Exército de Galicia

O Exército de Galicia foi unha unidade militar española formada a finais de xuño de 1808 para facer fronte á Grande Armée de Napoleón, sobre todo na zona da cordilleira Cantábrica, durante a guerra de Independencia española.

Formado por 43 000 soldados regulares, polo menos sobre o papel, o seu primeiro comandante foi o mozo xeneral Blake, quen tivo que entregar o mando ao xeneral Pedro Caro e Sureda, III marqués de La Romanade Toreno, Conde (1839) Historia del levantamiento, guerra y revolución de España, pp. 196-7, 277-8, 295. En Google Books. Consultado o 25 de abril de 2018.  en novembro de 1808, cando a recentemente formada Xunta Central decreta a incorporación do Exército de Galicia, agora composto por 12 000 homes, xunto co Exército de Asturias, e os homes do marqués de La Romana vindos de Dinamarca, para formar o 1ºBlake y Orbaneja, Joaquín. «Apuntes históricos sobre las operaciones del ejército de...» Ministerio de Educación, Cultura y Deporte. Consultado el 25 de abril de 2018.  Cayuela Fernández, José Gregorio; Gallego Palomares, José Ángel. La guerra de la Independencia. Historia bélica, pueblo y nación en España (1808-1814), p. 165. Universidad de Salamanca, 2008. En Google Books. Consultado o 25 de abril de 2018.  Exército da Esquerda, un dos catro grandes novos corpos do reestruturado Exército de España.Rodríguez García, Francisco (1865). Crónica del señorío de Vizcaya, pp. 92-93, 93-95. Editorial MAXTOR, 2002. En Google Books. Consultado o 25 de abril de 2018.

 1808 

 Batalla de Medina de Rioseco (14 de xullo) 

miniatura|Monumento en Medina de Rioseco aos caídos na batalla, inaugurado en 1908. Bronce de Aurelio Carretero (1863-1917)
Tras a derrota na batalla de Cabezón, a mediados de xuño, do pequeno Exército de Castela comandado polo xeneral Cuesta, derrota que lle obrigou a Cuesta entregar Valladolid ao xeneral Lasalle e fuxir a Benavente, a Blake ordenáronlle unirse as súas tropas ás de Cuesta. Blake orixinalmente rexeitara unha petición neste sentido, alegando que aos seus homes lles faltaba aínda formación e que ao efectivo lle faltaban aínda moitos homes. Cando Blake emprendeu o camiño para unirse con Costa, contaba con 27 000 soldados de pé e 150 homes de a cabalo. Tras deixar diversas guarnicións polo camiño para controlar os desfiladeiros, ao chegar Blake a Benavente, as forzas combinadas súas e de Cuesta foron de 22 000 homes.

Con todo, impondo a súa antigüidade no mando sobre os criterios de Blake, Cuesta insistiu en dirixir as forzas combinadas cara a Valladolid, sede da súa capitanía xeneral para retomala. Saíndo de Benavente o 12 de xullo, e desconcertadas por unha clara falta de coordinación nos mandos, as tropas españolas sufriron unha derrota importante en Medina de Rioseco o día 14, co mariscal Jean-Baptiste Bessières aproveitando a separación entre as tropas de Blake e as de Cuesta, que quedara atrás, cerca da propia vila.Gates, David (en inglés). The Napoleonic Wars 1803-1815, p. 107. Random House, 2011. En Google Books. Consultado o 25 de abril de 2018.

A mediados do mes de setembro de 1808, o Exército de Galicia estaba composto por 22 728 infantes e 400 cabalos en catro divisións, co marqués de Portago ao mando da 4.ª división.

 Bilbao (11 de outubro) 
O 11 de outubro Blake en persoa recupera a Bilbao, obrigando a Merlin abandonar a cidade pouco despois de que o mariscal Ney a recuperase.

 Batalla de Pancorbo (31 de outubro) 
O 31 de outubro, os 26 000 franceses do 4.º Corpo, baixo mariscal Lefebvre, atacan aos 16 500 homes de Blake en Pancorbo.

O efectivo de Blake estaba composto pola 1.ª división do xeneral Figueroa; a división do xeneral Martinengo; 3.ª división ao mando de xeneral Riquelme; a vangarda do xeneral Mendizabal e a reserva do xeneral Mahy.

 Batalla de Valmaseda (6 de novembro) 

A que sería a última vitoria militar española de 1808 resultou ser unha simple vitoria táctica, que non cambiaría o curso da guerra.

 Batalla de Espinosa de los Monteros (10 e 11 de novembro) 

 1809 

 Batalla de Villafranca (17 de marzo) 

 1813 

 Batalla de San Marcial (31 de agosto) 
Na batalla de San Marcial, o IV Exército, co xeneral Manuel Freire ao mando, e que derrota as tropas do mariscal Soult, tamén é coñecido como o Exército de Galicia.Canales Torres, Carlos. Breve historia de la Guerra de Independencia española: 1808-1814: la heroica historia del levantamiento armado contra el invasor, el desarrollo de la primera constitución y el nacimiento de la España Moderna. Ediciones Nowtilus S.L., 2010. En Google Books. Consultado el 26 de abril de 2018.

 Notas 

Categoría:Guerra da Independencia española
Categoría:Século XIX en Galicia
Categoría:Artigos de Galicia sen imaxes