Duarte Manuel Bello

Duarte Manuel Pinto Coelho de Almeida Bello, nado en Maputo o 26 de xullo de 1921 e finado en Lisboa o 3 de xullo de 1994, foi un mariñeiro portugués que competiu nos Xogos Olímpicos de Londres 1948, Helsinqui 1952, Melbourne 1956, Roma 1960 e Toquio 1964. Gañou unha medalla de prata na clase Swallow en 1948, xunto co seu irmán Fernando Pinto Coelho Belo, e quedou en cuarto lugar en 1952 e 1956.

 Traxectoria 
Duarte naceu no Maputo colonial dun matrimonio conformado por Duarte Mendes de Almeida Bello e Maria do Pilar Pinto Coelho, o 26 de xullo de 1921. A través dun erro administrativo, o M que debería ser Mendes segundo o seu pai converteuse en Manuel. 

Aos 7 anos de idade, a súa familia regresou á metrópole, onde comezou a navegar o Sharpie.

En 1943, casou con María Antonia Carneiro Bustorff Silva, filla dun dos avogados máis destacados desa época en Portugal, así como cun mariñeiro. Foi enxeñeiro civil e traballou na liña ferroviaria nacional Comboios de Portugal.

 Carreira deportiva 
Bello navegou barcos de quilla de clase Star, gañando medallas de prata no Campionato Mundial de 1953 e 1962, e un bronce en 1952. Foi coñecido como un innovador de equipos que inventou varios dispositivos, incluídos os "Balo bailers" automáticos en 1954, e a pista circular boom-vang c. 1962.

 Notas 

Categoría:Nados en 1921
Categoría:Nados en Maputo
Categoría:Finados en 1994
Categoría:Medallistas olímpicos en vela
Categoría:Medallistas olímpicos de prata por Portugal
Categoría:Medallistas nos Xogos Olímpicos de 1948
Categoría:Regatistas olímpicos de Portugal
Categoría:Regatistas nos Xogos Olímpicos de 1948
Categoría:Regatistas nos Xogos Olímpicos de 1952
Categoría:Regatistas nos Xogos Olímpicos de 1956
Categoría:Regatistas nos Xogos Olímpicos de 1960
Categoría:Regatistas nos Xogos Olímpicos de 1964