Distintivo dos campos de concentración nazis

Os distintivos ou insignias dos campos de concentración nazis eran pezas de teas de cores utilizadas polos nazis para identificaren os prisioneiros dos campos de concentración durante a Segunda guerra mundial.

 Historia 
Os presos tiñan que coser estes distintivos nos seus uniformes e pantalóns. Os distintivos usaban un sistema de codificación de cores para mostrar por que cada prisioneiro fora enviado ao campo. As diferentes cores e formas tiñan diferentes significados. Os prisioneiros estaban obrigados a levar estes distintivos da vergoña.

As insignias axudaban aos gardas a asignar tarefas aos prisioneiros. Se a insignia dun prisioneiro marcaba como sospeitoso de fuga, as SS non lles permitirían traballar fóra do valado do campo. Se un prisioneiro levaba unha F no distintivo (o que significa que era francés), os gardas podían obrigalo a axudar a traducir instrucións aos novos prisioneiros de Francia. Se un garda miraba a un prisioneiro e vía unha insignia verde, o garda sabía de inmediato que a persoa era un criminal condenado. Os gardas a miúdo asignaban estes "triángulos verdes" como kapos; estes eran prisioneiros que foron asignados para axudar ás SS a dirixir os campos. Moitos kapos usaron o abuso e a violencia para controlar a outros presos.

Algúns monumentos históricos utilizan imaxes destes distintivos de identificación para simbolizar ás vítimas dos campos de concentración.

Hoxe, algunhas persoas usan un emblema triangular rosa para simbolizar os dereitos dos homosexuais, outras usan un triángulo roxo invertido para reivindicar a memoria histórica de ideoloxía antifascista.

 Sistema de codificación de distintivos 
miniatura|350px|Insignias distintivas dos presos
Distintos campamentos utilizaron diferentes sistemas de distintivos. Nas últimas etapas da Segunda guerra mundial, o uso de distintivos fíxose menos común nalgúns campos. A seguinte descrición baséase no sistema de codificación de distintivos usado no campo de concentración de Dachau. Este campamento tiña un dos sistemas de codificación máis detallados.

A maioría dos distintivos eran triángulos invertidos. (Isto significaba que a parte máis ancha do triángulo estaba na parte superior da forma, non na parte inferior). Os nazis escolleron esta forma porque parecían sinais triangulares de perigo, habituais en Alemaña.

 Triángulos simples 
Triángulos únicos de diferentes cores identificaron diferentes tipos de prisioneiros.

 Triángulos negros 
Os nazis fixeron que moitos tipos diferentes de prisioneiros levasen triángulos negros. O triángulo negro identificaba as persoas ás que os nazis chamaban "  ) ou "tímido para traballar" (  ). Estes incluían alcohólicos, drogadictos, persoas sen fogar, mendigos, persoas con discapacidade, prostitutas,Claudia Schoppmann (1990). Nationalsozialistische Sexualpolitik und weibliche Homosexualität. Conferencia, FU Berlin. Centaurus, Pfaffenweiler 1991 (2ª edición revisada, 1997).  lesbianas, pacifistas e persoas que se negaron a ser recrutas nas forzas armadas nazis.

Os triángulos negros tamén marcaban os xitanos e os sinti. Levaban o triángulo negro cunha Z (para  , que significa xitano). Aos homes romaníes máis tarde asignáronlle un triángulo marrón. Non obstante, as mulleres romaníes sempre levaban triángulos negros. Os nazis crían moitos estereotipos sobre as mulleres romaníes. Pensaban que estas mulleres eran delincuentes (prostitutas, secuestradoras e adiviñas). Por iso, os nazis nunca deixaron de chamar as mulleres romaníes "asociais". Moitas destas mulleres foron esterilizadas pola forza.

Os nazis tamén usaron o triángulo negro para identificar persoas con enfermidades mentais e persoas con "discapacidade mental". Nos seus distintivos estaba escrita a palabra  , que significa "estúpido". Esta categoría incluía persoas con autismo (naquela época, o autismo chamábase Síndrome de Asperger, nomeado así polo pediatra austríaco Hans Asperger, que estaba involucrado cos nazis). As persoas con esquizofrenia e epilepsia tamén usaban triángulos negros. En lugar de ser enviados a campos de concentración, moitas persoas deste grupo foron esterilizadas, fusiladas ou gaseadas pola forza en institucións psiquiátricas como parte do Programa de Eutanasia T4.

Outras persoas con discapacidade, como a diabetes, tamén tiveron que levar o triángulo negro. (Os nazis pensaban que a diabetes era unha "enfermidade xudía". Non había probas para esta afirmación. Pola contra, foi o resultado do antisemitismo na medicina, na ciencia e na cultura.)

 Triángulos vermellos 
Os triángulos vermellos identificaban aos presos políticos. Estes incluíron:

 Socialdemócratas
 Liberais
 Socialistas
 Comunistas
 Anarquistas
 Sindicalistas
 Francmasóns
 Non xudeus que axudaban ao pobo xudeu

 Triángulos verdes 
Os triángulos verdes identificaban convictos e criminais (que a miúdo traballaban como kapos).

 Triángulos azuis 
Os triángulos azuis identificaron traballadores forzados estranxeiros e emigrantes de países controlados polos nazis.Gabriele Hammermann, Stefanie Pilzweger-Steiner (2018) KZ-Gedenk·stätte Dachau: Ein Rund·gang in Leichter Sprache. p. 72 Esta categoría incluía os apatridos (apátridas, que non eran cidadáns de ningún país). A esta categoría pertencían os refuxiados españois da España franquista. Como estas persoas non apoiaron a ditadura de Francisco Franco, o goberno español cancelou a súa cidadanía.

 Triángulos violetas 
Os triángulos lilas ou violetas identificaron os inimigos relixiosos dos nazis. Máis do 99% destas persoas eran testemuñas de Xehová. Os membros doutros pequenos grupos relixiosos pacifistas tamén vestían triángulos violetas. Johannes S. Wrobel (Xuño de 2006). Jehovah's Witnesses in National Socialist Concentration Camps, 1933–45 ("As Testemuñas de Xehová nos campos de concentración nacionalsocialistas, 1933–45"). Relixión, Estado e Sociedade. Vol. 34. no 2. páxinas 89–125. «A categoría de prisioneiros do campo de concentración "Estudiante da Biblia" incluía ás veces algúns membros de pequenos grupos escindidos de estudantes da Biblia, así como adeptos doutros grupos relixiosos que desempeñaron só un papel secundario durante a época do réxime nacionalsocialista, como os adventistas, bautistas e a comunidade neoapostólica (Garbe 1999, pp. 82, 406; Zeiger, 2001, p. 72). Dado que o seu número nos campos era bastante reducido en comparación co número total de prisioneiros, ás Testemuñas de Xehová non os vou considerar por separado neste artigo. O historiador Antje Zeiger (2001, p. 88) escribe sobre o campo de Sachsenhausen: "En maio de 1938, cada décimo prisioneiro era testemuña de Xehová. Menos dun por cento das testemuñas incluían outros inconformistas relixiosos (adventistas, bautistas, pacifistas...), que foron colocados na mesma clasificación de preso'».

 Triángulos rosas 
Os triángulos rosas adoitan identificar homes homosexuais e outros que os nazis chamaban así (como homes bisexuais, afeminados, mulleres transxénero etc.). Os nazis tamén usaron triángulos rosas para identificar delincuentes sexuais, pederastas e zoófilos.Richard Plant (1988). The Pink Triangle: The Nazi War Against Homosexuals. Owl Books. . Os nazis esterilizaron á forza a moitas persoas deste grupo.

 Triángulos vermellos non invertidos 
Os triángulos vermellos non invertidos identificaron varios grupos de persoas:

 Prisioneiros de guerra inimigos (chamados , que significa 'detido especial')
 Espías e traidores (chamados , que significa "actividades detidas")
 Desertores ou criminais militares (, que significa "membro do servizo")

 Triángulos dobres 
Os nazis usaron distintivos de dobre triángulo para identificar aos prisioneiros xudeus. Estes distintivos estaban feitos de dous triángulos superpostos. Estes dous triángulos formaron unha Estrela de David, un símbolo xudeu.

 Un triángulo invertido vermello superposto a un amarelo representaba a un preso político xudeu.
 Un triángulo invertido verde superposto a un amarelo representaba a un criminal habitual xudeu.
 Un triángulo invertido violeta superposto a un amarelo representaba a unha Testemuña de Xehová de orixe xudía.Nótese que, dado que os xudeus foron definidos por liñas raciais, como polas Leis de Núremberg, os xudeus podían ser clasificados xenericamente como 'Testemuñas de Xehová'.
 Un triángulo invertido rosa superposto a un amarelo representaba a un "delincuente sexual" xudeu, xeralmente un home homosexual ou bisexual.
 Un triángulo invertido negro superposto a un amarelo representaba aos xudeus "asociais" e "tímidos para traballar".
 Un triángulo invertido negro anulado superposto a un triángulo amarelo representaba a un xudeu condenado por mestizaxe e etiquetado como  (profanador da raza).
 Un triángulo invertido amarelo superposto a un triángulo negro representaba a unha muller aria condenada por mestizaxe e etiquetada como  (profanadora da raza).

As persoas que levaban insignias dobres rosas, verdes, negras e amarelas invertidas eran normalmente condenadas polos tribunais penais antes de seren enviadas a campos de concentración.

Algunhas insignias de dobre triángulo identificaban a non xudeus. Por exemplo, en Mauthausen, os republicanos españois tiñan que levar un triángulo invertido azul superposto a un vermello.

 Signos distintivos 
Ademais da codificación de cores, os prisioneiros non alemáns estaban marcados coa primeira letra do nome alemán do seu país ou grupo étnico. Triángulo vermello cunha letra, por exemplo:

 B identificaba belgas ()
 E significaba inglés ()
 F identificaba aos franceses ()
 H representaba a xente de Holanda ()
 Identificaba italianos ()
 J marcaba iugoslavos ()
 N noruegueses identificados ()
 P identificaba os polacos ( )
 S marcados republicanos españois ()
 T identificaba a checos ()
 U marcaba a húngaros ()
 Z (a carón dun triángulo negro) marcaba a xente xitana ()

Os traballadores emigrantes polacos levaban orixinalmente un diamante morado cun respaldo amarelo. Cortábase unha letra P (para Polen) do pano roxo para mostrar o respaldo amarelo debaixo.

Ademais, os reincidentes () tiñan que usar barras sobre as súas estrelas ou triángulos. As cores diferentes representaban crimes diferentes:

 Un preso político tería unha barra vermella sobre a súa estrela ou triángulo.
 Un criminal profesional tería unha barra verde.
 Un traballador forzoso estranxeiro non tería unha barra azul (porque estarían presos até o final da guerra. Non obstante, estas persoas poderían ter unha barra de cor diferente se pertencían a outra categoría de presos.
 Unha testemuña de Xehová tería unha barra violeta.
 Un homosexual ou delincuente sexual tería unha barra rosa.
 Un asocial tería unha barra negra.
 Roma e Sinti adoitaban estar encarcerados en subcampos especiais até que morrían, polo que normalmente non recibían unha franxa repetida.

Máis tarde na guerra (finais de 1944), algúns prisioneiros xudeus levaban unha barra amarela sobre un triángulo regular apuntando cara a abaixo para indicar o seu estado. Por exemplo, os xudeus normais levarían unha barra amarela sobre un triángulo vermello, mentres que os criminais xudeus levarían unha barra amarela sobre un triángulo verde.

 Táboa de marcas de presos do campamento 
 Politish Preso político Berufsverbrecher'Delincuente profesional' EmigranteTraballador forzoso estranxeiro Bibelforscher Estudante da Biblia(xenericamente Testemuñas de Xehová ) HomosexualHomosexual/delincuente sexual Arbeitsscheu / AsozialLiteralmente 'Tímido laboral', 'vago'/ Asocial Zigeuner Xitano, cigano(romaní ou sinti) Cores básicas45px45px45px45px45px45px45px Marcas para repetidores45px45px45px45px45px45px45px Reclusos de Strafkompanie (empresas de castigo)45px45px45px45px45px45px45px Marcas para xudeus45px45px45px45px45px45px45px Marcas de nacionalidade dos presos políticosA letra maiúscula do nome do país nun triángulo roxo Belgier (belga) Tscheche (checo) Franzose (francés) Pole (polaco) Spanier (español)45px45px45px45px45px Marcas especiais Jüdischer RassenschänderProfanador da raza xudía RassenschänderinProfanadora da raza Sospeitoso de fuga HäftlingsnummerNúmero de preso Kennzeichen für FunktionshäftlingeBrazalete marrón de presos especiais Prisioneiro de guerra inimigo ou desertor45px45px45px45px70px45px Exemplo102x102px As marcas levábanse en orde descendente da seguinte maneira: número de preso, barra de repetidor, triángulo ou estrela, membro do batallón penal, sospeitoso de fuga. 
Neste exemplo, o preso é un condenado xudeu con varias condenas, que serve nunha Strafkompanie (unidade penal) e que se sospeita de tentar escapar.

 Uso de posguerra 
Os triángulos aparecen en moitos monumentos conmemorativos da posguerra ás vítimas dos nazis. Estas formas representan os parches de identificación empregados nos campamentos. Ás veces, triángulos lisos ou de cores representan todas as categorías de presos. A miúdo, os triángulos vermellos invertidos representan a todas as vítimas dos campos de concentración, incluídas tamén ás vítimas non xudías como eslavos, polacos, comunistas, homosexuais, xitanos e sinti, persoas con discapacidade, prisioneiros de guerra soviéticos e testemuñas de Xehová.

Algúns monumentos do Holocausto usan triángulos máis específicos. Un triángulo rosa invertido simboliza ás vítimas homosexuais. Un triángulo amarelo e/ou non invertido xeralmente significa vítimas xudías. Algúns monumentos tamén inclúen distintivos con letras de nacionalidade.

 Campaña de Trump 2020 
En xuño de 2020, Donald Trump presentouse á reelección. A súa campaña publicou un anuncio en Facebook no que dicía que "MOBS (bandas mafiosas) perigosas de grupos de extrema esquerda corren polas nosas rúas e causan un caos absoluto". Os anuncios identificaron estes grupos como "ANTIFA" e utilizaban unha imaxe dun triángulo vermello que apuntaba cara a abaixo. Estes anuncios apareceron nas páxinas de Facebook de Trump e do vicepresidente Mike Pence. Moitos observadores compararon o gráfico co símbolo utilizado polos nazis para identificar a presos políticos como comunistas, socialdemócratas e socialistas. Moitos sinalaron que había 88 anuncios. Os neonazis usan o número 88 como abreviatura do saúdo nazi Heil Hitler. (A letra H é a oitava do alfabeto, polo que 88 significa "HH".) 

Facebook eliminou os anuncios da campaña que usaban o símbolo do triángulo vermello, dicindo que o seu uso neste contexto violaba a súa política "contra o odio organizado".O director de comunicación da campaña de Trump escribiu que "O triángulo vermello é un símbolo común de Antifa usado nun anuncio sobre Antifa". Non obstante, o historiador Mark Bray, que escribiu Antifa: The Anti-Fascist Handbook, discrepou dicindo que o colectivo Antifa nos Estados Unidos non usaba ese símbolo. Outra xente fóra dos EUA usou o triángulo roxo invertido para reivindicar a memoria histórica de ideoloxía antifascista.

 Notas 

 Comentarios 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Richard Plant (1988). O triángulo rosa: a guerra nazi contra os homosexuais. Libros de curuxa. ISBN 0-8050-0600-1.
 Ligazóns externas 
 Gráfico de insignias de campamento en historyplace.com
 Estrelas, triángulos e marcas. Biblioteca Virtual Xudía.
 Prisioneiros homosexuais en campos de concentración en comparación coas testemuñas de Xehová e os presos políticos. Ruediger Lautmann.

*
Categoría:Wikipedia:Páxinas con traducións non revisadas