Le Mont-Saint-Michel

Le Mont-Saint-MichelCon dous guións e o artigo francés "Le" adiante, porque é o nome dunha comuna e non un outeiro. (; Normando: Mont Saint Miché, ) é unha illa e unha comuna continental en Normandía, Francia.

A illaDe lonxe, a parte máis famosa da comuna, coñecida como "Mont Saint-Michel" ou o "Mount Saint-Michel", cun único guión e o nome "Mont" separado que significa outeiro, un elemento. xeolóxico, neste caso unha illa. está situada a aproximadamente un quilómetro da costa noroeste do país, na boca do Río Couesnon preto de Avranches e con 7 hectáreas de superficie. A parte continental da comuna ten unha superficie de 393 hectáreas para que a superficie total da comuna sexa de 400  hectáreas.

En 2015, a illa tiña unha poboación de 50 habitantes.

A illa mantivo unha fortificación estratéxica desde os tempos antigos e desde o século VIII d.C. foi a sé do mosteiro do cal toma o seu nome. A composición estrutural da cidade exemplifica a sociedade feudal que o construíu: enriba, Deus, ​​abadía e mosteiro; a continuación, o gran vestíbulo, despois tendas e vivendas; e no fondo, fóra das murallas, casas para pescadores e labregos.

A posición da comuna, unha illa a uns poucos centos de metros da terra, fíxoa accesible durante a marea baixa aos moitos peregrinos ata a abadía, pero defendíbel durante a marea alta. A illa permaneceu invicta durante a Guerra dos Cen Anos, unha pequena gornición defendeu un grande ataque dos ingleses en 1433. A abadía foi usada regularmente como prisión durante o Antigo Réxime.

Un dos puntos de referencia máis recoñecidos de Francia, visitado por máis de 3 millóns de persoas cada ano, o Mont Saint-Michel e a súa bhía están na lista da UNESCO do Patrimonio da Humanidade. Máis de 60 edificios dentro da comuna están protexidos en Francia como monumentos históricos.French government website  

 Xeografía 

 Formación 
miniatura|169x169px|Moeda de 20 francos co Monte Saint-Michel no anverso.
Agora unha illa de marea rochosa, o monte ocupaba terra seca en tempos prehistóricos. A medida que o nivel do mar aumentaba, a erosión remodelou a paisaxe costeira e varios afloramentos de granito xurdiron na baía, resistindo o desgaste do océano mellor que as rochas circundantes. Estes inclúen Lillemer, o Mont Dol, Tombelaine (a illa xusto ao norte) e Mont Tombe, máis tarde chamado Mont Saint-Michel.

O Mont Saint-Michel está formado por leucogranito que se solidificou desde unha intrusión subterránea de magma fundida hai uns 525 millóns de anos, durante o período Cámbrico, como unha das partes máis novas do batólito granítico marceliano. (Os primeiros estudos do Mont Saint-Michel por xeólogos franceses ás veces describen o leucogranito do Mont como "granulita", pero este significado granítico de granulita está agora obsoleto.)

O Mont ten unha circunferencia de aproximadamente de 960 m. e o seu punto máis alto ten 92 m. sobre o nivel do mar.Chantal Bonnot-Courtois, La Baie du Mont-Saint-Michel et l'estuaire de la Rance: environnements sédimentaires, aménagements et évolution récente. Editor Technip. 2002. pages 15–20

 Mareas 
As mareas poden variar moito, aproximadamente 14 m. entre as marcas da pleamar e as da baixamar. Popularmente alcumado "San Miguel en risco de mar" polos peregrinos medievais que pasaban a través do esteiro, o monte aínda é perigoso para os visitantes que evitan a calzada e intentan facer o perigoso camiño polas areas da veciña costa.

A polderación e as inundacións ocasionais crearon marismas salgadas que se atoparon axeitadas para pastar as ovellas. A carne ben aromatizada que resulta da dieta das ovellas nas pré salé (pradeira de sal) fai agneau de pré-salé (años de prados de sal), unha especialidade local que pode atópase nos menús de restaurantes que dependen dos ingresos dos moitos visitantes ao monte.

Illa de Marea
miniatura|right|Marea baixa en 2005
miniatura|right|O Mont Saint-Michel en 2014 coa nova ponte

A conexión entre o Mont Saint-Michel e o continente cambiou ao longo dos séculos. Anteriormente conectado por unha calzada de marea descuberta só con marea baixa, converteuse nunha calzada elevada en 1879, impedindo que a marea percorrera o lodo ao redor do monte. as chairas costeiras tamén foron polderizadas para crear pastos, diminuíndo a distancia entre a costa e a illa, e o río Couesnon canalizouse reducindo a dispersión do fluxo de auga. Estes factores estimularon a colmatación da baía.

O 16 de xuño de 2006, o primeiro ministro francés e as autoridades rexionais anunciaron un proxecto de 200 millóns de euros ()            para construÍr unha presa hidráulica usando as augas do Couesnon e as mareas para axudar a eliminar o sedimento acumulado, e facer de novo o Mont Saint-Michel unha illa. A construción do encoro comezou en 2009. O proxecto tamén inclúe a retirada da calzada e do seu aparcadoiro para visitantes. Desde o 28 de abril de 2012, o novo aparcadoiro no continente está situado a 2,5 quilómetros da illa. Os visitantes poden camiñar ou usar transbordadores para cruzar a calzada.

O 22 de xullo de 2014, a nova ponte do arquitecto Dietmar Feichtinger abriuse ao público. A ponte lixeira permite que as augas flúan libremente pola illa e mellore a eficiencia da presa agora operativa. O proxecto, que custou 209 millóns de euros, inaugurouse oficialmente polo presidente François Hollande.

En raras ocasións, as circunstancias das mareas producen un "supermarea" extremadamente alta. A nova ponte quedou completamente mergullada o 21 de marzo de 2015 polo nivel máis alto do mar durante polo menos 18 anos, o que congregou multitudes para sacar fotos.

 Historia 
O sitio orixinal fundouno por un ermitán irlandés, que reuniu seguidores da comunidade local. Mont-Saint-Michel usouse nos séculos VI e VII como unha fortaleza Armórica de poder e cultura galo-romana ata que foi saqueada polos francos, acabando así coa cultura trans-canle que se mantivera desde a partida dos romanos no 460. Dende aproximadamente o século V ao VIII, o Mont Saint-Michel pertenceu ao territorio de Neustria e, a comezos do século IX, foi un lugar importante nas marcas de Neustria.

miniatura|left| Dentro das murallas do Mont Saint-Michel
Antes da construción do primeiro establecemento monástico no século VIII, a illa foi chamada "Mont Tombe" (). Segundo unha lenda, o arcanxo Miguel apareceuse en 708 a Aubert de Avranches, o bispo de Avranches, e encargoulle a construír unha igrexa no illote rochoso. San Aubert, construíu e consagrou unha primeira igrexa o 16 de outubro de 709. En 966, a petición do duque de Normandía, unha comunidade de beneditinos instalouse na rocha. Durante oito séculos non deixan de construír e ampliar.

Incapaz de defender o seu reino contra os asaltos dos viquingos, o rei dos francos acordou conceder a península de Cotentin e o Avranchin, incluíndo o Mont Saint-Michel tradicionalmente ligado á cidade de Avranches, aos bretóns no Tratado de Compiègne (867). Isto marcou o comezo dun breve período de posesión bretoa do Mont. De feito, estas terras e Mont Saint-Michel nunca foron realmente incluídas no ducado da Bretaña e permaneceron como obispados independentes do recentemente creado arcebispado bretón de Dol. Cando Rollo que devastou a rexión en 875 logrou lexitimidade mediante o Tratado de Saint-Clair-sur-Epte (912), nomeandoo como conde de Ruán, coa condición de converterse ao cristianismo. Reparou o mal que causou no momento do seu saqueo e compensou ricamente aos monxes que expulsara.

O monte volveu a ter importancia estratéxica en 933 cando Guillerme I de Normandía anexionou a península de Cotentin do debilitado Ducado da Bretaña. Isto fixo que o monte fose definitivamente parte de Normandía, e aparece no Tapiz de Bayeux, que conmemora a conquista normanda de Inglaterra en 1066. Harold Godwinson aparece na tapicería rescatando a dous cabaleiros normandos das areas movedizas que aparece nas chairas de marea durante unha batalla con Conan II da Bretaña. O patrocinio ducal normando financiou a espectacular arquitectura normanda da abadía nos séculos seguintes.

miniatura|upright=2|left| Tapices Bayeux escenas 16 e 17: William e Harold no Mont Saint-Michel (no centro superior); Harold rescatando a cabaleiros da area movediza

En 1067 o mosteiro de Mont Saint-Michel deu o seu apoio a Guillerme I de Inglaterra na súa reclamación ao trono de Inglaterra. Este recompensouno con propiedades e terras do lado inglés da canle, incluíndo unha pequena illa fronte a costa suroeste de Cornualla, que se inspirou no monte e despois do converteuse nun priorado normando chamado Monte de San Miguel de Penzance.

miniatura|left| Canóns abandonados por Thomas Scales, 7º Barón de Scales no Mont Saint-Michel o 17 de xuño de 1434. desde 2013 o segundo canón, o máis próximo á parede, está en exhibición dentro da entrada do muro exterior do Mont.
Durante a Guerra dos Cen Anos, o Reino de Inglaterra asaltou repetidamente a illa, pero non foi capaz de apoderarse dela debido ás melloradas fortificacións da abadía. Os ingleses asediaron inicialmente o Mont en 1423-24, e de novo en 1433–34 con forzas inglesas baixo o mando de Thomas de Scales, 7º Barón de Scales. Dúas bombardas de ferro forxado que Scales abandonou cando abandonaron o cerco aínda atópanse no sitio. Son coñecidas como Les Michelettes. A decidida resistencia de Mont Saint-Michel inspirou aos franceses, especialmente a Xoana de Arco.

Cando Lois XI de Francia fundou a Orde de San Miguel en 1469, pretendeu que a igrexa abacial do Mont Saint-Michel se converta na capela da Orde, pero pola súa gran distancia de París, a intención nunca puido ser realizada.

A riqueza e a influencia da abadía estendéronse a moitas fundacións fillas, incluíndo Monte San Miguel en Cornualla. Non obstante, a súa popularidade e prestixio como centro de peregrinación diminuíu coa Reforma Protestante, e na época da Revolución francesa apenas houbo monxes en residencia. A abadía pechouse e converteuse en prisión, inicialmente para recluir opositores clericais ao réxime republicano. Seguiron presos políticos de alto nivel, pero en 1836, influentes figuras, incluído Victor Hugo, lanzaron unha campaña para restaurar o que se vía como un tesouro arquitectónico nacional. A prisión pechouse finalmente en 1863, e o monte foi declarado monumento histórico en 1874. O Mont Saint-Michel e a súa baía Mont-Saint-Michel foron engadidos á lista do Patrimonio da Humanidade da UNESCO en 1979, e foi listada con criterios como a importancia cultural, histórica e arquitectónica, así como a beleza natural e humana creada.

 Deseño da abadía 
miniatura|Plano do monte por Eugène Viollet-le-Duc

No século XI, Guillerme de Volpiano, o arquitecto italiano que construíra a Abadía de Fécamp en Normandía, foi elixido por Ricardo II de Normandía, para ser o contratista de construción. Deseñou a igrexa románica da abadía, colocando atrevidamente o cruceiro na parte superior do monte. Houbo que construír moitas criptas subterráneas e capelas para compensar este peso, estas formaron a base para a estrutura ascendente de apoio que se pode ver hoxe. Hoxe en día o Mont Saint-Michel é visto como un edificio de arquitectura románica.

Robert de Thorigny, un gran partidario de Henrique II de Inglaterra (que tamén era duque de Normandía), reforzou a estrutura dos edificios e construíu a fachada principal da igrexa no século XII. En 1204, Guido de Thouars, rexente da Duquesa da Bretaña, como vasalo do rei de Francia, realizou un cerco ao monte. Tras incendiar a aldea e matar á poboación, viuse obrigado a retirarse baixo as poderosas murallas da abadía. Desafortunadamente, o lume que el mesmo provocou estendeuse aos edificios, e os tellados caeron vítimas das chamas. Asustado pola crueldade e as exaccións do seu aliado bretón, Philip Augustus, ofreceulle ao abade Jordan unha subvención para a construción dun novo conxunto arquitectónico gótico que incluía a adición do refectorio e o claustro.

Crese que Charles VI engadiu importantes fortificacións ao monte da abadía, construíndo torres, patios sucesivos e fortalecendo as murallas.

 Desenvolvemento 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

 Moeda de 20 francos Monte Saint-Michel

 Ligazóns externas 
 Mont-Saint-Michel Celebrates 1,300 yrs of History
 Mont Saint-Michel between history and legends
 Official Mont-Saint-Michel Tourist site 
 Virtual recreation of Mont St. Michel in Second Life
 Pano at 360° of Mont St Michel
 High-resolution 360° Panoramas and Images of Mont Saint-Michel | Art Atlas 
 INSEE population figures

Categoría:Patrimonio da Humanidade en Francia
Categoría:Normandía