Cretáceo Superior

O Cretáceo Superior é a última época xeolóxica do Cretáceo. Comezou hai 100,5 millóns de anos e rematou hai 66 millóns de anos.

 Idades 
O Cretáceo divídese tradicionalmente en Cretáceo inferior (temperán) e Cretáceo superior (tardío), debido ás diferentes rochas que reflicten as condicións nas que se formaron. De menor a maior, subdivídese nas idades Cenomaniano, Turoniano, Coniaciano, Santoniano, Campaniano e Maastrichtiano.

 Xeoloxía 
O Cretáceo Superior é a época do xiz ou creta. O xiz está composto por incontables millóns de placas calcarias, de carbonato de calcio (CaCO3) chamadas cocólitos. Son tan pequenos que só se poden ver cun microscopio óptico; os detalles requiren un microscopio electrónico. As placas están formadas por algas planctónicas unicelulares chamadas cocolitóforos, e foron depositadas en alta mar.

A única outra rocha que se atopa no xiz é o sílex, que é dióxido de silicio (SiO2) derivados das algas e animais con esqueletos de sílice. Sen dúbida, isto indica períodos nos que o clima era algo diferente.
 Biodiversidade 
O Cretáceo foi o último período no que os dinosauros foron os animais terrestres dominantes. Triceratops, Tyrannosaurus e Velociraptor vivían nesta época; o enorme Mosasaurus era o depredador mariño dominante. No período Cretáceo, os dinosauros emplumados fixéronse máis diversas e evolucionaron aos antepasados das aves modernas. As anxiospermas (clade das plantas con flor) desenvolvéronse e convertéronse nas plantas dominantes na terra. O Cretáceo Superior rematou co evento de extinción K/T. 

 Eventos de extinción 
miniatura| Acantilado de xiz de Mers-les-Bains, durante a marea alta. Estas fotos mostran que toda a zona formaba parte dun mar tropical de altas temperaturas cheo de microorganismos produtores de xiz.
O final do período Cretáceo está marcado polo enorme evento de extinción que marcou o fin dos dinosauros. Porén, moitos grupos xa desapareceran moito antes. Houbo un evento de extinción anterior no Cretáceo Superior no límite Cenomaniano-Turioniano, hai uns 95 a 90 millóns de anos. Todo o que sabemos é que houbo unha enorme actividade volcánica que provocou cambios na vida mariña.

O suceso provocou a extinción dos pliosaurios, e da maioría dos ictiosauros e da maioría das liñas de pterosaurios. Aínda que a causa é incerta, o resultado deixou os océanos de osíxeno da Terra durante case medio millón de anos. Isto provocou a extinción de preto do 27% dos invertebrados mariños, incluíndo certos foraminíferos planctónicos e bentónicos, moluscos, bivalvos, dinoflaxelados e nanofósiles calcarios. Esta perturbación ambiental global aumentou as temperaturas atmosféricas e oceánicas. Os sedimentos límite mostran un enriquecemento de oligoelementos e conteñen valores elevados de δ13Cδ13C varía no tempo en función da produtividade biolóxica.  o que significa que os mares xa non eran tan favorábeis para a vida naquela época, e moitas especies extinguíronse.Miller, Charles B. & Patricia A. Miller 2012. Biological oceanography, 2nd ed. Oxford: John Wiley & Sons. ISBN 978-1-4443-3301-5

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Tempo xeolóxico
 Eón xeolóxico

Categoría:Eras xeolóxicas
Categoría:Cretáceo