Claudio Magris

Claudio Magris, nado en Trieste, Italia, o 10 de abril de 1939, é un escritor, tradutor e académico italiano da Universidade de Turín . Entre 1994 e 1996 foi membro do Senado italiano, co Gruppo Magris . En 2011 era columnista e ensaísta en destacados xornais europeos, especialmente no Corriere della Sera . Durante moitos anos dedicouse a analizar diversos aspectos relacionados coas fronteiras e a identidade das persoas. O núcleo esencial da súa obra foi traducido ao catalán por Anna Casassas.

 Traxectoria 
Naceu o 10 de abril de 1939 na cidade de Trieste . O seu avó materno, Francesco de Grisogono, era un coñecido matemático e filósofo. Magris é fillo dun empregado de seguros e dunha profesora de primaria. Aos 18 anos viaxou a Turín para estudar literatura, especializándose en literatura xermánica e licenciándose en 1962. Foi profesor titular de Lingua e Literatura Alemás na Universidade de Turín entre 1970 e 1978, tras pasar un período na Universidade de Friburgo de Brisgovia, en Alemaña . Ensinou literatura europea no Collège de France, así como en conferencias e seminarios en todo o mundo. Foi profesor na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade da súa Trieste natal .
esquerda|miniatura| Zona coñecida como Mitteleuropa
Estaba casado coa escritora Marisa Madieri (Fiume, 1938-Trieste, 1996), que morreu de cancro. Con vinte e dous anos publicou o seu primeiro libro, unha reformulación da súa tese de doutoramento que lle deu nome e marcou a súa obra: Il mito asburgico nella letteratura austriaca moderna ( O mito dos Habsburgo na literatura austríaca moderna ). Foi senador entre 1994 e 1996. A súa obra inspírase no mito da fronteira para explicar os problemas máis urxentes da identidade contemporánea .

Foi columnista habitual de destacados xornais europeos e colaborou habitualmente no Corriere della Sera durante décadas. Traduciu ao italiano Henrik Ibsen, Heinrich von Kleist e Arthur Schnitzler. 

 Obra 

 Ensaio 

 Il mito absburgico nella letteratura austriaca moderna, Collezione Saggi n.326, Torino, Einaudi, 1963. Einaudi, 2009, ISBN 978-88-062-0033-6. (Tese)
 Wilhelm Heinse, Trieste-Udine, Del Bianco, 1968.
 Tre studi su Hoffmann, Milán-Varese, Cisalpina, 1969.
 L'anarchico al bivio. Intellettuale e politica nel teatro di Dorst, con Cesare Cases, Torino, Einaudi, 1974.
 L'altra ragione. Tre saggi su Hoffmann, Torino, Stampatori, 1978.
 Dietro le parole. Classicità e avanguardia, anarchismo e reazione, Trieste, la cultura mitteleuropea e gli intrighi della grande letteratura cosmopolita, Collana Strumenti di studio, Milán, Garzanti, 1978.
 Itaca e oltre. I luoghi del ritorno e della fuga in un viaggio attraverso alcuni grandi temi della nostra cultura, Collana Saggi blu, Milán, Garzanti, 1982. 
 Trieste. Un'identità di frontiera, con Angelo Ara, Torino, Einaudi 1982.
 L'anello di Clarisse. Grande stile e nichilismo nella letteratura moderna, Torino, Einaudi, 1984.
 Quale totalità, Napoli, Guida, 1985. ISBN 88-7042-878-8.
 I luoghi del disincanto, Trieste, Allegretti, 1987.
 Microcosmi, Milán, Garzanti, 1997. ISBN 978-88-11-67230-2
 Utopia e disincanto. Saggi 1974-1998, Milán, Garzanti 1999. ISBN 88-11-59978-4.
 L'infinito viaggiare, Milán, Mondadori, 2005. ISBN 88-04-54739-1.
 La storia non è finita. Etica, politica, laicità, Milán, Garzanti, 2006. ISBN 88-11-59785-4.
 Alfabeti. Saggi di letteratura, Milán, Garzanti, 2008. ISBN 978-88-11-74082-7.
 Ibsen in Italia. Lezione Sapegno 2008, Savigliano, Aragno, 2008. ISBN 978-88-8419-390-2.
 Livelli di guardia. Note civili (2006-2011), Milán, Garzanti, 2011. ISBN 978-88-11-74120-6.
 Letteratura e ideologia, con Gao Xingjian, Collana I grandi pasSaggi, Milán, Bompiani, 2012, ISBN 978-88-452-6861-8.
 Claudio Magris e Francesca Agostinelli, Zigaina. Il paesaggio come anatomia, Lithostampa, 2014, ISBN 978-88-97311-34-8
 Segreti e no, Collana I grandi pasSaggi, Milán, Bompiani, 2015, ISBN 978-88-452-7555-5.
 Istantanee, Collana I fari, Milán, La nave di Teseo, 2016, ISBN 978-88-934-4063-9.
 Polene. Occhi del mare, Collana I fari, Milán, La nave di Teseo, 2019, ISBN 978-88-346-0072-6.

 Narrativa 

 Illazioni su una sciabola, Milán-Roma-Bari, Cariplo-Laterza, 1984, ISBN 88-420-2505-4; Pordenone, Studio tesi, 1986, ISBN 88-7692-147-8.
 Danubio, Milán, Garzanti, 1986. 
 Un altro mare, Milán, Garzanti, 1991, ISBN 88-11-65350-9.
 Il Conde, Genova, Il melangolo, 1993, ISBN 88-7018-209-6.
 Microcosmi, Milán, Garzanti, 1997, ISBN 88-11-66258-3.
 Alla cieca, Milán, Garzanti, 2005, ISBN 88-11-66217-6.
 Il vecchio leone e la sua gabbia, Milán, Edizioni Henry Beyle, 2014, ISBN 978-88-976-0895-0.
 Non luogo a procedere, Milán, Garzanti, 2015, ISBN 978-88-11-68917-1.
 Tempo curvo a Krems, Milán, Garzanti, 2019, ISBN 978-88-116-0825-7.
 Storia di Gali Gali, illustrazioni di Alessandro Sanna, Collana Illustrati, Milán, Bompiani, 2019, ISBN 978-88-301-0097-8.
 Croce del Sud. Tre vite vere e improbabili, Collana Scrittori italiani e stranieri, Milán, Mondadori, 2020, ISBN 978-88-047-2899-3.

 Teatro 

 Stadelmann, Milán, Garzanti, 1988. ISBN 88-11-67240-6.
 Le voci, Roma, Edizioni dell'Elefante, 1994; Genova, Il Melangolo, 1995, ISBN 978-88-701-8288-0.
 La mostra, Collana elefanti, Milán, Garzanti, 2001.
 Lei dunque capirà, Milán, Garzanti, 2006, ISBN 88-11-59789-7.
 Teatro: Stadelmann · Le Voci · Essere già stati · La mostra · Lei dunque capirà, Prefazione di Guido Davico Bonino, Collana Novecento, Milán, Garzanti, 2010, ISBN 978-88-116-9714-5.

 Epistolarios e conversas 

 C. Magris-Stefano Levi Della Torre, Democrazia, legge e coscienza, Genova, Codice, 2010, ISBN 978-88-757-8159-0.
 La Letteratura è la mia vendetta, con Mario Vargas Llosa, Collana Libellule, Milán, Mondadori, 2012, ISBN 978-88-04-62535-3.
 Ti devo tanto di ciò che sono. Carteggio con Biagio Marin, a cura di Renzo Sanson, Collana Saggi, Milán, Garzanti, 2014, ISBN 978-88-11-68758-0.
 Marco Alloni intervista Claudio Magris, Comportati come se fossi felice, Wingsbert House, 2015, ISBN 978-88-99276-30-0.
 C. Magris-Paolo Di Paolo, Inventarsi una vita. Un dialogo, Collana Le Onde, Milán, La nave di Teseo, 2022, ISBN 978-88-346-0810-4.

 Obra completa 

 Opere (volume I: dal 1963 al 1995), edición de Ernestina Pellegrini, con estudo de Maria Fancelli, Collezione I Meridiani, Milán, Mondadori, 2012, ISBN 978-88-04-61394-7.
 Opere (volume II: dal 1997 al 2019), edición de E. Pellegrini, Collezione I Meridiani, Milán, Mondadori, 2021, ISBN 978-88-047-3023-1.

 Traducións 

 Franz Grillparzer, Medea, a cura di Maddalena Longo, Collana Letteratura universale, Venezia, Marsilio, 1982.
 Arthur Schnitzler, Le sorelle ovvero Casanova a Spa, Collezione Scrittori tradotti da scrittori, Torino, Einaudi, 1988.
 Georg Büchner, Woyzeck, a cura di Hermann Dorowin, Collana Letteratura universale, Venezia, Marsilio, 2001, ISBN 978-88-317-7298-3.
 Traduzioni teatrali, Collezione I Libri della Spiga, Milán, Garzanti, 2022, ISBN 978-88-110-0012-9.

 Repercusión 
miniatura| Entrada á exposición La Trieste de Magris, realizada no CCCB durante 2011.
Os seus estudos contribuíron a difundir no seu país natal o coñecemento da cultura centroeuropea. Dos seus relatos, moitas veces de factura mixta e indefinida entre o ton narrativo, o ensaístico e o do caderno de viaxe, destacan: Illàlacions al oorredo d'un saber (1984), El Danubi (1986), considerado a súa obra mestra; Outro mar (1991), Microcosmos (1997) e Blind (2005). Varias das súas obras deron a coñecer a cidade de Trieste e os seus arredores. De feito, no 2011 celebrouse no Centro de Cultura Contemporánea de Barcelona unha exposición chamada La Trieste de Magris. Uns anos antes (2006), Magris estivera na Universidade de Girona nunha conferencia sobre a súa obra; as intervencións foron recollidas no volume Claudio Magris. Els llocs de l'escriptura (Barcelona, Edicions de 1984, 2008). Como ensaísta e gran lector, interesouse, entre outros, pola obra de Joseph Roth, Robert Musil, ETA Hoffmann, Henrik Ibsen, Italo Svevo, Hermann Hesse ou Jorge Luis Borges.

 Premios e recoñecementos 
miniatura| Magris recibiu o Premio da Paz en Frankfurt en 2009
Ademais do Premio Strega (1997), o máis importante das letras italianas, e do Premio Erasmus de Holanda (2001), obtivo o premio xornalístico Xoán Carlos I polo seu artigo "O titiriteiro de Madrid", publicado no Corriere della Sera. Foi nomeado Cavaliere di Gran Croce Ordine a la Merit of the Italian Republic (2002). Tamén obtivo a medalla de ouro do Círculo de Belas Artes de Madrid (2003) e foi galardoado co Premio Príncipe de Asturias das Letras en 2004, por considerar que "Claudio Magris é a plasmación na súa escrita da mellor tradición humanista e representante do plural e da imaxe da literatura europea a principios do século XXI. Unha Europa diversa e sen fronteiras, solidaria e afeccionada ao diálogo cultural. Nos seus libros amosa, cunha potente voz narrativa, espazos que conforman un territorio de liberdade, e neles toma forma unha morriña: a da unidade europea na súa diversidade histórica. . Doutor honoris causa pola Universidade Complutense de Madrid, en 2009 foi galardoado co Premio da Paz do Comercio do Libro Alemán.

 1987 – Premio Feltrinelli dell'Accademia Nazionale dei Lincei.
 2003 – Premio E.T.I. Gli Olimpici del Teatro Migliorpor La mostra
 2005 – Premio di Stato austríaco pola literatura europea
 2008 – Premio Chatwin
 2009 – Premio europeo Charles Veillon
 2016 – TAOBUK AWARD for Literaly Excellance
 2016 – Premio Franz Kafka

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 





 Ligazóns externas 
 Reportaxe audiovisual sobre a exposición Claudio Magris no CCCB

Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade Complutense de Madrid
Categoría:Alumnos da Universidade de Turín
Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade de Barcelona
Categoría:Tradutores de Italia
Categoría:Premios Princesa de Asturias das Letras
Categoría:Nados en 1939