Notofagáceas

A das notofagáceas (Nothofagaceae) é unha familia da orde das fagales.

Comprende unha serie de especies arbóreas orixinarias do hemisferio sur, todas elas reunidas nun único xénero, Nothofagus, cuxos membros son coñecidos  da bibliografía internacional como faias do sur, pois están emparentados coas faias (xénero Fagus) do hemisferio norte e até a década de 1990 eran clasificados como un xénero irmán delas, dentro da familia das fagáceas.

Considérase que o xénero orizinouse no sur de Suramérica e a península Antártica. Consultado o 13 de xuño de 2020.

As especies de notofagáceas encóntranse principalmente en Australia, Nova Zelandia, Chile, Arxentina, Nova Guinea e Nova Caledonia.

 Taxonomía 
 Descrición 
 Familia 
A familia foi descrita en 1962 pola bióloga rusa, especializada en palinoloxía, Liudmila Kupriánova, nun  traballo publicado en Int. Conf. Palynology 21.Nothofagaceae Kuprian. en NZFlora . Consutada o 15 de xullo de 2020.

A especie tipo é Nothofagus antarctica (G.Forst.) Oerst.. 

 Xénero 
O xénero Nothofagus foi descrito en 1850 polo naturalista e botánico alemán-neerlandés Carl Ludwig Blume e publicado en Museum Botanicum 1: 307.

 Etimoloxías 
 Familia 
O nome da familia está formado, segundo a norma, pola raíz Nothofag- do nome do seu xénero tipo (e, neste caso, único, Nothofagus, coa adición do sufixo do latín científico -aceae, propio dos nomes das familias dos vexetais. 

 Xénero 
En canto ao nóme do xénero está formado polo elemento do latín científico notho-, tirado do grego antigo νόθος nóthos, "bastardo", "ilexítimo",noth- no Merriam-Webster Dictionary.notho- en Botanical Names, page N en calflora.net. seguido do nome do xénero Fagus, indicando "falsas haias".

 Nota taxonómica 
Aínda que a posición sistemática do xénero Nothofagus é aínda discutida por algúna autores; clasicamente, este xénero estaba inclído na familia das fagáceas (ver este artigo), pero as clasificacións filoxenéticas APG II (2003) e APG III (2009) aceptan esta familia.Nothofagus Blume en Enciclopedia de la flora de Chile . Consultada o 16 de xullo de 2020.

 Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, a familia coñeceuse tamén  polos sinónimos:
  Nothofageae Baum.-Bod.En: Syst. Fl. Neu-Caledonien 104 (1992).
  Nothofagoideae P.L.Wang & F.T.PuEn: Pollen Morphol. & Biogeogr. Fagac. 116 (2004).

 Especies 
Segundo a lista dos Reais Xardíns Botánicos de Kew: Nothofagus, na World Checklist . Consultada o 15 de xullo de 2020.

 Xénero Nothofagus Blume (1851)
 Nothofagus aequilateralis (Baum.-Bod.) Steenis (1954)
 Nothofagus alessandrii Espinosa (1928)
 Nothofagus alpina (Poepp. & Endl.) Oerst. (1872)
 Nothofagus antarctica (G.Forst.) Oerst. (1872)
 Nothofagus × apiculata (Colenso) Cockayne (1910 publ. 1911)
 Nothofagus × apiculata nothovar. apiculata
 Nothofagus × apiculata nothovar. blairii (Kirk) Govaerts (1998)
 Nothofagus × apiculata nothovar. dubia (Kirk) Cheeseman (1906)
 Nothofagus balansae (Baill.) Steenis (1954)
 Nothofagus baumanniae (Baum.-Bod.) Steenis (1954)
 Nothofagus betuloides (Mirb.) Oerst. (1872)
 Nothofagus brassii Steenis (1952)
 Nothofagus carrii Steenis (1952)
 Nothofagus codonandra (Baill.) Steenis (1954)
 Nothofagus crenata Steenis (1952)
 Nothofagus cunninghamii (Hook.) Oerst., Skr. Vidensk.-Selsk. Christiana (1873)
 Nothofagus discoidea (Baum.-Bod.) Steenis (1954)
 Nothofagus dombeyi (Mirb.) Oerst. (1872)
 Nothofagus flaviramea Steenis, Nova Guinea, n.s. (1955)
 Nothofagus fusca (Hook.f.) Oerst., Skr. Vidensk.-Selsk. Christiana (1873)
 Nothofagus glauca (Phil.) Krasser (1896)
 Nothofagus grandis Steenis (1952)
 Nothofagus gunnii (Hook.f.) Oerst., Skr. Vidensk.-Selsk. Christiana (1873)
 Nothofagus × leonii Espinosa (1926)
 Nothofagus macrocarpa (A.DC.) F.M.Vázquez & R.A.Rodr. (1999)
 Nothofagus menziesii (Hook.f.) Oerst., Skr. Vidensk.-Selsk. Christiana (1873)
 Nothofagus moorei (F.Muell.) Krasser (1896)
 Nothofagus nitida (Phil.) Krasser (1896)
 Nothofagus nuda Steenis (1972)
 Nothofagus obliqua (Mirb.) Oerst. (1872)
 Nothofagus perryi Steenis (1952)
 Nothofagus pseudoresinosa Steenis (1952)
 Nothofagus pullei Steenis (1952)
 Nothofagus pumilio (Poepp. & Endl.) Krasser (1896)
 Nothofagus resinosa Steenis (1952)
 Nothofagus rubra Steenis (1952)
 Nothofagus rutila Ravenna (2000)
 Nothofagus solandri (Hook.f.) Oerst., Skr. Vidensk.-Selsk. Christiana (1873)
 Nothofagus starkenborghii Steenis (1952)
 Nothofagus stylosa Steenis (1986)
 Nothofagus womersleyi Steenis (1972)

Segundo o NCBI:Nothofagaceae no NCBI. Consultado o 15 de xullo de 2020.

 Xénero Nothofagus
 Nothofagus aequilateralis
 Nothofagus alessandri
 Nothofagus antarctica
 Nothofagus balansae
 Nothofagus baumanniae
 Nothofagus betuloides
 Nothofagus brassii
 Nothofagus carrii
 Nothofagus codonandra
 Nothofagus cunninghamii
 Nothofagus discoidea
 Nothofagus dombeyi
 Nothofagus fusca
 Nothofagus glauca
 Nothofagus grandis
 Nothofagus gunnii
 Nothofagus menziesii
 Nothofagus moorei
 Nothofagus nervosa
 Nothofagus nitida
 Nothofagus obliqua
 Nothofagus perryi
 Nothofagus pumilio
 Nothofagus resinosa
 Nothofagus solandri
 Nothofagus truncata
 Nothofagus × alpina
 Nothofagus sp. 5029rb
 Nothofagus sp. 5029rd

 Características 
As princpais características son:

As especies desta familia son árbores ou arbustos monoicos de folla perenne ou caducifolios. As follas, dísticas, revolutas cando son perennes ou plicadas cando son caducas. Presentan estípulas, unidas basalmente ou peltadas, caducas. A lámina foliar é simple, pinnada, enteira, crenada, dentada ou serrada; as veas foliares menores sen células de transferencia de floema; a cutícula xeralmente con tricomas glandulares globulares. A inflorescencia é un dicasio. A masculina é sésil ou brevemente pedunculada, con de 1 a 3 flores; o perianto é campanulado; o androceo con  de 6 a 36 estames filamentosos longos e flexíbeis; as anteras son alongadas, con protrusión conectiva distal, lóbulos proximais por encima do punto de conexión, non versátiles, tetrasporanxiadas, dehiscentes por unha fendedura. A Inflorescencia feminina é sésil ou levemente pedunculada, xeralmente con 3 flores (2 trímeras lateraies e 1 dímera central); o perianto é reducido. O xineceo ten ovario ínfero, con 3 ou 2 carpelos, cada un con 2 óvulos. O froito é unha noz normalmente lenticular; o endocarpo é glabro; os cotiledóns plicados, con reserva de graxa e endosperma ausente.

 Distribución e hábitat 
As especies desta familia son orixinarias das rexións húmidas tropicais e temperadas do hemisferio sur: Suramérica (Arxentina e Chile), Nova Guinea, Australia, Nova Caledonia e Nova Zelandia.

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Kuprianova, L. A. (1962): First International Conference Palinol. Reports Soviet Palinol: 21.
 Breitwieser, I.; Brownsey P. J.; Heenan, P. B.; Nelson, W. A. & Wilton, A. D., eds. (2014): Flora of New Zealand Online – Taxon Profile - Fuscospora (based on Heenan and Smissen 2013).
 Pocknall, D. T. & Dettmann, M. E. (1990): "Nothofagidites Erdtman ex Potonié, 1960: a catalogue of species with notes on the paleogeographic distribution of Nothofagus Bl.(Southern Beech)". New Zealand Geological Survey.
 Vergara, R.; Gitzendanner, M. A.; Soltis, D. E. & Soltis, P. S. (2014): "Population genetic structure, genetic diversity, and natural history of the South American species of Nothofagus subgenus Lophozonia (Nothofagaceae) inferred from nuclear microsatellite data". Ecology and Evolution'' 4 (12): 2450–2471. 

 Outros artigos 
 Fagales
 Fagáceas

 Ligazóns externas 
 Les Nothofagus .
 Family  Nothofagaceae Kuprian. en U.S. National Plant Germplasm System .


Categoría:Flora de América
Categoría:Flora de Oceanía