Regra da man dereita

En matemáticas e física, a regra da man dereita (ou regra de Fleming) é unha convención e unha mnemotécnica, utilizada para definir a orientación dos eixos no espazo tridimensional e para determinar a dirección do produto vectorial de dous vectores, así como para estabelecer a dirección da forza sobre un condutor que transporta corrente nun corpo magnético.

 Historia 
miniatura| Regra da man dereita para o produto vectorial
esquerda|miniatura| Regra da man dereita de Fleming
A regra da man dereita en física foi introducida a finais do século XIX por John Fleming no seu libro Magnets and Electric Currents. Fleming describiu a orientación da forza electromotriz inducida facendo referencia ao movemento do condutor e á dirección do campo magnético na seguinte representación: "Se un condutor, representado polo dedo medio, se move nun campo de fluxo magnético, cuxa dirección está representada pola dirección do dedo furabolos, a dirección deste movemento, estando na dirección da forza electromotriz, indicarase na dirección da forza electromotriz no que o dedo pai de todos sinala." 

 Rotacións 

 Un corpo xiratorio 
dereita|miniatura| Dirección convencional do eixo dun corpo xiratorio
En matemáticas, un corpo en rotación é normalmente representado por un pseudovector ao longo do eixo de rotación. A lonxitude do vector dá a velocidade de rotación e a dirección do eixo dá a dirección de rotación segundo a regra da man dereita: os dedos da dereita enrolados na dirección de rotación e o polgar dereito apuntando na dirección positiva do eixo. Isto permite realizar algúns cálculos sinxelos usando o produto vectorial. Ningunha parte do corpo se move na dirección da frecha do eixo. Se o polgar apunta ao norte, a Terra xira segundo a regra da man dereita ( movemento prógrado). Isto fai que o Sol, a Lúa e as estrelas parezan xirar cara ao oeste segundo a regra da esquerda.

 Orientación da curva e vectores normais 
En cálculo vectorial, é necesario relacionar un vector normal dunha superficie coa curva límite da superficie. Dada unha superficie  cunha dirección normal especificada  (unha elección de "dirección ascendente" cen relación a ), a curva límite  arredor de  defínese como "orientada positivamente" sempre que o polgar dereito apunte na dirección de  e os dedos se curven ao longo da orientación da curva límite .

 Electromagnetismo 

 Regra da man dereita de Ampère 
miniatura| Predición da dirección do campo ( B ), dado que a corrente I circula na dirección do polgar
miniatura| Atopando a dirección do campo magnético ( B ) para unha bobina eléctrica
A regra do agarre dereito de Ampère,IIT Foundation Series: Physics – Class 8, Pearson, 2009, p. 312. tamén chamada "regra do parafuso dereito"  ou "regra da cunca de café"; úsase cando se debe definir un vector (como o vector de Euler) para representar a rotación dun corpo, un campo magnético ou un fluído, ou viceversa, cando é necesario definir un vector de rotación para comprender como se produce a rotación. Revela unha conexión entre a corrente e as liñas de campo magnético no campo magnético que creou a corrente. Ampère inspirouse no seu compañeiro físico Hans Christian Ørsted, quen observou que as agullas xiraban cando estaban preto dun cabo que transportaba corrente eléctrica e concluíu que a electricidade podía crear campos magnéticos.

 Notas 


 Véxase tamén 


 Outros artigos 
 Rotacional
 Produto vectorial
 ISO 2
 Ligazóns externas 
 Feynman's lecture on the right-hand rule
 Right and Left Hand Rules - Interactive Java Tutorial 

 Christian Moser : right-hand-rule : wpftutorial.net

Categoría:Matemáticas
Categoría:Mecánica
Categoría:Electromagnetismo