Gran Premio de Europa de 1997

O Gran Premio de Europa de 1997 (oficialmente o XLII Gran Premio de Europa) foi unha carreira de motor de Fórmula Un celebrada o 26 de outubro de 1997 no Circuíto Permanente de Jerez, Xerez, España. Foi a décimo sétima carreira da tempada de Fórmula Un de . Orixinalmente programado como Gran Premio de Portugal no circuíto do Estoril, mudouse cando os xestores de Estoril tiveron dificultades económicas. A carreira de 69 voltas gañouna Mika Häkkinen nun McLaren, a súa primeira vitoria na Fórmula Un. O seu compañeiro de equipo David Coulthard rematou en segundo lugar e o piloto de Williams quedou terceiro, o que lle foi suficiente para gañar o Campionato do Mundo. Ata 2017, estes foron os últimos Campionatos do Mundo de Pilotos e Construtores de Williams.

Michael Schumacher, pilotando para Ferrari, lideraba o campionato por un só punto diante de Villeneuve antes da carreira. Durante a carreira Villeneuve e Schumacher chocaron mentres loitaban polo liderado, o dano resultante no coche de Schumacher obrigouno a retirarse. A culpa do incidente foi posteriormente atribuída a Schumacher polo órgano de goberno do deporte, a Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e foi eliminado do seu segundo posto no campionato. As tácticas de Schumacher foron amplamente criticadas polos medios, incluíndo publicacións baseadas no seu país natal, Alemaña e no país de Ferrari, Italia.

Despois da carreira, Williams e McLaren foron acusados ​​de pactar para decidir a orde final. Villeneuve afirmou que "era mellor deixarlles pasar e gañar o Campionato do Mundo". A FIA determinou que non había probas para apoiar as reivindicacións e desestimou as acusacións.

 Informe 

 Antecedentes 
Orixinalmente programado como Gran Premio de Portugal no circuíto de Estoril, a carreira trasladouse ao circuíto de Jerez cando a xestión de Estoril tivo dificultades económicas. A carreira engadiuse ao calendario despois do Xapón porque o fornecedor de motores Renault non quería que a súa última carreira na Fórmula 1 fora no Xapón. 

Chegando á derradeira carreira da tempada, dous pilotos aínda estaban en disputa polo Campionato Mundial de Pilotos de Fórmula Un. O piloto Michael Schumacher, da Scuderia Ferrari, lideraba con 78 puntos. O piloto de Williams Jacques Villeneuve era segundo con 77 puntos, un punto por detrás de Schumacher. Detrás de Schumacher e Villeneuve no Campionato de Pilotos, Heinz-Harald Frentzen era terceiro con 41 puntos no outro Williams, con Jean Alesi e David Coulthard con 36 e 30 puntos respectivamente. Villeneuve gañara dúas carreiras máis que Schumacher durante a tempada, o que significaba que no caso de empate a puntos, Villeneuve sería campión do mundo.

Villeneuve tiña que rematar a carreira puntuando (os puntos adxudicábanse aos seis primeiros pilotos) e por diante de Schumacher para converterse no campión mundial de pilotos. Schumacher sería campión do mundo se terminaba por diante de Villeneuve, ou se Villeneuve non conseguía puntuar.

No Campionato Mundial de Construtores de Fórmula Un, Williams lideraba con 118 puntos e Ferrari era segundo en 100. Williams logrou o título de construtores antes da carreira, aínda que Ferrari terminase primeiro e segundo na carreira, logrando 16 puntos, e os dous coches Williams non conseguiran puntuar, non podían vencer a Williams.

Tras o Gran Premio do Xapón de 1997 o 12 de outubro, os equipos realizaron sesións de proba en varios lugares do mundo. Williams, Benetton, Sauber, Jordan e McLaren realizáron unha sesión de proba no Circuíto de Silverstone. Williams, Sauber e Jordan probaron coches coas especificación de 1998, en preparación para a tempada . Arrows realizou probas no circuíto Circuíto de Nevers Magny-Cours, realizando un desenvolvemento de pneumáticos de chuvia co fornecedor de pneumáticos Bridgestone co circuíto inundado para simular condicións climáticas de chuvia. Prost realizou probas no Circuíto de Barcelona-Cataluña e realizou probas de pneumáticos para Bridgestone, ademais de probar o seu coche coas especificacións de 1998. Ferrari permaneceu no circuíto de Suzuka probando un diferencial electrónico usado polo seu piloto Eddie Irvine na carreira anterior.

 Práctica e cualificación 
Catro sesións de práctica realizáronse antes da carreira do domingo, as do venres de 11:00 a 12:00 e de 13:00 a 14:00 hora central de verán (CES) (UTC) + 2 e as dous do sábado pola mañá celebrado de 09:00 a 09:45 e de 10:15 a 11:00 Tempo central europeo de verán. Nas primeiras dúas sesións de prácticas, o piloto de Prost Olivier Panis marcou o tempo máis rápido cunha volta de 1 minuto e 22.735 segundos, unha décima de segundo máis rápido que o piloto de Arrows Damon Hill. Villeneuve e Rubens Barrichello foron terceiro e cuarto. Mika Häkkinen e Coulthard, fixeron o quinto e oitavo tempo máis rápidos respectivamente para McLaren, estiveron separados por Frentzen e Alesi. Michael Schumacher e Ralf Schumacher completaron o top ten.

Nas dúas últimas sesións prácticas, Coulthard logrou a volta máis rápida cun tempo de 1:20.738, Häkkinen terminou co segundo tempo máis rápido. Os pilotos de Williams foron rápidos: Villeneuve terceiro e Frentzen sexto. Panis caeu ao cuarto lugar por diante de Gerhard Berger, os seus mellores tempos separados por unha décima de segundo. Estaban por diante do piloto de Stewart, Jan Magnussen, Shinji Nakano de Prost, Hill e Alesi.

A sesión de cualificación celebrouse o sábado pola tarde e durou unha hora entre as 13:00 a 14:00 horas do CEST, permitindo que cada piloto ata doce voltas cronometradas, coa súa volta rápida utilizada para determinar a súa posición na grella. Os coches foron cronometrados usando un sistema de sincronización TAG Heuer, que medía a unha precisión dunha milésima de segundo. Ao final da sesión, os tres pilotos máis rápidos fixaran o mesmo tempo, a primeira vez que isto ocorreu no historia do Campionato do Mundo.Henry, Alan (ed) Autocourse 1997-1998 p.239 Hazleton Publishing  Jacques Villeneuve foi o primeiro en definir un tempo de 1:21.072, aos catorce minutos da sesión dunha hora. Outros catorce minutos despois, Michael Schumacher marcou un tempo idéntico. A falta de nove minutos para rematar a sesión, Heinz-Harald Frentzen cruzou a liña, outra vez cun tempo de 1:21.072. De conformidade coa normativa, no caso de que os pilotos fixen o mesmo tempo na cualificación, considéranse a orde en que se fixaron os tempos, co primeiro piloto establecendo a prioridade. Villeneuve adxudicouse a pole position na grella inicial para a carreira, con Schumacher segundo e Frentzen terceiro. O cuarto lugar na grella foi para o vixente Campión do Mundo, Damon Hill, no seu Arrows, cun tempo de 1:21.130, 0´058 segundos por detrás dos tres primeiros. Hill estivo a piques de obter a pole position pero tivo que retroceder no final da volta debido ás bandeiras amarelas debido a un incidente que implicaba ao Minardi de Ukyo Katayama.

 Carreira 
A carreira tivo lugar pola tarde a partir das 14:00 horas o clima era seco e asollado. Villeneuve comezou a carreira na pole position, con Schumacher na segunda posición. Poucos momentos antes do inicio da carreira, un líquido azul saíu do Williams de Villeneuve. Con todo, isto non influíu no seu coche durante a carreira. A saída de Schumacher ao comezo foi mellor que a de Villeneuve e lideraba no momento en que chegaron á primeira curva. Schumacher lideraría 40 das primeiras 47 voltas da carreira Frentzen tamén fixo unha mellor saída que Villeneuve e superouno. Baixo as ordes do equipo Williams, na volta oito Frentzen deixou pasar ao seu compañeiro de equipo Villeneuve. Schumacher fixo o seu primeiro pit-stop na volta 22 e Villeneuve fixo a súa primeira parada na seguinte volta. Ambos mantiveron as súas posicións. Durante a primeira rolda de pitstops, os McLarens intercambiaron prazas con David Coulthard e liderou Mika Häkkinen e Frentzen caeu en quinta posición por detrás deles. A orde dos líderes tras a segunda rolda de pitstops na volta 43 e volta 44 mantivose igual pero con Villeneuve máis preto de Schumacher.

Villeneuve entrou na volta 48 a menos dun segundo por detrás de Schumacher. A metade da volta, intentou superar a Schumacher na curva de "Dry Sack". Freou máis tarde que Schumacher, Villeneuve mantivo a liña interna e estaba adiante na pista cando Schumacher volveuse a provocando unha colisión. O entón reporteiro en boxes da ITV James Allen, observou que as gravacións de a bordo mostran a Schumacher virando o volante a esquerdo antes de virar á dereita contra Villeneuve.Allen, James (2000) Michael Schumacher : Driven to Extremes p.26 Bantam Books This is also noted in The Concise Encyclopedia of Formula One p.195 Martin Brundle, na cabina de comentaristas xunto a Murray Walker, viu de inmediato que o movemento de Schumacher fora deliberado, dicindo: "Iso non funcionou Michael. Golpeachelo na parte equivocada, amigo meu". A roda dianteira dereita do Ferrari de Schumacher golpeou a parte esquerda do radiador do Williams de Villeneuve, a diferenza da colisión de 1994 con Hill en 1994 no Gran Premio de Australia, onde Schumacher causou danos na suspensión de Hill, fixo que Schumacher se retirase. Villeneuve describiu o incidente logo da carreira "O coche sentiuse moi estraño. O golpe foi moi duro. Non foi algo pequeno". Continuou pero o dano ao seu automóbil significou que era máis lento que os coches que viñan detrás.

No momento do incidente, faltaban 22 voltas. O ritmo máis lento do automóbil de Villeneuve significou que na última volta, fora atrapado por ambos McLarens, Häkkinen recuperara o segundo posto de Coulthard baixo ordes de equipo. Despois da carreira, Villeneuve afirmou que "Non loitei entón. Era mellor deixarlles pasar e gañar o Campionato do Mundo. Foi un bo cambio". Gerhard Berger no cuarto lugar (no que resultou ser o seu derradeiro Gran Premio) tamén estaba atrapando a Villeneuve pero non o pasou antes de cruzar a meta. A marxe final entre Villeneuve e Berger foi de 0´116 segundos. O terceiro lugar significou que Villeneuve terminou por diante de Schumacher no campionato de pilotos por 3 puntos e foi campión do mundo. A vitoria de Häkkinen foi a primeira da súa carreira.

 Post-carreira 

 Colisión de Schumacher / Villeneuve 
miniatura|220px|A Curva Dry Sack, escena da colisión de Villeneuve con Schumacher na Volta 48.
Antes da carreira en Xerez, o presidente da FIA, Max Mosley, prometera castigar a todos os que intentasen influenciar o resultado do campionato. Os responsables da carreira emitiron un comunicado logo da carreira afirmando que "concluíran unánimemente que fora un accidente de carreiras e non se necesitaba realizar máis accións". Con todo, Schumacher foi posteriormente convocado a unha audiencia disciplinaria pola FIA e o 11 de novembro de 1997, anunciouse que Schumacher sería descualificado do Campionato Mundial de 1997. Isto significou que perdeu o segundo posto na clasificación xeral en favor de Heinz-Harald Frentzen, pero mantivo as súas vitorias nas carreira e outros resultados e non sería multado nin afrontaría ningún outro castigo na seguinte tempada. Max Mosley afirmou que o xurado "concluíu que aínda que as accións foran deliberadas non estaban premeditadas". Schumacher tamén foi obrigado a participar nunha campaña de seguridade vial durante a tempada de 1998.

Ferrari tamén escapou impune a pesar de que o artigo 123 do Código Deportivo Internacional da FIA indica: "O equipo será responsable de todos os actos ou omisións por parte do piloto". Baixo esta regra, que nunca foi invocada por un incidente de condución, Ferrari podería ser castigado por non controlar ao seu piloto. Cando se lle preguntou sobre o tema, Max Mosley dixo que o Consello Mundial decidira non invocar o artigo 123. Outra cuestión que o Consello Mundial non tivo en conta foi a existencia ou non de ningunha sanción pública contra os comisarios de Xerez que desestimaran o incidente entre Schumacher e Villeneuve, que segundo se alegou, foi un incumprimento do seu deber.

 Reacción dos medios 
Os xornais alemáns estaban entre os moitos de toda Europa que atacaron a Schumacher. Bild dixo "Schumacher foi o culpable do accidente". "Apostou forte e perdeu todo: o Campionato do Mundo e a súa reputación de fair play. Non hai dúbida de que quería sacar a Villeneuve". O "Frankfurter Allgemeine" chamouno "un kamikaze sen honra" e comentou que "o monumento empeza a romper porque os fundamentos son defectuosos". Unha estación de televisión alemá pediu aos fanáticos as súas opinións e recibiu as opinións de 63.081 votos. O 28% dixeron que xa non podían soportar a Schumacher.

En Italia houbo unha gran condena a Schumacher. O diario l'Unità pediu que fose despedido por Ferrari. "Schumacher debe enfrontar cargos nun tribunal español pola grave acción que cometeu", informou. "O piloto cubriuse a si mesmo, Ferrari e ao deporte italiano no seu conxunto de vergonza. Estamos esperando a que Ferrari anuncie que descarta a Michael Schumacher e contrata un novo piloto máis intelixente, con máis sabedoría e un verdadeiro sentido da moral.

La Repubblica informou que "ver desaparecer un título mundial logo de esperar 18 anos é o suficientemente triste. Pero ver como se esfuma co movemento de Michael Schumacher lamentablemente é moito peor. É vergoñento". A Gazzetta dello Sport dixo que se Ferrari gañara o título sería "un título para esconderse" e dixo que prefería continuar esperando o día no que "a nosa paixón por Ferrari teña un final feliz." Mesmo "La Stampa", o xornal pertencente á familia Agnelli, que tamén controla a Ferrari, dixo "A súa imaxe como un campión rompeu, como un vaso golpeado por unha pedra".

 Circuíto de Xerez 
O 12 de decembro de 1997, o Consello Mundial do Automóbil determinou que o alcalde de Xerez, Pedro Pacheco, interrompira a cerimonia do podio. Orixinalmente, o veredicto foi que non se concederían outras carreiras de Fórmula Un á pista. Non obstante, cando o señor Pacheco compareceu ante o WMSC, esta resolución revocouse.Autosport magazine, 26 de xullo de 2007, page 8

As persoas elixidas para presentar os trofeos dependían do resultado da carreira, co presidente de Daimler-Benz Jürgen Schrempp só disposto a facer unha entrega a un piloto de McLaren-Mercedes. Cando os McLarens de Häkkinen e Coulthard pasaron ao Williams de Villeneuve na última volta, significou que podería entregar o trofeo para a primeira ou segunda posición ou o trofeo de gañador de construtores. Houbo algunha confusión debido aos últimos cambios na posición e mentres o alcalde e o presidente da rexión entregaron os trofeos, Schrempp non fixo nada. O presidente da FIA, Max Mosley, anunciou máis adiante que "a perturbación provocou vergoña e inconvenientes aos que presentaban os trofeos e, polo tanto, non se realizarían roldas posteriores do Campionato do Mundo da Fórmula 1 no circuíto de Xerez". Ata 2017, esta carreira foi a última vez que o Circuíto Permanente de Xerez organizou un Gran Premio de Fórmula Un, aínda que celebrou moitos días de probas de pretempada.

 Accións de colusión 

O 8 de novembro, o xornal The Times publicou un artigo acusando a Williams e McLaren de pactar o final do Gran Premio.F1 Racing magazine, decembro de 1997 issue, page 18, British edition as imported to America As reclamacións do artigo foron baseadas nas gravacións das transmisións de radio realizadas polos dous equipos. O Consello Mundial da FIA rexeitou as alegacións cando o asunto foi interposto ante eles. O presidente da FIA, Max Mosley, declarou "Está claro que o resultado da carreira non se pactou. Non había acordos entre McLaren e Williams de que Mika Häkkinen ía gañar. Podían demostrar moi claramente que non era o caso."

En 2006, Norberto Fontana afirmou nunha entrevista no xornal arxentino Olé que unhas horas antes do Gran Premio o director do equipo de Ferrari Jean Todt visitou a autocaravana de Sauber e díxolle ao equipo suízo, que usaba os motores de Ferrari naquel momento, que os Saubers debían bloquear a Jacques Villeneuve se estaban en condicións de facelo para axudar a Michael Schumacher a gañar o Campionato do Mundo.

O dono e director do equipo Sauber naquel momento, Peter Sauber negou estas acusacións e dixo: "Ferrari nunca expresou o desexo de que obstruíramos a un adversario de Schumacher na pista".

En 2014 David Coulthard deu unha entrevista a Charles Bradley en Autosport, onde afirmou que de feito había un acordo entre McLaren e Williams. "Ron Dennis fixera ese trato con Frank Williams, e ningún de nos sabía nada, se axudamos a Williams na súa procura de vencer a Ferrari, eles non entrarían no xeito de axudar a McLaren. Ron probablemente aínda negaríao hoxe. Isto é o que pasou ".Autosport magazine, 13 de marzo de 2014 issue, page 46

 Clasificación 

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 3  Jacques Villeneuve Williams-Renault 1:21.072 2 5  Michael Schumacher Ferrari 1:21.072 +0.000 3 4  Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 1:21.072 +0.000 4 1  Damon Hill Arrows-Yamaha 1:21.130 +0.058 5 9  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:21.369 +0.297 6 10  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:21.476 +0.404 7 6  Eddie Irvine Ferrari 1:21.610 +0.538 8 8  Gerhard Berger Benetton-Renault 1:21.656 +0.584 9 14  Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 1:21.735 +0.663 10 7  Jean Alesi Benetton-Renault 1:22.011 +0.939 11 23  Jan Magnussen Stewart-Ford 1:22.167 +1.095 12 22  Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:22.222 +1.150 13 2  Pedro Diniz Arrows-Yamaha 1:22.234 +1.162 14 16  Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:22.263 +1.191 15 15  Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 1:22.351 +1.279 16 11  Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 1:22.740 +1.668 17 12  Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 1:22.804 +1.732 18 17  Norberto Fontana Sauber-Petronas 1:23.281 +2.209 19 20  Ukyo Katayama Minardi-Hart 1:23.409 +2.337 20 21  Tarso Marques Minardi-Hart 1:23.854 +2.782 21 19  Mika Salo Tyrrell-Ford 1:24.222 +3.150 22 18  Jos Verstappen Tyrrell-Ford 1:24.301 +3.229

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 9  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 69 1:38:57.771 5 10 2 10  David Coulthard McLaren-Mercedes 69 +1.654 6 6 3 3  Jacques Villeneuve Williams-Renault 69 +1.803 1 4 4 8  Gerhard Berger Benetton-Renault 69 +1.919 8 3 5 6  Eddie Irvine Ferrari 69 +3.789 7 2 6 4  Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 69 +4.537 3 1 7 14  Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 69 +1:07.145 9  8 16  Johnny Herbert Sauber-Petronas 69 +1:12.961 14  9 23  Jan Magnussen Stewart-Ford 69 +1:17.487 11  10 15  Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 69 +1:18.215 15  11 12  Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 68 +1 volta 17  12 19  Mika Salo Tyrrell-Ford 68 +1 volta 21  13 7  Jean Alesi Benetton-Renault 68 +1 volta 10  14 17  Norberto Fontana Sauber-Petronas 68 +1 volta 18  15 21  Tarso Marques Minardi-Hart 68 +1 volta 20  16 18  Jos Verstappen Tyrrell-Ford 68 +1 volta 22  17 20  Ukyo Katayama Minardi-Hart 68 +1 volta 19  Ret 5  Michael Schumacher Ferrari 47 Colisión 2  Ret 1  Damon Hill Arrows-Yamaha 47 Caixa de cambios 4  Ret 11  Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 44 Fuga de auga 16  Ret 22  Rubens Barrichello Stewart-Ford 30 Caixa de cambios 12  Ret 2  Pedro Diniz Arrows-Yamaha 11 Trompo 13 

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Pilotor Puntos 10px 1 1  Jacques Villeneuve  81 10px 1 2  Michael Schumacher  7810px 3  Heinz-Harald Frentzen  42 10px 1 4  David Coulthard  36 10px 1 5  Jean Alesi 36

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos10px 1  Williams-Renault  12310px 2  Ferrari  10210px 3  Benetton-Renault 6710px 4  McLaren-Mercedes  6310px 5  Jordan-Peugeot 33

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. A clasificación do Campionato de Pilotos é exacta ao final da carreira. Michael Schumacher foi posteriormente descualificado do campionato, aínda que os seus puntos e resultados permanecen rexistrados.
 Texto en grosa indica Campionato do Mundo de 1997.

Notas

Véxase tamén

Bibliografía

Outros artigos

Ligazóns externas

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1997
Categoría:Gran Premio de Europa de Fórmula 1