Usaquén

Usaquén é a localidade número un do Distrito Capital de Bogotá. Atópase no norte da cidade. Entre os seus residentes atópanse todas as clases sociais aínda que predomina a clase media alta e a clase alta, o estrato socioeconómico 4, 5 e 6. Até 1777 albergou un poboado indíxena, cuxos habitantes foron desprazados cara ó sur por un decreto real. Foi asento de extensas facendas, hoxe convertidas en urbanizacións e centros comerciais. Na súa zona leste atópase un sector dos cerros Orientais da cidade, que colindan co concello cundinamarqués de La Calera.

 Historia 
miniatura|230px|Localidade de Usaquén
O seu nome vén do vocábulo muisca Usaque. Foi un poboado muisca en época prehispánica e fundouse como poboado indíxena en 1539. Durante a Colonia foi en todo caso unha poboación de reducidas proporcións, cuxos tributos eclesiásticos se atopaban entre os máis baixos da Sabana.

As súas condicións xeográficas eran desfavorables, e o camiño que a comunicaba con Santa Fe (Bogotá) estaba en moi malas condicións, en parte polos pantanos que se formaba nalgúns treitos. O poboado indíxena abandonouse por decreto español en 1777, entre outras cousas debido á baixa calidade agrícola das súas terras e á extensión dos zonas húmidas.Historia de Bogotá — Siglo XX, pág. 38.

 Século XIX 
A principios do  século xix o lugar contaba apenas cunhas 120 casas, a maioría de palla, das cales só 100 conformaba a vila propiamente devandita. Foi asento de facendas famosas da sabana como Santa Ana, Santa Bárbara e o Cedro, hoxe convertidas case totalmente en barrios, urbanizacións e locais e inmobles comerciais.

O sector erixiuse como municipio en 1852 e en 1860, deuse unha batalla entre as tropas gobernamentais e as de Tomás Cipriano de Mosquera, quen saíu vencedor e tomou o poder do país.
esquerda|miniatura|240x240px|Templo do centro de Usaquén.

 Século XX 
En 1905 construíuse a Estrada Central do Norte, que mellorou notablemente as comunicacións con Chapinero e Bogotá.Historia de Bogotá — Siglo XX, pág. 229. Até 1954, formaba parte do departamento de Cundinamarca, contaba con 71 km² e a súa cabeceira situábase a 12 km do centro de Bogotá, o que facía o seu territorio agradable para as familias adiñeiradas da cidade.

En termos demográficos, en 1938 a poboación de Usaquén era de 4.617 persoas, e máis da metade das súas vivendas carecía de servizos.Historia de Bogotá — Siglo XX, pág. 228. Nos anos 1940, porén, o sector experimentou un marcado crecemento demográfico, común ó resto da actual Bogotá, alcanzando en 1951 unha poboación de 11.207 habitantes, dos cales só 2.469 naceran en Usaquén.Historia de Bogotá — Siglo XX, págs. 230 a 235. Durante este período, ademais do centro urbano, existían fitos como os cuarteis de Santa Ana, o Country Club, a Colonia Vacacional, e a estación do cable aéreo da empresa Cementos Samper.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 VV. AA., director Fabio Puyo Vasco, Historia de Bogotá 3 tomos: Tomo I - Conquista y Colonia, Tomo II - Siglo XIX, Tomo III - Siglo XX, Bogotá, 2007. ISBN 978-958-8293-31-8.
 Ligazóns externas 
 Páxina oficial 

Categoría:Localidades de Bogotá
Categoría:Confederación muisca