MYCN

A proteína protooncoxénica N-myc tamén coñecida como N-Myc ou proteína 37 de hélice básica-bucle-hélice (bHLHe37), é unha proteína que nos humanos está codificada no xene MYCN do cromosoma 2. 

 Función 
O xene MYCN é membro da familia Myc de factores de transcrición e codifica unha proteína cun dominio de hélice básica-bucle-hélice ou bHLH. Esta proteína está localizada no núcleo celular e debe dimerizarse con outra proteína bHLH para poder unirse ao ADN. N-Myc exprésase fortemente no cerebro fetal e é crítica para o desenvolvemento normal do cerebro.

O xene MYCN ten un ARN antisentido, N-cym ou MYCNOS, transcrito da febra oposta que se pode traducir para formar un produto proteico. N-Myc e MYCNOS son corregulados tanto no desenvolvemento normal coma en células tumorais, así que é posible que os dous transcritos estean funcionalmente relacionados. O ARN antisentido codifica unha proteína, chamada NCYM, que se orixinou de novo e é específico de humanos e chimpancés. Esta proteína inhibe GSK3b e así impide a degradación de MYCN. Os ratos transxénicos que levan o par MYCN/NCYM humano a miúdo mostran neuroblastomas con metástases distantes, que son atípicos en ratos normais. Así a NCYM representa un raro exemplo dun xene de novo que adquiriu unha función molecular e exerce un papel importante na oncoxénese.

 Importancia clínica 

A amplificación e sobreexpresión de N-Myc pode conducir á tumoroxénese. O exceso de N-Myc está asociado cunha variedade de tumores, principalmente neuroblastomas nos que os pacientes con amplificación do xene N-Myc adoitan ter un mal resultado final. MYCN pode tamén activarse en neuroblastomas e outros cancros por mutacións somáticas. Perfís de H3K27ac en todo o xenoma recentes en mostras de neuroblastoma (NB) derivadas de pacientes revelaron catro subtipos epixenéticos impulsados por superamplificadores (SE, super enhancers), caracterizados polas súas redes reguladoras mestras propias e específicas. Tres deles noméanse por grupos clínicos coñecidos: neuroblastomas con MYCN amplificado, de alto risco con MYCN non amplificado e de baixo risco con MYCN non amplificado, mentres que os catro mostran características celulares que se parecen a precursores de célula de Schwann multipotentes. O xene da ciclina CCND1 era regulado por superamplificadores distintos e compartidos nos diferentes subtipos, e, o que é máis importante, algúns tumores mostraban sinais que pertencen a sinaturas epixenéticas múltiples, o que suxire que a paisaxe epixenética probablemente contribúe á heteroxeneidade intratumoral. 

 Interaccións 
N-Myc presenta interaccións con MAX.

N-Myc é tamén estabilizado pola quinase aurora A que o protexe da degradación. Están desenvolvéndose fármacos que teñen como diana esta interacción e están deseñados para cambiar a conformación de aurora A. O cambio conformacional en aurora A causa a liberación de N-Myc, a cal é despois degradada de maneira dependente da ubiquitina.

MYCN é independente da interacción MYCN/MAX e tamén un corregulador transcricional de p53 no neuroblastoma con MYCN amplificado. MYCN altera a transcrición de xenes diana de p53 que regulan as respostas de apoptose e reparación de danos no ADN no ciclo celular. Esta interacción MYCN-p53 realízase pola unión exclusiva de MYCN aos dominios C-terminais da p53 tetramérica. Como unha modificación postranscricional, a unión de MYCN aos dominios C-terminais da p53 tetramérica afecta a selectividade do promotor de p53 e interfire na unión doutros cofactores nesta rexión.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 

 Ligazóns externas 


Categoría:Factores de transcrición