Erisifales

A das erisifales (Erysiphales) é unha orde fungos ascomicetos da clase dos leotiomicetos, integrada pola única familia das erisifáceas.

Moitas das súas especies causan enfermidades ás plantas, como o mildio e os oídios.

 Sistemática 
A orde conén unha soa familia, con 28 xéneros e aproximadamente 100 especies. Moitos dos chamados "fungos imperfectos" (fungos cuxa reprodución sexual se descoñece) pertencen á orde.

Datos moleculares recentes revelaron a existencia de seis liñaxes evolutivas principais: 
 Clado 1. Consta de Erysiphe, Microsphaera e Uncinula, todos os cales teñen un subxénero de Oidium e un estado mitospórico Pseudoidium.
 Clado 2. Comprende Erysiphe galeopsidis e Erysiphe cumminsiana (anamorfos de Oidium subxénero Striatoidium. 
 Clado 3. Está formado por especies de Erysiphe con anamorfos no subxénero Reticuloidium de Oidium. 
 Clado 4. Comprende Leveillula e Phyllactinia, que teñen estados mitospóricos Oidiopsis e Ovulariopsis, respectivamente. 
 Clado 5. Inclúe a Sphaerotheca, Podosphaera e Cystotheca, que teñen subxéneros Oidium, Fibroidium e Setoidium mitospórico. 
 Clado 6. Comprende a Blumeria graminis, que ten un subxénero de Oidium, estado mitospórico Oidium. Analizáronse varios caracteres morfolóxicos e encontrouse que non entran en conflito cos datos moleculares.

 Xéneros 

 Arthrocladiella
 Blumeria
 Brasiliomyces
 Bulbomicrosphaera
 Bulbouncinula
 Caespitotheca
 Cystotheca
 Erysiphe
 Golvinomyces
 Leveillula
 Medusosphaera
 Microsphaera
 Neoerysiphe
 Phyllactinia
 Pleochaeta
 Podosphaera
 Sawadaea
 Setoerysiphe
 Sphaerotheca
 Typhulochaeta
 Uncinula
 Uncinuliella

 Características 
 As erisifales teñen micelio superficial que extrae alimentos da planta hospedeira a través de hifas especializadas que penetran nas súas células epidérmicas mediante órganos absorbentes chamados haustorios.
 Os teleomorfos adoitan seren máis distintivos e diversos que os anamorfos. Se os ascos son bitunicados ou unitunicados (é dicir, se contan cunha ou dúas capas), é un tema en discusión.
 Os cleistotecios teñen os ascos dispostos nunha capa himenial, que se asemella ao peritecio. Os cleistotecios son diminutos, polo xeral de non moito máis de 0,1 mm de diámetro. Desde a parede exterior do cleistotecio crecen hifas especializadas (apéndices). O número de ascos por ascoma varía, e é importante para distinguir os xéneros.
 Esta orde é notábel polos apéndices complexos que seguen a xeometría fractal dentro dos números de Fibonacci e poden ser útiles para a identificación de especies.

 Ciclo de vida 
A infestación da planta hospedeira comenza coas ascósporas sexuais ou ps conidios asexuais que xerminan na superficie da folla ou no caule das plantas, o que dá como resultado un micelio septado de células uninucleadas. Na maioría dos fungos pulverulentos só se atacan as células epidérmicas. O micelio externo dá lugar a conidióforos curtos e erectos, cada un dos cales ten unha soa fila de esporas en forma de tonel, e as partes afectadas quedan cubertas cun "bosque" de conidióforos que teñen unha aparencia de po branco. As esporas maduras despréndense e son facilmente dispersadas polo vento, causando infestacións novas. En outono prodúcense os cleistotecios sexuais. Os cleistotecios representan a etapa de repouso (hibernación) do patóxeno. As ascósporas permanecen latentes durante todo o inverno para xerminaren en primavera. Cando os ascos se expanden, rompen a parede do clasmotecio, guindando as ascósporas ao aire.

 Ecoloxía 
Os erisifales son parasitos obrigados nas follas, caules e froitos das plantas superiores, causando enfermidades. A maioría dos intentos de cultivalos fracasaron.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Alexopolous, C. J.; Mims, Charles W. & Blackwell, M. (2004): Introductory Mycology 4th ed. Hoboken, New Jersey, USA: John Wiley & Sons. ISBN 978-0-4715-2229-4.
 Glawe, D. A. (2006): Synopsis of genera of Erysiphales (powdery mildew fungi) occurring in the Pacific Northwest. Pacific Northwest Fungi 1 (12): 1-27. 
 Saenz, Gregory S. & Taylor, John W. (1999): "Phylogeny of the Erysiphales (powdery mildews) inferred from internal transcribed spacer ribosomal DNA sequences". Canadian Journal of Botany 77 (1): 150-168.

 Outros artigos 
 Ascomicetos

 Ligazóns externas 
 Order Erysiphales (powdery mildews) University of Winnipeg .
 El himenio de los ascomicetos .


Categoría:Fitopatoloxía
Categoría:Parasitos