Emigración arxentina

A Arxentina foi antigamente un país de inmigración considerable, fundamentalmente no período comprendido entre as décadas de 1880 e 1930, onde inmigrantes principalmente españois e italianos protagonizaron o último achegue á composición étnica do país. Os arxentinos tiveron un aumento como emigrantes a partir do último terzo do século . A Organización Internacional para as Migracións (OIM) indicou en 2012 en 971.698 o número de arxentinos no exterior. Por lonxe, os dous destinos favoritos dos arxentinos son España (30,0 %) e Estados Unidos (23,3 %) no 1° e 2° posto, respectivamente, que xuntos concentran máis da metade do total de arxentinos no exterior (53,3%). Considerando datos a 2020 do Portal de datos mundiais sobre a migración, existen 1.1 millóns de emigrantes arxentinos no mundo (non se contan necesariamente os de segunda xeración e posteriores). Isto supón un incremento do 54.9% fronte aos emigrantes que había no 2010 e implica que os emigrantes representan o 2.5% do total de persoas nadas na Arxentina.

A emigración arxentina concentrouse sobre todo en varios períodos históricos, o primeiro despois do golpe de estado de 1966 que produciu unha emigración moi cualificada de técnicos e científicos, logo durante a ditadura militar de 1976 a 1983, despois durante o ano 1989 e 1991 durante un proceso de hiperinflación houbo unha masiva emigración ós Estados Unidos e Europa e o segundo durante a crise de decembro de 2001, que ocorreu no goberno de Fernando de la Rúa, a Arxentina converteuse nun dos países de maior emigración na América Latina, sendo a maioría dos arxentinos que emigran profesionais altamente cualificados.

A pesar disto, a Arxentina presenta un porcentaxe baixo de cidadáns residindo fóra do país en comparación co total da poboación, sendo este do 2,22% en 2017 segundo a Organización das Nacións Unidas (ONU). Isto é baixo se se compara con outros países da rexión; por exemplo, Paraguai, un país fronteirizo coa Arxentina, ten un 12,56% dos seus cidadáns vivindo no exterior, o cual é unha das taxas máis altas en toda América Latina.

 Historia 
A primeira onda de emigración produciuse durante a última ditadura militar, tendo como destinos principais España, os Estados Unidos, México, Venezuela e Israel. Durante os anos 90, debido á supresión de vísalas entre a Arxentina e os Estados Unidos, miles de arxentinos emigraron cara alí. A última grande onda de emigración deuse durante a crise financeira do ano 2001, onde se dirixiron maiormente a Europa, en particular España tras a cal 800.000 arxentinos fóronse do país. En 2017, segundo datos do Instituto de Políticas de Migracións e Asilo da Universidade Nacional de Tres de Febreiro, a Arxentina converteuse nun dos países de maior emigración na rexión, sendo a maioría dos arxentinos que se van profesionais altamente cualificados.

En 2010, en resposta á crise, as medidas de axuste e os fortes niveis de desocupación que atravesan países previamente receptores de inmigrantes (como España), se revertio a migración, retornando á Arxentina gran cantidade dos que emigraran. Só en 2010, repatriáronse 12.237 arxentinos. Creceu a cantidade de emigrados chegando a un pico de 1 millón de persoas en 2019. 

A partir do 2019 e a posterior pandemia do COVID-19 observouse unha nova corrente emigratoria na Arxentina, esta vez composta na súa maioría por mozos formados profesionalmente e sen necesidades económicas básicas, en busca de maior estabilidade económica e financeira. En 2020 emigraron 17.902 persoas contra os 14.503 arxentinos que reingresaron ao país desde o exterior, en 2021 rexístranse 12.203 saídas e 9807 chegadas. Para o ano 2023 ao redor de 17.809 arxentinos saíron do país versus 7801 que chegaron.Perfil Migratorio en Sudamérica Cap. III Organización Internacional para las Migraciones. Nov 2023. p. 26. ISBN 978-92-9068-654-61. Repatriáronse 12.237 arxentinos.

 Destino 
Os destinos de migración máis populares en América son: os Estados Unidos, Chile, Paraguai, o Brasil, o Uruguai, Bolivia e o Canadá, aínda que tamén hai outras colectividades de menor tamaño en Venezuela, México, o Perú, Colombia, Panamá, Ecuador e Costa Rica. En Europa, España e Francia concentran a maior cantidade de arxentinos, e tamén hai comunidades numerosas no Reino Unido, Italia e Alemaña. Ademais, hai importantes colonias en Israel e Australia. Segundo o último informe migratorio da OIM, para 2012 había un total de 971.698 emigrantes arxentinos.Perfil Migratorio Argentino 2012 Calcúlase que os seus descendentes serían ao redor de 1.900.000.
PostoPaís de inmigraciónPoboaciónPorcentaxe1.º291 74030,0 %2.º224 95223,3 %3.º102 53910,1 %4.º59 1156,1 %5.º48 3124,0 %6.º45 4244,7 %7.º27 7002,9 %8.º22 7432,3 %9.º19 2102,0 %10.º18 1711,4 %11.º17 9991,8 %12.º14 1901,5 %13.º11 2391,2 %14.º9 0020,9 %15.º8 5330,9 %16.º9 1000,8 %17.º7 3910,8 %18.º5 7060,6 %19.º4 2920,5 %20.º3 9400,4 %21.º3 8930,4 %22.º3 2200,3 %23.º2 7000,3 %24.º2 6440,3 %25.º2 5700,3 %26.º1 8350,2 %28.º1 4650,2 %29.º1 3020,1 %30.º1 1660,1 %31.º1 1540,1 %32.º9940,1 %Outros países33 7333,1 %TOTAL971 698100 %

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Inmigración na Arxentina

Categoría:Demografía da Arxentina
Categoría:Diáspora arxentina