Solresol

O solresol é unha lingua artificial deseñada polo francés François Sudre a partir de 1827. O solresol alcanzou unha breve popularidade, alcanzando o seu punto máximo coa publicación Grammaire du Solrésol de Boleslas Gajewski en 1902. Está baseada en notas musicais, polo que pode asubiar ou tocar un instrumento musical. así como falar. Ten só sete unidades mínimas: as sete notas básicas. Esta escaseza de fonemas, non obstante, supón unha gran versatilidade á hora de transmitir a lingua por medios distintos ao convencional. Así, por exemplo, o solresol pódese escribir de varias maneiras seguindo codificacións establecidas: nun pentagrama, cos números do 1 ao 7, coas iniciais das notas (d, r, m, f, so, l, s). , cun alfabeto estenográfico de sete figuras sinxelas, coas sete cores do arco da vella. Pódense utilizar outros sistemas non gráficos, como xestos e códigos de pulsación, por exemplo.

Do mesmo xeito que con linguas como o ro, as palabras divídense en categorías de significado, en función da primeira sílaba ou nota musical. As palabras que comezan por 'sol' teñen significados relacionados coas artes e as ciencias; os que comezan por 'solsol', enfermidade e medicina (por exemplo solresol é "lingua", mentres que solsolredo é "xaqueca").

Unha característica única de solresol é que algúns antónimos obtéñense dicindo as sílabas, ou notas, ao revés. Así, fala significa "bo" ou "sabrosa", mentres que lafa significa "malo".

Despois dun éxito relativamente breve, caeu no esquecemento ante linguas máis exitosas como o esperanto. A pesar diso, aínda hai unha pequena comunidade de entusiastas do solresol espallados polo mundo, e mellor quen de comunicarse entre eles a través de Internet que nunca.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Wiki en solresol 
 Gramática do solresol de Boleslas Gajewski

Categoría:Linguas artificiais