Mary-Claire King

Mary-Claire King, nada en 1946, é unha xenetista estadounidense. É profesora da Universidade de Washington onde se dedica á investigación sobre a xenética e as súas interaccións de influencias xenéricas e ambientais nas condicións de vida dos seres humanos, en condicións como o VIH, o lupus, a xordeira hereditaria, o cancro de mama e o cancro do ovario. King é coñecida por tres grandes logros:

 identificación dos xenes do cancro de mama;
 a demostración de que os humanos e os chimpancés son xeneticamente idénticos nun 99%;
 a aplicación da secuenciación do ADN para identificar as vítimas de violacións de dereitos humanos, especialmente os desaparecidos .

 Traxectoria 
King comezou a súa carreira cunha licenciatura en matemáticas (cum laude) aos 19 anos e completou o seu doutoramento en 1973 na Universidade de California, Berkeley, California, en xenética e epidemioloxía, despois de que o seu titor Allan Wilson a convencese de cambiar as matemáticas pola xenética.

Na súa investigación de doutoramento en Berkeley (1973), demostrou mediante análises comparativas de proteínas que os chimpancés e os humanos eran xeneticamente idénticos nun 99%. A súa conclusión convulsionou a opinión pública da época, e revolucionou a bioloxía evolutiva, sendo hoxe de coñecemento común.Mary-Claire King, Protein polymorphisms in chimpanzee and human evolution, Doctoral dissertation, University of California, Berkeley (1973).

O traballo de King apoiaba a hipótese de Allan Wilson de que os chimpancés e os humanos diverxían na rama evolutiva hai tan pouco como cinco millóns de anos, e tanto King como Wilson suxeriron que a regulación xenética probablemente fose a causa das diferenzas significativas entre as dúas especies., King, Protein polymorphisms in chimpanzee and human evolution (1973); King MC, Wilson AC, "Evolution at Two Levels in Humans and Chimpanzees," Science 1975, 188:107-16. a suxestión que desde entón foi asumida por outros investigadores.Gilad Y, Oshlack A, Smyth GK, Speed TP and White KP, "Expression profiling in primates reveals a rapid evolution of human transcription factors", Nature v. 440, pp. 242-245 (9-3-2006 ).

King completou a súa formación posdoutoral na Universidade de California, San Francisco (UCSF), e despois converteuse en profesora de xenética e epidemioloxía na Universidade de California, Berkeley, onde traballou de 1976 a 1995.

En 1990 King demostrou que un só xene do cromosoma 17, máis tarde coñecido como BRCA1, era responsable de varios cancros de mama e de ovario (entre o 5-10% de todos os casos de cancro de mama poden ser hereditarios).Hall JM et al, "Linkage of early-onset familial breast cancer to chromosome-17q21," Science 1990, 250:1684-9; see also Inventor of the Week, MIT, Oct. 1998, for update and overview of importance of work. O descubrimento do "xene do cancro de mama" revolucionou o estudo doutras moitas enfermidades, e cambiou unha posición xeral entre os científicos en contra das súas hipóteses sobre a existencia dunha relación entre a xenética e algunhas enfermidades humanas complexas. Ata entón, a xenética estivera ligada a algunhas enfermidades moi específicas, como a enfermidade de Huntington, a fibrose quística e a anemia falciforme, pero os científicos eran escépticos sobre a utilidade da xenética en enfermidades máis comúns, que incluían máis factores xenéticos e ambientais.

A técnica que King desenvolveu para identificar BRCA1 demostrou ser valiosa para estudar moitas outras enfermidades, e a propia King identificou a BRCA2.Interview with King  at the Breast Cancer Research Foundation.

Desde 1990,  traballa en colaboración con científicos de todo o mundo para identificar as causas xenéticas da xordeira e da perda auditiva. En 1997, o grupo logrou clonar o primeiro xene non relacionado coa síndrome de xordeira. Seguiu traballando con científicos como Karen Avraham en Israel e Moien Kanaan nos Territorios Palestinos, co fin de dar exemplo de cooperación científica internacional. A xordeira hereditaria é común en Palestina, polo que hai unha gran poboación para comprender mellor a súa xenética.

King tamén traballou no Proxecto Xenoma humano, que ten como obxectivo establecer distincións entre individuos para comprender mellor a evolución e a historia migratoria.

King permaneceu en Berkeley ata 1995, cando foi contratada como profesora de investigación da Sociedade Americana do Cancro na Universidade de Washington.

 Traballo de dereitos humanos 
Mary-Claire King aplicou por primeira vez os seus coñecementos xenéticos ao traballo en materia de dereitos humanos en 1984, cando ela e o seu laboratorio comezaron a traballar coas Avoas da Praza de Maio na Arxentina, utilizando a xenética dental para identificar aos desaparecidos, un método que permitiu identificar a máis de 114 nenos apropiados durante a ditadura 1976-1983. Estes nenos foron secuestrados polos militares e rexistrados con cambios de identidade mediante certificados de nacemento ou adopción simulada, polo que para que recuperen a súa identidade é necesario acreditar incuestionablemente a súa filiación biolóxica.

As avoas de Praza de Maio recorreron a Mary-Claire King, quen desenvolveu unha técnica de identificación de "avós", mediante o ADN mitocondrial e os marcadores xenéticos HLA tomados de mostras dentais. O caso que abriu a admisión desta proba foi o de Paula Logares en 1984."Using genetics for human rights", The Online Daily of the University of Washington (1997). As técnicas desenvolvidas por King tamén foron utilizadas para identificar a máis de 750 nenos e adultos masacrados na localidade do Mozote, no Salvador.Natalie Angier, "Scientist at Work: Mary-Claire King; Quest for Genes and Lost Children", New York Times (April 27, 1993).

King traballou cun gran número de organizacións de dereitos humanos, como Physicians for Human Rights e Amnistía Internacional, para identificar aos desaparecidos en países como a Arxentina, Chile, Costa Rica, O Salvador, Guatemala, Haití, Honduras, México, Ruanda, etc. os Balcáns (Croacia e Serbia) e Filipinas. O seu laboratorio tamén produciu identificación de ADN para o exército dos Estados Unidos e os tribunais internacionais de dereitos humanos.

King tamén traballou con Ralph Nader estudando os efectos dos pesticidas nos agricultores, antes de completar o seu traballo de doutoramento con Allan Wilson. King tamén apoiou a non discriminación das mulleres e as minorías sexuais no campo da ciencia,"The Biggest Obstacle Is How to Have Enough Hours in the Day", The Chronicle of Higher Education, June 10, 2005 e criticou a patente dos descubrimentos xenéticos.Profile: Mary-Claire King, Nature Medicine 9, 633 (2003).

 Premios e honras 
Entre os numerosos premios e recoñecementos obtidos por King están:See Biography  at Breast Cancer Research Foundation.

 Premio William Allan (2020)
 Premio Dr. AH Heineken en Medicina (2006)Ver Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences, Heineken Prizes
 Premio Weizmann en Muller e Ciencia (2006)Ver Eurekalert Press Release, 2006 Aug. 
 Premio da Fundación Peter Gruber (2006)Peter Gruber Foundation Genetics News, 2004 Press Release; Peter Gruber Foundation biography.
 Academia Nacional de Ciencias dos Estados Unidos (2005)
 Doutora Honoris Causa en Ciencias pola Universidade de Harvard (2003);Ver Harvard Public Health NOW, June 13, 2003.
 Doutorados honoris causa dos colexios de Carleton, Smith, Bard, Dartmouth e Leuven Catholic (2006)Katholieke Universiteit Leuven

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Xenética

Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade Yale
Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade Harvard
Categoría:Biólogos dos Estados Unidos de América
Categoría:Nados en 1946
Categoría:Profesores da Universidade de Washington
Categoría:Alumnos da Universidade de California, Berkeley
Categoría:Alumnos da Universidade de California, San Francisco