Gran Premio do Xapón de 1998

O Gran Premio do Xapón de 1998 (oficialmente o XXIV Fuji Television Japanese Grand Prix) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 1 de novembro de 1998, no Circuíto de Suzuka, Suzuka. Foi a décimo sexta rolda da tempada  de Fórmula Un. A carreira de 51 voltas gañouna Mika Häkkinen pilotando para o equipo McLaren - Mercedes. Eddie Irvine, pilotando para Ferrari, terminou segundo con David Coulthard terceiro no outro McLaren. A vitoria de Häkkinen confirmouno como Campión de pilotos de 1998 ante o rival ao título Michael Schumacher que retirouse cun pneumático picado na volta 31.

Schumacher comezou na pole position pero quedou atrasado na volta de formación, o que significou que foi forzado a comezar no fondo da grella. Schumacher logrou remontar na pista durante o transcurso da carreira e finalmente retirouse cun pneumático picado logo de pasar sobre os restos dun accidente ocorrido anteriormente.

 Informe 

 Antecedentes 

Chegando á derradeira carreira da tempada, o piloto de McLaren, Mika Häkkinen, lideraba o Campionato de Pilotos de Fórmula 1 con 90 puntos. O piloto de Ferrari Michael Schumacher era segundo con 86 puntos. Había un máximo de 10 puntos dispoñible para a carreira, o que significaba que Schumacher aínda podía gañar o título. Häkkinen só necesitaba ser segundo para converterse no campión de pilotos, aínda que Schumacher gañase a carreira, ambos pilotos estarían empatados en puntos e número de vitorias, pero Häkkinen acadaría o título xa que terminara segundo tres veces, por dous de Schumacher. Detrás de Häkkinen e Schumacher no Campionato de Pilotos, David Coulthard era terceiro en 52 puntos no McLaren, con Eddie Irvine cuarto con 41 puntos no Ferrari.

Na Lista de escuderías campioas do mundo de Fórmula 1, McLaren lideraba con 142 puntos e Ferrari era segundo con 127 puntos, cun máximo de 16 puntos dispoñibles.

Durante a pausa de catro semanas que seguiu ao Gran Premio de Luxemburgo de 1998, Ferrari e McLaren realizaron probas privadas que estaban moi programadas. Ferrari concentrou as súas probas no seu circuíto privado no Circuíto de Mugello, mentres que McLaren probou no Circuíto de Cataluña onde estiveron acompañados por Benetton, Prost, Arrows e Stewart, os novos participantes para  BAR e Jordan optaron por probar en Silverstone.

Debido a dous controvertidos incidentes que decidiron os campionatos mundiais de  e , Schumacher recibiu ordes estritas do presidente de Ferrari Luca di Montezemolo para non repetir tales incidentes.

Logo de involucrarse desde o seu debut en , o fornecedor de pneumáticos Goodyear saíu da Fórmula Un, sendo o único fornecedor de pneumáticos deportivos durante varias tempadas. O fabricante competidor Bridgestone converteuse no único fornecedor de pneumáticos para a tempada de .

 Práctica e cualificación 
miniatura|left|Michael Schumacher que logrou a pole position e retirouse cun pneumático picado na carreira (foto de 2011)

Realizáronse dúas sesións de prácticas antes da carreira, a primeira realizouse o venres e se dividiu en dúas partes e a segunda o sábado pola mañá. A primeira sesión realizouse durante un total de tres horas e a segunda sesión dúas horas. Schumacher logrou o tempo máis rápido na primeira sesión de prácticas cun tempo de 1:39.823, dúas décimas de segundo máis rápido que o piloto de Jordan seu irmán Ralf Schumacher e o piloto de Williams Heinz-Harald Frentzen. O compañeiro de equipo de Schumacher, Irvine, foi o cuarto máis rápido, Häkkinen foi o quinto máis rápido co compañeiro de equipo Coulthard redondeando os seis primeiros. A sesión de cualificación disputouse como unha sesión dunha hora realizada o sábado pola tarde. Schumacher logrou a súa terceira pole position consecutiva no seu Ferrari, cun tempo de 1:36.293. Uniuse na primeira fila con Häkkinen, que tiña unha décima de segundo menos, logo de non poder rematar a súa última volta logo de correr sobre a grava na curva Degner. Coulthard foi terceiro no outro McLaren. Irvine quedou cuarto no segundo Ferrari, con Frentzen quinto, a pesar de irse á zona de grava na última sesión.

 Carreira 

miniatura| dereita | Mika Häkkinen foi coroado campión do mundo de 1998 como resultado da súa vitoria en Suzuka (foto de 2009)

A saída da carreira cancelouse cando o Prost de Jarno Trulli calouse na 14ª posición. Antes do segundo intento de inicio da carreira, o Ferrari de Schumacher avanzou desde a súa posición de saída e calouno cando puxo o seu coche en marcha. Häkkinen tomou o posto da pole position e Schumacher comezou desde a parte de atrás da grella. Na terceira saída, Häkkinen tomou ventaxe mentres Irvine superou a Coulthard polo segundo posto. O piloto de Ferrari non puido atacar o líder finlandés, mentres que Schumacher remontaba, alcanzando o duodécimo lugar ao final da primeira volta. Na quinta volta, Schumacher superou ao seu irmán Ralf pola sétima praza, pero quedou atrapado detrás dos ex campións do mundo Damon Hill e Jacques Villeneuve. Perdeu trinta segundos nas seguintes voltas sobre o líder da carreira, Häkkinen, perdendo as súas esperanzas para a vitoria e o título. Despois de que todos os líderes pararan en boxes, Schumacher situouse no terceiro lugar logo de facer varias voltas rápidas. Na volta 28, Esteban Tuero perdeu o seu punto de freada entrando na última curva, estrelándose co Tyrrell de Tora Takagi. Cando Schumacher pasou por riba dos restoss, sufriu unha picada lenta que rebentou o pneumático traseiro dereito tres voltas despois, provocándolle a retirada. Isto permitiu a Häkkinen obter a vitoria e o seu primeiro campionato de pilotos. Aínda que Eddie Irvine conseguiu manter a David Coulthard detrás del, McLaren puido manter o liderado sobre Ferrari no campionato de construtores.

 Post-carreira 

Despois da carreira, Häkkinen describiu a situación despois das dúas saídas abortadas como un alivio e dixo: "Cando Michael viuse obrigado a partir da parte traseira da grella, sacoume unha enorme presión de encima. A carreira non foi tan difícil como outras que tiven nesta tempada. Pero moito foi grazas ao equipo que me fixo saber onde estaban Eddie e Michael". Eddie Irvine dixo: "O que pasou con Michael ao comezo non cambiou as nosas tácticas para a carreira, as destruíu. Cando Michael caeu á parte de atras, sabía que dependía de min. Fixen un comezo fantástico e achegueime a Mika nalgúns puntos, pero non puiden collelo. "

Clasificación

Cualificación
 Pos.  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  diferenza 1 3  Michael Schumacher Ferrari 1:36.293 — 2 8  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:36.471 +0.178 3 7  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:37.496 +1.203 4 4  Eddie Irvine Ferrari 1:38.197 +1.904 5 2  Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 1:38.272 +1.979 6 1  Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 1:38.448 +2.155 7 10  Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 1:38.461 +2.168 8 9  Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 1:38.603 +2.310 9 6  Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:38.959 +2.666 10 5   Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:39.080 +2.787 11 15   Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:39.234 +2.941 12 14  Jean Alesi Sauber-Petronas 1:39.448 +3.155 13 11  Olivier Panis Prost-Peugeot 1:40.037 +3.744 14  12   Jarno Trulli Prost-Peugeot 1:40.111 +3.818 15 17  Mika Salo Arrows 1:40.387 +4.094 16 18  Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:40.502 +4.209 17 21  Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 1:40.619 +4.326 18 16  Pedro Diniz Arrows 1:40.687 +4.394 19 19  Jos Verstappen Stewart-Ford 1:40.943 +4.650 20 22  Shinji Nakano Minardi-Ford 1:41.315 +5.022 21 23  Esteban Tuero Minardi-Ford 1:42.358 +6.065107% tempo: 1:43.033 NSC 20  Ricardo Rosset Tyrrell-Ford 1:43.259 +6.966

Carreira
 Pos.  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 8  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 51 1:27:22.535 2 10 2 4  Eddie Irvine Ferrari 51 +6.491 4 6 3 7  David Coulthard McLaren-Mercedes 51 +27.662 3 4 4 9  Damon Hill Jordan-Mugen-Honda 51 +1:13.491 8 3 5 2  Heinz-Harald Frentzen Williams-Mecachrome 51 +1:13.857 5 2 6 1  Jacques Villeneuve Williams-Mecachrome 51 +1:15.867 6 1 7 14  Jean Alesi Sauber-Petronas 51 +1:36.053 12  8 5  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 51 +1:41.302 10  9 6  Alexander Wurz Benetton-Playlife 50 +1 volta 9  10 15  Johnny Herbert Sauber-Petronas 50 +1 volta 11  11 11  Olivier Panis Prost-Peugeot 50 +1 volta 13  12 12  Jarno Trulli Prost-Peugeot 48 Motor 14  Ret 22  Shinji Nakano Minardi-Ford 40 Acelerador 20  Ret 3  Michael Schumacher Ferrari 31 Roda 1  Ret 21  Toranosuke Takagi Tyrrell-Ford 28 Danos por colisión 17  Ret 23  Esteban Tuero Minardi-Ford 28 Colisión 21  Ret 18  Rubens Barrichello Stewart-Ford 25 Hidráulica 16  Ret 19  Jos Verstappen Stewart-Ford 21 Caixa de cambios 19  Ret 17  Mika Salo Arrows 14 Hidráulica 15  Ret 10  Ralf Schumacher Jordan-Mugen-Honda 13 Motor 7  Ret 16  Pedro Diniz Arrows 2 Trompo 18 

 Notas 
Derradeira carreira na Fórmula 1 para Tyrrell, Shinji Nakano, e Esteban Tuero.

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 PosPilotor Puntos 1  Mika Häkkinen 100 2  Michael Schumacher 86 3  David Coulthard 56 4  Eddie Irvine 47 5  Jacques Villeneuve 21

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Mercedes 156 2  Ferrari 133 3  Williams-Mecachrome 38 4  Jordan-Mugen-Honda 34 5  Benetton-Playlife 33

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.
 <small>Texto en negra indica aos campión do mundo de 1998.

Notas

Véxase tamén



Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1998
Categoría:Gran Premio do Xapón de Fórmula 1