Bakhmut

Bakhmut (en ; en ruso, Бахмут) é unha cidade do leste de Ucraína situada no oblast de Donetsk e capital do distrito do mesmo nome. 

A cidade foi coñecida como Artemivsk (en ucraíno: Артемівськ) ou Artyomovsk (en ruso: Артёмовск) de 1924 a 2016, pero o goberno ucraíno renomeouna como Bakhmut en 2016 como parte da descomunización. Isto non foi recoñecido polo goberno ruso que inclúe a cidade como parte da República Popular de Donetsk e fomenta que as fontes rusas denominen a cidade como Artyomovsk.

Bakhmut e o seu distrito, especialmente a cidade de Soledar, eran particularmente activos na industria alimentaria pois na cidade existía establecementos para a elaboración de licores e viños mentres que preto de Soledar hai un importante depósito salino utilizado polo menos desde 1881 que convertía, antes da invasión rusa de 2022, á cidade no centro da industria de sal de Ucraína e nun cruzamento ferroviario. 

Durante a invasión rusa de Ucraína de 2022, Bakhmut foi asediada polas forzas rusas e en gran parte destruída, coa maior parte da súa poboación fuxida. A partir de marzo de 2023, as forzas ucraínas seguen co control parcial da cidade, que é un epicentro de feroces loitas, mentres as forzas rusas procuran tomar o control.

 Etimoloxía 
Non se coñece con certeza a orixe do nome Bakhmut. Segundo unha teoría do historiador de Khárkiv Igor Rassokhaa, a palabra pode vir dunha palabra turca/tátara que significa "auga salgada" ou "praia". A cidade mudou en varias ocasións de nome:

 1571–1924: Bakhmut
 1924–1941: Artyomovsk/Artemivsk
 1942–1943: Bakhmut
 1943–1992: Artyomovsk/Artemivsk
 1992–2016: Artemivsk
 2016–momento presente: Bakhmut

 Xeografía física 
Bakhmut atópase na parte nordeste da provincia de Donetsk nas alturas de Donet e está atravesado polo río Bachmutka, un afluente do río Donéts, e a serra Kamenuvatyj. Atópase a 89 km da capital do óblast, Donetsk.

 Demografía 
Segundo o censo ucraíno de 2001, a poboación da cidade era de 83.146 habitantes, dos cales o  27,61% tiñan o ucraíno como lingua materna, o 71,07% o ruso, o 0,19% o armenio, o 0,15% romaní, o 0,10% beloruso, o 0,03% moldovo, o 0,01% o búlgaro e grego, así como alemán, gagauzo, polaco, romanés, húngaro e xudeu.
Composición nacional e idioma nativo da poboación de Bakhmut. 
Distribución da poboación permanente por nacionalidades máis numerosase por lingua materna (a partir de 2012)NOrixeétnicaNúmero(%)Linguamaterna(%)Linguaucraína(%)Linguarusa(%)1Ucraínos78 99369,4249,1—50,82Rusos31 30127,5196,73,2—3Belarusos7050,62159,275,64Armenios3960,3548,71,349,75Xitanos2630,2357,89,530,46Xudeus2240,200,45,492,4113.785100

A partir do 1 de xuño de 2017, a poboación de Bakhmut era de 75.900 habitantes, a maioría de ucraínos étnicos.

 Historia 
miniatura|Mapa de Bakhmut e das súas fortificacións probábelmente no século XVII e conservado no Arquivo Nacional Sueco A primeira mención da cidade remóntase a 1571 cando aquí se creou un posto de garda do Reino Ruso, aínda que é probable que a zona xa estivese habitada.

Durante o século XVII foi mellorado como fortaleza rusa contra as incursións dos tártaros de Crimea e en 1701, no reinado de Pedro I, estableceuse a primeira mina de sal; porén, sete anos despois, a cidade foi destruída durante a rebelión de Bulavin.  Entre 1753 e 1764 foi a capital de Eslavo-Serbia. En 1783 recibiu o título de cidade.

En 1924 a cidade pasou a chamarse Artemivsk, en homenaxe ao revolucionario Fiódor Andreevič Sergeev, máis coñecido co nome de guerra Artyom, e converteuse na capital da gobernación de Donetsk .

Durante a segunda guerra mundial, Artemivsk foi protagonista en 1942 dun masacre de soldados nazis; volveu ás mans da Unión Soviética en 1943.

Durante a Guerra do Donbass a cidade estivo brevemente controlada pola milicia da República Popular de Donetsk ata o 7 de xullo de 2014, día no que o exército ucraíno reclamou a súa liberación; posteriormente en 2016 no ámbito da descomunización do país resumiu o topónimo orixinal de Bachmut.

Durante a invasión rusa de Ucraína en 2022, a cidade converteuse nun obxectivo principal do exército ruso.

 Economía 
Desde 1951, a adega europea Bakhmut está situada na cidade. A mina de sal de Artemsil está situada no suburbio de Soledar, que contén a sala subterránea máis grande do mundo. É o suficientemente grande como para que un globo aerostático flotase no seu interior, xa se tocaron sinfonías antes e celebráronse dous partidos de fútbol profesional ao mesmo tempo.

 Infraestruturas e transporte 

 Ferrocarrís 
A cidade está servida por catro estacións de ferrocarril: Bachmut, Bachmut I e Maloilyšivs'ka para o servizo de pasaxeiros e Stupky para o transporte de mercadorías.

 Mobilidade urbana 
A rede de transporte público local está formada por unha rede de trolebuses de oito liñas e algunhas liñas de autobuses urbanos xestionadas pola empresa municipal Bachmutelektrotrans.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Sitio oficial

Categoría:Cidades de Ucraína
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas