Zwinger

Un zwinger (en alemán Zwinger, con maiúscula, pronunciado [ˈtsvɪŋɐ]: "recinto de animais", "canil"Piper, Otto: Burgenkunde. Bauwesen und Geschichte der Burgen. Würzburg 1995, S. 684.) é unha zona aberta entre dúas murallas defensivas utilizadas para a defensa.Otto Piper, Burgenkunde. Bauwesen und Geschichte der Burgen. Würzburg: 1995. Os zwingers foron construídos na Idade Media e principios da Idade Moderna para reforzar os castelos e as murallas da cidade.

 Castelos 
O zwinger enfróntase ao muro cortina dun castelo e está pechado no lado exterior por un segundo muro inferior, que se coñece como zwingermauer ("muro do zwinger", o muro circundante chámase ringmauer, "enceite" noutras linguas como portugués, francés ou inglés ). Se os atacantes lograsen superar este muro inferior, estarían rodeados polo zwinger e acabarían sendo brancos fáciles para os defensores do muro principal, complicando o asalto. 

En Europa Central, a maioría dos zwingers foron construídos para reforzar as antigas murallas do castelo.

 Cidades 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Minneburg-grundriss.gif/220px-Minneburg-grundriss.gif|miniatura| Distribución do Minneburg de Odenwald . Pódense ver os dous zwingers.|esquerda
O zwinger diante da porta dunha cidade é unha zona fortificada entre a porta principal e a porta exterior nun sistema de entrada da cidade medieval . As portas da cidade adoitaban construírse en forma de torre, cunha segunda, e ás veces até unha terceira porta diante dela (os chamados sistemas de portas dobres ou triplas). 

Diante das murallas da cidade, na zona das portas, adoitaba haber unha segunda muralla na que se atopaba a porta exterior. Un inimigo que atravesase a porta exterior e entrase no zwinger atoparíase nunha zona pechada con moi pouco espazo para explotar o seu éxito inicial. Pola contra, os defensores que se retiraran ás murallas principais da cidade podían enfrontarse facilmente ao inimigo debaixo deles no "campo de exterminio" do zwinger.

A barbacana baséase nun concepto similar ao zwinger da porta de entrada. Está situada fronte á muralla principal pero separada dela por un foxo adicional.

Exemplos impresionantes foron construídos no período husita, arredor de 1420-1430, que estaban destinados principalmente á protección contra as primeiras armas de fogo.

A área aberta do zwinger utilizábase en tempo de paz principalmente para albergar o gando ou como xardín. Cando a súa función defensiva se fixo superflua, os celeiros, cortes e almacéns foron en moitos casos erixidos nos zwingers.

O zwinger de Dresde herdou o seu nome do antigo zwinger fronte á Porta da Coroa (Kronen-tor) no muro exterior da fortaleza. Non obstante, nunca foi pensado como unha fortificación, senón que foi concibido como o patio exterior dun novo schloß .

 Desenvolvemento 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ec/Theodosianische_Landmauer_in_Istanbul.jpg/220px-Theodosianische_Landmauer_in_Istanbul.jpg|miniatura| Murallas Teodosianas, en Istanbul, pódese ver o muro inferior fronte ao principal que delimita o zwinger.|esquerda
O desenvolvemento do zwinger non foi investigado a fondo até a data. No século V d.C un zwinger totalmente desenvolvido xa fora construído fronte ás murallas de Teodosia de Constantinopla no 300 a.C.

Así mesmo, nas primeiras fortificacións da Alta Idade Media pódese apreciar unha sucesión de muros defensivos. Especialmente durante a época das invasións húngaras, os castelos defensivos estaban protexidos por bermas e muros exteriores para evitar os ataques da cabalería dos magiares. Estes non eran zwingers en sentido estrito, xa que un foso intermedio a miúdo separaba as liñas de defensa. Tal foso tamén é frecuentemente parte dos zwingers da Idade Media.

As obras exteriores do castelo dos Habsburgo (Argovia) ou do castelo Alt-Bolanden (Renania-Palatinado), que datan de finais do século X e principios do XI, foron ás veces considerados primeiros zwingers. Porén, estes elementos de fortificación non teñen sucesores directos.

En Europa Central, os zwingers reapareceron por primeira vez na primeira metade do século XIII fronte aos muros circulares de pequenas fortificacións. A finais dese século, a capacidade defensiva dos castelos melloraba con moita máis frecuencia deste xeito, como no castelo de Gnandstein en Saxonia, no castelo de Landsberg e en Andlau en Alsacia. No sur de Francia construíuse un zwinger nas fortificacións moi restauradas da cidade de Carcasona. Inicialmente, o muro Zwinger estaba moi preto do muro principal.

No século XIV, as primeiras armas de fogo motivaron un maior número de deseños deste tipo. Construíronse innumerables exemplos, especialmente durante os séculos XV e XVI. En Franconia, as fortificacións das cidades baixomedievais sobreviviron en gran parte. En Núremberg, construíuse un zwinger baixo fronte á antiga muralla circular. A principios do século XV, Múnic fortificouse cun novo anel dobre de murallas, como se mostra no Liber chronicarum. Ao conectar o anel interior e o exterior -especificamente as torres de vixía interior e exterior (ou inferior)- con murallas, foi posible rodear o lugar no seu conxunto cunha sucesión de segmentos zwinger.ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f6/Aerial_image_of_the_Coburg_Fortress.jpg/220px-Aerial_image_of_the_Coburg_Fortress.jpg|miniatura| Zwinger arredor da fortaleza de Coburgo, reforzada con bastións na era moderna .|esquerdaOs primeiros zwingers da Alta Idade Media non estaban normalmente protexidos por torres. As fortificacións de artillaría baixomedieval, pola contra, estaban defendidas por numerosas torres flanqueantes e ás veces tamén torres de batería ou rondelas .

Os zwingers dun grupo de castelos na Haßberge de Franconia datan do período husita. Como noutros lugares, os señores territoriais estaban reaccionando ante a grave ameaza dos rebeldes da veciña Bohemia. Estes zwingers dos castelos de Altenstein, Rauheneck e Schmachtenberg foron ben conservados. No castelo de Rauheneck, as defensas foron reforzadas aínda máis por dous Verdescas . Estas características, así como a forca (kampfhäuser), tamén se poden ver como parte doutros zwingers.

As adicións do período husita a moitos castelos en rexións en perigo de extinción pódense remontar a miúdo a innovacións que foran desenvolvidas polos propios husitas. Un bo exemplo son as fortificacións da cidade de Tábor, no sur de Bohemia. Partes do zwinger diante da porta principal sobreviviron até os nosos días.

En xeral, os muros zwinger eran notablemente máis baixos e menos grosos que os muros das murallas interiores. Moitas veces só se erguía un parapeto arredor do previsto "campo de exterminio" dos Zwinger. Ás veces construíuse unha pasarela cuberta ou aberta no interior da muralla, como no castelo de Trausnitz en Landshut. Mesmo se poden ver pasarelas subterráneas con troneiras para armas de fogo, por exemplo no castelo de Hochhaus preto de Nördlingen.

Os muros Zwinger poderían rodear completamente unha fortificación ou só unha sección particularmente vulnerable. A miúdo hai un foxo fronte a eles, este muro nese caso fai de muro do foxo. Nos castelos de ladeira, o muro zwinger adoitaba construírse moi alto para proporcionar estabilidade estática a todo o sitio.

Pequenas poternas ocultas moitas veces permitían o combate directo co inimigo na zona do foso. A zona zwinger era normalmente accesible desde estas saídas.

 Zwingers da Alta Idade Media en Terra Santa 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b9/Krak_des_chevaliers_-_artist_rendering.jpg/220px-Krak_des_chevaliers_-_artist_rendering.jpg|miniatura| Krak des Chevaliers.
O Krak des Chevaliers da Orde de Malta clasifícase xeralmente como un castelo cruzado. Pouco antes de 1170 construíuse o primeiro, pequeno zwinger arredor do recinto interior. Este zwinger sorprendentemente temperán foi substituído a mediados do século XIII pola fortificación exterior actual. Este zwinger é tamén un dos exemplos máis antigos deste tipo. Unha inscrición nun edificio rexistra que o gobernador do castelo, Nicolas Lorgne, fixo construír unha barbacana, case seguramente unha referencia ao zwinger . Esta fonte permítenos datar o segundo Krak zwinger ao redor de 1250. O zwinger do Krak des Chevaliers foi ampliado ao redor de 1270. A pesar deste reforzo, os musulmáns do sultán Baibars lograron capturar o forte en 1271, despois dun asedio de catro semanas.

Outros grandes castelos cruzados tamén estaban rodeados de grandes sistemas zwinger . O muro de recinto exterior do castelo de Tartus ( Siria ) podería terse construído ao mesmo tempo que o Krak zwinger, é dicir, a mediados do século XIII. Pouco antes de 1168, os Cabaleiros Hospitalarios comezaron a remodelar o castelo de Belvoir no actual Israel . A fortificación exterior, as súas torres de esquina actúan como "un gran zwinger para a estrutura", en palabras de Georg Ulrich Großmann.

 Dobres muros concéntricos do século XIII en Gales 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/84/Beaumaris_aerial.jpg/220px-Beaumaris_aerial.jpg|miniatura| Castelo de Beaumaris, en Gales.
Os castelos galeses de Harlech e Beaumaris (iniciados en 1295 e nunca rematados) teñen unha dobre muralla defensiva, cuxo muro exterior rodea concéntricamente o interior durante unha curta distancia. O muro exterior de Beaumaris, coas súas torres redondas, ten un tamaño especialmente grande, comparable ao do Krak des Chevaliers.

 Exemplos 

 Fortificacións urbanas 

 Amberg
 Aschersleben
 Carcasona
 Buxtehude
 Delitzsch
 Dinkelsbühl
 Ingelheim
 Jihlava
 Jüterbog
 Neubrandenburg
 Nordlingen
 Nuremberg
 Templin
 Varsovia
 Wolframs-Eschenbach

 Castelos 
ligazón=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e0/Skizze_Burg_Loewenstein_Rekonstruktion.png/220px-Skizze_Burg_Loewenstein_Rekonstruktion.png|miniatura| Disposición do Castelo de Löwenstein, os distintos zwingers pódense apreciar.

 Castelo de Altenstein (Haßberge)
 Castelo de Burghausen (Alta Baviera)
 Giechburg (Alta Franconia)
 Castelo de Guttenberg (Neckar-Odenwald)
 Castelo de Hohenurach (Xura Suabia)
 Castelo de Hornberg (Neckar-Odenwald)
 Castelo de Löwenstein (Suabia - Franconia)
 Minneburg (Odenwald)
 Castelo de Nürburg (Eifel)
 Fortaleza de Otzberg
 Castelo de Rauheneck (Ebern)
 Castelo de Turaida 
 Torre de Londres

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Thomas Biller, Die Adelsburg in Deutschland. Entstehung, Form und Bedeutung. Múnic: Deutscher Kunstverlag, 1993 .  .
 Horst Wolfgang Böhme, Burgen en Mitteleuropa. Ein Handbuch. Vol. 1: Bauformen und Entwicklung . Herausgegeben von der Deutschen Castlesvereinigung e. V. Theiss. Stuttgart : 1999 .  .
 Horst Wolfgang Böhme, Reinhard Friedrich, Barbara Schock-Werner (ed. ), Wörterbuch der Burgen, Schlösser und Festungen . Stuttgart : Reclamación, 2004 .  .
 Georg Ulrich Großmann, Burgen in Europa . Regensburg : Schnell & Steiner, 2005 .  .
 Michael Losse, Kleine Castleskunde. Euskirchen: Regionalia, 2011.  .

Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas
Categoría:Elementos da arquitectura militar