Illa Santa Bárbara, California

A illa Santa Bárbara (en inglés Santa Barbara Island; en tongva Tchunashngna),en Tongva Place Names. é unha pequena illa, a máis pequena do arquipélago das illas do Canal, no sur de California.

Está protexida dentro do Parque Nacional Channel Islands, e o seu ecosistema mariño forma parte do Santuario Mariño Nacional Channel Islands.

 Xeografía 
A illa encóntrase a uns 61 km da costa da península de Palos Verdes do condado dos Ánxeles, no sur de California (cerca do condado de Ventura e ao oeste do Gran Os Ánxeles).Santa Barbara Island, en Channel Islands. National Park California.

Cunha superficie total de aproximadamente 1 milla cadrada (260 hectáreas), é a máis pequena das oito illas do Canal, e a máis meridional do Parque Nacional Channel Islands. O seu cumio máis alto é Signal Hill, a 193 m.

Aínda que está máis cerca do condado de Ventura e do condado dos Ánxeles, a illa forma parte do condado de Santa Bárbara (Oficina do Censo dos Estados Unidos, Bloque 3012, Bloque Grupo 3, Área do Censo 29.10). É a única das catro illas do sur do Canal incluída no Parque Nacional das Illas do Canal, que tamén abarca as catro illas do norte. Segundo o censo de 2000, a illa está deshabitada, e ten unha superficie total de 2,625 km².Block 3012, Block Group 3, Census Tract 29.10, Santa Barbara County  United States Census Bureau.

Como a maioría das illas do Canal, non se pode ver desde o continente, excepto en días despexados (xeralmente en inverno) e ao atardecer, cando a illa se ve como unha silueta retroiluminada.

 Xeoloxía 
Se ben a illa non é volcánica, está composta principalmente de rochas volcánicas do Mioceno (basalto) intercaladas con sedimentos mariños.Jere H. Lipps, James W. Valentine & Edward Mitchell (1968): "Pleistocene Paleoecology and Biostratigraphy, Santa Barbara Island, California" Journal of Paleontology 42 (2):  291–307.

Os abruptos acantilados tallados polas ondas da súa costa indican que se trata dunha das illas do Canal máis nova. Presenta polo menos seis terrazas mariñas, que evidencian levantamentos e subsidencias tectónicas repetidas. A Arch Point (punta do Arco), na costa nordeste da illa, é un arco de 40 m de altitude causado pola erosión mariña de rochas debilitadas por fallas.Allan A. Schoenherr, C. Robert Feldmeth & Michael J. Emerson (1999): Natural History of the Islands of California. Berkeley/Los Algeles/London: University of California Press. ISBN 978-0-5202-3918-0.

Nas súas proximidades hai dous illotes rochosos denominados illa Sutil, de 49 km², fronte ao extremo suroeste, e Shag Rock, de 4 m², cara ao norte.

 Historia 
 Época precolombiana 
miniatura|260px|Vista satelital da illa (Programa Copérnico)
miniatura|right|260px|Vista da illa Santa Bárbara

Pobos indíxenas americanos, probabelmente das tribos Chumash e tongva, ocuparon a illa Santa Bárbara periodicamente durante milenios. Na illa hai documentados xacementos arqueolóxicos de até 4 000 anos de antigüidade,Erlandson, J. M.; M. A. Glassow; C. Rozaire & D. Morris (1992): "4,000 years of human occupation on Santa Barbara Island, California". Journal of California and Great Basin Anthropology 14 (1): 85-93. lugares que poderían servir como puntos de parada ou de refuxio para viaxeiros entre o continente e as outras illas do Canal.

 Época española 
A illa foi nomeada polo explorador español Sebastián Vizcaíno, que avistou a illa o 4 de decembro de 1602, o día en que se conmemora a Santa Bárbara.

 Época norteamericana 
O National Geodetic Survey dos Estados Unidos investigou a illa na década de 1850. Ocupárona pescadores e cazadores de focas, incluído a H. Bay Webster preto de Webster Point, até que o goberno federal arrendou a illa a J. G. Howland en xullo de 1909 por un período de 5 anos. Alvin Hyder foi o arrendatario os seguintes 5 anos. Desde 1916, a illa estivo ocupada polos irmáns Hyder, Alvin, Clarence e Cleve, coas súas familias, que criaron alí ovellas até abandonar a illa en 1922. Os únicos outros individuos que arrendaron a illa, antes de que pasase a formar parte do Monumento Nacional en 1938, foron Arthur McLelland e Harry Cupit de 1929 a 1932.

En 1852, Charles Melville Scammon, no bergantín Mary Helen, cazaba elefantes mariños do norte (Mirounga angustirostris) e leóns mariños na illa Santa Bárbara.Scammon, Marine Mammals of the North-western Coast of North America (1874), pp. 116, 118, 132–34. En decembro de 1934, a goleta de vapor California pasou unha semana ancorada fronte á illa, procesando rorcuais azuis, comúns e cachalotes capturados polos seus dou barcos cazadores de baleas a vapor Hawk e Port Saunders.Nial O'Malley Keyes (1939): Blubber Ship, pp. 232–235.

A United States Lighthouse Board erixió un faro no lado noroeste da illa en 1928, seguido por un segundo faro no canto  suroeste en 1934. A Garda Costeira dos Estados Unidos fíxose cargo do servizo e substituíu a torre noroeste por unha de aceiro, e outra, alimentada con enerxía solar, en 1980. Entre 1942 e 1946, a Armada dos Estados Unidos de América construíu unha estación de observación costeira na illa e, na década de 1960 construíu unha estación de seguimento de fotos, pero abandonaron a illa a mediados da década de 1960.

 Historia Natural 
 Fauna 
miniatura|220px|Poliño de Synthliboramphus scrippsi na illa  Santa Bárbara

A illa Santa Bárbara é o fogar dunha gran colonia de lobos mariños e de colonias de aniñadoiros de varias aves mariñas. Tamén é o lugar onde se asenta a maior colonia de cría do Synthliboramphus scrippsi. unha especie de ave caradriforme da familia dos álcidos (a dos araos) ameazada; o seu status está catalogado como vulnerábel porque gran parte da súa reprodución ten lugar nunha illa tan pequena e illada como a de Santa Bárbara.BirdLife International (2018): [https://www.iucnredlist.org/species/62101249/132674012 Synthliboramphus scrippsi na Lista vermella da UICN. Versión 2019-3. Condultada o 7 de febreiro de 2020.

Catorce especies de aves añidan anualmente na illa, entre elas Eremophila alpestris (un aláudido), Leiothlypis celata (un parúlido) e Haemorhous mexicanus (un pimpín). Outras aves que se poden ver na illa son o pelicano pardo (Pelecanus occidentalis), petreis, Synthliboramphus hypoleucus e corvos maiños. En canto a mamíferos, encóntranse, ao longo da costa, lobos mariños, focas comúns (Phoca vitulina) e elefantes mariños do norte (Mirounga angustirostris).

 Flora 
Dudleya traskiae é unha planta suculenta endémica da illa. E unha variedade de Eriogonum giganteum, Eriogonum giganteum var. compactum é endémico e particularmente raro na illa de Santa Bárbara.

 Galería de imaxes 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Chiles, Frederic (2015): California's Channel Islands. Norman: University of Oklahoma Press. ISBN 978-0-8061-4687-4.

 Outros artigos 
 Condado de Santa Bárbara

 Notas 

Categoría:Illas do Pacífico
Categoría:Illas dos Estados Unidos de América
Categoría:Xeografía de California