Bugatti Type 29

O Bugatti Type 29 foi un coche de carreiras fabricado polo fabricante de automóbiles francés Bugatti en 1922 con só 7 unidades, del derivou o modelo de estrada Tipo 30, lanzado no mesmo ano e producido ata 1926.

 Perfil e historia 
 O Tipo 29 

A presentación, que tivo lugar en 1921, do Tipo 28 preparou a casa Molsheim e tamén ao público para o debut do primeiro Bugatti de produción con motor de 8 cilindros. En primeiro lugar, con todo, fíxose un lote moi pequeno (só sete unidades) dun coche de carreiras chamado Tipo 29 para probar a fiabilidade e as calidades de rendemento dese motor e do propio coche no ámbito competitivo. O Tipo 29 naceu do chasis de distancia entre eixes de 2,55 metros do Tipo 22 e Tipo 23, pero cun motor de 8 cilindros en liña derivado do Tipo 28, un prototipo equipado cun motor de 8 cilindros cunha cilindrada de 2991 cm3. No caso do Tipo 29, porén, a cilindrada tivo que reducirse a 1991 cm3 para cumprir a normativa relativa aos coches de Gran Premio, que esixía motores de ata 2 litros. Este motor estaba equipado cunha distribución cun arbre de levas en cabeza e con tres válvulas por cilindro. A súa potencia máxima era de 90 CV, máis que suficiente para empurrar o coche a unha velocidade máxima de 140 km/h. A mecánica do chasis tamén era derivación do Tipo 23, desde a suspensións ata o eixe ríxido en ambos os eixes (con besta semi-elíptica na parte dianteira e cuarto de besta na parte traseira) e freos de tambor nas catro rodas con control por cable.

Destacable foi o traballo realizado para optimizar a aerodinámica nun período no que o estudo desta disciplina aínda estaba na súa etapa inicial. Non obstante, o resultado obtido foi verdadeiramente notable para a época: o Type 29 estaba equipado cunha carrozaría "deportiva" de perfil de puro, cunha parte dianteira moi afilada e equipada cunha gran abertura circular para arrefriar o motor e cunha traseira cónica para facilitar a descarga dos fluxos aerodinámicos.

Catro destes sete exemplares producidos foron aliñados no inicio do Gran Premio de Francia en xullo de 1922, que ese ano tivo lugar en Estrasburgo, non moi lonxe de Molsheim. Os pilotos foron: Pietro Marco, Jacques Mones-Maury, Pierre de Vizcaya e Ernest Friderich. Polo menos dous destes foron nomes ilustres na historia da empresa Molsheim: Ernest Friderich era o deseñador, piloto e piloto de probas de Bugatti, mentres que Pierre de Vizcaya era fillo de Augustin de Vizcaya, un dos financeiros de Ettore Bugatti cando este último decidiu abrir a empresa que levaría o seu nome. O mellor resultado obtivoo de Vizcaya que quedou segundo por detrás do Fiat de Felice Nazzaro. En terceiro lugar quedou outro Tipo 29, o de Pietro Marco. Non está mal para un coche novato.Bugatti, l'évolution d'un style, Paul Kestler, 1975, Edita Denoël, pag.62 No seguinte Gran Premio de Italia, no circuíto de Monza, o Tipo 29 pilotado por De Vizcaya rematou en terceiro lugar Aínda que o coche se refire como Tipo 30, en realidade era un Tipo 29 , xa que o Tipo 30 só se presentaría pouco tempo despois, a finais do outono.. Menos afortunados nas 500 Millas de Indianápolis de 1923, onde o mellor resultado foi un noveno posto conseguido por De Cystria.

 O Tipo 30 
En poucos meses, o Tipo 29 deu lugar ao Tipo 30, presentado ao público a finais do outono de 1922, o primeiro Bugatti producido en serie en montar un motor de 8 cilindros.

 Características técnicas 

O Tipo 30 naceu sobre un cadro con travesas lonxitudinais e travesas en aceiro cunha distancia entre eixes de 2,85 metros no que se montaban as suspensións do Tipo 29, mentres que o sistema de freado ofrecía dúas interesantes novidades: en primeiro lugar, por primeira vez nun Bugatti, montaron freos de tambor nas catro rodas, polo tanto tamén na parte dianteira, como segundo aspecto, os freos dianteiros controlábanse hidráulicamente, mentres que os traseiros seguían sendo operados polo sistema de cable tradicional. Porén, a solución relativa aos freos hidráulicos axiña demostrou ser aínda pouco fiable, polo que en 1924 abandonouse a favor dunha solución máis convencional. O motor utilizado para o Tipo 30 tamén deriva directamente do Tipo 29, do que conservaba a arquitectura xeral de bibloque con 8 cilindros en liña con cabezas fixas, os tres rodamentos principais, as dimensións de diámetro e carreira (60 x 88 mm), e polo tanto tamén un desprazamento de 1991 cm3, así como a distribución dun eixe con levas aéreas e tres válvulas por cilindro. A fonte de alimentación encargábase a carburadores Solex ou Zenith, mentres que o encendido era de tipo magneto. Nesta versión de rúa, a potencia reduciuse para facer o coche máis utilizable no uso diario, polo que se conseguía alcanzar os 75 CV de potencia máxima a 4000 rpm, en todo caso un excelente resultado para un coche daquela época e para a capacidade da cilindrada do seu motor. O principal inconveniente deste coche era o feito de que as prestacións de velocidade máxima non diferían moito das do Tipo 13 e dos seus modelos derivados. Por outra banda, gañou moito a fluidez de marcha, grazas a unha importante achega de par motriz, transferido ás rodas traseiras mediante unha caixa de cambios de 4 velocidades con embrague húmido multidisco.

 Para uso en estrada e deportivo 

O Tipo 30 concibiuse esencialmente para uso en estrada, polo que incluso a gama de carrozarías dispoñibles, ou mesmo as propostas por carroceiros externos, eran típicas dun tranquilo coche de estrada. Entre estes corpos, os máis solicitados foron o torpedo de catro asentos e o cabriolet. Pero o Tipo 30 tamén estaba previsto pola casa para un posible uso deportivo. En primeiro lugar, hai que dicir que os Tipo 30 destinados a competicións foron previstos pola compañía francesa en combinación cun chasis cunha distancia entre eixes reducida a 2,52 metros. O seu motor tamén se desenvolveu alcanzando potencias entre 90 e 100 CV. Equipado deste xeito, o Tipo 30 deportivo destacou nalgunhas carreiras, como por exemplo o Gran Premio de Francia de 1922, celebrado en Estrasburgo, aínda que sen obter resultados rechamantes.

O Tipo 30 produciuse ata 1926 nunhas 600 unidades e foi substituído polo Tipo 38.

 Galería de fotos 

Tipo 29 (Pierre de Vizcaya)Tipo 29 (Pierre Marco)Tipo 29 (Jacques Mones-Maury)Tipo 30 Torpedo cola de barco de dous asentosTipo 30 Torpedo bipraza150px150px150px150px150px150px150px150px150px150px

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Bugatti

 Ligazóns externas 




Type 29