Arte figurativa

miniatura|Abstract scene, paisaxe do artista estadounidense Jay Meuser (1911–1963) |esquerdaA arte figurativa non é sinónimo de "pintura de figuras" (arte que representa a figura humana), aínda que as figuras humanas e animais son temas frecuentes.

 Elementos formais 
Os elementos formais, eses efectos estéticos creados polo deseño, dos que depende a arte figurativa, inclúen a liña, a forma, a cor, a luz e a escuridade, a masa, o volume, a textura e a perspectiva,Adams, Laurie Schneider, The Methodologies of Art, páxinas 17-19. Westview Press, 1996 aínda que estes elementos do deseño tamén poderían desempeñar un papel importante. papel na creación doutros tipos de imaxes, por exemplo, obras de arte bidimensionais abstractas ou non representativas ou non obxectivas. A diferenza é que na arte figurativa estes elementos despréganse para crear unha impresión ou ilusión de forma e espazo e, normalmente, para crear énfase na narración retratada.
 Evolución 
miniatura|221x221px| Jean Auguste Dominique Ingres, Le Bain Turc (O baño turco), 1862, óleo sobre lenzo, 108 × 110 cm, Louvre, París
A arte figurativa baséase en si mesma nunha comprensión tácita das formas abstraídas: a escultura figurativa da antigüidade grega non era naturalista, xa que as súas formas eran idealizadas e xeométricas.Clark, Kenneth, The Nude: A Study in Ideal Form, páxs. 31-2. Princeton: Princeton University Press, 1990. Ernst Gombrich referiuse ás restricións destas imaxes esquemáticas, a adhesión ao que xa se coñecía, máis que ao que se considera, como o "método exipcio", unha alusión á claridade baseada na memoria das imaxes na arte exipcia. Finalmente, a idealización deu paso á observación, e unha arte figurativa que equilibraba a xeometría ideal cun maior realismo foi vista na escultura clásica cara ao 480 a. C. Os gregos referíanse á dependencia da observación visual como mímese. Até a época dos impresionistas, a arte figurativa caracterizábase por tentativas de conciliar estes principios opostos.
esquerda|miniatura|Primeiro espido recostado coñecido na arte occidental, introducindo o espido feminino como tema. 
Desde principios do Renacemento, o manierismo e o barroco até a pintura dos séculos XVIII, XIX e XX, a arte figurativa ampliou os seus parámetros de xeito constante. Un fito importante na evolución da arte figurativa é o primeiro espido recostado coñecido na pintura occidental en Venus durmida (1510) de Giorgione. Introduciu o espido feminino como tema e iniciou unha longa liña de pinturas famosas.

Nicolas Poussin (1594–1665), un pintor francés de estilo clásico cuxa obra predominantemente presenta claridade, lóxica e orde, e favorece a liña sobre a cor, serviu como alternativa ao estilo barroco máis narrativo do século XVII. Foi unha gran inspiración para artistas de orientación clásica como Jacques-Louis David, Jean-Auguste-Dominique Ingres e Paul Cézanne. O auxe da arte neoclásica de Jacques-Louis David xerou finalmente as reaccións realistas de Gustave Courbet e Édouard Manet, que conduciron á arte figurativa multifacética do século XX.

En novembro de 2018, os científicos informaron do descubrimento da pintura figurativa máis antiga coñecida, de máis de 40.000 (quizais até 52.000) anos, dun animal descoñecido, na cova de Lubang Jeriji Saléh, na illa indonesia de Borneo. 

 Arquitectura, paisaxe urbana 

 Paisaxes e mariñas 

 Figuras humanas 

 Pintura histórica 

 Naturezas mortas 

 Pintura rupestre 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Abstracción
 Abstracción xeométrica
 Arte
 Arte abstracta
 Arte conceptual
 Arte narrativa
 Arte neofigurativa
 Cor na arte
 Deseño 
 Deseño gráfico
 Ilustración
 Matemáticas e arte
 Realismo
 Stuckismo
 Vangardas

 Ligazóns externas 

 Arte figurativa en TATE.org

Categoría:Arte