Highly Eccentric Orbiting Satellite

Highly Eccentric Orbiting Satellite 1 e 2, ou abreviadamente HEOS 1 e 2 foron dous satélites artificiais da axencia europea ESRO lanzadas o 5 de decembro de 1968 e o 31 de xaneiro de 1972 mediante un foguete Delta E1 e un foguete Delta L respectivamente.

 Características 
A misión dos dous satélites era estudar os campos magnéticos interplanetarios, os raios cósmicos, o vento solar e a magnetosfera terrestre. Cada satélite tiña algúns obxectivos propios. Os dous tiñan forma de cilindro, unha masa de pouco máis de 100 kg e estabilizábanse mediante xiro.

HEOS 1 foi inxectado nunha órbita de 6804 km de perixeo e 227.099 km de apoxeo. Funcionou sen problemas durante 16 meses ata que un problema no equipamento de a bordo dificultou o seu control de actitude. En 1974 a súa telemetría reducírase ao 50% do tempo potencial durante o que podería funcionar o satélite e só funcionaba o experimento de medicións de campos magnéticos. Reentrou na atmosfera terrestre o 28 de outubro de 1975.

HEOS 2 tiña unha órbita inicial de 397 km de perixeo e 245.098 km de apoxeo. Funcionou ben ata a súa reentrada atmosférica, o 5 de agosto de 1974.

 Instrumentos 
HEOS 1 e 2 levaban un conxunto lixeiramente distinto de instrumentos a bordo:

HEOS 1
Medidores de campos eléctricos e magnéticos.
Un magnetómetro de porta de fluxo.
Detector de protóns en raios cósmicos con enerxías superiores a 350 MeV.
Un analizador hemisférico electrostático.
Medidor de fluxo de raios cósmicos.
Detector de electróns en raios cósmicos.
Detector de protóns solares.

HEOS 2
Un magnetómetro de porta de fluxo.
Detector de protóns e electróns para enerxías entre 20 eV e 50 keV.
Observación solar en VLF.
Detector de electróns de alta enerxía.
Detector de micrometeoroides.
Telescopio contador de partículas.
Medidor de vento solar para enerxías entre 230 eV e 16 keV.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
Delta E1
Delta L

Categoría:Satélites artificiais