Porcelana de Kutani

A  é un tipo de porcelana xaponesa esmaltada que toma o seu nome da localidade homónima (hoxe parte da cidade de Kanazawa, prefectura de Ishikawa). As primeiras pezas datan de mediados do século XVII e a súa produción esténdese até a actualidade.  Durante unha parte do período Edo, na era Genroku, desapareceu, sen que se saiba exactamente o motivo, e reapareceu na era era Hōei, no século XVIII.

O termo kutani significa "Nove Vales". A primeira mención foi en 1655 durante a era Meireki. Segundo a tradición, as pedras aptas para a fabricación de porcelana foran encontradas nas minas Kutani do clan Daishoji. Gotō Saijirō, un membro do clan Maeda, foi enviado por ordes do señor Toshiharu Maeda do domínio Kaga para Arita na provincia de Hizen para aprender a facer porcelana, e montou un forno na aldea de Kutani. Os señores de Kaga tornáronse grandes patróns de cerámica Kutani. As porcelanas deste período inicial son especificamente chamadas de Ko Kutani (古九谷) e son moi escasas. 

As porcelanas do pintor Kusuni Morikage, caracterizadas por un debuxo decorativo moi ben definido pola liña negra do contorno, gozaron de grande éxito. A porcelana de Kutani fíxose famosa nunha exhibición en 1873, exposta a todo o mundo, e fixo que se tornase popular en Occidente. Un dos maiores coleccionistas desta porcelana, hoxe en día, é o americano John Wocher, nacionalizado xaponés.

 Características 
miniatura|250x250px|Teteira de porcelana de Kutani
A porcelana caracterízase pola técnica de pintar nun grosor de cinco cores (vermello, amarelo, verde, morado e azul escuro) e reflectir a beleza da natureza, maioritariamente flores e aves, en gran parte da súa superficie.

As aves aparecen con frecuencia marcadas na porcelana coa técnica inkwash light;  O estilo Yokohama tivo forte influencia kutani durante o período de exportación.

Seis diferentes técnicas de esmalte dominan os revestimentos da cerámica de Kutani:
 Mokubei, influenciados pola cerámica chinesa
 Yoshidaya é marcado polas cores verde, amarela, a gama roxa-lila e azul escuro como base
 Eiraku contrasta co estilo Yoshidaya, cos seus revestimentos simplistas de ouro na primeira camada de cor vermella
 Iidaya ou Hachirode, rompe co estilo convencional de Kutani con temas naturais, con pinturas minuciosas de figuras humanas nun fondo de mestura de aka-e kinran-de e vermello-dourado
 Shoza é unha mestura de todas as catro técnicas de esmalte 

 Marcas na porcelana de kutani 


As marcas nesta porcelana poden estar en calquera cor, pero a máis dominante é o vermello; o negro pintado sobre o verde e o ouro sobre vermello son comúns tamén. Hai varios tipos de marcas: a incisión, o impresionado, o vidriado, o esmalte ou o rotulado. Estas marcas poden estar centradas, fóra do centro, nun círculo, nun cadrado simple ou dobre, nun rectángulo, etc., ou poden aparecer no reverso ou a fronte dunha peza, ou en ambos os lugares ao mesmo tempo.  A marca pode ser un lugar, un nome dunha persoa, artista, oleiro, un forno etc. Algunhas marcas son imaxes e non palabras.

 Galería 

 Localización 

O lugar dos fornos orixinais de Kutani é agora un xacemento arqueolóxico e foi designado Lugar Histórico Nacional do Xapón en 1979  . O Consello de Educación da Prefectura de Ishikawa realizou unha escavación en 1955 e atopou dous fornos escalonados Noborigama na marxe dereita do río Daishoji. O primeiro forno consistía nunha serie de cámaras de combustión que se estendían por unha ladeira, cunha lonxitude horizontal de 33 metros desde a cámara de combustión inferior até a cheminea no extremo superior e unha altura de 11 metros. A cámara de cocción consiste nun leito de area cunha parede traseira de ladrillos. O segundo forno está situado 15 metros ao sur e ten unha lonxitude total de 13 metros. O sitio tamén contén un terceiro forno de estilo Yoshiyada cunha lonxitude de 16 metros, que data do final do período Edo. Ademais tamén se identificou un taller de mestura de pigmentos, un sitio para a purificación de materiais de arxila e un lugar de estudo. Recuperáronse numerosos fragmentos de porcelana, o que indica o predominio da porcelana branca e do celadón.

Hai pratos ou outras pezas de ourivaría Kutani distribuídas por todo o mundo (en escasa cantidade); uns exemplos dos máis antigos que se conservan son un prato no Museo de Belas Artes de Boston e outro decorado con flores e aves, no Museo Nacional de Tokyo.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 九谷焼 Kutaniyaki 

Categoría:Arte do Xapón
Categoría:Artesanía