Frei Otto

Frei Paul Otto, nado en Siegmar o 31 de maio de 1925 e finado en Leonberg o 9 de marzo de 2015, foi un arquitecto e enxeñeiro de estruturas alemán recoñecido polo seu uso de estruturas lixeiras, particularmente en tensión, incluíndo o estadio dos Xogos Olímpicos de Múnic.

Otto gañou a Medalla de Ouro do RIBA en 2006 e recibiu o premio Pritzker de arquitectura en 2015, pouco antes da súa morte.

 Traxectoria 
 Primeiros anos 
Otto naceu en Siegmar (Alemaña), mais criouse en Berlín. Estudou arquitectura nesa cidade antes de alistarse na Luftwaffe como piloto nos últimos anos da segunda guerra mundial. Foi internado como prisioneiro de guerra nun campo próximo a Chartres (Francia) e co seu adestramento como enxeñeiro de aviación, falta de materiais e necesidade urxente de conseguir unha casa, comezou a experimentar con tendas de campaña como acubillo. Trala guerra estudou brevemente nos Estados Unidos e visitou a Erich Mendelsohn, Mies van der Rohe, Richard Neutra e Frank Lloyd Wright.

 Carreira 
miniatura|Estadio Olímpico de Múnic
miniatura|Interior do pavillón de Alemaña Occidental, Expo 67, Montreal
miniatura|Multihalle en Mannheim.
Comezou a práctica privada en Alemaña en 1952. O seu pavillón de música con rede en forma de sela de montar no Bundesgartenschau (Exposición Federal de Xardíns) en Kassel deulle sona por primeira vez. Obtivo o doutoramento en construcións en tensión en 1954.

Otto especializouse en estruturas lixeiras en membrana e tensión, e foi un pioneiro no avance matemáticas das estruturas e enxeñaría civil. Fundou o Instituto de Estruturas Lixeiras na universiade de Stuttgart en 1964 e liderouno ata a súa xubilación como profesor universitario. Deu conferencias en todo o mundo e ensinou na Escola da Asociación de Arquitectura, da que tamén deseñou algúns edificios do campus de Hooke Park.

Ata a súa morte, Otto permaneceu activo como arquitecto e enxeñeiro, e como conselleiro do seu protexido Mahmoud Bodo Rasch nun número de proxectos en Oriente Medio. Dous dos seus últimos proxectos foron o seu traballo con Shigeru Ban no pavillón xaponés da Expo 2000, coa estrutura do tellado construída completamente de papel, e o deseño, xunto con SL Rasch GmbH Special and Lightweight Structures do tellado convertible do pavillón de Venezuela. Como forma de memorial dos atentados do 11 de setembro de 2001 e as súas vítimas, a principios de 2002 concibiu as dúas pegadas do Torres Xemelgas cubertas con auga e arrodeadas de árbores; este proxecto incluía un mapa do mundo incrustado no parque cos países en guerra marcados con luces e un panel actualizándose continuamente anunciando o número de vítimas das guerra dende o 11 de setembro de 2001.

Otto faleceu o 9 de marzo de 2015; ía ser anunciado como gañador do premio Pritzker 2015 o 23 de marzo, mais o seu pasamento supuxo que se anunciase o premio o día 10 dese mes. O propio Otto xa fora informado de que gañara pola directora executiva do premio Pritzker, Martha Thorne. Indicouse que dixo, "nunca fixen nada para gañar este premio. Gañar premios non é o obxectivo da miña vida. Intento axudar a xente pobre, pero que podo dicir aquí... estou moi feliz".

 Edificios 
Esta é unha listaxe parcial de edificios deseñados por Otto:
 1967 – Pavillón de Alemaña Occidental na Expo 67 Montreal
 1972 – Tellados do Estadio Olímpico de Múnic
 1975 – Multihalle, Mannheim
 1977 – Paraugas da xira de 1977 de Pink Floyd
 1980 – Aviario do zoo de Múnic
 1985 – Palacio Tuwaiq (Arabia Saudita), con Buro Happold
 2000 – Estrutura do tellado do pavillón do Xapón na Expo 2000 (Hannover), con axuda en enxeñaría de Buro Happold e colaboración na arquitectura de Shigeru Ban

 Premios 
 1974 – Thomas Jefferson Medal in Architecture
 1980 – Doutor honorario en ciencia pola universidade de Bath
 1996/97 – Wolf Prize de arquitectura
 2005 – Royal Gold Medal en arquitectura polo RIBAThe man with the golden pen, Building.co.uk, 2005 issue 08
 2006 – Praemium Imperiale en arquitectura
 2015 – Premio PritzkerPritzker Prize for Frei Otto, German Architect, Announced After His Death, Robin Pogrebin, The New York Times, 10 de marzo de 2015

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Conrad Roland: Frei Otto – Spannweiten. Ideen und Versuche zum Leichtbau. Ein Werkstattbericht von Conrad Roland. Ullstein, Berlín, Frankfurt/Main e Viena 1965.
 Winfried Nerdinger (Hrsg.): Frei Otto. Complete Works. Lightweight Construction – Natural Design. Birkhäuser Verlag für Architektur, Basel, Boston, Berlín, Architekturmuseum der Technischen Universität München 2005, ISBN 978-3-7643-7231-6
 Frei Otto, Bodo Rasch: Finding Form: Towards an Architecture of the Minimal, 1996, ISBN 3930698668
 Philip Drew, "Frei Otto; Form and Structure", 1976, ISBN 0258970537, ISBN 978-0258970539
 Philip Drew, "Tensile Architecture", 1979, ISBN 025897012X, ISBN 978-0258970126
 Ligazóns externas 
 Páxina oficial
 Frei Otto: Spanning The Future
 Japan Pavilion Expo 2000 – About the roof structure
 SL Rasch GmbH Homepage
 Last recorded interview with Frei Otto, about his life and receiving the Pritzker Prize
 Uncube Nr. 33 Frei Otto – by uncube magazine

Categoría:Arquitectos de Alemaña do século XX
Categoría:Enxeñeiros de Alemaña
Categoría:Nados en Chemnitz
Categoría:Nados en 1925
Categoría:Finados en 2015
Categoría:Premio Pritzker