Rosa María de Castro y Centurión

Rosa María de las Nieves Ruiz de Castro y Centurión, nada en Madrid o 29 de agosto de 1691 e finada o 14 de marzo de 1772, foi unha nobre española, XII condesa de Lemos.

 Traxectoria 
Era filla de Salvador Ruiz de Castro, irmán do conde de Lemos, e de Francisca Josefa Centurión, marquesa de Armunia. En 1713 casou con Pedro de Montcada, marqués de Leiva, un matrimonio curto debido á morte do seu marido en 1716, e co que tivo unha filla, María Catalina, que morreu nena. Pouco despois casou de novo con Guillem Ramón de Montcada, marqués de Aitona, de quen enviuvou en 1727.Rosa María de Castro y Portugal XII Condesa de Lemos . Fundación Ducal Casa de Medinaceli Esta morte permitiu gozar do usufruto dos bens do marqués porque o matrimonio fora concertado de acordo coa lei aragonesa.

Como membro da alta aristocracia, a partir de 1735 ingresou no palacio como "camareira" da princesa, e máis tarde raíña, Bárbara de Bragança, esposa de Fernando VI. Á súa morte continuou servindo a María Amalia de Saxonia, esposa de Carlos III, ata a súa morte en 1760. Despois, por orde de Carlos III, continuou o seu traballo no palacio e quedou á fronte do seu goberno.

Mentres, en 1741 Castro herdou oficialmente do seu tío Ginés os títulos e estados da súa familia e converteuse na cabeza visible da casa de Lemos. A partir dese momento, ademais do seu traballo no palacio, mantivo contactos cos administradores encargados da xestión dos estados da comarca de Lemos. A pesar da idea dunha nobreza ausente, Castro procurou conseguir melloras e reformas para Monforte e os seus arredores, en consonancia co pensamento ilustrado da época, como a renovación do Colexio da Nosa Señora da Antiga, que fora paralizado pola expulsión da Compañía de Xesús.

Segundo algunhas fontes influenciada pola creación das academias da lingua (1714) e da historia (1738) por parte de Filipe V, entre 1749 e 1751 abriu un salón ou tertulia literaria denominado Academia del Buen Gusto, pero outras fontes atribúen esta presidencia a  Josefa de Zúñiga y Castro. Neste salón  participaron numerosas personalidades como Agustín de Montiano, o 17 de xuño de 1738, Ignacio de Luzán, Blas Nasarre, o marqués de Valdeflores, o conde de Torrepalma, os duques de Béjar e Medina-Sidonia, entre moitos outros, entre os que destacan moitas damas nobres como a marquesa de San Esteban, a duquesa de Arcos, a marquesa de Estepa, entre outros, que demostrou boas condicións literarias e artísticas. Tamén formou parte do primeiro grupo de socias da Junta de Damas de Honor y Mérito da Real Sociedad Económica Matritense.

Morreu na parroquia madrileña de Santiago de Madrid o 14 de marzo de 1772, aos 86 anos. Foi soterrada austeramente na igrexa de Loreto. Ao non ter descendencia, logo de varias disputas familiares, e de acordo coa súa disposición testamentaria, herdou os títulos e estados ao seu sobriño, Joaquín Diego López de Zúñiga-Sotomayor y Castro.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

Categoría:Marqueses
Categoría:Condes de España
Categoría:Nados en 1691
Categoría:Finados en 1772
Categoría:Condado de Lemos