Monstro mariño

Os monstros mariños son seres do folclore que se cre que habitan no mar e que moitas veces se imaxina que teñen un tamaño inmenso. Os monstros mariños poden adoptar moitas formas, incluíndo dragóns mariños, serpes mariñas ou bestas con -. Poden ser viscosos e escamosos e a miúdo aparecen representados ameazando barcos ou chorrondo chorros de auga. A definición de "monstro" é subxectiva; Ademais, algúns monstros mariños poden estar baseados en criaturas cientificamente aceptadas, como as baleas e tipos de luras xigantes e mosluscos colosais.

 Avistamentos e lendas 
miniatura| Prato ca. 1544 representando varios monstros mariños; elaborado a partir da Carta marina.
miniatura| Serpe mariña informada por Hans Egede, bispo de Groenlandia, en 1734
As contas de monstros mariños atópanse en practicamente todas as culturas que teñen contacto co mar. Por exemplo, Avieno relata a viaxe do explorador cartaxinés Hilmilcón "... monstros das profundidades e bestas nadan entre os barcos que se arrastran lentamente e lentamente". (liñas 117–29 de Ora Maritima ). Sir Humphrey Gilbert afirmou atoparse cun monstro parecido a un león con "ollos brillantes" na súa viaxe de regreso despois de reclamar formalmente St. John's, Terra Nova (1583) para Inglaterra. Outro relato dun encontro cun monstro mariño procede de xullo de 1734. Hans Egede, un misioneiro dano-noruegués, informou de que nunha viaxe a Godthåb, na costa occidental de Groenlandia, observou:J. Mareš, Svět tajemných zvířat, Praga, 1997unha criatura terrible, que non se parece a nada do que viron antes. O monstro levantou a cabeza tan alto que parecía estar máis alto que o niño do corvo no mastro maior . A cabeza era pequena e o corpo curto e engurrado. A criatura descoñecida estaba usando aletas xigantes que a impulsaban a través da auga. Máis tarde os mariñeiros viron tamén o seu rabo. O monstro era máis longo que todo o noso barco.Ellis (1999) suxeriu que o monstro de Egede podería ser unha lura xigante.

Hai unha lenda tlingit sobre un monstro mariño chamado Gunakadeit (Goo-na'-ka-date) que trouxo prosperidade e boa sorte a unha aldea en crise, a xente morrendo de fame na casa que eles mesmos fixeron na costa sueste de Alasca.

Coñécense outros informes dos océanos Pacífico, Índico e Austral (por exemplo, ver Heuvelmans 1968). Os criptozoólogos suxiren que os monstros actuais son exemplares supervivientes de réptiles mariños xigantes, como un ictiosauro ou plesiosaurio, dos períodos Xurásico e Cretáceo, ou de baleas extintas como o Basilosaurus. Os danos aos buques causados polos ciclóns tropicais como furacáns ou tifóns tamén poden ser outra posible orixe dos monstros mariños.

En 1892, Anthonie Cornelis Oudemans, entón director dos Reais Xardíns Zoolóxicos da Haia, viu a publicación da súa obra The Great Sea Serpent, que suxeriu que moitos informes de serpes mariñas se consideraban mellor como un xigante descoñecido pinnípedo de pescozo longo.

É probable que moitos outros informes de monstros mariños sexan avistamentos mal interpretados de cadáveres de tiburóns e baleas (véxase máis abaixo), algas flotantes, troncos ou outros restos flotantes como balsas abandonadas, canoas e redes de pesca.

 Presuntos cadáveres 
miniatura| O 'monstro de San Agustín' foi un cadáver que chegou á costa preto de San Agustín, Florida, en 1896. Inicialmente postulouse que era un polbo xigantesco.
Os cadáveres de monstros mariños foron reportados dende a antigüidade recente (Heuvelmans 1968). As carcasas non identificadas adoitan chamarse globsters. O presunto plesiosauro que o arrastreiro xaponés Zuiyō Maru apresado en Nova Zelandia causou sensación en 1977 e foi inmortalizado nun selo postal brasileiro antes de que o FBI suxerise que era o cadáver en descomposición dun tiburón peregrino. Así mesmo, as probas de ADN confirmaron que un suposto monstro mariño lavado en Terra Nova en agosto de 2001 era un cachalote.Carr, S.M., H.D. Marshall, K.A. Johnstone, L.M. Pynn & G.B. Stenson 2002. How To Tell a Sea Monster: Molecular Discrimination of Large Marine Animals of the North Atlantic. Biological Bulletin 202: 1-5.

Outro exemplo moderno de "monstro mariño" foi a estraña criatura lavada en Los Muermos, na beira do mar chileno, en xullo de 2003. Primeiro describiuse como unha " medusa mamut tan longa como un autobús", pero despois determinouse que era outro cadáver dun cachalote. Ás veces crese que os casos de globsters amorfos e desossados son polbos xigantescos, pero agora determinouse que os cachalotes que morren no mar se descompoñen de tal xeito que a graxa se desprende do corpo, formando masas esbrancuxadas sen trazos que ás veces presentan unha textura peluda a fíos expostos de fibras de coláxeno. A análise do cadáver de Zuiyō Maru revelou un fenómeno comparable na descomposición de cadáveres de tiburón peregrino, que perden a maior parte da zona inferior da cabeza e as aletas dorsal e caudal primeiro, facéndoos semellantes a un plesiosauro.

En maio de 2017, The Guardian publicou un artigo no que afirmaba que se atopou o cadáver dun monstro mariño xigante en Indonesia, e tamén publicou unha suposta fotografía "del".

 Exemplos 
miniatura| Primeira fontana dei mostri marini, Florencia, Italia
miniatura| Segunda fontana dei mostri marini, Florencia 

Aspidochelone, unha tartaruga xigante ou balea que parecía ser unha illa e atraía aos mariñeiros á súa perdición
 Bakunawa
 Capricornio, cabra de auga babilónica que aparece no zodíaco
 Cai Cai-Vilu
 Cetus, un monstro enviado por Poseidón para devorar Andrómeda, só para ser destruído por Perseo
 Caribdis de Homero, un monstro cuxa boca formaba un remuíño que succionaba calquera barco próximo debaixo do océano.
 Cirein-cròin
 Curruid, de cuxo óso está feito o Gáe Bulg na mitoloxía celta
 Devil Whale, unha balea demoníaca do tamaño dunha illa
 Hafgufa, unha balea de tamaño fabuloso, descrita como un 'monstro mariño' sjóskrímsli xunto co lyngbakr
 Hydra, besta grega parecida a un dragón de varias cabezas
 Iku-Turso, supostamente un tipo de polbo ou morsa colosal
 Ipupiara
 Jörmungandr, a serpe de Midgard e némese de Thor na mitoloxía nórdica
 Kraken, unha criatura xigantesca parecido a un polbo, unha lura ou un cangrexo
 Lacovie
 Leviatán
 Lusca
 Makara
 Porfirios suposto cachalote ou candorca da Grecia altomedieval que atacaba buques, identificado como monstro mariño.
 Proteo
 Scylla de Homero, un monstro serpentino de seis cabezas e doce patas que devoraba a seis homes de cada barco que pasaba por alí.
 Sereas
 Super stinger, a medusa con melena de león ártico
 Taniwha
 Tiamat
 Timingila
 Umibōzu
 Yacumama

 Informes máis antigos 
Os monstros mariños informados de primeira ou de segunda man inclúen

 Un polbo xigante de Plinio (non se debe confundir co documentado polbo xigante do Pacífico)
 Monxe do mar
 Varias serpes mariñas
 Tritóns de Plinio 
 Cormac Ua Liatháin no século VI supostamente viu unha horda de pequenas criaturas do tamaño de sapos que tiñan espiñas, que atacaron o seu barco no Atlántico Norte segundo un relato escrito por Adomnan de IonaAdomnan of Iona. Life of St Columba. Penguin books, 1995

 Informes máis novos 

 Cadborosaurus do noroeste do Pacífico
 Champ do lago Champlain
 Chessie monstro da baía de Chesapeake
 Nessie monstro do lago Ness
 Issie do lago Ikeda, Kyushu
 Ogopogo do lago Okanagan
 Lusca
 Morgan
 Ningen, unha criatura humanoide avistada nos mares ao norte do Xapón 
 Fjörulalli, tamén chamado Shore Laddie, Arnarfjörður, Westfjords, Islandia
 Hafmaður Arnarfjörður, Westfjords, Islandia

 Na ficción 

 Criaturas dos mitos de Cthulhu de HP Lovecraft, incluído o propio Cthulhu.
 Criaturas de películas de ciencia ficción / terror como Deepstar Six, The Rift, Deep Rising e Deep Shock.
 Clover
 Cyrus de Cyrus the Unsinkable Sea Serpent de Bill Peet
 Representacións ficticias da lura xigante, como en Vinte mil leguas submarinas.
 Polbo xigante en It Came from Beneath the Sea.
 Iku-Turso en Kalevala de Lönnrot
 Giganto
 Godzilla
 Mothra (forma acuática)
 Gorgo
 Manda
 Kraken como se representa en Clash of the Titans (ambas as versións de 1981 e 2010).
 O Kraken como se representa en Piratas do Caribe: o cofre do home morto.
 Kraken como se representa en Hotel Transylvania 3
 Killer Whale, filme de 1962 onde unha balea franca do Pacífico aterroriza unha vila xaponesa
 Ebirah
 Titanosaurio
 Zigra
 Moby Dick
 Redosaurio
 The Terrible Dogfish (o terríbel peixe can)
 Jaws
 Sigmund e os monstros mariños
 Serpe mariña tal como aparece na novela de CS Lewis, The Voyage of the Dawn Treader, e na súa adaptación cinematográfica de 2010, The Chronicles of Narnia: The Voyage of the Dawn Treader.
 A Meg, a morena xigante Gran Abaia, e a lura xigante Lusca. Os Grandes son 3 monstros mariños que aparecen como xefes no videoxogo de supervivencia Stranded Deep
 En Ninjago: Seabound, Wojira é unha serpe e un dragón mariños xigantes que poden controlar a auga e o vento usando os amuletos das tormentas e das ondas.
 Na película de 2021 Luca, Luca Paguro e o seu amigo Alberto Scorfano son monstros mariños de 12 a 13 anos que asumen a forma humana cando están secos en terra.
 A película de 2022 The Sea Beast (a versión en galego de Netflix titulouse O monstro mariño).

 Notas 

 Véxase tamén 

 Monstro 
 Monstro do lago Ness
 A lura xigante na cultura popular

Categoría:Monstros mariños
Categoría:Criaturas da mitoloxía grega
Categoría:Mitoloxía
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas