Josep Termes i Ardèvol

Josep Termes Ardèvol, tamén coñecido como Josep Termes, nado en Barcelona o 27 de xullo de 1936 e finado no mesmo lugar o 9 de setembro de 2011, foi un historiador catalán especializado no movemento obreiro catalán dos séculos XIX e XX.

 Traxectoria 
Josep Termes naceu no barrio de Camp d'en Grassot, no barrio de Gràcia, onde os seus pais rexentaban unha taberna. O seu pai, Rossend Termes, era fillo de Cal Casanova de la Tallada (Segarra ). A súa nai, Pepita Ardèvol, era de Fatarella (Terra Alta ). 

Josep Termes comezou a estudar farmacia, pero as preocupacións políticas levárono a estudar historia e literatura, e licenciouse na Universidade de Barcelona en 1963. O seu activismo contra o réxime do xeneral Francisco Franco fixo que fose expulsado da Universidade de Barcelona entre 1958 e 1966. Doutorouse en historia contemporánea pola Universidade Autónoma de Barcelona en 1971, na que tamén foi profesor. Foi catedrático de historia contemporánea na Universidade de Barcelona entre 1982 e 1991, ano no que se trasladou á Universidade Pompeu Fabra, concretamente ao Instituto Universitario de Historia Jaume Vicens Vives . Xubilouse o 1 de outubro de 2006 e morreu o 9 de setembro de 2011.

No ámbito da investigación, Termes sempre se centrou no estudo do movemento obreiro catalán dos séculos XIX e XX e a súa vinculación co catalanismo político. Deste xeito, Termes combateu as teses de Jordi Solé e Tura sobre a orixe burguesa do catalanismo. Tamén revisou outras teorías sobre a historia da Cataluña contemporánea a partir das conclusións extraídas do seu amplo coñecemento dos movementos sociais e da lectura científica e popular das interpretacións realizadas por Antoni Rovira e Virgili.

O seu fondo persoal está depositado na Biblioteca do CRAI do Pavillón da República da Universidade de Barcelona. Consta de publicacións de diversas organizacións políticas, sociais e culturais antifranquistas, documentos relacionados coa actividade académica de Josep Termes i Ardèvol e unha colección de prensa e escritos.

 Cátedra Josep Termes 
En 2012, a Universidade de Barcelona creou a Cátedra Josep Termes "para promover e impulsar unha investigación de alta calidade na historia e nas áreas das ciencias humanas e sociais e, en particular, das humanidades dixitais". A Cátedra foi dirixida por Agustí Colomines .

 obras 
Entre as súas obras destacan os seguintes libros:

 Els moviments socials a Catalunya, País Valencià i les Illes (1967), en colaboración con Emili Giralt, Alfons Cucó e Albert Balcells
 Anarquismo e sindicalismo en España: A Primeira Internacional (1864-1881) (1972).
 El nacionalisme català. Problemes d'interpretació (1974), comunicación presentada no Coloquio de Historiadores, organizado pola Fundación Bofill, e que se converteu nun referente da súa teoría do catalanismo popular.
 Federalismo, anarcosindicalismo y catalanismo (1976)
 La immigració a Catalunya i altres estudis d'història del nacionalisme català (1984), que inclúe o citado artigo de 1974).
 De la Revolució de setembre a la fi de la guerra civil (1987). Vol. 6 da Història de Catalunya, dirixida por Pierre Vilar e coordinada por el mesmo
 Les Bases de Manresa de 1892 i els orígens del catalanisme (1992) con Agustí Colomines
 Les arrels populars del catalanisme (1999)
 Història del catalanisme fins al 1923 (2000)
 Històries de la Catalunya treballadora (2000)
 Patriotes i resistents. Història del primer catalanisme (2003) con Agustí Colomines
 Misèria contra pobresa. Els fets de la Fatarella del gener de 1937 (2005)
 Història del moviment anarquista a Espanya (1870-1980) (2011). L'Avenç.

Así mesmo, Termes publicou numerosos artigos en revistas periódicas especializadas como l'Avenç, Estudios de Historia Social ou El Contemporani, revista da que foi codirector xunto a Rafael Aracil. Anteriormente foi un dos fundadores da revista Recerques. A pesar de ser refractarios a crear unha escola historiográfica en sentido estrito, moitos historiadores actuais considéranse discípulos seus, entre eles: Teresa Abelló, Jordi Casassas, Josep Maria Solé i Sabaté, Enric Olivé, Lluís Duran, Josep Pich Mitjana, Santiago Izquierdo, Josep Grau ., Andreu Mayayo, Jordi Llorens ou Agustí Colomines.

No eido político, Termes foi membro do PSUC ata mediados dos século XX. A súa traxectoria recibiu o recoñecemento público en 2006 co Premio de Honra das Letras Catalanas, outorgado por Òmnium Cultural. En 1990 xa recibira a Cruz de Sant Jordi.

 Notas 

Categoría:Nados en 1936
Categoría:Profesores da Universidade Autónoma de Barcelona
Categoría:Finados en 2011
Categoría:Nados en Barcelona
Categoría:Escritores en lingua catalá