantaban, como os cantantes rúnicos de Carelia collidos da man mentres cantan a xeito de chamada e resposta. O canto rúnico ingrio inclúe coralistas adicionais. Os rangos vocais adoitan corresponder co rango dun kantele. O termo "canción rúnica" non inclúe os livonios nin os vepsios, aínda que están relacionados.

 Cancións rúnicas de sona 
 Kalevala
 Kanteletar
 Kalevipoeg

 Notas 

Categoría:Mitoloxía finlandesa