Tremedeira

A tremedeira ou lágrimas de San Pedro, Briza maxima, é unha especie do xénero de herbas  anuais da familia das poáceas, é nativa das zonas tépedas do hemisferio norte.
miniatura|240x240px|No seu hábitat
miniatura|320x320px|Inflorescencia

 Descrición 
A tremedeira é unha herba anual de ampla distribución, de até 70 cm, que presenta follas envainantes con lígula membranosa. 

A inflorescencia atópase en panícula laxa, as súas espigas de 9 a 26 mm, con 8 até 20 flores, con 2 glumas subiguais, menores que as flores. As súas espigas colgan e tremen con calquera leve brisa de aire, de aí o seu nome común. As espigas son moi anchas, teñen textura membranosa e lembran vagamente a pequenos insectos. As flores teñen lema cordada na base, múticas e 3 estames.

 Distribución 
Nativa do hemisferio norte de Europa, atópase como planta invasora na Patagonia Arxentina. Está distribuída por toda Galicia.

 Propiedades 
Usada na terapia floral californiana.

 Taxonomía 
Briza maxima foi descrita por Carl con Linné e publicada en Species Plantarum 1: 70. 1753.

 Etimoloxía

Briza: nome xenérico que se refire a que as máis leves brisas de aire moven as súas inflorescencias cun tremor.

maxima: epíteto que procede do latín maximus, que significa máis grande, aludindo ao maior tamaño das espigas respecto doutras especies do xénero. 

 Sinonimia

 Briza capensis Schrank
 Briza dalmatica Gand.
 Briza gracilescens Gand.
 Briza grandis Salisb.
 Briza major C.Presl
 Briza microclada Gand.
 Briza monspessulana Gouan
 Briza montana Brouss.
 Briza portenschlagii Gand.
 Briza pulchella Kunth
 Briza pulchella Kunth ex Steud.
 Briza rubens Poir.
 Briza rubra Lam.
 Macrobriza maxima (L.) Tzvelev
 Poa maxima (L.) Cav.

 Notas 

Véxase tamén
 Bibliografía 
 Adams, C. D. 1972. Fl. Pl. Jamaica 1–848. University of the West Indies, Mona.
 AFPD. 2008. African Flowering Plants Database - Base de Donnees des Plantes a Fleurs D'Afrique.
 Baeza, C. M., T. F. Stuessy & C. Marticorena. 2002. Notes on the Poaceae of the Robinson Crusoe (Juan Fernández) Islands, Chile. Brittonia 54(3): 154–163.
 Bor, N. L. 1960. Grass. Burma, Ceylon, India & Pakistan i–xviii, 1–767. Pergamon Press, Oxford.
 Davidse, G., M. Sousa Sánchez & A. O. Chater. (eds.) 1994. Alismataceae a Cyperaceae. Fl. Mesoamer. 6: i–xvi, 1–543.
 Edgar, E. & H. E. Connor. 2000. Gramineae. Fl. Nova Zelandia, 5: 1–650.
 Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
 Forzza, R. C. & et al. 2010. 2010 Lista de espécies Flora do Brasil. https://web.archive.org/web/20100526002559/http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/.
 Gibbs Russell, G. E., W. G. Welman, E. Reitief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. v. Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
 Gleason, H. A. & A. J. Cronquist. 1968. The Pteridophytoa, Gymnospermae and Monocotyledoneae. 1: 1–482. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). Xardín Botánico de Nova York, Nova York.
 Gleason, H. A. & A. J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. Xardín Botánico de Nova York, Nova York.

Categoría:Plantas descritas en 1753
Categoría:Flora de Europa
Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Plantas invasoras
Categoría:Flora de Galicia