Mar de Balí

O Mar de Balí () é o corpo de auga ao norte da illa de Balí e ao sur da illa Kangean en Indonesia. O mar forma a parte suroeste do Mar de Flores e o estreito de Madura ábrese desde o oeste.

 Xeografía 
O mar de Balí ás veces aparece agrupado co mar de Flores para fins oceanográficos, no entanto nalgún gráfico náutico, o Mar de Balí está descrito como un mar distinto para a navegación. O mar ten unha superficie de 45.000 km² e unha profundidade máxima de 1.590 m..

 Extensión 
A Organización Hidrográfica Internacional (OHI) define o Mar de Balí como unha das augas do Arquipélago das Indias Orientais. A OHI define os seus límites como segue:

No norte. Unha liña desde a Illa do Paternoster occidental cara ao extremo leste de Sepandjang e desde aí a través desta illa ata o punto oeste da baía de Gedeh na costa sur da illa Kangean ().

Occidente. Unha liña desde a punta oeste da baía de Gedeh, a illa Kangean, ata Tg Sedano, o extremo nordés de Xava e descendendo pola costas leste ata Tg Bantenan, o extremo sueste da illa.

No sur. Unha liña desde Tanjong Banenan a través das puntas sur das illas Balt  e Noesa a Tanjong Bt Gendang, o extremo suroeste de Lombok, e a costa sur de Tanjong Ringgit o extremo sueste, desde alí unha liña ata Tanjong Mangkoen () o extremo suroeste de Soembawa .

No leste. As costas occidental e norte de Soembawa tan ao leste como Tanjong Sarokaja (), desde alí o límite occidental do Mar de Flores [Unha liña de Tg Sarokaja cara á illa Paternoster Occidental ()].

 Circulación 
As propiedades de circulación das masas de auga no Mar de Balí son unha continuación do Mar de Flores ata o Mar de Xava no norte. En Oceanográfico, o Mar de Balí está atravesado pola corrente indonesia procedente do océano Pacífico cara ao océano Índico, cuxo fluxo atravesa maioritariamente polo Estreito de Balí e o Estreito de Lombok.

 Tsunamis 
No rexistro histórico de tsunamis, o Mar de Balí observou varios tsunamis. A erupción do Tambora de 1815 (escala 7 de Índice de Explosividade Volcánica) formou tsunamis o 22 de setembro de 1815 na coordenada  e tres anos máis tarde o (8 de setembro de 1818) a partir de actividades volcánicas posteriores na coordenada . Dous tsunamis máis foron rexistrados en 1857 e 1917 cunha altura máxima de 3 m. e 2 m. respectivamente.

Notas

Véxase tamén

Bibliografía

Outros artigos

Ligazóns externas

Categoría:Mares do Océano Pacífico