Melolonthinae

Melolonthinae é unha subfamilia de escaravellos da familia Scarabaeidae. É un grupo moi diverso; distribuído na maior parte do mundo, que contén 11.000 especies nuns 750 xéneros.Cave, R.D. & Ratcliffe, B.C. (2008). Scarab beetles (Coleoptera: Scarabaeoidea). In J.F. Capinera (Ed.), Encyclopedia of Entomology (pp. 3273–3286. Heidelberg. Springer. Algúns autores inclúen as subfamilias de escarabeidos Euchirinae e Pachypodinae como tribos de Melolonthinae.

A diferenza da maioría dos seus parentes, o seu hábito non é estraño. Lembran aos Rutelinae por ser bastante plesiomórficos na súa aparencia externa. Igual que moitos Scarabaeidae, os machos teñen grandes antenas dixitadas, mentres que as das femias son menores e algo nodosas. Nos Melolonthinae, este dimorfismo sexual é especialmente pronunciado. Moitas especies teñen tons rechamantes – aínda que raramente brillantes ou iridescentes – e padróns atrevidos de pelos.

Como son bastante apreciables e reúnense en gran número en certos momentos, por exemplo os Amphimallon, Phyllophaga e Polyphylla ou os Melolontha – todos eles da tribo Melolonthini – aparecen moito no folclore. Algúns Melolonthinae son pragas economicamente significativas. Ademais dos Melolonthini, outras tribos importantes son Ablaberini, Liparetrini, Macrodactylini, Tanyproctini e Sericini.

 Descrición 

Os Melolonthinae adultos teñen unha lonxitude entre 3 e 58 mm e adoitan ser de cor marrón ou negra. Algunhas especies son brillantes, mentres que moitas están cubertas de setas ou escamas. O clípeo, unha estrutura da cabeza situada sobre as pezas bucais, non está armada con dentes. Teñen dúas antenas, cada unha das cales ten 7-10 segmentos dos cales os últimos 3-7 segmentos son alongados e forman unha maza e as bases antenais están normalmente ocultas desde arriba. O escutelo está exposto na base dos élitros. As marxes dos élitros son estreitas en vez de fortemente curvadas. As patas acaban nun par de garras tarsais que adoitan ter dentes ou ser dobres.

As larvas teñen forma de C e un corpo branco/crema e unha cabeza máis escura e ben esclerotizada. Poden distinguirse das doutros escarabeidos pola galea e lacinia que están ou ben parcialmente fusionadas proximalmente ou ben encaixan estreitamente entre si, as mandíbulas carecen de áreas estridulatorias, o segmento apical das antenas é aproximadamente tan ancho coma o penúltimo segmento e a fenda anal xeralmente ten forma de Y ou é angulada.

 Ciclo vital 

O seu ciclo de vida ten catro etapas: ovo, larva, pupa e adulto, similar ao doutros escaravellos. Os ovos póñenos no chan, e no solo é onde se desenvolven os estadios larval e pupal. Os adultos viven sobre o chan. O estadio larval é longo e pode durar ata dous anos, mentres que o estadio adulto é curto e só dura uns poucos días ou semanas.

 Dieta 

As larvas de Melonthinae aliméntanse de raíces de plantas e humus. Entre as plantas hóspede están as herbas, o trevo e a cana de azucre. Os adultos poden alimentarse (por exemplo Automolius, Diphucephala, Heteronyx, Liparetrus, Phyllotocus e Sericesthis) ou non facelo en absoluto (por exemplo Antitrogus e Rhopaea). Os adultos que se alimentan comen follas de árbores, como os eucaliptos ou flores ou pole.

 Comportamento 

Os adultos son xeralmente crepusculares ou nocturnos, pero as especies que se alimentan de flores e pole adoitan ser diúrnos. A miúdo son atraídos pola luz.

Nas especies que se alimentan, os adultos xúntanse nas árbores e isto axúdalles a atopar outros cos que aparearse. En especies que non se alimentan, as femias virxes emiten unha feromona sexual para que os machos as poidan encontrar.

 Pragas 

As larvas de Sericesthis spp. son pragas dos pasteiros, mentres que as larvas de Dermolepida albohirtum, Antitrogus e Lepidiota son pragas da cana de azucre. Lepidiota stigma é unha praga da cana de azucre que tamén pode atacar o millo, sorgo e varias froitas. Os adultos de Phyllophaga spp. poden por veces causar a defoliación completa de árbores deciduas.

 Sistemática 
miniatura|Phyllotocus sp. (Sericini)
miniatura|Stethaspis sp. (Colymbomorphini)
De acordo con varios autores, os Melolonthinae actualmente vivos divídense nunhas 20-30 tribos. Velaquí algunhas tribos e xéneros notables:

Ablaberini Burmeister, 1855 – incluíndo Camentini
Automoliini Britton, 1978
Chasmatopterini Lacordaire, 1856
Colymbomorphini Blanchard, 1850 – incluíndo Stethaspini e Xylonychini
Comophorinini Britton, 1957 – incluíndo Comophini
Dichelonychini Burmeister 1855
Diphucephalini Britton, 1957
Diphycerini Medvedev, 1952 – ás veces en Macrodactylini
Diplotaxini Kirby, 1837 – ás veces en Melolonthini
Heteronychini Britton, 1957
Heteronyx Guérin-Méneville, 1838
Hopliini Latreille, 1829
Lichniini Burmeister, 1844
Liparetrini Burmeister, 1855 – incluíndo Allarini, Colpochilini
Macrodactylini Kirby, 1837 – incluíndo Dichelonyciini
Maechidiini Burmeister, 1855
Melolonthini Leach, 1819 – incluíndo Rhizotrogini
Amphimallon
Brahmina
Holotrichia
Leucopholis 
Melolontha 
Phyllophaga 
Polyphylla
Rhizotrogus
Oncerini LeConte, 1861
Pachytrichini Burmeister, 1855
Phyllotocidiini Britton, 1957
Podolasiini Howden, 1997 – ás veces en Hopliini
Scitalini Britton, 1957
Sericini Dalla Torre, 1912
Maladera
Sericoidini Burmeister, 1855
Systellopini Sharp, 1877
Tanyproctini Erichson, 1847 – inclúe Pachydemini

Ademais, hai unha tribo prehistórica, os Cretomelolonthini, que se coñece só por fósiles.

Varios xéneros teñen relacións pouco claras e non están aínda situados firmemente nunha tribo:

Acoma
Conebius Fuavel, 1903
Costelytra – Liparetrini?
Hemictenius – Pachydemini?
Metascelis Westwood, 1842
Mycernus – Colymbomorphini?
Odontria – Liparetrini?
Prodontria – Liparetrini?
Psilodontria – Colymbomorphini?
Scythrodes – Liparetrini?
Sericospilus – Liparetrini?
XenaclopusOcampo, F.C., Vaz-de-Mello, F.Z. (2008) The genus Xenaclopus Arrow (Coleoptera: Scarabaeidae): redescription and removal from the Aclopinae, with systematic notes. Zootaxa, 1916: 57–62.

"Anonetus" e "Tryssus", ambos os dous usados por Erichson en 1847, son nomina nuda. Holophylla e Hoplorida son de validez incerta.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

http://insects.tamu.edu/research/collection/hallan/test/Arthropoda/Insects/Coleoptera/Family/Scarabaeidae.txt