Nuno Freire de Andrade, Mestre de Cristo

Nuno Freire de Andrade, tamén coñecido como Nuno Freire II ou Nuno Rodríguez Freire de Andrade e Soutomaior, foi un nobre galego pertencente á casa de Andrade, Grande Mestre da Orde de Cristo no Reino de Portugal e un destacado protagonista das relacións político-nobiliarias entre os reinos galego e o portugués durante o século XIV.

 Traxectoria 
Nuno Freire pertencía á liñaxe dos Freire de Andrade, rama da poderosa Casa de Andrade, asentada principalmente nas terras da Coruña, como Betanzos ou Pontedeume. Era fillo de Ruí Freire de Andrade e Inés Gonzálvez de Soutomaior, e irmán de Fernán Pérez de Andrade o Boo. A súa estirpe tiña tradición de vinculacións coas ordes militares, especialmente coa Orde de Santiago, e estaba ligada por vasalaxe aos Castro, casa señorial galega de grande influencia.

Por razóns pouco claras (hai fontes que mencionan un conflito con autoridades castelás), Nuno Freire instalouse en Portugal, onde consolidou unha brillante carreira política e militar. Alí foi nomeado Mestre da Orde de Cristo en 1357, cargo que desempeñou durante máis dunha década. A súa lealdade ao infante Pedro (futuro Pedro I de Portugal) foi decisiva para o seu nomeamento. Tamén foi Chanceler-mor do reino, un feito inédito ao combinar esta función coa de Mestre.

Foi encargado da crianza do futuro rei Xoán I de Portugal, fillo bastardo de Pedro I e Tareixa Lourenzo, o que demostra a súa importancia na corte. A elección de Nuno Freire como Mestre coincidiu co inicio do reinado de Pedro I, coa quen compartía ideais e estratexias políticas, especialmente en apoio á causa lexitimista fronte á liña dos Trastámara en Castela.

Nuno Freire desempeñou un papel activo na política galego-portuguesa. En 1369 acompañou a Fernando I de Portugal na súa expedición a Galiza trala morte de Pedro I de Castela. Exerceu como gobernador da Coruña, cidade que resistiu a Henrique II de Castela até 1373.

Durante o seu mestrado, patrocinou a construción dos pazos de Ferreira do Zêzere (Santarém), e probablemente participou no patrocinio de obras culturais galego-portuguesas como a versión galega da General Estoria ou a Historia Troiana.

 Descendencia e morte 
Tivo dous fillos ilexítimos: Ruí Freire (comendador da Orde de Santiago) e Gomes Freire (comendador de Avis). A súa morte situaríase arredor de 1373, posiblemente en Portugal, onde foi substituído por Lopo Dias de Sousa como Mestre de Cristo.

 Notas 

Categoría:Nobres de Portugal
Categoría:Casa de Andrade
Categoría:Orde de Cristo
Categoría:Nobres de Galicia do século XIV