François Tourte

François Xavier Tourte, nado en 1747 e finado o 25 de abril de 1835 foi un fabricante de arcos francés que fixo unha serie de contribucións significativas ao desenvolvemento do arco de instrumentos de corda, e considérase a figura máis importante no desenvolvemento do arco moderno. Por iso, moitas veces foi chamado o Stradivari do arco. Raffin, Jean-François; Millant, Bernard (2000). L'Archet. Paris: L'Archet Éditions. . 

 Desenvolvemento do arco moderno 
Tourte pasou oito anos como aprendiz de reloxeiro antes de converterse finalmente en aprendiz do seu pai luthier, Nicolas Pierre Tourte père (c.1700 - 1764). Despois da morte do seu pai, Tourte, en colaboración co virtuoso do violín GB Viotti, realizou importantes cambios na forma do arco no período clásico entre 1785 e 1790.

Os arcos de Tourte están feitos de madeira de Pernambuco (pau Brasil), a forma máis habitual de madeira que se usa hoxe en día nos arcos profesionais. Os arcos de Tourte tendían a ser máis pesados que os modelos anteriores, con máis madeira na punta do arco contrapesada por unha ra máis pesada (o dispositivo que conecta o pelo co pau no extremo máis próximo á man do instrumentista).

Xeralmente teñen unha lonxitude útil de cabelo duns 65 cm, e o punto de equilibrio é 19 cm da ra. Os arcos estaban elegantemente estriados a través da metade, ou ás veces da totalidade da súa lonxitude. A curva da madeira creouse quentando a madeira completamente e despois dobrándoa. Antes de Tourte, os arcos eran cortados até a curva desexada. O último cambio importante acreditado a Tourte é o parafuso da ra (ou porca) para moderar a tensión no pelo. Este parafuso de propulsión e retirada atópase en practicamente todos os arcos de violín modernos. Tamén se lle atribúe a invención do bloque espallador, que fixa o pelo do arco nunha cinta plana, e así evita que se enrede. Este novo deseño foi aprobado por Louis Spohr, quen describiu os arcos de Tourte como "un peso insignificante con suficiente elasticidade de vara e unha flexión fermosa e uniforme, pola cal o achegamento máis próximo ao cabelo está exactamente no medio entre a cabeza e a ra". Eloxiou o "traballo extremadamente preciso e ordenado" de Tourte. Louis Spohr (1784-1859) publicou a súa Violinschule en 1832

No auxe da súa carreira, un único arco de Tourte obtivo 15 Louis d'Or. Tourte destruía calquera arco que non fose totalmente impecable antes de saír do seu taller. Nunca vernizaba os seus arcos senón que só os fregaba con pómez e aceite. O patrón de Tourte foi seguido por Dominique Peccatte, Jacob Eury, Nicolas Maire, François Lupot, Nicolas Maline, Joseph Henry e Jean Pierre Marie Persois.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Childs, Paul, " (3) François Xavier Tourte ", Grove Music Online (consultado o 6 de agosto de 2017). 
 François-Xavier Tourte - Bow Maker de Stewart Pollens e Henryk Kaston con MED Lang, 2001 (os antecedentes de Tourte, a súa vida laboral e as técnicas de fabricación de arcos)
 Dictionnaire Universel del Luthiers - Rene Vannes 1951,1972, 1985 (vol.3)
 Universal Dictionary of Violin &amp; Bow Makers - William Henley 1970
 L'Abbé Sibire: La chélonomie, ou Le parfait luthier (París, 1806, repr. 1823/R, rev. 1885 por L. de Pratis)
 F.-J. Fétis: Antoine Stradivari, luthier célèbre (París, 1856; Eng. trans., 1864/R)
 TOURTE LE JEUNE - Londres 2008 Exposición (organizada por Paul Childs)- Catálogo para a exposición Tourte, a Royal Academy of Music, novembro de 2008. Encuadernación dura, 60 páxinas con ilustracións de 35 lazos de François Tourte e 15 copias contemporáneas. Publicado por The Magic Bow Publications

 Ligazóns externas 

 Tourte Exhibit London 2008  Arquivado  

Categoría:Finados en 1835
Categoría:Nados en 1747
Categoría:Lutieres
Categoría:Inventores de Francia