Sisoés o Grande

miniatura|Porta norte dun iconostasio en Novgorod, detalle, século XVI
Sisoés o Grande, Sisoés de Scetes, ou Abade Sisoés, nado no século IV e finado en 429, foi un anacoreta exipcio que se retirou ao deserto, á mesma cova na que estivera Antón Abade. As igrexas ortodoxa e católica venérano como santo.

 Traxectoria 
Na súa mocidade decidiu retirarse do mundo e estableceuse no deserto de Scetes baixo a dirección do abade Hor. Mais o desexo de afastarse aínda máis levouno a cruzar o Nilo para se recoller na montaña na que Antón Abade morrera algún tempo. Pasou sesenta anos no monte Qolzoum, preto de Clysma, e co tempo peregrinos vidos de lonxe afluían para recibir consello. Tamén foi un duro opositor do arianismo.

Canonizado, as igrexas ortodoxa e católica conmemórano o 6 de xullo (anteriormente o 4 e o 5).

 Iconografía 
Aparece representado moitas veces como un home vello, calvo cunha gran barba, mirando un cadáver nunha tumba, disque o de Alexandre o Grande : así aparece na igrexa de San Giorgio dei Greci de Venecia. ou no mosteiro da Gran Lavra do monte Athosm.).

 Notas  

Categoría:Finados en 429
Categoría:Santos do catolicismo
Categoría:Nados en Exipto
Categoría:Venerados polas igrexas ortodoxas
Categoría:Anacoretas