Abigail de Andrade

Abigail de Andrade, nada en 1864 en Vassouras e finada arredor de 1890 en París, foi unha pintora e debuxante brasileira.

 Traxectoria 
Naceu na pequena vila de Vassouras, entón na provincia de Río de Xaneiro no Segundo Reinado do Imperio brasileiro ,en 1864. Aínda non se coñecen moitas datas exactas da súa vida. Recibiu a súa formación artística de Angelo Agostini e Insley Pacheco en 1882 no Liceu de Artes e Oficios do Rio de Janeiro, despois de que en 1881 as mulleres fosen admitidas para estudar arte alí. Andrade, Abigail de. Union List of Artist Names. Consultado o  de xullo de 2017 (inglés).Liceu de Artes e Ofícios do Rio de Janeiro. In: Enciclopédia Itaú Cultural. 8-7-2017 (portugués). O seu traballo artístico inclúe pinturas e debuxos da vida cotiá, bodegóns e retratos.

En Río foi alumna do debuxante Angelo Agostini, editor do Diabo Coxo e pioneiro da banda deseñada no Brasil; estaba casado pero ambos mantiveron unha relación ilexítima, que deu lugar a un embarazo e ao nacemento de Angelina Agostini, que chegaría ser tamén pintora recoñecida. Provocaron un escándalo en Río e a parella fuxiu a París. 

O segundo fillo finou en abril de 1890, seguido pouco despois pola nai. Abigail de Andrade era unha artista prometedora daquela, moi aclamada pola crítica e a única muller que recibiu a medalla de ouro en 1884 pola súa obra exposta no Salão Nacional de Belas-Artes, a Exposición Nacional da Academia Imperial de Belas Artes (AIBA), xunto a Thomas Georg Driendl, Giovanni Battista Castagneto e Johannes Georg Grimm.

En 1882 participou na exposición colectiva organizada pola Sociedade Propagadora das Belas Artes no Liceu de Artes e Oficios, fundada a sociedade de arte e escola de arte por Francisco Joaquim Béthencourt da Silva, influente no mundo artístico de Río. 

De 1884 a 1888 participou no Salão Nacional de Río de Janeiro, e en 1886 realizou exposicións individuais nas casas Costrejean e Vicitas.Andrade, Abigail. In: Dicionário brasileiro de artistas plásticos. MEC / INL, Brasília 1973. Carlos Cavalcanti (Hrsg.): Band 1: A a C, S. 80.Catalogo Illustrado da Exposição Artistica na Imperial Academia das Bellas-Artes do Rio de Janeiro. Organisado por L. de Wilde. Río de Xaneiro 1884. (PDF; 26,8 MB; abgerufen am 8. Juli 2017; portugiesisch). O recoñecido crítico Gonzaga Duque eloxiou que é unha profesional entre os artistas afeccionados e que pode ser considerada unha pintora "moderna" a través das súas innovadoras escenas de xénero da vida cotiá. A socióloga da arte e comisaria Ana Simioni fai mención ao bodegón O cesto de compras, primeiro executado a lapis e tinta, despois como pintura ao óleo, a precisa representación realista dunha instantánea na técnica tradicional do clarescuro, que podería estar relacionado co uso de fotografías do Insley Pacheco como modelo.

En particular, a concesión da medalla de ouro a ela en 1884 como primeira galardoada é destacada pola crítica actual, xa que marca un cambio na percepción das mulleres artistas no Brasil, doutro xeito minimizadas polo mundo da arte como afeccionadas Ana Paula Cavalcanti Simioni: Profissão artista: mulheres, atividades artísticas e condicionantes sociais no Brasil de finais do Oitocentos. XXIV Cóloquio CBHA. Abgerufen am 8. Juli 2017 (portugiesisch). durante moito tempo sen posibilidade de recibir educación artística académica. Hoxe pertence ao canon de nomes dos pioneiros da pintura brasileira de finais do Segundo Reinado.

 Exposicións 

 1882, Liceu de Artes e Oficios, Río de Xaneiro
 1884, 26 Exposición Geral de Belas Artes, Río de Xaneiro
 1886, Casa Costrejean, Río de Janeiro, exposición individual
 1886, Casa Vicitas, Río de Janeiro, exposición individual
 1989, O Rio de Janeiro de Machado de Assis, Centro Cultural Banco do Brasil, Río de Xaneiro
 2004, Mulheres Pintoras: a casa eo mundo, Pinacoteca do Estado de Sao Paulo, Sao Paulo
 2007, From Austria to the New World, Brasil, Kunsthalle Krems, Krems: A hora do pão (1889)
 2015, Mulheres artistas: as pioneiras (1880–1930), Pinacoteca do Estado de Sao Paulo, Sao Paulo Mulheres artistas: as pioneiras (1880–1930).  Ausstellungsinformation. Abgerufen am 8. Juli 2017 (portugiesisch).
 2017, Invenções da Mulher Moderna, para além de Anita e Tarsila, Instituto Tomie Ohtake, São Paulo Invenções da Mulher Moderna, para além de Anita e Tarsila.  Ausstellungsinformation. Abgerufen am 8. Juli 2017 (portugiesisch).

 Obras 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Teodoro Braga: Artistas pintores no Brasil. Sao Paulo Ed., Sao Paulo 1942.
 Luiz Gonzaga Duque Estrada: A brazilian art. Lombaerts, Río de Janeiro 1888, pp. 210–211. Nova ed.: Mercado de Letras, Campinas 1995, ISBN 85-85725-14-1 .
 Ferreira Gullar: et alii . 150 anos de pintura brasileira. Colorama, Río de Xaneiro 1989.
 Mulheres pintoras: a casa e o mundo . Catálogo da exposición realizada na Pinacoteca do Estado em agosto/outubro de 2004. Presentación e texto de Ruth Sprung Tarasantchi. Pinacoteca/Sociarte, São Paulo 2004.
 Ana Paula Cavalcanti Simioni: Profissão artista: pintoras e escultoras brasileiras, 1884-1922. EDUSP/ FAPESP, São Paulo 2008, páx 209.
 Sergio Fadel (ed.): 5 visões do Rio na Coleção Fadel. Edições Fadel, Río de Janeiro 2009.

 Ligazóns externas 
 Abigail de Andrade. En: Enciclopédia Itaú Cultural (portugués)

Categoría:Pintores paisaxistas
Categoría:Pintores do Brasil
Categoría:Debuxantes
Categoría:Nados en 1864