Oenothera glazioviana

Oenothera glazioviana é unha especie de planta con flores da familia das onagraceae.  Anteriormente críase que Oenothera lamarckiana era unha especie diferente, pero agora é considerada sinónimo de O. glazioviana.

A planta pódese atopar en lugares dispersos en todo o mundo, principalmente como unha especie introducida. Orixinouse no Brasil.

Durante moito tempo cultivouse como planta ornamental. Nalgúns lugares converteuse nunha especie invasora.

En Galicia está catalogada como especie exótica invasora.Fichas identificativas de Especies exóticas invasoras

 Descrición 
Oenothera glazioviana é xeralmente unha herba bienal que produce un talo erecto de aproximadamente 1,5 metros en altura máxima. Ten unha textura aproximadamente peluda, os pelos con bochas avermelladas ou bases glandulares. As follas engurradas miden até 15 centímetros de longo.

A inflorescencia é unha vistosa espiga de moitas flores grandes. Cando está en casulo, os longos sépalos vermellos son visibles. Cando florece, cada flor ten catro pétalos de cor amarela brillante de até 5 centímetros de longo que se volven de cor laranxa a vermello coa idade. O froito é un casulo en forma de lanza de 2 ou 3 centímetros de longo.

 Taxonomía 
Oenothera glazioviana foi descrita por primeira vez por Marc Micheli en 1875. Orixinaria do Brasil, naturalizouse en moitos países e adquiriu unha gran cantidade de sinónimos. 

 Oenothera lamarckiana 
Hai aproximadamente un século, críase que había unha especie diferente, xa sexa nativa dalgún lugar escuro e descoñecido en América do Norte, dende onde se estendeu rapidamente por todo o mundo, ou máis probablemente unha nova especie que evolucionara moi recentemente nas últimas décadas, posiblemente en Europa a partir dun híbrido doutras dúas especies, e desde alí converteuse nunha maleza común. Estas teorías xurdiron do feito de que, aínda que a especie agora era unha especie común, e aínda que era unha especie obviamente sorprendente que os botánicos probablemente non pasarían por alto, só se rexistrara en tempos recentes, e nunca nun estado verdadeiramente salvaxe. No seu momento este taxon foi importante para o flamante estudo da xenética, o debate sobre a causa da evolución, xa fose a selección natural ou algunha das alternativas, como o mutacionismo, e en particular para o descubrimento da poliploidía.Cleland R. E. (1962): The cytogenetics of Oenothera. Advance. Genet 11: 147. Máis tarde descubriuse que, de feito, xa fora descuberta e descrita por un botánico no Brasil só unhas décadas antes, en 1875, como Oenothera glazioviana, e probablemente estendeuse por todo o mundo desde entón, pero isto aparentemente fora pasado por alto dalgunha maneira.

 Distribución 
Oenothera glazioviana é orixinaria do Brasil.Cultívase como planta ornamental, e naturalizouse en moitos países do mundo, como Gran Bretaña e Irlanda, onde é a especie máis común do seu xénero. 

 Ecoloxía 
Baixo o sinónimo Oenothera lamarckiana, descríbese como unha planta moi adaptable: con todo, necesita pleno sol, humidade media e chans ben drenados. Cultívase facilmente a partir de sementes. Comezou a cultivarse en xardíns europeos durante o século XIX.   

 Notas 

Véxase tamén
 Bibliografía 




 Ligazóns externas 
 Jepson Manual Treatment
 Oenothera glazioviana — U.C. Photo gallery

Categoría:Plantas invasoras