Castelán de América

As diferentes variedades da lingua castelá falada en América difiren daquelas variedades faladas na Península Ibérica, coñecidas colectivamente como castelán peninsular, así como do castelán falado noutros lugares como África e Asia. O castelán fálase no continente americano dende a invasión dos españois a finais do século XV e comezos do século XVI até o presente. O castelán de América representa o 90% do castelán falado no mundo.Jorge Sainz: “Volumen de Fonética completa nueva Gramática del español" (15 de decembro de 2011) A pronuncia difire dependendo do país e da rexión. En termos xerais, a fala de América amosa moitos trazos comúns ás variedades do sur de España, especialmente ao oeste de Andalucía (Sevilla, Cádiz) e as Illas Canarias. A lingua vernácula nas costas de case toda América Latina amosa semellanzas particularmente fortes cos patróns do dialecto andaluz, mentres que as rexións do interior de México e dos países andinos non son especialmente semellantes a ningún dialecto particular en España. Existen moitas particularidades rexionais e expresións idiomáticas dentro do castelán.

 Variedades locais 
 América do Norte 
 Castelán mexicano
 Castelán nos Estados Unidos de América
Castelán neomexicano

 América Central 

 Castelán belizense
 Castelán costarriqueño
 Castelán guatemalteco
 Castelán hondureño
 Castelán nicaraguano
 Castelán panameño
 Castelán salvadoreño

 O Caribe

 Castelán cubano
 Castelán dominicano
 Castelán portorriqueño

 América do Sur 
 Castelán amazónico
 Castelán andino
 Castelán boliviano
 Castelán chileno
 Castelán chilote
 Castelán colombiano
 Castelán ecuatoriano
 Castelán paraguaio
 Castelán peruano
Castelán costeiro peruano
 Castelán riopratense (falado no Uruguai e na maioría da Arxentina)
 Castelán venezolano
Castelán marabino

 Notas 

Categoría:Dialectos da lingua castelá de América