Hans Scharoun

Bernhard Hans Henry Scharoun , nado en Bremen o 20 de setembro de 1893 e finado en Berlín o 25 de novembro de 1972, foi un arquitecto alemán coñecido por deseñar a sala de concertos da Filharmónica de Berlín e a casa Schminke en Löbau. Foi un dos maiores expoñentes da arquitectura orgánica.

 Traxectoria 
miniatura|240x240px|esquerda|Filharmónica de Berlín.
Desde pequeno e tamén na súa etapa escolar en Bremerhaven, xa mostrara interese pola arquitectura. Realizou os seus primeiros deseños á idade de 16 anos, e xa aos 18 presentouse a un concurso para a modernización dunha igrexa.

En 1912 iniciou os estudos de arquitectura na Universidade Técnica de Berlín (naquel entón Königliche Technische Hochschule). Con todo, non chegou a terminar os seus estudos, xa que se alistou voluntario para servir durante a primeira guerra mundial. Traballou xunto co seu mentor Paul Kruchen nun programa de reconstrución da Prusia Oriental.

Ao rematar a guerra estableceuse como arquitecto na cidade de Breslau. Alí desenvolveu os seus primeiros proxectos e organizou varias exposicións, entre elas a primeira exposición do grupo expresionista Die Brücke.

Scharoun constitúe un caso absolutamente singular. Entre 1933 e 1945 envórcase, case obsesivamente, na realización dunha serie de casas unifamiliares, deseñando un total de vinte e seis proxectos. A vivenda unifamiliar constituía unha tipoloxía que apenas interesara a Hans Scharoun antes de 1933 nin lle interesou despois.

A dificultade de acceder a outros encargos ofreceuse como explicación máis habitual, mesmo polo propio Scharou, obviando de feito a existencia de numerosos encargos máis "escuros", como as numerosas residencias militares que construíu en Berlín e Bremerhaven no citado período. Fronte a estes últimos, a vivenda representa un campo de relativa liberdade, que posibilita o establecemento dunha liña de investigación persoal.

Foi nos seus principios expresionista e logo inclinouse cara ao lado racionalista.

 Recoñecementos 

 1954 - Doutor honoris causa pola Universidade Técnica de Berlín.
 1954 - Premio Fritz Schumacher.
 1955 - Premio das Artes de Berlín.
 1958 - Medalla de bronce da Academia Libre das Artes de Hamburgo.
 1959 - Großé Bundesverdienstkreuz (Grande Orde do Mérito Federal).
 1962 - Senador honorífico da Universidade Técnica de Berlín.
 1964 - Gran Premio do Bund Deutscher Architekten (Asociación dos arquitectos de Alemaña).
 1965 - Doutor honoris causa pola Universidade de Roma.
 1965 - Premio Auguste Perret.
 1969 - Cidadán honorífico de Berlín.
 1970 - Premio Erasmus.

De 1955 a 1968 foi presidente da Academia das Artes de Berlín occidental e posteriormente foi presidente honorario. Hans Scharoun foi membro fundador da sociedade berlinesa "Paul Hindemith".

 Galería 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Bürkle, J. Christoph: „Hans Scharoun”, Studio Paperback, Birkhäuser, Basilea, 1993, 
 Genovese, Paolo Vincenzo, „Hans Scharoun, Scuola a Lünen”, Testo & Immagine, Turín, 2001.
 Jones, Peter Blundell: „Hans Scharoun — a monograph”, 1978, 
 Jones, Peter Blundell: „Hans Scharoun”, Londres 1993/1997,  (Hardback)  (Paperback)
 Jones, Peter Blundell; „Hans Scharoun: Buildings in Berlin”, 2002, 
 Kirschenmann, Jörg C. und Syring, Eberhard: „Hans Scharoun”, Taschen Basic Architecture, Taschen, Colonia, 2004,  
 Bürkle, J. Christoph: „Hans Scharoun und die Moderne — Ideen, Projekte, Theaterbau”, Frankfurt am Main 1986
 Janofske, Eckehard: „Architektur-Räume, Idee und Gestalt bei Hans Scharoun”, Braunschweig 1984
 Jones, Peter Blundell: „Hans Scharoun — Eine Monographie”, Stuttgart 1980
 Kirschenmann, Jörg C. und Syring, Eberhard: „Hans Scharoun — Die Forderung des Unvollendeten”, Deutsche Verlags-Anstalt, Stuttgart 1993, 
 Pfankuch, Peter (Hrsg.): „Hans Scharoun — Bauten, Entwürfe, Texte”, Schriftenreihe der Akademie der Künste Band 10, Berlín, 1974, Neuauflage 1993, 
 Ruby, Andreas und Ilka: Hans Scharoun. Haus Möller. Colonia, 2004.
 Syring, Eberhard und Kirschenmann, Jörg C.: „Hans Scharoun — Außenseiter der Moderne”, Taschen, Colonia, 2004, 
 Wendschuh, Achim (Hrsg.): „Hans Scharoun — Zeichnungen, Aquarelle, Texte”, Schriftenreihe der Akademie der Künste Band 22, Berlín, 1993, 
 Wisniewski, Edgar: „Die Berliner Philharmonie und ihr Kammermusiksaal. Der Konzertsaal als Zentralraum”, Berlín, 1993

Categoría:Arquitectos do Movemento Moderno
Categoría:Arquitectos de Alemaña do século XX
Categoría:Nados en Bremen
Categoría:Nados en 1893
Categoría:Finados en 1972
Categoría:Premio Erasmus