María Dolores Juliano Corregido

María Dolores Juliano Corregido, nada en Necochea (provincia de Buenos Aires) o 22 de setembro de 1932 e finada en Barcelona o 26 de novembro de 2022, foi unha antropóloga social arxentina.

 Traxectoria 
María Dores Juliano formouse como mestra, estudou pedagoxía e estudou antropoloxía na Universidade de Mar da Prata, onde se licenciou en 1975. Despois do golpe de estado de 1976 que desembocou na ditadura cívico-militar de Videla viuse obrigada a exiliarse. 

Estableceuse entón en Barcelona, onde realizou o seu doutoramento e a súa tese Integración e marxinación na cultura rural catalá. Análise de endoculturación. Desde 1977 foi profesora de antropoloxía na Facultade de Xeografía e Historia da Universidade de Barcelona, cargo que ocupou ata que se xubilou o 2001.

Publicou numerosos estudos sobre a antropoloxía da educación, os movementos migratorios, as minorías étnicas, os estudos de xénero e a exclusión social. A súa produción científica sempre estivo acompañada por un compromiso social e feminista relevante.

En 2002, compareceu na Comisión do Senado sobre a prostitución como colaboradora na redacción do informe final da Comisión.

En 2010, recibiu a Creu de Sant Jordi pola súa traxectoria académica e valiosos resultados de investigación.

En 2021, obtivo o premio de LASA/Oxfam America pola súa traxectoria activista a prol dos sectores marginados.

Faleceu en Barcelona o 26 de novembro de 2022 ao noventa anos de idade.

 Obra 

 Cultura popular (1985)
 El juego de las astucias. Mujer y mensajes sociales alternativos (1992)
 Educación intercultural. Escolarización y minorías étnicas (1993)
 Chiapas, una rebelión sin dogmas (1995)
 La causa saharaui y las mujeres (1998)
 Las que saben... Subculturas de mujeres (1998)
 La prostitución: el espejo oscuro (2001)
 Excluidas y marginales: una aproximación antropológica (2004)
 Marita y las mujeres en la calle (2004)
 Las otras mujeres: la construcción de la exclusión social (2006)
 Presunción de inocencia. Riesgo, delito y pecado en femenino (2011)
 La pluma de la lechuza (2015), novela
 Tomar la palabra. Mujeres, discursos y silencios (2017)
 La magia de la razón. Memorias imaginarias de Cristina de Suecia (2021)

 Premios e recoñecementos 

 2010 Cruz de Sant Jordi.
 2021 Premio LASA/Oxfam America.
 2021 Pioneiras - Aitzindariak, documental dirixido por Inge Mendioroz sobre o xerme da Antropoloxía Feminista no Estado español en paralelo coa disciplina antropolóxica. Stolcke e as outras dous protagonistas do audiovisual Teresa do Val e Verena Stolcke, foron importantes referentes nese proceso.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Modelos de sexualización femenina: del estigma al reconocimiento, Emakumeen berdintasunerako eta jabekuntzarako eskola (2014).
 Dolores Juliano: sectores marginales y feminismo

Categoría:Feministas da Arxentina
Categoría:Profesores da Universidade de Barcelona
Categoría:Antropólogos da Arxentina
Categoría:Nados en 1932
Categoría:Finados en 2022
Categoría:Alumnos da Universidade do Mar da Prata