Olga Lucas

Olga Lucas Torre, nada en Tolosa en 1947, é unha tradutora e escritora española.

 Traxectoria 
Os seus pais coñecéronse durante a resistencia francesa contra a ocupación nazi, tras sufrir o exilio da guerra civil e os campos de refuxiados. Ao pai capturárono e enviaron ao campo de concentración de Buchenwald, onde compartiu infortunio con Jorge Semprún. Tras a liberación de Francia en 1945 volve a Tolosa para reunirse coa súa muller, sendo deportado en 1950 a Córsega baixo a presión do goberno de Franco, e de alí a Polonia. A familia, tras diversas penalidades para sobrevivir, reuniuse en Checoslovaquia e máis tarde en Hungría.

De nena, Olga sufriu unha caída con importantes secuelas para a súa saúde, entre elas unha significativa perda de visión que, xunto cos avatares políticos da familia.

Con 12 anos Olga Lucas participou nun programa de radio en Budapest e con 15 anos xa prestaba servizos de intérprete ao goberno húngaro. Vivir temporalmente nos países do leste permitiulle aprender distintas linguas eslavas que logo utilizaría para traballar como intérprete, tradutora e locutora de radio.

De regreso a España traballa como funcionaria da Generalitat Valenciana. Paralelamente participa nas distintas actividades culturais que levan a cabo en ámbitos e locais alternativos de Valencia.

En 1997 coincidiu no Balneario de Termas Pallarés, en Alhama de Aragón, con José Luis Sampedro, a quen consideraba desde moitos anos atrás, e sen coñecelo en persoa, como o seu amor imposible). Para ela Sampedro era un importante referente literario, como José Saramago ou Mario Benedetti. Ao cabo dun ano, decidiron vivir xuntos, e en 2003 casaron en Alhama de Aragón.

Obra
A súa actividade literaria desenvolveuse principalmente en círculos non comerciais.

Impulsora do Taller de los Etcéteras en Radio Klara  e da Esfera Azul, publicou contos na revista Al Margen e participou nos actos e lecturas públicas do Instituto de Estudos Modernistas (Valencia) e o faladoiro literario La Buhardilla, en cuxas antoloxías figuran poemas seus.

Olga Lucas publicou contos e poemas en diversas obras colectivas. É autora de Poemas de andar por casa (Instituto de Estudos Modernistas, 1993), Cuentos para ciegos (Instituto de Estudos Modernistas, 1994), El tiempo no lo cura todo (Plaza y Janés 2006), El vals de las orquídeas (Random House Mondadori 2011) e coautora con José Luis Sampedro de Escribir es vivir (Areté 2005); Cuarteto para un solista (Random House Mondadori 2011) e La ciencia y la vida (Random House Mondadori 2008) xunto con Valentín Fuster e José Luís Sampedro.

En 2010 recibiu o XIX Premio Glauka, outorgado pola Asociación Amigas de la Lectura de Cuenca.

Colaborou na edición de Economía humanista (Debate, 2008) con artigos de José Luis Sampedro coidadosamente seleccionados por ela e por Carlos Berzosa.

En La mujer do poeta, la generación de los 50 vista por Ellas (Mira Editores, 2009) con prólogo de Carme Riera e epílogo de José Luis Sampedro, Olga Lucas relata a crónica dos Encontros de Mulleres de Escritores que baixo o título La mano que mece la pluma tiveron lugar en Jaca en abril de 2007 e maio de 2008.

Véxase tamén
Ligazóns externas
 “‘Él siempre dice que si yo me muero antes, no continúa'”, entrevista en Magazine de El Mundo, 11 de xaneiro de 2004 .
 "La gente tuvo santa paciencia", entrevista en El País, 5 de decembro de 2005 .
 "Rincones de vida", recensión de Escribir es vivir de Jordia Gracia no suplemento Babelia de El País, 24 de decembro de 2005 .
 "Olga Lucas, ¡vaya sorpresa!", recensión de El tiempo no lo cura todo de Josep Maria Miró Llull, 4 de xullo de 2006 .

Categoría:Nados en Tolosa, Francia
Categoría:Nados en 1947
Categoría:Escritores de España
Categoría:Escritores en lingua castelá
Categoría:Tradutores de España