Tripla coroa do automobilismo

A Tripla coroa do automobilismo (en inglés Triple Crown of Motorsport) é un logro non oficial, dado á persoa gañadora das tres carreiras de motor máis prestixiosas no mundo das carreiras: 500 Millas de Indianápolis, as 24 Horas de Le Mans e  o Gran Premio de Mónaco.

Durante once anos (1950-1960), Mónaco e Indianápolis formaron parte do Campionato do mundo de pilotos da Fiatération Internationale de l'Automobile FIA (agora sinónimo de Fórmula Un) pero en 1961 Indianápolis caeu do Serie do Campionato do Mundo. En 1987 a data da carreira de Mónaco cambiou aproximadamentea dúas semanas máis tarde que os anos anteriores. Desde entón, Mónaco e a carreira de Indianápolis dispútanse o mesmo día facendo imposible que un piloto compitan en ambas as carreiras o mesmo ano.

Graham Hill é o único piloto que completou a Tripla Coroa. 19 pilotos na historia do automobilismo competiron nas tres carreiras da Tripla Coroa e gañaron polo menos un dos eventos.Masten Gregory: Totally Fearless author Michael J. Cox research (2013) Juan Pablo Montoya e Fernando Alonso son os únicos pilotos activos que gañaron dous dos tres eventos.

 Definicións alternativas 
 Incluíndo o Campionato de Pilotos F1 
Unha definición alternativa, que defende o gañador da Tripla Crown Graham Hill e Jacques Villeneuve substitúe ao Gran Premio de Mónaco polo Campionato Mundial da Fórmula 1. Graham Hill é tamén o único piloto que logrou isto, gañando o título de pilotos de F1 en  e .

 Carreiras de resistencia 
A carreiras de resistencia ten a súa propia Tripla Coroa que ademais de Le Mans engade as 24 Horas de Daytona e as 12 Horas de Sebring. Esta coroa gañárona varios pilotos, a saber: A. J. Foyt, Hans Herrmann, Jackie Oliver, Jacky Ickx, Al Holbert, Hurley Haywood, Mauro Baldi, Andy Wallace, Marco Werner e Timo Bernhard. Moitos pilotos estiveron a punto de gañar a tripla coroa con acabados no segundo lugar no terceiro evento, como Ken Miles (a quen negouselle a vitoria por un tecnicismo nas 24 Horas de Le Mans de 1966) Mario Andretti (Le Mans 1995) e Allan McNish (Daytona 2012).

 Carreiras de IndyCar 

No período 1971-1990, as carreiras de Indy car disputaron a súa propia Tripla Coroa. Entre 1971 e 1980 compoñíase dos tres eventos de 500 millas do calendario: as 500 Millas de Indianápolis, a Pocono 500, e California 500. Al Unser (1978) é o único piloto que gañou as tres na mesma tempada. Ontario Motor Speedway pechou en 1980, e California 500 foi substituído pola Michigan 500. A tripla coroa continuou a través de 1989, despois de que a carreira de Pocono fora interrompida. Ningún piloto gañou os tres eventos durante a década de 1980. A Tripla coroa da IndyCar reviviu en 2013, co formato 1971-80 da Indianápolis 500 (en maio), Pocono IndyCar 400 en xullo), e o MAVTV 500 (en outubro, celebrado en Fontana). Ofrécese un premio de 1 millón de dólares para calquera piloto que gañe as tres carreiras. Para 2014, Pocono volveu ao formato de 500 millas, a carreira de Fontana trasladouse ao final da tempada en agosto e os tres eventos outorgaban puntos dobres para o campionato. Desde o regreso da California 500 baixo a IndyCar, é unha carreira nocturna. En 2015, Fontana trasládase a xullo, mentres que Pocono será a penúltima carreira da tempada en agosto. De todas as variacións da Tripla coroa da IndyCar, só cinco pilotos lograron a fazaña durante a súa carreira, e Al Unser é o único que conseguiuno nunha soa tempada.

 Lista de gañadores da tripla coroa 
Os eventos que compoñen as definicións tradicional (Indy 500 / 24hr de Le Mans / GP de Mónaco) e a alternativa (Indy 500 / 24hr de Le Mans / Campionato Mundial de F1) inclúense a continuación.
 Piloto Gañador de Indianápolis Gañador de Le Mans Gañador do GP de Mónaco Campión do Mundo de F1  Graham Hill 1966 1972 1963, 1964, 1965, 1968, 1969 , 
Os pilotos enumerados a continuación completaron dúas das tres patas para calquera das dúas versións da Tripla Coroa. Piloto Gañador de Indianápolis Gañador de Le Mans Gañador do GP de Mónaco Campión do Mundo de F1 22px|Italy Tazio Nuvolari — 1933 1932 —  Maurice Trintignant — 1954 1955, 1958 —  Mike Hawthorn — 1955 —   Phil Hill — 1958, 1961, 1962 —   A. J. Foyt 1961, 1964, 1967, 1977 1967 — —  Bruce McLaren — 1966 1962 —  Jim Clark 1965 — — ,   Jochen Rindt — 1965 1970   Mario Andretti 1969 — —   Emerson Fittipaldi 1989, 1993 — — ,  Jacques Villeneuve 1995 — —   Juan Pablo Montoya 2000, 2015 — 2003 —  Fernando Alonso — 2018, 2019 2006, 2007 , 
Chave: Os pilotos en activo atópanse en grosa.

Notas

 Véxase tamén 

Categoría:Fórmula 1
Categoría:Gran Premio de Mónaco de Fórmula 1
Categoría:24 Horas de Le Mans
Categoría:500 Millas de Indianapolis