Lizzy Mercier Descloux

Martine-Elisabeth Mercier Descloux, nada en París o 16 de decembro de 1956 e finada o 20 de abril de 2004 en Saint-Florent, illa de Córsega, foi unha cantante, compositora, poeta, pintora e actriz francesa. Músico destacada na new wave francesa, asociada ao post-punk e pioneira do movemento worldbeat.

 Traxectoria 
Nada en París e criada en Lión, na súa adolescencia Lizzy decidiu regresar á súa cidade natal para estudar arte. Nestes anos, e xunto coa colaboración do seu entón compañeiro Michel Esteban, conseguiron fundar a tenda Harry Cover, unha referencia do movemento punk en Francia, onde vendían roupa do estilo mentres bandas locais tocaban no soto. Neste mesmo tempo, Esteban fundou a revista musical Rock News, encargada de cubrir todos os acontecementos artísticos da escena de Nova York de principios dos 70.

Traballar nesta revista levouna a viaxar á cidade en 1975, onde fixo amizade con Patti Smith e Richard Hell, con quen iniciou unha relación sentimental. Os dous colaboraron no poemario e colaxes Desiderata. Esta viaxe a Nova York foi reveladora tanto para Lizzy como para Esteban, polo que decidiron mudarse ao ano seguinte.
Xa asentada nos Estados Unidos e comezando a súa carreira musical unhas das súas primeiras adquisicións foi unha guitarra Fender Jazzmaster, que ela mesma aprendeu a tocar no apartamento da parella, o que a levou a formar o dúo vangardista Rosa Yemen co guitarrista D. J. Barnes. Aínda que o mini LP editado por este dúo demostra as habilidades minimalistas e ao mesmo tempo enormemente envolventes de Lizzy coa guitarra, foi o seu primeiro disco como Lizzy Mercier Descloux o que presentou un estilo máis único e multidisciplinar. Achegándose ao recentemente nado movemento do new wave, o son categorizado pola prensa especializada como frenético e esquizofrénico do seu primeiro disco levouna a compartir escenario con figuras fundamentais da época, como Lydia Lunch.

Cansa das dificultades económicas e da precaria contratación de bandas no Nova York dos anos 80  e aproveitando a súa amizade con Chris Blackwell, responsable de Ze Records, conseguiu financiar unha viaxe a Nassau, a capital das Bahamas. Alí gravou o seu disco con maior número de recensións, Mambo Nassau. Os ritmos caribeños da rexión e o son das sirenas policiais na tumultuosa capital foron factores fundamentais para o crecemento sonoro de Lizzy. A mestura do seu refrego rápido de púa sobre a música folk local fixo de Mambo Nassau unha das obras clave da unión da world music co punk.

Os problemas coa distribución do disco e a saída de Esteban do selo discográfico converteron a Mambo Nassau nun fracaso comercial, feito que fixo que Lizzy se trasladase ao selo CBS, a través do que logrou o seu novo obxectivo de viaxar a Suráfrica para gravar con músicos locais.

A chegada de Lizzy xerou desconfianza na comunidade musical de Soweto, resentida cos músicos europeos por mor das disputas con Malcolm McLaren, quen en 1983 gravou un disco cun importante número de músicos da zona, e non os incluíu nos créditos do seu álbum.

Co paso do tempo, os membros da comunidade musical mbaqanga aceptaron a Lizzy co resultado no exitoso álbum Zulu Rock. A mestura da canción popular africana coa lingua francesa xerou o primeiro éxito musical comercial para Lizzy e os seus músicos. O tema pop "Mais ou sont passées les gazelles" foi un éxito en Francia.

O seguinte paso na súa carreira foi unha mudanza a Asia na que non produciu álbums. En 1986 e coa última axuda económica dada pola CBS, Lizzy foi coa súa banda ao Brasil para gravar o disco One For The Soul. O carácter da artista nesta obra achégase ao Blus. Chet Baker participou na gravación do álbum. A produción esaxeradamente comprimida, clásica da época, provocou que One For The Soul proporcionase moi mal son ao ser reproducido o que repercutiu nas malas vendas.

En 1988 publicou o seu último disco, Suspense. Mesturando as formas musicais coas que anteriormente experimentara coa new wave de moda da época. Como nas anteriores edicións este novo disco non aportou vendas significativas para manter a carreira da artista. Pasou as dúas últimas décadas da súa vida vivindo case nómade entre África, Nova York, India, Suramérica e Francia.

Aínda que deixara de facer música, a súa carreira artística continuou pola pintura. En 1995 gravou un disco con EMI, pero nunca se chegou a publicar.

Lizzy morreu de cancro o 20 de abril de 2004 na illa de Córsega. Richard Hell organizou o seu funeral no CBGB's, ao que asistiron a súa amiga Patti Smith e o seu exnoivo Michel Esteban, xunto a un gran número de seguidores. Sobre ela, Patti Smith diría que “era tímida, pero enérxica, tranquila pero lista para atacar, como unha pequena serpe. Era invento da súa propia, teimuda, reservada, aberta, imposible de manter no seu lugar, imposible de non querela”.

 Discografía 
 Rosa Yemen (1978)
 Press Color (1979)
 Mambo Nassau (1981)
 Zulu Rock (1984)
 One for the Soul (1985)
 Suspense (1988)

Notas

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 "Lady O K'pele ", canción remasterizada de Mercier Descloux, en YouTube.

Categoría:Nados en 1956
Categoría:Finados en 2004
Categoría:Nados en París
Categoría:Cantantes de Francia