Prang (arquitectura)

Un prang (: ; : ) é unha torre alta-como un chapitel, normalmente sobrecargado. Eran un elemento común da arquitectura en santuarios hindús e budistas no Imperio Khmer. Posteriormente foron adaptados por arquitectors budistas en Tailandia, especialmente durante o Reino de Ayutthaya (1350–1767) e o Reino de Rattanakosin (1782-1932). En Tailandia aparece só nos templos budistas máis importantes.

 Etimoloxía 
O termo prang é un composto do termo sánscrito pra- ('dianteiro, diante') e unṅga (limbo do corpo), coas vogais de contacto unidas por sandhi.

 Estrutura 
Unha torre prang ten unha forma que evoca lembranzas de Indic shikhara de templo hindú, a pesar de que é lixeiramente diferente en deseño. En cada punto cardinal, un prang normalmente ten un tímpano e lintel por riba das portas exteriores. No prang hai imaxes no teito tales como antefixos, multi-encabezado Nāgas, ou Garuda.

 Historia 

 Templo khmer  
dereita|miniatura|355x355px|O central prang de Angkor Wat o templo simboliza a montura Meru.
Orixinalmente os prangs khmer eran os templos para a adoración dos deuses hindús, como Shiva e Vishnu. O espazo dentro do prang torre, o teito, era relativamente pequeno por dúas razóns:

 Os rituais que foron aguantados neles foron reservados para unha elite pequena (na capital do Khmer só o rei de deus podería introducir o santuario).
 A tecnoloxía dos khmer non podería  facer grande salas de aire. (Ringis, 1990)

 Templos tailandeses 
miniatura|300x300px|Wat Chaiwatthanaram, un exemplo de estilo tailandés prang
O primeiro prangs en Tailandia era incorporada Phimai e Khao Phnom Rung e Lopburi entre comezos do século X e o tardío século XII, cando o Khmer o reino era dominante.

Despois de que o Imperio Khmer colapsase, os mestres construtores tailandeses de Sukhothai adaptaron a forma dos prang. Un exemplo disto é o Prang do Wat Mahathat en Phitsanulok. Desenvolvementos máis tardíos do Prang suxeriu o Cella só. A porta de entrada deviña un nicho, no cal foi colocado o Buddharupa (Buddha estatua), o cal orixinalmente tomaba o interior de posición central. Para razóns de simetría o nicho foi repetido en todo catro lados. No seu pinnacle era un Trishul, a "arma de Indra".

Un prang "máis moderno" sería por exemplo o Wat Arun de Bangkok.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Rita Ringis: Templo E Templos tailandeses Murals. Oxford Prensa Universitaria 1990,  
 K.Eu. Matics: Introdución Ao Templo tailandés. Branco Lotus Bangkok 1992,  
 Outros artigos 
 Pyatthat
 Candi De Indonesia

Categoría:Arquitectura budista
Categoría:Arquitectura de Camboxa