Mantela

A mantela é unha prenda feminina popular en España. Xorde a partir do manto co que tradicionalmente se cubrían as mulleres. Este evolucionou até converterse nun elegante toucado de blonda (encaixe realizado con fío de seda), chantilly ou tule. É habitual nas procesións de Semana Santa, nas corridas de touros e outros eventos castizos, ademais de ser prenda cerimonial das madriñas en bautizos e vodas. Adoita complementarse cunha peita.

 Historia 
dereita|miniatura|279x279px|Exvoto ibero de bronce con imaxe feminina cuberta por un toucado
Algúns estudos arqueolóxicos fixan a orixe da mantela na Península Ibérica na civilización ibérica, a partir do descubrimento de pequenas figuras prerromanas de mulleres con toucados moi similares.

No século XVII xa era habitual utilizar a mantela de encaixe como peza distinguida, ademais da de pano e o mantón de Manila. Con todo, o seu uso non se xeneralizou entre as mulleres da nobreza e alta burguesía até finais do século XVIII, como se aprecia en varios retratos de Francisco de Goya. O costume continuouno Isabel II de España e, xa no século XX, a Raíña Sofía.

 Tipos 

 Polo tecido 

 De blonda ou encaixe de seda, con grandes motivos florais realizados en seda máis brillante e ondulacións nos bordos ou "puntas de castañolas".
 De chantilly, feita cun lixeiro tecido orixinario desta cidade francesa e bordado con distintos motivos.
 De tule, tecido delgado e transparente confeccionado con seda, fío ou algodón. Usado a modo de imitación das mantelas de blonda e chantilly.

miniatura|Mantela de encaixe do século XX, obxecto da exposición permanente da sala "Secaño y Montaña" do Museu Valencià d'Etnologia

 Pola xeografía 

 Mantela castelá
 Mantela leonesa
 Mantela aragonesa
 Mantela andaluza

 Por evento 

 De loito
 De voda
 Taurina
 Branca de Resurrección

 Notas 

Véxase tamén

 Bibliografía 




Categoría:Vestimenta