Vigdís Finnbogadóttir

Traxectoria 
 Primeiros anos 
Vigdís Finnbogadóttir naceu en Reiquiavik en 1930. O seu pai, Finnbogi Rútur Þorvaldsson, foi enxeñeiro civil, ademais de profesor na Universidade de Islandia. A súa nai, Sigríður Eiríksdóttir, foi enfermeira e voceira da Asociación de Enfermeiras Islandesas. Tiveron dous fillos, Vigdís e un fillo, Þorvaldur, nado un ano despois. Tras superar o seu exame de matriculación en 1949, estudou francés e literatura francesa na Universidade de Grenoble e na Sorbona en París entre 1949 e 1953; a continuación estudou historia do teatro na Universidade de Copenhague. Logrou un BA en francés e inglés, ademais dun certificado de graduada profesional en educación na Universidade de Islandia. Casou cun médico en 1954, pero divorciouse en 1963, e aos 41 anos adoptou unha filla, sendo a primeira muller solteira á que se lle permitiu adoptar un fillo.

Vigdís participou nas décadas de 1960 e 1970e numerosos mitins para protestar contra a presenza militar estadounidense en Islandia, e particularmente en Keflavík. Cada ano, centos de persoas, ás veces miles, percorrían a estrada de 50 km a Keflavík e cantaban "Ísland úr NATO, herinn burt" (literalmente: "Iceland fóra da OTAN, militares fóra").

 Carreira académica e artística 
Tras graduarse, Vigdís deu clases de francés e de teatro francés na universidade e traballou no teatro experimental. Traballou coa Compañía de Teatro de Reiquiavik entre 1954 e 1957 e de novo entre 1961 e 1964. Durante os veráns tamén traballaba de guía turística. Ensinou francés en Menntaskólinn í Reykjavík (1962–67) e en Menntaskólinn við Hamrahlíð (1967-1972). Deu clases tamén durante un tempo na Universidade de Islandia, ademais de impartir cursos de francés na RÚV, a televisión estatal islandesa.

Foi directora artística da Compañía de Teatro de Reiquiavik (Leikfélag Reykjavíkur), e despois do Teatro da Cidade entre 1972 e 1980. De 1976 a 1980, foi membro do comité consultivo sobre asuntos culturais nos países nórdicos.

En 1996, foi unha das fundadoras do Council of Women World Leaders no John F. Kennedy School of Government na Universidade Harvard. Dous anos despois, foi nomeada presidenta da Comisión Mundial da UNESCO sobre a ética da tecnoloxía e o coñecemento científico.

 Presidencia de Islandia 
O movemento das mulleres islandesas ten unha longa historia. Durante o Ano Internacional das Mulleres de 1975, as islandesas atraeron grande atención cando organizaron unha folga xeral para demostrar a importancia do infravalorado traballo das mulleres. O noventa por cento das islandeses foron á folga. Na elección presidencial de 1980, o movemento feminino centrouse en que fose elixida unha muller. Tras moita persuasión, Vidgís aceptou presentarse contra tres candidatos masculinos. Foi a primeira muller no mundo elixida xefa de estado nunha elección democrática, a pesar de ser unha nai solteira divorciada. Foi elixida por unha marxe pequena, cun 33,6 % do voto nacional, mentres que o seguinte candidato recibiu o 32,1 %. Conseguiu unha gran popularidade e foi reelixida tres veces, sen oposición en 1984, co 94,6 % dos votos contra outra muller en 1988 e novamente sen oposición en 1992. Na elección de 1996 decidiu non concorrer á reelección.

A pesar de que a presidencia de Islandia e un cargo principalmente cerimonial, Vigdís tivo un papel activo como activista ambiental e loitou a favor da lingua e a cultura islandesa, actuando como embaixadora cultural e promovendo o país. Puxo énfase no papel dos estados máis pequenos e presidiu un cumio crucial entre o presidente dos Estados Unidos Ronald Reagan e o líder soviético Mikhail Gorbachev en 1986. Tivo como lema: "Nunca deixes caer as mulleres" e traballou especificamente para promover a educación das nenas. Era consciente do seu papel como modelo para as mulleres novas.Torild Skard (2014) 'Vigdís Finnbogadóttir' 'Women of power - half a century of female presidents and prime ministers worldwide. Bristol: Policy Press 

En 1993, a obra Mitt Folk, encargada polo goberno británico, do compositor Oliver Kentish foi dedicada a ela como regalo do Reino Unido a Islandia na celebración do 50.º aniversario da república.

 Retiro 
Dende 1998, Vigdís Finnbogadóttir e embaixadora de boa vontade da UNESCO para as linguas.

É tamén membro do comité de honra da Fundación Chirac, dende que foi creada en 2008 polo expresidente francés Jacques Chirac para promover a paz mundial.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
Where to Invade Next
 Ligazóns externas 
Official CV
Video interview by the Nordic Culture Fund 
Video interview by the School of Humanities of the University of Iceland 
Video message for the Women in Parliaments Global Forum 

Categoría:Presidentes de Islandia
Categoría:Nados en Reiquiavik
Categoría:Nados en 1930
Categoría:Alumnos da Universidade de Copenhague‎
Categoría:Alumnos da Universidade de París