Scolopax minor

Scolopax minor é unha especie de ave da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, e subfamilia dos escolopacios, unha das integradas no xénero Scolopax. 

 Taxonomía 
 Descrición 
A especie foi descrita en 1789 polo naturalista alemán Johann Friedrich Gmelin.Scolopax minor Gmelin, 1789 no WoRMS. Consultado o 15 de setembro de 2022.Scolopax minor Gmelin, 1789 no GBIF. Consultado o 15 de setembro de 2022.Scolopax minor J. F. Gmelin, 1789 na BioLib. Consultada o 15 de setembro de 2022.

 Etimoloxías 
Para a do xénero, ver Scolopax.

O epíteto específico, minor, esta tirado do adxectivo latino minor, -ōris, "menor", "máis pequeno".

 Sinónimos 
Ademais de polo seu nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos:
Philohela minor (Gmelin, 1789)
Rusticola minor   

 Hábitat e distribución 
Scolopax minor habita en áreas boscosas e mixtas forestal-agrícola-urbanas ao leste do Meridiano 98. Véronse espécimes até, polo norte, en Manitoba, e polo leste até o Labrador e Terra Nova.

No inverno migran cara ao sur, até os Estados da costa do golfo de México.

 Características 
miniatura|150px|esquerda|Dous espécimes en Rhode Island

Esta especie norteamericana ten un corpo repoludo, as patas curtas, a cabeza grande e arredondada e un pico prénsil, longo e recto. Os adultos miden de 25 a 30 cm de longo e pesan de 140 a 230 g.Smith, Christopher (2000): Field Guide to Upland Birds and Waterfowl. Wilderness Adventures Press. ISBN 1-8851-0620-3, pp. 28–29.

As femias son considerabelmente máis grandes que os machos.Keppie, D. M. & R. M. Whiting, Jr. (1994): "American Woodcock (Scolopax minor)" en The Birds of North America. Nº 100. A. Poole and F. Gill, Eds. Philadelphia: The Academy of Natural Sciences; Washington, D.C.: The American Ornithologists' Union.

O pico ten unha lonxitude de 6,4 a 7,0 cm.Sheldon, William G. (1971): Book of the American Woodcock. University of Massachusetts.

A envergadura alar oscila entre os 42 e os 48 cm."American Woodcock Identification, All About Birds, Cornell Lab of Ornithology". En allaboutbirds.org.

 Estado de conservación 
Esta especie ten unha área de distribución extremadamente grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tamaño da área de distribución. A pesar de que a tendencia da poboación parece ser decrecente, non se cre que o descenso sexa o suficientemente rápido como para achegarse aos limiares de vulnerábel baixo o criterio de tendencia da poboación (descenso > 30 % en dez anos ou tres xeracións). O tamaño da poboación é moi grande e, polo tanto, non se aproxima aos limiares de vulnerábel segundo o criterio de tamaño da poboación (<10.000 individuos maduros cun descenso continuo estimado en >10% en dez anos ou tres xeracións) . Por estes motivos a especie é avaliada pola Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais como LC (pouco preocupante).

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
 Harrison, Colin J. O. (1991): Encyclopaedia of Animals: Birds. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

 Outros artigos 
Caradriformes
Escolopácidos
Escolopacios 
Scolopax

 Ligazóns externas 
 American Woodcock en Cornell Lab of Ornithology.
 Robert Winkler: Rite of Spring. The phenomenal courtship flight of the American woodcock .
 American Woodcock Conservation Plan. A Summary of and Recommendations for Woodcock Conservation in North America.

Categoría:Escolopácidos
Categoría:Animais descritos en 1789
Categoría:Aves de América do Norte