Familia das proteínas da membrana externa relacionadas coa virulencia

As proteínas da membrana externa relacionadas coa virulencia, ou, en certos contextos,proteínas da superficie externa (Osp), son proteínas que se expresan na membrana externa de bacterias gramnegativas e son esenciais para a supervivencia das bacterias dentro de macrófagos e para a invasión das células eucariotas.

Esta familia consta de varias proteínas bacterianas e de fagos de tipo Ail/Lom. A proteína Ail de Yersinia enterocolitica é un factor de virulencia coñecido. As proteínas desta familia predise que constan de oito follas beta transmembrana e catro bucles expostos na superficie. Pénsase que Ail promove directamente a invasión e o bucle 2 contén un sitio activo, quizais un dominio para a unión a un receptor. A proteína de fago Lom exprésase durante a lisoxenia e codifica proteínas da envoltura da célula hóspede. Lom atópase na membrana externa bacteriana e é homóloga de proteínas de virulencia doutros dous xéneros de enterobacteriáceas. Suxeriuse que a lisoxenia pode xeralmente ter un papel na supervivencia bacteriana en hóspedes animais e talvez na patoxénese.

As proteínas da superficie externa da bacteria Borrelia burgdorferi (causante da enfermidade de Lyme) exercen un papel na persistencia nas carrachas (concretamente OspA, OspB, OspD), transmisión ao hóspede mamífero (OspC, BBA64), adhesión á célula hóspede (OspF, BBK32, DbpA, DbpB) e na evasión do sistema inmunitario do hóspede (VlsE). A proteína OspC activa o sistema inmunitario innato por medio da sinalización a través dos receptrores TLR1, TLR2 e TLR6.

 Exemplos 
Entre os membros deste grupo están:
 PagC, proteína necesaria para a supervivencia de Salmonella typhimurium en macrófagos e para a virulencia en ratos.
 A proteína da membrana externa Rck do plásmido de virulencia de S. typhimurium e S. enteritidis.
 Ail, un produto do cromosoma de Yersinia enterocolitica que pode contribuír á adherencia bacteriana e á invasión de liñas celulares epiteliais.
 OmpX de Escherichia coli, que promove a adhesión e a entrada en células de mamíferos. Tamén ten un papel na resistencia contra o ataque do sistema de complemento humano.
 Unha proteína Lom do bacteriófago lambda.
 OspA/B son lipoproteínas de Borrelia burgdorferi. OspA e OspB comparten un 53% de identidade de aminoácidos e probablemente unha estrutura proteíca en folla β “independente” antiparalela similar asociada coa superficie da membrana externa a través dun residuo cisteína NH2-terminal lipidado.
 OspC é unha importante lipoproteína de superficie producida por Borrelia burgdorferi cando as carrachas infectadas se alimentan. A OspC cómpre para a invasión das glándulas salivares da caracha. As B. burgdorferi deficientes en OspC teñen unha capacidade marcadamente reducida (aproximadamente 800 veces menor que as espiroquetas control que expresan OspC) para a transmisión exitosa en ratos. A súa síntese diminúe despois da transmisión a un hóspede mamífero. Esta proteína desaparece da superficie bacteriana arredor de dúas semanas despois da infección.

 Estrutura 

A estrutura cristalina de OmpX de E. coli revela que OmpX consta dun barril beta de oito febras antiparalelas veciñas. A estrutura mostra dúas faixas de residuos de aminoácidos aromáticos e unha fita de residuos non polares que se une ao interior da membrana. A parte central do barril consiste nunha extensa rede de enlaces de hidróxeno entre residuos moi conservados. Así, a OmpX lembra unha micela inversa. A estrutura da OmpX mostra que a parte da proteína que se estende pola membrana está moito mellor conservada que os bucles extracelulares. Ademais, estes bucles forman unha folla beta que fai protrusión, cuxo bordo se une presumiblemente a proteínas externas. Suxeriuse que este tipo de unión promove a adhesión celular e a invasión e axuda a defenderse contra o sistema de complemento. Aínda que OmpX ten a mesma topoloxía de folla beta que a proteína da membrana externa A relacionada estruturalmente (OmpA) , os seus barrís difiren no número e redes de enlaces de hidróxeno internas.

A proteína OspA de Borrelia burgdorferi é unha proteína da superificie celular pouco corrente, ten dous dominios globulares que están conectados cunha folla β dunha soa capa. Esta proteína é moi soluble e contén un gran número de residuos de Lys e Glu. Estes residuos de alta entropía poden desfavorecer o empaquetamento cristalino.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 




Categoría:Dominios proteicos
Categoría:Familias de proteínas
Categoría:Proteínas da membrana externa
Categoría:Factores de virulencia