Weltschmerz

(do alemán, pronunciado [ˈvɛltʃmɛɐ̯ts]); literalmente dor do mundo ou cansazo do mundo, é un concepto literario que describe o sentimento experimentado por un individuo que entende que a realidade física nunca pode satisfacer as esixencias da mente,  resultando nun "estado de cansazo ou tristeza en relación coa vida derivada da aguda conciencia do mal e do sufrimento".

O termo foi acuñado polo autor romántico alemán Jean Paul Richter na súa novela de 1827 Selina, e na súa definición orixinal no Deutsches Wörterbuch dos irmáns Grimm, denota unha profunda tristeza pola insuficiencia do mundo ("tiefe Traurigkeit über die Unzulänglichkeit der Welt "). A tradución pode diferir segundo o contexto; en referencia ao "eu" pode significar "cansazo do mundo", mentres que en referencia ao mundo pode significar "a dor do mundo". 

Este tipo de weltanshauung ou cosmovisión foi visto retroactivamente como estendido entre varios autores románticos e decadentes como Jean Paul, o marqués de Sade, Lord Byron, Oscar Wilde, William Blake, Charles Baudelaire, Giacomo Leopardi, François-René de Chateaubriand, Alfred de Musset., Mikhail Lermontov, Nikolaus Lenau,  Hermann Hesse, e Heinrich Heine.

Federico C. Beiser define  de forma máis ampla como "un estado de ánimo de cansazo ou tristeza sobre a vida que xorde da aguda conciencia do mal e do sufrimento", e sinala que na década de 1860 a palabra foi usada ironicamente en Alemaña para referirse á hipersensibilidade destas mesmas preocupacións.

O termo é un xermanismo usado en galego e noutras linguas de orixe europea, como o inglés, castelán, portugués, catalán etc.Os xermanismos son adaptados ás normas morfosintácticas desas linguas; en alemán os substantivos son escritos sempre comezando por maiúscula, porén, palabras incorporadas ao DRAG como 'weltanshaaung' non son escritas en cursiva ou escritura itálica, nin comezando por maiúscula.

 Exemplos 
O significado moderno de Weltschmerz na lingua alemá é a dor psicolóxica causada pola tristeza que pode ocorrer cando un se decata de que as propias debilidades son provocadas pola insuficiencia e crueldade do mundo e das circunstancias (físicas e sociais).

En Tropic of Cancer, Henry Miller describe a un coñecido, "Moldorf", que ten receitas para  en anacos de papel no peto. John Steinbeck escribiu sobre este sentimento en dúas das súas novelas; en East of Eden, Samuel Hamilton séntao despois de coñecer a Cathy Trask por primeira vez, e coñécese como os Welshrats en The Winter of Our Discontent . Ralph Ellison usa o termo en Invisible Man en relación co patetismo inherente ao canto dos espirituais: "debaixo da rapidez do ritmo cálido había un ritmo máis lento e unha cova e entrei e mirei arredor e escoitei a unha vella cantando un espiritual tan cheo de Weltschmerz como o flamenco". Kurt Vonnegut fai referencia ao sentimento na súa novela Player Piano, na que o senten o doutor Paul Proteus e o seu pai. Na novela Free Fall in Crimson, de John D. MacDonald, Travis McGee describe  como "a ansia dun lugar que nunca viches".

 Véxase tamén 

 Dó (psicoloxía)
 Gnosticismo
 Koyaanisqatsi
 Melancolía
 Nihilismo
 Pathos
 Patoloxía
 Pesimismo
 Saudade
 Síndrome do mundo cruel
 Sufrimento
 Sturm und Drang
 Teoría da mente
 Tikun Olam
 Ubi sunt

Categoría:Romanticismo