Gran Premio de Australia de 2001

O Gran Premio de Australia de 2001 (oficialmente o LXVI Qantas Australian Grand Prix)  foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 4 de marzo de 2001 en Melbourne, Australia, ante de 128.500 espectadores. Foi a primeira rolda do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2001 e o 16º Gran Premio de Australia que contou para o Campionato do Mundo de Fórmula Un. O piloto de Ferrari Michael Schumacher gañou a carreira de 58 voltas dende a pole position. David Coulthard do equipo McLaren terminou segundo e o compañeiro de equipo de Schumacher Rubens Barrichello terceiro. Foi a quinta vitoria consecutiva de Schumacher na Fórmula Un e a  45 da súa carreira.

Michael Schumacher gañou a 33ª pole position da súa carreira ao rexistrar a volta máis rápida na cualificación. Mantivo o liderado ata que un accidente importante na quinta volta no que participaron Williams' Ralf Schumacher e o piloto de British American Racing (BAR) Jacques Villeneuve provocou a morte do mariscal de espectadores Graham Beveridge, que foi golpeado no peito por Ville-Neuvear coa dereita. O incidente requiriu despregar o coche de seguridade. A carreira reiniciouse once voltas despois con Michael Schumacher en primeiro lugar ata a fase de parada en boxes para combustible e pneumáticos. Coulthard liderou durante tres voltas ata a súa parada antes de que Michael Schumacher recuperase o liderado que mantivo para gañar a carreira.

Graham Beveridge foi o segundo mariscal que faleceu polas feridas sufridas durante unha carreira de Fórmula Un despois de Paolo Gislimberti no Gran Premio de Italia de 2000]] pouco menos de seis meses antes. A súa morte foi investigada polo órgano reitor do deporte, a Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), que concluíu que se trataba dun "accidente estraño". Un informe do forense concluíu que os organizadores da carreira, a Australian Grand Prix Corporation, foron os responsables do accidente e que era "evitábel".

Despois diso, Michael Schumacher deixou Australia como líder do Campionato do Mundo de Pilotos con dez puntos. Coulthard quedou a catro puntos no segundo e Barrichello a dous máis no terceiro. Nick Heidfeld de Sauber e Heinz-Harald Frentzen de Jordan]] foron cuarto e quinto. No Campionato de Construtores, Ferrari liderou con catorce puntos e McLaren foi segundo con oito puntos. Sauber e Jordan seguiron en terceiro e cuarto a falta de dezaseis carreiras para a tempada.

Esta carreira tamén marcou o debut dos futuros campións do mundo Fernando Alonso e Kimi Räikkönen.

Antecedentes

O Gran Premio de Australia de 2001 foi a primeira das 17 probas do Campionato Mundial de Fórmula 1 de 2001 e a décimo sexta carreira australiana de Fórmula Un. Tivo lugar o 4 de marzo no Melbourne Grand Prix Circuit de 16 curvas e 5.303 km. no suburbio de Melbourne de Albert Park, Victoria. A pista é un circuíto semipermanente de carreira de estrada. Debido ao po que lle deposita o tráfico rodado durante todo o ano, ofrece aos pilotos pouco agarre. Os enxeñeiros configuraron os coches para extraer a máxima cantidade de forza aerodinámica na parte traseira e para ser estables nas curvas de alta velocidade. Isto pon unha tensión á tracción e á  e obriga aos equipos a instalar dispositivos de refrixeración no rotor dos freos e pinzas.


Dos 22 pilotos da grella de saída, catro fixeron o seu debut. O órgano reitor da Fórmula Un. O campión de 1999 Championship Auto Racing Teams (CART) e gañador das 500 Millas de Indianápolis de 2000 Juan Pablo Montoya uniuse ao equipo Williams para asociarse con Ralf Schumacher, substituíndo a Jenson Button, que foi cedido ao equipo Benetton cun contrato de dous anos. No equipo Arrows, o participante da Fórmula 3000 Internacional (IF3000) Enrique Bernoldi substituíu a Pedro de la Rosa, que perdeu o seu asento e uniuse ao equipo Prost como piloto de proba e reserva. O piloto de IF3000 Fernando Alonso ascendeu de piloto de probas en Minardi a un asento de carreira. Kimi Räikkönen, o Campión da Fórmula Renault 2.0 UK de 2000, pilotou para o equipo Sauber en Melbourne, como compañeiro de Nick Heidfeld. Moitos observadores, incluído Eddie Irvine de Jaguar, Button e o presidente da Fédération Internationale de l'Automobile (FIA; órgano reitor da Fórmula 1), Max Mosley, criticaron a elección de Sauber de fichar a Räikkönen porque só competira en 23 carreiras de coches antes do seu debut e sen experiencia na F1. Participou nunha sesión de probas no Circuíto de Xerez ante 25 membros da comisión da FIA para a análise do rendemento en decembro de 2000. Räikkönen recibiu unha súper licenza por unha votación de 24 a 1 nunha reunión do Consello Mundial de Automobilismo da FIA o 7 de decembro.

Cualificación da clasificación
 Pos.  Nº  Piloto  Construtor  Volta  Diferenza tempo 1 1 Michael Schumacher Ferrari 1:26.892 — 2 2 Rubens Barrichello Ferrari 1:27.263 +0.371 3 3 Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:27.461 +0.569 4 11 Heinz-Harald Frentzen Jordan-Honda 1:27.658 +0.766 5 5 Ralf Schumacher Williams-BMW 1:27.719 +0.827 6 4 David Coulthard McLaren-Mercedes 1:28.010 +1.118 7 12 Jarno Trulli Jordan-Honda 1:28.377 +1.485 8 10 Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:28.435 +1.543 9 9 Olivier Panis BAR-Honda 1:28.518 +1.626 10 16 Nick Heidfeld Sauber-Petronas 1:28.615 +1.723 11 6 Juan Pablo Montoya Williams-BMW 1:28.738 +1.846 12 18 Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:28.965 +2.073 13 17 Kimi Räikkönen Sauber-Petronas 1:28.993 +2.101 14 22 Jean Alesi Prost-Acer 1:29.893 +3.001 15 14 Jos Verstappen Arrows-Asiatech 1:29.934 +3.042 16 8 Jenson Button Benetton-Renault 1:30.035 +3.143 17 7 Giancarlo Fisichella Benetton-Renault 1:30.209 +3.317 18 15 Enrique Bernoldi Arrows-Asiatech 1:30.520 +3.628 19 21 Fernando Alonso Minardi-European 1:30.657 +3.765 20 23 Gastón Mazzacane Prost-Acer 1:30.798 +3.906 21 19 Luciano Burti Jaguar-Cosworth 1:30.978 +4.086107% tempo: 1:32.974 22 20 Tarso Marques Minardi-European 1:33.228 +6.336Tarso Marques fixo un tempo de volta foa do límite del 107 %, pero permitíronlle comezar a carreira

 Warm-up 

O domingo pola mañá tivo lugar unha sesión de quecemento de 30 minutos para que os equipos preparasen os seus coches antes da carreira. Celebrouse cun tempo anubrado con puntos de chuvia que fixeron a pista moderadamente esvaradía. Mentres estivo brevemente mantido no garaxe cunha sospeita de fuga de aceite do motor, Coulthard liderou a sesión cunha volta de 1 minuto 30,099 segundos, 0,053 segundos máis rápido que o seu compañeiro de equipo Häkkinen en segundo lugar. Verstappen foi o máis rápido nos primeiros 20 minutos antes de caer ao terceiro posto. Montoya, Panis, Michael Schumacher, Heidfeld, Irvine, Barrichello e Frentzen seguiron nos postos catro a dez. Despois de saír da rúa de boxes ao comezo do quecemento, Bernoldi perdeu o control da parte traseira do seu Arrows e perdeu o morro do seu coche ao chocar co muro da curva 1.

 Carreira

A carreira tivo lugar ante unha multitude de 128.500 espectadores ás 14:00 hora local. Durou 58 voltas cunha distancia de 307´574 km.. O tempo estivo seco e anubrado coa temperatura  do aire entre 22º e 23 °C, a temperatura da pista oscilou entre 27º a 28 °C, as previsións prevían unha intensa cuberta nubosa con humidade elevada e sen precipitacións. Prevense que a capacidade e o desgaste da banda de rodaxe ranurada afectarían a carreira e a análise suxeriu que unha parada en boxes era a estratexia ideal para pilotos e equipos. Jaguar illou e solucionou unha pequena falla de deseño do vehículo relacionada co accidente de Burti na sesión de clasificación do sábado. Reforzaron durante a noite a suspensión de dobre horquilla nos seus tres coches. Irvine cambiou ao Jaguar de recambio debido a un fallo na dirección asistida no seu coche. Button usou o Benetton de recambio, os seus mecánicos permaneceron na grella para traballar no coche antes de que comezase a volta de formación, o que provocou unha investigación por parte dos comisarios de carreira, que resultou en que Button incorrese nunha penalización de dez segundos de stop-and-go.

Cando se apagaron os cinco semáforos vermellos para comezar a carreira, Michael Schumacher fixo unha saída rápida para liderar na primeira curva. Barrichello no segundo posto fixo unha saída máis lenta e permitiu que se achegasen un paquete de coches. Coulthard, na parte dereita, dirixiuse cara ao medio para tentar evitar a Ralf Schumacher á súa esquerda e Frentzen á súa dereita. Como o espazo dispoñible reduciuse ao entrar na zona de freada da primeira curva, Frentzen bateu contra o lateral dereito do coche de Coulthard enviándoo cara ao Williams de Ralf Schumacher. Fixo un segundo contacto máis duro que retardou a Coulthard. Detrás dos cinco primeiros pilotos, Montoya recuperou cinco posicións antes do final da recta de chegada. Levaba demasiado impulso e saíuse da pista na primeira curva. Ao entrar na terceira curva, Montoya intentou pasar a Irvine e os dous coches chocaron, enviando o Jaguar á herba e un trompo de 180 graos. Mazzacane retirouse cunha falla de motor.

Ao final da primeira volta, Michael Schumacher lideraba diante de Häkkinen por 1,2 segundos e estaba un segundo máis por diante de Frentzen no terceiro lugar. Barrichello desafiou a Ralf Schumacher polo cuarto e tomou a posición cando este último freou fortemente na primeira curva e caeu ata o sétimo posto. Iso permitiu a Coulthard volver ao quinto posto xa que antes superara a Trulli. Na segunda volta, Bernoldi converteuse no segundo retirado da carreira cando perdeu o control do seu coche ao saír da segunda curva e bateu contra a barreira da esquerda. Barrichello rexistrou unha volta rápida temperá mentres se aproximaba para tentar superar a Frentzen polo terceiro posto. Na terceira volta, Barrichello intentou pasar pola dereita de Frentzen (que estaba na liña de carreira nese momento) na curva nove, e os dous chocaron. Frentzen meteuse na herba, evitou apagar o seu motor e reincorporouse á pista no posto 16º. Barrichello continuou en terceiro lugar, aínda que a converxencia da súa roda dianteira esquerda desaliñouse. Máis adiante na orde, Verstappen, con pouco combustible, superou a Panis e Heidfeld para situarse noveno na mesma volta. Marques uniuse á lista de retirados cun fallo progresivo da batería que provocou que o motor se apagara na cuarta volta.

esquerda|thumb|vertical| alt= Unha foto de Jacques Villeneuve que se viu implicado nun importante accidente con Ralf Schumacher que causou a morte dun comisario na curva tres da quinta volta. | Jacques Villeneuve (foto de 2002) estivo implicado nun accidente importante con Ralf Schumacher que causou a morte dun comisario na curva tres na quinta volta.

Na quinta volta, un accidente de dous coches provocou a despregadura do coche de seguridade. Na aproximación á curva 3 a aproximadamente |290 km/h., Ralf Schumacher, á esquerda, estaba a piques de defenderse de Villeneuve no centro. Villeneuve superou a Ralf Schumacher, e foi atrapado por el ao frear. O pneumático dianteiro dereito de Villeneuve golpeou a roda traseira esquerda do Williams, lanzando o seu coche ao aire e rotou 180 graos cara a unha barreira de retención e unha barreira de formigón á súa esquerda. O impacto resultante de máis de 30G,e o coche rodando ao longo da parede, destruíu a parte traseira do coche de Villeneuve ata o monocasco de fibra de carbono. O alerón traseiro de Ralf Schumacher rompeu e este trompeou na trampa de grava. A roda traseira dereita de 38 cm (380 mm) de Villeneuve desprendida do coche catapultouse a través dunha zona de acceso de 40 cm (400 mm). Golpeou o peito do comisario de pista Graham Beveridge, de 51 anos, ao redor de 175 km/h. provocando a rotura do ventrículo esquerdo do seu corazón, así como laceracións de pulmón e fígado. Morreu ao instante. A forza do impacto catapultou a Beveridge cara a atrás e no sentido das agullas do reloxo, apoiándose nas súas costas cos ollos abertos. Morreu ao instante. A forza do impacto catapultou a Beveridge cara a atrás e no sentido das agullas do reloxo, quedou tendido de costas cos ollos abertos.  11 espectadores tamén resultaron feridos polos restos expedidos.

Enviouse unha ambulancia, e os responsables da carreira impediron que os espectadores próximos puidesen abrirse paso a través dunha lona para ver como o persoal médico atendía a Beveridge ou limpaba os restos. Beveridge foi trasladado ao centro médico da pista e despois baixo reanimación á unidade de trauma e coidados intensivos do The Alfred Hospital, baixo un protocolo establecido polo organismo sancionador local, a Confederation of Australian Motor Sport (CAMS) e o hospital. Foi oficialmente declarado morto ás 15:08 hora local. Mentres tanto, os comisarios de pistas limparon os restos e os pilotos restantes conservaron combustible a velocidade reducida detrás do coche de seguridade. Viraron dun lado a outro para manter quente a temperatura nos seus pneumáticos. Tanto Ralf Schumacher como Villeneuve saíron sen axuda dos seus coches. Varias horas despois, Villeneuve ingresou no hospital, con contusións, danos musculares, náuseas e dores no peito, principalmente debido á presión que lle exerceron o cinto de seguridade do seu coche no accidente.

Verstappen fixo unha parada táctica en boxes na volta 15 para apoiar a súa estratexia de dúas paradas. Alcanzou o grupo antes de que o coche de seguridade retirárase ao final da volta. Michael Schumacher comezou a afastarse do resto dos pilotos, aumentando a súa vantaxe en dúas décimas de segundo por volta. Houbo adiantamentos máis abaixo no grupo. Montoya pasou a Fisichella polo noveno e Irvine superou a Verstappen e Alonso. Räikkönen pasou a Button polo décimo lugar na volta 17. Button recibiu a súa penalización de stop & go na seguinte volta. Saíu de último, Michael Schumacher abriu unha vantaxe de cinco segundos sobre Häkkinen no segundo lugar na volta 25. Häkkinen retirouse da carreira por terceiro ano consecutivo na volta 26 cunha falla da suspensión dianteira esquerda  ao frear ao final da recta traseira enviándoo cara a atrás á barreira dos pneumáticos na curva de Ascari. Häkkinen saíu do seu McLaren cunha leve conmoción cerebral debido aos restos voadores que golpearon o seu casco e foi ao centro médico para unha revisión por precaución.


Coa retirada de Häkkinen, Michael Schumacher lideraba s diante do seu compañeiro de equipo Barrichello por dez segundos e afastouse. Trulli retirouse pronto. Coulthard comezou a achegarse máis a Barrichello aínda que atrasado momentaneamente polo Benetton, máis lento de Fisichella. Na volta 31, Panis superou a Trulli pola cuarta posición, xa que este diminuíu a velocidade por unha falla no motor. Trulli retirouse pronto. Tres voltas máis tarde, Alonso saíu do carril de boxes tras unha parada en boxes e retivo temporalmente a Barrichello, desequilibrando o Ferrari o suficiente como para permitir que Coulthard permanecera na súa estela na curva tres. Coulthard virou á esquerda e superou a Barrichello na curva catro. Ata este punto, Michael Schumacher ampliara a súa vantaxe a 15 segundos e estableceu a volta rápida da carreira de 1 minuto 28,214 segundos na volta 34. Cedeu á cabeza a Coulthard na volta 37 coa súa única parada en boxes para recargar combustible e cambiar pneumáticos e reincorporouse terceiro. Barrichello fixo unha parada en boxes cando ía segundo dúas voltas máis tarde, reincorporándose á pista na quinta posición.  

Un depósito cheo de combustible e o tráfico fixo que Michael Schumacher caese 18,1 segundos por detrás de Coulthard ata que este entrou no pit lane ao final da volta 41. Coulthard reincorporouse á carreira en segundo lugar, detrás de Michael Schumacher. Despois das paradas en boxes, Michael Schumacher lideraba sobre Coulthard por 10,5 segundos. El, pola súa banda, estaba a 10 segundos de Barrichello. Panis en cuarto lugar apartouse de Heidfeld en quinto. Montoya detívose no circuíto debido a un fallo no motor causado por un tubo de aceite roto na volta 41, finalizando prematuramente o seu primeiro Gran Premio. A súa retirada ascendeu a Frentzen ao sexto lugar. Despois dun período de estabilidade en toda a pista, Verstappen superou a Alesi na décima volta na 49ª volta. Catro voltas máis tarde, Button viuse relentizado debido a totura de sistema de escape que queimou o cableado. Retirouse porque quentábanse en exceso os compoñentes electrónicos do seu coche. Michael Schumacher quedou primeiro despois de 58 voltas para acadar a súa quinta vitoria consecutiva e a 45 da súa carreira. Coulthard quedou 1.717 segundos en segundo lugar e Barrichello a 31 segundos máis en terceiro lugar. Panis foi cuarto, Heidfeld terminou quinto e mantivo a Frentzen en sexto lugar nas últimas nove voltas. Räikkönen, Burti, Verstappen, Alesi, Irvine, Alonso e Fisichella foron os finalistas.

Post carreira

Por respecto pola morte de Beveridge, os tres primeiros pilotos do podio abstivéronse de rociar champaña.

O propietario do equipo Sauber Peter Sauber presentou un recurso oficial ante os responsables da carreira contra os equipos BAR e Arrows porque cría que Panis e Verstappen superaron ilegalmente a Heidfeld en condicións de bandeira amarela polo accidente de Bernoldi na segunda volta. Os comisarios entrevistaron aos tres pilotos e revisaron as imaxes de vídeo do incidente antes de apoiar a protesta de Sauber. Panis e Verstappen sufriron unha penalización de 25 segundos e caeron do cuarto ao sétimo e do noveno ao décimo, respectivamente. Isto ascendeu a Heidfeld ao cuarto, a Frentzen ao quinto e a Räikkönen ao sexto.

Clasificación da carreira
Os pilotos que obtiveron puntos de campionato indícanse en negra.
 Pos.  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 1  Michael Schumacher Ferrari 58 1:38:26.533 1 10 2 4  David Coulthard McLaren-Mercedes 58 +1.717 6 6 3 2  Rubens Barrichello Ferrari 58 +33.491 2 4 4 16  Nick Heidfeld Sauber-Petronas 58 +1:11.479 10 3 5 11  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Honda 58 +1:12.807 4 2 6 17  Kimi Räikkönen Sauber-Petronas 58 +1:24.143 13 1 7Tanto Olivier Panis como Jos Verstappen recibiron unha penalización de 25 segundos despois da carreira por adiantar en condicións de bandeira amarela. 9 Olivier Panis BAR-Honda 58 +1:27.050 9   8 19  Luciano Burti Jaguar-Cosworth 57 +1 Lap 21   9 22  Jean Alesi Prost-Acer 57 +1 volta 14   10Tanto Olivier Panis como Jos Verstappen recibiron unha penalización de 25 segundos despois da carreira por adiantar en condicións de bandeira amarela. 14  Jos Verstappen Arrows-Asiatech 57 +1 volta 15   11 18  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 57 +1 volta 12   12 21  Fernando Alonso Minardi-European 56 +2 voltas 19   13 7  Giancarlo Fisichella Benetton-Renault 55 +3 voltas 17   14 8  Jenson Button Benetton-Renault 52 Eléctrico 16   Ret 6  Juan Pablo Montoya Williams-BMW 40 Motor 11   Ret 12  Jarno Trulli Jordan-Honda 38 Embrague 7   Ret 3  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 25 Suspensión/Accidente 3   Ret 5  Ralf Schumacher Williams-BMW 4 Colisión 5   Ret 10  Jacques Villeneuve BAR-Honda 4 Colisión 8   Ret 20  Tarso Marques Minardi-European 3 Batería 22   Ret 15  Enrique Bernoldi Arrows-Asiatech 2 Accidente 18   Ret 23  Gastón Mazzacane Prost-Acer 0 Freos/Motor 20  

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Michael Schumacher 10 2  David Coulthard 6 3 {BRAb}} Rubens Barrichello 4 4  Nick Heidfeld 3 5  Heinz-Harald Frentzen 2Fonte:

Clasificación do campionato de construtores
 Pos. Construtor Puntos 1  Ferrari 14 2  McLaren-Mercedes 6 3  Sauber-Petronas 4 4  Jordan-Honda 2Fonte:

 Nota: só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas

Australia
Categoría:Gran Premio de Australia de Fórmula 1