Thinocorus

Thinocorus é un xénero  de aves da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, un dos dous integrados na familia dos tinocóridos.

Trátase de pequenos limícolas gregarios que se adaptaron a unha dieta herbívora.

 Taxonomía 
 Descrición 
O xénero foi descrito en 1829 polo médico, botánico, zoólogo, anatomista, explorador e entomólogo, do grupo dos alemáns do Báltico do Imperio Ruso, Johann Friedrich von Eschscholtz.Thinocorus Eschscholtz, 1829 na BioLib. Consultada o 12 de setembro de 2022.Thinocorus Eschscholtz, 1829 no GBIF. Consultado o 12 de setembro de 2022.

 Etimoloxía 
O nome científico Thinocorus está formado pola unión dos elementos Thin- e -corus (cun -o- epentético parta facilitar a pronuncia). O primeiro está tomado do grego antigo θιν-, thin-, "esta beira", "banco de area", e o latín vulgar -corus, derivado irregular do grego antigo κόρυς kórys "helmo", "casco", "cabeza".Thinocorus no Merriam-Webster Dictionary.

 Especies 
O xénero comprende tan só dúas especies, propias de Suramérica:

 Imaxe  Nome científico  Distribución120px   Thinocorus orbignyanus  Arxentina, Bolivia, Chile e Perú.120px  Thinocorus rumicivorus  Arxentina, Bolivia, Chile e Perú.

 Distribución e hábitat 
As súas dúas especies teñen unha distribución suramericana, nas rexións andina e patagoa.Fjeldså, J. (1996): "Family Thinocoridae (Seedsnipes)" en del Hoyo, J.; Elliot, A. & Sargatal, J., eds. Handbook of the Birds of the World. Volume 3: Hoatzin to Auks. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 84-8733-420-2. 

Habitan nunha variedade de ambientes, incluíndo prados, estepas herbáceas, desertos semiáridos e hábitats alpinos.

 Características 
A dúas especies son pequenos limícolas gregarios que se adaptaron a unha dieta herbívora.

Teñen cabezas pequenas e picos curtos. Aínda que son herbívoros as sementes non son unha parte importante da súa dieta. Porén, sábese que a especie Thinocorus rumicivorus se alimenta dos pétalos carnosos das flores de Calceolaria uniflora, unha especie da familia das escrofulariáceas. No proceso de alimentárense destes apéndices, ricos en azucre, contribúen á polinización das flores.Sérsic, A. N. & Cocucci, A. A. (1996): "A Remarkable Case of Ornithophily in Calceolaria: Food Bodies as Rewards for a Non-nectarivorous Bird". Botanica Acta 109 (2): 172–176. 

Teñen unha aparencia semellante á do paspallás e ás perdices, pero teñen as ás máis longas. O seu tamaño vai desde o dun pardal común até o dunha becacina cabra. Teñen as patas curtas, pero cos dedos longos. A cor da súa plumaxe é xeralmente críptica. Hai certo dimorfismo sexual na plumaxe das especies de Thinocorus: os machos teñen a cara, o pescozo e o peito grises.

As femias poñen 2 ou 3 ovos nun niño consistente nun oco pouco profundo escavado no chan.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
 Harrison, Colin J. O. (1991): Encyclopaedia of Animals: Birds. Londres, Reino Unido: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.

 Outros artigos 
Caradriformes
Escolopacios
Tinocóridos

Categoría:Carádridos