Soraya Tarzi

Soraya Tarzi (en pashto/dari: ثريا طرزی), nada o 24 de novembro de 1899 e finada o 20 de abril de 1968, foi a primeira raíña de Afganistán como esposa do rei Amanullah Khan. Como raíña, converteuse nunha das mulleres máis influentes do seu tempo. Xogou un papel fundamental nas reformas de modernización impulsadas por Amanullah Khan, especialmente no relativo á emancipación das mulleres.

As reformas institucionais do Rei Amanullah provocaron reaccións violentas por parte de diversas seitas relixiosas do país. En 1929, o rei abdicou para evitar unha guerra civil e marchou ao exilio. O seu primeiro destino foi a India, daquela parte do Imperio Británico.

 Primeiros anos e orixes familiares 
Suraiya Shahzada Tarzi naceu o 24 de novembro de 1899 en Damasco, no Vilaiato de Siria, que naquel entón formaba parte do Imperio Otomán. Era filla do político afgán Sardar Mahmud Beg Tarzi, e neta de Sardar Ghulam Muhammad Tarzi. Pertencía á tribo Mohammadzai dos paxtos, un subgrupo da Dinastía Barakzai.

Estudou en Siria, onde aprendeu valores occidentais e modernos, que influirían nas súas accións e crenzas futuras. A súa nai era a feminista siria Asma Rasmya, Khanum, segunda esposa do seu pai e filla de Sheikh Muhammad Saleh al-Fattal Effendi, de Alepo, que fora muecín da Mesquita Omeia.

Ao regresar a súa familia a Afganistán, Soraya coñeceu e casou co príncipe Amanullah.

 Matrimonio 
Tras o regreso dos Tarzi a Afganistán, foron recibidos na corte por desexo do emir Habibullah Khan. Foi entón cando Soraya Tarzi coñeceu ao príncipe Amanullah, fillo de Habibullah, quen simpatizaba coas ideas liberais de Mahmud Tarzi. Amanullah e Soraya estableceron un vínculo e decidiron casar, o que fixeron o 30 de agosto de 1913 no palacio de Qawm-i-Bagh en Cabul. O medio irmán maior de Amanullah, Inayatullah Khan, tamén casou cunha irmá de Soraya , Khariya Tarzi.Poullada, Leon B. (1973) Reform and Rebellion in Afghanistan 1919-1929: King Amanullah's failure to modernize a tribal society. Cornell University Press. p. 40. .

Ao casar coa familia real, Tarzi converteuse nunha das figuras máis importantes da rexión. Foi a única esposa do futuro rei Amanullah, rompendo séculos de tradición. Ambos denunciaron activamente a poligamia. Cando Amanullah ascendeu ao trono, disolveu o harén real e liberou as mulleres escravizadas que alí vivían.Emadi, Hafizullah, (2002) Repression, resistance, and women in Afghanistan, Praeger, Westport, Connecticut. ISBN 9780275976712.

O matrimonio tivo 10 fillos.

 Raíña de Afganistán 
Cando o príncipe se converteu en emir en 1919 e monarca en 1926, a raíña xogou un papel importante na evolución do país. Ao ser coroado Amanullah en xuño de 1926, Soraya foi coroada con el ante unha audiencia completamente afeitada e sen turbantes. Soraya foi a primeira consorte musulmá que apareceu en público xunto ao seu esposo, algo inaudito naquela época. Participou con el en cacerías, cabalgando e en algunhas reunións do gabinete.
 Dereitos das mulleres 

A emancipación das mulleres foi unha parte fundamental da política de reformas de Amanullah Khan, e as mulleres da familia real, particularmente a súa esposa Soraya e as súas irmás, foron modelos desta transformación. Moitas mulleres da familia de Amanullah participaron publicamente en organizacións e chegaron a ocupar cargos gobernamentais máis tarde na súa vida.

En 1921, Soraya Tarzi fundou e contribuíu a Afghanistan Quarterly Journal. Establishment 1946. Academic Publication of the Academy of Sciences of Afghanistan. Serial No: 32 & 33  a primeira revista para mulleres, Ishadul Naswan (Guía para as Mulleres), editada pola súa nai, así como a primeira organización feminina, a Anjuman-i Himayat-i-Niswan (Asociación para a Protección das Mulleres), que promovía o benestar das mulleres e contaba cunha oficina onde podían denunciar maltratos por parte dos seus maridos, irmáns ou pais.

Ademais, fundou un teatro en Paghman que, aínda que estaba segregado para mulleres, brindaba unha oportunidade para que elas atopasen o seu propio espazo social e superasen o illamento do harén.

O rei Amanullah Khan declarou: "Son o voso rei, pero o Ministro de Educación é a miña muller: a vosa raíña". A raíña Soraya animou ás mulleres a acceder á educación e abriu a primeira escola primaria para nenas en Kabul, a Escola Masturat (máis tarde coñecida como Escola Ismat Malalai),Kandiyoti, Deniz. (1 de febreiro de 2005) The Politics of Gender and Reconstruction in Afghanistan. Este documento ocasional é unha publicación do United Nations Research Institute for Social Development (UNRISD). p. 5. . no ano 1921, ademais do primeiro hospital para mulleres, o Hospital Masturat, en 1924.

En 1926, no aniversario da independencia de Afganistán do Imperio Británico, Soraya pronunciou un discurso público:

"A independencia pertence a todos nós, e por iso a celebramos. Pensades, con todo, que a nosa nación desde o principio precisa só de homes para servila? As mulleres tamén deben participar, como fixeron nos primeiros anos da nosa nación e do islam. Dos seus exemplos debemos aprender que todos debemos contribuír ao desenvolvemento da nosa nación e que isto non se pode facer sen adquirir coñecemento. Por iso debemos todos intentar adquirir o maior coñecemento posible, para poder prestar os nosos servizos á sociedade do xeito que o fixeron as mulleres do islam primitivo."

En 1928, Soraya enviou 15 mozas a Turquía para cursar estudos superiores. Estas quince mozas, principalmente fillas da familia real e de funcionarios do goberno, eran todas graduadas da escola secundaria Masturat, que ela fundara.

A escritora de memorias sueca Rora Asim Khan, que viviu en Afganistán co seu marido afgán entre 1926 e 1927, describiu nas súas memorias como foi convidada pola raíña a Paghman e ao palacio de Darul Aman para falar do estilo de vida e a moda occidental tanto á raíña como á nai do rei. Ela destacou que a raíña fixo moitas preguntas, xa que pronto ía visitar Europa.Rora Asim Khan (Aurora Nilsson), Anders Forsberg e Peter Hjukström (1998) Flykten från harem. Nykopia, Estocolmo. .

Entre 1927 e 1928, Soraya e o seu marido visitaron Europa. Foron os primeiros xefes de estado en visitar Alemaña desde a súa derrota na Primeira Guerra Mundial, e reuníronse co Papa Pío XI, líder da Igrexa Católica. En 1928, o rei e a raíña estiveron en Inglaterra, onde recibiron títulos honoríficos da Universidade de Oxford, sendo considerados promotores de valores occidentais ilustrados e gobernantes dun importante estado tampón entre o imperio británico da India e as ambicións da Unión Soviética. A raíña dirixiuse a un amplo grupo de estudantes e líderes en Oxford. A pesar disto, os británicos non mantiveron unha boa relación coa familia de Tarzi en xeral, xa que o principal representante de Afganistán co que trataban era o seu pai.

O desvelamento das mulleres foi unha parte controvertida da política de reforma. As mulleres da familia real xa usaban moda occidental antes da ascensión de Amanullah, pero facíano só dentro do complexo do palacio real e sempre cubríanse cun veo ao saír da zona real. Durante unha entrevista, Soraya compartiu a súa opinión de que o purdah, o illamento e o uso do veo polas mulleres, era unha innovación non islámica da era do califato abásida.

O 29 de agosto de 1928, Amanullah celebrou unha Loya Jirgah (Asemblea Xeral de Anciáns Tribais) para aprobar os seus programas de desenvolvemento. Aos 1.100 delegados requiriuselles usar roupa europea proporcionada polo estado. Amanullah defendeu os dereitos das mulleres á educación e á igualdade e, nun acto simbólico, Soraya retirou publicamente o seu veo durante un discurso que deu na asemblea. En Kabul, esta política aplicouse tamén ao reservar certas rúas para homes e mulleres vestindo roupa moderna occidental. A pesar de que os sectores conservadores se opoñían ao desvelamento, non expresaron abertamente a súa indignación na asemblea, pero comezaron a mobilizar a opinión pública despois de regresar.

En 1929, o rei e a raíña visitaron Irán por invitación de Reza Shah. Durante a visita, Soraya non usou hijab, o que inspirou ao xefe de estado iraniano a introducir reformas similares en Irán.

 Últimos anos e exilio 

En 1929, o rei abdicou para evitar unha guerra civil e marchou ao exilio.

A raíña Soraya e a súa familia fuxiron inicialmente á India, onde o 7 de xuño de 1929 deu a luz a unha filla, á que chamaron Princesa India en honra ao país que os acollera. Posteriormente, a familia viviu no exilio en Roma, no Reino de Italia, tras ser invitados a residir alí.

Non se coñecen moitos detalles sobre a súa vida no exilio. The New York Times informou que o matrimonio real se convertera ao catolicismo, pero posteriormente descubriuse que esta información era falsa.

 Morte e legado 
Tarzi faleceu o 20 de abril de 1968 en Roma. O funeral foi escoltado por un equipo militar italiano ata o aeroporto de Roma antes de ser trasladada a Afganistán, onde se celebrou un solemne funeral de estado. Está enterrada no Bagh-e Amir Shaheed, o mausoleo familiar situado nunha gran praza de mármore, cuberta por un teito abovedado sostido por columnas azuis no corazón de Xalalabad, ao carón do seu esposo o Rei, falecido oito anos antes.

A súa filla máis nova, a princesa India de Afganistán, visitou Afganistán nos anos 2000 e puxo en marcha varios proxectos de caridade. A Princesa India tamén foi embaixadora cultural honoraria de Afganistán en Europa. En setembro de 2011, a Princesa India de Afganistán foi homenaxeada pola Asociación de Mulleres Afgás-Americanas polo seu traballo en prol dos dereitos das mulleres.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Fotos antigas da Raíña Soraya de Afganistán
A History of Women in Afghanistan: Lessons Learnt for the Future or Yesterdays and Tomorrow: Women in Afghanistan By Dr. Huma Ahmed-Ghosh

Categoría:Nados en 1899
Categoría:Finados en 1968
Categoría:Nados en Damasco
Categoría:Feministas de Afganistán
Categoría:Raíñas de Afganistán