Cantiga nova que se chama Riveira

Cantiga nova que se chama Riveira é un libro de poesía de Álvaro Cunqueiro publicado en 1933 por20x20px Quen poidera namorala No bico un cantar, Televisión de Galicia. Resol. Reeditado nunha edición ampliada en 1957 por Editorial Monterrey. Premio Gil Vicente. Tamén reeditado pola Editorial Galaxia na Obra en galego Completa I (1980).

 Características 
Foi o seu primeiro grande acerto poético. Integrado por cancións de fasquía popular e poemas nos que lembra, modernizándoos, aos grandes autores da cantiga de amigo do noso século XIII. Así inicia a súa liña neotrobadoresca, da que se considera o representante máis significado, sen a pesadez arcaizante de Bouza Brey. Combina a imaxe vangardista con esquemas métricos tradicionais, en sintonía co neopopularismo e gilvicentismo dos poetas da Xeración do 27 española, maiormente Rafael Alberti e Federico García Lorca. Moitos dos poemas forman parte de A dama e o cabaleiro de Amancio Prada. As orixes do libro están na lectura das cantigas de amigo e nas cantigas de amor de José Joaquim Nunes.

Segundo o Diccionario da literatura galega: 

Segundo Xosé Ramón Pena:

 Poemas 

 Amor de auga lixeira
 A unha era, ai Louriña
 No sono do cuco novo
 Meu amigo foi ruar
 O río levaba os ollos
 Naceu cantando ailalalo
 Tiña sono de cristais
 Hai unha illa louvada
 No peteiro do luar
 Con auga de sede vella
 No mencer da herba mol
 No niño novo do vento
 Na nao do mar laranxa
 Toda a casa estaba chea
 Os nenos xogan os ollos
 Na morte da nena nena
 Amenceu bico ou onda do mar
 Adolescencia de aramios
 Outono cedo de gaitas
 Ven e verás como soñan na mar
 Si miña señor á i-alba de Arousa beilar
 Polos teus ollos, quen pasou, amiga
 Ista é a noite de moer o grau do vento
 Quita a pucha, amigo
 Por oír unha rula decir de amor

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




Categoría:Obras literarias de 1933
Categoría:Obras de poesía en galego
Categoría:Obras literarias de Álvaro Cunqueiro