Georgeanne R. Caughlan

Georgeanne (Jan) Caughlan, nada Robertson o 25 de outubro de 1926  e finada o 3 de xaneiro de 1994,  foi unha astrofísica estadounidense coñecida polo seu traballo na xeración de enerxía estelar. A súa recompilación de datos experimentais das velocidades de reaccións nucleares foron fundamentais para establecer a teoría da nucleosíntese. Esta teoría levou a Wiliam A. Fowler a obter o  Premio Nobel de Física en 1983.   

 Traxectoria 
Georgeanne Robertson naceu o 25 de outubro en Montesano, Washington. Foi a cuarta dos cinco fillos de George  Duncan e Anna (Mcleod) Robertson. Estudou na Universidade de Washington, onde se licenciou en física en 1937.

Casou en 1936 con Charles  Caughlan, químico, con quen tivo catro fillos. A parella divorciouse a principios da década dos 1970. Despois de que os seus fillos creceran, Georgeanne comezou os seus estudos de doutoramento e acadou o seu título de doutora no ano 1964. 

Caughlan uniuse á Universidade Estatal de  Montana en 1957 como instrutora. Entre 1961-1963, foi investigadora de verán en Caltech, onde traballou con William A.  Fowler na xeración de enerxía estelar. En 1961 foi profesora asistente na universidade Estatal de  Montana, onde se convertería en profesora titular no ano 1974. Despois  da súa xubilación, en 1984, foi nomeada profesora emérita. 

 Enerxía e xeración nuclear en estrelas 
A principios da década de 1960 Caughlan comezou a recompilar datos experimentais sobre as reaccións nucleares estelares, como parte das investigacións de Fowler sobre a xeración de enerxía. Ela transmitiulle esta información a Fowler a través de cartas manuscritas . Xunto con el  Caughlan desenvolveu un formato estándar para a presentación das velocidades de reacción de protóns,  deuteróns e partículas  alfa con núcleos de hidróxeno e silicio. En concreto Fowler recoñeceu que foran os estudos de  Caughlan sobre a estrutura estelar e o ímpeto teórico dela o que o levaron a conseguir o Premio Nobel de física en 1983. 

Todas as recompilacións de datos  astrofísicos nucleares realizadas por Caughlan (xunto con  Barbara  Zimmerman e  Fowler) publicáronse periodicamente, e consideráronse “a biblia” da astrofísica nuclear.

Durante a estancia de  Caughlan en  Caltech, os primeiros cálculos da estrutura e a evolución das estrelas foron posibles a medida que as computadoras alcanzaron a suficiente potencia. Un programa informático desenvolvido por Robert V. Wagoner para simular a síntese de 41 núcleos en estrelas funcionaba grazas ás frecuencias astrofísicas do traballo de  Caughlan.

 Ciclo de CNO 
O ciclo carbono-nitróxeno-osíxeno (CNO) é un proceso na fusión estelar que converte o hidróxeno en helio. En 1965 Caughlan calculou que se unha estrela excede as trinta masas solares, o ciclo CNO daría como resultado que os átomos de nitróxeno superasen en número ao carbono e ao osíxeno nun factor de 100. Determinouse que a estrela eta  Carinae estaba nas súas etapas finais de vida baseándose na observación deste exceso de nitróxeno: o seu espectro mostraba liñas de nitróxeno pero non liñas de osíxeno.

 Escolma de obras 





 Notas 

 Véxase tamén
 Outros artigos 
William Alfred Fowler
 Bibliografía 





Categoría:Finados en 1994
Categoría:Nados en 1916
Categoría:Personalidades sen imaxes
Categoría:Alumnos da Universidade de Washington
Categoría:Astrofísicos
Categoría:Profesores da Universidade Estatal de Montana - Bozeman