María de Buenos Aires

María de Buenos Aires é un espectáculo teatral estreado en 1968 en Buenos Aires, o primeiro no xénero de ópera-tango ("operita"). O libreto é de Horacio Ferrer e a música de Astor Piazzolla.

 Sinopse 
A mal presaxiada María, nada "un día cando Deus estaba bébedo" nun pobre suburbio de Buenos Aires, diríxese ao centro, onde é seducida pola música do tango e convértese en traballadora do sexo. Os ladróns e os encargados do prostíbulos reunidos nunha misa negra, resolven a súa morte. Despois da súa morte, é condenada a un inferno, que é a propia cidade; a súa Sombra anda agora pola cidade. Regresou virxe, está impregnada da palabra do poeta trasno e, testemuñada por tres traballadores da construción (Reis Magos e As mulleres que amasan pasta, dá a luz a unha Nena María, que pode ser ela mesma.Seattle Chamber Players (SCP), "María de Buenos Aires", programa de actuación, 2005

 Estilo 
María de Buenos Aires é unha ópera en dúas partes, con 8 cancións cada unha. A obra ten unha forte presenza surrealista, aínda que o fío condutor sempre segue a vida e morte de María en Buenos Aires. Abundan estereotipos e típicos personaxes porteños, así como escenas cotiás dos baixos fondos da capital arxentina.

Os personaxes inclúen a María (e, despois da súa morte, a sombra de María), un poeta narrador que tamén é un elfo, varios monicreques baixo o seu control e un circo de psicanalistas.

 Música 
miniatura|Astor Piazzolla (1971)

 Primeira parte 
 Alevare
 Tema de María
 Balada Renga para un Organito Loco
 Yo soy María†
 Milonga Carrieguera por María la Niña
 Fuga y Misterio
 Fábula de la Rosa en el Asfalto
 Poema Valseado Para flauta, cello y voz de mujer
 Esquerzo Yumba de las tres de la mañana
 Tocata Rea para Bandoneón, Recitante y Percusión

 Segunda parte 

 Miserere Canyengue de los Ladrones Antiguos en las alcantarillas
 Contramilonga a la funerala por la primera muerte de María
 Tangata Robada del Alba
 Carta de la Sombra María a los Árboles y las Chimeneas de su barrio
 Aria de los Analistas
 Romanza del Duende Poeta y Curda
 Andante a la Sordina para mi Buenos Aires tan querido (Allegro Tangabile)
 Milonguita de la Anunciación
 Pequeña Misa Zurda con Bandoneón y Tangus Dei

 † Este cadro non formou parte da posta en escena orixinal.

 * Estes dous cadros non se incluíron na primeira gravación, motivo polo cal só se incluíron na posta de escena orixinal.

 Recepción 
A presentación orixinal supuxo o descubrimento de Amelita Baltar por parte de Piazzolla. Os tres, conformarían un trío que editou varios discos. María de Buenos Aires foi representada unha gran cantidade de veces ao redor do mundo, por distintos actores e recibindo excelentes críticas. En 2003, Laura Piazzolla, presidenta da Fundación Astor Piazzolla, reuniu a diversas figuras do tango contemporáneo e reestreou a obra na Arxentina.

Esta ópera represéntase pouco; nas estatísticas de Operabase aparece a n.º 189 das óperas representadas en 2005-2010, sendo a 1.ª na Arxentina e a primeira de Piazzola, con 15 representacións no período.

 Notas 

Véxase tamén
 Ligazóns externas 
 Notas, discografía e libreto  

Categoría:Tangos
Categoría:Óperas en castelán
Categoría:Música da Arxentina