Nicolao Orsini

Nicolao Orsini (en grego: Νικόλαος Ορσίνι, Nikólaos Orsíni, italiano: Nicola d'Epiro) foi conde palatino de Cefalonia e Zante desde 1317 até 1323 e gobernante de Epiro desde 1318 até 1323.

 Traxectoria 
Nicolao foi o fillo do conde Xoán I Orsini de Cefalonia con María, filla de Nicéforo I Comneno Ducas de Epiro con Ana Paleóloga Cantacucena. O seu pai gobernou Cefalonia como vasalo do rei Carlos II de Nápoles, e adquirira Leucas como dote da súa esposa. Nicolao ascendeu no condado á morte do seu pai en 1317, pero a diferenza dos seus predecesores, estaba máis interesado en intervir en Epiro que nas posesións latinas no sur de Grecia. En 1318, sorprendeu e asasinou o seu tío Tomé I Comneno Ducas de Epiro e facilmente someteu toda a parte sur do principado ao redor de Arta. Para consolidar a súa posición Nicolao tamén casou coa viúva do seu tío, Ana Paleóloga, filla de Miguel IX Paleólogo, e foille conferido o título de déspota.

Nicolao rendeu homenaxe nominal ao seu señor anxevino, Xoán de Gravina, un fillo do rei Carlos II de Nápoles e María de Hungría. El pola contra orientouse cara ao leste. Publicamente adoptou a fe ortodoxa e o clero local non expuxo ningunha obxección seria á súa usurpación. O norte de Epiro, con todo, con Ioánnina, rexeitou recoñecer o goberno de Nicolao e aceptou o dominio bizantino. Nicolao esperou até a morte da súa esposa en 1320 ou 1321 e o estalido da guerra civil bizantina para atacar. Ao fracasar no seu intento de asegurar unha alianza coa República de Venecia, Nicolao non puido tomar Ioánnina. En 1323 foi asasinado polo seu irmán Xoán II Orsini.

 Devanceiros 
Devanceiros de Nicolao Orsini

 Véxase tamén  
 Bibliografía  
 Fine Jr., John V.A. (1987), The Late Medieval Balkans, Ann Arbor 
 Cheetham, Nicholas (1981), Mediaeval Greece, Yale University Press 
 The Doukai, Londres, 1968 

Categoría:Finados en 1323
Categoría:Nados no século XIII
Categoría:Déspotas de Epiro