Gran Premio de España de 2000

O Gran Premio de España de 2000 (oficialmente o XLII Gran Premio Marlboro de España) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 7 de maio de 2000 no Circuíto de Cataluña, Barcelona. Foi a quinta carreira da tempada de 2000 da Fórmula Un e do 42º Gran Premio de España. A carreira de 65 voltas foi vencida polo piloto de McLaren Mika Häkkinen que comezou desde a segunda posición. O seu compañeiro de equipo David Coulthard terminou segundo e Rubens Barrichello terminou terceiro no Ferrari.

Michael Schumacher comezou desde a pole position e aguantou o desafío de Häkkinen na primeira volta. Mantivo o liderado ata a súa primeira parada en boxes na volta 24 cando golpeou un recargador co seu pneumático traseiro, permitindo a Häkkinen asumir o liderado ata que se detivo en boxes dúas voltas máis tarde. Michael Schumacher mantivo o liderado durante outras vinteunha voltas, cando el e Häkkinen fixeron a súa segunda parada en boxes xuntos, e Häkkinen xurdiu diante porque Schumacher fixo unha lenta parada en boxes. Häkkinen mantivo a vantaxe durante as vinte e tres voltas restantes para gañar a carreira.F1 Racing. xuño de 2000.

A vitoria foi a primeira da tempada de Häkkinen e púxoo no segundo posto no campionato mundial de pilotos de Fórmula 1, catorce puntos detrás de Michael Schumacher. O segundo posto de Coulthard fixo que caese a terceira posición, e o terceiro lugar de Barrichello colocouno por diante de Ralf Schumacher. No Campionato do Mundo Construtores de Fórmula Un, McLaren colocouse a sete puntos do líder Ferrari. Williams quedou terceiro con 15 puntos, a falta de doce carreiras na tempada.

 Informe 

 Antecedentes 
O Gran Premio disputárono once equipos con dous pilotos cada un. Os equipos (tamén coñecidos como construtores) eran McLaren, Ferrari, Jordan, Jaguar, Williams, Benetton Prost, Sauber, Arrows, Minardi e BAR. O fornecedor Bridgestone levou dous tipos diferentes de pneumáticos á carreira; dous compostos secos (brandos e medios).

Antes da carreira, o piloto de Ferrari Michael Schumacher lideraba o campionato de pilotos con 34 puntos, por diante de David Coulthard (14 puntos) e Mika Häkkinen (doce). Rubens Barrichello e Ralf Schumacher estaban empatados na cuarta posición con nove puntos cada un. No Campionato de Construtores Ferrari lideraba con 43 puntos, dezasete puntos por diante do seu rival McLaren, segundo. Williams era terceiro con doce puntos, mentres que Benetton e Jordan con oito puntos cada un contendían polo cuarto lugar. Ferrari dominaba o campionato, gañando tres das catro carreiras anteriores.

Despois do Gran Premio do Reino Unido, o 23 de abril, todos os equipos realizaron probas no Circuíto de Barcelona-Cataluña os días 25 e 28 de abril para prepararse para o próximo Gran Premio de España. Jos Verstappen foi o máis rápido o primeiro día de probas a pesar de trompear na grava a principios da sesión, por diante do piloto de probas de McLaren Olivier Panis.  Michael Schumacher foi máis rápido o segundo día. Michael Schumacher mantívose como o máis rápido no terceiro día de probas. A sesión interrompeuse porque varios pilotos detivéronse no circuíto con problemas nos seus coches. O último día (que se realizouse baixo a chuvia pola mañá e durante o final da sesión) Michael Schumacher foi de novo o piloto máis rápido no último día.

Na semana previa á carreira, Coulthard alugara a Learjet do seu amigo David Murray un avión, que tivo problemas de motor en ruta ao Aeroporto Internacional da Costa Azul en Niza e estrelouse cando intentaba aterrar de emerxencia no Aeroporto Internacional de Saint-Exupéry (Aeroporto de Lyon-Satolas), Francia. Coulthard, a súa entón noiva, a modelo estadounidense Heidi Wichlinski e o adestrador/gardacostas persoal Andy Matthews sobreviviron. O piloto persoal de Murray, David Saunders e o copiloto Dan Worley morreron. Coulthard sufriu mazaduras na caixa torácica e graves rozaduras nos cóbados no accidente. O delegado médico e de seguridade da FIA, Sid Watkins, declarou que Coulthard era apto para competir na carreira.

 Práctica e cualificación 

Realizáronse catro sesións de prácticas antes da carreira do domingo, dúas o venres e outras dúas o sábado. As sesións de mañá e tarde do venres duraron unha hora. A terceira e cuarta sesións, o sábado pola mañá, duraron 45 minutos cada unha. A pista estaba seca e o ceo nubrado durante as sesións de práctica do venres e realizáronse nunha pista sucia debido a choiva dos días previos ao evento.

Na sesión de cualificación da tarde do sábado cada piloto estaba limitado a doce voltas. Durante esta sesión, a regra do 107% estaba en vigor, o que requiría que cada piloto permanecese dentro do 107% do tempo de volta rápido para cualificar para a carreira. A proba realizouse cun clima solleiro e ambiente cálido Michael Schumacher alcanzou a primeira pole position da tempada e a 24 da súa carreira, cun tempo de 1:20.974 na súa segunda volta. Häkkinen uniuse na primeira fila da grella cunha volta  0,076 segundos máis lenta nos últimos segundos de clasificación. Barrichello cualificou terceiro, Coulthard conseguiu a cuarta posición, malia perder tempo no inicio da cualificación debido a un problema de presión do combustible. Ralf Schumacher foi quinto, Villeneuve conseguiu o sexto posto. Os dous pilotos de Jordan aliñaronse na cuarta liña da cuadrícula (con Trulli por diante de Frentzen) de la Rosa e Irvine completaron os dez mellores pilotos. Máis tarde, na tarde do sábado, unha mostra de combustible do auto de de la Rosa analizouse e declarouse ilegal pola FIA, Arrows anunciou que recorrería a decisión, permitindo que de la Rosa conservase a súa posición inicial.

Carreira
miniatura|right|upright|Mika Häkkinen (foto en 2006) obtivo a súa primeira vitoria na tempada na carreira.

Os pilotos saíron á pista ás 09:30 Hora Central de Europa de verán (UTC + 2) para un quecemento de 30 minutos cun clima frío e seco. Michael Schumacher mantivo o seu bo desempeño, marcando un tempo de 1:22.855 malia entrar na grava despois dunha freada demasiado profundo e tamén pilotou o Ferrari de reposto. Häkkinen foi o segundo piloto máis rápido, Barrichello o terceiro e Coulthard redondeou os catro primeiros. Despois de rematar a sesión, Arrows retirou a súa apelación despois de aceptar os achados da FIA e de la Rosa comezou último.

As condicións da grella eran de seco antes da carreira; a temperatura do aire variou entre  21º a 30 °C. e a temperatura da pista estaba entre 22º e 23 °C.. A carreira comezou ás 14:00 hora local. Un total de aproximadamente 79.000 persoas asistiron á carreira. Ralf Schumacher comezou a carreira no muleto de Williams porque o seu coche de carreiras desenvolveu un problema nun sensor do seu motor o día anterior. Cando comezou a carreira, Häkkinen fixo un mellor arranque que Michael Schumacher pero este último moveuse polo circuíto para bloquear a Häkkinen. Ralf Schumacher tamén tivo un bo comezo e pasou a Coulthard e Barrichello. Na saída da primeira curva, Ralf Schumacher entrou en contacto coa parte traseira do coche de Häkkinen, aínda que os dous pilotos puideron continuar. Button tamén fixo un bo comezo, pasando do undécimo ao noveno posto ao final da primeira volta, mentres que Irvine caeu tres postos na mesma distancia. Diniz trompeou na grava na primeira volta e retirouse. Ao final da primeira volta, os dez primeiros eran Michael Schumacher, Häkkinen, Ralf Schumacher, Coulthard, Barri Chello, Villeneuve, Frentzen, Trulli, Button e Salo.
miniatura|left|upright | David Coulthard (foto de 2007) terminou segundo.

Michael Schumacher comezou a afastarse de Häkkinen. De la Rosa golpeou na retagardia de Alesi na curva Wurth na volta dous e fixo que Alesi retirásese, de la Rosa saíu coa á dianteira rota e retirouse logo de saírse na curva de Campsa. Máis atrás, Irvine pasou a Verstappen para a duodécima posición. As posicións na parte dianteira foron as mesmas nas seguintes dezaseis voltas coa diferenza entre Michael Schumacher e Häkkinen flutuando de 1,6 segundos a 3,4 segundos mentres que Coulthard e Barrichello loitaban contra Ralf Schumacher pola terceira posición. Button converteuse no primeiro piloto en facer un pit stop na volta 18 e volveu diante de Mazzacane. Villeneuve fixo a súa parada en boxes na 21ª volta, que promoveu a Frentzen ás posicións de puntos. Tras regresar ao circuíto, o seu coche incendiouse e detívose a un lado da pista á saída da curva Seat. A parada de boxes de Trulli, que o deixou 17º, resultou problemática: calou o seu motor o que requiríu que os seus mecánicos o reiniciasen. Ralf Schumacher fixo unha parada en boxes unha volta máis tarde e volveu saír quinto. Na volta 24, Michael Schumacher fixo o seu pit stop. Cando se acelerou desde boxes, a súa roda traseira golpeou o recargador de Ferrari Nigel Stepney que foi arrastrado antes de caer. Stepney foi levado ao centro médico do circuíto para observación e foi substituído polo recargador de reserva Andrea Vacari. Coulthard fixo unha parada na mesma volta e tivo problemas para saír de boxes porque seleccionou a segunda velocidade e reincorporouse detrás de Ralf Schumacher.

Häkkinen fixo o seu pit stop na volta 26 e xurdiu detrás de Michael Schumacher, mentres que Verstappen retirouse da carreira cun problema mecánico. Todos os líderes pararan antes do comezo da volta 28, os dez primeiros eran Michael Schumacher, Häkkinen, Ralf Schumacher, Barrichello, Coulthard, Button, Frentzen, Salo, Zonta e Wurz. Häkkinen estableceu a volta rápida da carreira na mesma volta, con 1:24.470 cando comezou a pechar o oco a Michael Schumacher, xa que Ralf Schumacher volveu ser presionado por Coulthard no cuarto. Once voltas máis tarde, Coulthard entrou no pit lane, desencadeando a segunda rolda de paradas en boxes. Ralf Schumacher e Barrichello fixeron un pit stop na seguinte volta e volveron a saír detrás de Coulthard. Michael Schumacher e Häkkinen fixeron as súas paradas na 41ª volta, con Häkkinen saíndo primeiro porque a parada en boxes de Michael Schumacher foi problemática. Os mecánicos de Michael Schumacher comezaron a recargar logo de poñer os pneumáticos facendo que quedase parado durante dez segundos máis do habitual. Salo e Zonta entraron no pit lane na volta 45, permitindo a Button quedar sexto.
miniatura|right|upright|Rubens Barrichello (foto de 2002) terminou terceiro.

Coulthard capturou a Michael Schumacher (que tiña picada lenta no seu pneumático traseiro esquerdo) na volta 46. Coulthard intentou pasar a Michael Schumacher na seguinte volta por fóra na primeira curva, pero Schumacher meteuse na trazada de Coulthard nunha manobra de bloqueo. Coulthard replicou o seu movemento na volta 48 e pasou a Michael Schumacher polo exterior freando na primeira curva. Ralf Schumacher atrapou a Michael Schumacher na volta 50. Ralf Schumacher intentou superar a Michael Schumacher na mesma volta, pero este bloqueouno. Ralf Schumacher viuse obrigado a abrirse e perdeu potencia, permitindo que Barrichello pasara aos dous pilotos. Ralf Schumacher intentou recuperar a posición e colocouse ao lado de Barrichello, Michael Schumacher tomou a trazada interna para xurdir diante. Michael Schumacher entrou no pit lane na mesma volta para poñer pneumáticos novos e volveu ápista diante de Button. De inmediato estableceu novas voltas rápidas persoais nun esforzo para atrapar a Ralf Schumacher. Con todo, a orde quedou estable na parte dianteira da pista, xa que Häkkinen tiña unha vantaxe cómoda sobre Coulthard, mentres que Ralf Schumacher caera detrás de Barrichello. Button detívose nun lado da pista na volta 62, con fume saíndo do seu motor e retirouse. Häkkinen mantivo o seu liderado e cruzou a liña de chegada na volta 65 para asegurar a súa primeira vitoria da tempada cun tempo de 1:33.550.390 a unha velocidade media de 196´404 km/h. Coulthard rematou 16 segundos por detrás, por diante de Barrichello que chegou terceiro, Ralf Schumacher foi cuarto, Michael Schumacher quinto e Frentzen redondeou as posicións dos puntos no sexto posto. Salo, Zonta, Fisichella, Wurz e Irvine foron os seguintes cinco finalistas, mentres que Trulli, Herbert, Gené, Mazzacane, Heidfeld e Button (malia a súa retirada) completaron o resto de clasificados.

 Post-carreira 

Os tres primeiros pilotos apareceron no podio para recoller os seus trofeos e nunha posterior conferencia de prensa. Häkkinen dixo estar "satisfeito" por gañar a carreira e admitiu que esperou ata a parada en boxes para ter posibilidades de superar a Michael Schumacher. Dixo que o seu equipo aínda tiña moito traballo por facer no seu coche e esperaba con ansias a seguinte carreira. Coulthard creu que tomou a decisión correcta de competir no Grand Prix a pesar das súas lesións e que o resultado foi "o mellor que podería ter ocorrido para o equipo e para min." Tamén dixo que estaba ansioso por descansar nos días seguintes para curar as súas lesións. Barrichello admitiu que a carreira non fora boa para el ata o seu adiantamento a Michael Schumacher e Ralf Schumacher e dixo que a ausencia de Stepney fixo que a súa segunda parada en boxes fora máis lenta que o habitual.

A atención centrouse na batalla entre Ralf Schumacher e Michael Schumacher durante a carreira. Michael Schumacher culpou ao seu irmán por instigar o movemento e non comprendía por que estaba enfadado polo incidente. Ralf Schumacher non comentou e afirmou que vería un vídeo do incidente antes de dicir nada. O seu pai, Rolf, falou co dúo nun esforzo por reconcilialos. Unha semana despois da carreira, Ralf Schumacher dixo que as tensións entre el e o seu irmán aliviáronse e que non había problemas entre eles, dicindo: "É moi divertido cando estamos aí fóra na pista loitando un contra o outro." Houbo un malestar similar entre de la Rosa e Alesi logo da súa colisión na segunda volta. De la Rosa acusou a Alesi de bloquealo e de causar o choque ao non mirar polos seus espellos, mentres que Alesi dixo que de la Rosa intentou superalo nunha curva onde o adiantamento era difícil.

Como resultado da carreira, Häkkinen subiu ao segundo lugar no Campionato de Pilotos, reducindo o liderado de Michael Schumacher a catorce puntos. Coulthard caeu ao terceiro posto, dous puntos por detrás de Häkkinen. Barrichello subiu ao cuarto lugar con 13 puntos e Ralf Schumacher caeu ao quinto lugar. No Campionato de Construtores, Ferrari mantivo o liderado pero o final dun dos dous de McLaren trasladouno a sete puntos do equipo italiano. Williams mantivo a terceira posición con nove puntos. O terceiro posto de Frentzen permitiulle a Jordan distanciarse un punto de Benetton na batalla polo cuarto posto, a falta de doce carreiras na tempada.

Clasificación

Cualificación
 Pos. Nº Piloto  Construtor  Volta Diferenza 1 3  Michael Schumacher Ferrari 1:20.974 - 2 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:21.052 +0.078 3 4  Rubens Barrichello Ferrari 1:21.416 +0.442 4 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:21.422 +0.448 5 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 1:21.605 +0.631 6 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 1:21.963 +0.989 7 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 1:22.006 +1.032 8 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 1:22.135 +1.161 9 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 1:22.185 +1.211 10 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 1:22.370 +1.396 11 10  Jenson Button Williams-BMW 1:22.385 +1.411 12 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 1:22.421 +1.447 13 17  Mika Salo Sauber-Petronas 1:22.443 +1.469 14 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 1:22.569 +1.595 15 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 1:22.781 +1.807 16 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 1:22.841 +1.867 17 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 1:22.882 +1.908 18 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 1:22.894 +1.920 19 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 1:23.010 +2.036 20 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 1:23.033 +2.059 21 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 1:23.486 +2.512 22 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 1:24.257 +3.283107% tempo: 1:26.642

Carreira
 Pos.  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 1  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 65 1:33:55.390 2 10 2 2  David Coulthard McLaren-Mercedes 65 +16.066 4 6 3 4  Rubens Barrichello Ferrari 65 +29.112 3 4 4 9  Ralf Schumacher Williams-BMW 65 +37.311 5 3 5 3  Michael Schumacher Ferrari 65 +47.983 1 2 6 5  Heinz-Harald Frentzen Jordan-Mugen-Honda 65 +1:21.925 8 1 7 17  Mika Salo Sauber-Petronas 64 +1 volta 12 8 23  Ricardo Zonta BAR-Honda 64 +1 volta 16 9 11  Giancarlo Fisichella Benetton-Playlife 64 +1 volta 13 10 12  Alexander Wurz Benetton-Playlife 64 +1 volta 18 11 7  Eddie Irvine Jaguar-Cosworth 64 +1 volta 9 12 6  Jarno Trulli Jordan-Mugen-Honda 64 +1 volta 7 13 8  Johnny Herbert Jaguar-Cosworth 64 +1 volta 14 14 20  Marc Gené Minardi-Fondmetal 63 +2 voltas 20 15 21  Gastón Mazzacane Minardi-Fondmetal 63 +2 voltas 21 16 15  Nick Heidfeld Prost-Peugeot 62 +3 voltas 19 17 10  Jenson Button Williams-BMW 61 Motor 10 Ret 19  Jos Verstappen Arrows-Supertec 25 Caixa de cambios 11 Ret 22  Jacques Villeneuve BAR-Honda 21 Hidráulica 6 Ret 14  Jean Alesi Prost-Peugeot 1 Colisión 17 Ret 18  Pedro de la Rosa Arrows-Supertec 1 Colisión 22 Ret 16  Pedro Diniz Sauber-Petronas 0 Trompo 15

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 10px 1  Michael Schumacher 36 10px 1 2  Mika Häkkinen 22 10px 1 3  David Coulthard 20 10px 4  Rubens Barrichello 13 10px 5  Ralf Schumacher 12

Clasificación do campionato de construtores
 Pos. Construtor Puntos 10px 1  Ferrari 49 10px 2  McLaren-Mercedes 42 10px 3  Williams-BMW 15 10px 1 4  Jordan-Mugen-Honda 9 10px 1 5  Benetton-Playlife 8

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

Véxase tamén

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 2000
Categoría:Gran Premio de España de Fórmula 1