José Garabal Louzao

José María Garabal Louzao, nado en Santiago de Compostela en 1835 e finado ibídem o 18 de xuño de 1907, foi un pintor, decorador, copista e restaurador galego.

 Traxectoria 
Formouse con Juan José Cancela del Río. Os pais enviárono a Madrid, onde tivo por mestre a Federico Madrazo na Real Academia de Belas Artes de San Fernando. De volta a Santiago opositou á praza de Debuxo da Real Sociedade Económica de Amigos do País, sen éxito, pois gañoulla Modesto Brocos. Practicou unha pintura romántica e costumista en retratos, paisaxes e pintura relixiosa. Con motivo de senllas visitas reais a Compostela, en 1859 regaloulle unha acuarela do Pórtico da Gloria a Isabel II e en 1887 dúas obras de tipos galegos a Afonso XII. Foi nomeado pintor e decorador da Casa Real.

Destaca o seu traballo na decoración do patio do arcebispo Malvar en San Martiño de Salcedo, a restauración do altar maior da Catedral de Santiago de Compostela e a restauración e decoración do Recreo Artístico e dos cafés "Suízo" e "España" de Santiago de Compostela. Restaurou parte dos cadros do palacio arcebispal a petición do cardeal Herrera.

 Galería de imaxes 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 








 Outros artigos 
 Ramón Parada Justel
 Manuel López Garabal
 Ligazóns externas 
 Listaxe de bibliografía sobre o autor en pintoresgallegos.com
 Museo Virtual Universidade de Santiago de Compostela.

Categoría:Nados en Santiago de Compostela
Categoría:Finados en 1907
Categoría:Pintores de Galicia coa obra no dominio público
Categoría:Pintores de Galicia do século XIX