Belén Gopegui

Belén Ruiz de Gopegui Durán coñecida como Belén Gopegui, nada en Madrid en 1963, é unha escritora española, novelista e guionista. Coa súa ópera prima La escala de los mapas, editada en 1993 por Anagrama, recibiu varios premios. A súa terceira obra, La conquista del aire, foi adaptada ao cine polo director Gerardo Herrero. Belén Gopegui foi descrita como a mellor da súa xeración por Francisco Umbral.
 Traxectoria 

É filla de Margarita Durán Suárez, unha das fundadoras de Amnistía Internacional en España e do científico aeroespacial Luis Ruiz Gopegui, un dos poucos expertos en astrofísica españois da súa xeración fóra do exilio, máis interesados no inglés que no latín.

Licenciada en Dereito pola Universidade Autónoma de Madrid, onde dirixiu a revista Trasgo, e doutora en Humanidades pola Universidade Carlos III, iniciou a súa carreira profesional colaborando nas seccións literarias de diversos medios de prensa, entre eles o diario El Sol, para o que realizou entrevistas.

En 1993 a editorial Anagrama publicou con grande éxito a súa primeira novela La escala dos mapas, que recibiu os premios Tigre Juan e Iberoamericano Santiago del Nuevo Extremo para autores noveis.

A súa segunda novela Tocarnos la cara publicouse por Anagrama en 1995, tamén con grande acollida de público e crítica. A súa terceira novela, La conquista del aire, publicada pola mesma editorial en 1998, foi adaptada ao cine en 2000 co título Las razones de mis amigos por Gerardo Herrero.

Tras esta adaptación cinematográfica, xunto coa guionista e directora de cine Ángeles González-Sinde comezou a súa carreira como guionista. Froito desta colaboración foi o guión para a película La suerte dormida. Xa en solitario escribiu o guión de El principio de Arquímedes, dirixida tamén polo director Gerardo Herrero en 2004.

Nese mesmo ano, 2004, publicou El lado frío de la almohada (Editorial Anagrama), novela que trata sobre a relación entre un diplomático estadounidense destinado en Madrid e intermediario nun trato con axentes da seguridade do Estado de Cuba e a súa contrapartida Laura Bahía, unha nova axente española de orixe cubana.

En 2005 aparece a súa primeira e única obra teatral Coloquio no libro coral Cuba 2005 (editorial HIRU) en defensa da Revolución Cubana. 

En 2007 publicou a novela El padre de Blancanieves, tamén na editorial Anagrama.
esquerda|miniatura|Belén Gopegui presenta Queda este día y esta noche conmigo (2017)
En 2009 aparece Deseo de ser punk, unha novela onde retrata, coa música rock que adquire un rol protagonista na historia como pano de fondo, o inconformismo da adolescencia a partir da voz de Martina, unha moza de 16 anos. Un ano despois da súa publicación gaña o VII Premio Dulce Chacón de Narrativa Española, outorgado polo Concello de Zafra, impóndose, entre outras, a unha obra de Antonio Muñoz Molina.

En 2011 publica Acceso no autorizado na editorial Mondadori, un suspense político-informático cun hacker e unha vicepresidenta de goberno como protagonistas con redes persoais que se establecen no mundo dixital.

En 2014 publica El comité de la noche na editorial Penguin Random House, cuxo argumento se centra en dúas mulleres na trintena que libran unha batalla contra o tráfico e a compravenda de sangue.

En 2017 publica Quédate este día y esta noche contigo, unha novela que pon en valor o mérito e a intimidade para valorar o ser humano fronte a Google e o negocio desta multinacional da información contraposta á intimidade e o segredo.

En 2019 publica Ella pisó la luna na editorial Penguin Random House, un minilibro con fotografías que recolle a conferencia que ditou en marzo deste ano no ciclo Ni ellos genios ni ellas musas, no CaixaForum de Madrid. Esta virou ao redor do seu pai, Luís Ruiz de Gopegui; pero en especial, á súa nai, Margarita Durán Suárez.

Foi finalista do Premio da Crítica 2001, do Premio Fundación José Manuel Lara de Novela 2002 e do XIII Premio Rómulo Galegos 2003 co seu libro Lo real.

En marzo de 2025 presentou Te siguen, unha novela sobre o roubo da privacidade e os instrumentos de control  ideolóxicos como a IA, sendo moi crítica co seu emprego na educación universitaria.

 Obras 

 Novelas 

 La escala de los mapas (1993). Anagrama e Debolsillo (2011).
 Tocarnos la cara (1995). Anagrama e Debolsillo (2011).
 La conquista del aire (1998). Anagrama e Debolsillo (2011). Levada ao cine con guión de Ángeles González-Sinde e dirección de Gerardo Herrero e titulada Las razones de mis amigos (2000).
 Lo real (2001). Anagrama e Debolsillo (2011).
 El lado frío de la almohada (2004). Anagrama e Debolsillo (2012).
 El padre de Blancanieves (2007). Anagrama e Debolsillo (2014).
 El balonazo (2008). Ediciones SM.
 Deseo de ser punk (2009). Anagrama e Debolsillo (2017).
 Acceso no autorizado (2011). Mondadori e Debolsillo (2014).
 El amigo que surgió de un viejo ordenador (2012). Ediciones SM.
 El comité de la noche (2014). Penguin Random House.
 Fuera de la burbuja (2017). Gran Angular,
 Quédate este día y esta noche conmigo (2017). Penguin Random House.
 Existiríamos el mar (2021). Literatura Random House.

 Outros 

 Cualladó: puntos de vista (1995).
 La suerte dormida (2003). Guión de cine, con Ángeles González-Sinde.
 El principio de Arquímedes (2004). Guión de cine para a película de Gerardo Herrero.
 Coloquio, dentro do libro Cuba 2005 (Editorial Hiru, 2005), que inclúe textos de Alfonso Sastre, Carlos Fernández Liria, Santiago Alba Rico, Carlo Frabetti e John Brown.
 El día que mamá perdió la paciencia (2009). Barco de Vapor. Conto.
 Rompiendo algo. Escritos sobre literatura y política (2014). Ediciones UDP. Ensaios.
 Mi misión era acercarme a Miranda (2015). Libros en Acción. Conto.
 Ella pisó la luna (2019). Penguin Random House. Conferencia.
 Las nubesfuria (2021). Somos libros. Relato ilustrado. ISBN 978-84-121588-3-0.
 Premios 

 La escala de los mapas.
 Premio Tigre Juan 1993
 Premio Iberoamericano de Primeiras Novelas "Santiago del Nuevo Extremo" 1994
 Lo real.
 Finalista do XIII Premio Rómulo Gallegos 2003
 Finalista do I Premio Fundación José Manuel Lara de Novela 2002
 Finalista do Premio da Crítica 2001
 II Premio Leteo 2002
 II Premio "La tormenta en un vaso" ao mellor libro escrito en español por El padre de Blancanieves
 VII Premio de Narrativa Española Dulce Chacón por Deseo de ser punk. 
 Premio Otra mirada nos Premios Cálamo 2014 por El comité de la noche
 Recibe o premio oXcars en 2010 xunto a outras personalidades do panorama actual como Txaber Allué, José Luis Sampedro e Miguel Brieva.
 Notas 

 Véxase Tamén 

 Ligazóns externas 

Informe sobre Belén Gopegui 
Ficha bibliográfica no taller literario Oktubre2003
Belén Gopegui en Escritoras.com: Información sobre escritoras e os seus libros.
Entrevista de Miren Eraso - Diputación Foral de Guipúzcoa
#17ZEMOS98: Los acantilados de la ficción. Belén Gopegui en YouTube
Webquest sobre Belén Gopegui
Entrevista a Belén Gopegui en Pikara Magazine (2017)

Categoría:Alumnos da Universidade Carlos III de Madrid
Categoría:Nados en Madrid
Categoría:Alumnos da Universidade Autónoma de Madrid
Categoría:Políticos do PCE
Categoría:Escritores en lingua castelá
Categoría:Nados en 1963