Ludvig Müller

Traxectoria 

 Familia 
Carl Lidvig Müller naceu en Copenhague o 9 de xullo de 1809, fillo do bispo Peter Erasmus Müller (1776-1834) e de Augusta L. Stub (1788-1852),Jörgensen, C. (1897). Páxina 568. irmán de Adam e de Otto Müller e pai de Peter Erasmus e de Sophus Müller."Carl Ludvig Müller".  Gravsted.dkGalster, G. (2021).

 Estudos 
Müller cursou o seu ensino secundario na Afterslægtselskabets Realskole e posteriormente na Metropolitanskolen, da súa cidade natal, onde aprendeu latín, grego, hebreo e historia.

En 1826 aprobou o acceso á universidade e, por desexo do seu pai, fixo estudos de  Teoloxía, dos que se graduou en 1832 e se licenciou en 1836. Simultaneamente preparou un certame de filoloxía oriental da Universidade de Copenhague, do que resultou gañador da medalla de ouro en 1834.Kjaer, H. A. (1924).

En 1855 acadou o doutoramento en Filosofía, logo da presentación dunha tese sobre as cuñaxes de Filipo III de Macedonia, publicado ese mesmo ano dentro dunha obra máis ampla que lle mereceu, entre outros recoñecementos, o premio numismático da Académie des inscriptions et belles-lettres, de París, en 1856.Jörgensen, C. (1897). Páxinas 570-571.Véxase (1855) en "Publicacións". 

 Carreira 
Logo dos seus estudos pasou tres anos (1836-1839) no estranxeiro, visitando Berlín, Múnic, Gotinga, París, Roma e Viena para estudar arte, antigüidades e lingua árabe, e despois especializouse en numismática.

Á súa volta a Copenhague, en 1839 casou con Eleonore Frederikke Vilhelmine Gregersine Levetzau, proveniente dunha familia moi desenvolvida economicamente.

Neses anos, Müller mantivo tamén contacto co rei Cristián VIII, quen o invitou a estudar as moedas gregas e romanas, e outras antigüidades do Gabinete Real de Moedas, do que foi nomeado director adxunto en 1841 e director titular en 1865. Desde 1866 dirixiu tamén a colección real de antigüidades.Jörgensen, C. (1897). Páxinas 569-571. 

Nunha visita ao seu irmán Adam en Roma, Müller coñecera a Bertel Thorvaldsen, quen lle encomendara en 1838 a catalogación das súas obras de arte e das súas antigüidades, con vistas ao establecemento dun museo. O Museo Thorvaldsens foi finalmente inaugurado en Copenhague en 1849, e un ano antes Müller fora designado como o seu inspector.Jörgensen, C. (1897). Páxina 569.

Ludvig Müller era membro da Real Academia Sueca de Letras, Historia e Antigüidades, e da Sociedade Dinamarquesa de Ciencias (1856).

Noutros aspectos da visa social, Ludvig Müller foi presidente da Sociedade para o Uso Adecuado da Liberdade de Prensa, entre 1841 e 1844.

Logo do falecemento da súa esposa o 3 de febreiro de 1865, Müller foise retirando progresivamente da vida académica e limitouse a facer algunhas viaxes para manter os contactos establecidas ao longo da súa carreira. Logo dunha breve doenza, faleceu en Copenhague aos 82 anos, o 6 de setembro de 1891.Jörgensen, C. (1897). Páxinas 571-572.

 Recoñecementos 
 (1846): Cabaleiro da Orde de Dannenberg.
 (1856): Premio numismático da Académie des inscriptions et belles-lettres, de París.
 (1889): Comendador da Orde de Dannenberg.Jörgensen, C. (1897). Páxina 571.

 (1891): Medalla da Royal Numismatic Society, de Londres."The Society’s Medal". Royal Numismatic Society..

 Publicacións 
Esta é unha escolma dos traballos monográficos máis representativos publicados por Ludvig Müller ao longo da súa carreira:"Müller, Carl Ludvig 1809-1891 ". Digital Library Numis."Müller, Ludvig 1809-1891". WorldCat Identities.

 (1847). Description des antiquités du Musëe-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
 (1847). Description des intailles et camées antiques du Musée-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
 (1849). Description des oeuvres de Thorvaldsen au Musée-Thorvaldsen. Berling, Copenhague.
 (1855). Numismatique d'Alexandre le Grand: suivie d'un appendice contenant les monnaies de Phillippe II et III. Bianco Luno, Copenhague.
 (1855). Numismatique d'Alexandre le Grand: suivie d'un appendice contenant les monnaies de Phillippe II et III. Planches et tables. Bianco Luno, Copenhague.
 (1857). Den Macedoniske Konge Philip IIs mynter. Bianco Luno, Copenhague.
 (1857). Den thraciske Konge Lysimachus's Mynter. Bianco Luno, Copenhague.
 (1858). Die Münzen des thracischen Königs Lysimachus. Bianco Luno, Copenhague.
 (1860-1874). Numismatique de l'ancienne Afrique. Bianco Luno, Copenhague.
 (1860). Vol. I: Les monnaies de la Cyrénaïque.
 (1861). Vol. II: Les monnaies de la Syrtique, de la Byzacêne et de la Zeugitane.
 (1862). Vol. III: Les monnaies de la Numidie et de la Mauritanie.
 (1874). Supplément. Bianco Luno, Copenhague.

 (1871). A guide to Thorvaldsen's Museum. Bianco Luno, Copenhague.
 (1877). Det saakaldte hagekors's anvendelse og betydning i oldtiden. Avec un résumé français. Bianco Luno, Copenhague.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Galster, G. (2021). "Ludvig Müller". En Dansk Biografisk Leksikon (Biografiskleksikon.lex.dk).
 Jörgensen, C. (1891). "C. Lud. Müller". En Revue numismatique francaise. Páxinas 485-491.
 Jörgensen, C. (1897). "Müller, Carl Ludvig". En Dansk Biografisk Leksikon. Vol. XI. 568-572.
 Kjaer, H. A. (1924). "Müller, Car Ludvig". En  Salmonsens Konversationsleksikon. ^Páxina 494. "Мюллер, Карл Людвиг". En Энциклопедический словарь Брокгауза и Ефрона ("Dicionário Enciclopédico Efron & Brockhaus"). T. XX. 1897.
 "Müller, 2. Karl Ludvig". En Nordisk familjebok''. 1913. Páxinas 20-21.

 Outros artigos 

 Colección Real de Moedas e Medallas de Dinamarca

Categoría:Nados en 1809
Categoría:Finados en 1891
Categoría:Historiadores de Dinamarca
Categoría:Numismáticos de Dinamarca
Categoría:Galardoados coa medalla da Royal Numismatic Society
Categoría:Alumnos da Universidade de Copenhague
Categoría:Directores de museos