Arvicolinos

A dos arvicolinos (Arvicolinae) é unha subfamilia de mamíferos da orde dos roedores, suborde dos miomorfos, superfamilia dos muroideos e familia dos cricétidos.Arvicolinae Gray, 1821 no ITIS.

Os representantes actuais da subfamilia agrúpanse en 7 tribos con 26 xéneros e 143 especies.

A subfamilia comprende as trilladeiras pataqueiras, os lemmings e os ratos do almiscre. As súas especies están estreitamente relacionadas coas doutras subfamilias dos cricétidos (as que comprenden os hámsteres e as ratas e os ratos do Novo Mundo).Steppan, S. J.; R. A. Adkins & J. Anderson (2004): "Phylogeny and divergence-date estimates of rapid radiations in muroid rodents based on multiple nuclear genes". Systematic Biology 53: 533-553.

Algúns autores refíerense á subfamilia como os microtinos (Microtinae), ou clasifican o taxon como unha familia plena, a dos arvicólidos (Arvicolidae).

O arvicolinos son o grupo máis numeroso dos roedores do hemisferio norte. Moitas veces se encontran fósiles de ósos acumulados por depredadores do pasado, como bufos e outras aves de rapina. Os fósiles deste grupo a miúdo úsanse para a datación bioestratigráfica de sitios arqueolóxicos en América do Norte e Europa.

 Características 
miniatura|esquerda|250px|Cranios de Myodes glareolus. Nótese o característico deseño dos seus molares.
A característica máis sinxela para identificarmos un arvicolino é polos seus dentes molares, que tienen cúspides prismáticas en forma de triángulos alternos. Estes molares son de coroa moi elevada (hipsodontes) e de crecemento continuo, moi ben adaptados á dieta herbívora, xa que as principais plantas das que se alimentan conteñen importantes cantidades de substancias abrasivas , como os fitólitos; os dentes desgástanse pola abrasión durante a vida adulta do animal, e crecen continuamente contrarrestando así o seu continuo desgaste.Myers, P.; R. Espinosa; C. S. Parr; T. Jones; G. S. Hammond & T. A. Dewey (2006): "The Diversity of Cheek Teeth", na ADW. Consultada o 27 de xaneiro de 2020.

Os arvicolinos teñen unha distribución holoártica e, xunto aos tilomiinos (Tylomyinae), son os únicos muroideos que se expandiron por América a través da ponte de Berinxia.

Estes animais poden viviren na zona subnival, por debaixo da capa de neve invernal, sen necesidade de hibernaren. Outra característica destes animais son as grandes flutuacións do tamaño das súas poboacións.

Os máis dos arvicolinos son pequenos, peludos, de cola curta, como as trilladeiras ou os lemmings.

Algúns, como as especies dos xéneros Ellobius e Hyperacrius, son escavadores e están ben adaptados á vida subterránea. Outros, como os dos xéneros Ondatra, Neofiber e Arvicola, desenvolveron un maior tamaño corporal, asociado cun estilo de vida acuático.

 Distribución 
Os arvicolinos teñen unha distribución holoártica e, xunto aos tilomiinos (Tylomyinae), son os únicos muroideos que se expandiron por América a través da ponte de Berinxia. Encóntranse en toda América do Norte desde Guatemala até o norte, en toda Eurasia, no Xapón, en Taiwán, no suroeste da China, no norte da India, no Oriente Medio, incluíndo Asia Menor, e en África (Libia).Carleton, M. & G. Musser (1984): "Muroid rodents".  En Anderson, Sydney & Jones, J. Knox, eds. Orders and Families of Recent Mammals of the World. New York, NY, USA: John Wiley and Sons Inc. ISBN 978-0-4710-8493-8, pp. 289-379.

 Taxonomía 
 Descrición 
A subfamilia foi descrita en 1821 polo naturalista inglés John Edward Gray, nun traballo publicado en Lond. Med. Repos. 15: 303.Arvicolinae Gray, 1821 en MSW.

 Etimoloxía 
O nome científico Arvicolinae está formado sobre a raíz do nome do seu xénero tipo, Arvicola, coa adición do sufixo do latín científico -inae, propio dos nomes das subfamilias de animais.

 Sinónimos 
Ademais de polo nome actualmente válido, a subfamilia xcoñeceuse tamén polos sinónimos:

 Alticoli Gromov, 1977
 Arvicolidae Gray, 1821
 Arvicolina Bonaparte, 1837
 Arvicolini Giebe, 1855
 Arvicolinae Baird, 1857
 Arvicolae Winge, 1887
 Arvicolini Kretzoi, 1955
 Braminae Miller & Gidley, 1918
 Clethrionomyini Hooper & Hart, 1962
 Clethrionomyi Gromov, 1977
 Clethriomyina Pavlinov & Rossolimo, 1987
 Dicrostonychini Kretzoi, 1955
 Dicrostonyxini Gromov, 1972
 Dicrostonychinae Chaline, 1973
 Dicrostonychina Pavlinov & Rossolimo, 1987
 Dolomyinae Chaline, 1975
 Ellobiusini Gill, 1872
 Ellobiinae Gill, 1872
 Ellobii Weber, 1928
 Ellobiini Simpson, 1945
 Fibrini Mehely, 1914
 Lagurini Kretzoi, 1955
 Lagurina Pavlinov & Rossolimo, 1987
 Lemnina Gray, 1825
 Lemmi Miller, 1896
 Lemmini Simpson, 1945
 Lemminae Kretzoi, 1955
 Microtidae Cope, 1891
 Microtinae Miller, 1896
 Microti Miller, 1896
 Microtini Simpson, 1945
 Myodini Kretzoi, 1969
 Neofibrini Hooper & Hart, 1962
 Ondatrini Gray, 1825
 Ondatrini Kretzoi, 1955
 Ondatrinae Repenning, 1982
 Ondatrina Pavlinov et al., 1995
 Phenacomyini Zagorodnyuk, 1990
 Pitymyini Repenning, 1983
 Pliomyini Kretzoi, 1969
 Pliomyini Chaline, 1975
 Pliomyi Gromov, 1977
 Pliophenacomyini Repenning, Fejfar & Heinrich, 1990
 Prometheomyinae Kretzoi, 1955
 Prometheomyini Hooper & Hart, 1962
 Prometheomyina Pavlinov et al., 1995
 Synaptomyini Koenigswald & L. D. Martin, 1984

 Clasificación: tribos e xéneros 
Subfamilia arvicolinos (Arvicolinae) Gray, 1821

miniatura|250px|Arvicola sapidus, na beira do río Porma, cerca de Boñar, (León, España)
miniatura|250px|Microtus lusitanicus
miniatura|250px|Lemmus lemmus
[[Ficheiro:2015-09-20 Bisam Ondatra zibethicus anagoria.JPG|miniatura|250px|Ondatra zibethicus]]

 Tribo arvicolininos (Arvicolini) Gray, 1821
 Arvicola Lacépède, 1799
 Blanfordimys Argyropulo, 1933
 Chionomys Miller, 1908
 Lasiopodomys Lataste, 1887
 Lemmiscus Thomas, 1912
 Microtus Schrank, 1798
 Neodon Hodgson, 1849
 Phaiomys Blyth, 1863
 Proedromys Thomas, 1911
 Volemys Zagorodnyuk, 1990 
 Tribo dicrostoniquinos (Dicrostonychini) Kretzoi, 1955
 Dicrostonyx Gloger, 1841 
 Tribo elobiusinos (Ellobiusini) Fischer, 1814
 Ellobius Fischer, 1814
 Tribo lagurinos (Lagurini) Kretzoi, 1955
 Eolagurus Argyropulo, 1946
 Lagurus Gloger, 1841
 Tribo lemminos (Lemmini) Gray, 1825
 Lemmus Link, 1795
 Myopus Miller, 1910
 Synaptomys Baird, 1857
 Tribo miodinos (Myodini) Kretzoi, 1969
 Alticola Blanford, 1881
 Caryomys Thomas, 1911
 Eothenomys Miller, 1896
 Hyperacrius Miller, 1896
 Myodes Pallas, 1811
 Tribo neofibrinos (Neofibrini) True, 1884
 Neofiber True, 1884
 Tribo ondatrinos (Ondatrini) Gray, 1825
 Ondatra Link, 1795
 Tribo pliomiinos (Pliomyini) Kretzoi, 1955
 Dinaromys Kretzoi, 1955
 Tribo prometeomiinos (Prometheomyini) Kretzoi, 1955
 Prometheomys Satunin, 1901
 Incertae sedis Arborimus Taylor, 1915
 Phenacomys Merriam, 1889

Coñécense tamén dúas tribos fósiles: a dos dicrostoniquinos (Dicrostonychini), cun único xénero, Predicrostonyx † e unha única especie Predicrostonyx hopkinsi †, e a dos cletrionomiinos (Clethrionomyini), cos xéneros Altaiomys †, Mimomys †, Pitymimomys †, Borsodia †, Allophaiomys † e Prolagurus †.

 Estado de conservación 
Na subfamilia dos arvicolinos, a Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualificou, en 2004, a 23 especies como de risco pouco preocupante (LC), unha especie como case amenazada (NT), Myopus schisticolor, 4 especies vulnerábeis (VU), Alticola montosa, Microtus mexicanus, Microtus kikuchii e Myodes andersoni, 2 especies en perigo de extinción (RN), Ellobius alaicus e Microtus transcaspicus, 3 especies en perigro crítico (CR), Dicrostonyx vinogradovi, Microtus evoronensis e Microtus mule, e 7 especies das que se carece de datos suficientes para cualificar o seu status. Por outra parte, moitos arvicolinos tenñen áreas de distribución restrinxidoas, o que as fai vulnerábeis á peida de hábitat.UICN (2004): Lista vermella de especies ameazadas.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): Classification of Mammals above the Species Level. Nova York, NY, USA: Columbia University Press. ISBN 978-0-2311-1013-6.
 Musser, G. G. & Carleton, M. D. (2005): "Superfamily Muroidea". En: Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. 2 Vols. ISBN 978-0-8018-8221-4.

 Outros artigos 
 Roedores
 Cricétidos

 Ligazóns externas 
 Arvicolinae na ADW.
 Arvicolinae na EOL.

Categoría:Roedores