Sala Calvet

A Sala Calvet foi un célebre ximnasio galego, situado na rúa Galera da Coruña, que funcionou durante a primeira metade do século XX. Fundado en 1901 por Federico Fernández-Amor Calvet, nos seus inicios impartía clases de esgrima, ximnasia e halterofilia, ampliando despois a máis disciplinas. En 1906, Fernández-Amor Calvet e varios dos seus alumnos fundaron no propio ximnasio o Club Deportivo da Sala Calvet, actual Deportivo da Coruña.

 Historia 

 Primeiros anos 
Foi fundada en 1901 por Federico Fernández-Amor Calvet, quen practicaba diferentes deportes como ximnasia, esgrima e tiro. Membro do Círculo de Artesáns, cumpriu así a petición dos socios da entidade, que levaban un tempo reclamando a construción dunhas instalacións deportivas análogas ás do Club Velocipedista. Situada nos números 47 e 49 da rúa Galera, constaba de dous amplos salóns, nos que se practicaba nos seus inicios ximnasia e esgrima. A maioría dos seus usuarios eran socios do Círculos de Artesáns, pero estaba aberto tamén a outros particulares e tamén a mulleres. Fernández-Amor Calvet exercía como mestre e o local contaba tamén cos servizos do célebre Médico Rodríguez. 

O ximnasio gañou popularidade rapidamente e converteuse nunha alternativa popular aos máis elitistas Sporting Club e Casino. Ao ano da súa apertura contaba xa con medio cento de alumnos, entre eles varios nenos, como os futuros futbolistas Félix de Paz e Virgilio Rodríguez. Durante os seus primeiros anos de vida estivo centrado na ximnasia e a esgrima, e os seus alumnos representaban xunto ao seu profesor espectáculos na propia sala e noutros lugares como o Teatro Principal, acompañados en ocasións de agrupacións musicais como a Coral Polifónica El Eco ou unha orquestra dirixida por Castro Chané. En maio de 1904, un dos seus alumnos de esgrima, Amadeo Lloris, triunfou no Concurso Nacional disputado en Madrid.

En 1904 celebráronse varias regatas durante as festas de María Pita, participando a Sala Calvet con tres equipos. Na proba máis importante, a Copa de Honra da Liga Marítima, a traiñeira da Sala Calvet ía patroneada por Federico Fernández-Amor Calvet e constaba dos seguintes remeiros: Jesús Longueira, Juan Long, Ramón Moscoso, Juan Antonio Vela, Mariano Paz, Manuel de Diego, Antonio López Perea, José Longueira, Doroteo Fernández, José del Río, Leonardo Moretón e Antonio Fojón. Cunha embarcación en malas condicións e que acabou medio asolagada, a Calvet só puido ser cuarta (de cinco participantes), sendo a vitoria para o Sporting Club.

 Club Náutico e éxitos deportivos 
O 2 de maio de 1906 fundouse no seo do ximnasio o Club Náutico da Sala Calvet, formado polo propio Calvet e 18 dos seus alumnos. Entre todos xuntaron 1000 pesetas e mercaron unha embarcación, coa que se presentaron en agosto á Copa da Liga de Amigos, regata organizada con motivo das festas de María Pita, logrando a vitoria por diante do Sporting Club.

Ese mesmo mes celebrouse na praza de touros a Festa Romana, cunha serie de probas físicas e atléticas na que participaron a Sala Calvet, o ximnasio Revuelta de Santiago de Compostela e o Lloris de Ferrol. A Sala Calvet foi a gran triunfadora, gañando en seis das dez probas disputadas (pesos, carreira lisa de velocidade, salto con pértega, carreira de obstáculos, carreira lisa de resistencia e tiro de corda). Estes éxitos sumáronse aos conseguidos polos tiradores de esgrima Ramón Moscoso e Francisco Fariña nas festas do Apóstolo en Santiago de Compostela e á vitoria xa en setembro do Club Náutico sobre o Círculo de Artesáns nas festas de Amboage de Ferrol, nas que ademais Juan Long, Ismael Pedregal, Manolo Losada e Jorge Mergault conseguiron triunfos en ciclismo.

 Fundación do Deportivo 
A finais de 1906, un grupo de alumnos da Sala Calvet que eran ademais futbolistas do Club Coruña, foron desafiados por alumnos doutras disciplinas deportivas a dous partidos de fútbol que se xogaron o 8 e o 9 de decembro no Corralón da Gaiteira. O resultado do primeiro encontro foi sorprendentemente favorábel para os atletas, que se impuxeron cun 2-1, con goles de Virgilio e Manuel Álvarez, mentres que o segundo partido rematou sen goles. O afervoamento desatado pola vitoria da Sala Calvet fixo que os alumnos fosen máis alén e fundasen o seu propio club, o Club Deportivo da Sala Calvet, que mantería unha gran rivalidade co Coruña durante os seus primeiros anos de vida.

O 9 de xaneiro de 1907 celebrouse na Sala Calvet unha reunión na que se acordou a disolución do Club Náutico e a cesión da súa traiñeira ao novo Club Deportivo, pasando a ser os socios fundadores do Club Náutico fundadores tamén do Club Deportivo. A eses 18 fundadores sumáronse nove homes máis e entre todos nomearon a primeira directiva da historia do club, presidida polo monfortino Luis Cornide. Ademais nomeáronse os capitáns das tres seccións do club: Juan Long (fútbol), José Martínez Urioste (náutica) e Salvador Fojón (pushball).

O novo club levou durante cinco anos o nome da Sala Calvet, participando en competicións como o Campionato de Galicia e Asturias ou a Copa Gabino Bugallal, e rivalizando fortemente co Coruña. En 1909 recibiu o título de "Real" e en en setembro de 1911 aprobouse o cambio de nome proposto polo seu fundador, substituíndo a "Sala Calvet" polo nome da cidade.

A Sala Calvet seguiu funcionando como ximnasio e como sede do Deportivo, que continuou realizando alí as súas xuntas nas seguintes décadas. Durante a Segunda República acolleu tamén asembleas da Federación Republicana Gallega e da ORGA. O ximnasio perdeu peso tralo suicidio de Federico Fernández-Amor Calvet en 1933, pero volveu gañar protagonismo co auxe do boxeo a finais da década de 1930. Nas súas instalacións adestrábanse os púxiles e celebrábanse combates e exhibicións de xeito semanal. Pechou as súas portas en 1944 e posteriormente os seus locais foron adquiridos polo contiguo restaurante Lhardy.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 


Categoría:Ximnasios
Categoría:Arquitectura civil na Coruña