Roberto III de Alençon

Roberto III de Alençon, finado en Morteveille  Roberto de Alençon (-Morteville 8 de setembro de 1217, soterrado en Perseigne). «Johannes filius Willelmi comitis Pontivi» [Xoán fillo de Guillerme I de Ponthieu] doou propiedades á abadía de San Martiño de Troarn co consentemento dos [seus fillos] « filiis meis Johannes et Roberto et Willelmo» por carta datada en 1190. Sucedeu ao seu irmán [Xoán II de Alençon] en 1191 como conde de Alençon. Un manuscrito xenealóxico dos señores de Beaumont recorda a morte de "Robertum comitem Alencheii…apud…manerium suum…Morteveille prope La Val".  o 8 de setembro de 1217, da casa de Montgommery - Bellême, foi conde de Alençon de 1191 a 1217. Era o segundo fillo de Xoán I de Alencon e de Beatriz de Maine.

 Traxectoria 
Seu pai morreu en febreiro de 1191 e o seu irmán máis vello Xoán II de Alençon o 6 de maio de 1191, o que o convertería no novo conde de Alençon Sobre a intercalación de Guillerme IV de Alençon, ver a biografía deste.. Durante a súa vida, estalou a guerra entre o rei de Francia Filipe Augusto e os reis de Inglaterra Ricardo Corazón de León e Xoán sen Terra. En 1203, Roberto abandonou o seu señor e uniuse ao campo capetiano. En maio, os franceses entraron en Alençon. Daniel Power The Norman Frontier in the twelfth and Early Thirteenth Centuries, Cambridge University Press, 2004, pp. 438-440 . Este cambio permitiu ao señor de Alençon preservar as súas terras unha vez que o ducado de Normandía foi conquistado por Filipe Augusto, mentres que varios señores normandos que permaneceran fieis aos plantaxenets viron as súas terras confiscadas Como o conde de Meulan Galerano V o o de Evreux Amalarico VI (da casa de Montfort) .

 Matrimonio e descendencia 

 Casa nun primeiro matrimonio cunha Matilde da que non se coñece máis que o nome e que enviuvou dela.
 Despois casou novamente con Xoana de Preuilly (m. 1211 ), filla de Gauzberto, señor de Preuilly e Bouchet, e de Adelaida de Vendôme. Deste matrimonio naceron:
 Xoán (m. 1212), casado con Adela de Royes, pero morreu sen descendencia antes que seu pai.
 Matilde (m. 1218 ), casada con Teobaldo VI de Blois (m. 1218), conde de Blois, Chartres e Clermont-in-Beauvaisis.
 Viúvo, casou de novo nun terceiro matrimonio, antes de 1215 con Emma de Laval (1200-1264), filla de Guido V, señor de Laval e de Hawisa de Craon. Roberto e Emma de Laval tiveron a:
 Roberto IV de Alençon, conde de Alençon, nado a título póstumo e finado a finais de 1219, antes de xaneiro de 1220.
 Alix
 Elia.
 Emma de Laval (1200-1264) quedou viúva e logo casou con Mateo II de Montmorency, barón de Montmorency e máis tarde con Xoán, señor de Toucy.

 Sucesión 
Despois da súa morte en 1217, o condado de Alençon foi comprado pola coroa francesa, pero axiña pasou lexitimamente ao seu fillo póstumo Roberto IV, que morreu pouco máis de dous anos despois. Despois, o rei Filipe II de Francia recompra os dereitos de Alençon en xaneiro de 1220 ás dúas irmás de Roberto, Alix e Elia. As terras de Saosnois, Montgommery e Le Mêle-sur-Sarthe pasaron a Aimerico II, vizconde de Châtellerault, fillo de Alix de Alençon (irmá de Xoán II de Alençon) e tía de Alix de Alençon (irmá de Roberto III).

 Notas 

Véxase tamén
 Bibliografía 
 Xoán I de Alençon Arquivado   o 2008-05-08 unha Fundación para a Xenealoxía Medieval.
 Dugdale Monasticon III, Abadía de Shrewsbury, XI, Genealogia Dominorum Bellismontium, p. 522.

Categoría:Condes de Alençon
Categoría:Finados en 1217
Categoría:Nados no século XII