Yvonne Clark

Yvonne E. Clark ( Georgianna Yvonne Youn), nada en Houston o 13 de abril de 1929 e finada o 27 de xaneiro de 2019, foi unha pioneira das mulleres  afroamericanas e das enxeñeiras. Foi a primeira muller que se licenciou en enxeñería mecánica na Universidade de  Howard, e  a primeira muller en obter un máster en Xestión de Enxeñería na Universidade de  Vanderbilt. Tamén a primeira muller en ser membro do corpo docente da Facultade de Enxeñería e Tecnoloxía da Universidade Estatal de Tennessee, onde logo sería profesora emérita.

 Traxectoria 
Yvonne  criouse en  Louisville,  Kentucky.  O seu pai,   Coleman Milton Young,  Jr., era médico/cirurxián e a súa nai,  Hortense  Houston Young, era bibliotecaria e xornalista do  Louisville Defender. De nena encantáballe construír e arranxar cousas, pero non se lle permitiu asistir a clases de debuxo mecánico na escola porque era unha nena. No instituto recibiu clases de aeronáutica e uniuse á Patrulla Aérea Civil, onde aprendeu a disparar e recibiu clases de voo nun simulador.

Despois de finalizar os estudos  no instituto,aos 16 anos, pasou os dous anos seguintes estudando na  Girls  Latin School de  Boston. A continuación, Clark converteuse na primeira muller en obter un título de enxeñería mecánica na Universidade de  Howard, onde era animadora e a única muller da súa clase, formada case exclusivamente por veteranos da segunda guerra mundial. Tras  graduarse en 1951, descubriu que "o mercado laboral da enxeñería non era moi receptivo ás mulleres, especialmente ás de cor".

Clark foi a primeira muller  afroamericana en obter un máster en Xestión de Enxeñería pola Universidade de  Vanderbilt en 1972, tras enviar antes aos primeiros estudantes  afroamericanos ao seu departamento de enxeñería. A súa tese titulábase "Deseño de procedementos para a xestión do fluxo de materiais en grandes proxectos de reconstrución na industria do vidro"

 Carreira 
O primeiro traballo de Yvonne tras obter o seu título foi no  Frankford Arsenal  Gauge Lab, unha planta de municións do exército estadounidense en Filadelfia. A continuación, trasladouse a unha pequena discográfica,  RCA  Camden, en Nova Jersey, onde deseñou os equipos da fábrica. Clark regresou ao Sur para casar  e converteuse na primeira muller do departamento de enxeñería mecánica da Universidade Estatal de Tennessee, incorporándose ao corpo docente en 1956. Presidiu o departamento en dúas ocasións, inicialmente desde 1965 ata 1970 e logo a partir de 1977, e ocupou o cargo durante 11 anos. Xubilouse como profesora.

Clark axudou a fundar a sección de Tennessee  State de  Pi  Tau  Sigma, unha sociedade de enxeñería mecánica. Fixo un grande esforzo para animar ás mulleres para converterse en enxeñeiras, e en 1997 informou de que o 25% dos estudantes do seu departamento eran mulleres.

Clark traballou para a NASA, Westinghouse, e Ford.

 Investigación 
Clark pasou moitos veráns no Arsenal Frankford investigando sobre armas sen retroceso. Tamén pasou un verán traballando coa NASA en  Huntsville, Alabama, onde investigou os motores do Saturno V para detectar puntos quentes. Logo pasou un verán no Centro de Naves Espaciais Tripuladas da NASA en  Houston, axudando a deseñar os contedores que Neil Armstrong utilizou para traer mostras da Lúa á Terra.

Clark investigou máis a fondo e descubriu métodos para revitalizar e modernizar parte do centro da cidade a través do Centro de Defensa e Espazo de  Westinghouse en Baltimore ( Maryland). A partir dos anos 90, a súa investigación céntrase nos refrixerantes. É a investigadora principal do proxecto de investigación "Avaliación experimental do rendemento dos refrixerantes alternativos nos ciclos das bombas de calor", financiado polo Laboratorio Nacional de  Oak  Ridge do Departamento de Enerxía. Clark é a líder do equipo de estudantes do proxecto financiado pola NASA na  TSU chamado Centro de Ciencia Espacial Automatizada.

 Premios 

 1990-Premio ao Mecanismo do Ano outorgado polo capítulo estudantil da  ASME da  TSU polo seu inquebrantable apoio aos seus estudantes.
 1977-Premio á Tecnoloxía para Mulleres de Cor polo seu liderado educativo, outorgado por Ou.S. Black  Engineers.
 1977-Premio  Adult Black  Achievers, outorgado pola  Northwest  Family  YMCA, por ser un modelo e mentor dos mozos de hoxe. 
 1998-Premio ao educador de enxeñería distinguido.
 2001-Premio ao servizo distinguido da Sociedade de Enxeñeiros Profesionais de Tennessee ( TSPE) polo seu destacado liderado na profesión e as súas contribucións á comunidade.
 2006-Premio President' s  Distinguished  University da  TSU polos seus 50 anos de lealdade, dedicación e determinación durante a súa carreira académica.
 2008-Premio á educadora do ano da irmandade Delta  Sigma  Theta, capítulo de ex alumnos de  Nashville.

 Notas  

 Véxase tamén 
 Outros artigos 

 Mulleres na NASA

 Ligazóns externas 

 1964 perfil en Ebony
 entrada de NKAA
 Escola universitaria de Enxeñaría de Vanderbilt  
 Sociedade americana de Enxeñeiros Mecánicos (ASME)
 Sociedade de  Mulleres Enxeñeiras (SWE)
 SWE -  

Categoría:Alumnos da Universidade Howard
Categoría:Finados en 2019
Categoría:Nados en 1929
Categoría:Persoal da NASA
Categoría:Enxeñeiros dos Estados Unidos de América