Faetón (carrozaría)

Un faetón é un estilo de automóbil aberto sen ningunha protección contra a intemperie, que foi popular dende os anos 1900 ata os anos 30. Orixinalmente, era o equivalente automotriz dunha  carruaxe tirada por cabalos rápido e lixeiro co mesmo nome, o faetón.

O faetón de dobre capota foi un estilo popular nos Estados Unidos desde mediados da década de 1920 ata a primeira metade da década de 1930, caracterizado por ter un mamparo que separaba aos pasaxeiros traseiros do condutor e do pasaxeiro dianteiro. 

Os Faetóns caeron en desgraza a medida que os coches pechados e os convertibles chegaron a estar amplamente dispoñibles durante a década de 1930. Co paso do tempo, o termo "faetón" fíxose tan amplo e flexiblemente aplicado que case calquera vehículo de dous eixes e unha carrozaría cun ou máis filas de asentos poderían chamarse faetón. Os convertibles e hardtop sen piares medios foron ás veces comercializados como "faetóns" despois da desaparición dos verdadeiros faetóns.

Historia


O termo "faetón" describía historicamente un carro aberto lixeiro de catro rodas. Cando chegaron os automóbiles, aplicouse a un bipraza lixeiro cunha carrozaría mínima. O termo era intercambiable con "spyder", derivado dunha forma lixeira de coche con este nome. Orixinalmente destinado a denotar un vehículo máis rápido e lixeiro que un turismo, os dous termos finalmente se converteronse en intercambiables.

Nestes coches era posible engadir unha capota abatible ou ríxida desmontable antes dunha viaxe para protexerse contra os elementos, e podían instalarse cortinas laterais ou pantallas unha vez que a parte superior estivese colocada. Era unha forma de protección temporal e parcial, en lugar da protección impermeable máis permanente que podía ofrecer un convertible. En consecuencia, un faetón era moito máis lixeiro que un convertible (un vehículo máis forte e mellor preparado para as inclemencias do tempo). Dado que a carrozaría estaba completamente aberta, era doado engadir ou eliminar unha fila extra de asentos onde quedaba espazo na construción orixinal.

Un faetón diferénciase dun convertible en que non ten portas corredizas nin ventás da carrozaría, e non ten un teito ríxido permanente.

 Hudson Faetón de 1917|mini|center|x180pxIsotta Fraschini Tipo 8 Sala|mini|center|x180px Studebaker de 1930|mini|center|x180px
 Ford Model A de 1930|mini|center|x165pxFord Modelo B de 1934|mini|center|x165pxToyota AA Faetón|mini|center|x165px

Faetóns dobres e triplos
Tamén había fetóns dobres, con dúas filas de asentos, fetóns triplos ou mesmo fetóns pechados.

Despois de 1912, o uso americano do termo comezou a estar máis estreitamente asociado con configuracións do corpo de "triplo faetón" que tiñan espazo para tres filas de asentos, independentemente de se estaban instalados ou non. Isto tamén levou a que o termo "faetón" fose similar e finalmente intercambiable co termo "turismo".

Un uso específico do termo "faetón" aplícase ao "faetón de dobre capota", un estilo de carrozaría no que os pasaxeiros traseiros estaban separados do condutor e dos pasaxeiros dianteiros por unha lona ou mamparo, a miúdo co seu propio parabrisas plegable.

 Rolls-Royce 40/50 de 1924|190px|center Duesenberg de 1935|190px|center Mercedes 28/50 PS Faetón dobre (1905)|190px|center Chrysler Phaeton, prototipo de 1997|190px|center
Diminución da popularidade

O faetón e os primeiros coches descubertos foron populares ata a década de 1930, despois serían substituídos en gran parte polos convertibles, que tamén tiñan un teito retráctil e tamén incluía ventás laterais para que o vehículo puidese pecharse por completo.

O Willys-Overland Jeepster foi o último verdadeiro faetón producido por un importante fabricante de automóbiles nos Estados Unidos, e presentouse dez anos despois do faetón anterior ofrecido por un fabricante estadounidense. A demanda de coches posteriores á segunda guerra mundial, de calquera tipo, foi unha oportunidade para que Willys-Overland se basease no recoñecemento militar do Jeep e desenvolvese a partir do Jeepster de 1946 un vehículo de dúas portas, o Faetón de 1948. Tiña un "equipo espartano pero adecuado", incluíndo cortinas laterais de plástico en lugar de fiestras de vidro, portas corredizas e, polo tanto, proporcionando "aire acondicionado" simplemente abrindo as ventás con bisagras e conducindo máis rápido. Comercializado entre 1948 e 1951, o Jeepster Faetón era un vehículo bastante caro e "aínda que admirado por moitos, foi comprado por relativamente poucos."

En 1952, un ano despois de que Willys-Overland Motors ofrecese por última vez o Jeepster, Chrysler construíu tres Imperial Parade Phaeton para uso cerimonial, un na cidade de Nova York, outro en Los Ángeles e un terceiro destinado á Casa Branca, pero que finalmente utilizouse para eventos en todo Estados Unidos. Estes eran faetóns de dobre capota feitos a medida no chasis estirado da Imperial Crown Limousine de Chrysler Corporation.

"Faetón" como nome do modelo
A finais da década de 1930, Buick incluíu un estilo de carrozaría "faetón convertible", que en realidade era un convertible de catro portas, xa que as portas tiñan fiestras corredizas e o coche podía estar totalmente pechado.

Durante 1956, Mercury comercializou as versións de catro portas con hardtop dos seus modelos Montclair e Monterey como "phaetons".

En 2002, Volkswagen presentou un vehículo co nome de Phaeton, que ten unha carrozaría típica de sedán de catro portas.

 1934 Buick "Convertible Phaeton" |center|200pxMercury Montclair 1956 Phaeton de 4 portas "hardtop"|center|200px Volkswagen Phaeton, un sedán de 4 portas de 2013 |center|200px

Notas

Referencias

Véxase tamén

Categoría:Carrozarías