Educación física

dereita|miniatura|Sesión de educación física.

dereita|miniatura|Sesión na Facultade de Ciencias da Educación e do Deporte de Pontevedra.

A educación física é unha materia que se imparte en diversos niveis do sistema educativo. Os estudantes fan moitos deportes, exercicios e actividades diferentes empregando o seu corpo. Están implicados moitos tipos de aptitude física. Utiliza a aprendizaxe nos ámbitos cognitivo, afectivo e psicomotriz nun contexto de exploración de xogo ou movemento corporal. A educación física é importante para manter os nenos e os adultos en forma e activos. Tamén é necesario educar á poboación no campo de formas saudables e intelixentes de manterse activo. A finais do século XX, as escolas e institutos de formación de profesores de educación física alcanzaron o nivel do ensino superior. 

 Historia 
A educación física remóntase ás orixes do home. Inicialmente responde ás necesidades de supervivencia, en canto á obtención de alimentos (persecución, escalada, tracción, etc.), a vivenda e a roupa son unha construción baseada no esforzo físico.

A educación física aplicada de forma sistemática e con obxectivos ten a súa orixe nas antigas civilizacións, India e China, onde a práctica era semellante á ximnasia occidental, recibindo o nome de Kung -Fu, creada arredor do ano 270 a.C., cunha finalidade relixiosa, para curar o corpo de enfermidades e debilidades que lle impedían ser servo da alma. En Esparta buscouse a combinación dun home de acción cun sabio, un programa educativo que máis tarde se chamou Palestra.

En canto a Roma, a educación física era moi semellante á espartana, xa que o protagonista era o deportista. Galeno foi a primeira persoa en propoñer exercicios específicos para cada parte do corpo e en utilizar o pulso como medio para detectar os efectos do exercicio físico. Durante a visigoda xa se practicaban deportes como a loita, o salto, o lanzamento de xavelina e a esgrima.

Os precursores directos da educación física moderna nacen a principios do século XIX en Suíza e Alemaña con deportes como: saltos, carreiras e loitas ao aire libre, natación, equilibrio, esgrima, escalada ou equitación. En Inglaterra naceron o fútbol, ​​o rugby, o crícket e os deportes hípicos. A finais do século nacen os deportes de velocidade, como o ciclismo e as carreiras de motor, que combinan a habilidade física coa eficacia mecánica. A educación física orixínase a través das actividades físicas que o ser humano tentaba sistematizar na Antigüidade para mellorar a súa condición física. Considérase que o creador desta rama educativa como se coñece hoxe foi Friedrich Ludwig Jahn. Durante o século XIX, Jahn estableceu a primeira escola de ximnasia en Alemaña.

En diferentes épocas e lugares a concepción da educación física non sempre foi a mesma. Tomada como disciplina científico-pedagóxica, o seu enfoque varía segundo os distintos paradigmas dominantes no ámbito social e, naturalmente, no pedagóxico. Esta foi tan flutuante que, en moitos casos, localizouse variando o seu centro nas ciencias biolóxicas e noutros nas ciencias sociais.

En Australia, a educación física pasou a formar parte obrigatoria do currículo nas escolas primarias e secundarias públicas en 1981. Dende aquela estendeuse a moitos países ou estados, como Corea do Sur, Singapur, Malaisia, Filipinas, Indonesia, Inglaterra, Gales, Escocia, Portugal, España, Polonia, etc.

 Notas 

 Véxase tamén 

Outros artigos
 Deporte
 Ensino
 Ensino medio
 Ensinanzas deportivas de réxime especial
 Esquema corporal
 Ximnasia

Categoría:Deporte
Categoría:Didáctica