Upper Atmosphere Research Satellite

Upper Atmosphere Research Satellite, máis coñecido polo seu acrónimo UARS, foi un satélite artificial da NASA lanzado no transbordador espacial Discovery na misión STS-48 desde o Centro de Lanzamento de Cabo Cañaveral o 12 de setembro de 1991.

 Características 
A misión de UARS foi estudar a parte superior da atmosfera terrestre, entre 15 e 100 km de altura, incluíndo os procesos químicos e físicos que ocorren nese intervalo. Os instrumentos medían a estrutura interna da atmosfera e os efectos das influencias externas sobre ela, como a radiación solar, as condicións da troposfera e os campos eléctricos. Entre os obxectivos concretos de UARS estaban medir o balance de enerxía da atmosfera superior, a súa fotoquímica e dinámica e o acoplamento entre os seus diversos procesos.

O satélite estabilizábase nos tres eixos mediante volantes de inercia e a súa enerxía era proporcionada por un panel solar de 1,5 x 3,3 m que xeraba ata 1,6 kW de potencia que á súa vez alimentaba tres baterías de 50 Amperio-hora de capacidade cada unha. O sistema de propulsión funcionaba con hidracina e as comunicacións tiñan lugar en banda S mediante varias antenas de baixa ganancia e unha antena direccional de alta ganancia. UARS reentrou na atmosfera terrestre o 24 de setembro de 2011.

 Instrumentos 

UARS levaba os seguintes instrumentos a bordo:

Cryogenic Limb Array Etalon Spectrometer (CLAES)
Improved Stratospheric and Mesospheric Sounder (ISAMS)
Microwave Limb Sounder (MLS)
Halogen Occultation Experiment (HALOE)
High Resolution Doppler Imager (HRDI)
Wind Imaging Interferometer (WINDII)
Solar-Stellar Irradiance Comparison Experiment (SOLSTICE)
Solar Ultraviolet Spectral Irradiance Monitor (SUSIM)
Particle Environment Monitor (PEM)
Active Cavity Radiometer Irradiance Monitor (ACRIM II)

 Notas 

 Véxase tamén 

Outros artigos
STS-48

Categoría:Satélites artificiais