Arnold Sommerfeld

Arnold Sommerfeld , nado en Königsberg o 5 de decembro de 1868 e finado en Múnic o 26 de abril de 1951, foi un físico alemán que introduciu a constante da estrutura fina en 1919. Ademais das súas achegas como científico nos campos da física atómica e da física cuántica, é salientable o seu labor como docente, sendo director de teses de doutoramento de numerosos futuros gañadores do premio Nobel tanto en física como en química.

 Traxectoria 
Arnold Sommerfield naceu en Königsberg, onde estudou matemáticas. En 1891 cambiouse á Universidade de Gotinga, universidade na que obtivo unha cátedra en 1896. Dende 1897 exerceu como profesor da universidade Clausthal-Zellerfeld, e en 1900 como profesor de enxeñaría técnica na universidade de Aquisgrán, onde desenvolveu a súa teoría da lubricación hidrodinámica.

O primeiro traballo de Sommerfeld baixo a supervisión de Klein foi un impresionante artigo sobre a teoría matemática da difracción, que incluía unha importante parte teórica sobre as ecuacións diferenciais. Outros traballos importantes trataron sobre o estudo da propagación das ondas electromagnéticas en cables e sobre o estudo do campo producido por un electrón en movemento.

En 1921 visitou Madrid, e sendo sabedor dos descubrimentos de Miguel Catalán, interesouse por coñecelo persoalmente. Na primeira entrevista, Catalán non tivo ningún reparo en facerlle entrega dunha copia do seu traballo sobre o manganeso, antes de publicalo.As relacións de Catalán con Sommerfeld son analizadas por Sánchez Ron no seu artigo Miguel Catalán y Arnold Sommerfeld Revista española de física, ISSN 0213-862X, Vol. 8, n.º 3, 1994, páx. 52-55, e tamén son comentadas por Manuel Josep Traver Ribes na súa tese de doutoramento La historia de les ciències en l'ensenyament de la física y la química.

En 1927 Sommerfield aplicou as estatísticas de Fermi-Dirac ao modelo de Drude dos electróns nos metais. A nova teoría resolvía moitos dos problemas, predicindo as propiedades térmicas dos metais.

Entre os seus alumnos de doutoramento figuraron destacados científicos, como Peter Debye (en 1908), Paul Ewald (en 1912), Wolfgang Pauli (en 1921), Werner Heisenberg (en 1923), ou Hans Bethe (en 1928). En total, supervisou preto de trinta teses de doutoramento durante os seus anos na  Universidade de Múnic.<

Sommerfeld morreu en 1951 en Múnic por mor das feridas dun accidente de tráfico mentres paseaba co seu neto.

 Eponimia 
Ademais dos distintos conceptos científicos que levan o seu nome, bautizáronse na súa memoria o cráter lunar SommerfeldSommerfeld e o asteroide (32809) Sommerfeld.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

 Annotated bibliography for Arnold Sommerfeld from the Alsos Digital Library for Nuclear Issues
 Arnold Sommerfeld Biography – American Philosophical Society
 Arnold Sommerfeld Biography – Zúric ETH-Bibliothek
 Arnold Sommerfeld – die Vektorrechnung 
 Arnold Sommerfeld's Students – The Mathematics Genealogy Project
 Arnold Sommerfeld – the supporter of Indian physics in Germany
 Michael Eckert (Vídeo): Sommerfeld's Munich Quantum School - 3rd Conference on the History of Quantum Physics (xuño de 2011)
 Hans Bethe talking about his time as Sommerfeld's Student on Peoples Archive
 Relativitätstheorie— Sommerfeld's 1921 introduction to special and general relativity for general audiences (German) ()
Sommerfeld-Project – Leibniz-Rechenzentrum der Wissenschaften
 A collection  of digitized materials related to Sommerfeld's and Linus Pauling's structural chemistry research.

Categoría:Nados en Kaliningrado
Categoría:Nados en 1868
Categoría:Finados en 1904
Categoría:Enxeñeiros de Alemaña
Categoría:Matemáticos de Alemaña
Categoría:Físicos de Alemaña
Categoría:Medalla Max Planck
Categoría:Membros estranxeiros da Royal Society
Categoría:Alumnos da Universidade de Gotinga
Categoría:Finados en accidente de tráfico
Categoría:Catedráticos
Categoría:Físicos cuánticos