Miro de Canzo

Miro de Canzo, nado en Canzo cara a 1236 e finado en Sorico cara a 1300, foi un eremita e peregrino lombardo, venerado como o patrón da choiva co nome de San Miro.
 Traxectoria 
Nacido nunha familia de agricultores nun pasto de montaña chamado Second'Alpe, no territorio de Canzo, na provincia de Como. Guiado por un monxe local, partiu no camiño do hermitismo e, renunciando a todas as súas posesións, iniciou a vida dun mendigo de mendigos. Deu a todos un exemplo de oración intensa e intercedía polas necesidades espirituais e materiais da súa terra natal e das persoas ás que se cruzou na súa peregrinación. As fontes din que foi a Roma e outros lugares sagrados, sen especificar, e logo volveu, tras unha revelación divina, ao seu país, Canzo, onde continuou a súa vida de eremita nas montañas, na ermida na que hoxe se atopa igrexa-santuario (Eremo di san Miro).

Ao seu mérito atribuíronse varias liberacións da praga de seca a varios lugares, unha graza pola que foi invocado polas autoridades do Ducado de Milán e da diocese de Como, mesmo nos séculos seguintes. Vivía na soidade nas montañas, onde se alimentaba do que a natureza ofrecía espontaneamente e, no silencio da súa cova preto do regato de Canzo, atopou a Deus en oración contemplativa. Ao finalizar a súa vida, cruzando milagrosamente a rama oriental do lago Como, chegou a Sòrico, o extremo norte do lago, onde recibiu o seu principal afluente. Alí instalouse preto da igrexa de San Miguel, onde fixo a súa transición definitiva á vida eterna, chea de fe e de virtude. Preto da ermida hai unha fonte que se di que é beneficiosa.

Categoría:Santos do catolicismo
Categoría:Nados na Lombardía
Categoría:Nados no século XIII