Peter Walker

Peter Douglas Conyers Walker, nado en Huby (Yorkshire) o 7 de outubro de 1912 e finado en Newtown (Worcestershire) o 1 de marzo de 1984, foi un piloto de automobilismo inglés. Demostrou ser un piloto forte na maioría das disciplinas, pero gostaba máis dos automóbiles deportivos, gañando a carreira das 24 Horas de Le Mans de 1951 e as Nove Horas de Goodwood en 1955. Retirouse efectivamente despois dun accidente en 1956 que o deixou con graves lesións.

Traxectoria
Comezou a súa carreira en 1935, logo de unirse a Peter Whitehead. Gozou do éxito tanto en carreiras de circuíto como en subidas cun ERA antes da segunda guerra mundial, con vitorias en Brooklands e Donington Park. Ao longo deste período, competiu cos ERA de Whitehead. O seu estilo agresivo e os derrapes convertérono en favorito da multitude e logrou algo de notoriedade. Despois de rematar a guerra, regresou ao deporte.

Aínda que xa era competitivo antes da guerra, a experiencia e o estilo agresivo de Walker axudárono a facerse aínda máis exitoso. De feito, foi un dos poucos pilotos que puideron sacar rendemento do ERA tipo E. En 1948, foi capaz de acadar algunhas impresionantes actuacións tanto en subidas como en carreiras de Grand Prix. Unha destas carreiras foi o Gran Premio do Reino Unido, no RAF Silverstone. Con todo, a carreira non fora planificada. Inscribiuse na carreira cun ERA tipo E, pero o fabricante non conseguiu entregar o chasis no tempo, entón Walker usou o seu ERA tipo B máis antigo. Durante a carreira, sobreviviu ás retiradas masivas para terminar no 11º lugar, a 12 voltas do gañador, Luigi Villoresi.

 Piloto de Grand Prix 
No campionato mundial de pilotos de Fórmula 1, Walker estivo presente na primeira carreira, o Gran Premio do Reino Unido de 1950 en Silverstone. De feito, foi un dos primeiros en entrar no evento, no seu propio ERA tipo E. Logo de clasificarse décimo, compartiu a condución con Tony Rolt, entrou en boxes despois de só dúas voltas para cederlle o coche. Desafortunadamente, a demostración de ritmo na cualificación non foi igualada pola súa resistencia, Rolt retirouse  co coche na quinta volta por problemas na caixa de cambios. A tempada inaugural da Fórmula Un de Walker acabou alí, xa que non disputou outro Gran Premio nesa tempada.

Un mes máis tarde, da súa vitoria no Circuíto de Sarthe, terminou sétimo no Gran Premio do Reino Unido de 1951 nun BRM Type 15 V16 de 1.5 litros sobrealimentado, co seu compañeiro de equipo Reg Parnell no quinto posto. Ambas pernas dos pilotos quedaron tan queimadas pola calor dos motores e os sistemas de escape que incluso camiñar lles resultaba doloroso. Gregor Grant informou: "Parnell e Walker salvaron o día para o automobilismo británico. O seu heroísmo mantendo a súa tarefa mentres sofrían graves queimaduras permitirá aos deseñadores de BRM avanzar e modificar os coches para facelos completamente aptos para a carreira." Desafortunadamente, Walker non correu con BRM de novo.

Despois de catro anos, regresou á Fórmula Un, correndo dúas veces. A primeira a bordo do Maserati 250F de Stirling Moss, onde se retirou do Grote Prijs van Nederland, con problemas mecánicos. Para a seguinte carreira da tempada, o Gran Premio do Reino Unido de 1955, en Aintree, compartiu un Connaught Type B oficial con Rolt. No que pasou a ser o seu último Gran Premio, o coche retirouse por un fallo no acelerador logo de só 19 das 90 voltas.

 Sports Car Ace 
As actuacións de Walker nas subidas chamaron a atención de Lofty England, o xestor do equipo de carreiras de Jaguar, que o recompensou coa condución dun Jaguar XK120 na primeira carreira deste coche recentemente presentado en Silverstone en 1949. Walker rematou en segundo lugar, pero gañou no mesmo evento 12 meses máis tarde, nun XK120 preparada con materiais de aleaxe.

Despois do éxito do XK120, desenvolveron unha versión para carreiras de resistencia, o XK120C ou C-Type e precisaron dun piloto. Contactaron con Walker e con el, Jaguar embarcouse no seu primeiro programa de carreiras destinado a gañar as 24 Horas de Le Mans dunha vez. No primeiro intento, só seis semanas logo de completarse, Walker conseguiu a vitoria pola que é máis lembrado, cando el e o seu copiloto, Whitehead, gañaron a carreira de 1951. Os tres inscritos, enchían os tres primeiros postos despois de catro horas. Con todo, logo de tan só 50 voltas, só quedaba Walker na carreira. A vitoria proporcionoulle á marca de Coventry moita publicidade e recoñecemento.

Aínda convalecente das súas queimaduras do Gran Premio do Reino Unido, Walker referiuse a elas como pouco máis que "un pouco de molestia", chegou a Dundrod para competir cun C-Type no RAC Tourist Trophy. Jaguar ocupou os tres lugares no podio. Walker terminou segundo por detrás de Moss.

Na carreira de 1953, compartiu o seu C-Type oficial con Stirling Moss, a parella liderou nas primeiras etapas ata que apareceron problemas no motor. Moss entrou en boxes na volta 20 e os mecánicos puxéronse a traballar. O problema só se solucionou despois dunha segunda parada, cando os mecánicos cambiaron un filtro de combustible tupido. Moss e Walker terminarían segundos, a catro voltas dos seus compañeiros de equipo gañadores, Rolt e Duncan Hamilton. Este sería o máis próximo que chegaría a estar dunha segunda vitoria en Le Mans.

Walker volveuse a emparellar con Moss para as Nove Horas de Goodwood e lideraron comodamente durante as primeiras oito horas, ata que o coche se retirou. O seguinte foi o RAC Tourist Trophy, onde Walker rompería o récord de volta, pero novamente tivo problemas mecánicos e Moss logrou levar o coche a meta en terceiro lugar.

Aínda que permaneceu con Jaguar para 1954, a tempada non foi tan exitosa, a pesar de colaborar con Moss para Le Mans nun Jaguar D-Type, se retiraron na 12ª hora con problemas de freos. Ao final da tempada, England pediu a Walker que estivese dispoñible para as probas previas á tempada, antes da tempada de 1955. Walker non respondeu e uniuse a Aston Martin. Isto non foi un bo movemento, xa que o hat-trick de vitorias de Jaguar en Le Mans estaba a piques de comezar. Un consolo para Walker, foi a súa vitoria nas Nove Horas de Goodwood, unha carreira na que compartiu un Aston Martin DB3S con Dennis Poore.

Retirouse en gran parte das carreira logo de chocar cun DB3S en Le Mans en 1956. Cometeu un erro na 16ª hora da carreira, mentres corría forte. Sufriu o que, basicamente, se convertería no accidente que puxo fin a súa carreira. O coche patinou sobre a pista mollada preto da ponte de Dunlop, golpeou contra o muro e finalmente deslizouse boca a abaixo pola pista.

Walker fixo unha proba e competiu novamente en 1957. Na primavera, probou por Rob Walker Racing Team, no seu Connaught Type B en Goodwood, e posteriormente pilotou o coche nunha única carreira, o Gran Premio de Siracusa na seguinte tempada. Clasificouse en oitavo lugar a pesar de trompear e calar o coche máis tarde.http://www.motorsportmagazine.com/archive/article/march-1996/52/peter -walker

Retirada
Despois da súa retirada do deporte, Walker adicouse a cría de coellos e chinchilas con Lady Ripley por un tempo e ata deseñou un tipo de paso canadense para o gando, pero ambas empresas non chegaron a nada.

Walker morreu o 1 de marzo de 1984, despois de sufrir demencia e pneumonía. É lembrado polos seus pares como Moss, que o describe como un dos "grandes tipos" da súa vida.

Rexistro de carreiras
Mellores resultados
 Tempada Series Posición Equipo Coche 1936 Nuffield Trophyhttp://www.formula2.net/V1936.10.htm 2º Peter Whitehead ERA B-Type Donington Grand Prix 3º Peter Whitehead ERA B-Type 1949 Silverstone International 2º Peter Walker Jaguar XK120  Goodwood Trophy 2º  ERA E-Type 1950 Silverstone International [+2.0] 1ºt Peter Walker Jaguar XK120 1951 Les 24 Heures du Mans 1º Peter Walker Jaguar C-Type  RAC Tourist Trophy 2º Jaguar Cars Jaguar C-Type 1952 Hastings Trophy 2º  Cooper-ERA 1953 Les 24 Heures du Mans 2º Jaguar Cars Ltd. Jaguar C-Type  BMCLCC Trophyhttp://www.teamdan.com/archive/www2/53flibre.html 2º  Cooper-ERA RAC Tourist Trophy 3º Jaguar Cars Ltd. Jaguar C-Type 1954 Silverstone International 3º Ecurie Ecosse Jaguar C-Type 1955 Snetterton International 1º Connaught Engineering Connaught B Type  Goodwood Nine-Hours 1º Aston Martin Aston Martin DB3S

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 Pos. Puntos  Peter Walker ERA E-Type ERA 6 en liña GBR MON 500 SUI BEL FRA ITA NC 0  BRM Ltd. BRM P15 BRM V16 SUI 500 BEL FRA GBR ALE ITA ESP NC 0 Stirling Moss Maserati 250F Maserati 6 en liña ARX MON 500 BEL NEDNC0 Rob Walker Racing Team Connaught Type B Alta 4 en liña GBR ITA

* Indica unidade compartida con Tony Rolt.

Resultados completos nas 24 Horas de Le Mans
 Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. ClasePos. 1951  Peter Walker  Peter Whitehead Jaguar C-Type S5.0 267 1º 1º 1952  Peter Walker  Stirling Moss Jaguar C-Type S5.0 Ret(Motor) 1953  Jaguar Cars Ltd.  Stirling Moss Jaguar C-Type S5.0 300 2º   2º   1954  Jaguar Cars Ltd.  Stirling Moss Jaguar D-Type S5.0 92Ret(Freos) 1955  Aston Martin Ltd.  Roy Salvadori Aston Martin DB3S S3.0 105Ret(Motor) 1956  David Brown  Roy Salvadori Aston Martin DB3S S3.0 175Ret(Accidente)

Resultados completos nas 12 Horas de Reims
 Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. ClasePos. 1954  Jaguar Cars Ltd.  Stirling Moss Jaguar C-Type  Ret(Palier)

Notas

Véxase tamén

Bibliografía
 Small, Steve (1995): The Grand Prix Who's Who

Categoría:Nados en 1912
Categoría:Nados en Yorkshire Norte
Categoría:Finados en 1984
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Inglaterra
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Connaught
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de British Racing Motors
Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans
Categoría:Pilotos das 12 Horas de Reims