Tártaro (deus)

Segundo a mitoloxía grega, Tártaro é a personificación desa rexión do inframundo coñecida co mesmo nome de Tártaro, onde os deuses encerraban ós seus inimigos: Urano e Cronos ós Ciclopes, e Zeus ós Titáns e ós Xigantes. 

Mitoloxía
Tártaro, xa como deus, uniuse a Xea (A Terra), coa que tivo dous fillos, monstruosos: Tifón e Equidna. Algúns autores engaden tamén á aguia de Zeus e a Tánatos, un ser masculino que simboliza a Morte, aínda que Hesíodo o fai fillo de Nicte (a Noite), xunto a Hipno (o Sono) Hesíodo: Teogonía 212-214..

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía

 GRIMAL, Pierre: Diccionario de mitología griega y romana. Ed. Paidós, 1981.
 HESÍODO: Teogonía. Trabajos y días. Escudo. Certamen, Alianza Editorial, 3ª ed., 2013 [a numeración segue a utilizada neste texto]
 Hesíodo. Teogonía. Universidad de Salamanca. Curso 2009-2010. 11638: LUZ, MOLÉCULAS Y VIDA
 PSEUDO-APOLODORO: Biblioteca mitológica. Tradución e notas de Julia García Moreno. Alianza Editorial 3ªed. 2016 [a numeración segue a utilizada neste texto].

Categoría:Deuses gregos