Planudes

Planudes (en latín Planudes, en grego Πλανούδης) tamén chamado Planudes Máximo, foi un monxe e erudito Constantinopolitano da época romana oriental.

 Traxectoria 
Naceu en Nicomedia de Bitinia (hoxe Izmit). Distinguiuse como teólogo, gramático e retórico, pero o seu papel máis interesante foi o de compilador das coleccións de poetas gregos menores (coñecidos como grilandas ou antoloxías, (Στέφανοι, ̓Ανθολογίαι). Viviu en Constantinopla na primeira metade do século XIV.

Andrónico II Paleólogo enviouno como embaixador a Venecia en 1327. Descoñécense outros fitos da súa vida pública ou privada.

As súas obras individuais non teñen a suficiente importancia para ser enumeradas unha a unha e é necesario agrupalas tematicamente: 

 oracións e homilías.
 traducións do latín ao grego: o Soño de Escipión, incluído na República  de Cicerón, As metamorfoses de Ovidio, a Disticha de Moribus de Dionisio Catón, o Consolo da filosofía, de Boecio, a Ars grammatica de Elio Donato, a Guerra das Galias, de Xulio César, A cidade de Deus de Agostiño de Hipona.
 dúas obras gramaticais. 
 unha colección de Fábulas de Esopo.
 algunhas obras aritméticas entre as que se atopan importantes comentarios sobre a Aritmética de Diofanto. 
 algúns traballos de historia natural.
 comentarios sobre retóricos gregos.
 un poema en 47 versos hexámetros e algún outro poema menor. 

A súa obra principal, a Antoloxía de Planudes, foi inicialmente considerada a Antoloxía grega por excelencia ata que se descubriu a Antoloxía de Constantino Céfalas.

 A Antoloxía de Planudes 
Consta de sete libros, cada un dos cales, excepto o quinto e o sétimo, está dividido en capítulos e ordenados por orde alfabética. O primeiro libro titúlase Έπιδειτικά (cousas pomposas, cousasostentosas) e recolle epigramas sobre este tema. O segundo, σκωπτικά, fala de temas satíricos. O terceiro, ἐπιτύμβια, é de temática sepulcral, inscricións en túmulos. O cuarto contén inscricións en estatuas de atletas e outras obras de arte. O quinto recolle a Ἔκφρασις de Cristodoro e inscricións e epigramas en estatuas de carros no Hipódromo de Constantinopla. O sexto, ἀναθηματική, reúne maldicións. E o sétimo, ἐρωτικά, fala de cuestións amorosas. Esta distribución é diferente á que fai Agatías na súa colección, coa que ás veces se confundiu. Esta Antoloxía recolle e organiza a de Constantino Céfalas, e engade algúns epigramas diferentes.

 Notas 

Categoría:Escritores de literatura cristiá
Categoría:Monxes ortodoxos
Categoría:Gramáticos bizantinos
Categoría:Teólogos bizantinos
Categoría:Escritores en lingua grega antiga
Categoría:Nados no século XIII
Categoría:Nados en Izmit