Eurostopodinos

A dos eurostopodinos (Eurostopodinae) é unha das tres subfamilias de aves da orde dos caprimulxiformes nas que, segundo algúns autores, se subdivide a familia dos caprimúlxidos.Subfamily Eurostopodinae Sibley et al., 1988 en Zoonomen. Consultado o 8 de xaneiro de 2023. 

Son pequenas aves de ás longas cunha plumaxe críptica combinando as cores gris e marrón para camuflarse cando descansan no chan. Aliméntanse de insectos capturados en voo. Un único ovo branco é colocado directamente no chan e incubado por ambos os pais. Os pitos poden camiñar pouco despois de eclosionar o ovo.

 Taxonomía 
 Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1988 polos ornitólogos estadounidenses Charles Sibley, Jon Edward Ahlquist e Burt Monroe Jr.Sibley, C. G., Ahlquist, J. E. & Monroe, B. L., Jr (1988): "A classification of living birds of the world based on DNA-DNA hybridization studies". Auk  105: 409-423. Consultada o 8 de xaneiro de 2023.

 Clasificación 
Os eurostopodinos comprenden sete especies existentes en dous xéneros, Eurostopodus e Lyncornis:Han, K.-L.; M. B. Robbins & M. J. Braun. (2010): "A multi-gene estimate of phylogeny in the nightjars and nighthawks (Caprimulgidae)". Molecular Phylogenetics and Evolution. 55 (2): 443–453.

 Imaxe  Xénero   Especies viventes200px  Eurostopodus   
 Eurostopodus archboldi
 Eurostopodus argus
 Eurostopodus diabolicus
 Eurostopodus mystacalis
 Eurostopodus papuensis200px  Lyncornis   Lyncornis temminckii
 Lyncornis macrotis

 Nota taxonómica  
A orde dos caprimulxiformes comprende varias familias de paxaros insectívoros nocturnos, esteatornítidos, podárxidos, nictibíidos, caprimúlxidos e egotélidos.Gill, Frank & Donsker, David, eds. (2018): "Frogmouths, Oilbird, potoos, nightjars". World Bird List Versión 8-1. Unión Ornitolóxica Internacional. Consultada o 9 de xaneiro de 2023. A dos caprimúlxidos normalmente dividíase en dúas subfamilias, cordeilinos e caprimulxinos.. Ás veces, as especies do xénero Eurostopodus foron considerados como unha subfamilia dos caprimúlxidos, pero algúns estudos téñenos como un grupo irmán,Mariaux, J. & Michael J. Braun (1996): "A Molecular phylogenetic survey of the nightjars and allies (Caprimulgiformes) with special emphasis on the potóos (Nyctibiidae)". Molecular Phylogenetics and Evolution 6 (2): 228–244. mentres que outros trátanos como un clado dentro dos caprimúlxidos,Barrowclough, George F.; Groth, Jeff G. & Mertz, Lisa A. (2006): "The RAG-1 exon in the avian order Caprimulgiformes: phylogeny, heterozygosity, and base composition". Molecular Phylogenetics and Evolution 41 (1): 238–248.e outros consideran que o xénero Eurostopodus pode non ser monofilético.Braun, M. J. & Huddleston, Christopher J. (2009): "A molecular phylogenetic survey of caprimulgiform nightbirds illustrates the utility of non-coding sequences". Molecular Phylogenetics and Evolution. 53 (3): 948–960.Kin-Lan Han, M. S. (2006): Molecular systematics of nightjars and nighthawks (Caprimulgidae) MS Thesis. University of Maryland.Larsen, C.; Michael Speed; Nicholas Harvey; Harry A. Noyes (2007): "A molecular phylogeny of the nightjars (Aves: Caprimulgidae) suggests extensive conservation of primitive morphological traits across multiple lineages". Molecular Phylogenetics and Evolution. 42 (3): 789–796. Pero ultimamente considérase a este xénero, xunto con Lyncornis, como unha subfalilia dos caprimúlxidos.

 Características 
Os eurostopodinos son grandes en comparación con moitos caprimúlxidos, pero polo demais teñen unha estrutura similar. Son de ás longas e de rabo longo, e son lixeiros para a zona das ás, o que os fai poderosos e áxiles no voo. Unha diferenza importante dos caprimúlxidos típicos é a falta de serdas ao redor do peteiro. Son nocturnos e teñen un tapetum lucidum reflectante na parte posterior do ollo. Os picos son pequenos, pero estas aves teñen unha abertura moi grande para atrapar insectos en voo. Os pés e as pernas son pequenos e débiles, e os dedos están parcialmente palmados. A garra do dedo medio ten un peite  no seu bordo interior, que pode usarse para o coidado da plumaxe.

A plumaxe está debuxada de forma críptica con marróns e grises, para facer que estas aves que anidan no chan sexan difíciles de ver cando descansan durante o día. Algunhas especies teñen manchas brancas nas ás, e as dúas do xénero Lyncornis (grande e malaio) teñen "orellas" na parte traseira da coroa. Os cantos destas aves son tres ou máis notas repetidas, ás veces con asubíos ou sons burbullantes, e son típicamente emitidas ao amencer ou ao anoitecer.

 Distribución e hábitat 
Os eurostopodinos atópanse desde a China a través do sueste asiático ata Australia. As poboacións tropicais son na súa maioría sedentarias, pero as dúas especies australianas son migrantes parciais. Estas son aves de bosques abertos ou claros e beiras.

 Bioloxía 
 Nutrición  
Todos os eurostopodinos aliméntanse case na súa totalidade de insectos capturados en voo, normalmente couzas e escaravellos. Cazan no solpor e pola noite, e comen as súas presas na á. O voo é flotante e retorcido,Cleere & Nurne, 1998, pp. 24–35. e pode estar intercalado con períodos de repouso no chan, nunha estrada ou nunha árbore.Cleere & Nurne, 1998, pp. 174–184, Estas aves beben en voo, planeando baixo sobre a auga e mergullando o peteiro.

 Reprodución 
Non se constrúe ningún niño, o único ovo branco ponse directamente no chan ou sobre follas. A femia incuba o ovo durante o día, confiando principalmente no excelente camuflaxe da plumaxe para evitar os depredadores. O macho toma a incubación durante a noite, pero descansa a certa distancia cando a femia está criando.Cleere & Nurne, 1998, pp. 24–35. Se é necesario, a femia tentará distraer o intruso lonxe dos ovos, ou realizar unha exhibición de defensa con ás abertas, gorxa inflada e sons sibilantes. Os ovos eclosionan en tres ou catro semanas, e as crías poden camiñar pouco despois de eclosionar. Os pitos son alimentados por ambos os pais.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Cleere, Nigel & Nurney, David (1998): Nightjars: A Guide to the Nightjars, Frogmouths, Potoos, Oilbird and Owlet-nightjars of the World. Londres: Christopher Helm. ISBN 1-8734-0348-8.
 Sibley, C. G., Ahlquist, J. E. & Monroe, B. L., Jr (1988): "A classification of living birds of the world based on DNA-DNA hybridization studies". Auk  105: 409-423. (Texto completo).

 Outros artigos 
Caprimulxiformes
Caprimulxinos

Categoría:Caprimulxiformes