María del Pilar Maspons i Labrós

María del Pilar Maspons i Labrós, nada en Barcelona o 4 de decembro de 1841 e finada o 31 de xaneiro de 1907,Carrer de Maria de Bell-lloc foi unha escritora da Renaixença catalá, que usou o pseudónimo de María de Bell-Iloc.

Traxectoria
Irmá de Francesc de Sales Maspons i Labrós e cuñada de Francesc Pelagi Briz, colaborou en prosa e verso en publicacións como Lo Gai Saber, La Renaixença, La Veu del Montserrat, Calendari Català ou La Llumanera de Nova York.

A súa obra está marcada polas tendencias da Renaixença, por un Romanticismo de carácter medieval, patriótico e tradicionalista. Deuse a coñecer como poeta, e foi unha das primeiras mulleres folcloristas, facendo traballo de campo para recompilar e transcribir lendas e narracións etnográficas que despois recreou e editou. É a autora da primeira novela da literatura catalá contemporánea, Vigatans i botiflers, publicada por fascículos entre 1878-1879 e ambientada durante a Guerra de Sucesión Española.

 Obra 
 Salabrugas, poesías catalanas (1874)
 Narracions y llegendas (1875)
 Vigatans y botiflers, novela histórica (1878)
 Llegendas catalanas (1881)
 Costums i tradicions del Vallès (1882)
 Elisabeth de Mur (1924)

 Premios 
 Primeiro accésit ao xasmín de prata en Lleida en 1869
 Premio dos Xogos Florais de Barcelona en 1875 por Narracions i llegendes.
 Premio dos Xogos Florais de Barcelona en 1880 por Montseny
 Premio dos Xogos Florais de Granollers en 1882 por Costums i tradicions del Vallès.

 Notas 

Categoría:Escritores de Cataluña
Categoría:Poetas de Cataluña
Categoría:Escritores en lingua catalá
Categoría:Nados en 1841
Categoría:Nados en Barcelona
Categoría:Finados en 1907