Dinastía watásida

A dinastía watasida ou watásida (en , Iweṭṭasen, en , al-waṭṭāsīyūn) foi a dinastía bérber que gobernou o territorio do reino de Fez, no actual Marrocos durante os séculos XV e XVI. 

Os merínidos perderon o poder na revolta de 1465 e foron substituídos polos watasidas en 1472. As dúas familias estaban emparentadas e os merínidos tiñan varios visires watasida. 

Abu Abd Allah al-Sheikh Muhammad ibn Yahya al-Mahdi foi o primeiro sultán watasida. Só gobernou no norte do que hoxe é Marrocos, xa que o sur estaba dividido en varios principados. En 1554, na batalla de Tadla, os sahaditas de Tagmadert foron derrotados.

 Líderes watasidas 

 Visires 

 1420-1448: Abu Zakariya Yahya al-Wattasi
 1448-1458: Ali ibn Yusuf
 1458-1459: Yahya ibn Abi Zakariya Yahya

 Sultáns 

 1472-1504: Abu Abd Allah al-Sheikh Muhammad ibn Yahya
 1504-1526: Mohammed o Portugués (Abu Abd Allah al-Burtuqali Muhammad ibn Muhammad, quen enviou a Leo Africanus e o seu tío a explorar Tumbuctú) 
 1526-1526: Abu al-Hasan Abu Hasan Ali ibn Muhammad
 1526-1545: Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad
 1545-1547: Nasir ad-Din al-Qasri Muhammad ibn Ahmad
 1547-1549: Abu al-Abbas Ahmad ibn Muhammad
 1554-1554: Abu al-Hasan Abu Hasun Ali ibn Muhammad

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Leo Africanus
 Al-Andalus
 Reino de Portugal
 Reino de Castela
 Marrocos
 Alxeria

Categoría:Dinastías musulmás
Categoría:Historia de Marrocos