Jessica Meir

Jessica Ulrika Meir, nada en Maine o 1 de xullo de 1977, é unha astronauta da NASA, bióloga mariña e fisióloga .
 Traxectoria 
Jessica Meir, de nai sueca que era enfermeira e pai israelí de orixe xudía iraquí, que traballaba como médico. A súa nai é de Västerås, Suecia; o seu pai naceu en Iraq e mudouse a Israel de neno. Máis tarde mudouse a Suecia, onde coñeceu á nai de Meir, que creceu nunha familia cristiá. A parella mudouse a Maine, onde naceu Meir.

Aínda que a súa nai non se converteu, Meir medrou asistindo á sinagoga de Presque Isle, Maine. Inspirouse en aventurarse ao espazo despois de ver as misións do transbordador espacial en televisión. Meir non coñeceu a ninguén que traballase na NASA nin no programa espacial. Atribúe o seu soño de toda a vida de participar persoalmente na exploración espacial ao amor pola natureza que aprendeu da súa nai e á predilección do seu pai pola viaxe e a aventura. "E podería ter algo que ver co feito de que as estrelas eran tan brillantes no rural de Maine ", engadiu Meir.

Á idade de 13 anos, Meir asistiu a un campamento xuvenil na Universidade de Purdue.   Durante os seus estudos universitarios en bioloxía na Universidade de Brown, tamén pasou un semestre nun programa de estudo no estranxeiro en Estocolmo e realizou un experimento estudantil nun avión de gravidade reducida da NASA no seu último ano. Graduouse en Brown en 1999 cunha licenciatura en Bioloxía, con honores, magna cum laude. En 2000, graduouse cun máster en Estudos Espaciais pola Universidade Espacial Internacional de Estrasburgo, Francia.

 Investigación en Fisioloxía 
Meir obtivo un doutoramento en bioloxía mariña en 2009 polo Instituto de Oceanografía Scripps por investigación sobre a fisioloxía do mergullo en pingüíns emperadores e elefantes mariños do norte.  Meir fixo un traballo de campo no Penguin Ranch en McMurdo Sound na Antártida para estudar as habilidades de mergullo do pingüín emperador mentres mergullaba xunto a eles baixo o xeo. Tamén estudou elefantes mariños mentres mergullaba no océano Pacífico fronte ao norte de California.

Meir realizou investigacións posdoutorais na Universidade de Columbia Británica. Durante o curso 2012 continuou a súa investigación como profesora axudante de anestesia na Harvard Medical School / Massachusetts General Hospital e logo tomou unha excedencia para ingresar no corpo de astronautas.

 Carreira na NASA 
Despois de obter o seu máster, Meir traballou do 2000 ao 2003 en operacións espaciais de Lockheed Martin como científica de apoio ao experimento do Centro de Investigación Humana do Johnson Space Center (JSC) da NASA en Houston, Texas. Meir coordinou e apoiou experimentos de ciencias da vida no espazo que foron realizados por astronautas no transbordador espacial e na estación espacial internacional. Estes experimentos incluíron estudos fisiolóxicos ( perda ósea, control / atrofia muscular, función pulmonar, etc.) para determinar se algún proceso corporal se alterou no ambiente de voos espaciais. Meir guiaba estes experimentos a través dos ciclos de revisión necesarios, desenvolveu procedementos que os astronautas usarían en órbita, adestrou aos membros da tripulación e proporcionou apoio terrestre no Centro de Control de Misión mentres os astronautas realizaban os experimentos no transbordador ou na ISS.

En setembro de 2002, Meir serviu como acuanauta na expedición conxunta NASA - NOAA NEEMO 4 (NASA Extreme Environment Mission Operations), unha misión de investigación exploratoria realizada en Aquarius, un laboratorio de investigación submarina de catro vías, a millas da costa de Cayo Largo.  

Na época de NEEMO 4, Meir inclinábase cara a un doutoramento nun campo relacionado coa bioloxía evolutiva e / ou a vida en ambientes extremos ( astrobioloxía ). Tamén lle fascinou a bioloxía mariña (que se adaptaba ben á misión NEEMO) e esperaba coordinar un tema de estudo específico para combinar estes intereses principais. Doutorouse en bioloxía mariña polo Instituto de Oceanografía Scripps, estudando a fisioloxía do mergullo, en 2009.

En 2009, Meir foi semifinalista da selección do Grupo 20 de astronautas da NASA. Para a seguinte selección de xuño de 2013, Meir foi elixido como unha dos oito candidatos a astronautas para adestrar na 21a piscina de astronautas da NASA. Completou a formación en xullo de 2015.

Meir é membro do Consello Asesor Científico de Aventureros e Científicos da Conservación.

 Expedición 61/62 
miniatura| Meir durante a primeira andaina espacial feminina
Meir chegou á estación espacial internacional a bordo do Soiuz MS-15 o 25 de setembro de 2019 como enxeñeira de voo das expedicións 61 e 62. Estaba previsto que realizase tres camiñadas espaciais durante esta misión para axudar a instalar novas baterías de ión-litio na estrutura de celosía Port-6 da ISS.

O 18 de outubro de 2019, Meir seguiu a súa primeira andaina espacial xunto á súa compañeira Christina Koch, substituíndo unha unidade de descarga de carga da batería defectuosa. A unidade fallou inesperadamente ao activarse, evitando que as baterías de ión-litio recentemente instaladas da estación proporcionasen enerxía adicional. Os outros tres paseos espaciais previstos para instalar as novas baterías tiveron que aprazarse para esta paseo espacial. A andaina espacial durou sete horas e 17 minutos e foi a primeira andaina espacial feminina da historia. Durante o paseo espacial, o presidente dos Estados Unidos, Donald Trump, chamou e falou coas astronautas en recoñecemento á importancia histórica deste suceso.   

Meir regresou á Terra o 17 de abril de 2020.  Aínda que é estadounidense, porque tamén posúe a cidadanía sueca en virtude do país de nacemento da súa nai, tecnicamente é a primeira muller sueca no espazo e a segunda cidadá sueca despois do astronauta da ESA Christer Fuglesang.

 Notas 

Categoría:Astronautas dos Estados Unidos de América
Categoría:Nados en 1977
Categoría:Científicos dos Estados Unidos de América