Órbita heliosíncrona

Unha órbita heliosíncrona debuxa unha órbita xeocéntrica lixeiramente retrógrada, da que se escolle a altitude e inclinación para que o ángulo entre o plano da órbita e a dirección do Sol permaneza aproximadamente constante, quedando así o plano da órbita fixado en relación á Terra.

Un satélite situado sobre unha órbita semellante pasa sobre un punto dado da superficie terrestre á mesma hora solar local.

É usada por gran parte dos satélites que fan observacións fotográficas en luz visible (meteorolóxicos, de recoñecemento, de teledetección...), pois a iluminación do lugar observado ten pouca variación dunha a outra toma. É unha órbita polar baixa (entre uns 200 e 1680 km de altura, radio entre 6500 e 8000 km) e periodicidade curta (de 88 a 120 minutos).http://trs-new.jpl.nasa.gov/dspace/bitstream/2014/37901/1/04-0327.pdf  , en pdf, inglés

En setembro de 2020 A ESA puxo en órbitas heliosíncronas diversos minisatélites de cubesat.

 Notas 

Categoría:Astronáutica
Categoría:Mecánica celeste