Proposición (lóxica)

En filosofía e lóxica, o termo proposición úsase para referirse a: 

 As entidades que levan valores de verdade. 
 Os obxectos das crenzas e outras actitudes propositivas. 
 O significado de frases declarativas ou declarativas, como "o Sol é unha estrela". 

Intuitivamente, unha proposición expresa un contido semántico ao que, baixo un determinado procedemento acordado ou prescrito, é posíbel asignarlle un valor de verdade (normalmente "verdadeiro" ou "falso", aínda que se admiten outros valores de verdade diferentes na lóxica formal) . 

Unha proposición é unha cadea de signos expresada nunha determinada lingua. Nunha linguaxe natural, eses signos adoitan ser sons ou caracteres escritos, mentres que nun tipo de linguaxe formal poden ser signos arbitrarios. 

 Lóxica 
Na lóxica tradicional, a proposición e o xuízo distínguense, xa que o primeiro é o produto lóxico do acto polo que se afirma ou se nega algo, mentres que ese acto constitúe o xuízo. Para Aristóteles, a proposición é un discurso declarativo perfecto, que se expresa nun xuízo que significa o que é verdadeiro e o que é falso como un xuízo de termos. Por iso o xuízo é unha declaración categórica, é dicir, incondicionada porque representa adecuadamente a realidade.

Na lóxica formal, unha proposición lóxica identifícase cunha fórmula ben formada utilizando os símbolos do alfabeto que caracteriza a linguaxe formal que se utiliza. As regras de boa formación garanten que a proposición é interpretábel en termos de verdade ou nun modelo formal. As fórmulas mal formadas de feito non poden ter un valor de verdade xa que non hai garantías de que sexan interpretábeis e, polo tanto, poidan ter un valor de verdade.

 Notas 


 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lóxica matemática.

Categoría:Lóxica matemática
Categoría:Conceptos filosóficos