Fala escandida

Fala escandida (do latín scandĕre) consiste en pronunciar involuntariamente as palabras por sílabas separadas. É unha forma de falar alterada, que se caracteriza por ser lenta e interrompida, como a saltos.Real Academia Nacional de Medicina. Diccionario de términos médicos. Madrid: Ed Panamericana; 2012.Diccionario Mosby - Medicina, Enfermería y Ciencias de la Salud. Ediciones Hancourt; 1999. Tamén se chama escansión (para a acepción de métrica en literatura, véxase escansión).

É un tipo de trastorno da fala no que as sílabas das palabras están separadas por pausas. Corresponde a unha alteración na articulación das palabras característica da disartria, que sofren os pacientes con esclerose múltiple. Non é un trastorno da linguaxe, senón da forma de falar, é dicir, da maneira de pronunciar as palabras.

 Etioloxía 
Por lesións no cerebelo típicas da esclerose múltiple. Constitúe un dos tres signos neurolóxicos da tríade de Charcot: nistagmo, tremor intencional e fala escandida.

 Cadro clínico 
A fala escandida pode ir acompañada doutros signos que tamén indican dano no cerebelo, como ataxia ao andar, no tronco ou nas extremidades, tremor intencional, adiadococinesia, así como náuseas e vómitos bruscos. A escritura deste tipo de pacientes tamén pode ser anormalmente grande.

 Notas 

 Véxase tamén 
Outros artigos
 Afasia
 Anomia
 Apraxia
 Disartria
 Dislalia
 Esclerose múltiple

Categoría:Signos clínicos
Categoría:Termos médicos