Costa de Malabar

A costa de Malabar é a costa suroeste do subcontinente indio. Xeograficamente, comprende as rexións máis húmidas do sur da India, xa que os Ghats occidentais interceptan as choivas monzónicas cargadas de humidade, especialmente nas ladeiras das montañas orientadas ao oeste. O termo úsase para referirse a toda a costa india, da costa occidental de Konkan á punta da India en Kanyakumari. O pico de Anamudi, que tamén é o punto de maior altitude da India fóra do Himalaia, e Kuttanad, que é o punto de menor elevación da India, atópanse na costa de Malabar. Kuttanad, tamén coñecida como The Rice Bowl of Kerala (A cunca de arroz de Kerala), ten a altitude máis baixa da India e tamén é un dos poucos lugares do mundo onde o cultivo ten lugar por debaixo do nivel do mar.

A rexión paralela á costa de Malabar inclínase suavemente desde as terras altas do leste dos Ghats occidentais ás terras baixas da costa occidental. Os ventos cargados de humidade do monzón do suroeste, ao chegar ao punto máis meridional da península india, pola súa topografía, divídese en dúas ramas; a "Rama do mar Arábigo" e a "Rama do Golfo de Bengala". A "Rama do mar Arábigo" do monzón do suroeste golpea por primeira vez os Ghats occidentais, facendo de Kerala o primeiro estado da India en recibir choiva do monzón do suroeste.  A costa de Malabar é unha fonte de biodiversidade na India.

 Etimoloxía 
esquerda|miniatura| Os Ghats occidentais atópanse aproximadamente paralelos á costa suroeste de Malabar da India.
esquerda|miniatura| Anamudi, o pico máis alto da India fóra do Himalaia, atópase paralelo á costa de Malabar, nos Ghats occidentais .
O nome completo Malabar foi testemuñado por primeira vez en árabe (como malabaar) na escritura de Al Biruni.

Até a chegada dos británicos, o termo Malabar utilizábase nos círculos de comercio exterior como nome xeral para Kerala. Anteriormente, o termo Malabar tamén se empregara para nomear a Tulu Nadu e Kanyakumari que se atopan contiguos a Kerala na costa suroeste da India, ademais do estado moderno de Kerala.  O pobo de Malabar era coñecido como malabares ou pobo malaiala. O termo Malabar utilízase a miúdo para designar toda a costa suroeste da India. Desde a época de Cosmas Indicopleustes (século VI), os mariñeiros árabes adoitaban chamar a Kerala como Male. O primeiro elemento do nome, porén, está testemuñado xa na Topografía escrita por Indicopleustes, mencionando un emporio de pementa chamado Male, que claramente deu o seu nome a Malabar ('o país de Male'). Pénsase que o nome Male provén da palabra malaiala Mala ('montaña').C. A. Innes and F. B. Evans, Malabar and Anjengo, volume 1, Madras District Gazetteers (Madras: Government Press, 1915), p. 2.  Os estudosos cren que a segunda parte do nome é a palabra árabe barr ('continente') ou o seu relativo persa bar ('país'). Al-Biruni debeu ser o primeiro escritor que chamou a este estado Malabar. Autores como Ibn Khordadbeh e Al-Baladhuri mencionan nas súas obras os portos de Malabar.Mohammad, K.M. "Arab relations with Malabar Coast from 9th to 16th centuries" Proceedings of the Indian History Congress. Vol. 60 (1999), pp. 226–34. Os escritores árabes chamaran a este lugar Malibar, Manibar, Mulibar e Munibar. Malabar lembra a palabra Malanad que significa a terra das montañas. Segundo William Logan, a palabra Malabar provén dunha combinación da palabra malaiala Mala (montaña) e a palabra persa / árabe Barr (país / continente).

 Definicións 
miniatura| Bekal Fort Beach en Kerala
O termo Costa de Malabar, en contextos históricos, refírese á costa suroeste da India, que se atopa na estreita chaira costeira de Karnataka e Kerala entre a cordilleira dos Ghats occidentais e o mar Arábigo. A costa vai desde o sur de Goa até Kanyakumari no extremo sur da India. A costa sueste da India chámase Costa de Coromandel.

Na antigüidade o termo Malabar utilizábase para designar toda a costa suroeste da península india. A rexión formou parte do antigo reino de Chera até principios do século XII. Tras a ruptura de Chera, os xefes da rexión proclamaron a súa independencia. Destacan entre estes os Zamorins de Calicut, Kolathiris, Perumbadappu Swaroopam, Venad, o Coylot Wanees Country do nordeste e a costa de Ceilán (incluíndo Puttalam), Valluvokonathiris de Valluvanad.

O nome Malabar Coast úsase ás veces como un termo que abarca toda a costa india desde Konkan até a punta do subcontinente en Kanyakumari.  Esta costa supera  de longo e esténdese desde a costa do suroeste de Maharashtra, ao longo da rexión de Goa, a través de toda a costa occidental de Karnataka e Kerala, e até Kanyakumari . Está flanqueado polo mar Arábigo polo oeste e polos Ghats occidentais polo leste. A parte sur desta estreita costa chámase bosques húmidos caducifolios dos Ghats do Suroeste. 

Malabar tamén é usado polos ecoloxistas para referirse aos bosques húmidos tropicais e subtropicais de follas anchas do suroeste da India (actual Kerala). 

 Xeografía 
Xeograficamente, a Costa de Malabar pódese dividir en tres rexións climáticamente distintas: as terras altas orientais; terreo montañoso escarpado e fresco, as terras medias centrais; outeiros ondulados e as terras baixas occidentais; chairas costeiras.

A cadea montañosa dos Ghats occidentais, que se atopa paralela á costa na terra alta oriental, está recoñecida como un dos oito "puntos quentes" de diversidade biolóxica do mundo e está catalogada como Patrimonio da Humanidade da UNESCO. O pico de Anamudi en Kerala é o pico máis alto da India fóra do Himalaia, atópase a unha altura de . Os bosques da cadea considéranse máis antigos que as montañas do Himalaia.

O cinto costeiro occidental de Malabar é relativamente plano en comparación coa rexión oriental,e está atravesado por unha rede de canles salobres, lagos, estuarios, e ríos, coñecidos como Kerala Backwaters. A rexión de Kuttanad, tamén coñecida como The Rice Bowl of Kerala, ten a altitude máis baixa da India. O lago máis longo do país, Vembanad, domina os remansos; atópase entre Alappuzha e Kochi e ten uns  na zona. Ao redor do oito por cento das vías navegables da India atópanse en Kerala.

 Xeografía física 
miniatura| Vista do Santuario de Aves de Kadalundi . A zona costeira de Malabar alberga varias aves migratorias.
O termo Costa de Malabar úsase ás veces como un termo que abarca toda a costa india desde a costa occidental de Konkan até a punta do subcontinente no Cabo Comorin. Son máis de 525 millas ou 845 quilómetros de lonxitude. Abarca desde a costa suroeste de Maharashtra e percorre a rexión costeira de Goa, a través de toda a costa occidental de Karnataka e Kerala e chega até Kanyakumari. Está flanqueado polo mar Arábigo polo oeste e polos Ghats occidentais polo leste. A parte sur desta estreita costa son os bosques caducifolios húmidos dos Ghats occidentais do sur. En canto ao clima, a costa de Malabar, especialmente nas súas ladeiras montañosas orientadas ao oeste, comprende a rexión máis húmida do sur da India, xa que os Ghats occidentais interceptan as choivas do monzón do suroeste cargadas de humidade.

 Selvas tropicales de Malabar 
As selvas tropicales de Malabar inclúen estas ecorrexións recoñecidas polos bioxeógrafos:

 Bosques húmidos da Costa de Malabar ocupaban antigamente a zona costeira, até os 250 metros de altitude (pero o 95% destes bosques xa non existen)
 Bosques caducifolios húmidos dos Ghats do Suroeste medran en cotas intermedias
 Forestas chuviosas montañosas do suroeste dos Ghats cobren as áreas por encima dos 1000 metros

 Cidades portuarias 
A costa de Malabar contou (e nalgúns casos aínda o fai) varias cidades portuarias históricas. Entre estes destacan Naura, Vizhinjam, Muziris, Nelcynda, Beypore e Thundi (preto de Ponnani ou Kadalundi ) durante a antigüidade, e Kozhikode (Calicut), Kollam, Ponnani, Kannur (Cannanore) e Cochin no período medieval, e serviron como centros do comercio do océano Índico durante milenios.

Debido á súa orientación cara ao mar e ao comercio marítimo, as cidades da costa de Malabar séntense moi cosmopolitas, e foron o fogar dalgúns dos primeiros grupos de xudeus (coñecidos hoxe como xudeus de Cochin), cristiáns sirios (coñecidos como cristiáns de Santo Tomás), Musulmáns (actualmente coñecidos como Mappilas) e anglo-indios na India. 

 Historia 

 Prehistoria 
Unha parte substancial da costa de Malabar, incluíndo as terras baixas costeiras occidentais e as chairas da terra media, puido estar baixo o mar na antigüidade. Atopáronse fósiles mariños nunha zona próxima a Changanassery, co que se apoia a hipótese. Os achados arqueolóxicos prehistóricos inclúen antas da época neolítica na zona de Marayur do distrito de Idukki, que se atopan nas terras altas do leste feitas polos Ghats occidentais. Os gravados rupestres nas covas de Edakkal, en Wayanad, remóntanse ao Neolítico ao redor do ano 6000 a. C. 

 Historia antiga e medieval 
miniatura| Ruta da seda e comercio das especias, antigas rutas comerciais que unían a India co Vello Mundo, transportaban bens e ideas entre as antigas civilizacións do Vello Mundo e a India. As vías terrestres son vermellas; as vías da auga son azuis.
miniatura| Nomes, rutas e localizacións do períplo do mar Eritreo (século I d.C.)
miniatura| O camiño que tomou Vasco da Gama para chegar a Kozhikode (liña negra) en 1498, que tamén foi o descubrimento dunha ruta marítima de Europa á India, e finalmente abriu o camiño para a colonización europea do subcontinente indio .
A costa de Malabar é un importante exportador de especias desde 3000 a. C., segundo os rexistros sumerios e aínda se refire como o "Xardín das Especias" ou como o "Xardín das Especias da India". As especias de Kerala atraeron aos antigos árabes, babilonios, asirios e exipcios á costa de Malabar nos 3º e 2º milenios a. C. Os fenicios estableceron comercio con Malabar durante este período. Árabes e fenicios foron os primeiros en entrar na costa de Malabar para comerciar con especias. Pode ser que os árabes das costas do Iemen, Omán e o Golfo Pérsico fixesen a primeira longa viaxe a Malabar e outros países orientais. Deberon traer a Canela de Malabar a Oriente Medio. O historiador grego Heródoto (século V a.C.) rexistra que na súa época a industria das especias de canela estaba monopolizada polos exipcios e os fenicios.

Segundo o Periplus of the Erythraean Sea, unha rexión coñecida como Limyrike comezou en Naura e Tyndis . Non obstante, o Ptolomeo só menciona a Tyndis como o punto de partida dos Limyrike. A rexión probablemente rematou en Kanyakumari ; correspóndese así aproximadamente coa actual Costa de Malabar. O valor do comercio anual de Roma coa rexión estimouse nuns 50.000.000 de sestercios.De acordo con Plinio o Vello, as mercadorías da India vendéronse no Imperio a 100 veces o seu prezo de compra orixinal.  Plinio o Vello mencionou que Limyrike era propenso aos piratas.Bostock, John (1855). "26 (Voyages to India)". Pliny the Elder, The Natural History. London: Taylor and Francis.  Os Cosmas Indicopleustes mencionaron que o Limyrike era unha fonte de pementos de Malabar.Indicopleustes, Cosmas (1897). Christian Topography. 11. United Kingdom: The Tertullian Project. pp. 358–373.  Das, Santosh Kumar (2006). The Economic History of Ancient India. Genesis Publishing Pvt Ltd. p. 301.  Nos últimos séculos a. C. a costa fíxose importante para os gregos e romanos polas súas especias, especialmente a pementa de Malabar. Os Cheras tiñan vínculos comerciais con China, Asia occidental, Exipto, Grecia e o Imperio Romano. Nos círculos de comercio exterior a rexión era coñecida como Male ou Malabar. Muziris, Tyndis, Naura (preto de Kannur) e Nelcynda estaban entre os principais portos daquela época.  A literatura Sangam contemporánea describe barcos romanos que chegan a Muziris en Kerala, cargados de ouro para trocar por pementa Malabar. Un dos primeiros comerciantes occidentais en utilizar os ventos do monzón para chegar a Kerala foi Eudoxo de Cícico, arredor do ano 118 ou 166 a. C., baixo o patrocinio de Tolomeo VIII, rei da dinastía helenística ptolemaica en Exipto. Os establecementos romanos das cidades portuarias da rexión, como un templo de Augusto e cuarteis para os soldados romanos de guarnición, están marcados na Tabula Peutingeriana, o único mapa que se conserva do cursus publicus romano. 

O termo Kerala foi rexistrado epigraficamente por primeira vez como Ketalaputo (Cheras) nunha inscrición rupestre do século III a. C. do emperador Ashoka de Magadha."Kerala." Encyclopædia Britannica. Encyclopedia Britannica Online. Encyclopedia Britannica Inc., 2011. Web. 26 de decembro de 2011. Foi mencionado como un dos catro reinos independentes do sur da India durante a época de Ashoka, sendo os outros Cholas, Pandyas e Satyaputras. Os Cheras transformaron Kerala nun centro de comercio internacional establecendo relacións comerciais a través do Mar Arábigo con todos os principais portos do Mediterráneo e do Mar Vermello, así como cos do Extremo Oriente. O dominio de Cheras estaba situado nunha das rutas clave do antigo comercio do océano Índico. Os primeiros Cheras colapsaron tras repetidos ataques dos veciños Cholas e Rashtrakutas.

Durante a primeira Idade Media, os inmigrantes brahmanes Namboodiri chegaron a Kerala e moldearon a sociedade seguindo as liñas do sistema de castas. No século VIII, Adi

Shankara naceu en Kalady, no centro de Kerala. Viaxou moito polo subcontinente indio fundando institucións da filosofía moi influente do Advaita Vedanta . Os Cheras recuperaron o control de Kerala no século IX até que o reino foi disolto no século XII, despois de que xurdiron pequenos xefes autónomos, sobre todo o Reino de Kozhikode . O explorador veneciano do século XIII, Marco Polo, visitaría e escribiría sobre a súa estancia na provincia. O porto de Kozhikode actuou como porta de entrada á costa sur da India medieval para os chineses, os árabes, os portugueses, os holandeses e finalmente os británicos.

En 1498, Vasco Da Gama estableceu unha ruta marítima a Kozhikode durante a Era dos descubrimentos, que tamén foi a primeira ruta marítima moderna de Europa ao sur de Asia, e levantou asentamentos portugueses, o que marcou o inicio da era colonial da India. Os intereses comerciais europeos das compañías holandesas, francesas e británicas das Indias Orientais tomaron o protagonismo durante as guerras coloniais na India. Travancore converteuse no estado máis dominante de Kerala ao derrotar ao poderoso Zamorin de Kozhikode na batalla de Purakkad en 1755. Despois de que os holandeses fosen derrotados polo rei de Travancore Marthanda Varma, a coroa británica gañou o control de Kerala mediante a creación do distrito de Malabar no norte de Kerala e aliándose co recentemente creado estado principesco de Travancore na parte sur do estado até que a India foi declarada independente en 1947. O estado de Kerala foi creado en 1956 a partir do antigo estado de Travancore-Cochin, o distrito de Malabar e o taluk Kasaragod do distrito de South Canara do estado de Madras.

 Colonialismo británico: distrito de Malabar 
Despois das guerras anglo-mysore, as partes da costa de Malabar, que se converteron en colonias británicas, organizáronse nun distrito da India británica. O distrito británico incluía os actuais distritos de Kannur, Kozhikode, Wayanad, Malappuram, gran parte de Palakkad (excluíndo Chittur taluk), algunhas partes de Thrissur ( Chavakkad Taluk) e a rexión de Fort Kochi do distrito de Ernakulam, ademais das illas illadas de Lakshadweep. A sede administrativa estaba en Kozhikode.
miniatura| Un mapa do antigo distrito de Malabar en 1951.
O Distrito de Malabar, unha parte da antiga Malabar (ou Costa de Malabar) era unha parte do estado controlado pola Compañía Británica das Indias Orientais. Incluía a metade norte do estado de Kerala e as illas de Lakshadweep. Kozhikode é considerada a capital de Malabar. A zona foi dividida en dúas categorías: Norte e Sur. North Malabar comprende os actuais distritos de Kasaragod e Kannur, Mananthavady Taluk do distrito de Wayanad e Vatakara e Koyilandy Taluks do distrito de Kozhikode . A área restante é o sur de Malabar, tamén coñecido como Eranad Taluk, que forma parte dos actuais distritos de Malappuram, Palakkad e Chavakkad taluk do distrito de Thrissur .

Durante o dominio británico, a principal importancia dos Malabar residía na produción de pementa, tellas e coco. Pamela Nightingale, ‘Jonathan Duncan (bap. 1756, d. 1811)’, Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; edición online de maio de 2009. Nos antigos rexistros administrativos da Presidencia de Madrás, rexístrase que a plantación máis notable propiedade do Goberno na antiga Presidencia de Madrás foi a plantación de teca en Nilambur plantada en 1844.  O Distrito de Malabar e os portos de Beypore e Fort Kochi tiveron algún tipo de importancia na antiga Presidencia de Madrás xa que era un dos dous distritos da Presidencia que se atopa na costa occidental de Malabar, accedendo así á ruta marítima polo Mar Arábigo. A primeira liña ferroviaria de Kerala de Tirur a Beypore en 1861 foi creada para ela.

 Despois da independencia india 
Coa independencia da India, a presidencia de Madrás converteuse no Estado de Madrás, que foi dividido por liñas lingüísticas o 1 de novembro de 1956, co cal a rexión de Kasaragod fusionouse co Malabar inmediatamente ao norte e co estado de Travancore-Cochin ao sur para formar o estado de Kerala. Antes diso, Kasaragod era parte do distrito de South Canara da presidencia de Madrás. As illas Lakshadweep separáronse para formar un novo territorio de unión.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Malabar holandés
 Malabarismo
 Imperio portugués
 India portuguesa
 Cociña Thalassery

Categoría:Xeografía da India
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas