Continuo terra-planta-atmosfera

O continuo ou continuum solo-planta-atmosfera (SPAC, polas súas siglas en inglés, soil-plant-atmosphere continuum) é a vía pola que a auga se move dende o solo a través das plantas até a atmosfera. O termo "continuo" salienta a conexión ininterrompida de auga ao longo desta ruta. 

Na atmosfera, o potencial hídrico é baixo, mentres que dentro das follas é relativamente maior (é dicir, menos negativo). Este contraste crea un gradiente de difusión a través dos poros (estomas) das follas, que extrae auga das mesmas en forma de vapor.

A medida que o vapor de auga sae da folla, máis moléculas de auga se evaporan desde a superficie das células do mesofilo para substituír as moléculas perdidas, xa que a auga no aire dentro das follas mantense a presión de vapor de saturación (é dicir, isto ocorre porque o aire dentro das follas sempre ten tanto vapor de auga como é posíbel). 

A auga que se perde na superficie celular é reposta pola auga do xilema, que debido ás propiedades de cohesión e tensión do H2O, atrae moléculas adicionais de auga desde as raíces cara á folla.

Este proceso subliña a contigüidade e interdependencia dos elementos do continuo solo-planta-atmosfera.

 Compoñentes 
O transporte de auga por esta vía prodúcese en diferentes compoñentes, e son definidos de varias formas, segundo a disciplina científica:

 Física do solo: Esta disciplina entende a auga no solo como algo que se pode medir en función da súa tensión, é dicir, a enerxía necesaria para mover a auga a través do solo.
 Fisioloxía de plantas e animais: Neste campo, a auga nos organismos se describe en termos de déficit de presión de difusión, que é a diferenza entre a cantidade de auga que un organismo necesita e a que realmente ten.
 Meteoroloxía: Aquí, a auga na atmosfera é descrita usando a presión de vapor ou a humidade relativa, que nos di que tanta auga hai no aire comparada coa máxima cantidade de auga que o aire pode conter a esa temperatura.

 A SPAC integra estes compoñentes e defínese como:

...concepto que recoñece que o campo con todos os seus compoñentes (solo, vexetais, animais e a atmosfera ambiental tomados xuntos) constitúe un sistema dinámico fisicamente integrado no que os diversos procesos de fluxo que implican enerxía e materia ocorren de forma simultánea e independente como enlaces na cadea.  John R. Philip (1966). Plant water relations: some physical aspects. Annu. Rev. Plant Physiol. 17, 245–268.Isto caracteriza o estado da auga en diferentes compoñentes do SPAC como expresións do nivel enerxético ou potencial hídrico de cada un. A modelización do transporte de auga entre compoñentes depende do SPAC, así como os estudos de gradientes de potencial hídrico entre segmentos.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ecohidroloxía
 Ecoloxía
 Evapotranspiración
 Gutación
 Hidroloxía
 Transpiración vexetal
 Redistribución hídrica

Categoría:Fisioloxía vexetal
Categoría:Hidroloxía
Categoría:Climatoloxía
Categoría:Física
Categoría:Auga
Categoría:Ecoloxía
Categoría:Ecoloxía teórica