Marianna Florenzi

Marianna Bacinetti, máis coñecida como Marianna Florenzi, nada en Rávena o 9 de novembro de 1802 e finada en Florencia o 15 de abril de 1870, foi unha marquesa, filósofa e tradutora italiana.

 Traxectoria 
Filla do conde Pietro Alessandro Massimiano Bacinetti de Rávena e a súa dona, a condesa Laura Rossi di San Secondo. Xa que logo, dende nova tivo unha educación literaria esmerada, e dedicouse con paixón á lectura de obras filosóficas. Neste sentido, cumpriu co ideal feminino da época de muller educada que actuaba como anfitrioa de reunións culturais e salóns. Foi unha das primeiras mulleres en cursar oficialmente o ensino superior en Italia, estudando Ciencias Naturais na Universidade de Perugia. Durante esta época, traduciu a Monadoloxía de Leibniz ao italiano, e divulgou os traballos de Kant, Spinoza ou Schelling. A nivel político, apoiou o movemento de unificación italiano e, en 1850, publicou Confutazione del socialismo e comunismo (en ) que, como moitas das súas obras, foi incluída no Index Librorum Prohibitorum da Igrexa. Durante corenta anos foi amiga e amante de Lois I de Baviera, quen sempre procuraba o seu consello, incluso en materia de goberno. Consérvanse unhas 3000 cartas de Florenzi a Lois I, así como outras 1500 contestacións deste.

Florenzi dedicouse á vida política de Perugia e, tras participar nos alzamentos de 1831, axudou a numerosos patriotas, acolléndoos na súa vila Colombella. A súa casa converteuse así nun importante centro de reunións para militantes políticos, mais tamén para escritores e eruditos.

Debido ás súas posturas liberais, foi criticada polo goberno papal, que prohibiu a publicación dos seus textos. Co paso dos anos, Florenzi achegouse cada vez máis ás ideas de Hegel, aínda que sen separarse da filosofía de Schelling. Esta nova concepción levouna a contactar co pensador francés Victor Cousin, con quen se carteou entre 1862 e 1864.

Casou dúas veces: en 1819, co marqués Ettore Florenzi, en Perugia; en maio de 1836, co inglés Evelyn Waddington, en Florencia. Tivo un fillo, Ludovico, nado o 31 de outubro de 1821. Malia ser oficialmente descendente de Ettore Florenzi, é probable que fose fillo do seu padriño, Lois I de Bavaria, quen coidou del toda a súa vida.

Finou en Florencia o 15 de abril de 1870. As súas contribucións filosóficas só foron recoñecidas tras o seu pasamento. Giovanni Gentile remarcou as súas achegas ao idealismo, así como a súa orixinalidade especulativa.

 Publicacións 
 Pensieri Filosofici ("Pensamentos filosóficos", 1840).
 Filosofemi di cosmologia e di ontologia ("Filosofemas de cosmoloxía e ontoloxía", 1863).
 Saggi di psicologia e di logica ("Ensaios de psicoloxía e lóxica", 1864).
 Saggio sulla natura ("Ensaio sobre a natureza", 1866).
 Saggio sulla filosofia dello spirito ("Ensaio sobre a filosofía do espírito", 1867).
 Dell'immortalità dell'anima ("Sobre a inmortalidade da alma", 1868).

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



Categoría:Tradutores ao italiano
Categoría:Tradutores do alemán
Categoría:Alumnos da Universidade de Perugia
Categoría:Finados en 1870
Categoría:Nados en 1802
Categoría:Filósofos de Italia
Categoría:Escritores en lingua italiana