Ihya’ Ulum al-Din

O renacemento das ciencias relixiosas; en árabe, احياء علوم الدين‎‎, transliterado: Iḥyā′ 'Ulūm al-Dīn') é un libro do século XI escrito polo teólogo persa Abū Ḥāmid Muḥammad ibn Muḥammad al-Ghazali. O libro foi escrito en árabe e baséase na experiencia relixiosa persoal do autor. Considérase unha das súas obras principais, e tamén unha introdución clásica ao camiño do piadoso musulmán cara a Deus.Watt, Montgomery. "Ghazali, /Abu /Hamed /Mohammad, ii, iii." Encyclopedia Iranica. 1-12. Print. Orixinalmente abrangue máis de 40 volumes, aborda os principios e prácticas do islam e demostra como estes poden ser a base dun pensamento relixioso, mantendo así os máis altos niveis de sufismo. O libro Kimiyā al-Sa'ādat (A alquimia da felicidade) é erroneamente considerado por algúns como unha reescritura desta obra. Kimyā al-Sa'ādat é máis breve que isto, pero Ghazali dixo que escribiu O renacemento das ciencias relixiosas para reflectir a natureza destas últimas, así como outros escritos teolóxicos.Netton, Ian R. "(Untitled)." Rev. of The Alchemy of Happiness Translated by Claud Field. Journal of the Royal Asiatic Society, Apr. 1993: 117-18. Print.

 Notas 

Categoría:Literatura relixiosa musulmá