Alfabeto bengalí

O alfabeto bengalí ou escrita bengalí (en , romanizado: Bāṅlā bôrṇômālā) é o alfabeto que se emprega para escribir a lingua bengalí, e que historicamente tamén se usou para escribir o sánscrito dentro de Bengala. É un dos sistemas de escrita máis amplamente adoptados do mundo (usado por uns 265 millóns de persoas). É un dos sistemas de escrita oficiais da India. Tamén é a forma de escrita oficial da lingua bengalí en Bangladesh, Bengala Occidental, Tripura e o val de Barak, en Assam. Foi a única escrita oficial da lingua meitei en Manipur até a aprobación da Lei de modificación da lingua oficial de Manipur de 2021. 

Dende o punto de vista da súa clasificación, o sistema de escritura bengalí é un abugida, é dicir, os seus grafemas vocálicos realízanse principalmente non como letras independentes, senón como diacríticos modificando a vogal inherente na letra base á que se engaden. Escríbese de esquerda a dereita e usa unha soa letra maiúscula, o que o converte nun guión unicameral, en oposición a un bicameral como a letra latina. É recoñecible, como algúns outros sistemas de escritas bráhmicas, por unha liña horizontal distintiva coñecida como śirorekhā que percorre a parte superior das letras que as une. O sistema de escritura bengalí non ten tanta forma de bloque e presenta unha forma máis sinuosa e fluída ca a escrita devanágari, que visualmente ten bordos máis duros na súa ortografía.George Cardona e Danesh Jain (2003), The Indo-Aryan Languages, Routledge, 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 









Categoría:Lingua meitei
Categoría:Lingua bengalí
Categoría:Linguas da India
Categoría:Linguas de Bangladesh