Jesús Fontán Lobé

Jesús Fontán Lobé, nado en Vilagarcía de Arousa o 26 de abril de 1901 e finado en Cabanas o 26 de agosto de 1980, foi un vicealmirante e político galego.

 Traxectoria 
Durante a súa infancia viviu en Ferrol, onde coñeceu a Francisco Franco, quen era amigo do seu irmán maior Juan. Desde entón uniunos unha estreita amizade, o que fixo que Franco o nomease axudante seu entre febreiro de 1939 e abril de 1946.

Ingresou na Escola Naval Militar de Marín en 1917, e obtivo os títulos de piloto de dirixible, observador naval e o diploma de Estado Maior. Durante a guerra civil foi detido en Madrid e estivo no Cárcere Modelo entre setembro e novembro de 1936, antes de ser posto en liberdade. En xuño de 1937 pasou á zona nacional e incorporouse á Armada, destinado a diversos buques e ao Cuartel Xeral do Exército (Salamanca). Do mesmo xeito que o seu irmán Juan Fontán, estivo adscrito á Oficina de Información e Propaganda Anticomunista (OIPA), organizando ambos durante a guerra civil o sistema e procedementos de incautación de documentos da fronte norte. Este sistema foi aplicado posteriormente pola Delegación do Estado para a Recuperación de Documentos, xa dirixidos por Marcelino Ulibarri.

En 1942 coñeceu a José María González Barredo, quen lle falou de Josemaría Escrivá, a quen coñeceu ao día seguinte. Fontán tamén tratou neses anos a Álvaro del Portillo.

Durante a súa carreira militar estivo destinado no buque escola Galatea (abril de 1946), o destrutor Audaz, o portahidroavións Dédalo, o cruceiro Río de Plata e o cruceiro Galicia, entre outros. Tamén tivo destinos en terra: foi comandante director da Escola de Mecánicos e xefe da flotilla anexa, comandante Ddirector da Escola Naval Militar, Agregado Naval en Londres e A Haia, contraalmirante (1956) e vicealmirante (1962).

A comezos dos anos 1940 Franco encargoulle a Fontán que realizase as xestións para realizar o filme Raza, escrito polo propio Franco baixo o pseudónimo de Jaime de Andrade. Fontán presentoulle a Franco os posibles actores: Alfredo Mayo, Ana Mariscal, José Nieto, Julio Rey de las Heras e Blanca de Silos, que foron aceptados sen problema. A rodaxe durou 109 días, e rodáronse en Vilagarcia de Arousa 34 escenas de exteriores. A película, estreada en 1942, proxectouse en 218 cines alemáns.

En 1962 foi nomeado segundo xefe da Casa Militar do Generalísimo. 

Fontán foi tamén presidente do Instituto Social da Mariña (1967-1976). Desde alí traballou para a creación de diversas Casas do Mar, Escolas e Residencias para mariñeiros e orfos da zona. Durante a súa presidencia realizáronse a maior parte das actuais Casas do Mar de España adecuándoas aos novos tempos, tecnoloxías e organización.

Director da Delegación Nacional dos Servizos Documentais (1964-1967) e da Sección dos Servizos Documentais da Presidencia do Goberno (1967-1977), simultaneando ese cargo coa presidencia do Instituto Social da Mariña.

Tamén foi vogal da Comisión de Liberdades Relixiosas do Ministerio de Xustiza en 1967.
Vida persoal

Estaba casado con Blanca Suanzes, con quen tivo seis fillas e dous fillos.

 Recoñecementos 

 Gran Cruz da Orde de San Hermenegildo (1958)
 Gran Cruz do Mérito Naval con distintivo branco (1962)
 Gran Cruz da Orde do Mérito Civil (1968)
 Cruz da Orde de Isabel A Católica (1970)
Diversas rúas, casas do mar, colexios e escolas levaron o seu nome, así como a barriada Almirante Fontán (Baiona).

 Notas 

Categoría:Condecorados co colar da Orde do Mérito Civil
Categoría:Nados en Vilagarcía de Arousa
Categoría:Nados en 1901
Categoría:Finados en 1980
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes
Categoría:Militares de Galicia
Categoría:Procuradores en Cortes galegos