Historia de Chipre

A historia de Chipre refírese á historia de Chipre e a dos seus estados predecesores. A illa de Chipre, á que os antigos exipcios chamaban " alaquia  ", os antigos asirios " Iatnana " e os fenicios " enkomi  ", estivo dende a Idade Antiga na encrucillada de importantes fluxos comerciais, asimilada ao longo dos séculos por diferentes culturas da Creta minoica, a Grecia micénica e do levante. O seu nome grego “ Kupros  ” (“ Κύπρος ”) significa cobre, en referencia aos grandes xacementos deste metal, que asegurou a súa fama e prosperidade en todo o Mediterráneo.

Despois de ter sido durante moito tempo independente e autónoma baixo a autoridade de reis postos á fronte de dez cidades estado, Chipre converteuse no século VI  a. C. o escenario das guerras entre persas e gregos. Permaneceu baixo control persa, despois pasou baixo o control de Alexandre o Grande e, despois da súa morte, baixo os Ptolomeos de Exipto. Este período comezou a helenización da illa, que permaneceu principalmente da cultura grega ata a dominación romana comezada en 58 a. C. Chipre xa era cristián cando o Imperio Romano foi dividido en 395, polo que se converteu en parte do Imperio Bizantino; foi conquistada polos francos en 1192 ( Reino de Chipre ), caeu en mans dos venecianos en 1489, do Imperio Otomán en 1571 e dos Imperio Británico en 1878, ata 1960.

No século XXI a illa de Chipre está poboada por uns 1 200 000 habitantes. Os de orixe grega seguen sendo maioritarios mentres que os de orixe turca, aínda minoritarios, están aumentando a súa proporción e están case sós na parte norte da illa, ocupada por Turquía desde 1974; os británicos pola súa banda conservan enclaves militares baixo a soberanía da coroa británica. A división de Chipre de facto en dúas entidades, separadas entre si pola "liña verde" agora tamén separa as dúas comunidades.

Categoría:Historia de Chipre