Gran Premio do Xapón de 2000

O Gran Premio do Xapón de 2000 (oficialmente o XXVI Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 8 de outubro de 2000, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta e penúltima rolda da tempada  de Fórmula Un así como o 26º Gran Premio do Xapón. O piloto de Ferrari Michael Schumacher gañou a carreira de 53 voltas dende a pole position. Mika Häkkinen quedou segundo nun McLaren e o seu compañeiro de equipo David Coulthard quedou terceiro. A vitoria de Schumacher confirmouno como Campión de Pilotos de 2000, xa que Häkkinen non puido superar o total de puntos de Schumacher cando só quedaba unha carreira.

Antecedentes

O Gran Premio disputárono once equipos, cada un de dous pilotos. Os equipos, tamén coñecidos como construtores, foron McLaren, Ferrari, Jordan, Jaguar, Williams, Benetton, Prost, Sauber, Arrows, Minardi e BAR. O provedor de Pneumáticos Bridgestone trouxo tres tipos de pneumáticos diferentes á carreira: o composto Medio para seco e dous pneumáticos de chuvia, o intermedio e o de chuvia extrema. O Circuíto de Suzuka sufriu un pequeno cambio no trazado antes do Gran Premio. A entrada da pista de boxes trasladouse desde o final da curva esquerda da 130R ata a saída da chicana Casio nun esforzo por mellorar a seguridade.

Ao entrar na carreira, o piloto de Ferrari Michael Schumacher lideraba o Campionato de Pilotos con 88 puntos, por diante de Mika Häkkinen con 80 puntos e David Coulthard con 63. Rubens Barrichello era cuarto con 55 puntos, con Ralf Schumacher quinto con 24 puntos. Había un máximo de 20 puntos dispoñibles para as dúas últimas carreiras, o que significaba que Häkkinen aínda podía gañar o título. Michael Schumacher só necesitaba conseguir a vitoria na carreira, independentemente de onde rematase Häkkinen, Schumacher estaría máis de dez puntos por diante de Häkkinen a falta dunha carreira. En caso contrario, Häkkinen podería gañar o Campionato na última carreira da tempada no Malaisia superando ao seu rival. En caso de empate a puntos, Michael Schumacher gañaría o campionato por conta atrás, tendo máis vitorias. No Campionato de Construtores, Ferrari lideraba con 143 puntos, McLaren e Williams eran segundos e terceiros con 133 e 34 puntos respectivamente, mentres que Benetton con 20 e Jordan con 17 disputábanse o cuarto posto.

Un fallo nun pneumático na carreira anterior, o Gran Premio dos Estados Unidos de 2000, obrigara a Häkkinen a retirarse da carreira. Con dúas carreiras restantes na tempada e unha desvantaxe de oito puntos tras perder o liderado no Campionato de Pilotos, Häkkinen mantivo confianza nas súas posibilidades de título: "Sei que o que me pasou no último Gran Premio, cando tiven que retirarme, pódelle pasar a calquera, pódolle pasar a Michael. Entón son moi optimista. Cheguei aquí preparado e pensando nestas dúas carreiras xuntas. Non unha, dúas." Michael Schumacher subliñou a presión de liderar o campionato no Xapón: "Non foi un momento relaxante e aínda non superei completamente o jetlag dos Estados Unidos. Pero estou preparado para sacrificar isto e moito máis para traer o título de volta a Maranello. E o mesmo pódese dicir de todo o equipo." Jean Todt ex director do equipo Ferrari e o campión do mundo Jody Scheckter pediron a Barrichello e Coulthard que corresen de forma xusta xa que os seus equipos ordenaron aos dous pilotos que axudasen aos seus compañeiros na batalla polo campionato.

Na reunión de pilotos celebrada o venres anterior ao evento, o director de carreira da Fédération Internationale de l'Automobile (FIA) Charlie Whiting anunciou que calquera posible manobra de bloqueo que interferise na batalla do Campionato do Mundo daría lugar a que ao piloto se lle mostrase unha bandeira branca e negra ondeada, antes de darlle unha bandeira negra para sinalar a descualificación da carreira. A sanción tamén tivo unha posible prohibición de ata tres eventos do Campionato do Mundo de Fórmula Un para calquera piloto que incumprise a nova regra. Ralf Schumacher aceptou as penalizacións. Non obstante, o director do equipo McLaren Ron Dennis mostrouse máis expresivo ao opoñerse ás novas regras xa que cría que eran arbitrarias e estaban en contra de elixir as tácticas do equipo. Tamén estaba descontento coa inclusión do avogado italiano Roberto Causo como comisario de carreira porque Dennis consideraba que calquera decisión sería tendenciosa cara a Ferrari.

Clasificación da cualificación

 Pos. Nº Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 3  Michael Schumacher Ferrari 1:35.825  2 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:35.834 +0.009 3 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:36.236 +0.411 4 4  Rubens Barrichello Ferrari 1:36.330 +0.505 5 10  Jenson Button Williams-BMW 1:36.628 +0.803 6 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 1:36.788 +0.963 7 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:36.899 +1.074 8 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 1:37.243 +1.418 9 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:37.267 +1.442 10 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 1:37.329 +1.504 11 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:37.348 +1.523 12 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:37.479 +1.654 13 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 1:37.652 +1.827 14 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 1:37.674 +1.849 15 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 1:37.679 +1.854 16 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 1:38.141 +2.316 17 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 1:38.209 +2.384 18 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 1:38.269 +2.444 19 17  Mika Salo Sauber-Petronas 1:38.490 +2.665 20 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 1:38.576 +2.751 21 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 1:39.972 +4.147 22 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 1:40.462 +4.637107% tempo: 1:42.533

 Carreira 

Häkkinen comezou a carreira xunto a Michael Schumacher na primeira fila da grella. Michael Schumacher intentou defender a súa vantaxe fóra da liña moviéndose no camiño de Häkkinen, pero Häkkinen pasou a Michael Schumacher na cabeza cara á primeira curva, co que Coulthard resistía o intento do piloto de Williams Ralf Schumacher de pasalo para manter a terceira posición. Michael Schumacher conseguiu pechar a diferenza co seu rival polo título na volta 31 e superou a Häkkinen durante a segunda rolda de parada en boxes. Isto permitiulle manter unha diferenza de 1,9 segundos entre el e Häkkinen cara ao final da carreira para conseguir a súa oitava vitoria da tempada.

Michael Schumacher recibiu eloxios de moitos dentro da comunidade da Fórmula Un, incluíndo o ex-campión Jody Scheckter e o presidente de Ferrari Luca di Montezemolo, aínda que foi criticado polo expresidente italiano Francesco Cossiga pola súa conduta cando o Himno Nacional Italiano tocouse no podio. O piloto de Ferrari tamén recibiu os parabéns predominantes da prensa europea. O segundo posto de Häkkinen aseguroulle a segunda posición no Campionato de Pilotos, mentres que Ferrari ampliou a diferenza con McLaren no Campionato de Construtores ata trece puntos, a falta dunha carreira.

Clasificación da carreira
Os pilotos que obtiveron puntos de campionato están indicados en negra.    
 Pos. Nº  Piloto Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 3  Michael Schumacher Ferrari 53 1:29:53.435 1 10 2 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 53 +1.837 2 6 3 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 53 +1:09.914 3 4 4 4  Rubens Barrichello Ferrari 53 +1:19.191 4 3 5 10  Jenson Button Williams-BMW 53 +1:25.694 5 2 6 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 52 +1 volta 9 1 7 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 52 +1 volta 10   8 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 52 +1 volta 7   9 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 52 +1 volta  18   10 17  Mika Salo Sauber-Petronas 52 +1 volta 19   11 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 52 +1 volta 20   12 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 52 +1 volta 13   13 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 52 +1 volta 15   14 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 52 +1 volta 12   15 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 51 +2 voltas 22   Ret 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 46 Motor 21   Ret 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 41 Trompo 6   Ret 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 41 Suspensión 16   Ret 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 37 Trompo 11   Ret. 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 29 Hidráulica 8   Ret 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 19 Motor 17   Ret 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 9 Eléctrico 14  

Posicións logo da carreira
Texto en negra indica quen aínda ten posibilidades teóricas de converterse en Campión do Mundo.

Clasificación no campionato de pilotos
 +/– Pos. Piloto Puntos 10px 1  Michael Schumacher 98 10px 2  Mika Häkkinen 86 10px 3  David Coulthard 67 10px 4  Rubens Barrichello 58 10px 5  Ralf Schumacher 24Fonte:

Clasificación do campionato de construtores
 +/– Pos Construtor Puntos 10px 1  Ferrari 156 10px 2  McLaren-Mercedes 143  10px 3  Williams-BMW 36 10px 4  Benetton-Playlife 20 10px 1 5  BAR-Honda 18Source:

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

Véxase tamén

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 2000
Categoría:Gran Premio do Xapón de Fórmula 1