Lingua kaingang

A lingua kaingang (tamén soletreada kaingáng)MUNDURUKU, D. Contos indígenas brasileiros. Ilustrações de Rogério Borges. Segunda Edição. São Paulo. Global. 2005. p. 43 é unha lingua jê falada polo pobo kaingang no sur do Brasil, en São Paulo, Santa Catarina, Paraná e Río Grande do Sur. O pobo kaingang componse dunhas 30.000 persoas e arredor do 60 ou 65% falan a lingua. Segundo datos de 1989 tiña 18.000 falantes.A maioría tamén fala portugués. O kaingang está clasificado como definitivamente en perigo polo Libro Vermello das Linguas Ameazadas da UNESCO.

 Vocabulario 
Loukotka (1968) enumera os seguintes elementos de vocabulario básico para as variedades da lingua kaingang.

 Termo  Kaingangcentral  Kaingangmeridional  Kaingangsetentrional  Kaingangoriental  Aweicoma  Guayana  Ingain  Amhó árbore taktón  tagtong  tengtong    umarikélko    tuktain  tektoi cabeza krin  krim  i-krin  krim  a-kréng  aparé  aunt-krein  kré ollo kané  karnä  i-kané  kanem  a-kuná-ma  apin-tá  am-pán  gundón orella ningréin  ñinkren  i-ñengré  ningrém  a-yomamá-ma  aminerá  am-engrá  nanrá lingua noné  uné  i-ñoná  nené  a-numá-ma    a-mundá  nomdá auga goyo  góyo  góyo  goyo  ngoyo-ma  pranl  kran  karat lume pin  pén  piñ  pim  pé-ma  npai  péin  pén sol arán  eré  irén  aram  lá  roiñá  ará  aró millo ñara  ñére  géren  ñere  nghára  ñeré  ndui  ndá xaguar min  ming  mi  mim  megló-ma  chuchí  kuchi  chuchi serpe pan  pan  apóne  pam  poné-ma  kundú  kundú  kundú

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




Categoría:Linguas do Brasil
Categoría:Linguas jê