Roberto Iniesta

Roberto Iniesta Ojea, nado en Plasencia (Cáceres) o 16 de maio de 1962, e finado o 10 de decembro de 2025, tamén coñecido simplemente como Robe, foi un compositor, músico e novelista español. Foi coñecido por ser o fundador e a imaxe do grupo de rock Extremoduro.

 Traxectoria 
 Infancia e xuventude 
Roberto Iniesta naceu en Plasencia (Estremadura) o 16 de maio de 1962. Tras deixar a escola en terceiro de BUP e traballar co seu pai, empezou a escribir cancións con vinte anos. Creou o seu primeiro grupo, Lethal Dose, con Luisma, Juano, Paco Doniga e Zósimo “Zosi” Pascual. Durante estes anos, tamén estaba a traballar nun posto de lambetadas.

 Primeiros éxitos musicais 
Influenciado por bandas como AC/DC ou Leño, en 1987 crea a banda Extremoduro. Ao non teren diñeiro para pagaren unha gravación, decidiron vender billetes a mil pesetas cada un. Quen contribuiren, obterían unha copia da maqueta cando for gravada. Venderon 4 250 destes billetes, polo que en xaneiro de 1989 gravaron unha demo nos estudos Duplimatic cunha tirada de mil exemplares titulada “Rock transgresivo”, que foi distribuída por Estremadura. Ese mesmo ano, Avispa Music ofreceulles un contrato por tres anos. En 1991 comezaron a negociar con Avispa para gravaren o segundo álbum. Porén, por problemas coas dietas, e ante as baixas expectativas de futuro que o selo lles ofrecía, decidiron romper o contrato. Asinaron co selo Área Creativa de Pasión Cía., unha compañía independente, mais con mellores condicións e medios. As diferenzas económicas por non cobraren dereitos levounos inevitablemente a romper coa compañía. Ese mesmo ano ficharon por DRO, subsidiaria de Warner Music.

A comezos de 1993, Robe mudouse a Barcelona e creou Q3. Robe dedicou todo ese tempo para compoñer. Propúxolle á discográfica gravar un disco en solitario, pero rexeitou a precaria oferta proposta. Ademais, os membros de Q3 substituían os seus excompañeiros de banda en Extremoduro. Esta formación, durante os concertos dese ano e o seguinte, farían que esa época fose coñecida como a "Era do Caos". A anarquía e imprevisibilidade das actuacións viñan determinadas probablemente polas experiencias e problemas persoais de Robe. A formación cambiou de novo, con novos membros que Iñaki Antón lles presentou a Robe.

 Salto á fama 
En 1996 o seu álbum Agila deuno a coñecer a nivel estatal. Ese mesmo ano recibe a noticia da morte do seu pai. A entrada á banda do guitarrista e produtor Iñaki "Uoho" Antón, pertencente daquela ao grupo Platero y Tú, foi un punto de inflexión na traxectoria da banda.

En 1998 é o lanzamento de Canciones prohibidas. Ao tempo que compaxina a súa actividade coa banda, uniuse a Iñaki Antón e Fito Cabrales (tamén de Platero y Tú) e crearon un supergrupo, Extrechinato y Tú. O seu fin era gravar un álbum tributo do poeta Manolo Chinato, quen tamén participaría na gravación. Tras cinco anos de traballo, o álbum Poesía Básica ve a luz o 27 de abril 2001.

En 2002, inicia unha xira por todo o país co lanzamento do novo traballo da banda, Yo, minoría absoluta. Despois de anos á fronte do grupo e durante unha parada do mesmo, creou en 2006 xunto a Iñaki Antón a discográfica Muxik. Con ela pretendían presentar os primeiros traballos de novos grupos. Un dos primeiros álbums lanzados foi "La inconsciencia de Uoho", do grupo Inconscientes, en 2007, en que o propio Robe colaborou nalgúns arranxos.

A mediados de maio de 2008, comezou unha xira en Santander. O 9 de setembro dese ano publica novo disco con Extremoduro, "La ley innata". Trátase dunha "suite rockera" cunha introdución, catro movementos e unha coda flamenca. Este álbum dá un novo ar ao grupo, que mantén a súa temática, mais emprega recursos musicais novos.

Durante a súa parada compositiva, recoñeceu publicamente que estaba falto de inspiración. Mentres tanto, escribiu unha novela, El viaje íntimo de la locura, axudado polos seus estudos de gramática e ortografía na Universidade a Distancia. Publicada o 28 de setembro de 2009, tivo unha boa acollida comerciaul. Vendendo 10 000 exemplares en pouco máis dunha semana e esgotou a súa primeira edición.

O 24 de maio de 2011 Extremoduro estreou disco, Material defectuoso. Malia non ter ningunha promoción, conseguiu estar catro semanas consecutivas no alto das listas de venda españolas. Extremoduro comezou a gravar un novo álbum que deixou aparcado para realizar a súa xira "Robando perchas del hotel". Foi a primeira vez que o grupo ofreceu actuacións en Latinoamérica. Tras acabala, a gravación do novo álbum rematou na primavera de 2013. O seu undécimo álbum de estudio, "Para todos los públicos", íase publicar o 19 de novembro. Porén, debido a unha filtración do mesmo, tivo que ser adiantada ao 8 de novembro. Malia iso, o álbum alcanzou o número 1 nas listas de venda españolas.

En setembro de 2014 recibiron a Medalla de Estremadura, o máximo galardón que outorga esta comunidade autónoma.

 Inicio da súa etapa en solitario 

O 9 de xuño de 2015 publicouse o seu primeiro álbum en solitario, Lo que aletea en nuestras cabezas.​ Anunciouse que a súa etapa estará ligada á de Extremoduro, polo que a banda non se verá afectada. O 18 de novembro de 2016, lanza o seu segundo álbum de estudio en solitario, Destrozares, canciones para el final de los tiempos.

En 2017 promoveu os seus discos en solitario pola Península, na xira Bienvenidos al temporal, trala confirmación o 7 de marzo, momento en que lle foi entregado o segundo disco de ouro á nova formación.

 Discografía 

 En solitario 
 Lo que aletea en nuestras cabezas (2015)
 Destrozares, canciones para el final de los tiempos (2016)
 Bienvenidos al temporal (2018, directo)
 Mayéutica (2021)
 Se nos lleva el aire (2023)

 Con Extremoduro 

 Rock transgresivo (1989)
 Somos unos animales (1991)
 Deltoya (1992)
 ¿Dónde están mis amigos? (1993)
 Pedrá (1995)
 Agila (1996)
 Iros todos a tomar por culo (1997, directo)
 Canciones prohibidas (1998)
 Yo, minoría absoluta (2002)
 Grandes éxitos y fracasos (Episodio primero) (2004, recompilatorio)
 Grandes éxitos y fracasos (Episodio segundo) (2004, recompilatorio)
 La ley innata (2008)
 Material defectuoso (2011)
 Para todos los públicos (2013)

 Con Extrechinato y Tú 
 Poesía básica (2001)

 Colaboracións 
 The Flying Rebollos: Mis amigos (con Fito Cabrales)
 Gatibu: Mila doinu aidien; Doniene
 Neurastenia: Miro la ventana
 Marea: En tu agujero
 La Gripe: Barrancos rocosos
 Capitán Kavernikola: La playa; Amor sucio; Arramblando por las Ramblas
 Fito & Fitipaldis: Ni negro ni blanco; Trozos de cristal; Callejón sin salida (versión de Barricada)
 Platero y Tú: Si miro a las nubes; Humo de mis pies; Entrando cruzado (versión libre de Barón Rojo); Juliette (con Evaristo Páramos); Y yo que sé (versión de Tequila); No hierve tu sangre (versión 2005); Por mí (solo de guitarra); Naufragio (directo); Ya no existe la vida (directo)
 Ratanera: Por el estrecho
 Sin Vergüenza: Levantando polvareda
 Chorra 'n Rock: La canción del oso marino
 Tabletom: No tengo ná
 Reincidentes: Dos colegas
 Doctor Deseo: Sueños gastados; Donde acaban las palabras; De nuevo en tus brazos (con Fito Cabrales)
 Albert Pla: Veintegenarios (con Manolo Kabezabolo, Fermin Muguruza e Joseba Tapia); Pepe Botika; No (versión de poema de José María Fonollosa); Viva Espanya, El día de la bestia (BSO)
 Forraje: Puñales
 Memoria de Pez: Todo tuyo
 Poncho K: Verborrea (con Iñaki Antón)
 Ciclonautas: Kamikaze del nido (con Iñaki Antón)
 Boikot: Dopaje
 Quattro Clavos: Robe, mi pequeña historia
 Lülu: Puñales

 Novelas 
 El víaje íntimo de la locura. El Hombre Del Saco, S.L. 2009.

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 
 Bibliografía 




Categoría:Compositores de España
Categoría:Nados en 1962
Categoría:Nados en Plasencia
Categoría:Finados en 2025