Consello de Indias

O Real e Supremo Consello de Indias foi o órgano máis importante da administración colonial española (para América e para Filipinas), xa que asesoraba o Rei na función executiva, lexislativa e xudicial. Non tiña unha sede física fixa, mais trátase dun lugar a outro co Rei e a súa corte. Este consello actuou co monarca, mais nalgunhas materias excepcionais actuou só.Fernando Cervantes, "Council of the Indies" in Encyclopedia of Mexico, vol. 1, p. 36163.El Consejo Real de Castilla y la Ley

 Historia 
Pénsase que comezou a funcionar ó redor de 1524. Como institución, formouse ós poucos, e xa os Reis Católicos designaron a Juan Rodríguez de Fonseca para estudar os problemas da colonización das Indias con Cristovo Colón. Ó morrer Fernando II de Aragón asume a coroa de Castela, na calidade de rexente, o cardeal Cisneros, que non tiña boas relacións con Rodríguez de Fonseca, de xeito que o separa das súas funcións e encárgalle a dous membros do consello de Castela: Luis de Zapata e Lorenzo Galindes de Carvajal, para que formen un pequeno consello, que pasou a chamar "Xunta das Indias". En 1516, cando Carlos I de España asume as posesións en América, continúa existindo esta xunta e xa en 1524 pasa a chamarse definitivamente Consello de Indias. O seu primeiro presidente foi o frei García de Loayza, que se tornaría despois o arcebispo de Sevilla.

As reformas napoleónicas de 1814, coa creación dos ministros de despacho, retiraron as asignacións administrativas e legais do Consello, ficando, até súa abolición definitiva en 1834 como un organismo consultor.

 Notas 

Categoría:Historia de España