Charles Donnelly

Charles Patrick Donnelly, alcumado Charlie, nado o 10 de xullo de 1914 e finado o 27 de febreiro de 1937, foi un poeta irlandés, republicano e activista político de esquerdas. Morreu loitando no bando republicano durante a guerra civil española."...non debemos esquecer que os poetas Julian Bell, John Cornford, Christopher Cauldwell e Charles Donnelly, catro dos poetas máis dotados da súa xeración, morreron no primeiro ano da guerra". Philip French, "
Whom the Bell Continues to Toll", 
The Observer,
1 de outubro de 1995. Consultado o 25 de xuño de 2014.

 Traxectoria 
Naceu en Killybrackey, preto de Dungannon, condado de Tyrone o 10 de xullo de 1914 nunha familia de gandeiros. O seu pai, Joseph Donnelly, vendeu a súa granxa en 1917 e a familia mudouse a Dundalke abriu unha tenda de verduras. Joseph Donnelly fíxose bastante próspero, rexentando a súa tenda, tratando gando e comprando e vendendo propiedades na zona de Dundalk. Ademais de Charles, os Donnelly tiveron outros cinco fillos e dúas fillas. A nai de Charles, Rose, morreu en 1927, cando el tiña 13 anos.

Charles Donnelly recibiu a súa primeira educación na escola Christian Brothers en Dundalk. Cando tiña 14 anos en 1928, a familia mudouse de novo, esta vez a Dublín, onde Joseph comprou unha casa en Mountjoy Square, no norte da cidade. Ingresou na escola O'Connell na North Frederick Street, pero foi expulsado despois de só unhas semanas. Pasou os seguintes meses deambulando polas rúas de Dublín durante o tempo escolar antes de que o seu pai descubrise o que pasara. Neste momento tamén, Charles coñeceu e fixo amizade con activistas políticos do IRA, do Partido Comunista de Irlanda e do grupo republicano de esquerda, Saor Éire .

O seu pai e as súas tías conseguiron a Charles unha aprendizaxe cun carpinteiro, pero abandonou iso despois dun ano para matricularse no University College de Dublín en 1931, onde estudou Lóxica, Inglés, Historia e Lingua irlandesa. Na universidade comezou a escribir poesía e prosa para publicacións estudantís pero suspendeu os exames de primeiro ano. Nesa época tamén se implicou profundamente na esquerda radical e na política republicana. Deixou a universidade en 1934, tras suspender tres veces os exames e uniuse ao grupo Congreso Republicano Irlandés. Alí fixo amizade cos veteranos republicanos Frank Ryan e George Gilmore. Tamén se involucrou nunha relación sentimental con outra activista republicana, Cora Hughes, afillada de Eamon De Valera e máis tarde parella de George Gilmore. En xullo de 1934 foi detido e encarcerado durante dúas semanas polo seu papel no piquete nunha panadería de Dublín con outros membros do Congreso. Despois diso, o seu pai expulsouno da casa familiar e pasou un período durmindo en parques arredor de Dublín.

 Activismo político 
O Congreso Republicano separouse na súa primeira reunión anual en setembro de 1934, pero Donnelly, de 20 anos, foi elixido membro da Executiva Nacional da organización truncada. Despois, escribiu para o xornal do Congreso sobre cuestións políticas e sociais. En xaneiro de 1935, Donnelly foi detido de novo por agredir a unha Garda Siochána (policía) nunha manifestación no Congreso e foi encarcerado durante un mes. En febreiro de 1935 saíu de Irlanda rumbo a Londres. Na capital británica traballou para a delegación de Londres do Congreso Republicano e atopou emprego de diversas formas como lavalouza en pubs e cafés e como reporteiro nunha axencia de noticias internacional. Tamén escribiu artigos para varias publicacións da esquerda. Xunto con outros dous poetas, Leslie Daiken e Ewart Milne, foi un dos fundadores dunha publicación duplicada chamada Irish Front.Gazebo, "Coming down O’Connell St.” no Irish Democrat  (Abril de 1969), pp. 4, 8

Eoin McNamee recordou a Donnelly como "un home de Dublín de aspecto fráxil con antecedentes de Tyrone... era algo así como un intelectual e claramente o teórico do Congreso Republicano Irlandés en Londres naquel momento. Estaba ben versado no marxismo, escribía para o Congreso e a prensa comunista, e apareceu con frecuencia en plataformas públicas de esquerdas." 

 Guerra civil española 
En xullo de 1936, ao estalar a guerra civil instou ao Congreso Republicano a enviar combatentes ás Brigadas Internacionais. El mesmo volveu a Dublín coa intención de organizar tal forza. A finais de 1936, marchara de novo a Londres e uniuse ás Brigadas. Chegou a España o 7 de xaneiro de 1937 e en Albacete atopouse cun continxente irlandés, dirixido por Frank Ryan, coñecido como a Columna Connolly, que viña a España para loitar no bando republicano. Donnelly e os seus compañeiros estaban adscritos ao batallón estadounidense Abraham Lincoln. O 15 de febreiro, tras recibir só un adestramento militar rudimentario, o batallón Abraham Lincoln foi lanzado á batalla de Jarama, preto de Madrid. Donnelly chegou á fronte o 23 de febreiro, onde foi ascendido ao rango de comandante de campo. O 27 de febreiro a súa unidade foi enviada a un asalto frontal ás posicións nacionalistas nun outeiro chamado Pingarrón. Donnelly e a súa unidade estiveron atrapados por disparos de metralladoras durante todo o día. Pola noite, os nacionalistas lanzaron un contraataque.

Un veterano canadense recordou, {{Cita|We ran for cover, Charlie Donnelly, the commander of an Irish company is crouched behind an olive tree. He has picked up a bunch of olives from the ground and is squeezing them. I hear him say something quietly between a lull in machine gun fire: '''Even the olives are bleeding 
'
(Corremos para cubrir, Charlie Donnelly, o comandante dunha compañía irlandesa está agachado detrás dunha oliveira. Colleu un acio de olivas do chan e estase espremendo. Escóitoo dicir algo en voz baixa entre unha pausa no fogo da metralleta: Mesmo as olivas están sangrando)Joseph O'Connor, Even the Olives are Bleeding – the life and times of Charles Donnelly, p. 105}}

A liña sería máis tarde famosa. Uns minutos despois, mentres a súa unidade se retiraba, Donnelly quedou atrapado nun estalido de disparos. Foi golpeado tres veces, no brazo dereito, no lado dereito e na cabeza. Derrubouse e morreu ao instante. O seu corpo xaceu no campo de batalla até que foi recuperado polo seu compañeiro de brigada irlandés Peter O'Connor o 10 de marzo. Foi enterrado en Jarama nunha tumba sen marcar xunto a varios dos seus compañeiros.A colección da súa obra, The Life and Poems (A vida e os poemas), publicouse en 1987. Na véspera do 71º aniversario da súa morte, o 26 de febreiro de 2008, Charles foi conmemorado co descubrimento dunha placa na súa alma mater, UCD, á que asistiron 150 persoas. A conmemoración, organizada conxuntamente por un grupo de estudantes da UCD e a familia Donnelly, estivo organizada pola School of English e tamén incluíu unha conferencia de Gerald Dawe sobre a vida e a poesía de Charlie. En abril de 2008, a delegación do Partido Laborista da UCD pasou a chamarse Charlie Donnelly Branch na súa honra.

A amiga de Donnelly, Blanaid Salkeld, conmemórao no seu poema Casualties, escribindo "Aquel Charlie Donnelly pequeno e fráxil/ E ruborizado de xuventude quedou pálido/ Pero non de medo, en que estraña miseria/ Foi esnaquizado o seu tan ordenado valor". Un documental de 1976 sobre a Guerra Civil de Cathal O'Shannon titúlase 'Even The Olives are Bleeding'.

 Obra 

 Charlie Donnelly - a vida e os poemas ; por Joseph Donnelly, Dublín, Irlanda : Dedalus, c1987,  ,
 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 O'Connor, Joseph. Even the Olives are Bleeding: a vida e os tempos de Charles Donnelly'', New Island Books, Dublín 1992; 

 Ligazóns externas 
 Fotos da conmemoración da UCD en febreiro de 2008

Categoría:Poetas en lingua inglesa
Categoría:Poetas de Irlanda
Categoría:Escritores de Irlanda
Categoría:Comunistas
Categoría:Finados en 1937
Categoría:Nados en 1914
Categoría:Nados no condado de Tyrone