Julia Lermontova

Julia Vsevolodovna Lermontova (en ), nada o 21 de decembro de 1846 en San Petersburgo e finada o 16 de decembro de 1919, foi unha química rusa. É coñecida como a primeira doutora rusa en química. Estudou na Universidade de Heidelberg e na Universidade de Berlín antes de doutorarse na Universidade de Göttingen en 1874. Foi incorporada á Sociedade Química Rusa en 1875.

 Traxectoria 

 Vida temperá 
Julia Vsevolodovna Lermontova era filla de Yelizaveta Andréievna Kossikovskaya e do xeneral Vsévolod Nikoláievich Lérmontov (curmá terceira do poeta ruso Mikhail Lérmontov ), da aristocrática familia Lérmontov.

Durante a maior parte da súa vida viviu en Moscova, xa que o seu pai estaba a cargo do Corpo de Cadetes de Moscova. Como os seus pais eran membros da intelectualidade de Moscova, a educación dos seus fillos era unha alta prioridade. Como resultado, estudou con titores particulares. Aínda que a súa familia non entendía ben o seu interese pola ciencia, non a desanimaron, e mostrou un grande interese pola literatura técnica e os experimentos, algúns dos cales, os sinxelos, facíanse na casa.

 Educación 

 En Rusia 
Julia Lermontova inicialmente quería estudar medicina, pero axiña descubriu que non podía soportar ver persoas desnutridas nin soportar a pobreza dos seus pacientes. Despois solicitou estudar na Academia de Agricultura Petrovskaya (agora Universidade Estatal de Agricultura de Moscova ), coñecida polo seu excelente programa de química. Aínda que foi apoiada por varios profesores alí, a súa solicitude foi finalmente rexeitada.

Foi entón cando decidiu continuar a súa formación marchando ao estranxeiro, cousa que daquela non era fácil. Grazas á súa curmá Anna Yevréinova (que tivera que casar por conveniencia), coñeceu a Sofia Kovalewska, quen axudou a ambas as mulleres a ir xuntas a estudar a unha universidade no estranxeiro.

 No estranxeiro 
No outono de 1869, con 22 anos, Julia Lermontova chegou a Heidelberg e asistiu á Universidade de Heidelberg, onde se lle permitiu asistir ás conferencias de Robert Bunsen como oínte, e finalmente entrou no seu laboratorio.

Foi no laboratorio de Bunsen onde investigou os compostos de platino.

Mendeleiev suxeriulle esta investigación no desenvolvemento de técnicas para a separación de aliaxes de platino.

De alí, trasladouse a Berlín para realizar investigacións baixo a dirección de August von Hoffmann. En Berlín, traballou no laboratorio privado de van Hoffmann e puido asistir ás súas clases de química orgánica.

Foi aquí onde recibiu a súa primeira publicación, "Ueber die Zusammensetzung des Diphenins".

En 1874, completou a súa tese "Zur Kenntniss der Methylenverbindungen" (que trata sobre a análise de compostos de metilo), que lle valeu o doutoramento en química.

Despois de completar a súa educación, volveu a Rusia e comezou a traballar no laboratorio de Vladimir Markovnikov na Universidade de Moscova.

Despois recibiu unha invitación de Aleksandr Bútlerov para mudarse a San Petersburgo. Foi aquí onde fixo a súa investigación sobre o ácido 2-metil-2-butenoico.

Bútlerov intentou convencela de que aceptase un posto de profesora nos cursos superiores para mulleres, que non aceptaría, expresando a súa preocupación por que o ministro de Educación non lle dese permiso. En 1881, converteuse na primeira muller en unirse á Asociación Técnica Rusa. Graduouse magna cum laude e foi a primeira muller do mundo en obter un doutoramento en Química.

 Investigación 
Despois de completar a súa educación, volveu a Rusia e comezou a traballar no laboratorio de Vladimir Markovnikov na Universidade de Moscova. Despois recibiu unha invitación de Aleksandr Bútlerov para mudarse a San Petersburgo. Foi aquí onde fixo a súa investigación sobre o ácido 2-metil-2-butenoico.

En 1877, tras a morte do seu pai, trasladouse a Moscova coa súa familia e comezou a traballar no laboratorio de Markovnikov, na investigación do petróleo. Foi a primeira muller que traballou nesta área de investigación. Ademais, desenvolveu un dispositivo para a destilación continua de petróleo, pero o dispositivo non se puido adaptar a escala industrial.

Na conferencia de xaneiro de 1878 da Sociedade Física-Química de Rusia, AP Eltekov informou dun novo método para sintetizar hidrocarburos de fórmula CnH2n, no que Bútlerov observou que moitos destes experimentos foran realizados previamente por Julia. Esta investigación converteuse máis tarde en valiosa cando se estudou máis a síntese de hidrocarburos altamente ramificados para a produción industrial e o seu uso para algúns tipos de combustibles para motores. Este proceso foi máis tarde coñecido como reacción Bútlerov - Eltékov - Lérmontova.

 A vida despois da investigación 
Como herdara os bens da súa familia na cidade de Semenkovo do uyezd de Zvenigorod, adoitaba vivir alí nos meses de verán, e finalmente, ata que finalmente acabou residindo alí permanentemente, feito que coincidiu co abandono da química.

Foi alí onde desenvolveu un interese pola ciencia agrícola, desenvolvendo queixos que finalmente foron vendidos en Rusia e Ucraína.

Na primavera de 1889, enfermou gravemente dunha dobre pneumonía e ese outono viaxou a Estocolmo para visitar a Sofia Kovalewska.

En 1890, Kovalévskaya viaxou a San Petersburgo coa súa filla Sofía (Fufa), onde Lermontova coñeceunos e recolleu Fufa antes da morte de Kovalévskaya en 1891.

En 1917, despois da Revolución de Outubro, intentouse nacionalizar a propiedade en Semenkovo, pero a través da intervención do ministro de Educación, Anatoli Lunacharski, permitíuselle conservar a propiedade.

Julia Lermontova morreu en 1919 por mor dunha hemorraxia cerebral.

Como nunca casou, Sofía (Fufa) Kovalévskaya (a súa fillastra) herdou toda a propiedade.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Nye, Mary Jo (2003). The Cambridge History of Science: Volume 5, The Modern Physical and Mathematical Sciences . p. 59. ISBN 9780521571999 .

 Apotheker, Jan; Sarkadi, Livia Simon (2011-04-27). European Women in Chemistry. p. 58. ISBN 9783527636464 .

 Roussanova, Elena (2003). "Julia Lermontowa - die erste promove Chemikerin". Nachrichten aus der Chemie (en alemán). 51 (12): 1296-1297. doi: 10.1002 / nadc.20030511239 .

 STEINBERG CJ, Julia Vsevolodovna Lermontova (1846-1919) en AS Química. Congreso Internacional de Historia da Ciencia. 16o. Actas. A. Seccións científicas (1981) 202 p.
 Ligazóns externas 

 Yulua Lermontova: la pasión por la química no blog Mujeres con ciencia

Categoría:Nados en 1846
Categoría:Finados en 1919
Categoría:Nados en San Petersburgo
Categoría:Químicos de Rusia