Enric Juliana

Enric Juliana Ricart, nado en Badalona en 1957, é un xornalista español. Correspondente de La Vanguardia en Italia entre 1997 e 2000, e despois  director adxunto do diario e á fronte da súa delegación en Madrid.

 Traxectoria 
Comezou a súa traxectoria xornalística en 1975, no rotativo barcelonés Tele/eXprés. Traballou no semanario El Món, revista en lingua catalá, nos servizos informativos de TVE e en El País. En 1991 incorporouse a La Vanguardia, sendo redactor xefe de información local de Barcelona durante os Xogos Olímpicos de 1992 e, máis tarde, entre 1997 e 2000, correspondente en Italia, país do que recibiu a condecoración de comendador da Orde da Estrela Italiana. É director adxunto de La Vanguardia, á fronte da delegación do diario en Madrid. Obtivo o Premio Cidade de Barcelona (Xornalismo) en 2005, e o Cidade de Badaxoz (Xornalismo) en 2008. Colabora na emisora de radio Onda Cero e en 8TV.
esquerda|miniatura|En novembro de 2018 durante a presentación de Nudo España.
Desde a primavera do 2004 publicou todos os domingos unha crónica sobre a actualidade política baixo a epígrafe Cuaderno de Madrid, cun estilo que remite aos tempos nos que o xornalismo tiña unha maior vocación literaria. Juliana acuñou o termo "o català emprenyat" ("o catalán encabuxado"), para referirse a certo sentimento de indignación e enfado que emerxeu entre algúns cataláns.

É autor dunha triloxía sobre a evolución política de España na última década: La España de los pingüinos (2006), La deriva de España (2009) e Modesta España (2012); publicada íntegra no volume España en el diván (2014). Conxuntamente co xurista Juan José López Burniol, a Enric Juliana atribúeselle a redacción do editorial conxunto da prensa catalá publicado o 26 de novembro de 2009 antes da sentenza do Tribunal Constitucional sobre o novo estatuto de autonomía de Cataluña. En marzo de 2011 publicou xunto co novelista Julià de Jòdar unha obra teatral en catalán titulada Radiacions, na que se fabula, en clave crítica, sobre a construción dunha central nuclear nas portas de Barcelona, tomando como referencia literaria un feito real: o apoio do escritor Josep Pla en 1965 á idea de levantar unha central atómica hispano-francesa na praia de Pals (Costa Brava, Xirona), proxecto que finalmente levou a cabo en Vandellós. Este texto teatral foi obxecto dunha posterior adaptación cinematográfica para a televisión (TV3), baixo a dirección da cineasta Judith Colell.

Xunto a outros xornalistas, Enric Juliana participa en calidade de experto en foros de opinión e conferencias en que se comenta a situación da prensa e a política.

 Obras 

 España en el diván. De la euforia a la desorientación, retrato de una década decisiva (2014). RBA. Compilación das súas obras principais:
 La España de los pingüinos (2006). Destino. Crónica da crispación política en España na primeira lexislatura de José Luís Rodríguez Zapatero.
 La deriva de España. Geografía de un país vigoroso y desorientado (2009). RBA. Crónica política de España ante os primeiros indicadores da grave crise económica.
 Modesta España. Paisaje después de la austeridad (2012). RBA. Ensaio sobre os efectos da crise na sociedade española.  ISBN 978-84-9006-331-6.
 Tarjeta negra: 80 días que convulsionaron la política española (2015). RBA. Recompilatorio das crónicas Código 11-9-11, publicadas no diario LA Vanguardia entre setembro e novembro de 2014 e que tratan sobre o impacto da corrupción na política española.
 Aquí no hemos venido a estudiar. Memoria de una discusión en el penal más duro de la dictadura. El debate de un mundo olvidado que explica el presente. (2020). Arpa. Crónica da actividade política clandestina da oposición nos últimos anos do franquismo. ISBN 978-84-17623-54-8.
 Aquí no hem vingut a estudiar. Memòria d'una discussió a la presó més dura de la dictatura. El debat d'un món oblidat que explica el present (2020). Arpa.
 Obras en colaboración

 Con outros autores: La rectificació (2006). Destino. Ensaio sobre a situación política en Cataluña tras a experiencia do primeiro goberno tripartito.
 Con Julià de Jòdar: Radiacions (2011). Proa. Obra teatral sobre a construción ficticia dunha central nuclear preto de Barcelona.
 Con Roger Palà: Esperando a los robots (2017). Icaria. Diálogo onde se abordan temas de actualidade como a vitoria de Donald Trump nas eleccións estadounidenses de 2016 ou a robotización e automatización do mercado laboral.
 Con Pablo Igrexas: Nudo España (2018). Arpa. Conversación entre o xornalista e o político que ofrece unha ampla panorámica do pasado, o presente e o futuro de España.

 Premios e distincións 

 Premio Cidade de Barcelona (2006)
 Comendador da Orde da Estrela de Italia (2009)
 Notas 

Categoría:Escritores de Cataluña
Categoría:Xornalistas de Cataluña
Categoría:Nados en Badalona
Categoría:Nados en 1957