Écurie Bonnier

Ecurie Bonnier, Ecurie Suisse, Joakim Bonnier Racing Team e Anglo-Suisse Racing Team foron nomes utilizados polo piloto de carreiras sueco Joakim Bonnier para correr cos seus propios coches na Fórmula 1, Fórmula 2 e carreiras de coches deportivos entre 1957 e a súa morte en 1972. Normalmente os vehículos eran pilotados polo propio Bonnier, pero tamén proporcionou coches a outros pilotos.

Fórmula Un
Jo Bonnier comezou a presentar coches na Fórmula 1 baixo o seu propio nome en 1957, primeiro cun Maserati 250F, sen moito éxito, rexistrando só dous finalizaciós sen puntos nas súas seis participacións no Campionato do Mundo en  e . Porén, con grandes actuacións noutras carreiras, Bonnier atraeu a atención de equipos máis establecidos, e durante os seguintes sete anos pilotou principalmente para os equipos oficiais de BRM e Porsche, e o equipo privado altamente organizado de Rob Walker.

Bonnier volveu correr co seu propio equipo en , baixo o nome de Anglo-Suisse Racing para reflectir a súa residencia en Suíza naquel momento. A súa montura principal ese ano foi un Cooper-Maserati T81, pintado en vermello e branco suízo. O ano comezou de forma prometedora no Trofeo Internacional BRDC de 1966, que abriu a tempada, no Circuíto de Silverstone, con Bonnier clasificándose co Cooper no sexto lugar e rematando un gran terceiro posto, pero o resto da tempada houbo pouca alegría. Un accidente na primeira volta do Gran Premio de Bélxica destruíu o seu Cooper T81. Mentres se reparaba o coche, Bonnier correu nun Cooper-ATS construído por Alf Francis no Gran Premio de Francia. Despois de que o Cooper-ATS non demostrase ser competitivo nos adestramentos, Bonnier fixo un trato co equipo Brabham e pilotou o seu coche muleto durante o resto da fin de semana. O Cooper T81 de Bonnier foi reparado a tempo para o Gran Premio de Holanda despois de pilotar un Brabham BT7 no Gran Premio do Reino Unido. Os primeiros puntos de Anglo-Suisse Racing no campionato chegarían no Gran Premio de México de 1966, que pechou a tempada, dende o sexto lugar.

Bonnier continuou pilotando no Cooper durante , pero baixo a bandeira do Joakim Bonnier Racing Team. A tempada foi lixeiramente máis produtiva que o ano anterior, con Bonnier anotando puntos para o Campionato en Alemaña e EE.UU.. En  Bonnier comezou a tempada co vello Cooper, pero este foi rapidamente substituído polo único e exclusivo McLaren-BRM M5A para a maior parte das carreiras do ano. Na última carreira da tempada, o Gran Premio de México de 1968, Honda ofreceu a Bonnier o uso dun RA301 de recambio cando o motor BRM do McLaren fallou durante os adestramentos. Foi coa Honda cando Bonnier anotou o mellor resultado do seu equipo homónimo no Campionato do Mundo: quinto.

A finais de 1968 o propio Bonnier decidiu retirarse da competición de Fórmula Un e concentrarse nos seus compromisos con coches deportivos. Con todo, continuou facendo aparicións ocasionais. En 1969, o novo nome Ecurie Bonnier apareceu xunto co coche experimental con tracción nas catro rodas do Team Lotus co-inscrito Lotus 63 no Gran Premio do Reino Unido de 1969, e cun Lotus 49B convencional na seguinte carreira en Alemaña. Bonnier retirouse sen acadar puntos en ambas ocasións. En  e  Ecurie Bonnier correu cun McLaren M7C. Bonnier tomou medidas tentativas para actuar como mecenas doutros pilotos en 1971, presentandp ao mozo austríaco Helmut Marko para o Gran Premio de Alemaña de 1971. Non obstante, abandonou despois de quedar sen gasolina na súa primeira volta de adestramentos, deixando a Bonnier pilotando no seu lugar. Ao non conseguir sequera cualificar nalgunhas carreiras, Bonnier decidiu abandonar definitivamente a Fórmula Un a finais de 1971.

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida. † indica a condución compartida.)

 Ano Chasis Motor(es) Pneum. Pilotos 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13  Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6  ARX MON 500 FRA GBR ALE PES ITA  Jo Bonnier Ret  Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6  ARX MON NED 500 BEL FRA GBR ALE POR ITA MAR  Harry Schell 6  Jo Bonnier Ret 10 9 Ret Ret  Phil Hill 7  Giulio Cabianca Ret  Hans Herrmann Ret 9  Cooper T81      Maserati 9/F1 3.0 V12      MON BEL FRA GBR NED ALE ITA USA MEX  Jo Bonnier NC Ret 7 Ret Ret NC 6 Brabham BT22 Climax FPF 2.8 L4 NC Brabham BT7 Climax FWMV 1.5 V8 Ret                                               RSA MON NED BEL FRA GBR GER CAN ITA USA MEX Cooper T81 Maserati 9/F1 3.0 V12    Jo Bonnier Ret Ret Ret 6 8 Ret 6 10  RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER ITA CAN USA MEX Cooper T81 Maserati 9/F1 3.0 V12    Jo Bonnier Ret  McLaren M5A  BRM P101 3.0 V12   DNQ Ret 8 Ret  6 Ret NC DNS Honda RA301  Honda RA301E 3.0 V12    5      RSA ESP MON NED FRA GBR GER ITA CAN USA MEX Lotus 63  Ford Cosworth DFV 3.0 V8   Jo Bonnier Ret Lotus 49B Ret           RSA ESP MON BEL NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA MEX McLaren M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8   Jo Bonnier DNQ Ret                                         RSA ESP MON NED FRA GBR GER AUT ITA CAN USA  McLaren M7C Ford Cosworth DFV 3.0 V8   Jo Bonnier Ret DNQ DNS 10 16  Helmut Marko DNS

Complete European Formula Two results
(key) (Results in bold indicate pole position; results in italics indicate fastest lap; † indicates shared drive.) 
 Year Chassis Engine(s) Drivers 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11  Lola T240 Cosworth FVA HOC  THR NÜR JAR PAL ROU MAN TUL ALB VAL VAL  Helmut Marko Ret  Ret  Jo Bonnier 12

Notas

Referencias

Véxase tamén
Ligazóns externas
 Vic Elford describes Jo Bonnier's death, at the wheel of his Ecurie Bonnier Lola T280
 Ecurie Bonnier's summary statistics at ChicaneF1.com

Categoría:Escuderías de Fórmula 1
Categoría:Escuderías de Fórmula 2
Categoría:Equipos das 24 Horas de Le Mans

​