Anosognosia

A anosognosia (do grego : a, prefixo privativo + nosos, enfermidade + gnose, coñecemento: "descoñecemento da enfermidade") é a situación referida a pacientes que non teñen percepción dos seus déficits funcionais neurolóxicos.

 Terminoloxía 
A anosognosia é, polo tanto, unha negación da propia patoloxía neurolóxica: o paciente non admite que algo lle está a ir mal, sendo a causa deste déficit un dano orgánico que realmente está a impedir dita percepción.

Cómpre, polo tanto, distinguir a anosognosia da negación, na que o paciente sabe realmente que algo lle está a pasar pero non está disposto a admitilo polas repercusións emocionais que iso implica.

Por outra banda, un caso particular tamén chamado de xeito xeral anosognosia é tamén a perda da capacidade para recoñecer ou darse conta dun defecto funcional dunha extremidade afecta de parálise, e garda relación con lesións do hemisferio non dominante e con hemiparesia.

A anosognosia foi descrita por primeira vez por Joseph Babinski, en 1914 (síndrome de Anton-Babinski) ao se referir á inconsciencia dunha hemiplexia.

 Patoloxías nas que aparece 
A anosognosia pode ocorrer en diferentes patoloxías neurolóxicas, dificultando en xeral o proceso de rehabilitación. Algunhas das patoloxías nas que aparece son:

 Enfermidade de Alzheimer e outros trastornos demenciais.
 Deterioracióndas funcións executivas por danos no lóbulo parietal.
 Accidentes cerebrovasculares (ACV)
 Algúns trastornos da memoria como a síndrome de Korsakoff.
 Cegueira cortical.
 Afasia de Wernicke.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Agnosia
 Trastorno de omisión
 Simultagnosia 

Categoría:Doenzas
Categoría:Psiquiatría
Categoría:Psicoloxía
Categoría:Neuroloxía
Categoría:Neurociencia