Maaria Eira

Maaria Eira, tamén coñecida como Saskia Marjatta D'Onofrio e nada co apelido Suomalainen en Helsinqui o 23 de outubro de 1924 e finada en Roma o 19 de xuño de 1999 , foi unha soprano finlandesa, que se fixo popular no seu país como protagonista de catro filmes musicais realizados en 1944 e 1954. 

 Traxectoria 
Procedente dunha familia de artistas, seu avó materno fora o escultor Emil Wikström, seu pai o escritor e violinista Yrjö Suomalainen e súa nai a bailarina de ballet Estelle Wikström. O seu irmán máis vello, Kari Suomalainen, foi un recoñecido debuxante de prensa.

Maaria asistiu á escola de ballet da Ópera Finlandesa entre 1928 e 1936 e estudou canto con Olavi Nyberg. En 1942, con 19 anos, debutou na Ópera Nacional no papel de Gilda no Rigoletto de Giuseppe Verdi e apareceu como solista noutras producións operísticas. A súa beleza e carisma artístico chamou a atención do mundo cinematográfico e recibiu ofertas entrar no mundo do cinema, e así en 1944 protagonizou dous filmes musicais, Ballaadi de Toivo Särkkäa e mais Miesmalli de Ossi Elstelä. A crítica recoñeceu o seu valor artístico mais criticou a súa falta de formación interpretativa.

En 1946 marchou a Estocolmo para perfeccionar o seu canto, estudou baixo a dirección de Britta von Vegesack e en 1948 pasou a colaborar coa Ópera Real de Suecia. O repertorio de Eira nesta súa etapa sueca estaba centrouse en papeis coloratura como o de Philine no Mignon de Ambroise Thomas ou o de Juliette do Roméo et Juliette de Charles Gounod. En 1950 o encontro con Beniamino Gigli foi decisivo na súa carreira, e polo seu consello marchou a Roma para estudar con Marcantoni e alí se aveciñou definitivamente. 

En 1951 gañou o Concurso Internacional de ópera do Teatro da Ópera de Roma e da Accademia Nazionale di Santa Cecilia. Cantou en diversos escenarios de Italia e outros países europeos e mais nos Estados Unidos. No ano 1954 viu a estrea de dous filmes musicais finlandeses que a tiñan como protagonista, Onnelliset de Hannu Leminen e Mä oksalla ylimmällä de Jack Witikka. E tamén nese ano de 1954 coñeceu á soprano Toti Dal Monte que traballaba como profesora de canto, e converteuse na súa discípula e na súa man dereita. En 1956 acompañouna a Moscova e actuou como modelo de canto durante as clases. Na súa etapa italiana representou papeis máis dramáticos, e a partir da década de  1960 e durante vinte anos exerceu como directora de ópera.

 Papeis 
 Giuseppe Verdi : La traviata, Violetta 
 Giuseppe Verdi: Otello, Desdemona 
 Giuseppe Verdi: Aida
 Giuseppe Verdi: Troubadour, Leonora 
 Giuseppe Verdi: Rigoletto, Gilda 
 Charles Gounod: Faust, Margareta 
 Giacomo Puccini : Tosca
 Giacomo Puccini: La Bohème, Mimi 
 Vincenzo Bellini : Norma 
 Gaetano Donizetti : Lucia di Lammermoor 
 Francesco Cilea : Adriana Lecouvreur, 
 Wolfgang Amadeus Mozart : Le nozze di Figaro, condesa 
 Richard Wagner : Lohengrin, Elsa

 Notas 

Categoría:Finados en 1999
Categoría:Nados en 1924
Categoría:Sopranos de Finlandia
Categoría:Nados en Helsinqui
Categoría:Directores de ópera
Categoría:Actores de Finlandia