Carlo Tagnin

Carlo Tagnin, nado en Valle San Bartolomeo, Alessandria, o 18 de novembro de 1932 e finado en Alessandria o 13 de marzo de 2000, foi un futbolista e adestrador italiano, que xogaba como centrocampista. Xogou en varios equipos italianos e destacou especialmente no célebre Inter de Milán de Helenio Herrera, co que gañou tres títulos da Serie A, dúas Copas de Europa e unha Copa Intercontinental.

 Traxectoria 

 Como xogador 
Formouse como futbolista na canteira do Torino, aínda que debutou profesionalmente nas filas do Alessandria da súa cidade natal, na Serie C, club ao que foi cedido durante a tempada 1952/53 e co que ascendeu á Serie B. Ao ano seguinte volveu ao Torino, co que debutou na Serie A o 13 de setembro de 1953 nun empate 1-1 ante a Sampdoria. 

En 1954 pasou ao Monza, co que xogou tres anos na Serie B, regresando brevemente ao Alessandria para a tempada 1957/58 da Serie A. En 1958 fichou pola Lazio, coa que gañou ese mesmo ano a Copa de Italia, sendo titular na final contra a Fiorentina, á que derrotaron por 1-0 no Stadio Olimpico, cun tanto de Maurilio Prini.

Entre 1959 e 1961 xogou no Bari, sendo posteriormente suspendido durante dúas tempadas e media tras ser acusado de estar implicado nun escándalo de apostas. A súa condena foi posteriormente reducida a un ano, e en 1962 fichou polo Inter de Milán, club co que acadou os seus maiores éxitos como futbolista, e no que xogou ata 1965. 

Alí formou parte do Grande Inter de Helenio Herrera, co que gañou dúas ligas, dúas Copas de Europa e unha Copa Intercontinental. Foi titular na primeira das finais europeas, en 1964 contra o Real Madrid no Praterstadion de Viena, onde demostrou as súas excelentes habilidades de marcación ante o xogador estrela do club español, Alfredo Di Stéfano. Disputou un total de 56 partidos co Inter (36 deles na Serie A), e marcou 1 gol.

Rematou a súa carreira en 1966, despois dunha última tempada co Alessandria na Serie B.

 Como adestrador 
Trala súa retirada dos campos de fútbol comezou a súa carreira como adestrador. O seu primeiro equipo foi o Albese, pasando logo polo Savona antes de regresar ao Inter, onde adestrou durante anos o equipo xuvenil. En 1985 pasou a dirixir os xuvenís do Alessandria durante dous anos, converténdose no adestrador do primeiro equipo na tempada 1985/86.

morreu dun osteosarcoma o 13 de marzo de 2000, na súa Alessandria natal, aos 67 anos.

 Palmarés 
Lazio 

 Coppa Italia (1): 1958.

Inter de Milán

 Serie A (2): 1962/63, 1964/65.
 Copa de Europa (2): 1963/64, 1964/65.
 Copa Intercontinental (1): 1964.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Datos do xogador en Transfermarkt .

Categoría:Nados en 1932
Categoría:Nados na provincia de Alessandria
Categoría:Finados en 2000
Categoría:Futbolistas de Italia
Categoría:Centrocampistas de fútbol
Categoría:Xogadores do Torino FC
Categoría:Xogadores do Unione Sportiva Alessandria Calcio 1912
Categoría:Xogadores do SS Lazio
Categoría:Xogadores do SSC Bari
Categoría:Xogadores do Inter de Milán
Categoría:Futbolistas gañadores da Liga de Campións da UEFA
Categoría:Adestradores de fútbol de Italia
Categoría:Adestradores do Unione Sportiva Alessandria Calcio 1912