Arenaria (ave)

Arenaria é un xénero de aves da familia dos escolopácidos, integrado por só dúas especies, que son coñecidas vulgarmente co nome de virapedras.Conde Teira, M. A. (1999): "Nomes galegos para as aves ibéricas: lista completa e comentada". Chioglossa 1: 121-138. Consultada o 5 de setembro de 2022.

Son limícolas estreitamente relacionadas coas especies do xénero Calidris, polo que algús autores considáranas membros da tribo dos calidriinos.Thomas, Gavin H.; Wills, Matthew A. & Székely, Tamás (2004): "A supertree approach to shorebird phylogeny". BMC Evolutionary Biology 4: 28. (Texto completo). 

 Taxonomía 
 Descrición 
O xénero foi descrito en 1760 polo  zoólogo e filósofo francés Mathurin Jacques Brisson,Arenaria Brisson, 1760 no GBIF. Consultado o 5 de setembro de 2022.Arenaria Brisson, 1760 na BioLib. Consultada o 5 de setembro de 2022.Arenaria Brisson, 1760 no WoRMS. Consultado o 5 de setembro de 2022. no traballo:
 Brisson, M.-J.; Dwight, J.; Laetvaerennydt; Martinet, F. N.; Tucker, M. B.; Vaernewyck. (1760): Ornithologie, ou, Méthode contenant la division des oiseaux en ordres, sections, genres, especes & leurs variétés : a laquelle on a joint une description exacte de chaque espece, avec les citations des auteurs qui en ont traité, les noms quils leur ont donnés, ceux que leur ont donnés les différentes nations, & les noms vulgaires. 6: 1-543, pls: I-VI.

 Etimoloxía 
o nome científico Arenaria Brisson tirouno do adxectivo latino arēnārius, -a, -um, "que vive na area", derivado de  arēna, -æ, "area"".Jobling, James A (2010): The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4, páxina 54.

 Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero coñeceuise tamén polos sinónimos:
Arenarius Dumont, 1805
Morinella Meyer & Wolf, 1810
Strepsialis Hay, 1841
Strepsilas Illiger, 1811
Strepsilus Nuttall, 1834
Cinclus Merrem, 1804
Cinclus Möhring, 1758 

 Especies 
No xénero recoñécense as seguintes dúas especies:
 Arenaria interpres (Linnaeus, 1758)
 Arenaria melanocephala (Vigors, 1829)

 Características 
miniatura|260px|Arenaria interpres en plumaxe invernal
miniatura|260px|A. melanocephala en plumaxe invernal

Ambas as especies son limícolas de tamaño mediano. A súa lonxitude adoita estar entre os 20 e os 25 cm, cunha envergadura alar entre os 50 e os 60 cm, e unha masa corporal entre os 110 e os 130 g. Comparadas con outras limícolas, a súa constitución é rexa, e con picos curtos, lixeiramente revirados, en forma de cuña. O seu forte pescozo e os seus picos potentes e lixeiramente revirados están adaptados á súa técnica de alimentación.Svensson, Lars et al (2010): Collins Bird Guide 2nd ed. New York: HareprCollins. ISBN 978-0-0072-6814-6.

 Costumes 
Son estritamente costeiros, e prefiren as praias pedregosas ás de area, e adoitan compartir espazo na praia con outras especies de limícolas, como o pilro escuro. Como o seu nome vulgar indica, estas especies viran pedras, algas e elementos similares en busca de presas, diversos invertebrados que baixo estes elementos se ocultan e que constitúen o seu principal alimento, dieta que complementan con peixes en descomposición. Ao alimentarse, poden facelo de maneira illada, en grupos pequenos, ou incluso en grandes bandadas; nesta última agrupación é a maneira en que realizan as migracións.

Reprodúcense no alto Ártico, e son migratorios.

Constrúen niños solitarios cerca da costa. Esconden o niño entre a vexetación. As femias poñen ovos de co verdecente con manchas apardazadas, que son chocados por ambos os proxenitores. Os ovos eclosionan despois de 22 a 24 días.

O seu aspecto en voo é rechamante, con manchas brancas no dorso, ás e cola.

 Distribución 
Habitan en praias mariñas de todo o mundo, aínda que nidifican só nas rexións árticas.Clements, J. F., T. S. Schulenberg, M. J. Iliff, B. L. Sullivan & C. L. Wood. (2011): The Clements checklist of birds of the world: Version 6.6. Consultada o 7 de setembro de 2022.

Nidifican entre maio e principios de agosto en rexións árticas de Alasca, Canadá, Groenlandia, Islandia, o norte da Europa continental e Asia. No inverno migran cara ao sur en busca de climas máis adecuados, chegando até a costa pacífica de Estados Unidos, no caso de Arenaria melanocephala, e nas costas de África, Asia, Europa, Oceanía, Suramérica (até o arquipélago da Terra do Fogo). Unha parte da poboación que chega ao hemisferio sur non regresa ao norte ao chegar o outono austral, pasando todo o inverno nas mesmas praias onde invernan, e cambiando a súa plumaxe pola reprodutora, aínda que non manifestan actitudes de nidificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Caradriformes
 Escolopácidos

Categoría:Escolopácidos