Alfredo Calderón

Alfredo Calderón Arana, nado en Madrid o 5 de febreiro de 1850 e finado en Valencia o 19 de decembro de 1907, foi un escritor, xornalista e publicista español, de ideoloxía republicana.

 Traxectoria 
esquerda|miniatura|266x266px|Caricatura da revista Don Quixote (1902)
Nado en Madrid o 5 de febreiro de 1850, era irmán de Laureano Calderón e Salvador Calderón. Tivo como mestres a Julián Sanz do Río e Fernando de Castro. Fixo o doutoramento na Facultade de Dereito da Universidade Central e figurou como catedrático da Institución Libre de Enseñanza, aínda que remataría por se converter en xornalista e publicista.

Como xornalista colaborou na prensa republicana, sendo redactor dos xornais La Propaganda (1870); así como director de La Justicia até 1880 e redactor até 1892. Tamén participou en El País de Madrid, La República de Bilbao, El Mercantil Valenciano de Valencia e El Diluvio de Barcelona e El Combate, de A Coruña. 

De pensamento krausista, foi membro da Asociación da Prensa e colaborador de numerosas publicacións de provincias. Eduardo Gómez de Baquero considerábao, cara a 1896, un dos principais xornalistas republicanos de España.

Foi autor de obras como La punta de pluma, De mis campañas ou Nonadas, unha recompilación de artigos. 

Faleceu o 19 de decembro de 1907 en Valencia.

 Recoñecementos 
Dedicóuselle unha rúa en centro de Valencia. Aquela rúa é agora a Rúa de Correos, mentres que o nome de Alfredo Calderón trasladouse ao barrio de Campanar.

 Notas 

miniatura|Tumba no cemiterio xeral de Valencia.

 Véxase tamén 

 Bibliografía 






Categoría:Profesores da Institución Libre de Enseñanza
Categoría:Alumnos da Universidade Central de Madrid
Categoría:Nados en Madrid
Categoría:Nados en 1850
Categoría:Finados en 1907
Categoría:Escritores en lingua castelá