Patrimonio da Humanidade na India

55px 70px
A Organización das Nacións Unidas para a Educación, a Ciencia e a Cultura (UNESCO) designa Patrimonio da Humanidade de valor universal excepcional para o patrimonio cultural ou natural nomeados polos países asinantes da Convención do Patrimonio Mundial da UNESCO, establecida en 1972. O patrimonio cultural está formado por monumentos (como obras arquitectónicas, esculturas monumentais ou inscricións), grupos de edificios e xacementos (incluíndo xacementos arqueolóxicos). As características naturais (constituídas por formacións físicas e biolóxicas), as formacións xeolóxicas e fisiográficas (incluídos os hábitats de especies de animais e plantas ameazadas) e os lugares naturais que son importantes desde o punto de vista da ciencia, a conservación ou a beleza natural, defínense como patrimonios naturais. A India aceptou a convención o 14 de novembro de 1977, facendo que os seus sitios fosen aptos para a súa inclusión na lista.

Hai 42 sitios Patrimonio da Humanidade na India. Deles, 34 son culturais, sete naturais e un, o Parque nacional de Khangchendzonga, é de tipo mixto. A India posúe o  sexto lugar con maior número de sitios en todo o mundo. Os primeiros sitios que se enumeraron foron as Covas de Ajanta, Covas de Ellora, Forte de Agra e Taj Mahal, todos eles inscritos na sesión de 1983 do  Comité do Patrimonio Mundial. Os sitios listados máis recentes foron Santiniketan e os Conxuntos Sagrados dos Hoysalas, en 2023. En diferentes momentos, dous sitios listáronse como en perigo: o Santuario de Vida Silvestre de Manas catalogouse entre 1992 e 2011 debido á caza furtiva e ás actividades das milicias Bodo, e os monumentos de Hampi listáronse entre 1999 e 2006 debido aos riscos derivados do aumento do tráfico e das novas construcións nos arredores. Un sitio é transnacional: Obra arquitectónica de Le Corbusier compártese con outros seis países. Ademais, a India ten 50 sitios na súa lista provisional.


 Patrimonio da Humanidade 
A UNESCO enumera os sitios baixo dez criterios; cada entrada debe cumprir polo menos un dos criterios. Os criterios I a VI son culturais e os VII a X naturais.

+ Sitios Patrimonio da Humanidade Sitio Imaxe Localización Ano Criterios Descrición Covas de Ajanta  150px|alt=Cova con columnas labradas e un santuario no medio Maharashtra 1983 242; I, II, III, VI (cultural) As covas de Ajanta representan unha colección de arte budista de dous períodos. Os primeiros monumentos datan dos séculos II e I a.C. e foron creados polos seguidores do budismo Theravada. Engadíronse máis monumentos nos séculos V e VI d.C., durante a dinastía Vakataka, polos seguidores do budismo Mahayana. Os monumentos son obras mestras da arte budista e exhibiron unha forte influencia na India e na rexión máis ampla, especialmente en Xava. Covas de Ellora  150px|alt=Turistas visitando un templo cortado na roca Maharashtra 1983 243; I, III, VI (cultural) As covas de Ellora comprenden 34 templos e mosteiros que ortáronse nun penedo de basalto de 2 km. entre os séculos VII e XI. Construídos por seguidores do budismo, hinduísmo e xainismo, ilustran a tolerancia relixiosa do período no que construíronse. O templo máis grande é o templo de Kailasa (na imaxe), que está elaboradamente decorado con esculturas e pinturas. Forte de Agra  150px|alt=Edificio en pedra vermella con decoración Uttar Pradesh 1983 251; III (cultural) O Forte de Agra é unha fortaleza imperial do imperio Mogol do século XVI en Agra. Obtivo a súa disposición actual baixo o Emperador Akbar. O complexo contén varios pazos (Jahangiri Mahal na imaxe), salas de audiencia e dúas mesquitas. Estilisticamente, é un dos puntos álxidos da arquitectura indoislámica, con influencias da arquitectura persa e da arquitectura timúrida. Taj Mahal  150px|alt=Taj Mahal, un edificio abovedado de mármore branco con catro minaretes circundantes Uttar Pradesh 1983 252; I (cultural) O Taj Mahal é considerado o mellor exemplo da arquitectura indoislámica. Construído en Agra na beira do río Yamuna como mausoleo de Mumtaz Mahal, a esposa persa do emperador Mogol Shah Jahan, entre 1631 e 1648. Deseñado por Ustad Ahmad Lahori está construído en mármore branco con incrustacións de pedras preciosas e semipreciosas. A tumba está rodeada por catro minaretes independentes. O complexo tamén inclúe a porta principal, unha mesquita, unha casa de hóspedes e os xardíns circundantes. Templo do Sol, Konârak  150px|alt=Un gran templo hindú en pedra Odisha 1984 246; I, III, VI (cultural) O templo Hindú construíuse no século XIII e é un dos mellores exemplos da arquitectura Kalinga. Representa o carro da deidade solar Suria: nos lados exteriores, ten 24 rodas talladas en pedra e ricamente decoradas, tiradas por seis cabalos. Outros motivos decorativos inclúen leóns, músicos, bailaríns e escenas eróticas. Conxunto monumental en Mahabalipuram  150px|alt=Un templo Hindu na pedra Tamil Nadu 1984 249; I, II, III, VI (cultural) Os monumentos arredor da cidade de Mamallapuram construíronse nos séculos VII e VIII, baixo a dinastía Pallava. Hai diferentes tipos de monumentos: os rathas, que son templos con forma de carro (Dharmaraja Ratha), as mandapas (templos cortados na rocha), relevos rochosos, incluíndo o xigante Descenso do Ganxes; Templo da costa (na imaxe) e outros templos e restos arqueolóxicos. A expresión artística dos monumentos influíu na rexión máis ampla, incluíndo Cambodia, Vietnam e Xava. Parque nacional de Kaziranga  150px|alt=Un rinoceronte á beira da auga Assam 1985 337; IX, X (natural) Kaziranga está situado nas chairas inundables do río Brahmaputra. É un dos mellores santuarios de vida salvaxe do mundo, onde vive a maior poboación do mundo de rinoceronte indio (na imaxe), así como os tigres, os elefantes asiáticos, búfalo acuático salvaxe e o golfiño do río Ganxes. As zonas húmidas son importantes para as especies de aves migratorias. Santuario de vida salvaxe de Manas  150px|Unha manda de elefantes salvaxes no parque Assam 1985 338; VII, IX, X (natural) O santuario ao longo do río Manas abrangue prados en chairas inundables e bosques, tanto en terras baixas como en outeiros. A zona é un foco de biodiversidade e alberga varias especies en perigo de extinción, incluíndo o rinoceronte indio, o elefante asiático (na imaxe), o búfalo acuático salvaxe, o tigre, o oso beizudo, porco anano, Langur dourado e sisón de Bengala. Os bosques están en constante renovación tras as inundacións e os cambios nos cursos fluviais. Entre 1992 e 2011, o sitio catalogouse como en perigo de extinción debido á caza furtiva e ás actividades das milicias  Bodo.  Parque nacional de Keoladeo  150px|alt=Un grupo de gansos con cabeza de barra e grúas demoiselle voando xuntos no Santuario Rajasthan 1985 340; X (natural) Inicialmente unha reserva de caza de patos para os Maharajás, Keoladeo é unha zona húmida feita e mantida polo home. É importante tanto para as aves migratorias como para as residentes, especialmente as acuáticas. Rexistráronse máis de 350 especies de aves, incluíndo 15 especies de garzas, a grúa siberiana e a Aguia manchada. Na imaxe aparece un grupo de gansos con cabeza de barra e grúa demoiselle voando xuntos no parque. O parque tamén está protexido pola Convención de Ramsar. Igrexas e conventos de Goa  150px|alt=Unha igrexa de ladrillo vermello e un edificio adxacente en branco Goa 1986 234; II, IV, VI (cultural) Velha Goa foi a capital da India portuguesa, unha colonia que durou 450 anos ata 1961. O lugar comprende sete igrexas e conventos que construíronse nos séculos XVI e XVII en estilos gótico, manuelino, manierismo e barroco, pero tamén adaptáronse ás técnicas e recursos locais. Estenderon influencias arquitectónicas aos países asiáticos onde estableceronse misións católicas. A Basílica de Bom Xesús en Goa, onde está enterrado San Francisco Xavier, está representada. Conxunto de templos de Khajuraho  150px|alt=Tallas de pedra que representan persoas en diferentes situacións Madhya Pradesh 1986 240; I, III (cultural) Este sitio comprende 23 templos, tanto Hindús como do Xainismo, que construíronse nos séculos X e XI, durante a dinastía Chandela. Os templos están construídos no estilo Nagara. Están ricamente decorados con tallas de pedra e esculturas que representan motivos sagrados e seculares, incluíndo representacións da vida doméstica, músicos, bailaríns e parellas amorosas. Imaxe un detalle do Templo Lakshmana. Grupo monumental en Hampi 150px|alt=Un carro de pedra de estilo dravídico en Hampi Karnataka 1986 241bis; I, III, IV (cultural) Hampi foi a capital do Imperio Vijayanagara ata o seu abandono tras o saqueo e o pillaxe polos sultanatos de Deccan en 1565. Durante uns 200 anos, foi unha próspera cidade multicultural que deixou varios monumentos no país. Estilo dravídico así como de Estilo indoislámico. Os restos inclúen edificios relixiosos e seculares e estruturas defensivas. O Templo Virupaksha aparece na imaxe. En 2012 produciuse unha pequena modificación dos límites do lugar. Entre 1999 e 2006, o sitio catalogouse como en perigo de extinción debido aos riscos que supón o aumento do tráfico e as novas construcións.  Fatehpur Sikri 150px|alt=Unha gran porta de pedra vermella de estilo mogol Uttar Pradesh 1986 255; II, III, IV (cultural) Durante aproximadamente unha década na segunda metade do século XVI, Fatehpur Sikri foi a capital do Imperio Mogol baixo o mandato do emperador Akbar, ata que a capital trasladouse a Lahore en 1585 e a cidade quedou practicamente abandonada. O sitio comprende unha gran colección de monumentos e templos de estilo mogol, como a Jama Masjid (a porta da mesquita, Buland Darwaza, na imaxe), o Panch Mahal e a Tumba de Salim Chishti. Conxunto monumental de Pattadakal 150px|alt=Un templo hindú en pedra clara Karnataka 1987 239rev; III, IV (cultural) Este sitio comprende nove templos Hindús e do Xainismo que construíronse nos séculos VII e VIII baixo a dinastía Chalukya. Construíronse no estilo Badami Chalukya que mestura influencias do norte e do sur da India. Imaxe o templo de Virupaksha. Covas de Elefanta 150px|alt=Esculturas en pedra que representan a Shiva e escenas relixiosas Maharashtra 1987 244rev; I, III (cultural) O complexo de covas, situado na illa Elefanta no porto de Bombai, construíuse principalmente nos séculos V e VI, con restos de ocupación humana que se remontan ao século II a.C. Os templos están dedicados a Shiva. As covas están decoradas con tallas de pedra, algunhas delas colosales. Imaxe unha estatua de Trimurti Shiva, flanqueada polos dvarapalas. Grandes templos viventes de Chola 150px|alt=Un templo hindú de pedra moi decorado Tamil Nadu 1987 250bis; II, III (cultural) Este sitio comprende tres templos Hindús construídos nos séculos XI e XII baixo a dinastía Chola. Representan algúns dos mellores exemplos da arquitectura dravídica do período Chola. Están feitos en pedra e decorados con esculturas de pedra e bronce. Inicialmente, só o Templo de Brihadisvara (na imaxe) estaba catalogado como Patrimonio da Humanidade. Outros dous templos, o Templo de Brihadisvara e o Templo de Airavatesvara engadíronse en 2004. O sitio renomeouse co seu nome actual. Parque Nacional dos Sundarbans 150px|alt=Un tigre a veira da auga Bengala Occidental 1987 452; IX, X (natural) O parque nacional abrangue a parte india dos Sundarbans, o delta dos ríos Ganxes e Brahmaputra. É o bosque de mangleiro máis grande e rico do mundo, cunhas 78 especies de mangleiros rexistradas. É un punto quente de biodiversidade, alberga unha gran poboación de tigre de Bengala (un na imaxe), así como un importante hábitat para o golfiño Irrawaddy e o golfiño do río Ganxes, varias especies de aves e tartarugas mariñas. En Bangladesh, os Sundarbans están catalogados como Patrimonio da Humanidade. Nanda Devi e parques nacionais do Val de Flores 150px|alt=Flores nun val de montaña Uttarakhand 1988 335bis; VIII, X (natural) Este sitio abrangue dous sitios no Himalaia occidental, o Parque nacional do Val das Flores (na imaxe) e o Parque nacional Nanda Devi. Hai diferentes tipos de hábitats de grande altitude, desde picos de alta montaña (Nanda Devi con 7817 m. é a segunda montaña máis alta da India) ata prados alpinos. Ademais de numerosas especies de plantas de montaña, a zona alberga o oso negro asiático, o leopardo das neves, o oso pardo e o bharal. Nanda Devi NP apareceu orixinalmente en solitario en 1988; o Val das Flores NP engadiuse en 2005. Monumentos Budistas de Sanchi 150px|alt=Unha estupa grande en pedra cunha porta elaborada diante Madhya Pradesh 1989 524; I, II, III, IV, VI (cultural) Sanchi é un dos santuarios budistas máis antigos existentes e foi fundamental na difusión da relixión polo subcontinente indio. Tornouse importante baixo o emperador Aśoka do Imperio Maurya no século III a.C. Consérvanse os restos dun piar da época. Os pazos, templos e mosteiros consérvanse en diferentes estados de conservación, na súa maioría dos séculos II e I a.C. A cidade perdeu importancia no século XII. Tumba de Humayun, Delhi 150px|alt=Vista do mausoleo de pedra branca e vermella a través dunha porta Delhi 1993 232bis; II, IV (cultural) A tumba do emperador mogol Humayun construíuse na década de 1560 e representa o primeiro exemplo dunha tumba de xardín no subcontinente indio, introducindo os elementos dos xardíns persas. O monumental mausoleo de dobre cúpula representa un salto na arquitectura mogol e é un predecesor arquitectónico do Taj Mahal. O complexo inclúe varias tumbas máis pequenas da época. En 2016 produciuse unha pequena modificación dos límites. Qutb Minar e os seus monumentos, Delhi 150px|alt=Un alto minarete e un mausoleo, ambos en pedra branca e vermella Delhi 1993 233; IV (cultural) O complexo comprende varios monumentos dos primeiros monumentos da India islámica dos séculos XIII e XIV cando o Sultanato de Delhi estableceu o poder alí. Inclúen o Qutb Minar, un minarete de 72,5 m. de alto (na imaxe), a porta de entrada de Alai Darwaza, a mesquita de Quwwat-ul-Islam onde reutilizáronse varios alicerces de pedra de templos hindús anteriores, o Piar de ferro e varias tumbas e outros monumentos. Camiños de ferro de montaña da India 150px|alt=Un tren que cruza unha ponte con varios arcos Bengala Occidental, Tamil Nadu, Himachal Pradesh 1999 944ter; II, IV (cultural) Este sitio comprende tres ferrocarrís de montaña construídos a finais do século XIX e principios do XX para facilitar o acceso ás cidades das terras altas. Representan unha transferencia de tecnoloxía nun ámbito colonial, a construción implicou construír pontes e túneles para atravesar terreos difíciles. Os ferrocarrís apoiaron o asentamento humano das áreas ás que se vinculaban e aínda están plenamente operativos. O Darjeeling Himalayan Railway apareceu inicialmente en solitario en 1999. O Nilgiri Mountain Railway engadiuse en 2005, e o Kalka-Shimla Railway (na imaxe) en 2008. Conxunto de templos de Mahabodhien Bodh Gaya en Bodh Gaya 150px|alt=Un gran templo budista de pedra Bihar 2002 1056rev; I, II, III, IV, VI (cultural) O complexo do templo budista marca o lugar onde se di que Buda acadou a iluminación baixo a Árbore de Bodhi. O templo actual data dos séculos V e VI d.C. (durante o Período Gupta) e construíuse sobre unha estrutura anterior encargada polo emperador Aśoka no século III a.C. O templo ten 50 m. de alto e está feito de ladrillo. Tivo unha influencia substancial no desenvolvemento da arquitectura nos séculos seguintes. Despois de séculos de abandono e neglixencia, o templo foi amplamente restaurado no século XIX. Abrigos rupestres de Bhimbetka   150px|alt=Pinturas rupestres que representan persoas e animais Madhya Pradesh 2003 925; III, V (cultural) Este sitio comprende cinco grupos de refuxios rochosos nos contrafortes da Cordillera Vindhya. Conteñen pinturas rupestres das sociedades cazadores-recolectores do Mesolítico ata o período histórico. As aldeas próximas aínda manteñen algunhas prácticas culturais similares ás representadas nas pinturas. Terminal de Chhatrapati Shivaji (anteriormente terminal Victoria)  150px|alt=Un gran edificio da estación de ferrocarril moi decorado Maharashtra 2004 945rev; II, IV (cultural) A histórica estación de tren terminal en Mumbai construíuse a finais do século XIX. Deseñouna Frederick William Stevens no estilo gótico vitoriano, inspirando influencias da arquitectura gótica italiana e combinándoas con influencias de edificios tradicionais indios. Simbolizaba a riqueza de Mumbai como un importante porto comercial dentro da Commonwealth Británica. Parque arqueolóxico de Champaner-Pavagadh  150px|alt=Unha mesquita de pedra marrón Gujarat 2004 1101; II, IV, V, VI (cultural) O xacemento contén restos de varios períodos, desde o Calcolítico ata os restos de Champaner, unha capital de curta duración do Sultanato de Gujarat no século XVI. Os edificios importantes inclúen o templo Hindú Kalika Mata, os templos Jainitas e Mesquita Jama (na imaxe) que presenta elementos arquitectónicos hindús e musulmáns, e os restos de sistemas de xestión da auga, fortificacións e templos do século XIV. Conxunto do Forte Vermello  150px|alt=Murallas da fortaleza e unha porta de pedra vermella Delhi 2007 231rev; II, III, VI (cultural) O Forte Vermello construíuse baixo Emperador mogol Shah Jahan a mediados do século XVII. Representa o cénit da arquitectura mogol, mesturando os elementos da cultura indopersa con elementos timuridas. A súa arquitectura tivo unha forte influencia nos pazos e xardíns posteriores da rexión. O Forte Vermello tamén foi escenario de acontecementos históricos, foi saqueado e parcialmente reutilizado polos Británicos, e foi o lugar onde se celebrou por primeira vez a independencia da India. A Porta de Delhi aparece na imaxe. O Jantar Mantar, Jaipur 150px|alt=Unha serie de edificios con fins astronómicos Rajasthan 2010 1338; III, VI (cultural) O Jantar Mantar en Jaipur é o observatorio astronómico histórico máis importante da India. Data de principios do século XVIII e construíuno o rei Rajput Sawai Jai Singh. Hai uns 20 instrumentos astronómicos deseñados e construídos para a observación a simple vista das posicións das estrelas e dos planetas. Tamén serviu como punto de encontro de diferentes culturas científicas. Ghats occidentais 150px|alt=Unha vista panorámica das montañas Pampadum Shola Maharashtra, Karnataka, Kerala, Tamil Nadu 2012 1342rev; IX, X (natural) Os Ghats occidentais son unha cadea montañosa que percorre a costa occidental do subcontinente indio. Están cubertos de bosques montañosos. A zona é un foco de biodiversidade e alberga especies en perigo de extinción como o tigre de Bengala, o macaco de cola de león, o tahr do Nilgiri e o langur do Nilgiri. En termos de historia evolutiva, a área é importante dada a ruptura de Gondwana a principios do período Xurásico, despois do cal a India foi unha masa de terra illada ata a colisión coa Placa eurasiática. O Patrimonio da Humanidade comprende 39 sitios individuais. Fortes dos outeiros de Rajastán 150px|alt=Unha fortaleza de pedra clara sobre un río Rajasthan 2013 247rev; II, III (cultural) Este sitio comprende seis fortes: o Forte de Chittor, Forte de Kumbhalgarh, Forte de Ranthambore, Forte de Gagron, Forte de Amber (na imaxe) e Forte de Jaisalmer, que construíronse entre os séculos VIII e XVIII polos reinos Rajput. Son de estilo ecléctico, con elementos da arquitectura do Sultanato e do Imperio Mogol, e foron influentes nos estilos posteriores do Imperio de Maratha. Están situados en diferentes escenarios; por exemplo, Ranthambore está nun bosque e Jaisalmer nun deserto. Rani-ki-Vav (a escada da raíña) en Patan, Gujarat 150px|alt=Vista do pozo con varios piares decorados Gujarat 2014 922; I, IV (cultural) Rani-ki-Vav é un dos mellores exemplos de pozo, un tipo elaborado de cisterna escalonada onde se accede ás augas subterráneas a través de varios niveis de escaleiras. Construíuse no século XI, durante a dinastía Chaulukya, nas beiras do Río Saraswati na cidade de Patan. Ten sete niveis, cada un decorado con tallas de pedra e esculturas que representan temas relixiosos e profanos e obras literarias. Despois do cambio no curso do río no século XIII, xa non se utilizaba e quedou cuberto de limo, o que permitiu a súa conservación. Gran parque nacional do Himalaia Área de conservación 150px|alt=Montañas e árbores cubertas de neve Himachal Pradesh  2014 1406rev; X (natural) O parque nacional abrangue hábitats desde os picos alpinos do Himalaia por riba de 6000 m. ata prados alpinos e bosques fluviais por debaixo de 2000 m.. En total, son 25 tipos de bosques rexistrados, e teñen ricos conxuntos florais e faunísticos, incluíndo numerosas especies de aves, mamíferos, réptiles e insectos. É o fogar de especies en perigo de extinción como o tragopán occidental e o cervo almizclero. Sitio arqueolóxico Nalanda Mahavihara (universidade de Nalanda) en Nalanda, Bihar 150px|alt=Ruínas de edificios de ladrillo Bihar 2016 1502; IV, VI (cultural) Nalanda Mahavihara foi unha antiga institución de ensino superior budista establecida no século V e que durou ata o seu saqueo no século XIII. Non obstante, algúns restos arqueolóxicos tamén se remontan ao século III a.C. Os restos inclúen santuarios e stupas, viharas (edificios residenciais e educativos) e obras de arte en diferentes materiais. Tanto as solucións arquitectónicas como os enfoques educativos influíron noutras institucións similares na rexión en xeral. Parque nacional de Khangchendzonga  150px|alt=Montañas cubertas de neve e un lago diante Sikkim  2016 1513; III, VI, VII, X (mixto) O parque nacional está situado arredor do monte Khangchendzonga, a terceira montaña máis alta do mundo (8586 m.). É unha montaña sagrada no budismo tibetano, onde a zona é considerada un beyul, unha terra sagrada escondida. É o fogar de comunidades sikkimese etnicamente moi diversas. Desde a perspectiva natural, a zona comprende varios hábitats, desde alta montaña con glaciares ata bosques vellos, e é rica en especies animais e vexetais. O Traballo arquitectónico de Le Corbusier, unha contribución impresionante para o movemento moderno* 150px|Un edificio modernista de formigón, cun estanque diante  Chandigarh 2016  1321rev; I, II, VI (cultural) Este sitio transnacional (compartido coa Arxentina, Bélxica, Francia, Alemaña, Suíza e o Xapón) abrangue 17 obras do arquitecto franco-suízo Le Corbusier. Le Corbusier foi un importante representante do Movemento modernista do século XX, que introduciu novas técnicas arquitectónicas para satisfacer as necesidades da sociedade cambiante. O Complexo do Capitolio de Chandigarh figura na India. É a parte central da cidade de Chandigarh e está deseñada de acordo cos principios dunha cidade radiante. O Palacio da Asemblea aparece na imaxe.  Cidade histórica de Ahmadabad  150px|alt=Un deseño Jali elaborado na mesquita de Sidi Saiyyed Gujarat  2017 1551; II, V (cultural) A cidade de Ahmedabad fundouna Ahmad Shah I en 1411 para servir como capital do Sultanato de Gujarat. Foi o lugar de encontro de moitas relixións (hinduísmo, islam, budismo, xainismo, cristianismo, zoroastrismo e xudaísmo), que deu lugar a un tecido urbano único. A arquitectura está baseada na madeira, e os barrios típicos chámanse pols, casas tradicionais densamente ateigadas con rúas pechadas. Edificios importantes do período do Sultanato inclúe as murallas da cidade o Forte Bhadra, a Mesquita Sidi Saiyyed (na imaxe) e numerosas mesquitas, tumbas e santuarios. Conxuntos vitoriano e art déco de Mumbai 150px|alt=Un edificio de ladrillo de estilo neogótico Maharashtra  2018 1480; II, IV (cultural) Este sitio comprende dous conxuntos de edificios en Mumbai da época do Imperio Británico. Os edificios públicos de estilo gótico vitoriano da segunda metade do século XIX adaptaron elementos do neogótico ao clima indio, introducindo características como balcóns e terrazas. Imaxe do edificio Bombay High Court. Os edificios Art Déco datan de principios do século XX e inclúen salas de cine e edificios de apartamentos. Ver tamén Art Déco en Mumbai. Cidade de Jaipur, Rajasthan 150px|alt=Un gran palacio de pedra arenisca vermella e rosa con moitas ventás Rajasthan  2019 1605; II, IV, VI (cultural) Jaipur fundouna o gobernante de Rajput Jai Singh II en 1727. A cidade construíuse cun plan de cuadrícula, inspirado nos antigos ideais hindús e occidentais, a diferenza da arquitectura medieval da rexión. Foi un gran centro comercial e fogar de artesáns e artistas. Os edificios e sitios importantes inclúen o palacio Hawa Mahal (na imaxe), o Tempo de Govind Dev Ji, o Palacio da cidade e Jantar Mantar, que figura como Patrimonio da Humanidade separado.  Templo Kakatiya Rudreshwara (Ramappa), Telangana 150px|alt=Un templo hindú en pedra vermella Telangana  2021 1570; I, III (cultural) O templo Hindú, dedicado a Shiva, construíuse na primeira metade do século XIII baixo a dinastía Kakatiya. Está decorado con tallas de pedra e esculturas en granito e dolerita que representan costumes de baile rexionais. En liña coas prácticas hindús, o templo está construído de forma que se mestura harmoniosamente co medio ambiente.  Dholavira: unha cidade de Harappan 150px|alt=Xacemento arqueolóxico con algúns muros de ladrillo e pedra Gujarat  2021 1645; III, IV (cultural) Dholavira foi un dos centros da Civilización Harappa desde o III ata mediados do II milenio a. C., na Idade do Bronce. Os restos inclúen unha cidade amurallada e un cemiterio, e hai restos de edificios e sistemas de xestión da auga. A localización da cidade foi escollida por mor das fontes próximas de minerais preciosos. A cidade tiña conexións comerciais con outras cidades da rexión e ata a Mesopotamia. O xacemento redescubríuse en 1968. Santiniketan 150px|alt=Un edificio con fachada elaborada detrás dun valado metálico  Bengala Occidental 2023 1375; IV, VI (cultural) Santiniketan fundouse como un ashram por Debendranath Tagore na segunda metade do século XIX e logo converteuse nunha cidade universitaria para a Universidade Visva-Bharati. Está conectado á vida e á filosofía do fillo de Debendranath Rabindranath Tagore, a principal figura do Renacemento bengalí. A sala de oración aparece na imaxe.  Conxuntos sagrados dos Hoysalas 150px|alt=Templo hindú de estilo dravídico  Karnataka 2023 1670; I, II, IV (cultural) Este sitio comprende dous grupos de monumentos (en Belur e Halebidu), e o templo de Keshava en Somanathapura, que data da época do Imperio Hoysala, entre os séculos XI e XIV. A arquitectura de Hoysala combinou os elementos da arquitectura dravídica con influencias do norte da India. Os templos foron construídos polos seguidores do vaishnavismo, shaivismo e xainismo, e están ricamente decorados con esculturas e esculturas en pedra. O Templo de Chennakeshava en Belur aínda é un importante lugar de peregrinación.

 Notas 

Véxase tamén

Outros artigos
 Patrimonio da Humanidade por país
Ligazóns externas
 UNESCO World Heritage Sites – Páxina oficial