Bart Gets an "F"

"Bart Gets an "F" é o primeiro episodio da segunda tempada de The Simpsons. Emitiuse orixinalmente na cadea Fox dos Estados Unidos o 11 de outubro de 1990. Neste episodio, Bart Simpson suspende catro exames de historia consecutivos e o psiquiatra escolar recoméndalle que repita o cuarto grao. Bart promete facelo mellor e persuade ao xenio da clase, Martin Prince, para que o titorice. Despois diso, Bart reza a Deus por axuda. Esa noite, Springfield é golpeado cunha enorme tormenta de neve que pecha a escola, dándolle a Bart outro día para estudar.

O episodio foi escrito por David M. Stern e dirixido por David Silverman. O Alcalde Quimby fai a súa primeira aparición, e este episodio é o primeiro que presenta unha nova secuencia inicial. Este episodio foi o terceiro episodio producido para a segunda tempada. Foi elixido para estrearse na tempada porque ten un papel destacado en Bart, que gozou de popularidade a principios dos anos noventa.

Debido ao éxito da primeira tempada de The Simpsons, Fox decidiu cambiar a franxa horaria do programa ao xoves ás 8:00 pm ET, onde se emitiu fronte a The Cosby Show de NBC, o número un da época. Durante todo o verán, varios medios publicaron historias sobre a suposta rivalidade "Bill contra Bart" e publicitaron intensamente o primeiro episodio da segunda tempada. Varios críticos vaticinaron que "Bart obtén un" F "faría bastante peor nas clasificacións que The Cosby Show. Non obstante, a puntuación final de Nielsen do episodio foi de 18,4 e un 29% de audiencia situouno segundo na súa franxa horaria por detrás de The Cosby Show cunha clasificación de 18,5 e un 29% de share. O episodio terminou oitavo nas clasificacións semanais, pero foi visto por uns 33,6 millóns de espectadores, o que o converte no programa número un da semana, en termos de espectadores reais. Converteuse no programa máis valorado e máis visto da historia da cadea Fox e mantívose así ata o 1 de xaneiro de 1995. Segue a ser o episodio mellor valorado da historia dos Simpson.

"Bart obtén un "F" recibiu valoracións positivas de críticos de televisión. Entertainment Weekly clasificouno no posto 31 na súa lista de 1999 de "Os 100 momentos máis grandes da televisión".

 Trama 
Na escola primaria Springfield, Bart presenta un informe de libros sobre A illa do tesouro. Cando é incapaz de nomear ao pirata da historia, a señora Krabappel decátase de que non leu o libro. Ela repréndelle os suspensos das probas e advírtelle sobre un próximo exame sobre a América colonial. Na escola ao día seguinte, Bart finxe unha enfermidade para evitar facer outra proba. Despois de obter de Milhouse as respostas da proba, un Bart demasiado confiado puntúa aínda peor que antes, xa que a señora Krabappel lle dá a Bart un conxunto diferente de preguntas da proba.

Homer e Marge reúnense co psiquiatra da escola, o doutor J. Loren Pryor, que recomenda a Bart que repita o cuarto grao. Marge e Homer pensan que pode ser unha boa idea, pero Bart promete mellorar as súas notas para evitalo.

Desesperado, Bart pídelle a Martin que o axude a obter aprobados. Bart promete mellorar a popularidade de Martin a cambio de titoralo. Cando Martin comeza a imitar o mal comportamento de Bart, abandona a titoría para saír cos seus novos amigos e xogar a xogos de arcade. Para conseguir máis tempo para estudar, Bart prega a Deus por un milagre para evitar a proba de mañá na escola. Esperta ao día seguinte para descubrir que a escola está pechada porque Springfield está cuberto de neve.

Mentres Bart se prepara para xogar durante o día de neve, Lisa revela que o escoitou rezando e insta a facer un bo uso dunha oración contestada. Bart decide estudar mentres os demais se divirten na neve. A pesar do seu esforzo, Bart falla na proba do día seguinte. Bart rompe a chorar e compara o seu fracaso coa entrega de Fort Necessity por parte de George Washington aos franceses en 1754. A señora Krabappel queda impresionada por esta escura referencia histórica e dálle un punto extra por demostrar coñecemento aplicado. Bart está tan extasiado cando recibe unha nota que apenas pasa (D-menos), que corre por Springfield anunciando o seu éxito. Cando Bart volve a casa, os seus pais publican a proba na neveira e el comenta que lle debe a Deus algúns dos seus logros.

 Produción 
miniatura|"Bart Gets an "F" foi o primeiro episodio escrito por David M. Stern.
"Bart Gets an "F" foi o primeiro episodio de The Simpsons escrito por David M. Stern. David Silverman dirixiuno. Durante o verán de 1990, Bart foi caracterizado por algúns pais e conservadores como un mal modelo para os nenos debido á súa natureza rebelde. Varias escolas públicas estadounidenses prohibiron as camisetas con imaxe de Bart con subtítulos, como "Eu son Bart Simpson. Quen demo es ti?" e "Underachiever ('E orgulloso diso, home!')". Varios críticos pensaron que o episodio era unha resposta a estas controversias. Non obstante, o produtor executivo James L. Brooks respondeu que non, pero engadiu: "Témolo en conta. Creo que é importante para nós que Bart o faga mal na escola. Hai estudantes así. Ademais, estou moi desconfiado da televisión onde se supón que todo o mundo é un modelo a seguir. Non atopas tantos modelos na vida real. Por que a televisión debería estar chea deles?" Sam Simon comentou: "Hai temas nos concertos que fixemos o ano pasado, temas importantes, creo que é unha homenaxe ao ben que os executamos que ninguén se decatou de que tiñamos un punto". Bart di "Cowabunga" por segunda vez (a primeira vez está en "The Telltale Head"). Isto asociábase normalmente a Bart a través do seu uso como slogan de camiseta. O Alcalde Quimby fai a súa primeira aparición neste episodio, sen a franxa da súa marca rexistrada que diga "Mayor". A faixa engadiuse máis tarde porque os escritores temían que os espectadores non o recoñeceran.

O episodio foi o primeiro en presentar unha nova secuencia inicial, acurtada en quince segundos da súa duración orixinal de aproximadamente 90 segundos. A secuencia inicial da primeira tempada mostra a Bart roubando un cartel de "Parada de Autobús"; mentres que a nova secuencia preséntalle o skate pasado por varios personaxes, presentados durante a tempada anterior. O paseo en bicicleta de Lisa cortouse, substituído por un lategazo dun segundo de Springfield que amosaba a outros personaxes, antes de que o coche de Homer arrincase no camiño. A partir da segunda tempada, houbo tres versións da apertura: unha versión completa de aproximadamente 75 segundos, unha versión de 45 segundos e unha versión de 25 segundos. Isto deu aos editores do programa máis marxe de manobra.

David Silverman cre que os animadores comezaron a "facerse seus" a medida que se acostumaban aos personaxes e eran capaces de lograr máis coa interpretación de personaxes. Durante a escena onde Bart pronuncia un discurso dicindo que é "mudo como un post", Silverman quixo cortar rapidamente desde varios ángulos para dar unha sensación de ansiedade. O deseño de Martin Prince cambiou varias veces durante o episodio. Había un modelo diferente con ollos máis grandes e cabelos máis salvaxes deseñados para a escena onde Martin delata a Bart e sae correndo. Silverman describe a secuencia "Snow Day" como unha das cousas máis difíciles que tivo que animar. Presenta varias largas tixolas que mostran a moitos personaxes que participan en actividades difíciles de cronometrar correctamente. A fantasía de Bart onde ve aos pais fundadores dos Estados Unidos usa cores apagadas e variacións de vermello, branco e azul. Silverman tamén tivo que traballar duro para facer chorar a Bart sen facer que o seu deseño parecese demasiado descabellado; por este motivo móstrase cubríndose a cara cun anaco de papel.

 Primeira emisión 
 Mover a Xoves 

A primeira tempada de The Simpsons rematou ata a cuarta na clasificación semanal e foi a primeira serie da cadea Fox en situarse entre os 30 concertos máis valorados da tempada. Bart converteuse rapidamente nun dos personaxes máis populares da televisión no que se chamou "Bartmania". Debido ao éxito da primeira tempada do programa, Fox decidiu cambiar a franxa horaria dos Simpson coa esperanza de que roubase as clasificacións da liña "poderosa" da NBC, xerando máis ingresos publicitarios, e levaría a maiores puntuacións para Beverly Hills, 90210 e Babes , que seguirían o concerto. O programa trasladouse da súa franxa de domingo ás 20:00 horas EST á mesma hora do xoves, onde competiría con The Cosby Show de NBC, o número un da época. Moitos dos produtores dos Simpsons, incluído James L. Brooks, estaban en contra. O programa estivera entre os 10 mellores mentres se emitía o domingo e sentiron que o movemento destruiría as súas valoracións. Brooks comentou: "De súpeto, un programa que foi un éxito está a loitar pola súa supervivencia, [...] Non estamos loitando contra Cosby, só queremos obter puntuacións saudables. Hai dúas semanas na miña vida cando o programa co que estiven asociado foi o número un nas clasificacións e o domingo pola noite tivemos a oportunidade de ser o número un do país. Non creo que teñamos oportunidade o xoves pola noite ". Un anuncio do programa en TV Guide falsificou isto, con Homer intentando loitar contra o seu fillo para que non se agarrase á vida querida ao logotipo de "Os Simpson", con Bart comentando "Non me mudei a outra noite só porque algunha rede o tipo o di! "

"Two Cars in Every Garage and Three Eyes on Every Fish" foi o primeiro episodio producido para a tempada, pero "Bart obtén un" F "emitido primeiro porque Bart era popular naquel momento e os produtores querían que a estrea fose un episodio Emitiuse fronte ao cuarto episodio da sétima tempada de The Cosby Show titulado "Period of Adjustment", que viu como se engadiu a Erika Alexander ao elenco. Os primeiros 13 episodios de The Simpsons foran volveuse a repetir varias veces durante o verán e Fox promoveu moito o primeiro episodio desde maio. Os medios de comunicación publicaran historias sobre a suposta rivalidade "Bill contra Bart".

 Valoración Nielsen 
As repeticións de The Simpsons emitidas na franxa horaria do xoves contra novos episodios de The Cosby Show clasificáronse ata o 73o na clasificación semanal (en comparación co terceiro posto de The Cosby Show). Varios críticos vaticinaron que "Bart obtén un" F "faría bastante peor nas clasificacións que The Cosby Show. reg Dawson, do Orlando Sentinel, escribiu que "apostaría dólares a rosquillas de tortas lisas (unha mascota Homer) que incluso Os Simpsons frescos non estarían dentro dos cinco puntos de clasificación de Cosby, o que podería conseguir unha participación de 30 en apagamento de enerxía." O executivo de Fox, Peter Chernin, dixo que esperaban establecer un punto de apoio o xoves pola noite e "se somos realmente afortunados e moi afortunados, chegaremos ao segundo lugar".

As primeiras cifras de clasificación durante a noite para a emisión orixinal de "Bart obtén un 'F'" en 24 cidades proxectaban que Os Simpsons tiñan un 19,9 de Nielsen e un 30% de audiencia, mentres que The Cosby Show tiña un 19,3 de Nielsen e un 29% . Non obstante, a clasificación final do episodio foi un 18,4 e un 29% de audiencia. Isto situouno segundo na súa franxa horaria por detrás de The Cosby Show, que tiña unha valoración de 18,5 e un 29% de participación. Naquela época, NBC tiña 208 cadeas de televisión, mentres que Fox só tiña 133. Remataba oitavo nas clasificacións semanais, empatado con Who's the Boss?, mentres que The Cosby Show quedou sétimo. A clasificación baséase no número de televisores domésticos que se sintonizaron no programa. Nielsen Media Research estimou que 33,6 millóns de espectadores viron o episodio, o que o converteu no programa número un en termos de espectadores reais esa semana: O Cosby Show foi visto por 28,5 millóns de espectadores e terminou sétimo. Converteuse no programa máis valorado e máis visto da historia da Fox Network. Mantívose nesa posición ata o 1 de xaneiro de 1995, cando un partido de playoff da National Football League entre os Minnesota Vikings e os Chicago Bears logrou unha clasificación de Nielsen de 21,0. Segue sendo o episodio mellor valorado da historia dos Simpson.

 Referencias culturais 
O informe do libro de Bart sobre a novela de Robert Louis Stevenson A illa do tesouro , mentres que Martin presenta O vello e o mar de Ernest Hemingway. Máis tarde, Martin fai comentarios sobre o prognóstico do Pequod en referencia a Moby Dick. Durante o "Snow Day", os cidadáns de Springfield cantan " Winter Wonderland ". A escena na que todos os de Springfield se reúnen ao redor do círculo da cidade, collen as mans e comeza a cantar é unha referencia a How the Grinch Stole Christmas! "Hallelujah", o coro do Mesías de George Frideric Handel, pódese escoitar cando comeza a nevar.

 Recepción 
O episodio recibiu críticas positivas de críticos de televisión. Os autores do libro I Can't Believe It's a Bigger and Better Updated Unofficial Simpsons Guide, Warren Martyn e Adrian Wood, escribiron: "A open cracking to the second season - especialmente memorable para a secuencia na que Bart reza para que a escola sexa cancelado ao día seguinte só para atoparse exiliado do seguinte país das marabillas invernais." Virginia Mann de The Record considerou que "non era tan divertido como os mellores episodios da tempada pasada, [pero aínda así] ben feito, divertido e, ás veces, conmovedor". O episodio foi eloxiado polas súas emocionais escenas. Tom Shales escribiu que o episodio "non só é divertido, é conmovedor" e eloxiouno polas escenas nas que Bart reza, escribindo "Hai poucos, se hai algún outro programa de entretemento na televisión, que se adentra en cuestións filosóficas aínda que sexa tan profundo. Os Simpson poden ser tan pensativo como a pontificación de Bill Moyers de cellas engurradas, aínda que infinitamente máis divertido ". Hal Boedeker, de Miami Herald, sentiu que "sacaba un final reflexivo sen ser predicador, tenro sen ser apetecido. A pesar das bágoas, o programa mantén a súa vantaxe. E a forma en que a TV normalmente mancha o schmaltz, é bastante un logro". Phil Kloer, de The Atlanta Journal-Constitution, escribiu: "O episodio fai un bo traballo facendo fincapé na importancia de estudar sen facerse estupefacto. Por todo o que se fala sobre a anarquía dos Simpsons, o programa ás veces contrabandou nunha mensaxe ocasional, como fai de novo". No seu libro O evanxeo segundo Os Simpsons, Mark I. Pinsky escribe: "Bart recibe unha "F"" ofrece a representación máis detallada da dinámica de oración en Os Simpson". Steve L. Case incluíu máis tarde o episodio do seu libro Toons That Teach, unha lista de 75 debuxos animados que axudan a ensinar leccións bíblicas.

O episodio ocupou o posto 31 na lista de "Os 100 momentos máis grandes da televisión" de Entertainment Weekly, e Bruce Fretts sinalou que "é a clásica TV familiar irreverente". En 2007, Larina Adamson, unha produtora supervisora ​​de The Simpsons , nomeou a "Bart Gets an 'F" como o seu episodio favorito da serie. En 2010, a BBC chamou "Bart recibe un" F " " como un dos dez episodios máis memorables do programa, chamándoo "perspicaz e conmovedor".

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 The Simpsons
 Segunda temporada de The Simpsons
 Lista de episodios de The Simpsons

 Ligazóns externas 
 "Bart Gets an "F"" en The Simpsons.com
 "Bart Gets an "F""  en TV.com
 "Bart Gets an "F"" na Internet Movie Database

14