Condado do Maine

O condado do Maine foi unha xurisdición feudal de Francia coa capital en Le Mans. 
 Historia 
miniatura|280px|Ducados e Condados de Francia contra 1180.
O xenro de Carlomagno, Rorgón ou Roricón I, está testemuñado como conde en 833 e 839. Na segunda metade do século IX o condado converteuse en estratéxico polas incursións normandas e bretoas. O fillo de Rorgón, Gausfredo, conde do Maine, loitou contra Salomón I da Bretaña e participou na batalla de Brissarthe (866) contra os normandos, xunto a Roberto o Forte.

En paralelo aos séculos VIII e IX aparece un ducado do Maine ou de Mans (ducatus Cenomannicus) que foi concedido a varios príncipes carolinxios e que parece que reunía varios condados incluído o do Maine propio, estendéndose á Baixa Normandía ata o río Sena. En 748 o mordomo de palacio Pipino o Breve deulle o ducado ao seu medio irmán Grifón; en 790 Carlomagno fixo o mesmo co seu fillo Carlos o Mozo. Carlos o Calvo deullo ao seu fillo Lois o Tatexo que despois se convertería en rei. Raxenoldo de Herbauges e Neustria foi o último en levar o título de duque Cinnomanicus e era tamén conde do MaineElisabeth Deniaux, Claude Lorren, Pierre Bauduin, Thomas Jarry, la Normandie avant les Normands, de la conquête romaine à l'arrivée des Vikings, Rennes, Ouest-France, 2002, p. 276 e p.389 polo tanto á morte de Gausfrido no 878, o seu fillo era moi novo para sucedelo e entón o condado foi entregado ao seu curmán, Raxenoldo, un rorgónida dunha rama nova. Foi conde sobre 878 e consta como duque en 885.

Despois da morte de Raxenoldo, o condado foi dado polo rei a Roxerio do Maine, casado cunha princesa carolinxia (895), filla de Carlos o Calvo. Os Rorgónidas enfrontáronse entón cos Robertianos e o condado entrou en disputa entre ambas as familias. Goslino II do Maine foi o último rorgónida que dominou o condado (893 - 895) que lle foi confiscado polo rei Carlos III o Sinxelo, en beneficio de Roberto o Forte, antepasado dos Capetos.

En 923 o rei Raúl de Francia cedeu o Maine ao duque normando Rollon. No século XI estivo no centro das disputas entre as dúas potencias da época: Anjou e Normandía. Hugo III (992-1015) tivo que recoñecer a soberanía de Folque III de Anjou, pero sen fillos, o conde Herberto II (m. 1062) tivo que nomear sucesor testamentario a Guillerme o Bastardo despois coñecido como Guillerme o Conquistador, que en 1063 incorporou o país ao seu dominio a pesar da oposición dalgúns señores locais como Huberto de Sainte-Suzanne ou Godofredo II de Mayenne. O seu fillo Roberto Courteheuse casou con Margarida do Maine (morta en 1063), irmá de Herberto II do Maine, e converteuse nominalmente en Conde do Maine á morte da súa muller, pero era Guillerme quen tiña o control. Os normandos tiveron dificultades para dominar o Maine pola oposición de baróns locais como Godofredo II de Mayenne, e pola influencia do conde de Anjou Folque o Tiburón.

En 1070 foron expulsados por unha sublevación que levou ao poder a Azzo de Este, marido de Garsenda do Maine, filla de Herberto I. Volveron en 1073 por pouco tempo, en 1088, en 1089 e en 1099. Elías de Beaugency (tamén coñecido como Elias de La Flèche), sobriño de Garsenda do Maine, acabou por se impoñer como conde. A súa filla casou con Folque V de Anjou que en 1110 recuperou o Maine á morte de Elias. Henrique Beauclerc (Henrique I de Inglaterra) acordou recoñecelo como conde a cambio do recoñecemento da soberanía feudal normanda sobre o Maine.

Folque V pasou o condado ao seu fillo Godofredo Plantagenet, a cuxa morte en 1151 o seu fillo Henrique, que xa era duque de Normandía había un ano, reuniu finalmente os tres territorios.

En 1204 o rei Filipe Augusto combateu aos Plantagenet, liderados por Xoán sen Terra, e conquistou Normandía, mentres que o senescal Guillerme des Roches ocupaba o Anjou, o Maine e a Turena por encargo do rei.

En 1331 a coroa francesa creou un condado paria. Despois da batalla de Verneuil en 1424 os ingleses ocuparon o Maine e Xoán de Lancaster tomou o título de conde. Os ingleses abandonaron Le Mans en 1448 e Fresnay en 1449. En 1429, o rei Carlos VIII creou o condado de Laval separado do condado de Maine, dependendo directamente de Francia.

 Lista de condes 

 Roxerio, conde de Mans, citado nos 710 e 724.
 Hervé, fillo, conde de Mans, citado no 748.
 Ningunha noticia entre 750-820.

 Rorgónidas (Primeira Dinastía do Maine) 

 820 - 839: Rorgón I (morto 839), conde do Maine e Rennes, fillo de Goslino I do Maine, o primeiro antepasado coñecido dos rorgónidas.
 839 - 849: Gausberto (finado no 849), conde do Maine, irmán.
 849 - 865: Rorgón II (morto en 865), conde do Maine, fillo de Rorgón I.
 865 - 878: Gausfrido (morto o 878), conde do Maine, irmán, marqués de Neustria.
 878 - 885: Raxenoldo (morto en 885), marqués de Neustria.
 886 - 893: Roxerio (morto en 900), conde do Maine, casado con Rotilda (filla de Carlos o Calvo), viúva de Hugo de Bourges.
 893 - 895: Goslino II (morto en 914), conde do Maine, rorgónida, fillo de Gausfrido do Maine.
 895- 900: Roxerio (morto en 900), conde do Maine, por segunda vez.

 Hugónidas (Segunda Dinastía do Maine) 

 900 - 950: Hugo I (morto en 940), conde do Maine, fillo de Rogerio, probabelmente casado cunha filla de Goslino.
 950- 992: Hugo II (morto en 992), conde do Maine, fillo.
 992- 1015: Hugo III (morto en 1015), conde do Maine, fillo.
 1015 - 1035: Herberto I Can Esperto (morto en 1035), conde do Maine, fillo.
 1035- 1051: Hugo IV (morto en 1051), conde do Maine, fillo. Casado con Berta, filla de Eudes II de Blois.
 1051- 1062: Herberto II (morto en 1062), conde do Maine, fillo.

 Casas de Vexin, Normandía, Este e Beaugency 

 1062- 1063: Gautier I de Vexin, conde de Vexin e Amiens, casado en Biota do Maine, filla de Herberto I.
 1063- 1069: Roberto I Courteheuse, fillo de Guillerme o Conquistador de Normandía, prometido en 1063 a Margarida do Maine (morta en 1063), irmá de Herberto II, último conde do Maine.
 1069- 1093: Hugo V do Maine (morto en 1097), fillo de Azzo II de Este e Garsenda do Maine, neto do conde Herberto I; vende o condado ao seu curmán Elías de Beaugency en 1093.
 1093 - 1110: Elías I de Beaugency (morto en 1110), fillo de Lancelino de Beaugency, señor de La Flèche, e de Paula do Maine, neta do conde Herberto I.
 1110 - 1126: Eremburga (1091-1126), filla, casada con Folque V de Anjou.

 Casa de Anjou 

 1109 - 1129: Folque I o Novo, conde de Anjou, despois rei de Xerusalén (1095 - 1143).
 1129 - 1151: Godofredo V o Fermoso ou Plantagenet (1113 - 1151).
 1151 - 1151: Elías II do Maine, irmán máis novo de Godofredo V, faleceu o mesmo ano, meses despois do seu irmán.
 1151 - 1156 : Henrique I Plantagenet, rei de Inglaterra en 1154, duque de Normandía (1133 - 1189).
 1156 - 1158 : Godofredo VI (1134 - 1158), irmán máis novo de Henrique I, investido en Anjou e Maine co seu irmán Henrique, morreu sen fillos.
 1158 - 1169 : Henrique I Plantagenet, recupera o condado á morte do seu irmán.
 1169 - 1183 : Henrique II o Mozo (1155 - 1183), segundo fillo de Henrique Plantagenet, investido en Anjou e Maine polo seu pai, morreu sen descendencia.
 1183 - 1199 : Ricardo Corazón de León (1157 - 1199), segundo fillo de Henrique Plantagenet, rei de Inglaterra en 1189.
 1199 - 1204 : Xoán Sen Terra (1167 - 1219), cuarto fillo de Henrique Plantagenet, rei de Inglaterra en 1199; desposuído de Anjou, Maine e Normandía polo rei de Francia Filipe Augusto en 1204.

 Primeira casa Capeta de Anjou 

miniatura|Armas dos Condes Capetos de Anjou

Xoán de Francia ou Xoán Tristán (1219 -  1232), non reinou, fillo de Lois VIII o León, investido en Anjou e Maine en 1226; morreu sen descendencia.
 1246 - 1285 : Carlos I (1226 - 1285), rei de Sicilia e Nápoles, irmán.
 1285 - 1290 : Carlos II (1254 - 1309), rei de Nápoles, fillo; en 1290 Anjou e Maine cederon á súa filla a Carlos III de Valois.

 Casa de Valois 

 1290 - 1299: Margarida (1273 - 1299), filla, casada con Carlos III de Valois.
 1290 - 1313: Carlos III de Valois 1270 † 1325), fillo de Filipe III, rei de Francia.
 1314 - 1328: Filipe de Valois (1293 - 1350), fillo. En 1328, Filipe de Valois converteuse en rei de Francia (Filipe VI) e aporta Anjou e Maine á coroa de Francia

 Capela da segunda casa de Anjou 
miniatura|As armas dos duques de Anjou

 1350 - 1384: Lois I (1339 - 1384), rei titular de Sicilia e Xerusalén, conde da Provenza, fillo de Xoán II o Bo, rei de Francia e neto de Filipe VI de Valois.
 En 1360, Anjou foi erixido como ducado, incluído Maine. 
 1384 - 1417: Lois II (1377 - 1417), rei titular de Sicilia e de Xerusalén, conde da Provenza, fillo.
 1417 - 1434: Lois III (1403 - 1434), rei titular de Sicilia e de Xerusalén, conde da Provenza, fillo.
 1434 - 1472 : Carlos IV (1414 - 1472), irmán, rei titular de Sicilia e de Xerusalén, conde da Provenza, fillo.
 1472 - 1481: Carlos V de Anjou (1436 - 1481), rei titular de Sicilia e de Xerusalén, conde da Provenza, fillo.
 1481 - 1515: Á coroa.

 Condado de asignación 

 1515 - 1531: María Luísa de Savoia (nai do rei Francisco I de Francia).
 1515 - 1552: Á coroa.
 1552 - 1576: Eduardo Alexandre Henrique (terceiro fillo de Henrique II de Francia).
 1576 - 1581: Francisco Hércules (irmán do anterior), duque de Alençon.
 1581 - 1611: Carlos II de Mayenne, conde de Aumale e duque de Mayenne 1573-1611, fillo de Francisco I de Guisa.
 1611 - 1621: Henrique de Mayenne (1578-1621), fillo, duque de Mayenne, de Aiguillon (1599), marqués de Villars, conde de Tenda, de Sommerive, par de Francia.
 1621 - 1628: Á coroa.
 1628 - 1640: Xoán Bautista Gastón, duque de Orleáns (irmán de Lois XIII de Francia).
 1640-1670: Á coroa.
 1670 - 1736: Lois Augusto de Borbón, duque de Maine, fillo bastardo de Lois XIV de Francia e Madame de Montespan.
 1736-1771: Á coroa.
 1771-1790: Lois Estanislo Xavier (futuro Lois XVIII).

 Notas 

 Véxase tamén  

 Bibliografía 
 Pierre Trouillart de Montferré, Mémoires des Comtes du Maine, Mans, Hierôme Olivier Impr., 1643 . 
 O abade Angot, "Les vicomtes du Maine", en Boletín de la Commission historique et archeologique de la Mayenne, 1914, n.º 30, p. 180-232, 320-342, 404-424. 
 Le Jan (Régine), Famille et pouvoir dans le monde franc (VIIe-Xe siècle), Publications de la Sorbona, París, 1995. 
 Pierre Riché, Les Carolingiens, a Family Who Fit Europe, París, 1983 (reimpresión 1997), 490 p. ()
 Enciclopedia de espadas, tomo 32, pp. 337 e 338 
 Patrice Morel, Les Comtes du Maine au siècle IX a Revue historique et archeologique du Maine, Le Mans, 2005 
 Robert Latouche, Les Premiers Comtes héréditaires du Maine a Revue historique et archéologique du Maine, Le Mans, 1959 
 Robert Latouche, Histoire du Comté du Maine durante os séculos X e XI, Bibliothèque de l'École des Hautes Études, París, 1910. 
 Outros artigos 
Casa do Maine.
Vizcondado de Mans.
 Ligazóns externas 
 Os señores do Maine 
 Fundación para a Xenealoxía Medieval, Condes de Maine 

Categoría:Condados de Francia