Châmoa Gomes de Pombeiro

Châmoa Gomes de Pombeiro (ou Flâmula), señora de Maia pola súa nai, foi unha nobre galega sobriña dos condes de Traba nada no Reino de León en data descoñecida e finada en 1145. Era filla do nobre de orixe galega Gómez Núñez  de Pombeiro (nado antes de 1096 e morto despois de 1141) e Elvira Peres de Trava.

Châmoa era irmán de Loba Gomes, María Gomes, Urraca Gomes, Fernão Gomes de Celanova e Pero Gomes de Celanova. Casou moi nova con Paio Soares da Maia (1100) co que tivo tres fillos: Pedro Pais (Alferes), Paio Pais Zapata e Ximena Pais. Enviuvou recluíndose no mosteiro beneditino de Vairãoe. Volvendo casar con Mem Rodrigues de Tougues. Foi nai do primeiro fillo ilexítimo con Afonso Henriques (Afonso I de Portugal). Afonso I casaría con Mafalda de Savoia.

Châmoa foi a última descendente por parte do pai da liñaxe dos Tougues actual Vila do Conde. Sendo fundadora do mosteiro de Santa Clara de Entre os Ríos

 Notas 

Categoría:Nados en ano descoñecido
Categoría:Finados en 1145
Categoría:Nobres de Galicia do século XII