Corpo de Lewy

miniatura|Corpos de Lewy.

Os corpos de Lewy son agregados anormais de proteínas que se desenvolven dentro das células nerviosas, contribuíndo á enfermidade de Parkinson, ás demencias de corpos de Lewy (demencia da enfermidade de Parkinson e demencia con corpos de Lewy), e algúns outros trastornos. Tamén se observan en casos de atrofia multisistémica, especialmente a variante parkinsoniana (MSA-P). 

Identifícanse baixo o microscopio en exames histolóxicos do cerebro. Os corpos de Lewy teñen o aspecto de masas esféricas que desprazan outros compoñentes celulares. Os corpos de Lewy poden encontrarse no tronco cerebral (dentro da substancia negra) ou no córtex cerebral. Un corpo de Lewy clásico é unha inclusión citoplasmática eosinófila que consiste nunha parte central densa rodeada dun halo de 10 nm de largo radiando fibrilas, cuxo principal compoñente estrutural é a alfa-sinucleína. Os corpos de Lewy corticais están tamén compostos de fibrilas de alfa-sinucleína, pero están menos definidos e carecen de halos. En histopatoloxía, os corpos de Lewy corticais son unha característica distintiva da demencia con corpos de Lewy, pero poden verse ocasionalmente en neuronas globo características da enfermidade de Pick e a dexeneración corticobasal, así como en pacientes con outras tauopatías.

 Historia 
En 1910, Fritz Heinrich Lewy estaba estudando en Berlín para o seu dotoramento. Foi o primeiro doutor en decatarse que a presenza de certas proteínas pouco comúns no cerebro facía que algunhas persoas actuasen e pensasen de forma diferente, pero daquela os científicos non puideran determinar a función destas proteínas. Os corpos que descubriu acabaron por coñecerse como corpos de Lewy, como se publicou en 1912 no libro Handbook of Neurology, comparándoos cos anteriores descubrimentos de Gonzalo Rodríguez Lafora. En 1913, Lafora describira outro caso, e recoñeceu a Lewy como o descubridor, chamándoos corpos intracelulares de Lewy (corpos de Lewy). Konstantin Nikolaevich Trétiakoff atopounos en 1919 na substancia negra de cerebros con Párkinson, chamoulles corpos de Lewy e é recoñecido como o acuñador do epónimo. Eliasz Engelhardt argumentou en 2017 que para el Lafora é quen debería ser recoñecido como creador do epónimo, porque el nomeounos seis anos antes que Trétiakoff. En 1923, Lewy publicou os seus descubrimentos nun libro titulado The Study on Muscle Tone and Movement. Including Systematic Investigations on the Clinic, Physiology, Pathology, and Pathogenesis of Paralysis agitans.

Segundo o Journal of the History of the Neurosciences, o Dr. Lewy interesouse en estudar máis sobre a neuroloxía do cerebro, debido ao descubrimento que fixo Alois Alzheimer en 1906. O artigo menciona que o terceiro caso do que se informou de enfermidade de Alzheimer tiña estruturas histolóxicas que parecían ser similares ás preparacións histolóxicas con corpos de Lewy.

 Bioloxía celular 

600px|miniatura|Micrografías do núcleo motor dorsal do nervio vago (DmX) nunha seccións transversal ao longo da medula superior que mostra estar afectada polo depósito anormal da alfa sinucleína como parte dos corpos de Lewy intraneuronais atopados (á dereita): DmX é un dos primeiros sitios afectados pola deposición de sinucleína na enfermidade de Parkinson.
Un corpo de Lewy está composto pola proteína alfa-sinucleína asociada con outras proteínas, como a ubiquitina, proteína do neurofilamento e a alfa B cristalina. As proteínas tau tamén poden estar presentes e os corpos de Lewy poden ás veces estar rodeados de nobelos neurofibrilares. Os corpos de Lewy e os nobelos neurofibrilares poden ocasionalmente aparecer na mesma neurona, especialmente na amígdala.

Os corpos de Lewy crese que representan unha resposta de agresoma na célula.

A alfa-sinucleína modula os procesos de reparación do ADN, incluíndo a reparación de roturas de dobre febra no ADN polo proceso da unión de extremos non homólogos.Schaser AJ, Osterberg VR, Dent SE, Stackhouse TL, Wakeham CM, Boutros SW, Weston LJ, Owen N, Weissman TA, Luna E, Raber J, Luk KC, McCullough AK, Woltjer RL, Unni VK.  Alpha-synuclein is a DNA binding protein that modulates DNA repair with implications for Lewy body disorders. Sci Rep. 2019 Jul 29;9(1):10919. PMID: 31358782  PMCID:PMC6662836  DOI: 10.1038/s41598-019-47227-z A función de reparación de alfa-sinucleína parece estar moi reducida nas neuronas que conteñen corpos de Lewy, e esta redución pode desencadear a morte celular.

 Neuritas de Lewy 
As neuritas de Lewy son neuritas anormais en neuronas enfermas, que conteñen material granular e filamentos anormais de α-sinucleína similares aos que se encontran nos corpos de Lewy. Igual que os corpos de Lewy, as neuritas de Lewy son unha característica das α-sinucleinopatías, como a demencia con corpos de Lewy, a enfermidade de Parkinson, e a atrofia multisistémica. Tamén se encontra na rexión CA2-3 do hipocampo na enfermidade de Alzheimer.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Proteopatía

 Ligazóns externas 

Categoría:Neuropatoloxía