Campanula erinus

Campanula erinus é unha especie de planta herbácea da familia das campanuláceas. 
miniatura|300x300px|Vista da planta.

 Descrición 
É unha planta anual. Os talos alcanzan un tamaño de 2-30 cm de altura, ascendentes, ramificados desde a base ou na 1/2 superior, híspidos. Follas espatuladas, obovadas ou oblongas, obtusas, dentadas, estrigosas. Flores de  4,4-5,5  mm, axilares, con pedicelos xeralmente máis curtos que as follas. Cáliz de  4-5,5  mm, híspido; lóbulos de  3-4,5  x 0,7-1,6  mm, de oblongos a triangulares, subobtusos, enteiros, de cando en cando con 2 dentes laterais. Corola de (0,5-) 1-2 (-6) mm, híspida polo menos na base e no ápice, esbrancuxada, con lóbulos azul-pálido. Filamentos estaminais con escama basal pubescente pola cara interna. Anteras de (0,4-) 1-1,4 mm. Estilo glabro. Cápsulas de 3-3,8 mm de diámetro, urceoladas, péndulas, dehiscentes por poros basais. Sementes de 0,5-0,6x 0,2 mm. 2n= 28. Florece e frutifica de marzo a maio.

 Distribución e hábitat 
Atópase sobre solos preferentemente básicos e paredóns. Abundante. Distribúese polo sur de Europa, norte de África, Asia Occidental e Macaronesia.

 Taxonomía 
Campanula erinus foi descrita por Carl von Linné e publicada en  Species Plantarum 1: 169. 1753.

 Citoloxía 

Número de cromosomas de Campanula erinus (Fam. Campanulaceae) e taxóns infraespecíficos: n=14

 Etimoloxía 

Campanula: nome xenérico diminutivo do termo latino campá, que significa "pequena campá", aludindo á forma das flores.

erinus: epíteto latino  

 Sinonimia 
 Campanula nanella P.A.Smirn.
 Campanula parviflora St.-Lag.
 Campanula portensis L.
 Erinia campanula Noulet
 Erinus campanulata Nyman
 Roucela erinus (L.) Dumort.
 Wahlenbergia erinus (L.) Link

 Notas 

Categoría:Plantas descritas en 1753
Categoría:Flora da conca mediterránea
Categoría:Campanula
Categoría:Flora de Galicia