Urolestes

Urolestes é un xénero de ave da orde dos paseriformes, infraorde dos Corvida, suborde dos oscines e familia dos lánidos. 

É un xénero monotípico, xa que conta cunha soa especie, Urolestes melanoleucus,Urolestes Cabanis, 1850 no ITIS. ás veces clasificada dentro do xénero Corvinella, como Corvinella melanoleuca.  

É unha especie propia dos pasteiros do leste e e o sueste de África, onde os seus hábitats naturais son as sabanas secas e húmidas, e as matogueiras secas tropicais ou subtropicais. 

Ten unha área de distribución moi ampla e é común en  moitos lugares.

 Taxonomía 
 Descrición 
 Xénero 
O xénero foi descrito en 1850 polo ornitólogo alemán Jean Cabanis.

 Etimoloxía 
Segundo o The Helm dictionary of scientific bird names, o nome Urolestes está formdo polos elementos do latín científico uro- e -lestes. O primeiro está tirado da raíz do nome do grego antigo οὐρά ourá, 'cola de animal', e o segundo de ληστής lēstḗs, 'bandido'.urolestes no The Helm dictionary of scientific bird names online. Quizais signifique 'o bandido, ou ladrón, de cola (longa)'. 

 Especie 
A especie foi descrita en 1831 polo naturalista escocés William Jardine, co nome de Lanius melanoleucus.

 Etimoloxía 
O epíteto específico, melanoleucos, está construído polos elementos do latín científico melano- e -leucos, tirados das voces do grego antigo μέλανος mélanos, xenitivo de μέλας mélas, 'negro', e λευκός leukós, negro, aludindo ás cores da plumaxe desta ave.

 Clasificación 
A única especie do xénero é:Urolestes melanoleucus (Jardine, 1831) en Avibase.
Urolestes melanoleucus (Jardine, 1831), na que se recoñecen as tres subespecies seguintes: 
 Urolestes melanoleucus aequatorialis Reichenow, 1887
 Urolestes melanoleucus expressus (Clancey, 1961)
 Urolestes melanoleucus melanoleucus (Jardine, 1831) 

 Distribución e hábitat 

Este picanzo encóntrase en Angola, Botswana, Kenya, Mozambique, Namibia, Suráfrica, Eswatini, Tanzania, Zambia e Zimbabwe. 
miniatura|240px|U. melanoleucus no P. N. Kruger.

Habita en sabanas abertas con arbustos e árbores dispersas (Acacia sp), áreas cultivadas, céspede pechado e terra espida, en partes da África central e meridional onde a precipitación ocorre principalmente entre novembro e abril.

Evitan as zonas áridas, pero pódese desenvolver nas semiáridas. Ocupa tamén os bosques, particularmente nas súas ribeiras e, no Parque Nacional Kruger atópase nos vales dos ríos con árbores espiñentas.

 Características 
A súa lonxitude oscila entre os 35,5 e os 38 cm. É, por tanto, un picanzo, de pelaxe predominate negra, moi grande e cunha cola longa. Presenta un parche branco a cada lado da capa e unha barra, así mesmo branca, nas ás. É un paxaro moi visíbel cando pousa nos cumios das pólas de árbores e arbustos. Vive en parellas ou en pequenos grupos familiares.

 Ecoloxía 
Urolestes melanoleucus é unha especie gregaria que se encontra normalmente formando grupos ruidosos de aproximadamente unha ducia de aves, que ocupan un territorio de varias decenas de hectáreas. Pode asociarse con outras aves como Dinemellia dinemelli. Os paxaros aniñan cooperativamente durante a estación das chuvias, e o seu territorio de reprodución é de aproximadamente tres hectáreas, que  defenden doutros grupos. Os rituais na época de celo inclúen a inclinación da cola, o levantamento das ás e un asubío. A femia ás veces chama desde o niño e o macho lle leva a comida. Os dous paxaros tamén poden realizaren duetos.

A dieta consiste en artrópodos, especialmente insectos, lagartos, pequenos mamíferos, complementada con froitos. Para cazaren, póusanse nunha posición elevada explorando o chan para descubriren as súas posíbeis presas. A maioría das presas atópanse no solo, pero ás veces aos insectos voadores cázanos no aire.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A., Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines. Barcelona / Cambridge, UK: Lynx Edicions / BirdLife International. ISBN 978-84-9655-398-9.
 Harris, Tony (2000): Shrikes and Bush-Shrikes. Princeton, Nova Jersey, USA: Princeton University Press. ISBN 0-6910-7036-9.
 Lefranc, Norbert (1997): Shrikes: A Guide to the Shrikes of the World. New Haven, Connecticut, USA: Yale University Press. ISBN 0-3000-7336-4.
 Lefranc, Norbert & Tim Worfolk (2013): Shrikes Londres, Reino Unido: A & C Black. ISBN 978-1-4081-8756-2.
 Williams, John G. & Arlott, Norman (1985): A Field Guide to the Birds of East Afica. Londres, Reino Unido: Collins. ISBN 0-0021-9172-2.

 Outros artigos 
 Paseriformes
 Corvida
 Corvoideos
 Lánidos
 Corvinella

 Ligazóns externas 
 Urolestes melanoleucus. Magpie-shrike na ADW.
 Urolestes melanoleucus (Jardine 1831) na EOL.

Categoría:Lánidos
Categoría:Aves de África