Ivy Hooks

Ivy Fay Hooks, nada en Houston o 17 de novembro de 1941, é unha matemática e enxeñeira estadounidense que traballou para a Axencia Espacial Estadounidense (NASA).  O seu primeiro destino foi o proxecto Apollo, onde traballou na modelización da iluminación na lúa e na dinámica do sistema de escape do lanzamento, entre outros proxectos. Posteriormente, desempeñou un importante papel no deseño e desenvolvemento do transbordador espacial, sendo unha das dúas únicas mulleres enxeñeiras asignadas ao equipo de deseño orixinal do  orbitador.

 Traxectoria 
Ivy  Fay  Hooks creceu en  Livingston,  Texas. Leva o nome de Ivy Parker, unha das fundadoras da Sociedade de Mulleres Enxeñeiras e amiga íntima dos seus pais. Graduouse no  Livingston  High School e entrou na  Southwestern  University de Georgetown ( Texas), onde estudou matemáticas. En xuño, despois do seu primeiro ano, casou e trasladouse a  Lufkin,  Texas, onde o seu marido era reporteiro dun xornal local. A continuación, foi ao  Austin  College. Ingresou na Universidade de  Houston no seu primeiro ano. Alí tamén se interesou pola física. Licenciouse en matemáticas en 1963.

 Carreira na NASA 

 Proxecto Apollo 
A principios dos anos sesenta, os postos de traballo para mulleres licenciadas en matemáticas non eran habituais, e ela non quería ser profesora, así que foi á escola de posgrao, onde traballou para obter un máster. A nai dunha amiga chamoulle a atención sobre un artigo do xornal que dicía "A NASA busca mulleres científicas e enxeñeiras". Cando foi a unha entrevista no Centro Espacial Lyndon B. Johnson, non lle impresionou o edificio, que era unha fábrica de caixas en desuso sen xanelas, nin a xente, que lle pareceu estraña. Con todo, coñeceu a unha muller cuxo marido traballaba na NASA e buscaba xente. Concertouse unha segunda entrevista, e este traballo era máis do seu agrado. Contratárona como " tecnóloga aeroespacial", o que molestou a algúns dos enxeñeiros que tiñan a mesma clasificación laboral.

O primeiro encargo de  Hook foi  modelar a iluminación da Lúa. Isto era de grande importancia na época, xa que era vital saber como sería a vista cando os astronautas tentasen aterrar o módulo lunar. A maioría dos enxeñeiros non estaban moi interesados; non era algo que figurase no programa de estudos da universidade. Descubriu que o tema fora investigado por físicos rusos nos anos 20, interesados no  albedo luar, e que crearan un tratamento matemático completo do tema. Naquela época había moi poucas mulleres traballando para a NASA en funcións técnicas, e os homes adoitaban gastar crueis bromas pesadas. Fartouse do comportamento de dous dos homes do seu grupo e decidiu cambiar de traballo. Foi a traballar para  Humboldt  C.  Mandell,  Jr., que traballaba no desenvolvemento de modelos de custos. Tratábase de proxeccións a longo prazo. Volveu á Universidade de  Houston, onde completou os seus estudos, e obtivo un máster en matemáticas en 1965.

Hooks estudou a dinámica do sistema de escape do lanzamento e os efectos das plumas de chorro procedentes do sistema de propulsión de ascenso e do sistema de propulsión de descenso do módulo lunar. Tamén investigou a dinámica dos sistemas de voo do Apolo.

 Transbordador espacial 
En abril de 1969 converteuse nunha das dúas enxeñeiras asignadas ao equipo de deseño orixinal do  Space Lanzadeira  Orbiter. Lembra que Max  Faget entrou na sala cun modelo de avión de madeira de balsa e declarou: "Imos construír a próxima nave espacial de Estados Unidos. E lanzarase como unha nave espacial e aterrará como un avión".  Hooks estudou varias configuracións para a devandita nave espacial. Participou especialmente na análise e a xestión do mecanismo de separación do  Orbitador do Transbordador Espacial do Avión Portador do Transbordador para as Probas de Aproximación e Aterraxe. Outra área na que  Hooks fixo unha importante contribución foi o medio polo cal os foguetes sólidos do transbordador espacial separáronse do tanque externo do transbordador. Polo seu traballo no deseño do transbordador espacial,  Hooks recibiu o premio Arthur S.  Flemming en 1978 e a medalla ao servizo excepcional da NASA en 1981.

 Software 
Prevendo que os computadores adquirirían maior importancia,  Hooks dirixiu a Sección de Análise de Sistemas  Aerodinámicos da Rama de  Aerodinámica na División de Análise de Enxeñería de 1973 a 1977. Dirixiu a División de Software de Naves Espaciais na Dirección de Sistemas de Datos e Análises de 1978 a 1980, e foi Directora de Software na División de Software de Naves Espaciais na Dirección de Sistemas de Datos e Análises de 1980 a 1981. Foi directora da Oficina de Datos do Transbordador na Oficina do Programa do Transbordador Espacial de 1981 a 1982, xefa en funcións da Sección de Integración e Operacións, Rama de Software de Voo na División de Software da Nave Espacial de 1982 a 1983, e Xefa da Rama de Software de Voo da División de Software da Nave Espacial na Dirección de Apoio á Misión de 1982 a 1984.

 Vida máis tardía 
Hooks deixou a NASA en 1984 e incorporouse a Barrios  Technology, un contratista aeroespacial. En 1986 converteuse en Presidenta e Directora Xeral de Bruce  G. Jackson  and  Associates. Máis tarde fundou a súa propia empresa de software,  Compliance  Automation.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Mulleres na NASA

 Ligazóns externas 

 Entrevista (vídeo) 

Categoría:Alumnos da Universidade de Houston
Categoría:Persoal da NASA
Categoría:Enxeñeiros dos Estados Unidos de América
Categoría:Nados en 1941
Categoría:Nados en Houston, Texas