Bruno de Saxonia

Bruno (en alemán: Brun, ou Braun) de Saxonia nado c. 830/840 e finado o 2 de febreiro de 880, un membro da dinastía odoniana membro da dinastía otoniana, foi duque de Saxonia dende 866 até a súa morte no 880. 

Está considerado coma un devanceiro dos brunónidas, unha póla menor dos odonianos, aínda que a filiación é incerta. Bruno morreu loitando contra guerreiros nórdicos na batalla do páramo de Lüneburg  e é venerado como un dos mártires de Ebsdorf. 

 Traxectoria 
miniatura|Abadía de Ebstorf.
Era o fillo maior do conde saxón Liudolfo (morto en 866) e da súa muller, Oda. Seu pai posuía grandes propiedades en Ostfalia ao longo do río Leine, onde en 852 fundou o mosteiro de Brunshausen. Bruno sucedeu ao seu pai e é mencionado como conde en 877. Aínda que Liudolfo é descrito como dux orientalis Saxonum, é dicir, líder en Saxonia Oriental (Eastfalia), é posible que Bruno, segundo a Res gestae saxonicae do cronista medieval Widukind de Corvey, xa fose dux totius Saxonum, duque (Herzog) de toda Saxonia. 

O ascenso da súa familia no Francia orientalis está documentado polo feito de que a irmá de Bruno, Liutgarda, casara no 874 co príncipe carolinxio Luís o Mozo, segundo fillo do rei Lois o Xermánico, polo que, nos Annales Fuldenses, foi denominado ducem et fratrem reinæ (duque e irmán da raíña). Non se sabe nada do matrimonio e dos fillos de Bruno. 

Apoiou ao seu cuñado Luís o Mozo nas loitas co seu tío, o emperador Carlos o Calvo. Como comandante en xefe saxón durante as invasións viquingas, morreu, xunto con outros nobres, nunha batalla contra guerreiros "nórdicos" (probablemente un continxente danés do Gran Exército Pagán, derrotado polo rei Alfredo o Grande) o día da Candeloria, 2 de febreiro de 880.AF, 880 (p. 88 en4). A batalla de mediados do inverno foi unha derrota aplastante na que xunto co duque Bruno tamén morreron os bispos de Minden e Hildesheim, así como doce condes saxóns e outros nobres foron asasinados. Segundo o cronista bispo Tietmaro de Merseburgo, Bruno morreu nun río asolagado; o que probablemente tivo lugar durante a batalla ou unha retirada.O fillo de Liudolfo, Bruno, morreu nunha das dúas batallas (unha no río Escalda e outra en Saxonia) que se documentan por separado nos Annales Fuldenses. A Gesta Francorum sinala "Bardonum...alterum Bardonum [et] tertium Bardonum" como tres dos doce condes que morreron loitando contra os daneses en 880.[120] Os outros dous condes denominados "Bardo" ou "Bruno" non foron identificados. Sucedeuno o seu irmán menor Odón o Ilustre, cuxo fillo Henrique o Paxareiro se converteu en rei de Francia Oriental no 919.

 Veneración 
Bruno é venerado como santo e mártir na Igrexa Católica, sendo honrado cunha festa o 2 de febreiro co nome de San Bruno de Saxonia. Ao redor de 1160, as súas reliquias foron trasladadas polos condes de Dannenberg á abadía de Ebstorf, preto de Uelzen, que dende o século XIV foi localizado como o lugar da batalla do 880 e converteuse nun importante lugar de peregrinación. Segundo a tradición, Bruno é tamén o fundador de Brunswick, así como o antepasado do conde local Bruno I (quen fora candidato á elección real de 1002) e dos seus descendentes brunónidas. Malia que a semellanza da denominación suxire un parentesco, algunhas mencións parecen referirse a un margrave saxón anterior chamado Bruno o Mozo, posiblemente o avó de Bruno.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Mapamundi de Ebstorf

 Ligazóns externas 

 The Annals of Fulda (traducidas e anotadas por Timothy Reuter) 

Categoría:Finados en 880
Categoría:Nados no seculo IX
Categoría:Dinastía saxoa
Categoría:Personalidades do catolicismo de Alemaña
Categoría:Santos do catolicismo