Sergi Belbel

Sergi Belbel i Coslado, nado en Terrassa, Vallès Occidental, o 29 de maio de 1963, é un escritor catalán, director e tradutor teatral, director do Teatre Nacional de Catalunya entre 2006 e 2013, cando foi substituído por Xavier Albertí e Gallart.«Tres veterans de l`escena catalana». la vanguardia, 30-01-2016, pp. 25.

 Traxectoria 
Estudou Filoloxía Románica na Universidade de Barcelona. Entrou en contacto co mundo do teatro a través da Aula de Teatro da Universidade Autónoma de Barcelona e dende 1986 tamén a través do Teatro Fronterizo de Madrid. A súa primeira obra foi estreada en Xixón. Dende 1988 traballou como director de teatro e a miúdo tamén participou na posta en escena das súas propias obras, tarefa que compaxinou co seu traballo como profesor no Institut del Teatre de Barcelona.

En 1992 estreou Carícies, unha obra de dez escenas co amor e a perda da comunicación como tema principal, o dramaturgo catalán deuse a coñecer internacionalmente e os teatros de toda Europa comezaron a interesarse por el. As obras Després de la pluja (1993) e Morir (1994), convertéronse en grandes éxitos. Desde 1995 Belbel traballa para a televisión española como guionista e, ocasionalmente, como director.

A partir de Caleidoscopis i fars d'avui, as súas estreas sucedéronse e Belbel converteuse nun dos valores novos máis prometedores do país. A súa actividade teatral non só se reduce á escritura senón tamén ao campo da dirección escénica e dende 1988 é profesor do Institut del Teatre de Barcelona. En 2005 foi nomeado director do Teatre Nacional de Catalunya.

Ademais da súa actividade escrita, Sergi Belbel traduce a Jean Racine, Samuel Beckett, Georges Perec, Bernard-Marie Koltès, Molière, Marivaux, Jean-Michel Ribes, Sébastien Thiéry...Tamén pon en escena os seus propios textos, así como obras de teatro clásicas: Molière, Calderón, Shakespeare, Goldoni etc. - e contemporáneos: Bernard-Marie Koltès, Samuel Beckett, Josep Maria Benet i Jornet, Jordi Galceran, David Mamet, Harold Pinter etc.

Sarabela Teatro levou a escena a súa obra Cama dous por dous para dous.

 Estilo 
Aínda que tamén é director, Sergi Belbel reivindica a primacía do texto sobre calquera interpretación escénica: “Eu mesmo son director, pero como sempre digo: son un autor que dirixe e non un director. director que escribe. O texto é o primeiro. "Durante esta mesma entrevista con Pierre Monastier, defende a importancia da fábula, a raíz de Bertolt Brecht, o papel político da traxedia e a retirada da narración na escrita dramática:" O texto teatral é sempre asociado á retirada da narración. En canto a Aymeric Rollet, interésalle a "forma de estética lixo" despregada por Sergi Belbel: as imaxes de manchas, descomposición, abatemento, pertencentes á "dramaturxia do abxecto orgánico", multiplícanse para espertar noxo. e repulsa. “En Belbel, [...] un número significativo de pezas, situacións dramáticas e imaxes escénicas, parecen deber o seu tema do memento mori ao xénero barroco das vaidades".Aymeric Rollet (préf. Carlos Batlle, Enric Gallén et Mònica Güell), , Lleida / Barcelona / Paris, Punctum / Institut del Teatre / Universitat Pompeu Frabra / Université Paris Sorbonne, 2016, 527 p.

 Obras 

 Caleidoscopis i fars d'avui (1985).
 Tú, abans i després: (1986-1987). Inédita.
 La nit del cigne: (1986).
 Dins la seva memòria: Premio Ciutat de Granollers (1987).
 Minim-mal show (1987).
 Elsa Schneider: Premio Ignasi Iglesias (1987).
 Ópera (1988).
 En companya d'abisme (1989).
 Tálem (1990).
 Carícies(1991), que foi levada ó cine.
 Després de la pluja (1993)
 Morir: (un moment abans de morir) (1994)
 El temps de Plank (1999)
 Forasters (2005).
 A la Toscana (2007)
 Fora de joc (2010)
 Si no t'hagués conegut (2019).
 Dolors, (2019). eSCRITA CON Eulàlia Carrillo E Cristina Clemente.

 Cine e televisión 

 Nissaga, l'herència, TV3.
 EVA (2011).
 Sin identidad (serie) (2014-2015), Atresmedia.

 Premios 

 1985: Premio Marqués de Bradomín por Caleidoscopis i fars d'avui, que se estreou o ano seguinte.
 1996: Premio Nacional de Literatura Dramática pola súa obra Morir.
 2000:  Premio Nacional de Teatro da Generalitat de Catalunya.
 2002: Premio Max de Artes Escénicas pola súa obra Després de la pluja na categoría de Premio Max para a Mostra de Artes Escénicas coa maior presenza internacional.
 2003: Premio cidade de Barcelona.
 2004: Candidatura na categoría de Mellor adaptación dunha obra para Dissabte, diumenge i dilluns.
 2006: Candidatura na categoría de Mellor dramaturgo en catalán / valenciano pola súa obra Forasters.
2018: Premio Rosalía de Castro do Centro PEN Galicia.

 Notas 

Categoría:Nados en 1963
Categoría:Nados en Terrasa
Categoría:Escritores en lingua catalá
Categoría:Dramaturgos en lingua catalá