Michel Barnier

Michel Barnier, nado en La Tronche, banlieue de Grenoble, nos Alpes franceses, o 9 de xaneiro de 1951, é un político francés que exerceu como primeiro ministro de Francia de setembro a decembro de 2024, cando sufriu unha moción de censura.

 Traxectoria 

 Primeiros anos e formación 
Barnier naceu no seo dunha familia gaullista. O seu pai, Jean Barnier, era un artesán de coiro e téxtil. A súa nai, Denise Durand, foi membro activo da esquerda cristiá e fundou un capítulo local da Ligue contre la violence routière (Liga contra a violencia viaria). Barnier é o máis novo dos tres fillos da parella.

Na súa mocidade, Barnier foi Boy Scout e acólito. Graduouse na École Supérieure de Commerce de París (ESCP) en 1972. Durante os seus estudos na ESCP, foi compañeiro de Jean-Pierre Raffarin, futuro primeiro ministro, e membro da Conférence Olivaint, unha organización estudantil deseñada para preparar aos seus membros para a vida política.

 Carreira política 
Membro de varios partidos gaullistas (UDR, RPR, UMP, LR), Barnier ocupou diversos cargos no gabinete francés, entre eles como ministro de Medio Ambiente de 1993 a 1995, ministro delegado de Asuntos Europeos de 1995 a 1997, ministro de Asuntos Exteriores de 2004 a 2005 e Ministro de Agricultura e Pesca de 2007 a 2009. A nivel da UE, Barnier foi Comisario Europeo de Mercado Interior e Servizos de 2010 a 2014 e vicepresidente do Partido Popular Europeo (PPE) de 2010 a 2015. De outubro de 2016 a 2021, foi o principal negociador da UE sobre o Brexit.

En agosto de 2021, Barnier anunciou que se presentaba á candidatura do seu partido á presidencia de Francia nas eleccións presidenciais de 2022, pero despois non conseguiu o apoio suficiente no congreso republicano de 2021, quedando terceiro. En setembro de 2024, Barnier foi nomeado primeiro ministro polo presidente Emmanuel Macron tras as eleccións lexislativas anticipadas de 2024. Con 73 anos, foi o primeiro ministro de maior idade da Quinta República Francesa ao tomar posesión.

Tras o seu nomeamento, a BBC describiu a Barnier como "un conservador patriótico comprometido na tradición de Charles de Gaulle". Considérase europeísta con visións económicas neoliberais. Defendeu uns controis máis estritos sobre a inmigración non-europea, a ampliación da capacidade penitenciaria e a introdución de penas mínimas obrigatorias para determinados delitos. Como membro da Asemblea Nacional na década de 1980, votou a favor da abolición da pena de morte  e en contra da rebaixa da idade de consentimento para as relacións entre persoas do mesmo sexo para parellas mixtas.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Eleccións lexislativas de Francia de 2024

Categoría:Nados no departamento de Isère
Categoría:Primeiros ministros de Francia
Categoría:Nados en 1951