Pedro de Freitas Branco

Pedro de Freitas Branco, nado en Lisboa en 1896 e finado ibídem en 1963 foi un director e compositor portugués.

 Traxectoria 

 Vida e carreira 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/Affiche_de_la_premi%C3%A8re_audition_du_Concerto_en_sol_de_Maurice_Ravel.jpg/280px-Affiche_de_la_premi%C3%A8re_audition_du_Concerto_en_sol_de_Maurice_Ravel.jpg|alt=Handbill for concert giving details of venue, performers and programme|miniatura
Branco naceu en Lisboa, e estudou música con Tomás Vaz de Borba e Luís de Freitas Branco (o seu irmán máis vello)."Obituary", The Times, 26 March 1963, p. 14 Fundou a Compañía de Ópera Portuguesa en 1926, e dirixiu a orquestra sinfónica estatal desde 1934.Kennedy, Michael, and Joyce Bourne Kennedy "Freitas Branco, Pedro de",The Concise Oxford Dictionary of Music, Oxford University Press, 2007. Consultado o 20 de xuño de 2020 

Branco fixo o seu debut en París en 1932 nun concerto de música de Maurice Ravel na Salle Pleyel dirixindo Daphnis et Chloé, Pavane pour une infante defunte, Rapsodie espagnole, La valse e Boléro. Nese mesmo concerto Ravel dirixiu a estrea do seu Concerto para piano en sol maior.

Na década de 1940 Branco era considerado o director principal de Lisboa."Music in the Peninsula", The Times, 9 de xaneiro de 1942, p. 6 En 1943 dirixiu na Bienal de Venecia. Dirixiu como convidado noutros países europeos, como Francia, Alemaña, España e Gran Bretaña.

 Pasamento 
Branco morreu en Lisboa en 1963, aos 66 anos.

 Valoracións 

Segundo algúns, non era un director especialmente bo,Nichols, p. 92 e cando o concerto con Maurice Ravel foi gravado pouco despois da estrea, o seu nome apareceu como director na etiqueta do disco e nos anuncios, pero de feito Branco dirixiu a orquestra baixo a supervisión de Ravel nas sesións de gravación.Orenstein, p. 536

A cantante Astra Desmond eloxiou a Branco "a súa magnífica musicalidade, a súa inmersión no espírito e no estilo de calquera compositor que toque, o seu entusiasmo sen límites e o seu completo abnegación". The Times observou que estaba no seu mellor momento en "música de gran brillo textual, especialmente na obra de Berlioz, Stravinsky e Richard Strauss"."Obituary", The Times, 26 March 1963, p. 14

 Gravacións 
As gravacións realizadas por Branco inclúen:

 Beethoven – Concerto para violín (David Oistrakh, solista)
 Falla – El amor brujo
 Falla – El retablo de maese Pedro
 Falla – El sombrero de tres picos, Suite núm. 2
 Hindemith – Overture Neues vom Tage
 Ravel – Alborada del gracioso
 Ravel – Boléro
 Ravel – La valse
 Ravel – Pavane pour un infante defunte
 Ravel – Concerto para piano en sol maior ( Marguerite Long, solista)
 Ravel – Valses nobles et sentimentales
 Roussel – Suite en F
 Schumann - Sinfonía nº 2
 Stravinsky - A consagración da primavera
 Tchaikovsky – Concerto para violín (David Oistrakh, solista)
 Vaughan Williams – Sinfonía no 9
 Weber – Overture Der Freischütz

 Fonte: WorldCat . 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




Categoría:Finados en 1963
Categoría:Nados en 1896
Categoría:Directores de orquestra