Escala de coma de Glasgow

A escala de coma de Glasgow é unha escala deseñada para avaliar de maneira práctica o nivel de estado de alerta nos seres humanos. Foi creada en 1974 por Bryan Jennett e Graham Teasdale, membros do Instituto de Ciencias Neurolóxicas da Universidade de Glasgow, como unha ferramenta de valoración obxectiva do estado de consciencia das vítimas de traumatismo cranioencefálico.

A súa precisión e sinxeleza estenderon posteriormente a súa aplicación a outras patoloxías traumáticas e non traumáticas.

 Descrición da escala 
A escala esta composta pola exploración e cuantificación de tres parámetros (a apertura ocular, a resposta verbal e mais a resposta motora), dándolle unha puntuación á mellor resposta obtida en cada categoría. Cada puntuación individual súmase para obter un valor total. O valor máis baixo posible é 3 (1 + 1 + 1), e o máis alto é 15 (4 + 5 + 6).
VariableRespostaPuntuaciónApertura ocular Espontánea
 Tras unha orde
 Ante un estímulo doloroso
 Ausencia de apertura ocular 4 puntos
 3 puntos
 2 puntos
 1 puntoResposta verbal Orientado correctamente
 Paciente confuso
 Linguaxe inapropiada
 Linguaxe incomprensible
 Carencia de actividade verbal 5 puntos
 4 puntos
 3 puntos
 2 puntos
 1 puntoResposta motora Obedece ordes correctamente
 Localiza estímulos dolorosos
 Responde ao estímulo doloroso mais non localiza
 Resposta con flexión anormal dos membros
 Resposta con extensión anormal dos membros
 Ausencia de resposta motora 6 puntos
 5 puntos
 4 puntos
 3 puntos
 2 puntos
 1 punto

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 




Categoría:Diagnósticos médicos
Categoría:Neuroloxía