Butrint

Butrint (en , en , en ) foi unha antiga polis grega e posteriormente unha cidade romana e a sé dun bispado cristián primitivo en Epiro. Orixinalmente, era o asentamento da tribo grega dos caonios, "Os falantes destes diversos dialectos gregos asentáronse en diferentes partes de Grecia en diferentes momentos durante a Idade do Bronce Media, cun grupo, os gregos do "noroeste", que desenvolveron o seu propio dialecto e poboaron o Epiro central. Esta foi a orixe das tribos molosas ou epiróticas." "[...] un dialecto propio do grego, como os dialectos que falan os dorios e os molosos". "As montañas occidentais foron poboadas polos molosos (os gregos occidentais de Epiro)." "Non se suxeriu que os molosos... falasen ilirio ou outra lingua bárbara, aínda que Esquilo e Píndaro escribiron sobre terras molosas. O feito de que falasen grego foi implicado pola inclusión de Molossi por parte de Heródoto entre os colonos gregos de Asia Menor, pero só se demostrou cando D. Evangelides publicou dúas longas inscricións do Estado Molossi, creadas p. 369 a.C. en Dodona, en grego e con nomes gregos, patronimías gregas e nomes tribais gregos como Celaethi, Omphales, Tripolitae, Triphylae, etc. Como o grupo de tribos molosas na época de Hecateo incluía a Orestae, Pelagones, Lyncestae, Tymphaei e Elimeotae, como dixemos anteriormente, podemos estar seguros de que eles tamén falaban grego". "Epiro era unha terra de leite e produtos animais... A unidade social era unha pequena tribo, formada por varios grupos nómades ou seminómades, e estas tribos, das que se coñecen máis de setenta nomes, uníronse en grandes coalicións tribais, tres en número: tesprocianos, molosos e caonios.... Polo descubrimento das inscricións sabemos que estas tribos falaban a lingua grega (nun dialecto grego occidental)" posteriormente formou parte do estado de Epiro e despois foi unha colonia e bispado romanos. Entrou en declive na Antigüidade tardía, antes de ser abandonada durante a Idade Media despois de que un gran terremoto inundase a maior parte da cidade. No presente é un importante sitio arqueolóxico do condado de Vlorë, en Albania, a uns 14 quilómetros ao sur de Sarandë e preto da fronteira con Grecia. Está situado nun outeiro con vistas á canle de Vivari e forma parte do Parque Nacional de Butrint. Hoxe Bouthrotum é unha sé titular católica latina e tamén conta co castelo de Ali Pasha.

A cidade é considerada un dos máis importantes sitios arqueolóxicos de Albania. Debido ao seu enorme valor cultural, histórico e natural cunha historia considerable, Butrint foi declarado Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1992 e ademais é un parque nacional dende 2000.

 Galería de imaxes 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Patrimonio da Humanidade en Albania

 Bibliografía 
Ceka N., Butrint: A guide to the city and its monuments (Migjeni Books) Tirana 2005)
Crowson A., "Butrint from the Air", in Current World Archaeology 14 (2006).
Hansen, Inge Lyse e Richard Hodges, eds., Roman Butrint: An Assessment. Oxford: Oxbow Books, 2007.

Richard Hodges e Matthew Logue, "The Mid-Byzantine Re-Birth of Butrint", Minerva 18, #3 (maio/xuño de 2007): 41–43.
 A. M. Liberati, L. Miraj, I. Pojani, F. Sear, J. Wilkes e B. Polci, ed. por O. J. Gilkes. The Theatre at Butrint. Luigi Maria Ugolini's Excavations at Butrint 1928-1932, (Albania Antica IV) (Supplementary volume no. 35. Publicado por British School at Athens, 2003).
Jarrett A. Lobell, Ages of Albania (Archeology magazine marzo/abril de 2006)
Ugolini L. M., Butrinto il Mito D'Enea, gli Scavi. Roma: Istituto Grefico Tiberino, 1937 (reprint Tirana: Istituto Italiano di Cultura, 1999)

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Albania
Categoría:Áreas protexidas establecidas en 2005
Categoría:Patrimonio da Humanidade en perigo