Trombospondina

As trombospondinas son unha familia de glicoproteínas segregadas con funcións antianxioxénicas. Debido ao seu papel dinámico na matriz extracelular son consideradas proteínas matricelulares. O primeiro membro da familia, a trombospondina 1, descubriuno en 1971 Nancy L. Baenziger.

 Tipos 
As trombospondinas (TSP) son unha familia de proteínas multifuncionais. A familia consta das trombospondinas 1 á 5 e pode dividirse en dous subgrupos: A, que contén TSP-1 e TSP-2, e B, que contén TSP-3, -4 e -5 (tamén designada proteína oligomérica da cartilaxe ou COMP). A TSP-1 e -2 son homotrímeros, que constan de tres subunidades idénticas, mentres que TSP-3, -4 e -5 son homopentámeros.

A TSP-1 e a TSP-2 prodúcenas os astrocitos inmaturos durante o desenvolvemento cerebral, o cal promove o desenvolvemento de novas sinapses.

 Trombospondina 1 
A trombospondina 1 (TSP-1) está codificada polo xene THBS1 (ou TSP-1). Foi illada por primeira vez de plaquetas que foran estimuladas con trombina, polo que foi designada 'proteína sensible á trombina'. Desde o seu primeiro recoñecemento, atopáronse funcións da TSP-1 en moitos procesos biolóxicos, como a anxioxénese, apoptose, activación do TGF-beta e regulación inmune. Por tanto, a TSP-1 considérase unha proteína multifuncional.

O TSP-1 ten múltiples receptores, entre os que hai que salientar CD36, CD47 e as integrinas.

O TSP-1 é un antianxioxénico, que inhibe a proliferación e migración de células endoteliais por interaccións co CD36 expresado na superficie destas células. Os péptidos inhibitorios e fragmentos de TSP-1 únense a CD36, o que causa a expresión do ligando de FAS (FasL), que activa o seu receptor específico e moi común, Fas. Isto orixina a activación de caspases e a apoptose da célula. Como os tumores que sobreexpresan TSP-1 crecen normalmente lentamente, mostran menos anxioxénese e teñen poucas metástases, a TSP-1 é unha diana atractiva para o tratamento do cancro. Como a TSP-1 é extremadamente grande (~120 kDa por monómero), e non é moi abondosa nin exerce múltiples accións, a súa utilidade clínica é cuestionable. Porén, están sendo comprobadas moléculas pequenas baseadas nunha secuencia de péptido que se une a CD36 desde a TSP-1. Un análogo, ABT-510, mostra unha actividade proapoptótica potente en células cultivadas, mentres que clinicamente é ben tolerada con beneficios terapéuticos contra varios cancros. ABT-510 está sendo avaliada en ensaios clínicos en fase II para o tratamento de varios tipos de cancro.

 Proteínas humanas que conteñen este dominio 
ADAMTS1;   ADAMTS10;  ADAMTS12;  ADAMTS13;  ADAMTS14;  ADAMTS15;  ADAMTS16;  ADAMTS17;
ADAMTS18;  ADAMTS19;  ADAMTS2;   ADAMTS20;  ADAMTS3;   ADAMTS4;   ADAMTS5;   ADAMTS6;
ADAMTS7;   ADAMTS8;   ADAMTS9;   ADAMTSL1;  ADAMTSL2;  ADAMTSL3;  ADAMTSL4;  ADAMTSL5;
BAI1;      BAI2;      BAI3;      C6;        C7;        C8A;       C8B;       C9;
C9orf8;    C9orf94;   CFP;       CILP;      CILP2;     CTGF;      CYR61;     HMCN1;
LIBC;      NOV;       PAPLN;     RSPO1;     RSPO3;     SEMA5A;    SEMA5B;    SPON1;
SPON2;     SSPO;      THBS1;     THBS2;     THSD1;     THSD3;     THSD7A;    THSD7B;
UNC5A;     UNC5B;     UNC5C;     UNC5D;     WISP1;     WISP2;     WISP3;

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

 , , , ,  (tamén coñecidas como "THBS5")

Categoría:Proteínas
Categoría:Dominios proteicos