Ruaidrí Ua Conchobair

Ruaidrí Ua Conchobair, tamén Ruaidrí mac Tairrdelbach Ua Conchobair (anglicizado como Rory O'Connor) nado en Killaloe, c. 1116 e finado en Cong o 2 de decembro de 1198 foi rei do Connacht e rei supremo de Irlanda.

Era fillo de Tairrdelbach mac Ruaidri Ua Conchobair ( anglicizado a Turlough O'Connor), Rei de Connacht, Gran Rei de Irlanda de 1151 a 1154. Herdou o reino de Connacht e o nome do seu avó paterno, o rei Ruaidrí Ua Conchobair, mac de feito introduce o patronímico na lingua irlandesa.

O seu "perseguidor" Dermot MacMurrough de Leinster proporcionou o pretexto aos normandos para invadir Irlanda e, expulsado ao oeste do río Shannon, someteuse ao rei Henrique II de Inglaterra no Tratado de Windsor que foi negociado polo arcebispo de Dublín, Lawrence O'Toole. Segundo este acordo, mantivo o control de Connacht como vasalo do soberano inglés, gobernando todos os reis e xefes de Irlanda. A cambio tivo que pagar un tributo anual, até que rompeu o acordo e estalou unha nova guerra cos normandos. Foi derrocado polo seu fillo Conchobar Maenmaige Ua Conchobhair en 1186 e expulsado a Munster. Á morte de Conchobar, en 1189, os Sil-Murray reclamárono ao trono; Pero non conseguiu restaurar totalmente o seu poder anterior. Segundo os Anais dos Catro Mestres morreu en 1198 e foi enterrado en Clonmacnoise, no lado norte do altar da igrexa.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Goddard Orpen, Song of Dermot and the Earl, 1892.
 William Stubbs, edición de Benedictus Abbas en Rolls Series.
 Kate Norgate, England under the Angevin Kings, vol. II, 1887.
 Giraldus Cambrensis, Opera, vol. V en Rolls Series.

Categoría:Reis de Irlanda