Arvicola

Arvicola é un xénero de mamíferos placentarios da orde dos roedores, suborde dos miomorfos, superfamilia dos muroideos e familia dos cricétidos, que é o tipo da subfamilia dos arvicolinos.

 Taxonomía 
 Descrición 
O xénero foi descrito en 1799 polo zoólogo francés Bernard-Germain de Lacépède,Arvicola Lacépède, 1799 no ITIS.Arvicola Lacépède 1799 en Fossilworks. na súa obra Tableau des divisions, sous-divisions, ordres et genres des mammifères.

 Etimoloxía 
Arvicola é un substantivo do latín científico fomado polos elementos arvi-, do latín vulgar (do latín clásico arvum, "campo cultivado", neutro de arvus, "arábel"), e -cola, do latín -col- (de colere, "cultivar") + -a.Arvicola no Merriam-Webster Unabriged Dictionary.

 Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, o xénero foi coñecido polos sinónimos:
Alviceola de Blainville, 1817
Hemiotomys de Sélys Longchamps, 1836
Ochetomys Fitzinger, 1867
Paludicola Blasius, 1857
Praticola Fatio, 1867

 Especies 
Para os máis dos autores o xénero conta coas seguintes tres especies:Arvicola na Lista vermella da UICN.Arvicola na ADW.

 Arvicola amphibius (Linnaeus, 1758) (Sinónimo Arvicola terrestris, véxase máis abaixo).
 Arvicola sapidus Miller, 1908
 Arvicola scherman Shaw, 1801

 Especie fósil 
Ademais, recentemente describiuse unha especie fósil, † Arvicola jacobaeus,Arvicola jacobaeus: Origen y evolución de la rata de agua en Europa en aragosaurus.blogspot.com. Universidade de Zaragoza .

Este descubrimento foi o resultado do achado dun total de 121 pezas dentarias fosilizadas do sitio paleontolóxico plistocénico de Atapuerca, e o seu nome epecífico provén do treito do Camiño de Santiago que atravesa a serra de Atapuerca e, así mesmo, en honor ao símbolo por excelencia dos peregrinos: unha das especies de vieiras,¡¡¡Ratas!!! Pero de agua, en Ojo de Darwin. Pecten jacobaeus (Linnaeus, 1758).Pecten jacobaeus (Linnaeus, 1758) no WoRMS.

 Notas taxonómicas 
Algúns autores cosideran tamén a Arvicola illyricus, Arvicola italicus, Arvicola musignani e Arvicola terrestris como especies do xénero.

Así mesmo, algúns consideran que Arvicola amphibius e Arvicola sapidus son a mesma especie, pero hoxe, en xeral, considéranse especies distintas.Batsaikhan, N.; Henttonen, H.; Meinig, H.; Shenbrot, G.; Bukhnikashvili, A.; Hutterer, R.; Kryštufek, B.; Yigit, N.; Mitsain, G. & Palomo, L. (2016): Arvicola amphibius na Lista vermella da UICN. Versión 2019.3. Consultada o 22 de decembro de 2019.

Por outra parte, unha especie semellante ás do xénero, que vive no oeste de América do Norte, foi considerado en tempos pasados como un membro de Arvicola, pero demostrouse que está máis relacionado coas especies do xénero Microtus.Conroy, C. J. & J. A. Cook. (2000): "Molecular systematics of a Holarctic rodent (Microtus: Muridae)". Journal of Mammalogy 81: 344-359.Musser, G. G. & M. D. Carleton (2005): "Superfamily Muroidea". pp. 894–1531 en Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): Mammal Species of the World.

 Características 
A lonxitude da cabeza e o tronco oscila entre os 12 os 22 cm, e a lonxitude da cola varía dos 6,5 aos 12,5 cm; a súa masa corporal vai desde os 70 aos 250 g, segundo as especies.

A súa pel é grosa, e está cuberta por unha pelaxe mesta; presentan franxas peludas nos pés, que facilitan a súa capacidade para nadar.

 Hábitat e distribución 
As especies de Arvicola encóntranse tanto en hábitats acuáticos como en secos, en toda Europa e en boa parte do norte de Asia.

 En Galicia  
En Galicia encóntranse dúas das tres especies do xénero, Arvicola terrestris, restrixida á serra dos Ancares, e A. sapidus, presente en toda a comunidade.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Cuenca-Bescós, Gloria et al. (2010): "A new species of water vole from the Early Pleistocene of southern Europe". Acta palaeontologica polonica 55 (4): 565–580. Ver texto completo en PDF).
 Díaz d'a Silva, Juan Ignacio, e Cartelle, Yosy (2007): Guía dos Mamíferos de Galicia. A Coruña. Baía Edicións. ISBN 978-84-9689-320-7. 
 Nowak, R. M. (1999): Walker's Mammals of the World, Vol. 2. Londres, Reino Unido: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
 Townsend, C.; Begon, M. & Harper, J. L. (2006): Ecology. From Individuals to Ecosystems. Fourth  edition . Oxford: Blackwell Publishing. ISBN 978-1-4051-1117-1.
 VV.AA. (1995): Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo I. Peixes, anfibios, réptiles e mamíferos. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega / Sociedade Galega de Historia Natural. ISBN 84-8717-289-X.
 Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): Mammal Species of the World - A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press, 2 vols. ISBN 978-0-8018-8221-4.

 Outros artigos 
 Roedores
 Cricétidos
 Arvicolinos

 Ligazóns externas 
 Arvicola na ADW.
 Arvicola na EOL.
 Arvicola Lacépède 1799 en Fossilworks.
 Avicola no NCBI.
 Arvicola Lacépède 1799 en uBIO.

Categoría:Roedores
Categoría:Mamíferos de Galicia