Miina Härma

Miina Härma, nada como Miina Hermann en Kõrveküla o 9 de febreiro de 1864 e finada en Tartu o 16 de novembro de 1941, foi uha compositora estoniana.

Unha das súas meirandes achegas foi o feito de levar a música de órgano á contorna rural, pois os organistas cualificados só daban concertos nas cidades. Ao longo de máis de sesenta anos de carreira creativa escribiu máis de 200 cancións corais, 10 cavatinas e o canto, "Kalev e Linda", entre outras pezas. Compuxo principalmente música vocal.

 Traxectoria 
miniatura|esquerda|Miina Härma dirixindo no IX Festival da Canción de Estonia (Talín, 1928).|305x305px
Miina Hermann naceu en 1864 en Livonia, Imperio ruso, filla dun profesor e a súa muller. Foron sete irmáns. Tanto o pai coma a nai tiñan formación musical. Härma comezou a aprender de forma autodidacta cun pequeno órgano que lle mercou seu pai. Aos 15 anos comezou a estudar piano e composición musical con K. A. Hermann. En 1883 entrou no Conservatorio de San Petersburgo como a única estudante de órgano dese ano. Graduouse en 1890, mais seguiu a vivir en San Petersburgo porque era difícil atopar traballo nos gobernorados do Báltico. En 1894 tivo lugar a quinto edición do Festival da Canción de Estonia, e Härma creou o seu propio coro.

En 1903 os problemas financeiros fixeron que se mudase a Kronstadt, mais deixou a cidade en 1915 ao ser desprazada a poboación civil por mor da primeira guerra mundial.

A pesar de que a música acadara presenza en Tartu, era difícil atopar traballo como profesora de música, xa que non había estudantes debido ao conflito bélico. En 1917 comezou a dar clases nunha escola, a actual que é agora o Miina Härma Gümnaasium.

Härma morreu o 16 de novembro de 1941 en Tartu, e foi soterrada no cemiterio de Raadi.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Finados en 1941
Categoría:Nados en 1864
Categoría:Compositores de Estonia
Categoría:Nados en Estonia