CB Ciudad de Huelva

O Club Baloncesto Ciudad de Huelva foi un club profesional de baloncesto español con sede na cidade de Huelva, Andalucía. Herdeiro do Huelva 76, o club foi fundado como Sociedade Anónima Deportiva en 1996, a primeira da provincia de Huelva. Desde a conversión en SAD, o club competiu principalmente na Liga LEB. O seu maior éxito foi o ascenso á Liga ACB despois de gañar a LEB en 1997. Desapareceu no verán de 2008 ao non poder inscribirse na Liga LEB por mor de problemas económicos.

 Historia 
 O Caja Huelva 
O CB Cidade de Huelva foi o herdeiro natural do Huelva 76, fundado en 1976 e que competiu na Terceira División (cuarta categoría do baloncesto nacional). En 1984 deu paso ao Caja Huelva, que logrou ascender na temporada do seu debut (1984−85) cun elenco composto netamente por xogadores onubenses. O Caja Huelva logrou a permanencia o primeiro ano na 2ª División (o que hoxe sería a LEB Prata) e, ao ano seguinte, disputou o playoff polo ascenso á 1ª División B (actual LEB Ouro) que conseguiu un ano despois.

Coa estrea onubense na segunda categoría chegou o primeiro estranxeiro da historia do club, o ala-pivote estadounidense Voise Winters. Após un primeiro ano complicado, o Caja Huelva descende de novo tras perder (3-2) nun axustado playoff pola permanencia ante o Obradoiro. Porén, o club recibe a invitación para continuar en 1ª B na seguinte temporada, conseguindo facer esta vez unha mellor campaña e mesmo clasficándose ao playoff polo ascenso á Liga ACB. Na seguinte temporada, o Caja Huelva volve meterse nos playoffs polo ascenso á máxima categoría, de novo sen éxito.

 O Monte Huelva 
Para a temporada 1991−92, o club adopta unha nova denominación: El Monte Huelva, que sería utilizado até a fundación do CB Ciudad de Huelva e que resultou moi popular entre os afeccionados. Tanto é así que moitos seguidores continuaron referíndose ao club con ese nome até a súa desaparición. Con xogadores como o onubense Miguel Anxo Vilchez ou o estadounidense Tom Gneiting e o técnico Juan Llaneza, o Monte Huelva disputa os seus terceiros playoffs consecutivos buscando a liga ACB, sendo eliminados polo Prohaci Mallorca.

Na 1992/93, o Monte Huelva de Manuel Fernández Rei, "Pirulo", cadra a mellor tempada da súa historia e chega á última fase do playoff de ascenso, quedándose ás portas da liga ACB fronte ao CB Cornellà. Na temporada 1993−94, o Monte Huelva confíalle o banco ao recentemente retirado Quino Salvo con Sergio Valdeolmillos como o seu segundo; o técnico vigués guía ao equipo aos seus quintos playoffs de ascenso consecutivos, sendo eliminados polo Sant Josep de Badalona. No extradeportivo, comezaron os problemas económicos para a entidade e os atrasos nos pagos aos xogadores, que estiveron a piques de encerrarse como medida de protesta para esixir a súa nómina. Esa foi a última tempada da 1ª División "B".

A Federación Española de Baloncesto reestruturou as cetegorías do baloncesto español e creou a liga EBA, que pasaría a ser a segunda categoría, cuxa primeira edición sería a 1994−95. O Monte Huelva debutou nesta competición da man de Sergio Valdeolmillos, que afrontaba a súa primeira experiencia como primeiro adestrador. Tras unha campaña irregular, o Monte Huelva venceu nos playoffs pola permanencia ao Caja San Fernando, eludindo así o descenso de categoría. A temporada 1995−96 foi a última do club como Monte Huelva. Coa chegada de Ray Smith e unha masa social cada vez máis importante, o cadro onubense completa unha boa temporada e clasifícase para disputar a fase de ascenso en Lugo sen premio.

 O Ciudad de Huelva 
No verán de 1996 o Monte Huelva decide que non podía disputar a seguinte temporada debido ás dificultades económicas que atravesaba. O seu relevo levouno a cabo o CB Huelva, SAD, sendo a primeira Sociedade anónima deportiva da provincia. A estrea do novo club produciríase nunha nova categoría que tamén ía ver a luz ese ano, a liga LEB. O CB Huelva finalizou a temporada en cuarta posición, clasificándose para os playoffs de ascenso á liga ACB. En cuartos de final enfrontouse ao Viajes Aliguer, ao que superou por 3−0, e en semifinais ao BC Andorra, ao que superou por 3−2. Isto supuña o ascenso do club á máxima categoría. Na final, o Huelva venceu ao Alerta Cantabria e tivo a honra de converterse no primeiro campión da LEB.

O CB Huelva estreou denominación na temporada 1997−98, pasando a chamarse Ciudad de Huelva. O equipo de Sergio Valdeolmillos debuta na liga ACB no Pazo dos Deportes Paco Paz ante o Xacobeo 99 Ourense, perdendo por un 87-84. Granger Hall debutou coa camiseta onubense neste partido e sumou un dobre-dobre con 25 puntos, 12 rebotes e 38 de valoración. O debut como local tivo lugar na segunda xornada ante o Pamesa Valencia no Palacio de Deportes de Sevilla, pavillón do Caja San Fernando, xa que o Polideportivo Andrés Estrada non cumpría coas condicións para acoller partidos da ACB. No encontro, o Cidade de Huelva volveu caer por un igualado 67-71. A dinámica negativa do CB Cidade de Huelva prolongouse até o mes de novembro, con 11 derrotas en 12 partidos.

Na décimo terceira xornada, o Ciudad de Huelva impúxose no Nou Congost ao TDK Manresa, que ao cabo sería o campión daquela tempada. Con todo, o Ciudad de Huelva perdeu os catro seguintes partidos, finalizando a primeira volta na última posición co paupérrimo bagaxe de 2 vitorias e 15 derrotas. Isto o que propiciou a destitución do técnico Sergio Valdeolmillos, pasando José María Oleart a encabezar o banco onubense. Unha lixeira mellora leva ao club a finalizar en penúltima posición, ao que supoñía, en principio, uns playoffs pola permanencia máis sinxelos. Na eliminatoria tocoulles enfrontarse co factor cancha encontra ao CB Granada. No primeiro partido o Ciudad de Huelva consegue gañar da man de Devin Davis, que finalizou o partido con 28 puntos e 15 rebotes. Pese ao bo comezo, o club perde a eliminatoria e descende após un só ano na categoría.

Após o descenso, o Huelva mantense durante dez temporadas na liga LEB. Na décima temporada, a 2007−08, o equipo onubense finalizou a primeira volta cun balance de 10 vitorias por 7 derrotas. Porén, o equipo viuse obrigado a dar a carta de liberdade a numerosos xogadores pola imposibilidade de facer fronte ás súas nóminas polos graves problemas económicos que sufría a entidade. O Ciudad de Huelva acabou a temporada en duodécima posición, lonxe dos postos de descenso, a pesar de presentarse nas últimas xornadas con só seis xogadores (varios deles xuvenís). O 4 de xullo de 2008 o club anuncia a súa desaparición. Para substituír o club, naceu o CB Huelva la Luz coa idea de ocupar o baleiro deixado. Cómpre sinalar que se tratan de dous clubs completamente desligados.

 Patrocinios 
Por motivos de patrocinio, o club recibiu diferentes denominacións ao longo da súa historia.
 Como Huelva 76
 Huelva 76 (1976−1984)
 Caja Huelva (1984−1991)
 El Monte Huelva (1991−1996)
 Como CB Huelva, SAD
 CB Huelva (1996−1997)
 CB Ciudad de Huelva (1997−2008)

 Xogadores 
 Destacados 

  Miguel Ángel Abarca
  César Alonso
  César Bravo
  Alberto Corbacho
  Mike Hansen
  Oriol Junyent
  Pablo Martínez
  Dani Pérez
  Sergio Sánchez
  Iker Urreizti
  Nacho Yáñez
  Iñaki Zubizarreta
  Federico Van Lacke
  Marques Bragg
  Melvin Cheatum
  Devin Davis
  James Forrest
  Granger Hall
  Jimmy Oliver
  Ray Smith
  John Williams
  Voise Winters
  Laurent Sciarra
  Kaspars Cipruss

 Adestradores 
 Destacados 
  Pirulo Fernández (1992−1993)
  Quino Salvo (1993−1994)
  Sergio Valdeolmillos (1994−1997)
  José María Oleart (1997−1998)
  Andreu Casadevall (2001−2002)
  Quim Costa (2002−2006)
  Pepe Rodríguez (2006−2008)

 Palmarés 
LEB Oro
 Campións (1): 1997

 Historial 
AnoNivelLigaCopa do ReiOutras copasCompeticións europeas1996–97 2LEB1º 24–13Copa Príncipe 3º1997–98 1ACB17º 11–281998–99 2LEB 9º 12–171999–00 2LEB 14º 9–212000–01 2LEB 7º 17–172001–02 2LEB 6º 18–172002–03 2LEB15º 13–222003–04 2LEB 8º 19–202004–05 2LEB 4º 27–16Copa Príncipe  2005–06 2LEB 16º 16–212006–07 2LEB 4º 21–202007–08 2LEB Ouro 12º 14–20

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Páxina web oficial

Ciudad de Huelva
Ciudad de Huelva
Categoría:Huelva