Alticini

miniatura|Disonycha xanthomelas
miniatura|Luperaltica nigripalpis

Alticini é unha tribo de pequenos escaravellos saltadores da familia Chrysomelidae, subfamilia Galerucinae. Historicamente estaban clasificadas na súa propia subfamilia.

Aínda que a maioría das tribos dos Galerucinae poden ser parafiléticas, os Alticini considéranse un clado monofilético.

 Descrición e ecoloxía 

Os adultos son crisomélidos moi pequenos ou de tamano moderado, que están entre os escaravellos máis pequenos. Son similares a outros crisomélidos, pero caracterízanse por ter os fémures das patas posteriores moi agrandados. Estes fémures agrandados permiten a acción de choutar que realizan cando os molestan. Poden tamén camiñar normalmente e voar. Moitos deles teñen cores atractivas, que poden ser escuras, brillantes e a miúdo con cores metálicas predominantes.

Os adultos aliméntanse externamente de plantas, comendo a superficie das follas, talos e pétalos. Cando se alimentan intensamente os pequenos buracos redondos causados por un individuo poden coalescer formando grandes áreas danadas. Algunhas larvas (por exemplo as de Phyllotreta) comen raíces.

En condicións climatolóxicas adversas (chuvia, por exemplo) algúns deles procuran refuxio no solo. Algunhas especies, como Phyllotreta cruciferae e P. striolata, prefiren abandonar os seus esconderixos só durante o tempo seco e cálido.

 Relacións cos humanos 
Os Alticini poden ser beneficiosos ou ser pragas, dependendo da especie.

 Praga 

Moitos cultivos agrícolas importantes poden ser atacados por estes escaravellos, como varias plantas crucíferas como a mostaza e a colza (concretamente a canola no noroeste de Norteamérica). Numerosas plantas de xardín tamén poden ser atacadas, como as flores de Gardenia e Rothmannia por especies de Altica.

Os Alticini executan os seus ataques máis graves durante o tempo seco e son máis activos nos días solleiros. As larvas mastigan raíces.

 Plantas acompañantes 

Estes escaravellos poden ser disuadidos por varias plantas acompañantes, que se cultivan entre as plantas de xardín acompañando a outras plantas veciñas máis valiosas ás que benefician. Por exemplo, o tomiño, herba gateira e tipos de menta tapan co seu cheiro o olor das plantas próximas.

Os ravos, por outra parte, poden cultivarse como colleita trampa, tentando aos escaravellos e afastándoos de colleitas máis importantes. Como a súa raíz non é danada polos escaravellos, os ravos seguen sendo utilizables.5 Secrets to Vegetable Garden, Companion Planting Revealed

Poden empregarse varios predadores naturais para manter os escaravellos controlados, incluíndo algúns que os parasitan, como as  vespas bracónidas e as moscas taquímidas. En ambos os casos, a larva aliméntase do escaravello, mentres que o adulto se alimenta de néctar e pole; algunhas especies son incluso importantes polinizadores. Para animar ás vespas bracónidas e ás moscas taquínidas plántanse certo tipo de flores entre a colleita: umbelas como a carvea, fiúncho, coandro e Ammi majus, e simples flores abertas como as papoulas de California e a maravalla, así como a milfollas.

 Insectos beneficiosos 

Outras especies de Alticini son beneficiosas, alimentándose de malas herbas e plantas molestas similares. Unhas poucas especies foron introducidas en varios lugares como axentes de control biolóxico contra algunhas malas herbas. Un exemplo importante é o seu uso no control da Euphorbia virgata, unha mala herba invasiva nos Estados Unidos de América. Ten un látex tóxico e evítana xeralmente os herbívoros. Os Alticini do xénero Aphthona foron introducidos con éxito para controlar esta planta.

 Xéneros seleccionados 
Esta lista de xéneros non é completa. É tamén parcialmente a do ITIS e podería incluír xéneros que outras fontes sitúan noutros grupos.

 Acallepitrix J.Bechyné, 1956 
 Acrocyum Jacoby, 1885
 Afroaltica Biondi & D'Alessandro, 2007
 Agasicles Jacoby, 1904
 Altica Geoffroy, 1762
 Andersonoplatus Linzmeier & Konstantinov, 2018
 Anthobiodes Weise, 1887
 Aphthona Chevrolat en Dejean, 1836
 Aphthonoides Jacoby, 1885
 Apteropeda Chevrolat en Dejean, 1836
 Argopistes Motschulsky, 1860
 Argopus Fischer von Waldheim, 1824
 Arrhenocoela Foudras, 1861
 Asphaera Duponchel & Chevrolat, 1842
 Aulacothorax Boheman, 1858
 Batophila Foudras, 1860
 Blepharida Chevrolat en Dejean, 1836
 Capraita J.Bechyné, 1957 
 Cerataltica Crotch, 1873
 Chaetocnema Stephens, 1831
 Cornulactica Bechyné, 1955
 Crepidodera Chevrolat en Dejean, 1836
 †Crepidocnema Moskeyko et al., 2010
 Derocrepis Weise, 1886
 Dibolia Latreille, 1829
 Disonycha Chevrolat en Dejean, 1836
 Distigmoptera Blake, 1943
 Dysphenges Horn, 1894
 Epitrix Foudras en Mulsant, 1859
 Glenidion H.Clark, 1860 
 Glyptina J.L.LeConte, 1859 
 Hemiglyptus Horn, 1889
 Hemiphrynus Horn, 1889
 Hermaeophaga Foudras, 1860
 Heyrovskya Madar & Madar, 1968
 Hippuriphila Foudras en Mulsant, 1859
 Hornaltica Barber, 1941
 Kashmirobia Konstantinov & Prathapan, 2006
 Kuschelina J.Bechyné, 1951
 Lanka Maulik, 1926
 Longitarsus Berthold, 1827
 Luperaltica Crotch, 1873
 Lupraea Jacoby, 1885
 Lysathia J.Bechyné, 1957 
 Lythraria Bedel, 1897
 Mantura Stephens, 1831
 Margaridisa J.Bechyné, 1958 
 Minota Kutschera, 1859
 Mniophila Stephens, 1831
 Mniophilosoma Wollaston, 1854
 Monomacra Chevrolat en Dejean, 1836
 Neocrepidodera Heikertinger, 1911
 Nesaecrepida Blake, 1964
 Nisotra Baly, 1864
 Ochrosis Foudras, 1861
 Oedionychis Latreille, 1829
 Omophoita Chevrolat en Dejean, 1836
 Orestia Chevrolat en Dejean, 1836
 Pachyonychis H.Clark, 1860 
 Pachyonychus F.E.Melsheimer, 1847 
 Palaeothona Jacoby, 1885
 Parchicola J.Bechyné e B.Springlová de Bechyné, 1975 
 Phydanis Horn, 1889
 Phyllotreta Chevrolat en Dejean, 1836
 Podagrica Chevrolat en Dejean, 1836
 Pseudodibolia Jacoby, 1891
 Pseudolampsis Horn, 1889
 Pseudorthygia Csiki en Heikertinger e Csiki, 1940 
 Psylliodes Berthold, 1827
 Sphaeroderma Stephens, 1831
 Strabala Chevrolat en Dejean, 1836
 Syphrea Baly, 1876
 Systena Chevrolat en Dejean, 1836
 Trichaltica Harold, 1876
 Ugandaltica D'Alessandro & Biondi, 2018

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

 Descrición dos Alticini na Universidade de Kansas
 The Handbook of Palearctic Flea Beetles - identificación dos xéneros do Paleártico, xunto coa morfoloxía, información das plantas hóspedes e referencias na literatura
 "Flea Beetles"  de W.S. Cranshaw, profesor entomólogo da Extensión da Universidade do Estado de Colorado