Xoana de Flandres

Para a Condesa de Flandres (1206-1244), ver Xoana I de Flandres.  

miniatura| Xoana de Flandres
Xoana de Flandres, nada en 1295 e finada en 1374, era unha princesa francesa filla de Lois I de Flandres, conde de Nevers, e de Xoana de Rethel, condesa de Rethel. 
 Traxectoria 
 Guerra de Sucesión da Bretaña 
Á morte de Xoán III da Bretaña, Xoán de Monfort disputoulle o ducado á súa sobriña Xoana de Penthièvre, o que levou a unha guerra de vinte anos chamada Guerra dos dous Xoáns ou Guerra de Sucesión da Bretaña. Cando Xoán de Montfort foi feito prisioneiro, Xoana tomou a dirección dos seus exércitos e continuou a loita, permitindo ao seu fillo Xoán (V ou VI) (segundo as distintas fontes) conquistar o Ducado da Bretaña. 

Xoana de Flandres tamén é famosa por unha acción espectacular: mentres as tropas de Carlos de Blois cercaban Hennebont, onde estaba Xoana, conseguiu galvanizar as tropas e os civís tan ben que todos os ataques foron rexeitados. Unha noite, á fronte dun destacamento de soldados, saíu da cidade e prendeu lume ás tendas das tropas do adversario. Máis tarde, grazas a isto, conseguiu chegar a Auray, desde onde puido levar 600 cabaleiros, o que permitiu a liberación da cidade. Despois diso, Xoana de Flandres pasou a chamarse Xoana a Chama.

 Matrimonio e descendencia 
miniatura| Xoana a Chama en Hennebont. 
Casou con Xoán II de Montfort (1294-1345), conde de Montfort, e tivo a: 

 Xoán V (ás veces Xoán VI), coñecido como o anglófilo (m. 1399), duque da Bretaña e conde de Richmond. 
 Xoana (1341 - 1399), casada con Ralph Basset de Drayton. 

 Devanceiros 

Véxase tamén

Categoría:Historia militar
Categoría:Duques da Bretaña
Categoría:Finados en 1374