Malvís

Na mitoloxía galega, o malvís é un paxaro que sabe falar. En xeral crese que houbo un tempo, moi atrás, no que os animais falaban como a xente.

Vítor Vaqueiro só di que é un tordo, sen especificar especie concreta pero, pola descrición e a distribución do nome malvís pode identificarse como un tordo músico ou tordo común (Turdus philomelos).

A lenda conta que un galego que viña da sega en Castela cara a súa casa, en Monterrei, viña cantando unha melodía que compuxera para a súa noiva. Cabe imaxinar o asombro cando chegou onda ela e atopouna cantando esa mesma copla. A moza explicoulle que fora un malvís quen lla ensinou, e que a escoitou cando a cantaba, adiantándose ata Monterrei para aprenderlla a ela.

Eladio Rodríguez recolle outra lenda relacionada con este paxaro. Dun modo semellante a San Ero da Armenteira, tamén o abade do Mosteiro de Santo Estevo de Ribas de Sil (en Nogueira de Ramuín, Ourense) quedou extasiado escoitando o canto dun malvís, sen darse de conta de que pasaran douscentos anos no que el sintiu como uns minutos tan só.

Segundo unha terceira lenda, o bispo Gonzalo, de Mondoñedo, regresou da peregrinación a Terra Santa e traía no peto un froito pequeno e vermello que asemellaba unha uva. Doullo a comer a un malvís pero este, que recoñeceu a semente, díxolle que mellor era que a plantase. Así o fixo o bispo e de alí naceu unha palmeira.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 RODRÍGUEZ GONZÁLEZ, Eladio (1958-1961): Diccionario enciclopédico gallego-castellano, Galaxia, Vigo, s. v. malvís.


Categoría: Mitoloxía galega