Dorotea de Cesarea

Dorotea de Cesarea é unha santa cristiá de existencia discutida. Suponse que foi martirizada no século IV. 

 Traxectoria 
É discutida a súa existencia, pois a súa popularización débese á Lenda dourada do século XIII, en que Jacopo della Voragine recompilaba haxiografías de dubidosa base documental. Segundo a crenza, o prefecto Sapricio pediulle que ofrecese un sacrificio aos deuses, e ela negouse e foi torturada. O prefecto confiouna a Crista e Calista, dúas irmás apóstatas, para que a convencesen de que abandonase a relixión cristiá, pero ocorreu ao contrario: ambas volveron ao cristianismo e foron por iso queimadas vivas, mentres Dorotea foi condenada á decapitación.

Polo camiño ao martirio, atopou a Teófilo, quen lle dixo ironicamente: «Esposa de Cristo, mándame mazás e rosas do xardín do teu esposo». Dorotea aceptou e, antes da decapitación, mentres rezaba, apareceu un neno que lle trouxo tres rosas e tres mazás, a pesar de que estaban no inverno. Ela pediulle que llas levase a Teófilo, quen, visto o prodixio, se converteu ao cristianismo.

 Culto 
A súa conmemoración litúrxica é o 6 de febreiro. É patroa dos floristas. Ten como atributo iconográfico unha cesta de froita e flores. Existen varias congregacións relixiosas devotas á santa, cuxas monxas reciben o nome popular de doroteas.

En Galicia é patroa da parroquia de Folgoso (Abegondo).

 Notas 
Categoría:Venerados polas igrexas ortodoxas
Categoría:Santos do catolicismo
Categoría:Santos patróns de parroquias de Galicia