Rexurdimento gaélico

O rexurdimento gaélico (en ; en ) foi un movemento nacionalista de finais do século XIX interesado na lingua e na cultura celta de Irlanda (incluíndo o folclore, a mitoloxía, os deportes, a música, as artes etc.). O gaélico perdera moitos falantes na illa de Irlanda, permanecendo como a lingua propia de áreas rurais illadas, sendo o inglés o idioma predominante na Irlanda urbana.

Segundo Voltaire Schilling:

Como revelan os traballos dos académicos John O'Donovan e Eugene O'Curry, a finais do século XIX, o interese polo gaélico era evidente, e a creación en 1853 da Asociación Ossian deulle un impulso. En 1876 creouse a Asociación para a Protección dos Irlandeses. En 1882 comezou a publicar o xornal irlandés Irisleabhar na Gaedhilge / The Gaelic Journal.

En canto aos xogos gaélicos, a Asociación Atlética Gaélica, fundada en 1884, fixo un traballo intenso. En 1893 Eoin MacNeill fundou a Conradh na Gaeilge (a Liga Gaélica), o seu primeiro presidente foi o lingüista Douglas Hyde. A Asociación da Liga Gaélica publicou o xornal irlandés An Claidheamh Solís.

Peadar Ua Laoghaire, Patrick Pearse e Pádraic Ó Conaire foron algúns dos escritores máis importantes deste rexurdimento irlandés.

Tamén colaboraron co movemento pancelta noutros países celtas.

 Notas 

 Véxase tamén 

Outros artigos
 Rexurdimento
 Rexurdimento celta
 Rexurdimentos nacionais

Categoría:Cultura de Irlanda