Scuderia Serenissima

Scuderia Serenissima e Scuderia SSS Republica di Venezia foron nomes utilizados por Giovanni Volpi para participar nos seus propios coches na Fórmula Un e nas carreiras de automóbiles deportivos a principios dos anos 60.

Scuderia Serenissima foi un exitoso equipo de carreiras a comezos de 1960. Financiado por Giovanni Volpi, Serenissima utilizou Ferraris con moito éxito ata que o fundador financiou a empresa  exiled Ferrari company, ATS. Despois diso, Enzo Ferrari deixou de vender os seus automóbiles a Serenissima, polo que a compañía recorreu a De Tomaso, ATS, e Maserati. Volpi e, polo tanto, Serenissima, abandonaron o automobilismo en 1970.

 Fórmula Un 

En , a Scuderia Serenissima ingresou no Campionato do Mundo de Fórmula 1. Competiu por primeira vez nun Cooper T51 para Maurice Trintignant no Gran Premio de Mónaco de 1961, onde terminou sétimo. En Bélxica, Trintignant retirouse na volta 23 coa caixa de cambios rota logo de cualificar o seu coche no décimo cuarto lugar. No Gran Premio de Francia de 1961, Scuderia Serenissima presentou dous autos. De novo o Cooper para Trintignant e un De Tomaso para Giorgio Scarlatti. Trintignant rematou no 13º lugar mentres Scarlatti retirouse na volta 15 cando o seu motor rompeu. No Gran Premio de Alemaña de 1961 Trintignant retirouse na volta 12 cando o seu motor rompeu. No Gran Premio de Italia de 1961, Scuderia Serenissima volveu a participar con dous autos, o Cooper para Trintignant e un De Tomaso para Nino Vaccarella. Trintignant terminou a carreira no noveno lugar e Vaccarella retirouse na volta 13 cando o seu motor rompeuse. En , agora chamada Scuderia SSS Republica di Venezia, presentaron automóbiles para Nino Vaccarella. En Mónaco, Vaccarella non puido clasificarse para a carreira. Tres carreiras máis tarde en Alemaña, Vaccarella terminou na décima sexta posición. Na última carreira para a Scuderia en Italia, Vaccarella terminou na novena posición. En  Serenissima proporcionou motores para o equipo McLaren. E no Gran Premio do Reino Unido de 1966 Bruce McLaren terminou no sexto lugar, anotando un punto no Campionato do Mundo.

 Carreiras de automóbiles deportivos 

En 1963, Volpi comezou a desenvolver o seu propio prototipo GT, o Jungla GT. Usou un novo motor V8, deseñado por Alberto Massimino, con carrozaría pechada de Francesco Salomone (construída por Gran Sport). Unha versión posterior aberta construíuna Fantuzzi.

 Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

 Ano Chasis Motor Pneum. Piloto 1 2 3 4 5 6 7 8 9  Cooper T51De Tomaso F1 Maserati 6-1500 1.5 L4OSCA 372 1.5 L4Alfa Romeo Giulietta 1.5 L4   MON NED BEL FRA GBR ALE ITA USA  Maurice Trintignant 7  Ret 13 Ret 9  Giorgio Scarlatti  Ret  Nino Vaccarella  Ret  Lotus 18/21 24Porsche 718 Climax FPF 1.5 L4Porsche 547/3 1.5 F4  NED MON BEL FRA GBR ALE ITA USA RSA  Nino Vaccarella  NSC 15 9

Como subministrador de motores
(clave)
 Ano Equipo Chasis Motor Pneum. Pilotos 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Pos. Puntos  Bruce McLaren Motor Racing McLaren M2B Serenissima M166 3.0 V8  MON BEL FRA GBR NED ALE ITA USA MEX 12º 1  Bruce McLaren  NTS  6 NTS 

Notas

Véxase tamén


Ligazóns externas
 History of the Serenissima Ghia Coupé (1968)

Categoría:Escuderías de Fórmula 1
Categoría:Ferrari