Gran Premio do Reino Unido de 2000

O Gran Premio do Reino Unido de 2000 (oficialmente o LIII Foster's British Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula 1 celebrada o 23 de abril de 2000 no Circuíto de Silverstone, Silverstone, Northamptonshire, Inglaterra. Foi a cuarta rolda da tempada de Fórmula Un de  e o 53 British Grand Prix. A carreira de 60 voltas gañouna o piloto de McLaren David Coulthard logo de partir da cuarta posición. O seu compañeiro de equipo Mika Häkkinen terminou segundo con Michael Schumacher terceiro para o equipo Ferrari.F1 Racing. maio de 2000.

 Informe 

 Antecedentes 
O Gran Premio disputárono once equipos, cada un con dou pilotos. Os equipos, tamén coñecidos como construtores, foron McLaren, Ferrari, Jordan, Jaguar, Williams, Benetton, Prost, Sauber, Arrows, Minardi e BAR. O fornecedor Bridgestone trouxo catro compostos diferentes de pneumáticos á carreira: dous compostos secos, os brandos e os medios e dous compostos de chuvia , os intermedios e os  de chuvia.

Ao inicio da carreira, o piloto de Ferrari Michael Schumacher lideraba o campionato do mundo de pilotos con 30 puntos, por diante de Rubens Barrichello con 9 puntos e Giancarlo Fisichella con 8. Mika Häkkinen cuarto e Ralf Schumacher quinto estaban empatados con 6 puntos. No Campionato de Construtores, Ferrari lideraba con 39 puntos, McLaren e Benetton eran segundo e terceiro con 10 e 8 puntos, respectivamente, mentres Jordan e Williams estaban empatados en cuarta posición con 7 puntos cada un. Ferrari e Michael Schumacher dominaban o campionato, gañando as tres carreiras anteriores. Os rivais do campionato Barrichello, Fisichella e Häkkinen lograran un segundo posto cada un, e Ralf Schumacher, Heinz-Harald Frentzen e David Coulthard lograran un podio no terceiro lugar.

Despois do Gran Premio de San Marino de 2000 o 9 de abril, os equipos realizaron sesións de proba no Circuíto de Silverstone do 11 ao 14 de abril para prepararse para o seguinte Gran Premio na pista. As sesións estiveron marcadas pola choiva intermitente facendo que a pista esvaradiza. Barrichello marcou os tempos máis rápidos o primeiro día, por diante do piloto de Jordan Jarno Trulli. Ralf Schumacher foi o máis rápido o segundo día. O piloto de BAR Jacques Villeneuve atropelou un raposo no fondo do circuíto, limitando o seu tempo de proba. Michael Schumacher foi o máis rápido no terceiro día. O compañeiro de equipo de Villeneuve Ricardo Zonta chocou contra unha bancada na curva de Stowe resultando cun corte no dedo medio dereito. BAR revelou máis tarde que o accidente de Zonta causouno unha falla na suspensión dianteira e retirouse das probas. Michael Schumacher foi o máis rápido o último día da proba. Como resultado do accidente de Zonta, o muro de pneumáticos na curva Stowe estendues por un pneumático de altura e dous pneumáticos en profundidade. A trampa de grava arredor da área tamén se fixo máis suave.

Nunha controvertida decisión, a Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), o primeiro órgano da Fórmula Un, decidiu disputar o Gran Premio do Reino Unido en abril no lugar da tradicional data do evento a mediados de xullo, a carreira celebrouse no Domingo de Pascua. Non se deu ningunha razón específica para o cambio, aínda que o regreso do Gran Premio de Bélxica inicialmente excluído do calendario debido a problemas relacionados coas leis de publicidade do tabaco do país e ao regreso do Gran Premio dos Estados Unidos foron suxeridos como os probables motivos. O propietario dos dereitos comerciais da Fórmula Un Bernie Ecclestone programara o Gran Premio de Francia para que se celebrará no mes de abril e o Gran Premio do Reino Unido en xullo aínda que a "política interna" en Francia impediu o cambio.

Gran parte da discusión do evento foi pola revisión que permitía aos equipos usar limitadores de velocidade modificados no pit lane. A FIA permitíulles usalos sempre que estivesen "codificadas" por baixo dun límite de 80 km/h, impedindo así que os equipos os modificaran. Foi a resposta para evitar que as axudas ao piloto como o control de tracción e o control de freada se montasen en segredo. A maioría dos pilotos acordaron que o cambio tería un resultado positivo de redución do risco dos pilotos que entran e saen do pit lane. Non obstante, expresaron a súa preocupación de que non pilotarían con seguridade a unha velocidade lenta e que aumentaría a posibilidade de que os mecánicos ou outros coches puidesen ser alcanzados.

 Práctica e cualificación 
Realizáronse catro sesións de prácticas antes da carreira do domingo, dúas o venres e dúas o sábado. As sesións de mañá e tarde do venres duraron unha hora cada unha. A terceira e última sesión de prácticas realizouse o sábado pola mañá e durou 45 minutos. As sesións de práctica do venres pola mañá e da tarde realizáronse coa pista seca a principios da primeira sesión de prácticas pero choveu ao longo do resto do día. Frentzen foi o máis rápido na primeira sesión cun tempo de 1:27.683, case medio segundo máis rápido que o piloto de Jaguar Eddie Irvine. Os pilotos de McLaren foron terceiro e cuarto, Coulthard máis rápido que Häkkinen. Jarno Trulli foi quinto, por diante de Villeneuve. Barrichello, Alexander Wurz, Fisichella e Marc Gené redondaron os dez pilotos máis rápidos da sesión. Unha falla eléctrica no coche de Ralf Schumacher impediu que marcase un tempo de volta. Na segunda sesión de prácticas, Frentzen mantivo a volta rápida na primeira sesión, o circuíto estaba moi mollado para mellorar os tempos de volta. A sesión interrompeuse porque o McLaren de Coulthard aparcou a un lado da recta do Hangar cun problema hidráulico, isto requiríu a suspensión porque o vehículo de recuperación quedou atrapado no barro, o que significaba que tiña que retiralo un tractor e Villeneuve case atropela a un comisario que axudaba a Coulthard.

Seguiu chovendo nas sesións de práctica do sábado pola mañá. Coulthard foi o máis rápido na terceira sesión, establecendo un tempo de 1:33.614; Häkkinen terminou coa segunda volta rápida. Michael Schumacher e Barrichello foron terceiro e quinto, respectivamente, separados por Ralf Schumacher. Os pilotos de Jordan terminaron sexto e sétimo con Frentzen máis rápido que Trulli. Mika Salo, Pedro Diniz e Jos Verstappen completaron os dez primeiros. Na sesión de prácticas finais, Häkkinen terminou o máis rápido cun tempo de 1:33.132, con Coulthard fixando o terceiro mellor tempo de volta. A parella quedou separada por Michael Schumacher co seu compañeiro de equipo Barrichello o cuarto máis rápido. Ralf Schumacher quedou en quinto lugar. Fisichella seguiu en sexto, perdendo a maior parte da sesión debido a unha fuga de aceite, que requiría un cambio de motor. Frentzen, Verstappen, Trulli e Salo completaron os dez primeiros da cualificación. Diniz saíuse do circuíto danando a suspensión dianteira do seu coche no incidente. O piloto de Williams Jenson Button trompeou na trampa de grava na curva 14 e foi posteriormente golpeado polo Jaguar de Irvine. O Williams rompeu a suspensión dianteira e traseira mentres o monocasco do Jaguar resultou perforado. Ambos pilotos resultaron ilesos. 


A sesión de cualificación da tarde do sábado durou unha hora. Cada piloto estaba limitado a doce voltas, coa orde da grella decidida polas roldas máis rápidas dos pilotos. Durante esta sesión, estaba en vigor a regra do 107%, polo que cada piloto tiña que fixar un tempo dentro do 107% da volta rápida para cualificar para a carreira. A sesión realizouse en condicións nubosas pero coa pista seca. A temperatura do aire era de 14 °C e a temperatura da pista era de 10 °C.. Barrichello logrou a terceira pole da súa carreira, a súa primeira no circuíto, cun tempo de 1:25.703. Frentzen compartiu a primeira liña da grella cunha volta 0,003 segundos máis lenta. Foi o seu mellor resultado clasificatorio da tempada. Häkkinen terceiro cualificado viuse forzado a soltar o acelerador despois de cometer un erro durante a súa última volta rápida. Quedou diante do seu compañeiro de equipo Coulthard que atopou o tráfico nas súas voltas de cualificación finais. Michael Schumacher, que fixo un cambio no seu coche, só para cometer máis erros, cualificou quinto e non puido facer unha última volta por 0.1 segundos. Button e Ralf Schumacher alcanzaron as posicións sexta e sétima, respectivamente, aínda que os dous pilotos tiveron sentimentos encontrados sobre as súas actuacións. Verstappen inicialmente estivo a piques de lograr a pole position segundos antes da clausura da sesión pero trompeou e quedou oitavo. Irvine quedou noveno e Villeneuve redondeou os dez mellores cualificados.

 Carreira 
As condicións da grella antes da carreira eran secas. Esperábase que as condicións permaneceran así ao longo da carreira. Os pilotoss deberían saír á pista ás 09:30 BST (UTC + 1) para unha sesión de quecemento de 30 minutos, pero a sesión atrasouse 100 minutos debido á persistente néboa que impediu que o helicóptero médico chegase á pista. O desfile dos pilotos cancelouse por mor dos atrasos. Os pilotos de McLaren corrían máis rápido que o seu ritmo na cualificación. Coulthard logrou o tempo máis rápido de 1:26.800. Häkkinen quedou cuarto no outro McLaren, dúas décimas de segundo por detrás de Coulthard. De la Rosa e Ralf Schumacher estaban en medio cos tempos segundo e terceiro máis rápidos, respectivamente. O coche de carreiras de Häkkinen viuse afectado por un fallo no sensor que o levou a usar o coche de recambio do seu equipo, mentres se solucionaba o problema. Mentres tanto, Ralf Schumacher minimizou as súas posibilidades e pronosticou que unha carreira húmida lle daría unha mellor posición final.

A carreira comezou ás 13:00 hora local. Barrichello mantivo a súa vantaxe de saída na primeira curva, mentres que Frentzen permaneceu no segundo lugar. Villeneuve fixo o mellor comezo na pista pasando do 10º ao 6º posto ao final da primeira volta, mentres que Michael Schumacher perdeu tres posicións na mesma distancia. Ao completar a primeira volta os pilotos das dez primeiras posicións eran Barrichello, Frentzen, Coulthard, Häkkinen, Button, Villeneuve, Ralf Schumacher, Michael Schumacher, Verstappen e Trulli. Barrichello comezou a manter unha separación dun segundo entre el e Frentzen. Ralf Schumacher pasou a Villeneuve na curva de Stowe para a sexta posición na volta 2. Máis atrás Alesi perdeu a 13ª posición tras ser superado por Salo mentres que Diniz perdeu tres lugares logo de verse involucrado nun incidente.

Os pilotos líderes comezaron a formar un oco con Trulli na volta 3. Dúas voltas máis tarde Wurz mellorou outra posición cando pasou a Zonta polo 15º. Häkkinen saíuse na volta oito e foi coaccionado por Button. Na volta número 14, Barrichello lideraba por seis décimas de segundo por diante de Frentzen, que á súa vez estaba nove décimas de segundo por diante de Coulthard. Häkkinen estaba nove décimas de segundo por detrás do seu compañeiro de equipo e continuaba na batalla para a cuarta posición, continuaba correndo 1,1 segundos por diante de Ralf Schumacher. Wurz, que presionaba a Alesi no 14º, converteuse no primeiro piloto en facer un pit stop para asegurarse de obter unha pista limpa. Salo e Fisichella pasaron por boxes nas seguintes tres voltas. Verstappen parou ao lado da pista con problemas eléctricos na volta 20.

Frentzen e Ralf Schumacher foron os seguintes en entrar en boxes e na volta 24 reincorporáronse na sétima e oitava posición. Button fixo a súa parada de boxes unha volta máis tarde e uniuse detrás do seu compañeiro de equipo Ralf Schumacher. de la Rosa aparcou no costado do circuíto con problemas hidráulicos e retirouse na volta 28. Coulthard forzou na recta e pasou a Barrichello na curva de Stowe para converterse no novo líder da carreira na volta 30. Coulthard inmediatamente comezou a construír unha diferenza entre el e Barrichello. Häkkinen fixo a súa única parada en boxes da carreira na volta 31 e cambiou a un pneumático liso. Volveu a entrar na oitava posición. Coulthard e Villeneuve entraron na 33ª volta. Barrichello trompeou na pista cun problema hidráulico e parou en boxes na volta 35. Foi empuxado ao seu garaxe para retirarse cun problema da caixa de cambios unha volta máis tarde.

Michael Schumacher marcou unha nova volta rápida da carreira na volta 36, cun 1:26.797, cando sacou un oco antes da súa parada en boxes. Zonta retirouse na seguinte volta cando trompeou. Michael Schumacher fixo o seu pit stop na volta 37, permitindo a Frentzen asumir o liderado. O piloto de Jordan entrou a boxes na volta 42 dando o liderado a Coulthard. A parella de Williams entrou a boxes nas seguintes dúas voltas, promovendo a Häkkinen e Michael Schumacher na segunda e terceira posición. Michael Schumacher non conseguiu atrapar a Häkkinen porque foi retido polos dobrados. Herbert converteuse no último piloto en facer unha parada programado en boxes na volta 48. Á conclusión da volta 49 coas paradas programadas terminadas os dez primeiros pilotos eran Coulthard, Häkkinen, Michael Schumacher, Frentzen, Ralf Schumacher, Button, Villeneuve, Trulli, Fisichella e Salo.

Häkkinen comezou a reducir a diferenza con Coulthard na volta 51 que tivo problemas coa súa caixa de cambios. Na mesma volta, Frentzen tivo problemas xa que non puido cambiar de marchas e caeu detrás de Ralf Schumacher e Button. Parou en boxes tres voltas máis tarde para retirarse. Na volta 56, Häkkinen estableceu unha nova volta rápida de carreira, con 1:26.217 mentres continuaba acercándose a Coulthard. Villeneuve retirouse da carreira con problemas na caixa de cambios na mesma volta. Coulthard contivo a Häkkinen nas últimas voltas da carreira e cruzou a meta na volta 60 para gañar a súa primeira carreira da tempada e a súa segunda vitoria consecutiva no Gran Premio británico cun tempo de 1'28:50.108, a unha velocidade media de 208.336 km/h. Häkkinen terminou segundo 1.4 segundos detrás, por diante de Michael Schumacher na terceira posición, Ralf Schumacher foi cuarto, Button quinto e Trulli redondeó os puntos no sexto posto. Fisichella, Salo, Wurz, Alesi e Diniz seguiron nas seguintes cinco posicións. Herbert, Irvine, Gené e Mazzacane terminaron nas seguintes catro posicións. Villeneuve e Frentzen foron os últimos clasificados a pesar de non lograr atravesar a liña de meta por mor das súas retiradas.

 Post-carreira 

Os tres primeiros pilotos apareceron no podio para recoller os seus trofeos e na posterior conferencia de prensa. Coulthard dixo que superar Barrichello deulle vantaxe durante as primeiras paradas en boxes. Coulthard tamén revelou que utilizou a inspiración do campión de pilotos de Fórmula Un de 1992 Nigel Mansell que susou para adiantar a Nelson Piquet no Gran Premio do Reino Unido de 1987 para executar a manobra de adiantamento similar. Tamén cría que a súa vitoria daballe confianza para presentar a súa candidatura para o Campionato de Pilotos dicindo "os meus mellores anos estám aínda por vir.

Clasificación

Cualificación
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 4  Rubens Barrichello Ferrari 1:25.703 2 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 1:25.706 +0.003 3 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:25.741 +0.038 4 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:26.088 +0.385 5 3  Michael Schumacher Ferrari 1:26.161 +0.458 6 10  Jenson Button Williams-BMW 1:26.733 +1.030 7 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 1:26.786 +1.083 8 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 1:26.793 +1.090 9 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:26.818 +1.115 10 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:27.025 +1.322 11 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 1:27.164 +1.461 12 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:27.253 +1.550 13 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 1:27.301 +1.598 14 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 1:27.461 +1.758 15 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 1:27.559 +1.856 16 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 1:27.772 +2.069 17 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 1:27.806 +2.103 18 17  Mika Salo Sauber-Petronas 1:28.110 +2.407 19 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 1:28.135 +2.432 20 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:28.205 +2.502 21 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 1:28.253 +2.550 22 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 1:29.174 +3.471107% tempo: 1:31.702Fonte:

Carreira
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 60 1:28:50.108 4 10 2 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 60 +1.477 3 6 3 3  Michael Schumacher Ferrari 60 +19.917 5 4 4 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 60 +41.312 7 3 5 10  Jenson Button Williams-BMW 60 +57.759 6 2 6 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 60 +1:19.273 11 1 7 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 59 +1 volta 12  8 17  Mika Salo Sauber-Petronas 59 +1 volta 18  9 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 59 +1 volta 20  10 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 59 +1 volta 15  11 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 59 +1 volta 13  12 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 59 +1 volta 14  13 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 59 +1 volta 9  14 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 59 +1 volta 21  15 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 59 +1 volta 22  16 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 56 Caixa de cambios 10  17 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 54 Caixa de cambios 2  Ret 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 51 Motor 17  Ret 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 36 Trompo 16  Ret 4  Rubens Barrichello Ferrari 35 Hidráulica 1  Ret 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 26 Eléctrico 19  Ret 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 20 Eléctrico 8 

 Posicións logo da carreira 

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Michael Schumacher 34 2  David Coulthard 14 3  Mika Häkkinen 12 4  Rubens Barrichello 9 5  Ralf Schumacher 9

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Ferrari 43 2  McLaren-Mercedes 26 3  Williams-BMW 12 4  Benetton-Playlife 8 5  Jordan-Mugen-Honda 8

 Nota:  Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.

Notas

Véxase tamén

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 2000
Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1