Roberto de Tarento

Roberto de Tarento, nado en 1319 e finado o 10 de outubro de 1364, membro da Casa de Anjou, foi príncipe de Tarento (1332-1346), rei de Albania (1332-1364), príncipe de Acaia (1333-1346), conde de Cefalonia e Zante (1336-1357) e emperador titular de Constantinopla (como Roberto II, 1343/1346-1364).

 Traxectoria 
Foi o fillo máis vello sobrevivente do príncipe Filipe I de Tarento e da emperatriz Catarina II de Valois. Os seus avós paternos eran o rei Carlos II de Nápoles e María de Hungría. Os seus avós maternos eran o conde Carlos de Valois e a súa segunda esposa, a emperatriz Catarina de Courtenay.

En 1332, como resultado dun intercambio co seu tío Xoán de Gravina, Roberto converteuse en príncipe de Acaia. Debido á súa mocidade, a autoridade foi exercida eficazmente pola súa nai Catarina de Valois até a súa morte en 1346. Nese momento Roberto herdou o trono do Imperio latino, e foi recoñecido como emperador polos estados latinos de Grecia. O seu poder real, tal como era, mantívose sobre a base da súa autoridade como príncipe de Acaia. En Nápoles, o 9 de setembro de 1347 casou con María de Borbón (1315-1387), a filla de Lois I de Borbón, pero o matrimonio non tivo fillos. Cando morreu o 10 de outubro de 1364, a súa viúva tratou de manter o principado para ela e o seu fillo do seu matrimonio anterior. Porén, o irmán máis novo de Roberto Filipe II de Tarento sucedeuno como herdeiro lexítimo. Roberto morreu en Nápoles e foi enterrado alí.

 Devanceiros 
Devanceiros de Roberto de Tarento

Véxase tamén
 Bibliografía



 Ligazóns externas 



Categoría:Finados en 1364
Categoría:Nados en 1319
Categoría:Emperadores titulares do Imperio Latino
Categoría:Príncipes de Tarento
Categoría:Príncipes de Acaia
Categoría:Reis de Albania
Categoría:Condes palatinos de Cefalonia e Zante