Ditadura militar no Brasil

A ditadura militar no Brasil foi instaurada o 1 de abril de 1964, após un golpe de estado das Forzas Armadas brasileiras, co apoio do goberno dos Estados Unidos contra o presidente João Goulart.  

 Historia 
esquerda|miniatura|Manifestación durante a ditadura militar.
miniatura|Monumento Tortura Nunca Mais homenaxe ás vítimas da ditadura militar de 1964-1985, en Recife. |esquerda

 Golpe 
O golpe militar foi liderado por José de Magalhães Pinto, Adhemar de Barros e Carlos Lacerda, entón gobernadores dos estados de Minas Xerais, São Paulo e Guanabara.

O golpe foi planeado e iniciado polos mandos do exército brasileiro e contou co apoio de case todos os membros de alto rango do exército, xunto coa Igrexa católica e os anticomunistas. Foi apoiado polo Departamento de Estado dos Estados Unidos a través da súa embaixada en Brasilia. 

 Duración e represión 
A ditadura brasileira durou 21 anos, até o 15 de marzo de 1985.  miniatura|Artistas brasileiras protestando contra a ditadura militar. Na imaxe,  Tônia Carreiro, Eva Wilma, Odete Lara, Norma Bengell e Cacilda Becker A ditadura censurou todos os medios de comunicación, e torturou e exiliou aos disidentes. João Figueiredo chegou a presidente en marzo de 1979; nese mesmo ano aprobou a Lei de Amnistía polos delitos políticos cometidos a favor e en contra do réxime.

O goberno militar do Brasil foi un modelo para outros gobernos militares en América do Sur e América Latina. En 2014, case 30 anos despois da caída do réxime, o exército brasileiro recoñeceu por primeira vez a tortura e o asasinato de disidentes políticos. En maio de 2018, o goberno dos Estados Unidos publicou un memorando, escrito por Henry Kissinger, no que confirmaba que o liderado do réxime militar brasileiro estaba plenamente consciente do asasinato de disidentes. Dise que 434 persoas foron confirmadas mortas ou desaparecidas e 20.000 persoas foron torturadas durante a ditadura militar no Brasil.

 Fin da ditadura 
O presidente João Figueiredo finalmente impulsou o país á democracia e apoiou a transferencia do poder ao goberno civil. En 1981 o Congreso promulgou unha lei sobre a restauración das eleccións directas dos gobernadores estatais. Tancredo Neves foi elixido por un colexio electoral para substituír a Figueiredo en 1984.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Historia do Brasil