Alice King Chatham

Alice King Chatham, nada o 28 de marzo de 1908 e finada o 8 de xullo de 1989, foi unha escultora estadounidense que traballou para as Forzas Aéreas dos Estados Unidos, a NASA e os seus contratistas no deseño de cascos, máscaras de osíxeno e outros equipos de protección persoal. Os equipos que deseñou utilizáronse tanto en seres humanos como en diversos suxeitos de probas animais.

 Traxectoria 

 Base da Forza Aérea Wright-Patterson 
Alice King se  graduó no Instituto de Arte de  Dayton. En 1942, os responsables da Base da Forza Aérea de  Wright  Patterson ( WPAFB), preto de  Dayton ( Ohio), puxéronse en contacto con ela para que lles axudase a deseñar máscaras respiratorias para os pilotos. Buscárona porque querían que alguén con coñecementos de escultura participase no deseño. Comezou a traballar no Laboratorio Médico Aéreo da  WPAFB, onde axudou a deseñar e construír as primeiras máscaras respiratorias  presurizadas que tiveron éxito para os pilotos que operaban avións por encima dos 6.100 metros. A máscara  presurizada era importante para evitar que os pilotos se  desmaiaran a grande altura. O seu traballo mellorou un deseño anterior do Dr. James  P. Henry, da Universidade de  California, que non cumpría as especificacións requiridas polo Exército do Aire. A máscara que ideou incluía  vexigas de aire  presurizado ao redor das orellas que permitían aos pilotos operar a 55.000 pés (17.000  m) durante 30 minutos. Isto representaba unha mellora significativa con respecto á máscara de Henry, que carecía de  vexigas nas orellas e causaba dor aos pilotos despois de só 15 minutos a 40.000 pés (12.000  m).

 Proxectos do avión X 
King foi asignada aoo proxecto X-1 que deu lugar á realización do primeiro voo  transónico por parte de Chuck  Yeager. Ademais, mellorou o deseño do casco para utilizar  plexiglás ríxido ao redor das orellas; este deseño resultou ser eficaz a unha altitude simulada de 106.000 pés (32.000  m). Estas melloras incorporáronse aos traxes de voo modelo  S-1 do exército de 1946 construídos pola empresa David Clark. Aínda que varias fontes informaron de que Chuck  Yeager levaba este traxe  S-1 durante o seu primeiro voo  transónico, que bateu o récord, Yeager dixo que só levaba un traxe de voo normal e non un traxe a presión para ese esforzo; os materiais das contribucións exactas de King  Chatham utilizados no programa do avión X non están claros.

 Programa espacial 
Tras o seu traballo para as Forzas Aéreas, King  Chatham pasou a traballar para a NASA e o seu contratista, a Douglas  Aircraft  Company, en proxectos para o programa espacial. Na década de 1940, deseñou unha máscara de osíxeno e un arnés para o mono  rhesus, que foi o primeiro animal no espazo. Tamén desenvolveu traxes  presurizados e cascos para os chimpancés que se utilizaron para probar os asentos   como parte do Proxecto  Whoosh. Ademais destes primates, King  Chatham deseñou un traxe para o San Bernardo que se utilizou para probar os paracaídas de grande altitude. King  Chatham seguiu traballando en deseños para seres humanos e animais. Traballou no primeiro  manequín de probas de choque. Para o Proxecto  Mercury, o primeiro programa de voos espaciais tripulados nos Estados Unidos, fixo  moldes das cabezas dos membros da tripulación para crear máscaras e cascos a medida para cada astronauta. O seu traballo para o programa espacial tamén incluíu o desenvolvemento de pezas de punto elástico e unha cama para o seu uso no espazo. En 1964, apareceu no programa de televisión  To Tell the Truth, e preguntáronlle polas súas experiencias no deseño para o espazo. 

King  Chatham aplicou a súa experiencia de deseño no programa espacial tamén á ciencia terrestre. Fundou Alice King  Chatham  Medical Arts, unha empresa que fabricaba arneses, suxeicións e outros equipos fisiolóxicos para suxeitos humanos e animais en contornas de investigación.

 Notas 

Categoría:Persoal da NASA
Categoría:Finados en 1989
Categoría:Nados en 1908
Categoría:Escultores dos Estados Unidos de América
Categoría:Escultores do século XX