Miquel Obiols

Miquel Obiols, nado en Roda de Ter, Osona, 1945 e finado o 27 de outubro de 2024, foi un escritor, guionista e creador-director de telefilmes (entre eles Manciña morta, ábreme esta porta coproducido pola Televisión de Galicia) e programas de televisión catalán. 

 Traxectoria 
É coñecido polas súas obras de literatura infantil e xuvenil (Ai, Filomena, Filomena! i altres contes, Tatrebill en contes uns ou Llibre de les M'Alícies) e por experimentar con técnicas literarias de vangarda pouco habituais no xénero. 

Incorporaba textos caligramas, onomatopeicos, poéticos, tipográficos, surrealistas, de nonsense, con reminiscencias do movemento OuLiPo. Xogaba coa linguaxe, considerándoa vehículo de expresión e tamén materia plástica e creativa. 

Algúns dos seus relatos ou libros foron adaptados para o teatro (Dagoll Dagom, Teatro Achiperre, Alvic Teatre). 

Para a televisión creou, dirixiu e escribiu os guións de programas como Terra d'escudella, Planeta imaginari ou Pinnic de TVE-Catalunya; e P+o-xo: en Canal+, entre outros. Inventa o personaxe gallifante ou galifant (de galiña e elefante, palabra-maletín que se leva máis facilmente segundo Lewis Carroll). 

Na produtora Diagonal TV inventou proxectos, adaptou a poesía de Miquel Bauçà e doutros autores, para TV3. 

A súa obra foi traducida a varios idiomas, entre eles o galego. 

 Obras 

 Ai, Filomena, Filomena! i altres contes, 1977, reeditado en 2012 por Kalandraka.
 El misteri de Buster Keaton, 1980.
 Tatrebill en contes uns, 1980, en galego Edatrebill, 7 contos e un espello.
 Habitants de Bubo-Bubo, 1982.
 King-què. Lectures 5è, 1984.
 El tigre de Mary Plexiglàs, 1987.
 Quin dia més gggrrr...!, 1988.
 Minimals, 1988.
 Libro de las M'Alicias, 1990 (Premio Nacional de Ilustración)
 77 Histèries, 1990.
 Iris (7 volúmenes), 1991.
 El quadre més bonic del món, 2001, en galego O cadro máis bonito do mundo.
 A auga está enferma, 2002.
 55 taques & gargots, 2002.
 Llibre de les M'Alícies, 2009.
 He tornat a jugar amb la mare i se m'ha espatllat, 2010.
 No hi cabem dues vegades, en aquest món, 2016.

 Premios 

 1978 - Premi de la Crítica Serra d'Or: Ai, Filomena, Filomena! i altres contes.
 1981 - Premio Josep M. Folch i Torres: Habitants de Bubo-Bubo.
 1986 - Premio Joaquim Ruyra: El tigre de Mary Plexiglàs.
 1986 – Premi de la Crítica Serra d'Or: El tigre de Mary Plexiglàs.
 1988 - Premi Institució de les Lletres Catalanes: El tigre de Mary Plexiglàs.
 1992 - Premi Critici in Erba (Bologna, Italia): Iris (7 volums).

 televisión 

 1978 - Premio Ondas : Terra d'escudella (1976-1979).
 1983 - Premi Ciutat de Barcelona: Planeta Imaginari (1982-1983).
 1993 - Premio Ondas Internacional: Pinnic (1992-94).
 1993 - Antena de Ouro de Bulgaria: Pinnic
 1994 - Medalla de Bronce Festival de Nova York: Pinnic
 1997 - Selección INPUT Nantes: P+o-xo: (1995-2000).
 2007 - Premio GAC ao mellor guión documental de televisión e cine: Miquel Bauçà, poeta invisible (2007).

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

 «Miquel Obiols i Prat».  Associació d'Escriptors en Llengua Catalana (AELC).
 Miquel Obiols na Internet Movie Database (IMDb)
 Artigos sobre Obiols en Traces
 Festival Audio-Visual Miquel Obiols, na súa vila natal, en homenaxe ao autor
 Consell Català del Llibre Infantil i Juvenil

Categoría:Escritores de Cataluña
Categoría:Escritores en lingua catalá
Categoría:Guionistas de Cataluña