Isabel de Angulema

Isabel de Angulema, nada entre 1186Bernadette Barrière, Limousin médiéval: le temps des créations, (Presses universitaires de Limoges), 384./1188Theodore Evergates, The Aristocracy in the County of Champagne, 1100-1300, (University of Pennsylvania Press, 2007), 226. e finada na abadía de Fontevrault o 31 de maio de 1246N.Vincent Obra citada, foi unha nobre francesa, única filla de Aymar III de Angulema, conde de Angulema, e de Alicia de Courtenay, filla á súa vez de Pedro I, señor de Courtenay, fillo do rei Lois VI de Francia.Nicholas Vincent, « Isabella, suo jure countess of Angoulême (c.1188–1246)», Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, édition en ligne, janvier 2006.Généalogie d'Isabelle d'Angoulême sur le site Medieval Lands [archive]

 Traxectoria 
 Secuestro polo rei Xoán 

O mesmo día da súa voda con Hugo X de Lusignan, herdeiro do condado da Márche, foi raptada polo rei Xoán I de Inglaterra, co que casou na cidade de Angulema o 24 de agosto de 1200.Roger of Howden, iv, 120. Contaba entón con 12 anos de idade.

En 1189, Xoán casara con Isabel de Gloucester, filla e herdeira de Guillerme FitzRobert, segundo conde de Gloucester. Non tiveron fillos e Xoán pediu a anulación do seu matrimonio alegando consanguinidade -o avó de Isabel era Robert Fitzroy, fillo ilexítimo do rei Henrique I de Inglaterra-, pouco despois da súa ascensión ao trono, que tivo lugar o 6 de abril de 1199.

Isabel tivo co rei cinco fillos, incluíndo a dous homes:
 Henrique III (n. castelo de Winchester, 1-10-1207 - m. Palacio de Westminster, 16-11-1272), sucesor do seu pai no trono de Inglaterra.
 Ricardo (n. castelo de Winchester, 5-1-1209 - m. Berkhamstead, 2-4-1272), creado conde de Cornualla en 1227, e elixido (pero nunca coroado) Rei de Romanos -rei electo de Alemaña- (1257-1272), logo da caída dos Hohenstaufen.
 Xoana (n. Normandía, 22-7-1210 - Havering-atte-Bower, Essex, 5-3-1238), casada con Alexandre II de Escocia.
 Isabel de Inglaterra (n. 1214 - m. Emilia Reggio, Foggia, Italia, 1-12-1241), casada con Frederico II Hohenstaufen, emperador de Alemaña, rei de Sicilia e Xerusalén.
 Leonor (n. 1215 - m. Montargis, Francia, 13-4-1275), casada primeiro con William Marshal, II conde de Pembroke, e logo con Simón de Montfort, o cal sería o virtual gobernante de Inglaterra (1264-1265), durante a revolta dos baróns.

Dous anos máis tarde da súa voda (1202), a morte do seu pai convértea en condesa de Angulema.

 Segundo matrimonio 
Trala morte do rei Xoán o 18 de novembro de 1216, Isabel regresou inmediatamente ao seu condado de Angulema en Francia, deixando en Inglaterra os cinco fillos habidos do seu matrimonio.

O 10 de marzo de 1220, Isabel casou co que fora o seu antigo prometido, agora Hugo X de Lusignan, conde de La Marche desde novembro do ano anterior. Deste matrimonio naceron nove fillos.

 Hugo XI de Lusignan (1221-1250), Conde de La Marche e Conde de Angulema. Casado con Iolanda de Dreux, condesa de Penthièvre e de Porhoet, con quen tivo fillos.
 Aymer de Lusignan (1222-1260), bispo de Winchester
 Inés de Lusignan (1223-1269). Casada con Guillerme II de Chauvigny (d. 1270), con descendencia.
 Alicia de Lusignan (1224 - 9 de febreiro de 1256). Casada con John de Warenne, VII conde de Surrey, con quen tivo fillos.
 Guy de Lusignan (c. 1225 a 1264), morreu na Batalla de Lewes. (Tufton Beamish sostén que fuxiu a Francia despois da batalla de Lewes e morreu alí en 1269).
 Godofredo de Lusignan (c. 1226 a 1274). Casado en 1259 con Xoana, vizcondesa de Châtellerault, con quen tivo fillos.
 Guillerme de Lusignan (c. 1228 a 1296). 1r conde de Pembroke. Casado Xoana de Munchensi, con quen tivo fillos.
 Margarida de Lusignan (c. 1229 a 1288). Casada en primeiro lugar en 1243 con Raimundo  VII de Tolosa, en segundo lugar c. 1246 con Aimery IX de Thouars, Vizconde de Thouars e tiveron fillos.
 Isabel de Lusignan (1234 - 14 de xaneiro de 1299). Casada en primeiro lugar antes de 1244 con Mauricio IV de Craon (1224-1250), con quen tivo descendencia, casou en segundo lugar con Geoffrey de Rancon.

 Últimos anos 
Acusada de conspirar contra o rei de Francia en 1244, refuxiouse na abadía de Fontevrault, onde morreu o 31 de maio de 1246, aos 57 anos de idade, sendo sepulta, por propio desexo, no cemiterio da abadía.

 Notas 

 Véxase tamén 

|-

|-

Categoría:Raíñas consortes de Inglaterra
Categoría:Finados en 1246
Categoría:Nados en 1186
Categoría:Nobres de Francia