Almeida Faria

Benigno José Mira de Almeida Faría, máis coñecido como Almeida Faría, nado en Montemor-o-Novo o 6 de maio de 1943, é un escritor portugués. 

 Traxectoria 
Estudou nas Facultades de Dereito  (interrompida pola súa presenza nas revoltas de estudantes) e de Letras da Universidade de Lisboa, sendo licenciado en Filosofía.

Viviu como escritor residente (1968-1969) nos Estados Unidos (International Writing Program, Iowa City) e en Berlín, onde formou parte do Berliner Künstlerprogramm no cal participaron, entre outros, Witold Gombrowicz, Michel Butor, Michel Foucault, Peter Handke e Mario Vargas Llosa.

Ten colaborado en diversas publicacións colectivas, especialmente en revistas alemás, brasileiras, francesas, holandesas, italianas, suecas e norteamericanas. O seu nome encóntrase na lista de colaboradores da publicación académica Quadrante  (1958-1962) publicada pola Asociación Académica da Facultade de Dereito de Lisboa. As súas novelas foron obxecto de varias teses universitarias na Italia, Holanda, Brasil, Francia e Portugal.

Foi profesor de Estética, Teoría da Arte, Psicoloxía da Arte e Teoría da Literatura na Universidade Nova de Lisboa.

Foi o primeiro presidente do PEN Clube Portugués.

De acordo con Álvaro Cardoso Gomes, na obra de Almeida Faria poden ser distinguidas algunhas fases: a primeira é a da novela de estrea, Rumor Branco; a segunda é a da Tetralogia Lusitana e a terceira é a de O conquistador. A súa produción está marcada por narrativas con forte carga simbólica e alegórica. Son visibles a influencia do noveau roman en Rumor Branco e o carácter fragmentario e polifónico que está desenvolvido na Tetralogia Lusitana, serie novelesca significativa sobre Portugal, que vai de antes da Revolução dos Cravos de 1974 até ao 25 de novembro de 1975. O conquistador é unha novela construída sobre a idea do mito sebastianista, nunha revisión donjuanesca da figura de Dom Sebastião.

 Obra 
miniatura|Con corenta anos

 Novela 

 Rumor Branco (1962). Lisboa, Portugália. Con prefacio de Vergílio Ferreira (que foi profesor seu no instituto). 5.ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, 2012
 Tetralogia Lusitana
A Paixão (1965). Lisboa, Portugália. 12.ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, prefacio de Óscar Lopes, 2013. Traducida a sete idiomas.
 Cortes (1978). Lisboa, Don Quixote. 5ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, prefacio de Manuel Gusmão, 2013. Traducida a catro idiomas.
 Lusitânia (1980). Lisboa, Edicións 70. 7.ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, prefacio de Luís de Sousa Rebelo, 2014. Traducida a sete idiomas.
 Cavaleiro Andante (1983). Lisboa, Imprensa Nacional-Casa da Moeda. 6.ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, prefacio de Eduardo Lourenço, 2015. Traducida a dúas linguas.
 O Conquistador (1990). Lisboa, Editorial Caminho. 4.ª ed.: Lisboa, Assírio & Alvim, prefacio de Pedro Eiras, 2017. Traducida a sete idiomas.

 Narrativa de viaxe 

 O Murmúrio do Mundo (A Índia Revisitada) (2012). Lisboa, Tinta-da-China. Prefacio de Eduardo Lourenço. 4.ª ed.: ibidem, 2019.

 Teatro 

 A Reviravolta (1999). Lisboa, Caminho.
 Voces da Paixão (1998). Lisboa, Caminho.Adaptación ao teatro, en verso libre, de A Paixão. A peza foi estreada, en 1998, en Lisboa no Centro Cultural de Belém.
À Hora do Fecho (2000). in Retratos de Eça de Queirós, Porto, Campo das Letras.

Contos

 Os Passeios do Sonhador Solitário (1982). Lisboa, Contexto Editora. Sobre este conto escribiu o libreto da cantata de Luis Tinoco. Ediciónão con conto e libreto: Lisboa, Imprensa Nacional-Casa da Moeda, 2011. Traducido a sete idiomas.
Um Cão chamado Bolotas (1984).
 Vanitas: 51 Avenue D'Iéna (1996). in Colóquio/Letras, n.º 140/141, Lisboa, Fundação Calouste Gulbenkian, abril 1996. 2.ª ed., aumentada: Lisboa, Fundação Calouste Gulbenkian, prefacio de Eduardo Lourenço, 2007. Traducido a sete idiomas.

 Ensaio 

 Do Poeta-Pintor ao Pintor-Poeta (1988). in Mário Botas, Spleen, Lisboa, Imprensa Nacional-Casa da Moeda. Traducida ao francés.

 Traducións 

 Seleccionou e traduciu Poemas Políticos de Hans Magnus Enzensberger. Lisboa, D. Quixote, (1975)

 Traducións das súas obras 

 Os seus libros están traducidos a varias linguas.

 Premios 

 1962: Prémio Revelação de Romance da Sociedade Portuguesa de Escritores coa obra Rumor Branco.
 1978: Prémio Aquilino Ribeiro da Academia das Ciências de Lisboa coa obra Cortes.
 1980: Prémio Dom Dinis da Fundação da Casa de Mateus coa obra Lusitânia.
 1983: Prémio Originais de Ficção da Associação Portuguesa de Escritores coa obra Cavaleiro Andante.
2000: Prémio Vergílio Ferreira da Universidade de Évora.
2010: Prémio Universidade de Coimbra.
2012: Prémio Fundação Inês de Castro.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Gomes, Álvaro Cardoso (1993). A voz itinerante. Ensaio sobre o romance português contemporâneo. São Paulo: Editora da Universidade de São Paulo.
 Jacoto, Lilian. 2005. Da Saga à Andança Solitária: a crise da autoridade na Tetralogia Lusitana de Almeida Faria. São Caetano do Sul: Yêndis.
 Oliveira, Cristina Robalo Cordeiro. 1980. “A Paixão” de Almeida Faria. Coimbra: Instituto Nacional de Investigação Científica, Centro de Literatura da Universidade de Coimbra.
 Simoes, Maria de Lourdes Netto. 1998. As Razões do Imaginário. Comunicar em Tempo de Revolução 1960-1990. A Ficção de Almeida Faria. Salvador – Bahia: Fundação Casa de Jorge Amado e Editus/Editora da Universidade Estadual.
 Teixeia, Eliane de Alcântara. 2007. Almeida Faria e a revisão do mito sebástico. São Paulo: Editora Marco.

Categoría:Tradutores ao portugués
Categoría:Tradutores de Portugal
Categoría:Poetas de Portugal
Categoría:Escritores de Portugal
Categoría:Alumnos da Universidade de Lisboa
Categoría:Nados en 1943
Categoría:Novelistas de Portugal