Parque Nacional Los Alerces

O Parque Nacional Los Alerces está situado nos Andes na Provincia de Chubut na rexión da Patagonia na Arxentina. O seu límite occidental coincide coa fronteira chilena. As sucesivas glaciacións moldearon a paisaxe da rexión creando características espectaculares como morenas, circos glaciares e lagos de augas claras. A vexetación está dominada por densos bosques temperados, que dan paso a prados alpinos máis arriba baixo os cumes rochosos andinos. Un trazo moi distintivo e emblemático é o seu bosque de alerces, a árbore de alerce, ameazada a nivel mundial, é a segunda especie de árbore máis lonxeva do mundo (>3.600 anos). Os bosques de alerce do parque atópanse nun excelente estado de conservación. O sitio é vital para a protección dalgunhas das últimas porcións do Bosque Patagón continuo nun estado case prístino e é o hábitat de varias especies de flora e fauna endémicas e ameazadas.Slightly modified (wikified) from "Los Alerces National Park", UNESCO, https://whc.unesco.org/en/list/1526, consultado o 5 de febreiro de 2018. License No. CC-BY-SA IGO 3.0

Alerces
Designado Patrimonio da Humanidade en 2017, o parque creouse en 1937 para protexer os bosques de árbores alerce, chamados lahuán polo pobo Mapuche, e outros exemplos da flora da Patagonia andina. O Parque Nacional posúe o bosque de alerce máis grande da Arxentina. Os alerces adoitan compararse en aparencia coas árbores sequoia dos Estados Unidos, alcanzando un tamaño moi grande. É unha das árbores máis lonxevas do mundo, algúns en Chile teñen 3.600 anos. O alerce medra moi lentamente e pertence á familia Cupressaceae (cipreses). O alerce está restrinxido a un pequeno rango en Chile e a Arxentina e a especie está en perigo de extinción debido á explotación da árbore para a madeira.

O bosque de alerce máis coñecido do parque, accesible en barco e frecuentemente visitado polos turistas, atópase nun peirao chamado Puerto Sagrario no extremo norte do Lago Menéndez."Los Alerces National Park," http://www.tierraspatagonicas.com/en/los-alerces-national-park/ , consultado o 6 de febreiro de 2018 Alí sitúase a árbore de alerce máis grande coñecida na Arxentina. Ten 57 m. de alto, 2,2 m. de diámetro e 2.600 anos de antigüidade. Visitas regulares visitan o bosque. Crese que existen árbores de alerce máis altas e grandes no brazo suroeste do lago Menéndez, pero o acceso a esa zona está restrinxido."The Gymnosperm Database," http://www.conifers.org/cu/Fitzroya.php, consultado o 26 de xaneiro de 2018

Os bosques virxes de alerce do parque ocupan unha superficie de  nos dous brazos do lago Menéndez e a parte alta do Encoro de Amutui Quimey, e ao longo dos regatos que alimentan eses lagos."New World Heritage Site: Los Alerces National Park," https://planeta.com/los-alerces/; "IUCN Maps and Plans, https://whc.unesco.org/document/159713, p. 188, consultado o 9 de febreiro de 2018

Descrición
O Parque Nacional Los Alerces consta de dúas partes: o parque nacional declarado formalmente de  e a contigua Reserva Nacional Los Alerces de . Case todo o desenvolvemento do parque está na reserva nacional. Unha zona de amortecemento de 10 km. de ancho rodea os tres lados do parque que non limitan con Chile."Los Alerces National Park," https://whc.unesco.org/en/list/1528, consultado o 8 de febreiro de 2018

O Parque Nacional Los Alerces ten forma de rectángulo basto, que se estende aproximadamente 65 km. de norte a sur ao longo da fronteira con Chile e 45 km. de leste a oeste. Todo o Parque Nacional Los Alerces atópase na cunca do río Futaleufú, aínda que o río recibe varios nomes diferentes durante o seu curso na Arxentina. Unha cadea de lagos separados por cursos curtos de río turbulento caracterizan o parque. O Lago Rivadavia é o inicio da cadea. A saída do lago Rivadavia chámase río Rivadavia que desemboca no Lago Verde moito máis pequeno. A saída do Lago Verde chámase río Arrayanes, que despois de recibir o caudal do Lago Menéndez continúa ata o Lago Futalaufquen. Debaixo do lago Futalaufquen atópanse o lago Kruger e o río Frey que desemboca no encoro de Amutui Quimey, un lago artificial. O río coñecido como Futaleufú emerxe debaixo do encoro de Amutui Quimey e convértese no límite sur do Parque Nacional. Polas montañas e vales do parque hai varios lagos e regatos máis pequenos.Google Earth

O punto máis alto do Parque Nacional Los Alerces é o Cordón das Pirámides, de 2440 m. O punto máis baixo do parque está a uns 330 m. onde o río Futaleufú cruza a Chile.Google Earth

Clima
As cotas máis baixas do Parque Nacional Los Alerces clasifícanse como clima oceánico, denominado Cfb, ou clima continental húmido, Dfb, no sistema Clasificación climática de Köppen. As nubes cargadas de humidade do océano Pacífico chocan contra os Andes na fronteira chileno-arxentina e producen ata 3000 mm. de precipitación ao ano, principalmente en forma de choiva en altitudes máis baixas e neve en cotas máis altas. Ao leste desde a crista dos Andes, nunha sombra de choiva, a precipitación diminúe rapidamente, caendo ata uns 800 mm. no bordo oriental do parque."Los Alerces National Park", http://www.tierraspatagonicas.com/en/los-alerces-national-park/  As temperaturas no parque van de frías a moderadas. As xeadas poden ocorrer en calquera mes do ano. Na sede do parque, nunha das cotas máis baixas do parque, o mes máis cálido é xaneiro con temperaturas máximas e mínimas diarias medias de 24 °C e 8 °C. As temperaturas medias de xullo, o mes máis frío, son de 7° de máxima e -1° de mínima.Instituto Nacional de Tecnología Agropecuaria, As temperaturas medias diminúen coa altitude. Timberline atópase a uns 1400 m. por riba do cal hai rochas espidas, campos de neve permanentes ou semipermanentes e o glaciar Torrecillas entre os dous brazos do lago Menendez.Google Earth

No oeste do parque, hai altas precipitacións e bosques pluviais templados valdivianos por debaixo das elevacións máis altas dos Andes. Gran parte do resto do parque é un bosque patagón similar ao Lanín e Parque Nacional Nahuel Huapi, con coihues e lengas. Pódense ver árbores Arraiáns (Luma apiculata) ao longo do río Arrayanes.

Aínda que non hai verdadeira estación seca, as precipitacións son máis intensas nos meses de inverno do hemisferio sur de xullo a agosto.

Desenvolvemento e turismo
Un encoro hidroeléctrico, que proporciona enerxía á industria en Puerto Madryn, creou o gran Encoro de Amutui Quimey, que desemboca no río Futaleufú que desemboca en Chile.

Hai bos paseos e pesca no parque, e paseos en barco polos lagos. O glaciar de Torrecillas pódese ver desde barcos turísticos no lago Menéndez.

Notas

Véxase tamén

Outros artigos
 Patrimonio da Humanidade na Arxentina
Ligazóns externas
 Ficha en SIB
 Sistema Federal de Áreas Protegidas 
 Parques Nacionales de Argentina  ExploreArgentina
 Ficha en APN
 Datos
 Secretaría de Turismo de Esquel

Categoría:Patrimonio da Humanidade na Arxentina
Categoría:Parques nacionais da Arxentina