Dynastinae

Dynastinae é unha subfamilia de escaravellos da familia Scarabaeidae coñecidos na literatura como escaravellos rinoceronte, polos seus grandes cornos torácicos ou cefálicos. Comprende unhas 1500 especies e 225 xéneros.

Moitos destes escaravellos son ben coñecidos polas súas características formas e gran tamaño. Algunhas especies famosas son, por exemplo, Chalcosoma atlas, Xylotrupes ulysses, Megasoma elephas (escaravello elefante), Oryctes nasicornis (cabraloura), Dynastes hercules (escaravello hércules), Allomyrina dichotoma, Strategus aloeus e Dynastes tityus. 

 Descrición e ecoloxía 
miniatura|esquerda|A cabraloura en tres estadios de larva a adulto:Larva (atrás), pupa (centro), imago (diante).

Os Dynastinae son os escaravellos máis grandes, chegando a máis de 15 cm de longo, pero son completamente inofensivos para os humanos, xa que non poden morder ou picar. Dalgunhas especies afirmouse anecdoticamente que podían transportar un peso 850 veces maior que o seu peso corporal (pero esa cifra ponse en dúbida). Unha especie extinguida do Eoceno Oryctoantiquus borealis foi o escarabeido fósil máis grande coñecido do seu tempo, cunha lonxitude de 5 cm.Brett Ratcliffe, Dena M. Smith, Diane Marie Erwin. "Oryctoantiquus borealis, New Genus and Species from the Eocene of Oregon, U.S.A., the World's Oldest Fossil Dynastine and Largest Fossil Scarabaeid (Coleoptera: Scarabaeidae: Dynastinae)". 2009. The Coleopterists Bulletin 59 (marzo de 2005):127-135 DOI:10.1649/0010-065X(2005)059[0127:OBNGAS]2.0.CO;2 Algúns Oryctini modernos crecen ata os 7 cm. Os nomes comúns dos Dynastinae refírense aos seus característicos cornos que teñen só os machos da maioría das especies. Teñen un corno na cabeza e outro apuntando cara a adiante no centro do tórax. Os cornos utilízanos nas loitas entre os machos durante a tempada de apareamento e para escavar. O tamaño dos cornos é un bo indicador do estado de nutrición e saúde física do animal.

O corpo dun escaravello rinoceronte adulto está cuberto por un groso exoesqueleto. Teñen un par de ás grosas chamadas élitros e debaixo outro par de ás membranosas coas que voa, aínda que non moi eficientemente debido ao seu gran tamaño. A súa mellor protección dos predadores é o seu tamaño e altura. Ademais, como son nocturnos, evitan moitos dos seus predadores durante o día. Cando sae o sol, agóchanse baixo os troncos ou na vexetación para camuflarse ou ocultarse dos depredadores. Se son molestados, algúns poden facer un ruído como un soprido, creado pola frotación do seu abdome cos extremos dos élitros. Son bastante resistentes.

Os seus estadios larvais poden durar varios anos. Aliméntanse de madeira. Pasan polos estadios de larva, pupa e adulto.

 Apareamento 

O macho do escaravello rinoceronte xaponés Allomyrina dichotoma loita para dominar os sitios onde se alimenta do zume interno das árbores. Os machos usan os seus cornos para facer panca nos machos rivais e botalos da área, o cal tamén lles dá a posibilidade de aparearse coas femias de alí. Nesta e outras especies que defenden os sitios de apareamento, os machos máis grandes e con cornos maiores son os que se aparean máis frecuentemente, xa que gañan as contendas. Os machos pequenos adoitan evitar os grandes e seguen estratexias alternativas para ter acceso ás femias.

 Interaccións cos humanos 

 Uso polos humanos 

Estes escaravellos son populares como animais de compañía en partes de Asia,"WHO? KNEW" (May 6, 2005) Current Science Vol.90 No.16 debido a que son relativamente limpos, doados de manter e seguros de manipular. Tamén en Asia, os machos utilízanse para as loitas de insectos nas que se fan apostas. Como os machos teñen a tendencia a loitar entre eles polos dereitos de apareamento, para que empecen a combater utilízase unha femia ou un aparato que fai un ruído como o da chamada de apareamento da femia.

O entomólogo Séverin Tchibozo suxeriu que as larvas conteñen moita máis proteína (40%) que a carne de polo (20%) e de vaca (aproximadamente 18%) e poderían ser unha fonte de proteínas para a crecente poboación humana.Global Steak - Demain nos enfants mangeront des criquets (2010 French documentary)

O Dr. MinJun Kim, que dirixe o equipo de enxeñeiros da investigación financiada pola National Science Foundation dos Estados Unidos, examinou a función e aerodinámica de Allomyrina dichotoma coa axuda de investigadores do Departamento de Enxeñaría Mecánica da Universidade Drexel dos Estados Unidos e en colaboración coa Universidade Konkuk de Corea do Sur. Os escaravellos rinoceronte poderían ser importantes para o deseño de aeronaves de seguinte xeración.

 Como pragas 
Algunhas especies poden chegar a ser importantes pragas en plantacións de árbores. Porén, normalmente as densidades de poboación destes escaravellos non son tan altas coma noutras pragas de insectos e normalmente prefiren comer de árbores que están xa enfermas ou morrendo por algunha outra causa. Con todo, as larvas dalgunhas especies atacan árbores saudables ou as raíces de plantas e cando están en gran número poden causar danos económicos significativos. O fungo Metarhizium majus probouse como axente de biocontrol para a infestación de escaravellos Oryctes nas colleitas de aceite de palma.

 Tribos con xéneros e especies seleccionados 
 Agaocephalini 
miniatura|Antodon goryi
Auth: Burmeister, 1847. Todos os xéneros:
 Aegopsis Burmeister, 1847
 Agaocephala Lepeletier & Audinet-Serville, 1828
 Antodon Brême, 1845
 Brachysiderus Waterhouse, 1881
 Colacus Ohaus, 1910
 Democrates Burmeister, 1847
 Gnathogolofa Arrow, 1914
 Horridocalia Endrödi, 1974
 Lycomedes Breme, 1844
 Mitracephala Thomson, 1859
 Spodistes Burmeister, 1847

 Cyclocephalini 
miniatura|upright|Cyclocephala borealis (Cyclocephalini)
Auth: Laporte, 1840. Xéneros seleccionados:
 Ancognatha Erichson, 1847
 Cyclocephala Dejean, 1821
 Dyscinetus Harold, 1869

 Dynastini 
miniatura|upright|Eupatorus gracilicornis (Dynastini)
Auth: MacLeay, 1819. Xéneros seleccionados:
 Allomyrina Arrow, 1911 (incluíndo Trypoxylus)
Allomyrina dichotoma
 Chalcosoma Hope, 1837
Chalcosoma atlas 
 Chalcosoma moellenkampi 
 Chalcosoma caucasus 
 Dynastes MacLeay, 1819
Dynastes hercules 
Dynastes neptunus
 Eupatorus Burmeister, 1847
Eupatorus gracilicornis 
Eupatorus siamensis
Eupatorus birmanicus 
 Megasoma Kirby, 1825
Megasoma mars 
Megasoma elephas 
Megasoma actaeon 
 Xylotrupes Hope, 1837
Xylotrupes gideon 
Xylotrupes ulysses

 Hexodontini 
Auth. Lacordaire, 1856. Xéneros:
 Hemicyrthus Reiche, 1860
 Hexodon Olivier, 1789
 Hyboschema Péringuey, 1901

 Oryctini 
miniatura|upright|Trichogomphus mongol (Oryctini)
Auth: Mulsant, 1842. Xéneros seleccionados:
 Enema Hope, 1837
 Megaceras Hope, 1837
 Megaceras briansaltini
 Oryctes Hellwig, 1798
 Oryctes nasicornis  
 Oryctes rhinoceros  
 Strategus Kirby, 1828
 Strategus aloeus 
 Trichogomphus Burmeister, 1847
 Xyloryctes

 Oryctoderini 
Auth. Endrödi, 1966. Todos os xéneros:
 Chalcasthenes Arrow, 1937
 Chalcocrates Heller, 1903
 Coenoryctoderus Prell, 1933
 Hatamus Sharp, 1877
 Melanhyphus Fairmaire, 1881
 Neohyphus Heller, 1896
 Onychionyx Arrow, 1914
 Oryctoderinus Endrödi, 1978
 Oryctoderus Boisduval, 1835
 Paroryctoderus Dechambre, 1994

 Pentodontini 
miniatura|upright|Pentodon idiota (Pentodontini)
Auth: Mulsant, 1842. Xéneros seleccionados:
 Bothynus Hope, 1837
 Diloboderus Sturm, 1826
 Diloboderus abderus
 Pentodon Hope, 1837
 Pericoptus Burmeister, 1847
 Thronistes Burmeister, 1847
 Tomarus Erichson, 1847

 Phileurini 
miniatura|upright|Phileurus valgus (Phileurini)
Auth: Burmeister, 1847. Xéneros seleccionados:
 Cryptodus MacLeay, 1819
 Phileurus Latreille, 1807

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 

Dechambre (R.-P.) & Lachaume (G.) The Beetles of the World, volume 27, The genus Oryctes (Dynastidae), Hillside Books, Canterbury 

 Ligazóns externas 

 Familia SCARABAEIDAE
 Subfamilia Dynastinae

Categoría:Scarabaeiformia