Tatiana Kuznetsova

Tatiana Dmitrievna Kuznetsova (en ruso : Татьяна Дмитриевна Кузнецова), nada en  Gorky o 14 de xullo de 1941 e finada o 28 de agosto de 2018, foi unha cosmonauta soviética e a persoa máis nova elixida por un goberno para participar nun programa espacial tripulado.

 Traxectoria 
Polo que se sabe, foi a única da familia que gozaba dunha educación superior. A profesión do seu pai non está rexistrada, a súa nai era ama de casa e os seus irmáns máis vellos  especializáronse na construción e na agricultura, respectivamente.

Abriuse paso entre catrocentos candidatas para unirse ao Vostok 6 (Восток-6, Programa Vostok, 16 de xuño de 1963), sendo unha das cinco finalistas xunto coa astronauta Valentina Tereshkova. Tamén recibiu formación de copiloto entre 1965 e 1966 para finalmente unirse ao equipo de apoio Vosjod-5 (Восход-5), pero nunca se levou a cabo debido á cancelación do Programa Vosjod . Case en paralelo, converteuse nunha recoñecida campioa nacional de paracaidismo da Unión Soviética.

 Carreira espacial 
Vostok-6 e as primeiras cosmonautas femininas

A responsabilidade de seleccionar os candidatos axeitados para inscribirse no programa Vostok recaeu na DOSAAF ou Sociedade Voluntaria de Axuda ao Exército, Forza Aérea e Mariña ((Добровольное Общество Содействия Армии, Авиации и Флоту), unha entidade fundada en 1951 para asistir ao goberno soviético . Unhas 400 mulleres presentáronse ás probas en xaneiro de 1962, das que só quedaron cinco candidatas debido ás numerosas restricións impostas polo estado. Non só tiñan que cumprir condicións específicas en termos de idade, peso e estatura; Tamén tiñan que estar relacionadas co exército, a acrobacia aérea, o voo deportivo ou o paracaidismo, ou polo menos altamente cualificados en relación con esta última área.

O exame tivo cinco fases, cada unha delas máis dura que a anterior. No primeiro, o número de candidatas reduciuse drasticamente a 58 mulleres porque o resto non cumprían os requisitos mínimos. Na segunda, o xefe do corpo soviético de cosmonautas Nikolai Kamanin revisou os informes e descartou a 35 persoas. Na terceira fase, 5 mulleres máis despedíronse do soño espacial por non ter pasado as probas médicas, aparentemente mal realizadas pola DOSAAF. No cuarto e penúltimo, só quedaron 18 candidatos, aínda que algúns autores suxiren que unha delas abandonou o proceso antes da proba.

Grazas ás súas habilidades como paracaidista, Tatiana Kuznetsova foi finalista en abril de 1962. Con 20 anos era a máis nova das cinco elixidas. Como parte da última proba, ela, Valentina Tereshkova (24), Irina Solovyova (24), Valentina Ponomariova (28) e Zhanna Yorkina (22) tiveron que alistarse nas forzas aéreas soviéticas; concretamente, dentro da Academia Zhukovsky de Alta Enxeñaría. Alí comezaron a adestrar no rango de tenente, seguindo un adestramento cada vez máis intenso a medida que se achegaba a data clave. Por desgraza, e como lle pasou a Yorkina, Kuznetsova quedou ás portas da viaxe.

Tatiana foi retirada do proxecto Vostok-6, xa que a pesar de ser considerada unha das favoritas ao comezo do adestramento, non demostrou o necesario para formar parte do voo. Díxose dela que aínda era "demasiado nova" e que non desenvolvera plenamente "as súas cualidades [físicas]". Tamén estivo influído pola coincidencia dunha enfermidade que a mantivo afastada dos adestramentos durante un tempo. Non foi a única que sufriu ese destino: Kamanin tamén retirou a Zhanna Yorkina por outros motivos.

Vosjod-5, a segunda oportunidade de Tatiana

O Programa Vosjod, iniciado en outubro de 1964, permitiu a Kuznetsova volver soñar co espazo por un tempo. Esta continuación do programa Vostok tamén foi concibida para realizarse en varias fases e incluíu os dous voos tripulados por varias persoas e outros dirixidos desde a Terra. O obxectivo do goberno ruso era claro: plantar cara aos Estados Unidos de América, que xa comezaban a desenvolver o proxecto Gemini .

Nikolai Kamanin contemplou un novo proxecto espacial con mulleres. A oposición do enxeñeiro xefe Sergei Korolev non foi suficiente para deter as ambicións de Kamanin e en abril de 1965 anunciouse o equipo para o futuro proxecto Vosjod-5: Valentina Ponomariova estaría ao mando e Irina Solovyova aos mandos da cápsula. Tatiana Kuznetsova e Zhanna Yorkina, recentemente graduadas na academia Zhukovski, foron case descartadas polos criterios de Kamanin, que as consideraban nuloas para voar "polo menos antes de 1970". Afortunadamente formarían parte do segundo equipo de apoio, substituíndo a dous compañeiros asignados a un voo posterior de Voskhod. O grupo de cosmonautas femininas disolveuse formalmente en outubro de 1969.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Burgess, Colin. e Hall, Red: The First Soviet Cosmonaut Team: Their Lives, Legacy and Historical Impact (pp. 229-234). Praxis Publishing Ltd., 2009. ISBN 978-0-387-84823-5
 Shayler, David J. e Moule, Ian: Women in Space: Following Valentina (pp. 49; 65-66). Praxis Publishing Ltd., 2005. ISBN 1-85233-744-3
 Martos, Alberto: Breve historia de la carrera espacial (pp. 212-224). Edicións Nowtilus SL, 2009. ISBN 978-84-9763-765-7

Categoría:Nados en Nizhnii Novgorod
Categoría:Astronautas da Unión Soviética
Categoría:Nados en 1941
Categoría:Finados en 2018