Tecedura

miniatura| Muller india tecendo cun tear manual.
A tecedura é un proceso de produción téxtil no que dous conxuntos separados de fíos se entrelazan en ángulo recto para formar un tecido. Outros métodos son tricotar, o encaixe ou o fieltro. Os fíos na lonxitude do tecido chámanse fíos de urdime e os fíos perpendiculares á urdime son fíos de trama ou de recheo. O método polo que se tecen estes fíos inflúe nas características do tecido. 

O tecido adoita tecerse nun tear, un dispositivo mantén os fíos de urdime no seu lugar mentres os fíos de trama se tecen a través deles. Un anaco de tecido que cumpra esta definición (fíos de urdime cun fío de trama inserido entre eles) tamén se pode fabricar mediante outros métodos, incluíndo o tecido de tabletas, o fito, encintado ou outras técnicas.

A forma en que os fíos de urdime e trama se cruzan uns cos outros é o tecido ou enfiado. O tecido pode ser liso (dunha cor ou un patrón simple) ou pode tecerse con deseños decorativos ou artísticos.

 Procesos e termos 
En xeral, a tecedura implica o uso dun tear para entrelazar dous xogos de fíos perpendicularmente : a urda ou urdido que corre lonxitudinalmente e a trama que o atravesa. Os fíos de urdime están tensos e paralelos entre si, normalmente nun tear. Hai moitos tipos de teares.

 Historia 

 Antigüidade 
En Mesopotamia, entre o III milenio e comezos do II milenio a. C., unha actividade artesanal, en particular os obradoiros de tecido, xa está ben acreditada. Durante a época da Terceira Dinastía de Ur (entre 2112 e 2004 a. C. aprox.), atopáronse vestixios de grandes fiarías cuxa forza de traballo era feminina. A actividade das tecedoras organizábase entón en obradoiros cunha xerarquía estrita (xefes de equipo, mozodos, controladores que dependían do poder real). Durante este tempo, a cidade de Lagash podía contar até 6400 tecedores.Jean-Claude Margueron, Luc Pfirsch, Le Proche-Orient et l'Égypte antiques, París, Hachette, coll. "Supérieur",  2012, .

Na antiga Grecia, o tecido era unha actividade predominantemente feminina. Na civilización micénica, entre os XV e XIII a. C., as mulleres fiaban e tecían.M.-C. Amouretti, F. Ruzé, Le Monde grec antique, Paris, Hachette, coll. "Supérieur", ed. 2003, . No século V a. C. no centro de Grecia, os teares atopábananse en casas particulares e a cerámica de figuras vermellas do ático mostra mulleres tecendo nestes teares.M.-C. Amouretti, F. Ruzé (2003),   Segundo M.-C.Amouretti e F. Ruzé, no IV a. C., o historiador grego Hérodote sinala, durante as súas viaxes por Exipto, que neste país son os homes os que tecen, mentres que en Grecia son as mulleres.Heródoto, Enquête, II, 35. En Atenas durante o período Clásico, a teceduría sitúase baixo o patrocinio da deusa Atenea. Durante o período helenístico, en Exipto gobernado polos laxidos, os obradoiros de tecedura, como a maioría dos locais artesanais, estaban suxeitos ao control parcial do estado real, que lles gravaba un imposto.M.-C. Amouretti, F. Ruzé (2003), .

 Idade Media 
Na Idade Media, en Europa, a técnica da tecedura practicábase habitualmente dentro dunha variedade crecente de técnicas de traballo téxtil. A produción  artesanal estaba moi desenvolvida e integrada no comercio con países afastados. O tecido experimentou melloras técnicas entre os séculos X e XIV, coa aparición do tear de tecido horizontal con chanzos e o tear de debuxo para sedas con forma. Dominique Cardon e Sophie Desrosiers, "Textile", con Claude Gauvard, Alain de Libera e Michel Zink (dir., 2002), . Nun tear escalonado, o movemento impulsado por un conxunto de pedais acelera moito a produción.Paul Benoît, "Techniques (Mutation des)", con Claude Gauvard, Alain de Libera e Michel Zink (dir., 2002), . 

 Época moderna e contemporánea 
miniatura| Tear Jacquard gardado no Museum of Science and Industry de Manchester (Inglaterra).
No século XVIII, en Europa, os tecedores traballan en teares cada vez máis complexos. En Francia, varios pasos importantes na mellora do tear están marcados polos inventos de Basile Bouchon en 1725, Jean-Baptiste Falcon en 1728 e Jacques Vaucanson en 1740. A Encyclopédie, dirixida por Diderot e D'Alembert, reflicte o estado do oficio do tecido a principios da segunda metade XVIII. 

Foi, porén, a principios do século XIX que o campo da teceduría experimentou un cambio técnico decisivo coa invención do tear Jacquard por Joseph Marie Jacquard en Lión en 1801. O Jacquard permite a produción totalmente automatizada de téxtiles, incluíndo patróns complexos, a través dun sistema de tarxetas perforadas. A automatización da produción deixou sen traballo a moitos traballadores, de aí en Francia a revolta dos canuts de 1831.

 Tecido a man 
O tear manual é un Patrimonio Cultural Inmaterial de diversas rexións e países, con materiais diversos  como cánabo, seda, liño, lan, algodón etc.

 Significado cultural e representacións nas artes 

 Relixións e mitoloxías 
dereita|miniatura| O retorno de Ulises, pintura de Pinturicchio (1508-1509), National Gallery (Londres).
Na mitoloxía grega, a arte de tecer aparece en varios mitos. A ateniense Aracne é unha tecedora tan excelente que afirma ser mellor que Atenea, que a desafía. Atenea destrúe a obra de arte de Aracne no concurso e metamorfosea nunha araña. Noutro mito, Procne, secuestrada e secuestrada polo rei Tereo que lle corta a lingua para evitar que lle revele o que lle fixo, consegue avisar á súa irmá Filomela enviándolle unha mensaxe que ela tece nunha peza  de roupa.Ovidio, Métamorphoses, VI, 575–587. Na Odisea, Penélope, esposa de Ulises (Odiseo), é cortexada en ausencia do seu marido por moitos pretendentes, pero ela consegue gañar tempo facendo como tecer un sudario para Laertes, o pai de Ulises. Todos os días móstrase tecendo no seu tear, pero pola noite, á luz dos fachos, desfai o que fixo durante o día.Odisea, II, 89-110. Os pretendentes finalmente descobren a artimaña, pero Odiseo regresa pouco despois.Frontisi-Ducroux (2009).

A operación de teceduría aparece con frecuencia como símbolo do dominio dos destinos humanos. Os destinos da mitoloxía grega son tres mulleres que fian, tecen e cortan os fíos que representan a vida dos mortais. Entre os romanos, están as Fates . Zeus, mestre dos deuses, tamén reflexiona sobre os destinos humanos e organízaos dun xeito que tamén se compara coa arte de tecer.Scheid et Svenbro (2003).

Na mitoloxía nórdica, as tres nornas tamén son tecedoras. O seu tear menciónase en particular na saga de Njáll le Brûlé.

Na mitoloxía xermánica e relatos do inglés antigo como o épico Beowulf, as Völva son bruxas ás que, entre outras cousas, se denominan "tecedoras de paz", porque a súa maxia permitiríalles deter exércitos e máis prosaicamente porque están casadas, son mulleres que tecen os lazos entre as familias. Ellen Amatangelo e Dr. Rick McDonald, "Peace Weavers", Utah, Utah Valley University

 Contos 
Na antiga lenda chinesa O vaqueiro e o tecedor, un mozo casa cunha muller que resulta ser unha das sete tecedoras de nubes.

O conto danés Os cisnes salvaxes (Andersen) céntrase no fiado e tecido de ortigas por unha nova princesa desterrada, para facer abrigos que permitan aos seus irmáns volver á forma humana.Le Regroupement du Conte Au Québec, bibliothèque virtuelle 

Moitos contos describen diversas operacións relacionadas co traballo do tecido, entre elas a operación de fiar a lan, que precede ao tecido.

 Literatura 
A novela de ciencia ficción Billions of Carpets of Hair, do escritor alemán Andreas Eschbach, publicada en 1995, imaxina un imperio galáctico no que, por tradición, os homes tecen alfombras do cabelo das súas esposas ou concubinas e envían ao emperador en sinal de fidelidade para que decore o seu Palacio das estrelas.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

  Pr. Gutenberg ed.

 Outros artigos 
 Artesanía
 Encaixe de bolillos
 Industria téxtil
 Roupa
 Téxtil
 Ligazóns externas 
 Museo da tecedura -http://www.museedutisserand.fr/

Categoría:Artesanía
Categoría:Roupa de casa
Categoría:Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade en Colombia
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas