Partido Católico Tradicionalista

O Partido Católico Tradicionalista, ou partido mellista, foi un partido político español fundado en 1919 por Juan Vázquez de Mella como resultado do seu enfrontamento con Xaime de Borbón, pretendente e máximo dirixente do carlismo. 

 Traxectoria 
A escisión no tradicionalismo entre partidarios e detractores de Mella produciuse trala publicación en El Correo Español (principal medio de difusión carlista) dunha mensaxe antixermanófila do pretendente, a pesar da oposición do entón director do xornal, Miguel Fernández Peñaflor. 

Como resultado diso, Vázquez de Mella encabezou unha disidencia e fundou un tradicionalismo sen rei, aínda que ideoloxicamente indistinguible do carlismo. As figuras máis prestixiosas do carlismo pronunciáronse a prol de Vázquez de Mella. Ao abandonar toda pretensión dinástica, acentuou o seu carácter confesional católico e de patriotismo españolista, o que aumentaba as posibilidades de Vázquez de Mella como aglutinador das extremas dereitas.

Na prensa, estableceuse unha loita polo control do órgano central de partido El Correo Español, que se saldou a favor de Xaime de Borbón. Vázquez de Mella expuxo a súa postura desde a tribuna acolledora de El Debate, e iniciou a publicación dunha Hoja Tradicionalista, que apareceu a mediados de marzo e publicouse sen periodicidade fixa nin indicación de data. Na primeira das Hojas Tradicionalistas, Mella consideraba ilusorio calquera levantamento contra o Exército, como o que os carlistas esperan, e propón os termos dunha nova alianza entre as forzas conservadoras e o exército «na loita contra o antimilitarismo e a desorde social».
Cando, o 16 de setembro de 1919, comeza a publicación de El Pensamiento Español, órgano da Comuñón ou Partido Tradicionalista, cuxos redactores foran expulsados en 1919 de El Correo Español, desapareceu a Hoja.

O partido mellista apoiou a ditadura de Primo de Rivera e languideceu durante a mesma, especialmente trala morte de Vázquez de Mella. Segundo Josep Carles Clemente, os seus seguidores reintegráron en 1931 —os integristas faríano cara a 1932— no movemento carlista, na Comuñón Tradicionalista.

 Ideoloxía 
A ideoloxía do partido baseábase na interpretación que facía Vázquez de Mella do tradicionalismo, e en particular propugnaba:

 Unión moral e separación económica da Igrexa e do Estado.
 Substitución do réxime parlamentario polo representativo.
 Autarquía de municipios e rexións, e defensa resolta da orde social fundado na harmonía de clases que forman o traballo integral.
 Política internacional orientada cara aos tres ideais en que desemboca a historia de España: dominación do Estreito, federación con Portugal, e confederación cos Estados Hispanoamericanos.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 



 Outros artigos 
 Carlismo
Tradicionalismo político (España)

Categoría:Partidos políticos desaparecidos de España
Categoría:Carlismo