Nico

Christa Päffgen, nada en Colonia o 16 de outubro de 1938 e finada en Eivisa o 18 de xullo de 1988, foi unha cantante, modelo e actriz alemá, máis coñecida como Nico. É célebre tanto pola súa colaboración co grupo musical The Velvet Underground como polo seu traballo como solista.

Se ben é máis coñecida polo seu traballo musical, tamén tivo algúns papeis no cinema, incluíndo unha pequena aparición no filme Federico Fellini de 1960 La Dolce Vita. Foi ademais amiga achegada e colaboradora artística de Andy Warhol, polo que tamén actuou en varios dos seus filmes de arte experimental, especialmente en Chelsea Girls, que a inspirou para titular así o seu álbum de debut, Chelsea Girl.

Nico foi así mesmo asociada coa retórica nazi, antisemita e racista. Segundo Danny Fields, un recoñecido xornlista de Elektra Records, Nico atacou unha muller de raza negra berrando "odio a xente negra" logo de lanzalle unha copa de viño.

 Traxectoria 

Nico naceu o 16 de outubro de 1938 en Colonia. O seu pai, de profesión ferroviario, faleceu nun campo de concentración durante a segunda guerra mundial. Ao finalizar a guerra e dividirse Berlín, Nico e a súa nai quedaron no sector estadounidense, onde Nico realizou traballos como modista, os que axiña deixou para dedicarse a ser modelo. Durante unha visita de traballo a España, coñeceu un fotógrafo que mantivera unha relación con outro home de orixe grega e que se chamaba Nico Papatakis. Devandito fotógrafo comezou a chamar a moza Nico en honor a esta relación pasada súa e ela acabou por adoptalo como nome artístico. Outras fontes, non obstante, sinalan ao marido de Anouk Aimée, co que tivo unha relación sentimental frustrada durante a súa estadía en París, como o referente.

Despois de interpretar varias cancións no mítico disco The Velvet Underground & Nico, de The Velvet Underground, e compartir escenario cos seus compoñentes no vangardista espectáculo de rock "The Exploding Plastic Inevitable", organizado por Warhol e outros membros de The Factory, iniciou unha carreira musical en solitario. O seu primeiro álbum foi un disco pop títulado Chelsea Girl e nel colaboraron entre outros Lou Reed, John Cale e Jackson Browne. Despois de non obter o éxito esperado, proseguiu o seu camiño adentrándose en territorios máis escuros e experimentais, apadriñada fundamentalmente dende The Marble Index por John Cale na composición e produción dos seus discos, e recibindo a axuda e colaboración puntual doutros artistas como Brian Eno en The End.

Tras aparecer en varios anuncios televisivos, Nico obtivo un conciso papel no filme La tempesta de Alberto Lattuada, así como no filme de Rudolph Maté For the First Time en que aparecía xunto a Mario Lanza. En 1959 uniuse unió ao elenco do filme de Federico Fellini La Dolce Vita. Nesa época mudouse a Nova York, onde tomou clases de interpretación con Lee Strasberg e onde coñeceu a Jim Morrison. Repartía o seu tempo entre as cidades de Nova York e París. Nesta última protagonizou o filme Strip-Tease, de Jacques Poitrenaud. Serge Gainsbourg produciu o tema musical que Nico gravou para o filme, que cantou en francés e que non foi finalmente editado nese momento, xa que se escolleu a versión de Juliette Gréco. A vinculación de Nico con París foi extraordinariamente importante durante a década de 1970, xa que alí tivo lugar a súa longa relación co cineasta underground Philippe Garrel. Xuntos fixeron sete filmes, entre eles, La cicatrice intérieure. Garrel relatou logo emocionado as noites en que ambos subían á cuberta da Ópera de París, onde rodaban durante horas imaxes sen argumento cunha cámara de man. O seu filme J'entends plus la guitare está dedicada á cantante. En 1963 naceu o seu único fillo, Ari, froito da relación amorosa co actor e empresario Alain Delon.

Nico faleceu en Eivisa en 1988. Cando estaba de paseo en bicicleta co seu fillo sufriu un pequeno ataque ao corazón, caendo e golpeándose na cabeza. Un taxista que pasaba levouna a un hospital próximo onde tivo dificultades para ser atendida. Unha vez no hospital foi diagnosticada erroneamente cunha insolación e faleceu o día seguinte dun derramo cerebral. Foi incinerada e as súas cinzas sepultadas xunto á súa nai, Margaret Päffgen, en Berlín. Ao seu arredor, uns poucos amigos despedírona cunha cinta en que soaron cancións dela.

 Vida privada 
Nico falaba inglés, castelán, francés, alemán e italiano.

Estaba emparentada con Hermann Päffgen, quen fundou a fábrica de cervexa Päffgen en 1883 en Colonia. Nico era xorda dun oído, o que frecuentemente lle daba problemas para escoitar o que lle dicían, así como equivocarse nalgunha nota no piano.

 Discografía 
Datos de The Great Rock Discography

 Álbums en solitario 
AnoTítulo1967Chelsea Girl1968The Marble Index1970Desertshore1974The End...1981Drama of Exile1985Camera Obscura

 Álbums en colaboración 
AnoTítulo1967The Velvet Underground & Nico (Estados Unidos n.º 129, Reino Unido n.º 59, Irlanda n.º 56, Italia n.º 76)

 Álbums en directo 
AnoTítulo1972Le Bataclan '72 (Con John Cale e Lou Reed)1974June 1, 1974 1982Do or Die: Nico in Europe (Gravacións en directo da xira europea de 1982) 1983Live in Denmark (pistas 01-09 gravadas en directo o 6 de outubro de 1982 no Club Paramount, Eriksvej 40, Roskilde, Dinamarca)1985Nico Live in Pécs1986Behind the Iron Curtain1987Nico in Tokyo (pistas 01-11 gravadas en directo o 11 de abril de 1986 en Toquio)1988Fata Morgana (último concerto de Nico: 6 de xuño de 1988, Planetarium der Wilhelm-Foerster-Sternwarte, Berlín)1990Hanging Gardens1992Chelsea Girl / Live (gravado en directo en xuño de 1985, auditorio do conello de Chelsea)1994Heroine2003Femme Fatale: The Aura Anthology (Drama of Exile expandido, mais un disco en directo)2004Nico: All Tomorrow's Parties (pistas 05-11 gravadas en directo o 11 de abril de 1986 en Toquio)2007All Tomorrow's Parties (álbum dobre en directo)2012Reims Cathedral – 13 December 1974

 Álbums recompilatorios 
AnoTítulo1986Live Heroes1998Nico: The Classic Years2002Innocent & Vain – An Introduction to Nico. (Pistas de The Velvet Underground & Nico, Chelsea Girl e The End....)2003Femme Fatale – The Aura Anthology. (Nova edición de Drama of Exile con bonus tracks e Live at Chelsea Town Hall 9.8.85.)2007The Frozen Borderline – 1968–1970. (The Marble Index e Desertshore publicados con bonus tracks.)

 Publicacións non oficiais 
En 2002, Faust Records publicou dúas coleccións de escuras gravacións de Nico, Reich der Träume e Walpurgis-Nacht.

 Sinxelos 
AnoTítulo1965"I'm Not Sayin'" / "The Last Mile"1981"Vegas" / "Saeta" – Flicknife Records FLS 2061982"Procession" / "All Tomorrow's Parties" (gravado con the Invisible Girls e Martin Hannett)1983"Heroes" / "One More Chance"1985"My Funny Valentine" / "My Heart Is Empty"

 Filmes e obras sobre Nico 
 Nico – In Memoriam (1988), documental dirixido por Bernd Gaul
 Nico Icon (1995), documental dirixido por Susanne Ofteringer
 Nico Icon Play, obra teatral de Stella Grundy, estreada en Studio Salford o 5 de setembro de 2007
 Nico. Sphinx aus Eis (2005), de Werner Fritsch
 Nico, 1988 (2018), dirixido por Susanna Nicchiarelli coa actriz Trine Dyrholm como Nico.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Nico: The Life and Lies of an Icon por Richard Witts (Virgin Books: Londres , 1992).
 Up-tight: the Velvet Underground Story por Victor Bockris e Gerard Malanga (Omnibus Press: Londres, 1995 reimpresión).
 Songs They Never Play on the Radio: Nico, the Last Bohemian por James Young, Bloomsbury, Londres 1992 
 Nico – The End, USA edition, The Overlook Press, USA, 1993 
 Nico: Photographies by Antoine Giacomoni, (Dragoon: París, 2002).
 Nico: Cible mouvante. Chansons, Poèmes, Journal por Nico, Jacques Pauvert e Ari Boulogne, (Pauvert: París, 2001).
 L'amour n'oublie jamais por Ari Boulogne, (Pauvert: París, 2001).
 Please Kill Me: The Uncensored Oral History of Punk por Legs McNeil e Gillian Mccain, (Grove Press: Nova York, 1996).
 Lüül: Ein Musikerleben zwischen Agitation Free, Ashra, Nico, der Neuen Deutschen Welle und den 17 Hippies por Lutz Ulbrich (Schwarzkopf & Schwarzkopf: Berlín, 2007).
 Nico - In The Shadow Of The Moon Goddess por Lutz Graf-Ulbrich, libro electrónico, Amazon Digital Services, 2015.

 Ligazóns externas 
 Habits of Waste, Pt. 1 Evaluation of Nico's early work
 Habits of Waste, Pt. 2 Evaluation of Nico's later work
 Nico, the Voice of Disaffected Youth – Audio story from National Public Radio
 Nico (BBC Radio 4 Woman's Hour audio item)
 Nico – In Memoriam  Video on demand link to 1988 concert documentary

Categoría:Nados en Colonia
Categoría:Nados en 1938
Categoría:Finados en 1988
Categoría:Cantantes de Alemaña
Categoría:Actores de cinema
Categoría:Actores de Alemaña
Categoría:Modelos femininas de Alemaña