Sewell

Sewell é unha cidade mineira deshabitada de Chile situada nas ladeiras dos Andes na comuna de Machalí na Provincia de Cachapoal, Rexión de O'Higgins, a unha altitude de entre 2.000 e 2.250 metros. En 2006, declarouse Patrimonio da Humanidade da UNESCO. Coñécese como unha antiga colonia industrial, desenvolvida pola Braden Copper Company para albergar aos traballadores (e ás súas familias) asociados ás operacións de El Teniente, a maior mina subterránea de cobre do mundo.

No cumio da cidade en 1960, unhas 16.000 persoas vivían aquí. Despois de que o goberno adquirise unha participación maioritaria na mina, e máis aínda despois de que a minería de cobre fose nacionalizada en 1971, a empresa gobernamental trasladou traballadores ao val. Construíu a autoestrada do cobre para proporcionarlles acceso á mina e ás operacións relacionadas. Mentres algúns edificios foron demolidos na década de 1980, outros foron renovados para traballadores contratados e restaurados como parte da preservación deste lugar histórico. O goberno chileno designouna en 1998 como Monumento Nacional.

Historia
A cidade foi fundada en 1906 pola Braden Copper Company como colonia industrial para apoiar a extracción de cobre da mina El Teniente. Recibiu o nome do primeiro presidente da compañía, Barton Sewell.

Durante a Gran Depresión, a Braden Copper Company converteuse nunha subsidiaria da Kenecott Copper Company. En 1917 a fundición trasladouse de Sewell a Caletones, onde se desenvolveu outra cidade ao seu redor.

Os traballadores orixinariamente homes vivían en vivendas compartidas en Sewell, chamadas colectivos. Posteriormente engadiuse vivenda familiar. Despois desenvolvéronse parques infantís, prazas, tendas e unha sala de cine. Os peóns subían e baixaban por escaleiras verticais para chegar aos distintos niveis da vila. As rúas corrían horizontalmente e estaban sen asfaltar debido ás severas condicións invernais. Non había coches. No lado oeste do Cerro Negro desenvolveuse un campamento para persoal estranxeiro.

O mineral levávase pola ladeira da montaña ata Graneros, onde cargábase en vagóns de ferrocarril. O ferrocarril de vía estreita que conectaba Sewell coa cidade próxima de Rancagua, a 32 km., estaba en construción en 1906 e completouse en 1911.Sewell, also known as El Teniente, Chile A distancia total percorrida era de 72 km. cun cambio de elevación de 1.500 m..

En 1915 construíronse un hospital, un parque de bombeiros e un club social en Sewell. Os edificios e casas estaban feitos de madeira, e pintados de cores brillantes como amarelo, vermello e azul. No seu apoxeo en 1960, tiña máis de 16.000 habitantes. En 1918 a cidade albergaba a máis de 12.000 persoas.

Sewell é coñecida como a "Cidade das Escaleiras". A cidade construíuse nun terreo demasiado empinado para os vehículos de rodas, arredor dunha grande escaleira central, chamada Escalera Central, que se construíu dende a estación de ferrocarril. Todas as subministracións tiveron que traerse á cidade a través dun ferrocarril de vía estreita. Pueblo Hundido contiña os habitáculos, mentres que debaixo do mineral estaba El Establecimiento, que contiña o concentrador, central hidroeléctrica e un tranvía.

O 8 de agosto de 1944, 102 persoas morreron nunha avalancha cando fallaron as ladeiras sobre a cidade. Ameazas adicionais e sempre presentes para a cidade incluían terremotos, avalanchas e explosións nas operacións da mina.

En xuño de 1945, 355 traballadores morreron na mina El Teniente por intoxicación por monóxido de carbono, e outros 747 resultaron feridos, porque o fume se espallou pola mina procedente dun incendio no exterior. Este desastre provocou que o goberno desenvolvese e adoptase máis normas de seguridade.

Declive

En 1967, a Kennecott Copper Corporation renunciou á súa exclusiva propiedade do sitio cando o goberno chileno comprou unha participación do 51% da empresa. Neste momento, moitas persoas estaban a mudarse de Sewell a Rancagua. O goberno construíu a Autoestrada do Cobre para os seus desprazamentos ata a mina e as operacións relacionadas.

En 1971 a mina foi nacionalizada polo goberno de Allende. En 1977, o propietario estatal CODELCO (Corporación Nacional do Cobre de Chile) comezou a trasladar máis familias de Sewell ao val. A cidade da empresa levaba activa máis de sete décadas e apoiou a construción e explotación da mina subterránea máis grande do mundo. CODELCO iniciou a demolición de edificios na vila.

Conservación
Numerosos partidarios argumentaron que a cidade se conservase debido á súa importancia para a historia chilena e ao seu sitio infrecuente nos Andes. A demolición paralizouse a finais dos anos 80. En 1998 o Goberno chileno declarou a Sewell Monumento Nacional. En 1999, o Colexio de Arquitectos de Chile declarou a Sewell como unha das 10 obras urbanas máis importantes do país. Escribíronse nove libros sobre a vida en Sewell. En 2006 a UNESCO designouno como Patrimonio da Humanidade, baseándose na nomeamento de Chile e na valoración da súa importancia.

Durante a década de 1980 algúns dos edificios restantes remodeláronse para albergar a miles de traballadores contratados na mina, pero posteriormente foron trasladados. Outros edificios restauráronse co fin de preservar o natureza da cidade orixinal. Quedan uns 50 edificios restaurados e unha das estruturas alberga un museo de historia.

CODELCO utiliza varios edificios para oficinas. Agora só quedan na cidade as instalacións básicas da empresa necesarias para a explotación mineira. Non se pode acceder á zona en vehículos privados. O goberno permite os visitantes só a través de turoperadores de Santiago e Rancagua.

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas
Neve en Sewelll, Chile
Memories of Living in Sewelll, Chile , Bonnie Hamre website
Panoramas de Sewell
Fotos históricas de Sewell - El Teniente
Sewell, tamén coñecida como El Teniente, Chile
Páxina oficial 

Categoría:Cidades de Chile
Categoría:Patrimonio da Humanidade en Chile