Kátorga

A diferenza dos campos de concentración, a kátorga formaba parte do poder xudicial do Imperio Ruso. Con todo, ambos compartían os mesmos trazos principais: confinamento, instalacións moi simples (no que difiren das prisións) e traballos forzados, usualmente traballos pesados que requiren pouca ou moi pouca habilidade.

 Historia 
dereita|miniatura|366x366px|Adeus a Europa, de Aleksander Sochaczewski. Prisioneiros do levantamento dos exiliados políticos polacos en Siberia
As kátorgas foron estabelecidas en áreas practicamente despoboadas de Siberia e o Extremo Oriente ruso, onde había poucas poboacións e escaseaba a comida. Con todo, houbo algúns prisioneiros que lograron escapar. Desde entón, Siberia adquiriu a súa temíbel connotación do castigo. Esta foi reforzada posteriormente co sistema do Gulag na Unión Soviética, inspirado na kátorga e estendido ao Extremo Norte ruso. A vida nos campos desenvolvíase en condicións de extrema precariedade. Os prisioneiros traballaban en xornadas extenuantes de máis de 19 horas diarias, sen bebida, calefacción nin alimento por días, e moitos deles morrían en poucos meses. O réxime tsarista condenaba á kátorga a intelectuais de esquerda e comunistas, e chegou a contar con 280 000 prisioneiros en 1905. En vésperas da Revolución Rusa de 1917, este sistema albergaba aproximadamente 150 000 recluídos.Daly, Jonathan W. Autocracy under Siege: Security Police and Opposition in Russia, 1866–1905 (1998).

As ocupacións máis comúns eran traballos de minaría e construción. Un exemplo notable é o Camiño de carros do Amur ().

Anton Chekhov, escritor e dramaturgo ruso, visitou as instalacións dunha kátorga en 1891 na illa de Sakhalin, no Extremo Oriente ruso, e escribiu acerca dela no seu libro Illa de Sakhalin. Criticaba a incompetencia dos oficiais, que orixinara un baixo nivel de vida dos presos, ademais do desperdicio dos fondos do goberno e a pobre produtividade.

Piotr Kropotkin, mentres foi axudante de campo do gobernador de Transbaikalia, estivo a cargo de inspeccionar o estado das prisións da área. Posteriormente describiu os seus descubrimentos no libro En prisións rusas e francesas.

 Influencias 
 En 1901, seguindo o sistema ruso, o Reino Unido copiou o sistema de traballos forzados, e cuñou o termo «campo de concentración» durante a guerra anglo-bóer en Suráfrica. A alimentación insuficiente e a hixiene deplorábel favoreceron a aparición de enfermidades contaxiosas, como xarampón, tifo ou disentería. Isto, unido á falta de atención médica adecuada, causou unha gran mortalidade. Creáronse 45 campos para bóeres e 64 para africanos negros, onde eran enviados anciáns, mulleres e nenos.
 Prusia adoptou unha política idéntica fronte unha insurrección local na África suroccidental alemá en 1904, os Konzentrationslagern, que tamén incluían traballos forzosos.

 Cativos famosos en kátorgas 
 Fiódor Dostoievski, desde 1849 até 1854, por actividade antigubernamental contra o tsar Nicolao I. O escritor abandonou a súa actividade de esquerda nese período e volveuse profundamente conservador e extremadamente relixioso. Deixou testemuño da experiencia na obra Записки из Мёртвого дома ("Lembranzas da casa dos mortos").
 Piotr Kropotkin, científico e anarquista ruso
 Iosif Stalin escapou dúas veces, en 1902 e 1908
 Decembristas (revolucionarios do Levantamento Decembrista en decembro de 1825)
 Nikolai Chernyshevskii, revolucionario e filósofo ruso, líder da revolución narodnik
 Taras Schevchenko, poeta e pintor ucraíno
 Fanni Kaplán, anarquista rusa, autora do atentado contra Lenin o 30 de agosto de 1918

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Gulag
 NKVD

Categoría:Historia de Rusia