Aisling

Aisling (, plural aislingí ) é un xénero poético que se desenvolveu especialmente durante o XVII na poesía irlandesa en lingua irlandesa.

No sentido primario, unha aisling (o nome é feminino en irlandés e gaélico escocés) é unha visión ou soño, pero en irlandés a palabra tamén ten o significado derivado de "poema alegórico".

O canto irlandés On Raglan Road está inspirado na antigo aisling irlandesa Fáinne geal an lae.

 Presentación 
Nunha visión, a illa de Irlanda aparece ao poeta en forma de muller (véxase Ériu), ás veces nova e fermosa, ás veces vella e consumida. Esta figura feminina refírese a miúdo nos poemas An Spéirbhean, "muller celestial". Ela lamenta o estado actual do pobo irlandés, pero augura unha inminente renovación do seu destino, normalmente ligada ao regreso do demandante dos Estuardo ao trono de Inglaterra. 

No nome do fiel rei, que pronto volverá

Para gobernar e defender o triplo reino para sempre.

Espertei, lentamente, de súpeto, do meu soño,

Crendo que as boas novas que me asegurou Aoibhill eran certas,

[...]

Aogán Ó Rathaille, An Aisling

O aisling é un xénero poético derivado do cantar de xesta medieval: segundo Bernard O'Donoghue, é un xénero poético que deriva directamente das cantigas medievais dos bardos gaélicos, e é semellante a O Cantar de Roland, o Roman de la rose ou mesmo  A Divina Comedia. Así, é comparable á <i>reverdie</i> francesa, na que o poeta coñece a unha muller fermosa e sobrenatural, que simboliza o regreso da primavera, a munificencia da natureza e o amor.

Aogán Ó Rathaille (1675–1729) é a miúdo considerado o primeiro e máis grande dos autores de aislingí. En The Hidden Ireland (1924), o político e ensaísta irlandés Daniel Corkery chamouno o "Dante de Munster". »  .

O seu poema Mac an Cheannaí ( O fillo do Redentor ) comeza así :

Aisling ghear do dhearcas fein

ar leaba's me go lagbhríoch

an ainnir sheimh darbh ainm Éire

ag teacht im ghaor ar marcaíocht

a súile glas, a cúl tiubh casta

a com ba gheal 'sa mailí

dá mhaíomh go raibh ag tíocht 'na gar

a diogras, Mac an Cheannaí

[...]

Tiven unha visión amarga,

mentres me deitaba canso na miña cama :

unha pequena doncela que se chamaba Éire,

veu planeando cara min,

cos seus ollos verdes, pelo espeso e rizado,

a cintura e a fronte ben feitas,

declarando que ía vir,

o seu amado, o fillo do Redentor.

[...]

Baixo a pluma de Rathaille, a visión era un poderoso medio de escritura política. Pero no século XVIII dezaoito esta forma foi quedando sen sentido e converteuse nun obxecto de broma. Cara a finais dese século, o poeta do Munster, Brian Merriman, parodiou o xénero na súa obra cómica Cúirt An Mheán Óiche ( O tribunal da medianoite ), que comeza como un clásico poema de visión, diverxe despois en cuestións de sexualidade e celibato sacerdotal.

Un exemplo famoso de poesía visual é a canción Róisín Dubh ( Rosa negra ), escrita no XVI XVI . .

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

  Texto de Gile na Gile by Aogán Ó Rathaille 
  Texto de  Úirchill an Chreagáin, aisling do Ulster 
  Controversia sobre as raíces etimolóxicas medievais da Aisling
  Canción de Aisling de "The Secret Of Kells"

Categoría:Deusas celtas
Categoría:Deusas irlandesas
Categoría:Tuatha Dé Danann
Categoría:Xéneros literarios
Categoría:Xéneros musicais
Categoría:Literatura de Irlanda