Liña clara

Ligne claire (do francés  "liña clara", ; en ) é un estilo de debuxo creado e iniciado polo Hergé, creador de As aventuras de Tintín. Usa liñas claras e fortes ás veces de ancho variado e sen trama, mentres que o contraste tamén se minimiza. As sombras proxectadas adoitan iluminarse e o estilo adoita presentar cores fortes e unha combinación de personaxes de tipo cartoon sobre un fondo realista. O nome foi acuñado por Joost Swarte en 1977.

 Historia 
Hergé comezou a debuxar cun estilo moito máis frouxo e áspero, con probábel influencia de artistas de banda deseñada estadounidenses de finais dos anos 20 e 30, como Gluyas Williams Heer, Jeet. "Barnaby and American Clear Line Cartooning." Barnaby Volume One by Crockett Johnson. Fantagraphics Books, 2013. e George McManus. Porén, as liñas precisas que caracterizan a maior parte da súa obra están firmemente establecidas desde o principio (por exemplo, a versión a cor de O loto azul, publicada en 1946). Fingeroth, Danny. The Rough Guide to Graphic Novels. Rough Guides, 2008.  (p. 25). A Ligne claire tamén estivo influída polo estilo shin-hanga do Xapón, un aspecto do movemento xaponés moi seguido en Europa despois da apertura do Xapón á incidencia cultural europea na década de 1860.

Gran parte da "escola de Bruxelas" comezou a utilizar neste estilo, especialmente Edgar P. Jacobs, Bob De Moor, Roger Leloup e Jacques Martin, dos cales moitos tamén traballaron para a revista Tintín.

O estilo alcanzou a súa máxima popularidade na década de 1950, pero a súa influencia comezou a diminuír na década de 1960 e a nova xeración de artistas de cómics considerábao pasado de moda. A finais da década de 1970, experimentou un rexurdimento, en gran parte debido a artistas holandeses como Joost Swarte e Theo van den Boogaard, que apareceran pola escena do comic underground holandés, así como ao artista francés Jacques Tardi. Henk Kuijpers tamén tivo éxito na súa aplicación do estilo.

Ao longo da década de 1980, Yves Chaland, Ted Benoit, Serge Clerc e Floc'h relanzaron o estilo ligne claire en Francia. Esta encarnación foi unha variación moi estilística e artística, que os artistas tamén utilizaron para ilustrar carteis e portadas de LP etc. Swarte chamou esta variante "atoomstijl" ("estilo atómico").In Search of the Atom Style Paul Gravett, 2009Atoomstijl.nl

O uso contemporáneo da ligne claire adoita ser irónico ou posmoderno. Por exemplo, Van den Boogaard usou o estilo sinxelo e claro para crear un conflito coa amoralidade dos seus personaxes, mentres que Tardi utilizouno na súa serie Adèle Blanc-Sec para crear unha atmosfera nostálxica que logo se ve socavada sen piedade pola historia. Un artista recente que emprega o estilo sen connotacións irónicas ou satíricas é o holandés Peter van Dongen, que creou a serie Rampokan sobre a colonización holandesa de Indonesia.

O Ligne claire non se limita aos cómics franco-belgas. Tamén foi popular entre italianos como Vittorio Giardino, españois como Paco Roca e Francesc Capdevila ("Max"), británicos como Martin Handford, Bryan Talbot e Garen Ewing, noruegueses como Jason, artistas estadounidenses como Chris Ware, Geof Darrow, Jason Lutes e Jason Little, e australianos como Ilya Milstein.

 Libros ou series de liña clara 

 Hergé 

 As aventuras de Tintín
 Jo, Zette e Jocko
 Quick e Flupke

 Outros 

 Jommeke – Jef Nys
 As aventuras de Freddy Lombard - Yves Chaland
 Alix – Jacques Martin
 Barelli – Bob de Moor
 Berlín – Jason Lutes
 Bingo Bongo et son Combo Congolais – Ted Benoît
 Blake e Mortimer - Edgar P. Jacobs
 César e Jessica
 Franka – Henk Kuijpers
 Héctor e Dexter (tamén coñecido como Coton et Piston e Katoen en Pinbal ) – Joost Swarte
 Retratos de Julian Opie - Julian Opie
 Kurt Dunder
 Le Monde d'Edena – Moebius
 Nofret – Sussi Bech
 Profesor Palmboom - Dick Briel
 A orquídea do arco da vella - Garen Ewing
 Jimmy Corrigan, o neno máis intelixente da Terra - Chris Ware
 Shutterbug Follies - Jason Little
 Spike e Suzy (tamén coñecido como Bob e Bobette, Willy e Wanda e Suske en Wiske ) - Willy Vandersteen
 Pastiches de Tintín – Yves Rodier
 Onde está Wally? – Martín Handford
 Yoko Tsuno - Roger Leloup
 Como entender Israel en 60 días ou menos - Sarah Glidden
 Sjef van Oekel – Theo van den Boogaard
 A propiedade – Rutu Modan
 Les Cités obscures - François Schuiten
 Taylor Zander e os asasinatos de Wendigo - Michael Francis

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Banda deseñada
 Banda deseñada franco-belga
 Historia da banda deseñada
 Escola Marcinelle 

 Ligazóns externas 

 Klare lijn international  – Noticias sobre BD con ligne claire (en francés)
 Hergé & The Clear Line: Parte 1
Categoría:Colectivos e escolas de banda deseñada
Categoría:Arte de Bélxica
Categoría:Arte de Francia
Categoría:Xéneros da banda deseñada