Romanización McCune-Reischauer

A  é un dos dous sistemas máis utilizados de romanización da lingua coreana, xunto coa romanización revisada do coreano, que substituíu a McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial de Corea do Sur no ano 2000. En Corea do Norte utilízase unha variante de McCune-Reischauer como sistema de romanización oficial. Este sistema foi creado en 1937 polos estadounidenses George McCune e Edwin Reischauer. 

Este sistema resulta bastante complicado de utilizar debido á abundancia de breves e outros signos diacríticos. O principal inconveniente destes caracteres é a súa dificultade para utilizalos no eido da informática, e esta é unha das razóns pola que as autoridades surcoreanas desenvolveron a romanización revisada que só utiliza caracteres alfabéticos. Porén, a romanización McCune-Reischauer é moito máis natural para os hispanohablantes, debido a que reflicte dunha forma moito máis semellante a pronuncia do hangul.

 Aspectos xerais 
O coreano non ten distinción fonolóxica entre consoantes sonoras e xordas, pero si distinción fonética. As consoantes , ,  e  se distinguen cun apóstrofo das non aspiradas . ,  e , ao diferenza da romanización revisada, na que non se fai este tipo de distinción. O apóstrofo tamçe se utiliza para distinguir a transcripción de  e  e , coma en  fronte a .

O sistema McCune-Reischauer é criticado debido a que os usuarios casuais deste sistema de romanización adoitan omitir o acento breve sobre a o na transcrición de  e sobre a u para a transcrición de , debido a que escribir o e u sen os breves é moito máis doado que engadilos (sobre todo debido a que os teclados de computador comúns carecen de devandito acento). Isto pode producir confusións, xa que unha o pode provir tanto da romanización de  coma de , do mesmo xeito que u pode corresponder a  ou a . Os usuarios casuais ou inexpertos tamén adoitan omitir os apóstrofos que diferencian as consoantes aspiradas das correspondentes consoantes non aspiradas, o que tamén pode levar a confusión.

Os defensores do sistema McCune-Reischauer, non obstante, defenden que un usuario casual que non está familiarizado co coreano pode aproximarse máis facilmente á pronuncia correcta dos nomes ou palabras coreanas aínda que se omitiran os acentos breves e os apóstrofos.

Estas frecuentes omisións de ditos caracteres foron a principal razón do goberno surcoreano para substituír no ano 2000 o sistema McCune-Reischauer polo sistema de romanización revisada. Os detractores deste sistema alegan que non pode representar fielmente os sons 어 e 으 dunha forma reconocible, e que representa incorrectamente as consoantes non aspiradas coma se realmente fosen pronunciadas.

Outro inconveniente deste sistema é que debido á frecuente aparición de signos diacríticos (acentos breves e apóstrofos), resulta complicado de utilizar no ámbito informático e pode dar lugar a incompatibilidades ou erros no momento de mostrar os textos. Do mesmo xeito, resulta imposible de utilizar á hora de rexistrar dominios de Internet, onde deben utilizarse unicamente caracteres ASCII planos.

A pesar da adopción oficial do novo sistema de romanización revisada, moitos membros da comunidade de estudantes coreana (tanto fose como dentro de Corea do Sur) así coma as convencións xeográficas e cartográficas internacionais, xeralmente continúan usando o sistema McCune-Reischauer ou a romanización Yale. Mesmo dentro de Corea do Sur, o uso do novo sistema non está xeneralizado, igual que ocorreu coa variante surcoreana do sistema McCune-Reischauer que foi establecida como sistema oficial entre 1984/1988 e 2000.

 Guía de romanización 
Esta é unha guía simplificada do sistema McCune-Reischauer. É moi útil para a transcrición de nomes, pero non serve para transcribir moitas palabras coreanas debido a que varios dos caracteres Hangul utilizados na escritura coreana varían a súa pronuncia dependendo da súa posición na palabra. No entanto, a oídos dun falante coreano, cada carácter hangul ten unicamente unha pronuncia, xa que para un falante experimentado, a pronuncia de devanditos caracteres escóllese automaticamente dependendo dos sons entre os que se atopa.

 Vogais 
HangulㅣRomanizaciónaaexayaeŏe*yŏyeouwawaeoeeuouwŏwewiyuŭŭii

  escríbese ë despois de  e . Isto é para distinguir  (ae) de  (aë), e  (oe) de  (oë). As combinacións  (aë) e  (oë) ocorren con moi pouca frecuencia, agás en oracións nas que un substantivo é seguido por unha posposición, como por exemplo, 회사에서 hoesaësŏ (nunha compañía) e 차고에 ch'agoë (nun garaxe).
 Os apelidos coreanos 이/리(李) e 이(異) transcríbense como Yi, non I page 13 (por exemplo  como Yi Sunsin)

 Consoantes 
{| class="wikitable" style="text-align:center;" width="700"
! colspan="2" |Hangul
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|-
! rowspan="2" |Romanización
!Inicial
| rowspan="2" |k
|kk
| rowspan="2" |n
| rowspan="2" |t
|tt
|r
| rowspan="2" |m
| rowspan="2" |p
|pp
|s
|ss
|–
|ch
|tch
|ch|k|t|p|h
|-
!Final
|k
|–
|l
|–
|t
|t
|ng
|t
|–
|t
|k
|t
|p
|–
|}

 Os dígrafos de consoantes (ㄳ, ㄵ, ㄶ, ㄺ, ㄻ, ㄼ, ㄽ, ㄾ, ㄿ, ㅀ, ㅄ) existen só como finais e transcríbense pola súa pronuncia real.

{| class="wikitable"
! colspan="2" rowspan="2" |
! colspan="14" align="center" |Consoante inicial da seguinte sílaba
|-
!1
!k
!n
!t
!(r)
!m
!p
!2s
!ch
!ch!k!t!p!h
|-
! rowspan="7" |Consoantefinal
! k
|g
|kk
|ngn
|kt
|ngn(S)/ngr(N)
|ngm
|kp
|ks
|kch
|kch|kk|kt|kp|kh
|-
! n
|n
|n'g
|nn
|nd
|ll/nn
|nm
|nb
|ns
|nj
|nch|nk'''
|nt
|np
|nh|-
! t|d|tk|nn|tt|nn(S)/ll(N)
|nm|tp|ss|tch|tch
|tk
|tt
|tp
|th|-
! l
|r|lg|ll/nn|ld3
|ll|lm|lb|ls|lj3
|lch
|lk
|lt
|lp
|rh|-
! m|m|mg|mn|md|mn(S)/mr(N)|mm|mb|ms|mj|mch
|mk
|mt
|mp'|mh|-
! p|b|pk|mn|pt|mn(S)/mr(N)|mm|pp|ps|pch|pch|pk|pt|pp|ph
|-
! ng
|ng
|ngg
|ngn
|ngd
| ngn(S)/ngr(N) 
|ngm
|ngb
|ngs
|ngj
|ngch|ngk|ngt|ngp|ngh
|}

 ㅇ é unha consoante inicial antes dunha vogal para indicar a ausencia de son.
 쉬 está romanizado shwi .
 En palabras sino-coreanas, lt e lch respectivamente.

Para ㄱ, ㄷ, ㅂ, e ㅈ, as letras g, d, b, ou j utilízanse se se expresan, k, t, p, ou ch úsanse en caso contrario. As pronuncias como as que aparecen teñen prioridade sobre as regras da táboa anterior.

 Exemplos 

 Consoantes xordas / sonoras
 가구 kagu
 등대 tŭngdae
 반복 panbok
 주장 chujang A consoante inicial ㅇ non se ten en conta na romanización, xa que só se usa para indicar a ausencia de son.
 국어 (pronunciado 구거) kugŏ (non kukŏ)
 믿음 (pronunciado 미듬) midŭm (non mitŭm)
 법인 (pronunciado 버빈) pŏbin (non pŏpin)
 필요 (pronunciado 피료) p'iryo (non p'ilyo)
 r vs. l r Entre dous vogais: 가로 karo, 필요 p'iryo Antes da inicial ㅎ h: 발해 Parhae, 실험 sirhŏm l Antes dunha consoante (excepto antes da inicial ㅎ h), ou ao final dunha palabra: 날개 nalgae, 구별 kubyŏl, 결말 kyŏlmal ㄹㄹ escríbese ll: 빨리 ppalli, 저절로 chŏjŏllo Asimilaciones consoantes
 연락 (pronunciado 열락) yŏllak 독립 (pronunciado 동닙) tongnip 법률 (pronunciado 범뉼) pŏmnyul 않다 (pronunciado 안타) ant'a 맞히다 (pronunciado 마치다) mach'ida Palatalizaciones
 미닫이 (pronunciado 미다지) midaji 같이 (pronunciado 가치) kach'i 굳히다 (pronunciado 구치다) kuch'ida Excepcións que non seguen exactamente a pronuncia 

 As secuencias -ㄱㅎ-, -ㄷㅎ- (só cando non se produce palatalización)/-ㅅㅎ-, -ㅂㅎ- escríbense kh, th, ph respectivamente, aínda que se pronuncian igual que ㅋ (k'), ㅌ (t'), ㅍ (p).
 속히 sokhi (pronunciado 소키)
 못하다 mothada (pronunciado 모타다)
 곱하기 kophagi (pronunciado 고파기)
 Cando unha consoante simple (ㄱ, ㄷ, ㅂ, ㅅ, ou ㅈ) se converte nunha consoante tensa (ㄲ, ㄸ, ㅃ, ㅆ, ou ㅉ) no medio dunha palabra, escríbese k, t, p, s, ou ch respectivamente, aínda que se pronuncia igual que ㄲ (kk), ㄸ (tt), ㅃ (pp), ㅆ (ss), ou ㅉ (tch).
 태권도 (pronunciado 태꿘도) t'aekwŏndo
 손등 (pronunciado 손뜽) sontŭng
 문법 (pronunciado 문뻡) munpŏp
 국수 (pronunciado 국쑤) kuksu
 한자 (漢字, pronunciado 한짜) hancha

 Variante norcoreana 
Na variante norcoreana da McCune-Reischauer, as consoantes aspiradas non se representan por un apóstrofo, senón que se engade unha "h". Por exemplo, 평안 transcríbese como Phyongan, mentres que co sistema orixinal debería transcribirse como P'yŏngan.

 Variante surcoreana 
Na variante surcoreana, que foi establecida coma sistema de romanización oficial de 1984 a 2000, 시 se transcribe coma shi mentres que polo sistema orixinal sería si. Do mesmo xeito outros sons como 샤, 셔 e algúns máis, onde a pronuncia do carácter ㅅ é máis próxima a sh que a s, se romanizan como sh en lugar de como s. O sistema orixinal emprega sh só na combinación 쉬, como shwi.

ㅝ transcríbese como wo en lugar de como wŏ. Debido a que o ditongo w (ㅗ ou ㅜ coma semivocales) seguido de ou (ㅗ) non existe na fonética coreana, o goberno surcoreano omitiu o símbolo diacrítico en wŏ.

Utilízanse guións para distinguir entre ᆫᄀ (carácter n e carácter g respectivamente) e ᄋ (carácter pronunciado coma ng' se vai ao final da sílaba) en lugar de apóstrofos coma no sistema orixinal. Os apóstrofos nesta variante só se utilizan para marcar sons aspirados.

A aspiración marcada por un carácter ㅎ (h aspirada) inicial indícase cun apóstrofo. Por exemplo: 직할시 () escríbese chik'alshi, mentres que utilizando o sistema orixinal sería chikhalsi''.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Romanización revisada do coreano
 Hangul (Sistema de escritura coreana)
 Corea do Sur
 Corea do Norte

 Ligazóns externas 
 Guía práctica de romanización McCune-Reischauer: Regras, guías e fonte.
 Táboa comparativa de diferentes sistemas de romanización (arquivo PDF)
 Arquivos PDF:
 publicación de 1939
 publicación de 1961

Categoría:Lingua coreana
Categoría:Romanización