Gastón Gaudio

Gastón Norberto Gaudio, nado en Adrogué, Arxentina o 9 de decembro de 1978, é un ex tenista profesional arxentino de orixe galega.

Converteuse en profesional da man do capitán de capitáns Juan Andrushow no club ECA en 1996. Ao gañar o torneo de Roland Garros en 2004, ante o seu compatriota Guillermo Coria, transformouse no terceiro tenista arxentino en obter un Grand Slam individual, despois de Guillermo Vilas e Gabriela Sabatini. Ademais gañou outros 7 torneos ATP, dous deles ATP 500, todos en terra batida, superficie na cal era un especialista. A súa mellor posición na clasificación foi o número 5, en abril de 2005. Retirouse oficialmente en agosto de 2011 aínda que a súa actividade foi moi escasa no tour ATP desde mediados de 2007 en diante.

 Traxectoria 
Gastón Gaudio naceu o 9 de decembro de 1978 na localidade de Adrogué na contorna da cidade de Buenos Aires. Súa nai, Marisa Canosa Insua, naceu en Fisterra e marchou para a Arxentina aos 7 anos. Alí casou con Norberto Gaudio, descendente de italianos, co que tivo tres fillos: Diego, Julieta e Gastón. Este último comezou a xogar ao tenis á idade de 4 anos.

Aos oito anos de idade federouse, e empezou a participar en torneos entre clubs, Metropolitanos e Nacionais, onde soamente participaban os dous mellores de cada provincia. Gastón sempre estivo nos primeiros postos da clasificación nacional. Á súa vez, combinaba a práctica de tenis xunto co fútbol. Aos 14 anos, participou no Mundial de Menores no Xapón, con Mariano Puerta como compañeiro de equipo. Un ano máis tarde, á idade de 15 tivo que tomar unha difícil decisión, ou tenis ou seguir estudando, xa que levar adiante as dúas cousas con éxito era imposible. Tras longas e reiteradas charlas cos seus pais, decidiron darlle a oportunidade de seguir coa súa carreira tenística.

Así é que con 16 anos recentemente cumpridos, comezou a tomar o tenis como un traballo. Despois de converterse no xogador júnior Nº2 da Arxentina fíxose profesional no ano 1996.

En 1998 conseguiu o seu primeiro título no Future Nº2 de España e gañou os seus dous primeiros challengers en Santa Cruz de la Sierra e Santiago de Chile. En 1999 obtivo consecutivamente os challengers de Niza e Espinho e xogou un bo partido ante o español Àlex Corretja en Roland Garros. Ao longo do ano 2000 comezou a destacarse no circuíto do ATP. Alcanzou a súa primeira final en Stuttgart e chegou ás semifinais do Masters de Montecarlo. Ademais conseguiu o challenger de Braunschweig en Alemaña. Durante 2001 axudou a Arxentina no seu ascenso ao Grupo mundial da Copa Davis cunha marca de 5-0. No circuíto os seus mellores resultados foron a final de Viña del Mar e os cuartos de final do Masters de Miami en superficie dura.

En 2002 gañou os seus dous primeiros títulos ATP en Barcelona, o famoso Conde de Godó onde venceu ao número 1 do mundo Lleyton Hewitt e en Mallorca. En Copa Davis liderou ao equipo arxentino até as semifinais cunha marca de 4-1, perdendo un polémico encontro ante Yevgeny Kafelnikov en Moscova. En 2003 alcanzou por primeira vez o Top 20 da clasificación mundial, xogando 4 semifinais e 3 cuartos de final. Superou ao número 2 do mundo Juan Carlos Ferrero en Cincinnati.

En setembro dese ano viviu un dos momentos máis difíciles da súa carreira cando perdeu categoricamente ante Juan Carlos Ferrero e Carlos Moyá na Copa Davis, sendo acusado moi duramente pola prensa pola súa presunta falta de actitude. O mesmo presidente da Asociación Arxentina de Tenis, Enrique Morea, declarou: "Así non se pode xogar ao tenis".

No Roland Garros de 2004, a pesar de que o favorito era Guillermo Coria, converteuse no terceiro arxentino na historia en gañar un torneo de Grand Slam en individuais, sumándose a Guillermo Vilas e Gabriela Sabatini. Despois da fazaña, alcanzou tres finais consecutivas en Båstad, Stuttgart e Kitzbühel, que lle permitiron terminar o ano no posto número 10 da clasificación mundial participando da Tennis Masters Cup pero perdendo o seu tres partidos. En 2005 clasificouse por segunda vez consecutiva á Tennis Masters Cup, finalizou novamente no posto número 10 da clasificación mundial, e chegou a ocupar a quinta posición a mediados de ano. Durante ese período obtivo 5 títulos: Viña del Mar, Buenos Aires, Estoril, Gstaad e Kitzbühel. Ademais chegou á final de Stuttgart, aos cuartos de final dos Masters Series de Montecarlo, Montreal e París, e ás semifinais da Tennis Masters Cup. Na súa defensa do título en Roland Garros chegou até os oitavos de final.

En 2006, mantívose até metade de tempada dentro dos dez primeiros da clasificación mundial e os seus mellores resultados foron semifinais en Acapulco e no Masters Series de Montecarlo. Na segunda metade do ano estivo lonxe do seu mellor rendemento. Durante todo o 2007 falouse sobre un posible retiro debido aos constantes malos resultados e a falta de confianza. O seu mellor resultado foi unha semifinal no challenger de Todi, en Italia. Finalizou a tempada no posto 182 da clasificación mundial.

En 2008 presentouse nun challenger en Miami e no ATP de Viña del Mar, quedando eliminado en senllas primeiras roldas. O 22 de setembro deixou de aparecer na clasificación mundial. Volveu á competición cunha derrota no Masters da Copa Petrobras, en Santiago de Chile. Xogou a Copa Peugeot Arxentina onde lle gañou a José Acasuso, en cuartos de final, en dous sets. En semifinais gañoulle a Feliciano López. Perdeu a final con Juan Mónaco nun axustado 7-6, 7-6.

O 21 de xaneiro de 2009 logo de 16 meses sen vitorias, pola primeira roda do Challenger de Iquique (po de ladrillo), Gastón derrotou ao italiano Alessio Dei Mauro, por 6-0, 5-7 e 6-2.

O campión de Roland Garros 2004, no seu momento atrasado no posto 762° da clasificación mundial, coa súa vitoria no Challenger de Tunes logrou escalar ao posto 400°. Participou na primeira rolda do ATP de Estoril caendo 6-3 e 6-4 ante o italiano Fabio Fognini. Gaudio chegou aos cuartos de final do Challenger de Bordeus logo de deixar no camiño a xogadores como Fabrice Santoro pero caeu ante o local Laurent Recouderc por 2-6, 6-4 e 6-4. Tamén chegou aos cuartos de final do Challenger de Iquique e a Oitavos de Final no Challenger de Santiago.

A principios de maio recibiu unha invitación para participar en Roland Garros o 24 de maio de 2009 onde foi vencido polo Radek Stepanek, número 19 do mundo por 6-3, 6-4 e 6-1.

En setembro de 2009 volveu ás pistas e estivo presente na Copa Petrobras que se disputou no Club Vilas de Buenos Aires con moi boas actuacións chegando á final do torneo, o que lle permitiu escalar 68 lugares e acceder ao posto 228º o 5 de outubro de 2009. No seguinte torneo da Copa Petrobras (en Montevideo), alcanzou a semifinal, fase na que perdeu co uruguaio Pablo Cuevas. Isto elevouno ao posto 201º.

En 2010, gañou o Challenger de San Remo, vencendo ao arxentino Martin Vassallo Argüello. Ese mesmo ano obtivo o Premio Konex - Diploma ao Mérito como un dos 5 mellores tenistas da década na Arxentina.

Anunciou oficialmente o seu retiro do tenis profesional o 30 de agosto de 2011, aínda que non xogaba desde o 2 de agosto do 2010 no ATP de Kitzbuhel ante o español Pablo Andújar.

Terminou a súa carreira o 18 de decembro de 2011 nun partido de exhibición fronte ao seu amigo e compatriota Mariano Zabaleta, logo de derrotalo 7-6 nun único set.

 Torneos de Grand Slam 

 Campión Individuais (1) 
AnoCampionatoSuperficieOpoñente na finalResultado en final2004Roland GarrosTerra batida Guillermo Coria0-6 3-6 6-4 6-1 8-6

 Torneos ATP (11; 8+3) 

 Individuais (8) 

 Títulos 
N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado1.22 de abril de 2002 BarcelonaTerra batida Albert Costa6-4 6-0 6-22.29 de abril de 2002 MallorcaTerra batida Jarkko Nieminen6-2 6-33.6 de xuño de 2004 Roland GarrosTerra batida Guillermo Coria0-6 3-6 6-4 6-1 8-64.31 de xaneiro de 2005 Viña del MarTerra batida Fernando González6-3 6-45.7 de febreiro de 2005 Buenos AiresTerra batida Mariano Puerta6-4 6-46.1 de maio de 2005 EstorilTerra batida Tommy Robredo6-1 2-6 6-17.4 de xullo de 2005 GstaadTerra batida Stanislas Wawrinka6-4 6-48.25 de xullo de 2005 KitzbühelTerra batida Fernando Verdasco2-6 6-2 6-4 6-4

 Finalista (8) 

LendaGrand Slam (1)Tennis Masters Cup / 
ATP World Tour Finals (0)Xogos Olímpicos (0)ATP Masters Series / 
ATP World Tour Masters 1000 (0)ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500 Series (5)ATP International Series /
ATP World Tour 250 Series (3)

N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado117 de xullo de 2000 StuttgartTerra batida Franco Squillari2-6 6-3 6-4 4-6 2-6212 de febreiro de 2001 Viña del MarTerra batida Guillermo Coria6-4 2-6 5-738 de xullo de 2002 GstaadTerra batida Àlex Corretja3-6 6-7(3) 6-7(3)426 de abril de 2004 BarcelonaTerra batida Tommy Robredo3-6 6-4 2-6 6-3 3-655 de xullo de 2004 BåstadTerra batida Mariano Zabaleta1-6 6-4 6-7(4)612 de xullo de 2004 StuttgartTerra batida Guillermo Canas7-5 2-6 0-6 6-1 3-6719 de xullo de 2004 KitzbühelTerra batida Nicolás Massú6-7(3) 4-6824 de xullo de 2005 StuttgartTerra batida Rafael Nadal3-6 3-6 4-6

 Clasificación en torneos do Grand Slam 
Torneo1997199819992000200120022003200420052006200720082009SrG-PAberto de AustraliaAAA1R1R3R2R2R3R3R1RAA0 / 88–8Roland GarrosAA3R2R1R4R3RG4R4RA1RQ21 / 1022–9WimbledonQ1Q11R1R1R2R1RAA2RAAA0 / 62–6Aberto dos Estados UnidosAA1R1R1R3R1R2R1R3RAAQ10 / 85–8Gañados–Perdidos0–00–02–31–40–48–43–49–25–38–41–20–00–11 / 3237–31

 Dobres (3) 

 Títulos 
LendaGrand Slam (0)Tennis Masters Cup (0)ATP Masters Series (0)ATP World Tour (3)

N.ºDataTorneoSuperficieParellaOpoñentes na finalResultado1.9 de febreiro de 2004 Viña del MarTerra batida Juan Ignacio Chela Nicolás Lapentti Gómez Martín Rodríguez7-6(2) 7-6(3)2.12 de abril de 2004 EstorilTerra batida Juan Ignacio Chela František Čermák Leoš Friedl6-2 6-13.17 de xullo de 2006 StuttgartTerra batida Max Mirnyi Yves Allegro Robert Lindstedt7-5 6-7(4) 12-10

 Torneos Challenger (7; 7+0) 

 Individuais (7) 

 Títulos 

N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado1.31 de agosto de 1998 Challenger de Santa Cruz de la SierraTerra batida Luís Adrián Morejón6-2 6-32.7 de decembro de 1998 Challenger de SantiagoTerra batida Karim Alami6-2 3-6 6-43.12 de abril de 1999 Challenger de NizaTerra batida Jacobo Díaz6-2 6-34.26 de abril de 1999 Challenger de EspinhoTerra batida Markus Hipfl6-4 6-15.19 de xuño de 2000 Challenger de BrunswickTerra batida Franco Squillari6-4 6-7(2) 6-46.3 de maio de 2009 Challenger de TunisiaTerra batida Frederico Gil6-2 1-6 6-37.9 de maio de 2010 Challenger de San RemoTerra batida Martín Vassallo Argüello7-5 6-0

 Finalista (2) 
N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado1.10 de agosto de 1998 Challenger de Belo HorizonteCemento Francisco Costa6-4 2-6 4-62.28 de setembro de 2009 Challenger de Buenos AiresTerra batida Horacio Zeballos2-6 6-3 3-6

 Torneos de Exhibición 

 Títulos 

N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado120 de decembro de 2004 Copa arxentina de tenisCemento David Nalbandian4-6, 6-4, 6-2

 Campión Copa Santa Cruz Fashion Show: 2012
 Campión Copa Aniversario Cipolletti: 2010
 Campión copa Adecco Tenis Open (Mza.): 2008
 Campión Copa Solidariedade Salta: 2008

 Finalista (1) 

N.ºDataTorneoSuperficieOpoñente na finalResultado114 de decembro de 2008 Copa arxentina de tenisCemento Juan Mónaco6-7(5-7), 6-7(3-7)

 Récords 

 Terceiro arxentino en conquistar un torneo de Grand Slam despois de Guillermo Vilas e Gabriela Sabatini.
 Sexto home na historia da Era Aberta en remontar unha desvantaxe de 2 sets a 0 nunha final de Grand Slam.
 Primeiro home na historia en levantar dúas match-points nunha final de Grand Slam.
 Segundo xogador de menor clasificación (44º) en gañar Roland Garros (despois de Gustavo Kuerten).
 Primeiro home na historia en gañar unha final de Grand Slam tras perder un set por 6-0.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
Perfil ATP 
Perfil, resultados e estatísticas 

Categoría:Campións do Roland Garros
Categoría:Nados en 1978
Categoría:Nados na diáspora galega
Categoría:Arxentinos de ascendencia galega
Categoría:Tenistas olímpicos da Arxentina
Categoría:Tenistas nos Xogos Olímpicos de 2000