Giorgia Meloni

Giorgia Meloni, nada o 15 de xaneiro de 1977 en Roma, é unha política italiana. Desde 2006 está rexistrada en Italia como xornalista independente na Asociación de Xornalistas. É presidenta do partido Fratelli d'Italia (FdI) desde 2014 e presidenta do partido Conservadores e Reformistas Europeos (ECR) desde setembro de 2020. De maio de 2008 a novembro de 2011 foi ministra de Xuventude e Deporte no cuarto gabinete de Silvio Berlusconi. Nas eleccións parlamentarias de Italia de 2022 presentouse como a principal candidata do seu partido, resultando votada con maioría.
 Traxectoria 

 Primeiros anos 
Meloni creceu coa súa irmá máis vella Arianna e a súa nai no barrio de Garbatella de Roma. O seu pai, Francesco Meloni, un contable de orixe sarda ao que ela describiu como un acérrimo comunista nunha entrevista de 2006, deixou a familia cando ela tiña tres anos.

A súa nai siciliana, Anna Paratore, activa no neofascista Movimento Sociale Italiano (MSI) e máis tarde no partido sucesor Alleanza Nazionale (AN), escribiu máis de 140 novelas románticas baixo o pseudónimo Josie Bell.

Meloni fundou e organizou o movemento de protesta Gli Antenati (en galego "Os antepasados", pero tamén o nome italiano da serie animada Os Picapedra) cando aínda era estudante, contra a reforma escolar iniciada pola ministra de Educación demócrata cristiá Rosa Russo Iervolino. En 1996 formouse en idiomas nunha escola de xestión hoteleira e segundo as súas declaracións, traballou de camareira e coidadora de nenos na casa da presentadora Fiorello.Giorgia Meloni: «Io militante ventenne e i Lego con la figlia di Fiorello». In: Corriere della Sera (online), 17. Januar 2013.

 Carreira política 
En 1996 foi elixida xefa da “Azione Studentesca”, a organización estudantil do partido Alleanza Nazionale (AN) e representouno no foro de todas as asociacións estudantís creadas pola Ministerio de Educación. De 1998 a 2002 participou no seu partido na Deputación de Roma. En 2000 converteuse na líder da Azione Giovane (Organización Xuvenil da Alleanza Nazionale) e en 2004 converteuse na primeira muller en ser elixida Presidenta da organización.

Nas eleccións xerais italianas de 2006, presentouse para a Alleanza Nazionale na circunscrición de Lazio 1. Foi elixida para a Cámara dos Deputados e ocupou un escano no XV Período lexislativo (2006-2008) como deputado máis novo co cargo de vicepresidente da cámara baixa do Parlamento. Despois de ser reelixida nas eleccións xerais de Italia de 2008 e de gañar a nova alianza de Berlusconi, o Popolo della Libertà (PdL), foi elixida o 8 de maio de 2008  Ministro de Xuventude e Deportes. Ocupou este cargo até novembro de 2011. Despois de que Alleanza Nazionale e Forza Italia se fusionasen para formar o PdL en 2009, converteuse en presidenta da súa organización xuvenil "Giovane Italia" (Italia Nova), que dirixiu até 2012.

Descontenta co estilo de liderado de Berlusconi, Meloni cofundou o partido Fratelli d'Italia con Ignazio La Russa e outros en decembro de 2012, do que foi elixida líder en marzo de 2014. Nas eleccións europeas de 2014, a FdI non alcanzou o quórum de 4%. Nas eleccións locais de Roma de 2016 presentouse como candidata á alcaldía e quedou terceira cun 20,7%.

Desde abril de 2022, Giorgia Meloni foi mencionada como unha esperanza clave para os neofascistas e foi a principal candidata do seu partido nas eleccións xerais dese mesmo ano.

 Posicións 
Nunha entrevista de 1996 coa canle de noticias francesa Soir 3, Meloni, entón de 19 anos, declarou que "Mussolini foi un bo político, o mellor dos últimos 50 anos". Dez anos despois, nunha entrevista con Claudio Sabelli Fioretti, afirmou que tiña unha relación "despreocupada" co fascismo e que o vía como parte da historia italiana. Segundo Meloni, Mussolini "cometeu algúns erros, como as leis raciais, entrar na guerra e establecer un sistema autoritario. Historicamente, con todo, tamén creou moito, o que non o salvaría. Hai valores como a liberdade e os dereitos civís que valen máis que drenar as marismas pontinas". 

Meloni é partidaria dunha política social conservadora e anti-homosexual; en particular, loita contra o matrimonio entre persoas do mesmo sexo, as unións civís, as adopcións de parellas do mesmo sexo e as medidas preventivas contra a homofobia e a transfobia, ao tempo que subliña que "non se discrimina ás persoas homosexuais". Avogou por prohibir as "familias arco da vella" por inconstitucionais. Segundo as súas propias declaracións, nunca fixo comentarios racistas ou homófobos.

É partidaria de manter o dereito a abortar, aínda que se opón en principio ao aborto.

En termos de política exterior, Meloni representa posicións transatlánticas amigas dos Estados Unidos e -a diferenza dos seus potenciais aliados da dereita, Salvini ou Berlusconi- defende expresamente o apoio a Ucraína por parte de Italia fronte a Rusia na súa guerra contra Ucraína, tamén en forma de envíos de armas, ao mesmo tempo que a vitoria de Meloni nas eleccións de setembro de 2022 foi descrita como "o mellor escenario para Putin".

Meloni é crítica coa Unión Europea. Aínda que xa non formula a saída de Italia, rexeita o Tratado de Lisboa e di que as leis europeas deben subordinarse ás dos Estados membro. Reiteradamente criticou a Mario Draghi e o mundo financeiro internacional e rexeitou o pacto fiscal europeo. Porén, revisou o seu anterior rexeitamento ao programa de reconstrución polos danos derivados da pandemia de COVID-19 en Europa, do que Italia recibiría 191.000 millóns de euros, durante a campaña electoral italiana para as eleccións parlamentarias de 2022.

Despois de que as axencias de cualificación Standard &amp; Poor's e Moody's Analytics baixasen as perspectivas de solvencia de Italia tras a dimisión do primeiro ministro Draghi, Meloni reaccionou cun vídeo tranquilizador en inglés e francés e castelán, tentando quitarlle o medo ao seu partido de tradición fascista.

Rexeita categoricamente a cooperación co Partido Demócrata de esquerda moderada e o Movemento Popular Cinco Estrelas.

 Vida privada 
Giorgia Meloni é nai dunha filla da súa relación co xornalista de televisión italiano Andrea Giambruno, empregado do grupo de Berlusconi.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Barbie Latza Nadeau: Femme Fascista: Como Giorgia Meloni se converteu na estrela da extrema dereita italiana. En: World Policy Journal. Vol 35, no 2, verán 2018, páxs 14–21 ( dixitalizado ).     

 Ligazóns externas 

 Web oficial  
 Giorgia Meloni en storia.camera.it (italiano)

Categoría:Nados en 1977
Categoría:Nados en Roma
Categoría:Políticos de Italia
Categoría:Fascismo
Categoría:Neofascismo