Lista de cerámicas xaponesas

A lista de sitios de cerámica xaponesa (日本 の 陶磁 器 産地 一 覧, Nihon no tōjiki sanchi ichiran) consiste en fornos de cerámica históricos e existentes no Xapón e na cerámica e porcelana xaponesa que produciron principalmente.

A lista contén fornos do período posterior a Heian. Non figuran as cerámicas de barro antigas como a cerámica Jōmon, a cerámica Yayoi, a cerámica Haji, a cerámica Sue, os utensilios Kamui etc., que son temas xerais cuxas orixes e produción non se poden relacionar cun só forno específico. Os shimamono son obxectos que se importaron do sueste asiático, pero que tamén se produciron tamén localmente. A cerámica Mishima a pesar do seu nome é de orixe coreana.

Algúns dos fornos existentes e os principais produtos cerámicos foron designados pola Axencia Gobernamental para Asuntos Culturais como Ben Cultural Inmaterial segundo o regulado pola Lei de protección de bens culturais (1950). Ademais, o Ministerio de Economía, Comercio e Industria (METI) designou outros como "obradoiros tradicionais de artesanía". Os criterios establecidos polo ministerio para que se recoñeza como artesanía tradicional [ ] están regulados pola Lei nº 57 sobre a promoción das industrias artesanais tradicionais (1974), tamén coñecida como : 

 É principalmente un oficio para o seu uso na vida cotiá.
 O proceso de fabricación ten que facerse en gran parte manualmente.
 Ten unha historia de máis de 100 anos, e a produción segue utilizando tecnoloxías e técnicas tradicionais.
 O tipo de materia prima principal mantense durante máis de 100 anos.
 Os artesáns que produzan a artesanía teñen que ter un certo grao de escala para ser contados como industria rexional.

Entre a lista tamén están os chamados Sete Fornos de Enshū [  ] atribuídos a Kobori Enshū durante o período Edo, así como os Seis Fornos Antigos [  ]  de Fujiyo Koyama durante a era Shōwa.

A listaxe segue unha disposición xeográfica do norte ao sur do Xapón. Divídese por rexións, logo por prefecturas, logo dentro das prefecturas por orde alfabética. Os designados polo goberno están en letra negra, os que aparecen baixo Enshū están marcados cun 7 e os de Koyama cun signo 6 entre parénteses.

 Hokkaidō 

 Kita Arashiyama ()
 Kobushi-yaki ()
 Otaru-yaki ()
 Tōraku-yaki

 Tōhoku 

 Aomori 

 Hachinohe-yaki ()
 Tsugaru-yaki ()

 Akita 

 Naraoka-yaki ()
 Shiraiwa-yaki ()

 Fukushima 

 Aizuhongō-yaki ()
 Aizukeizan-yaki ()
 Nihonmatsubanko-yaki ()
 Ōborisōma-yaki ()
 Sōmakoma-yaki ()
 Tajimabanko-yaki ()

 Iwate 

 Dai-yaki ()
 Fujisawa-yaki ()
 Kajichō-yaki ()
 Kokuji-yaki ()

 Miyagi 

 Daigamori-yaki ()
 Kirigome-yaki ()
 Tsutsumi-yaki ()

 Yamagata 

 Goten-yaki ()
 Hirashimizu-yaki ()
 Kami Ningún hata-yaki ()
 Narushima-yaki ()
 Shinjō Higashiyama-yaki ()

 Kantō 

 Gunma 

 Jijōji-yaki ()
 Shibutami-yaki ()
 Tsukiyono-yaki ()

 Ibaraki 

 Kasama-yaki ()

 Saitama 

 Hannō-yaki ()

 Tochigi 

 Koisago-yaki ()
 Mashiko-yaki ()
 Mikamo-yaki ()

 Tokyō 

 Imado-yaki ()

 Chūbu 

 Aichi 

 Akazu-yaki ()
 Hōraku-yaki ()
 Inuyama-yaki ()
 Seto-yaki ()  (6)
 Ofukei-yaki ()
 Tokoname-yaki ()  (6)

 Fukui 

 Echizen-yaki () (6)

 Gifu 

 Koito-yaki ()
 Mino-yaki ()
 Oribe-yaki ()
 Shino-yaki ()
 Shibukusa-yaki ()
 Yamada-yaki ()

 Ishikawa 

 Kutani-yaki ()
 Ōhi-yaki ()
 Suzu-yaki ()

 Nagano 

 Matsushiro-yaki ()
 Obayashi-yaki ()
 Takatō-yaki ()
 Tenryūkyō-yaki ()

 Niigata 

 Anchi-yaki ()
 Muramatsu-yaki ()
 Mumyōi-yaki ()

 Shizuoka 

 Moriyama-yaki ()
 Shitoro-yaki () (7)
 Shizuhata-yaki ()

 Toyama 

 Etchū Maruyama-yaki ()
 Etchū Seto-yaki ()
 Kosugi-yaki ()
 Sansuke-yaki ()

 Yamanashi 

 Nōketsu-yaki ()

 Kansai 

 Hyōgo 

 Awaji ware (), tamén sabido como Minpei ou Mimpei ware
 Akōunka-yaki ()
 Izushi-yaki ()
 Minpei-yaki ()
 Tanba Tachikui-yaki () (6)

 Kyōto 

 Asahi-yaki () (7)
 Kiyomizu-yaki ()
 Kyō-yaki ()
 Raku-yaki ()

 Mie 

 Akogi-yaki ()
 Banko-yaki ()
 Iga-yaki ()
 Mihama-yaki ()

 Nara 

 Akahada-yaki () (7)

 Ōsaka 

 Kikkō-yaki ()
 Kosobe-yaki () (7)

 Shiga 

 Hatta-yaki ()
 Konan-yaki ()
 Kotō-yaki ()
 Shigaraki-yaki () (6)
 Zeze-yaki () (7)

 Wakayama 

 Zuishi-yaki ()

 Chūgoku 

 Hiroshima 

 Himetani-yaki ()
 Miyajima-yaki ()

 Okayama 

 Bizen-yaki () (6)
 Hashima-yaki ()
 Mushiake-yaki ()
 Sakazu-yaki ()

 Shimane 

 Banshōzan-yaki ()
 Fujina-yaki ()
 Hachiman-yaki ()
 Iwami-yaki ()
 Mijiro-yaki ()
 Mori-yaki ()
 Sodeshi-yaki ()
 Shussai-yaki ()
 Yunotsu-yaki ()

 Tottori 

 Inkyūzan-yaki ()
 Hosshōji-yaki ()
 Kazuwa-yaki ()
 Uradome-yaki ()
 Ushino-yaki ()

 Yamaguchi 

 Hagi-yaki ()
 Seiri-yaki ()
 Sueda-yaki ()

 Shikoku 

 Ehime 

 Rakuzan-yaki ()
 Suigetsu-yaki ()
 Tobe-yaki ()

 Kagawa 

 Kamikage-yaki ()
 Okamoto-yaki ()
 Rihei-yaki ()

 Kōchi 

 Nōsayama-yaki ()
 Odo-yaki ()
 Uraharano-yaki ()

 Tokushima 

 Ōtani-yaki ()

 Kyūshū 

 Fukuoka 

 Agano-yaki () (7)
 Futagawa-yaki ()
 Kamachi-yaki ()
 Koishiwara-yaki ()
 Takatori-yaki () (7)

 Kagoshima 

 Satsuma-yaki ()
 Ryūmonji-yaki ()
 Tanegashima-yaki ()

 Kumamoto 

 Amakusa tōjiki ()
 Kodai-yaki ()
 Shōdai-yaki ()

 Miyazaki 

 Komatsubara-yaki ()
 Tojō-yaki ()

 Nagasaki 

 Hasami-yaki ()
 Mikawachi-yaki ()
 Nagayo-yaki ()
 Utsutsugawa-yaki ()

 Oita 

 Onta-yaki ()

 Saga 

 Arita-yaki ()
 Imari-yaki ()
 Hizen Yoshida-yaki ()
 Hizen Ozaki-yaki ()
 Karatsu-yaki ()
 Shiraishi-yaki ()

 Ryukyu Illas 

 Ryūkyū-yaki ()
 Tsuboya-yaki ()

 Notas 

 Véxase tamén 

 Anneliese Crueger; Wulf Crueger (2012), Wege zur japanischen Keramik (en alemán) (2. ed.), Tübingen, Berlin: Ernst Wasmuth Verlag, ISBN 978-3-8030-3359-8
Categoría:Olaría do Xapón