Barracón

miniatura|dereita|Enxeño Acana, 1857. Á dereita, o barracón.

Un barracón é un tipo de construción, polo xeral de carácter provisional, feita con materiais lixeiros, utilizada para postos ambulantes, para albergar as tropas ou para o internamento de seres humanos escravizados.

Historia

No comercio atlántico de escravos, seres humanos capturados foron temporalmente transportados e prendidos en barracóns ao longo da costa da África Occidental, onde agardaban transporte forzado a través do Océano Atlántico. 
miniatura|Plano dun barracón de escravos dun enxeño
Barracón significou en Cuba, ao mesmo tempo, as grandes naves ou barracas de construción máis ou menos provisional, onde se almacenaban as cargazóns dos negreiros en tanto se ían vendendo e o conxunto de habitacións rústicas, "bohíos", onde moraban as persoas escravizadas nos enxeños e nos cafeais. Cumpría a dupla finalidade de infravivenda e cárcere. Nalgunhas ocasións chegaron a albergar 400 homes, mulleres e nenos escravizados. Pérez de la Riva considérao símbolo do "«totalitarismo» escravista do século XIX". No Brasil denominan "senzala" ao barracón da plantación escravista.

Notas

Categoría:Arquitectura