António Egas Moniz

António Caetano de Abreu Freire Egas Moniz, nado o 29 de novembro de 1874 na freguesía de Avanca, concello de Estarreja, distrito de Aveiro e finado o 13 de decembro de 1955 na freguesía de São Sebastião da Pedreira, Lisboa, foi un médico psiquiatra e neurocirurxián, ademais de investigador, profesor, político e escritor portugués.

Responsábel do desenvolvemento da anxiografía cerebral en 1927, un descubrimento que revolucionou a medicina e a neurocirurxía, permitindo o diagnóstico de tumores cerebrais e o diagnóstico e tratamento do aneurisma cerebral e a malformación arteriovenosa. Foi proposto tres veces para o Premio Nobel por este descubrimento (1928, 1929, 1930). Inventor do procedemento neurocirúrxico denominado lobotomía prefrontal, que permitiu a aparición da psicocirurxía; por este último descubrimento foi galardoado co Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina en 1949, compartido co fisiólogo suízo Walter Rudolf Hess.

Foi embaixador, e ministro de Asuntos Estranxeiros de Portugal.

José Saramago, Carlos Filipe Ximenes Belo, José Ramos-Horta e António Egas Moniz son os únicos lusófonos que teñen premios Nobel.

 Traxectoria 
Naceu co nome de António Caetano de Abreu Freire no seo dunha familia aristocrática rural. Seu pai foi Fernando de Pina Resende de Abreu Freire, e a súa nai María do Rosário Oliveira de Almeida e Sousa. Seu tío e padriño, o sacerdote Caetano de Pina Resende Abreu Sá Freire, insistiría para que ao apelido se lle agregase Egas Moniz, en virtude de que a familia descendía en liña directa de Egas Moniz (1080-1146), o aio do rei Afonso I de Portugal (1109-1185).

O ductor António Egas Moniz, o inventor da lobotomía prefontal e da anxiografía, foi o primeiro presidente da Sociedade Española de Neurocirurxía, a segunda do mundo despois da estadounidense. Foi substituído no cargo polo doutor Juan José Barcia Goyanes.

Durante a súa prolífica carreira, Egas Moniz foi o responsábel de importantes avances na Medicina, como a invención da arteriografía e da anxiografía cerebral.

A partir do ano 1935 Egas Moniz enfocou os seus estudos no desenvolvemento de terapias contra enfermidades mentais como a esquizofrenia. Os seus estudos posibilitaron a invención da lobotomía prefrontal, dando así comezo á rama da psicocirurxía.

En 1938 (cando tiña 63 anos de idade) un paciente psiquiátrico ao que atendía disparoulle oito tiros, deixándoo paralítico o resto da súa vida. O paciente aduciu vagamente que o doutor non lle estaba dando os medicamentos adecuados para a súa enfermidade.

 Premio Nobel 
Aínda que nos anos 1930 se vía como candidato ao Premio Nobel pola súa invención da anxiografía, non foi até 1949 cando Egas Moniz recibiu o Premio Nobel de Fisioloxía ou Medicina (foi o primeiro portugués en ganar un Nobel) xunto co neurólogo suízo Walter Rudolf Hess por outra achega: "polo descubrimento do valor terapéutico da lobotomía en determinadas psicoses".

O Banco de Portugal conmemorou esta efeméride dedicándolle a emisión do billete de 10 000 escudos o 12 de xaneiro de 1989.

 Vida persoal 
En 1902 casou con Elvira de Macedo Dias.

miniatura|275px|Egas Moniz nun billete de 10 000 escudos

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 CerebroMente.org.br  (Historia da psicocirurxía, de Renato M. E. Sabbatini).
 Content. NEJM.org  ("Last-Ditch Medical Therapy — Revisiting Lobotomy", do Dr. Barron H. Lerner, na revista New England Journal of Medicine, 14 de xullo de 2005. 	
 IMDb.com (O filme Monos como Becky, en Internet Movie DataBase).
 NobelPrize.org (Premio Nobel 1949 en Medicina).
 Psychosurgery.org (blog).
 VidasLusofonas.pt (biografía de Egas-Moniz, con 5 fotos).
 Wikimapia.org (Sitio da casa natal do Dr. Egas-Moniz, actual museo, a 12 km do océano).

Categoría:Nados en 1874
Categoría:Nados no distrito de Aveiro
Categoría:Finados en 1955
Categoría:Médicos de Portugal
Categoría:Premio Nobel de Medicina