Casimir Tollet

Casimir Tollet, nado o 15 de agosto de 1828 en Sandillon (Loiret) e finado o 21 de marzo de 1899 en París, foi un enxeñeiro francés, coñecido polos seus logros na arquitectura hixienista en cuarteis e hospitais. Deseñador do sistema Tollet, baseado no aerismo para combater o miasma, quixo construír edificios hospitalarios suburbanos suxeitos aos coñecementos médicos actuais sobre o contaxio. A través de diversos escritos, tamén traballou como historiador da arquitectura hospitalaria.

 Biografía 
En 1882, acometeu a construción do Hospital Civil e Militar de Montpellier, Hospital Civil e Militar de Saint-Eloi tamén chamado Hospital Suburbano ou Novo Hospital de Saint-Éloi que foi rematado e inaugurado polo presidente Sadi Carnot en 1891. En 1890, foi encomendada a construción do hospital Saint Auban-Moët en Épernay.

En 1889 gañou un premio na décima Exposición Universal de París onde estivo presente no Pavillon de l'Hygiène. Tamén foi historiador da arquitectura hospitalaria, e ao final da súa carreira publicou dúas obras importantes “Os hospitais modernos no século XIX”, 1889 e “Os edificios hospitalarios dende a súa orixe ata os nosos días” en 1892. Experimentou dificultades económicas ao final da súa vida ata que morreu en 1899.

 Sistema Tollet 
miniatura|Plano de sección oxival.

 Orixes 
Ata os descubrimentos de Pasteur, a ciencia médica baseábase en Hipócrates, quen propoñía o aire, a auga e o solo como factores das epidemias, atribuíndo enfermidades como o cólera e a peste ao miasma (aire malo). A pesar dos descubrimentos de Pasteur, que estableceu no transcurso da década de 1860 a relación entre o xerme e a enfermidade (o termo microbio apareceu en 1878), a construción de hospitais ao longo do século XIX inspirouse no informe da Academia de Ciencias de Jacques Tenon. Tenon tras o incendio de parte do Hôtel-Dieu asegura que o deseño dos hospitais debe ter como obxectivo loitar contra o miasma, os factores de contaxio e a contaminación. Tollet, en liña con Tenon, deseñou o hospital como unha máquina de curación grazas á circulación de aire que caza os miasmas, de aí o termo aerismo. Esta arquitectura “pneumática” é un elemento de curación: “A arquitectura comparte e mesmo asume o poder médico”.

 O sistema Tollet nas políticas de hixiene da Terceira República 
A arquitectura hixienista foi desenvolvida primeiro en cuarteis e hospitais, logo tratou escolas, vivendas insalubres, vivendas baratas e hixiene masiva. No 1878, Émile Cacheux publicou unha serie de libros sobre a vivenda dos traballadores. El mesmo construíu vivendas de baixo custo e distribuíu outros modelos de construción, en particular “os primeiros tipos de vivendas obreiras estandarizadas construídas con materiais modernos que existían naquel momento, como o sistema Tollet, baseábanse no emprego de formas oxivais de ferro cunha T separada 1 metro e que tiña 50 cm de eixe a eixe”.

O doutor en medicina Aimé Riant publicou en 1874 un tratado titulado: “A hixiene escolar, influencia da escola na saúde dos nenos”. Nas edicións de 1880 e 1884 deste tratado preséntanse novidades para a construción escolar “Entre estas, destaca a aplicación do sistema Tollet a centros de ensino con edificios con armazón de ferro de forma oxival.

Xa en 1881, como demostra a cabeceira das cartas da Société Anonyme de Constructions, Système Tollet, Casimir Tollet contemplaba múltiples destinos para as súas construcións: cuarteis, hospitais, hospicios, maternidades, ambulancias, escolas, institutos, igrexas, etc. cuadras, cuarteis móbiles, vivendas obreiras e agrícolas, matadoiros, mercados, peiraos, pendellos, pequenos postos, casetas de garda, etc. Deseñou todas as variacións técnicas e prácticas das teorías aeristas tomadas en moitos campos e neste foi un actor importante na corrente hixienista do século XIX e o seu sistema tivo sona internacional.

 Notas 

Categoría:Arquitectos de Francia
Categoría:Nados en 1828
Categoría:Finados en 1899
Categoría:Nados en Centro-Val de Loira