Francisco Villamil

Francisco Villamil, nado na Ría de Ribadeo en 1833 e finado en Camagüey, Cuba en agosto de 1873, foi un militar galego do século XIX. Maior xeral do Exército Mambí cubano.

 Traxectoria 
Francisco Villamil naceu, segundo el mesmo dixo, nalgún lugar da Ría de Ribadeo no ano 1833. Posteriormente, emigrou a Cuba, que por aquel entón, era colonia española. Villamil vinculouse aos cubanos que conspiraban pola independencia de Cuba, na década de 1860.

O 10 de outubro de 1868 estalou a Guerra do Dez Anos (1868-1878), primeira guerra pola independencia de Cuba. Os habitantes de Las Villas levantáronse en armas o 6 de febreiro de 1869, durante o chamado Levantamento de Las Villas. Francisco Villamil estivo entre os conspiradores de devandito alzamento.

Villamil combateu baixo as ordes dos Maiores xerais Carlos Roloff e Federico Fernández Cavada. En xullo de 1869, foi ascendido a Xeneral de Brigada (Brigadier). Posteriormente, combateu baixo as ordes do Maior xeral Salomé Hernández.

A comezos do ano 1871, actuou como Xefe da “División de Sancti Spíritus”. En Camagüey, o Brigadier Villamil combateu baixo as ordes do Maior xeral Ignacio Agramonte, xefe desa división. En xullo de 1871, Villamil foi gravemente ferido nun combate en Trindad de Olano.

O 1 de maio de 1872, foi ascendido a Maior xeral do Exército Libertador cubano. Días despois, Agramonte nomeouno Segundo Xefe de Las Villas.

 Morte 
O xeneral Villamil nunca logrou recuperarse adecuadamente das súas feridas sufridas en Trindad de Olano. Gravemente enfermo, como consecuencias de ditas feridas, o Maior xeral Francisco Villamil faleceu en agosto de 1873, aos 40 anos de idade.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 

 Notas 

Categoría:Finados en 1873
Categoría:Historia de Cuba
Categoría:Nados en 1833