Kairo-kō

Kairo-kō (xaponés: 薤露行; "Viaxe cara ao efémero") é unha novela de Natsume Sōseki, publicada orixinalmente no 1905. Trátase da primeira e principal aproximación ao ciclo artúrico en xaponés, xa que narra o triángulo amoroso entre Lanzarote do Lago, Xenevra e Elaine de Astolat.

 Historia 
Sōseki escribiu esta obra entre comezos e mediados de setembro de 1905, aproximadamente. Naquel mesmo mes publicou, na revista Chūō Kōron 中央公論 ("Crítica central"), o seu relato Ichiya 一夜 ("Unha noite"). A súa primeira novela, Wagahai wa neko de aru 吾輩は猫である, estaba a publicarse na coñecida revista Hototogisu, con grande éxito entre a crítica. Neste sentido, xa acadara certa sona como escritor, apenas dous anos despois do seu regreso de Inglaterra.

 Sinopse 
Kairo-kō consta dunha breve introdución e cinco seccións. A primeira delas, chamada Yume 夢 ("O soño"), relata unha conversa entre Lancelot e Xenevra. Esta describe un soño no que unha serpe os envolve a ambos, e que remata con Lancelot dirixíndose cara un torneo. A segunda sección, Kagami 鏡 ("O espello"), inspirada no The Lady of Shalott ("A dama de Shalott", 1832) de Tennyson, conta a historia dunha muller que só pode contemplar o mundo a través dun espello. Porén, a dama mira directamente a Lancelot, polo que acaba morrendo, non sen antes maldicir ao cabaleiro. A terceira parte, Sode 袖 ("A manga"), recolle o famoso episodio no que Elaine de Astolat convence a Lancelot de levar a súa manga como escudo nunha xusta. Na seguinte sección, Tsumi 袖 ("A transgresión"), Xenevra descobre a relación entre Lancelot e Elaine; en consecuencia, Mordred condena a esta última pola súa infidelidade cara o rei Artur. Finalmente, a obra remata con Fune 舟 ("A barca"), que versa sobre o pasamento de Elaine, en loito pola perda de Lancelot.

 Estilo 
Kairo-kō foi un dos primeiros libros de Sōseki, que o consolidaron como o principal novelista da era Meiji. Do mesmo xeito que Rondon tō (1905), forma parte do ciclo inglés do autor, un conxunto de obras inspiradas na súa desagradable estancia no Reino Unido entre o 1901 e o 1903, durante a que estudou en profundidade a historia da literatura inglesa.

Kairo-kō mestura os materiais medievais e vitorianos con formas chinesas e xaponesas. As súas fontes principais foron Le Morte d'Arthur ("A morte de Artur", c. 1485) de Thomas Malory (c. 1393 ou 1425-c. 1470); a poesía artúrica de Alfred Tennyson (1809-1892), especialmente The Lady of Shalott (1832) e Idylls of the King ("Os idilios do rei", 1859-85); e The Faerie Queene ("A raíña das fadas", 1590), de Edmund Spenser (c. 1552-1599), da que toma a descrición do espello de Merlín.

A súa prosa é eminentemente lírica, con pasaxes que reflexionan sobre a dor e a tristura, mesturadas coa paixón amorosa dos protagonistas. O estilo arcaico da escrita podería estar inspirado na arte prerrafaelista e fin de siècle, que Sōseki coñeceu en Londres. Kairo-kō explora o tema do adulterio, moi frecuente na novelística posterior do autor. O crítico literario Jun Etō suxeríu que esta obsesión procede da relación do propio Sōseki coa súa medio irmá; porén, esta hipótese é moi controvertida.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 






 Ligazóns externas 
 Texto completo en xaponés (Aozora Bunko)

Categoría:Literatura do Xapón
Categoría:Literatura en lingua xaponesa
Categoría:Obras literarias de Natsume Sōseki