Estatero

O estatero (do grego: στατήρ, "peso") ou a estatera (a través do lat: statēra) foi unha moeda da Antiga Grecia cuñada en prata, electro e ouro en diversas rexións e épocas, que se basea nunha anterior unidade de peso. O termo utilízase tamén para designar outras moedas similares, a imitación dos estateros gregos, emitidas noutros lugares da Europa Antiga e do Oriente Medio."Estatera ". En Digalego. Dicionario de galego."Estatero". En Algunos tipos de monedas antiguas. www.tesorillo.com

En función das súas autoridades emisoras e da súa tipoloxía, os estateros poden recibir denominacións máis específicas, como "dárico", "filipo" ou "creseida"."Dárico", "creseida" e "filipo". En Alfaro Asins et al. (2009).

 Historia 

 Unidade de peso 
Segundo o historiador inglés Robin Lane Fox, o estatero como unidade de peso ten a súa orixe na illa de Eubea, cun peso duns 16,8 gramos ou 0,59 onzas, tomando como base o siclo fenicio, cun peso semellante, e que tamén se correspondía coa quincuaxésima parte dunha mina.Fox, R. L. (2008). Páxina 94."Stater". En Schulzki, Heinz-Joachim. Brill’s New Pauly.

 Moeda de prata 
miniatura|Estatero de prata de Delfos. Ca. 338-334 a. de C.
O estatero como moeda de prata da Antiga Grecia, primeiro en forma de lingote e máis tarde xa como moeda cuñada, apareceu no século VIII a. de C. e mantívose en circulación ata o século I da nosa era. O primeiro estatero cuñado que se coñece, xa coa marca da autoridade emisora saíu dos obradoiros monetarios de Exina arredor do ano 700 a. de C. e amosa o tradicional sapoconcho das moedas desta procedencia. Un destes exemplares consérvase no Gabinete de Medallas da Biblioteca Nacional de Francia, en París."Aegina". En Barclay Head (1911). Páxinas 394-398.

O estatero de prata emitido en Corinto, de 8,6 gramos de peso, dividiuse en tres dracmas de prata de 2,9 gramos, aínda que a súa vinculación co didracma (dous dracmas) ateniense de prata era evidente, xa que compartían o mesmo peso de 8,6 gramos (0,30 oz). Consecuentemente, o tetradracma (catro dracmas) ateniense pesaba 17,2 gramos (0,61 oz). A cuñaxe de estateros tamén se produciu en diversas cidades-Estado gregas, como é o caso da xa citada Aegina, Aspendos, Delfos, Knossos ou Cidonia, moitas outras de Xonia, Lampsaco, Metaponto, Olimpia, Paestum, Siracusa, Thasos ou Tebas, entre outras.Baldwin, A. (1955)
 Moeda de ouro 
miniatura|380px|Moeda de ouro de 20 estateros do rei grecobactriano Eucratides I, a maior moeda áurea da Antigüidade. Peso: 169,2 g. Diámetro: 58 mm. Gabinete de Medallas, París.Tamén existiu o estatero de ouro, aínda que a súa cuñaxe foi máis esporádica e só nalgúns lugares, xa que se trataba máis comunmente dunha unidade de conta equivalente, segundo a época e o lugar, a 20 ou a 28 dracmas dependendo en sitio e tempo (o de Atenas, por exemplo, era de 20 dracmas). O motivo destas variacións é que o estatero de ouro pesaba xeralmente 8,5 gramos, o dobre ca un dracma, mentres que a pariedade entre o ouro e a prata tiña flutuacións, ata que se estableceu en 1:10. O uso do ouro na cuñaxe de estateros parece maioritariamente de orixe macedonia. Os tipos máis coñecidos de estateros de ouro gregos correspóndense cos de 28 dracmas de Cízico."Stater". En Smith, W. (1890).

 O estatero no sistema monetario da Antiga Grecia 

 Equivalencias 
As equivalencias do estatero coas outras moedas daquela época é a seguinte:Renfrew; Wagstaff. 1982. An Island Polity. The archeology of exploitation in Melos. Cambridge University Press. 1982. Páxina 49. ISBN 0521237858. "One Attic talent was the equivalent of 60 minae or 6,000 drachmae..."

 1 talento = 60 minas
 1 mina = 100 dracmas
 1 estatero = 2 dracmas
 1 dracma = 6 óbolos
 1 óbolo = 8 calcos

 Divisores 
O estatero tiña moi numerosas fraccións, das que as máis utilizadas eran as seguintes:"Estátera". En Alfaro Asins et al. (2009).

 Hemiestatero: medio estatero.
 Trité: un terzo.
 Tetarté: un cuarto.
 Hecté: un sexto.
 Hemitetarté: un oitavo.
 Hemihecté: un doceavo.

 Estateros non gregos 
miniatura|Estatero celta de billón achado en ArmóricaOs guerreiros das tribos celtas trouxeron este valor á Europa Central e Occidental logo de tomaren contacto con el mentres servían como mercenarios no norte de Grecia.

Na Galia, ao regresaren á súa terra os xefes galos que serviron nos exércitos de Filipo II de Macedonia ou nos de Alexandre e os seus sucesores, tamén emitiron estateros de ouro (coñecidos como "filipos"), tomando como modelo os emitidos por Filipo II."Statères d'or gaulois". En Monnaies gauloises. Collection Fréderic Weber. 2008 Algúns destes estateros galos foron, pola súa vez, importados polos británicos en grandes cantidades, quen, por imitación, chegaron tamén a producilos nas illas. Estes estateros británicos adoitan pesar entre 4,5 e 6,5 gramos (0,16 a 0,23 oz).De Jersey (1996). Páxinas 1-2, 15-19 e 20-26.

Ademais de nas Illas Británicas, os estateros celtas e as súas imitacións chegaron tamén a emitirse nas actuais Polonia e República Checa.Żabiński, Z. Systemy pieniężne na ziemiach polskich. Zakład Narodowy Im. Ossolińskich, PAN. 1981. Páxina 22. ISBN 83-04-00569-7 E seguindo a extensión da cultura grega cara ao leste da man de Alexandre, os estateros chegaron mesmo a territorios asiáticos nos actuais Afganistán e Paquistán, no tempo do emperador Kanishka (século II d. de C.).Prabha Ray Himanshu. Coins in India. Marg Publications. 2006. ISBN 978-81-85026-73-2

 Galería de imaxes 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 

Estatero de ouro exipcio
Moeda da Antiga Grecia
 Dárico
 Creseida
 Filipo (moeda)

 Bibliografía 

 Alfaro Asins, C. et al. Diccionario de numismática. Ministerio de Cultura. Madrid, 2009. ISBN 978-84-8181-405-7
Baldwin, A. Catalogue of Greek coins. Museum of Fine Arts. Boston, 1955
 Barclay Head, V. H. Historia Numorum: a Manual of Greek Numismatics. Londres e Oxford, 1911.
 Carradice, I.; Price, M. Coinage in the Greek World. Londres, 1988. ISBN 978-0900652820
 De Jersey, Philip. Celtic Coinage in Britain. Shire Publications. 1996. ISBN 0-7478-0325-0
 Fox, R. L. Travelling Heroes: Greeks and Their Myths in the Epic Age of Homer. Allen Lane. Londres, 2008. Páxina 94. ISBN 978-0-7139-9980-8
 Girod. Dictionaire epécial et classique des monnaies, poids, messures, divisions du temps, chez les grecs, les romains, les juifs et les égyptiens. París-Lion, 1827
 Price, M. J. The coinage in the name of Alexander the Great and Philip Arrhidaeus. Vol I. The British Museum & Swiss Numismatic Society. Zúric/Londres, 1991.
Smith, W. A Dictionary of Greek and Roman Antiquities. John Murray. Londres, 1890.

Categoría:Moedas da Antiga Grecia
Categoría:Moedas fóra de curso
Categoría:Moedas de Asia
Categoría:Moedas de ouro
Categoría:Moedas de prata
Categoría:Asia Menor
Categoría:Celtas