Remo (instrumento)

O remo consiste nun pau longo cun extremo en forma de pa, que se emprega para desprazar unha embarcación facendo forza na auga. O remo está conectado á embarcación por medio dun punto de pivote, xa sexa un tolete, un escalmo ou un burato ou zona erosionada. 

O remo colócase no punto de pivote coa porción máis curta dentro da embarcación, e coa parte da pa, moito maior, fóra. Os remeiros xeralmente miran cara a popa da embarcación, ao chegar co remo a popa introducen a pa do remo na auga. Mentres se inclinan cara a proa da embarcación a pa pivota no tolete e o extremo exterior empurra a auga cara a popa, proporcionando un pulo da embarcación cara a adiante.

Durante miles de anos, os barcos foron propulsados ​​por velas ou ben mediante o traballo mecánico dos remeiros. É habitual que unha embarcación de remo tamén teña a opción de ser propulsada a vela, como a galera da antigüidade por exemplo.

 Historia 
miniatura|432x432px|O "remo de Duvensee", que data do ano 6500 a. C. Exposición no Museo de Arqueoloxía de Hamburgo.Museo Arqueolóxico de Hamburgo / Helms-Museum Nº de inventario: MfV1926.112:182
Os remos úsanse dende o período neolítico. Atopáronse remos de madeira, que datan de 5000 a 4500 a. C., nun xacemento arqueolóxico atribuído á cultura Hemudu na China. En 1999, atopouse no Xapón unha pa de 63,4 cm de lonxitude, que se remonta ao 4000 a. C. En 2010, atopouse en Corea do Sur unha pa feita de madeira de piñeiro de 181 cm de lonxitude, datada no 5000 a. C.

En 1926, no distrito de Duvensee, en Alemaña, atopouse unha pa mesolítica de 52 cm de lonxitude, que se considera unha das primeiras evidencias do uso de embarcacións no período mesolítico. A datación do carbono-14 feita en 2008 revela que esta pa foi creada no c. 7390 a. C.

Existen moitas evidencias do uso dos remos nos barcos fluviais, atopáronse en forma de pinturas, gravados e maquetas, do Antigo Exipto que datan ata o século XXVII a. C.

 Notas 

Categoría:Remo
Categoría:Partes dun barco