Rinóforo

Nos moluscos gasterópodos opistobranquios, especialmente nos nudibranquios, denomínase rinóforo a cada unha das dúas proxeccións dorsais anteriores (ás veces consideradas o segundo par de tentáculos cefálicos), de bordos ondulados e de formas variábeis segundo as especies (simples ou ramificadas, e que poden ser en forma de maza, de variña, ou de folla), que son estruturas quimiorreceptoras.Garrido, C. (1997): Dicionário terminológico quadrilíngue de zoologia dos invertebrados. Alemám, Inglês, Espanhol, Galego-Português. A Corunha: Associaçom Galega da Língua. ISBN 84-8730-512-1. 

Son típicos das lesmas de mar e das borrachas (aplisíidos).

 Etimoloxía 
O nome refírese á función do rinóforo como órgano para "cheirar". A palabra está formada polos elementos rino- e -foro. O primeiro deriva de xenitivo (como é a norma) da palabra do grego antigo ῥίς, ῥινός rhís, rhinós, "nariz", e o segundo do sufixo do latín científico -phorus, tirado do grego antigo -φορος, -phoros "soporte", "que leva", derivado do verbo φέρειν phérein "levar enriba", "transportar".rhinophore no Merriam-Webster Dictionary.    

 Función 
Os rinóforos son receptores de olores ou sabores, coñecidos como órganos quimiosensores, situados na superficie dorsal da cabeza. Utilízanse principalmente para quimiorrecepción e reorrecepción (resposta ás correntes de auga) a distancia.Scott F. Cummins, Dirk Erpenbeck, Zhihua Zou, Charles Claudianos, Leonid L. Moroz, Gregg T. Nagle & Bernard M. Degnan. (2009): "Candidate chemoreceptor subfamilies differentially expressed in the chemosensory organs of the mollusc Aplysia". BMC Biology 2009, 7:28. (Texto completo).​

Os olores detectados polos rinóforos son substancias químicas disolvidas na auga do mar. A estrutura fina e os pelos do rinóforo subministran unha gran superficie para maximizar a detección química.Rhinophore in nudibranchs​ Arquivado o 21 de outubro de 2007 en Wayback Machine. Consultado o 17 de agosto de 2021. Isto permite que os nudibranquios permanezan cerca da súa fonte de alimento (por exemplo, especies de esponxas) e encontrar parella. En Aplysia californica, os rinóforos son capaces de detectar feromonas.​

 Protección dos rinóforos 
Para protexer os rinóforos prominentes contra a trabadas dos depredadores, incluídos os peixes, a maioría das especies de nudibranquios atacados poden retirar os seus rinóforos nun peto debaixo da pel.​

 Estrutura 
Nos adultos de Aplysia reprodutivamente maduros, o rinóforo mide aproximadamente 1 cm de lonxitude.​ A organización neuroanatómica inclúe un suco no rinóforo onde a mayoría das células sensoriais parecen estar concentradas. O seu epitelio sensorial contén neuronas sensoriais que proxectan axóns de novo aos ganglios e ás dendritas do rinóforo que terminan nun cilio exposto á superficie, ou nunha pequena protuberancia.

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Wertz A., Rössler W., Obermayer M. & Bickmeyer U. (2006): "Functional neuroanatomy of the rhinophore of Aplysia punctata". Frontiers in Zoology 3: 6. (Texto completo).

Categoría:Anatomía animal
Categoría:Termos zoolóxicos