Hein Eersel

Christiaan Hendrik "Hein" Eersel, nado en Paramaribo o 9 de xuño de 1922, e finado ibídem o 11 de xuño de 2022, foi un lingüista e investigador cultural surinamés.Starnieuws, Hein Eersel is niet meer, 11 de xuño de 2022

Foi Ministro de Educación e Desenvolvemento de Poboación durante o goberno do Primeiro Ministro suplente Arthur Johan May. Tamén foi o primeiro reitor da Universidade de Suriname.

 Traxectoria 
Eersel naceu en Paramaribo o 9 de xuño de 1922. Pasou o exame de certificación de profesor asistente en 1942, e o exame de certificación como profesor en 1949. En 1950 viaxou aos Países Baixos, onde estudou a lingua neerlandesa e a súa literatura na Universidade de Ámsterdam. Obtivo o seu diploma en 1956, e posteriormente un doutoramento. Mentres estivo en Ámsterdam, uniuse á organización Wie Eegie Sanie (as nosas propias cousas), fundada por estudantes surinameses para promover a lingua sranan tongo e a cultura surinamesa.

Eersel regresou a Suriname en 1959, e comezou a ensinar no Kweekschool voor onderwijzers de Suriname (facultade de formación do profesorado). Máis tarde axudou a estabelecer o Instituto de Formación do Profesorado en Paramaribo. Foi director do Taalbureau (oficina lingüística) e do Bureau Volkslectuur (oficina pública de alfabetización) de 1960 a 1969.

En 1968, converteuse no primeiro reitor da Universidade de Suriname, e tamén foi profesor de lingüística ata a súa xubilación en 1988. Traballou con Max Sordam para publicar un dicionario completo de sranan tongo en 1985. Despois da súa xubilación, visitou os Países Baixos para impartir clases de sranan tongo.

Eersel mantívose activo coa asociación cultural crioula surinamesa NAKS a partir de 2020, liderando o Grupo de Gramática Sranan.

 Escritura 
Eersel editou o primeiro libro de poesía de Johanna Schouten-Elsenhout, Tide ete (1963).

Eersel escribiu unha adaptación escénica da obra O barbeiro de Sevilla de Beaumarchais, que se estreou no Teatro Thalia de Paramaribo en 1960. Aínda que os traxes e a posta en escena de Noni Lichtveld mantiveron a ambientación orixinal na España do século XVIII, Eersel adaptou algúns das brincadeiras e expresións para o público local. Unha recensión dun xornal sinalou que Eersel "puxo unhas cantas expresións auténticas surinameses na boca do noso barbeiro".

O instituto de Nimega de Misioloxía publicou un festschrift para o 80 aniversario de Eersel. Eersel foi un membro activo da Igrexa católica en Suriname e nos Países Baixos, e previamente investigara a historia das traducións da Biblia ao sranan tongo.

 Honras 
Eersel recibiu un doutoramento honoris causa da Facultade de Ciencias Sociais da Universidade de Suriname en 2003. Tamén recibiu o premio Gazon Matodya enfocado aos cimarróns da Fundación Sabanapenti, en 2009. En 2013, foi nomeado Grande Oficial da Orde Honoraria da Palma.

Por suxestión da Fundación Henri Frans de Ziel, a rúa Gemenelandsweg de Paramaribo foi renomeada na honra de Eersel logo dunha ampliación en 2019.

Co gallo do 100 aniversario de Eersel, a ministra de Educación, Ciencia e Cultura Marie Levens anunciou a fundación do Instituto Hein Eersel. O obxectivo do instituto será o desenvolvemento de enfoques profesionais da educación multilingüe en Suriname.

 Vida persoal 
Eersel casou con Florence Louise "Floor" Beck, e tiveron cinco fillos.

Eersel morreu en Paramaribo o 11 de xuño de 2022, dous días despois do seu centésimo aniversario.

 Bibliografía parcial 
 Libros 


 Artigos 


  Libi naga bribi : enkele aanzetten tot Surinaamse theologie : feestbundel ter ere van Hein Eersel, Nijmegen, Nijmeegs Instituut voor Missiologie, 2002.

 Publicacións 


 Notas 

Categoría:Nados en 1922
Categoría:Nados en Paramaribo
Categoría:Finados en 2022
Categoría:Centenarios
Categoría:Escritores en sranan tongo
Categoría:Alumnos da Universidade de Amsterdam