Pierre Cardin

Pietro Costante Cardin, nado en San Biagio di Callalta (Véneto) o 2 de xullo de 1922 e finado en Neuilly-sur-Seine o 29 de decembro de 2020, foi un deseñador de moda francés de orixe italiana coñecido como Pierre Cardin.

 Traxectoria 
Cardin naceu preto de Treviso no norte de Italia, fillo de Maria Montagner e Alessandro Cardin. Os seus pais eran ricos mercadores de viño, mais perderan a súa fortuna na primeira guerra mundial. Para escabar dos camisas negras marcharon de Italia e establecéronse en Saint-Étienne, Francia en 1924. O seu pai quería que estudase arquitectura, mais desde a infancia interesouse na confección de roupa.

Trasladouse a París por problemas económicos en 1945. Alí, estudou arquitectura e traballou con Jeanne Paquin ao ramatar a guerra e despois con Elsa Schiaparelli ata que se converteu no xefe do atelier de Christian Dior en 1947. Cando o rexeitaron para traballar en Balenciaga, decidiu fundar a súa propia casa en 1950. Así, Cardin iniciouse na alta costura en 1953.

Fíxose coñecido na década de 1950 polo seu estilo de vangarda e na de 1960 polos seus deseños futuristas inspirados na era espacial. Prefería as formas e os motivos xeométricos, con frecuencia ignorando a forma feminina. Innovou ao deseñar a primeira moda unisex, comprobando que esta era ás veces experimental, e non sempre práctica, e tamén nos anos setenta puxo de moda a alternancia de saias "mini" (ata a metade da coxa) e "maxi" (longas ata os nocellos) e a combinación de minisaia con abrigo, blusa ou casaca moi longas.

Cardin foi o primeiro deseñador que exportou ao Xapón, un novo mercado para a alta costura, cando viaxou aló en 1959.

En 1959, foi expulsado da Chambre Syndicale polo lanzamento dunha colección prêt-à-porter ("listo para poñer", modelos máis baratos fabricados en serie, ao contrario da "alta costura" con caros modelos exclusivos feitos a man), para os grandes almacéns Printemps, o que se consideraba inapropiado para a época xa que era considerado o primeiror couturier (costureiro) en París, mais axiña foi reintegrado. Non obstante, retirouse da Chambre Syndicale en 1966 e comezou a mostrar as súas coleccións no Espace Cardin do que se sentía orgulloso e que foi inaugurado en 1971 en París, onde anteriormente estaba o Théâtre des Ambassadeurs, preto da Embaixada dos Estados Unidos. O Espace Cardin tamén se empregou para promover novos talentos artísticos, como grupos de teatro ou músicos entre outros.

Cardin foi unha das primeiras casas de moda que expandiu a outros mercados a súa marca alén da moda, os complementos e a perfumaría, ao incluír un contrato con American Motors (AMC), tralo éxito de Aldo Gucci, que deseñara o interior dos vagóns do Hornet Sportabout. Os automóbiles AMC Javelin incorporaban no seu interior deseños de Cardin que resaltaban a audacia e a extravagancia, termos que definían exquisitamente o deseñador; estes automóbiles estiveron dispoñibles en 1972 e 1973. Un total de 4152 coches recibiron un acabado interior que combinaba faixas chinesas en varias cores creando un conxunto sobre fondo negro. Este foi un dos primeiros vehículos estadounidenses que ofrecía un paquete especial que permitía personalizar os asentos quitando os forros, idea creada polo entón xa célebre deseñador de moda. 

O Cardin Jaballins tamén chegou co emblema do deseñador na fronte e tiña unha selección limitada de cores exteriores para coordinar coa personalización especial dos interiores.Foster, Patrick. "Pierre Cardin Meets the Javelin" Hemming's Classic Car Magazine, #31, abril de 2007.

O seu compañeiro deseñador, André Oliver, que se uniu a el en 1971 e asumiu a responsabilidade das coleccións de alta costura en 1987, faleceu en 1993.

Cardin foi membro da Chambre syndicale da Haute Couture e do Prêt à Porter e da Maison de Haute Couture de 1953 a 1993. Ao igual que outros deseñadores contemporáneos, Cardin decidiu mostrar en 1994 a súa colección só a un pequeno círculo de clientes e xornalistas seleccionados.

Faleceu o 29 de decembro de 2020 aos 98 anos, no Hospital Americano de París en Neuilly-sur-Seine. Non se informou da causa da morte.

 Outras actividades 
En 1981 adquiriu os restaurantes Maxim's e axiña abriu sucursais en Nova York, Londres e Pequín (1983). Tamén foi dono dunha cadea de hoteis con ese nome e obtivo a licenza dunha ampla gama de produtos alimenticios coa mesma marca.

Cardin era propietario das ruínas do castelo en Lacoste Vaucluse que no seu tempo foi habitado polo Marqués de Sade. Renovárao parcialmente e periodicamente organizaba festivais de teatro alí.

En 1991, Cardin foi nomeado Embaixador de boa vontade da Unesco.

En 2003, Cardin convidou ao ballet de nenos chechenos Lovzar a bailar no espectáculo musical Tristán e Isolda, que realizou en Moscova.

O 16 de outubro de 2009, Pierre Cardin foi nomeado Embaixador de boa vontade da FAO.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 


 Ligazóns externas 
 Páxina oficial
 Pierre Cardin Museum

Categoría:Nados na provincia de Treviso
Categoría:Nados en 1922
Categoría:Finados en 2020
Categoría:Deseñadores de moda de Francia
Categoría:Empresarios do sector téxtil