Novo Reino de Granada

O Novo Reino de Granada ou Reino da Nova Granada foi a denominación outorgada a unha entidade territorial, integrante do Imperio español, estabelecida pola Coroa española durante o seu período de dominio americano, que se atopaba ó norte de Suramérica, que corresponde co núcleo principal da actual República de Colombia.

Nova Granada correspondeu ao territorio baixo a xurisdición da Real Audiencia de Santafé de Bogotá (1550-1718) e posteriormente correspondente ó Vicerreinado de Nova Granada (1718-1819) cuxa sede foi Santafé de Bogotá.

 Política e goberno 

 Real Audiencia de Santafé de Bogotá 
Durante o tempo que o territorio do Novo Reino de Granada foi constituído como distrito dunha Real Audiencia, estivo gobernado por un presidente e facía parte do Vicerreinado do Perú.

 Vicerreinado de Nova Granada 
Os territorios xurisdicionais das Audiencias de Santafé e de Quito, e parte do que máis adiante sería a Capitanía Xeneral de Venezuela foron constituídos como un vicerreinado polo rei Filipe V entre 1717 e 1724.  A capital do vicerreinado situouse na cidade de Bogotá. O vicerreinado disolveuse temporalmente, por razóns económicas, entre 1724 e 1740, cando se reinstaurou novamente.

 Historia 
En 1514, foi a primeira vez que España se asentou permanentemente na área. Con Santa Marta (1525) e Cartaxena de Indias (1533), estabeleceuse o control español da costa, e comezou a expansión do control territorial cara ó interior. O conquistador Gonzalo Jiménez de Quesada colonizou unha vasta área na rexión seguindo a canle do río Magdalena no interior dos Andes en Colombia, derrotando á poderosa Confederación muisca, fundando a cidade de Santafé de Bogotá en 1538, e nomeando a rexión como o Novo Reino de Granada, en homenaxe ó Reino de Granada, España.

Para estabelecer un goberno civil na Nova Granada, creouse unha real audiencia en Santafé de Bogotá en 1548-1549, un corpo que combinaba a autoridade executiva e xudicial, até cando se estabeleceu unha presidencia ou gobernación en 1564, asumindo os poderes executivos. Neste punto, a Nova Selecta é considerada unha Capitanía xeneral do Vicerreinado do Perú. A xurisdición da Real Audiencia foise estendendo co tempo sobre as provincias dos arredores que se ían constituíndo no territorio correspondente á Nova Granada.

En 1717, Santafé constituiríase na capital do Vicerreinado de Nova Granada, que aínda que suspendido en 1724 por problemas financeiros, foi reinstaurado en 1739 e continuou até a perda do poder español sobre os territorios nos anos 1810.

O 27 de xaneiro de 1812, creouse o terceiro Consello de Rexencia durante a marcha de Fernando VII a Baiona, presidido polo neogranadino Joaquín Mosquera y Figueroa. Durante este período, coincidente coa Guerra de Independencia española, fórmanse as Cortes de Cádiz, que acabaron redactando a Constitución española de 1812. O seu mandato conclúe o 8 de marzo de 1813.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
Fisher, John R., Allan J. Keuthe, Anthony McFarlane, eds. Reform and Insurrection in Bourbon New Granada and Peru. Baton Rouge, Louisiana State University Press, 1990. ISBN 9780807116548
Kuethe, Allan J. Military Reform and Society in New Granada, 1773–1808. Gainsville, University Presses of Florida, 1978. ISBN 9780813005706
McFarlane, Anthony. Colombia Before Independence: Economy, Society and Politics under Bourbon Rule. Cambridge, Cambridge University Press, 1993. ISBN 9780521416412
Phelan, John Leddy. The People and the King: The Comunero Revolution in Colombia, 1781. Madison, University of Wisconsin Press, 1978. ISBN 9780299072902

Categoría:Historia de España do século XVII
Categoría:Historia moderna de España
Categoría:Reinos antigos