Elac

Elac, falecido no 454 era o fillo máis vello de Atila (434-453) e Kreka. Despois da morte de Atila no 453, o seu Imperio esfarelouse e os seus restos foron gobernados polos seus tres fillos, Elac, Dengizic e Ernac. Gobernou brevemente pois morreu na batalla de Nedao no 454, e foi sucedido polos seus irmáns Dengizic e Ernac.

 Traxectoria 
No 448 ou 449 d.C., como relata Prisco, "Onegesio, xunto co fillo máis vello de Atila, fora enviado aos Acatziri, un pobo escita -huno- con que se estaba a aliar Atila". Como as tribos e clans Acatziri) estaban gobernados por diferentes líderes, o emperador Teodosio II intentou, mediante agasallos, estender animadversión entre eles, pero os agasallos non se entregaron segundo o rango e Curidachus, un dos seus líderes, avisou e chamou a Atila contra os seus compañeiros líderes. Así o fixo Atila e Curidachus quedou coa súa tribo ou clan no seu propio territorio, mentres que o resto dos Acatziri quedaron sometidos a Atila. Atila "desexou facer do seu fillo maior o seu rei e enviou a Onegesio a facelo". Onegesio regresou con Elac, quen "rompera a man dereita". 

Prisco tamén menciona o número de fillos: "Onegesios estaba sentado nunha cadeira á dereita do sofá do rei, e fronte a Onegesios dous dos fillos de Atila -Dengizic e Ernac-  estaban sentados nunha cadeira. O máis vello, Elac, estaba sentado no sofá de Atila, non preto del senón ao bordo, mirando ao chan por respecto ao seu pai". Despois dos ritos da morte de Atila en 453, segundo Xordanes en Getica, os fillos Elac, Dengizic e Ernac (pero posiblemente existiron tamén outros fillos que finxiron o trono:

Aproveitando a situación problemática, unha coalición de tribos xermánicas, dirixida por Ardarico, rei dos xépidos, sublevouse para librarse da dependencia respecto dos hunos e "polo que estaban armados para a destrución mutua. A guerra efectuouse en Panonia, xunto a un río chamado Nedao. Alí, entraron en combate varias nacións que estaban sometidas a Atila ... godos, xépidos, ruxios, suevos, hunos, alanos e hérulos". Pola condición de "dependencia" considérase o pago de tributos e servizo militar. Houbo  moitas escaramuzas, mais a vitoria inesperada recaeu nos xépidos. Ardarico e os seus aliados, sobre todo ostrogodos de Teodomiro,  aniquilaron case 30.000 hunos e os seus aliados. Este feito marcou o principio da desintegración da confederación que dominaban os hunos, a penas un ano despois da morte de Atila. Na batalla morreu o fillo máis vello de Atila, Elac. Segundo Prisco:

Xordanes afirmou que:

Despois da batalla, as tribos xermánicas sometidas a Atila comezaron a reafirmar a súa independencia. Non obstante, non foi repentino e non todas conseguiron liberarse. Os hunos "deron a volta e buscaron as partes de Escitia que limitan co río Danaper, que os hunos chaman na súa propia lingua Var". Ernac "escolleu un fogar na parte máis afastada de Escitia Minor". Non todos os hunos abandonaron inmediatamente a bacía dos Cárpatos, senón só o Danubio Medio pois algúns hunos permaneceron na Dacia Ripensis, é dicir, no baixo Danubio, Moesia e Tracia.

 Etimoloxía 
Varios eruditos derivan Elac dunha palabra semellante ao turco antigo älik / ilik / ilig ("príncipe, gobernante, rei), que deriva de *el (reino) + lä-g (para gobernar, o gobernante). ser un título en lugar dun nome persoal.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 


Categoría:Nados en ano descoñecido
Categoría:Finados en 454
Categoría:Hunos