Gran Premio da Arxentina de 1997

O Gran Premio da Arxentina de 1997 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un celebrada o 13 de abril de 1997 no Autódromo Oscar Alfredo Gálvez de Buenos Aires, Arxentina. Foi a terceira carreira da tempada de Fórmula Un de 1997 e o 600º Gran Premio do Campionato do Mundo desde o seu inicio. A carreira de 72 voltas gañouna o piloto de Williams Jacques Villeneuve despois de que comezase desde a pole position. Eddie Irvine terminou segundo para o equipo Ferrari e o piloto de Jordan Ralf Schumacher chegou na terceira posición.

 Resumo 

 Pre-Carreira 
A maior parte dos comentarios antes do gran premio eran sobre Heinz-Harald Frentzen e Eddie Irvine e os seus pobres comezos na tempada. A pesar de saír do negocio, o director do equipo Lola [[Eric Broadley] estaba seguro de que o equipo podería volver a estar funcionando no Gran Premio de San Marino, aínda que cun novo patrocinador principal. O equipo Tyrrell tamén causou un gran revuelo tras chegar ao gran premio con catro novas ás no coche, dúas no morro e outras dúas ao lado da cabeza dos pilotos. Semellaron a á-X e pronto se usou como alcume. A sesión de práctica non trouxo sorpresas cos dous Williams primeiro e segundo.

 Clasificación 
Do mesmo xeito que na sesión de prácticas, Williams volveu a estar na primeira fila, con Jacques Villeneuve na pole. A primeira sorpresa real do fin de semana foi o desempeño de Olivier Panis no Prost, que conseguiu cualificar no terceiro lugar. Outro rendemento forte foi o quinto lugar de Rubens Barrichello no Stewart. Como era de esperar, os dous McLarens clasificáronse mal, queixándose do mal manexo na superficie accidentada. O tempo máis lento de volta de Pedro Diniz sería suficiente para poñelo na pole na carreira do ano anterior.

 Carreira 
Cando se apagaron as luces vermellas, Jacques Villeneuve saíu limpamente da primeira curva e comezou a afastarse dos outros pilotos dianteiros. Michael Schumacher case colisionou con Panis, pero o francés saíuse da trazada para perder uns poucos lugares antes que chocar co Ferrari. Chegando á primeira curva, Michael Schumacher estaba xunto ao seu compañeiro Irvine e Rubens Barrichello. Con todo, Michael entón virou e estrelouse contra a parte traseira do coche de Barrichello facendo que o brasileiro trompeara e Michael se retirara. Barrichello entrou en boxes a cambiar o morro dianteiro e saíu de novo. Pero na melé, Coulthard estrelouse contra a parte traseira do Jordan de Ralf Schumacher, rasgando a súa roda dianteira e deixandoo fóra da carreira. A pista era intransitable e os pilotos tiveron que meterse pola herba para rodear o incidente, polo que saíu o Safety Car. No reinicio logo de 4 voltas, Villeneuve volveu a afastarse de Frentzen e Panis, pero a carreira de Frentzen finalizou na 6ª volta con problemas de aceleración. A oportunidade de vitoria para o Prost terminou na 18ª volta, tamén con problemas de aceleración. Na volta 24 os dous Jordans chocaron e [Giancarlo Fisichella]] tivo que retirrse da carreira. Hill, que chegou ata o cuarto posto, retirouse cun fallo de motor na volta 33. Aínda que nas últimas voltas, Irvine pechou a diferenza con Villeneuve, o canadense mantivo a presión e gañou o sexto premio da súa carreira. Irvine rematou en segundo lugar, o mellor final da súa carreira nese momento, con Ralf Schumacher logrando o seu primeiro podio en terceiro lugar.

 Post-carreira 
Os comentarios de antes da carreira sobre o futuro de Heinz-Harald Frentzen e Eddie Irvine, se tranquilizaron logo da carreira. A gran carreira do alemán mellorou a relación con Williams, mentres que o segundo de Irvine significou que a prensa italiana xa non pedira o seu despido.

Houbo rumores de descontento no equipo Jordan polo choque e o equipo non saltou ao muro de boxes para celebrar o podio de Ralf Schumacher, pero o equipo asegurou que isto foi debido á superstición despois de que Rubens Barrichello perdera o 3º lugar no Gran Premio de Hungría de 1995, aínda que en posteriores carreiras o equipo asomouse á espera dos seus coches no muro de boxes se estaban no top 3.

No podio os organizadores sacaron erroneamente a bandeira de Irlanda en lugar da Union Jack, como se mostraba habitualmente, para Eddie Irvine. Aínda que o propio Irvine, de Irlanda do Norte, se identifícase como irlandés a pesar de ter pasaporte británico, a casa dos seus pais no Condado de Down foi branco dos lealistas do Ulster xa que sentían que foran traizoados polo piloto de Ferrari. Posteriormente, Irvine solicitou unha bandeira branca cun trevo para ser usada se conseguía outro podio. Con todo, a FIA insistiu en que se empregase Union Jack no futuro.

 Clasificación 

Cualificación

 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 3  Jacques Villeneuve Williams-Renault 1:24.473 2 4  Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 1:25.271 +0.798 3 14  Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 1:25.491 +1.018 4 5  Michael Schumacher Ferrari 1:25.773 +1.300 5 22  Rubens Barrichello Stewart-Ford 1:25.942 +1.469 6 11  Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 1:26.218 +1.745 7 6  Eddie Irvine Ferrari 1:26.327 +1.854 8 16  Johnny Herbert Sauber-Petronas 1:26.564 +2.091 9 12  Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 1:26.619 +2.149 10 10  David Coulthard McLaren-Mercedes 1:26.799 +2.326 11 7  Jean Alesi Benetton-Renault 1:27.076 +2.603 12 8  Gerhard Berger Benetton-Renault 1:27.259 +2.786 13 1  Damon Hill Arrows-Yamaha 1:27.281 +2.808 14 17  Nicola Larini Sauber-Petronas 1:27.690 +3.217 15 23  Jan Magnussen Stewart-Ford 1:28.035 +3.562 16 18  Jos Verstappen Tyrrell-Ford 1:28.094 +3.621 17 9  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 1:28.135 +3.662 18 21  Jarno Trulli Minardi-Hart 1:28.160 +3.687 19 19  Mika Salo Tyrrell-Ford 1:28.224 +3.751 20 15  Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 1:28.366 +3.893 21 20  Ukyo Katayama Minardi-Hart 1:28.413 +3.940 22 2  Pedro Diniz Arrows-Yamaha 1:28.696 +4.496

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 3  Jacques Villeneuve Williams-Renault 72 1:52:01.715 1 10 2 6  Eddie Irvine Ferrari 72 +0.979 7 6 3 11  Ralf Schumacher Jordan-Peugeot 72 +12.089 6 4 4 16  Johnny Herbert Sauber-Petronas 72 +29.919 8 3 5 9  Mika Häkkinen McLaren-Mercedes 72 +30.351 17 2 6 8  Gerhard Berger Benetton-Renault 72 +31.393 12 1 7 7  Jean Alesi Benetton-Renault 72 +46.359 11  8 19  Mika Salo Tyrrell-Ford 71 +1 volta 19  9 21  Jarno Trulli Minardi-Hart 71 +1 volta 18  10 23  Jan Magnussen Stewart-Ford 66 Motor 15  Ret 17  Nicola Larini Sauber-Petronas 63 Trompo 14  Ret 2  Pedro Diniz Arrows-Yamaha 50 Motor 22  Ret 15  Shinji Nakano Prost-Mugen-Honda 49 Motor 20  Ret 18  Jos Verstappen Tyrrell-Ford 43 Motor 16  Ret 20  Ukyo Katayama Minardi-Hart 37 Trompo 21  Ret 1  Damon Hill Arrows-Yamaha 33 Motor 13  Ret 12  Giancarlo Fisichella Jordan-Peugeot 24 Colisión 9  Ret 22  Rubens Barrichello Stewart-Ford 24 Hidráulica 5  Ret 14  Olivier Panis Prost-Mugen-Honda 18 Eléctrico 3  Ret 4  Heinz-Harald Frentzen Williams-Renault 5 Embrague 2  Ret 5  Michael Schumacher Ferrari 0 Colisión 4  Ret 10  David Coulthard McLaren-Mercedes 0 Colisión 10 

 Notas 
Récords:
Ralf Schumacher foi o piloto máis novo do podio.
 Este foi o 600º Premio na historia de Fórmula Un.

Fitos: Jordan 100ª carreira; Rothmans Williams-Renault 100ª Pole position; Gerhard Berger 20ª Volta rápida.

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos. Piloto Puntos 1  Jacques Villeneuve 20 2  David Coulthard 10 3  Gerhard Berger 10 4  Mika Häkkinen 9 5  Michael Schumacher 8

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Renault 20 2  McLaren-Mercedes 19 3  Ferrari 14 4  Benetton-Renault 11 5  Prost-Mugen-Honda 6

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

Véxase tamén


Ligazóns externas
Detalles da carreira: 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1997
Categoría:Gran Premio da Arxentina de Fórmula 1