Quercus cerris

Quercus cerris, coñecido na bibliografía internacional, entre outros, con nome de carballo turco,InfoMiño. ou carballo cabeludo,San Cibrán. Salceda de Caselas. é unha árbore da familia das fagáceas, que se distribúe polo sur e o sueste de Europa e en Asia Menor. 

 Taxonomía 
 Descrición 
A especie foi descita en 1753 por Linneo na páxina 997 da súa obra Species Plantarum.  

 Etimoloxía 
Para a do xénero véxase Quercus.

O epíteto específicico, cerris, provén da voz latina cerrus, que pode traducirse como "de lugares pedregosos". Sinónimos 
Adenais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimo]]s:Sinónimos en Kew

 Quercus lanuginosa (Lam. in Lamarck & A.DC., 1778) 
 Quercus frondosa Mill., 1759
 Quercus aegilops Scop., 1772
 Quercus crinita Lam., 1785
 Quercus haliphlaeos Lam., 1785
 Quercus austriaca[Willd., 1805
 Quercus tournefortii Willd., 1805
 Quercus secondatii Steud., 1821
 Cerris australis Raf., 1838
 Cerris austriaca (Willd. Raf., 1838)
 Cerris crinita (Lam. Raf., 1838)
 Cerris paliphleos Raf., 1838
 Quercus ragnal Lodd. ex Loudon 1838
 Quercus cana Steud., 1841
 Quercus crispa Steud., 1841
 Quercus frondosa Steud., 1841
 Quercus incisa Steud., 1841
 Quercus variegata Lodd. ex Steud., 1841
 Quercus pseudocerris Boiss., 1853
 Quercus asplenifolia A.DC. in A.P.de Candolle, 1864
 Quercus echinata Salisb. in A.P.de Candolle, 1864
 Quercus heterophylla A.DC. in A.P.de Candolle, 1864
 Quercus dentata S.Watson, 1873, nom. illeg. Quercus raynal K.Koch, 1873
 Quercus recurvisquamosa St.-Lag., 1882
 Quercus nicotrae Lojac., 1907
 Quercus × ambrozyana Simonk., 1909
 Quercus tukhtensis Czeczott, 1932
 Quercus thracica Stef. & Nedjalkov, 1956


 Características 
É unha árbore caducifolia coa copa ancha que alcanza os 10 m de altura. Ten o tronco coa casca agrisada e con grandes fisuras que terminan agretándose e formando placas cadradas e convexas. As follas son oblongas coas marxes dentadas, lixeiramente ásperas e con pelos ríxidos na face e pubescentes no envés. O froito é un aquenio, unha landra, coa metade ou dous terzos aloxados no interior da cúpula, con escamas longas e rematadas en punta e curvadas cara a fóra.

 Distribución 
É nativo do centro e sur de Europa, Sicilia e Asia Menor. Tamén se encontra como planta ornamental en España.

 Galería 

 Notas 


 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Mitchell, Alan (1979): Guía de campo de los árboles de Europa''. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-282-0549-3.

Categoría:Quercus
Categoría:Flora de Europa
Categoría:Flora de Asia
Categoría:Plantas descritas en 1753
Categoría:Taxons descritos por Linné