Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional

A Rede Ferroviaria Transeuropea Convencional, xunto coa Rede Ferroviaria Transeuropea de Alta Velocidade, conforman a Rede Ferroviaria Transeuropea, que á súa vez é unha das varias redes transeuropeas de transporte da Unión Europea (TEN-T). Foi definido pola Directiva 2001/16/CE do Consello Directive 2001/16/EC of the European Parliament and of the Council of 19 March 2001 on the interoperability of the trans-European conventional rail system do 19 de marzo de 2001.

O obxectivo desta Directiva da UE é conseguir a interoperabilidade da rede ferroviaria convencional europea nas distintas fases do seu deseño, construción e explotación.

A rede defínese como un sistema formado por un conxunto de infraestruturas, instalacións fixas, equipamentos loxísticos e material rodante.

 Subdivisións 
Por definición da decisión da CE, a rede ferroviaria convencional pódese subdividir nas seguintes categorías:

 liñas destinadas a servizos de viaxeiros
 liñas destinadas a tráfico mixto (pasaxeiros e mercadorías)
 liñas especialmente deseñadas ou actualizadas para servizos de carga
 centros de pasaxeiros
 centros de carga, incluíndo terminais intermodais
 liñas que conectan os compoñentes mencionados anteriormente

Esta infraestrutura inclúe sistemas de xestión de tráfico, seguimento e navegación.

O material rodante poderá comprender todo o material que poida circular pola totalidade ou parte da rede ferroviaria transeuropea convencional.

 Corredores 
A UE decidiu nove "corredores da rede central" no marco da RTE-T (TEN-T en inglés), que son: Infrastructure - TEN-T - Connecting Europe

 Corredor escandinavo-mediterráneo : Hamina-Helsinqui-Turku, Estocolmo/Oslo-Copenhague/Rostock-Hamburgo/Berlín-Kassel/Leipzig-Núremberg-Regensburg-Múnic-Innsbruck-Verona-Florencia-Roma-Nápoles-Messina/Bari-Palermo/ Tarento-Valeta
 Corredor Mar do Norte-Báltico: Róterdam-Ámsterdam/Bruxelas-Hannover-Berlín-Varsovia-Kaunas-Riga-Tallin
 Corredor Mar do Norte-Mediterráneo: Cork-Dublín-Belfast, Glasgow/Edimburgo/Holyhead-Manchester-Birmingham-Londres-Bruxelas-Luxemburgo-Estrasburgo/Nancy-Lión-Marsella/Montpellier
 Corredor Báltico-Adriático: Gdańsk/Szczecin-Varsovia/Poznań-Łódź/Wrocław-Katowice-Ostrava-Brno/Bratislava-Viena-Ljubljana/Udine-Venecia-Boloña-Rávena
 Corredor Oriente/Mediterráneo Oriental: Hamburgo/Bremen/Rostock-Hannover-Leipzig/Berlín-Dresde-Praga-Viena/Bratislava-Budapest-Timișoara-Sofía-Burgas/Atenas-Patras/Limassol-Nicosia
 Corredor Rin-Alpino: Ámsterdam/Rotterdam/Ostende-Düsseldorf/Bruxelas-Colonia-Frankfurt-Basilea-Berna-Novara/Milán-Xénova
 Corredor Atlántico: Lisboa/Porto/Alxeciras-Salamanca/Madrid-San Sebastián-Bordeos-París-Le Havre/Mannheim/Estrasburgo
 Corredor Rin-Danubio: Estrasburgo-Frankfurt-Praga-Kosice/Estrasburgo-Stuttgart-Múnic-Viena-Bratislava-Budapest-Timișoara-Bucarest-Costanța
 Corredor Mediterráneo: Alxeciras–Sevilla/Málaga–Madrid/Valencia–Barcelona–Montpellier–Lión–Turín–Milán–Venecia–Ljubljana–Zagreb–Budapest

As rutas indicadas son aproximadas e hai ramais en varias delas.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Renfe AVE
 Alta velocidade en Europa
 Primeiro paquete ferroviario e segundo paquete ferroviario, lexislación comunitaria relacionada

Categoría:Transporte
Categoría:Ferrocarril
Categoría:Unión Europea