Ditíscidos

Os ditíscidos (Dytiscidae), do grego δυτικός, dytikos, 'que pode mergullarse', son unha familia de escaravellos acuáticos mergulladores predadores. Aparecen en practicamente calquera hábitat de auga doce do mundo, pero unhas poucas especies viven entre as follas caídas. Os adultos adoitan ter unha lonxitude entre 1 e 2,5 cm, aínda que hai moita variación entre especies. A especie europea Dytiscus latissimus e a brasileira Megadytes ducalis son as de maior tamaño, e chegan aos 4,5 cm e 4,75 cm, respectivamente. Os menores son probablemente os da especie australiana Limbodessus atypicali, de augas subterráneas, que só mide uns 0,9 mm. A maioría son marróns escuros, anegrados ou de cor oliva escura con zonas douradas nalgunhas subfamilias. Teñen mandíbulas curtas pero afiadas. Inmediatamente despois de morderen, segregan encimas dixestivos. A familia comprende algo máis de 4 000 especies descritas en numerosos xéneros.

 Larvas e desenvolvemento 

miniatura|esquerda|Larva de escaravello acuático predadora
Cando aínda están en forma larval, o tamaño destes escaravellos varía de 1 a 5 cm. Os corpos larvais teñen forma de lúa crecente, cunha longa cola e están cubertos de pelos finos. Ao longo do tórax sobresaen seis patas, tamén peludas. A cabeza é plana e cadrada, cun par de pinzas longas e grandes. Cando cazan, cólganse de plantas ou cachos de madeira do fondo, e permanecen totalmente inmóbiles ata que unha presa pasa polas proximidades, e entón bótanse a ela, atrápana e coas patas anteriores e mórdena coas pinzas. As súas presas adoitan ser cágados e larvas dos dípteros Chaoborus, entre outras pequenas criaturas acuáticas.

A medida que a larva madura, repta desde a auga coas súas robustas patas, e entérrase no barro para realizar a pupación. Despois dunha semana ou, nalgunhas especies algo máis, emerxe do barro como adulto.

 Comestibilidade 

Os ditíscidos adultos, en particular os do xénero Cybister, son comestibles. Atopáronse restos de C. explanatus en coprólitos humanos prehistóricos nunha cova de Nevada, probablemente recollidos no lago Humboldt Sink. En México, C. explanatus cómese asado e salgado acompañando os tacos. No Xapón, C. japonicus foi utilizado como alimento en certas rexións, como a prefectura de Nagano. Na provincia chinesa de Guangdong, esta última especie, xunto con C. bengalensis, C. guerini, C. limbatus, C. sugillatus, C. tripunctatus e probablemente tamén o máis coñecido Dytiscus marginalis, críanse para o consumo humano, aínda que como son complicados de criar debido aos seus hábitos carnívoros e teñen un gusto bastante insípido (pero parece que non malo) e pouca carne, esta actividade está diminuíndo. Tamén se comen Dytiscidae en Taiwán, Tailandia e Nova Guinea.De Foliart (2002), Jäch (2003), CSIRO (2004)

Como son animais grandes e lentos en terra e os adultos non son especialmente feroces, tamén os comen con gusto os paxaros de medio tamaño, mamíferos e outros predadores máis grandes. As larvas normalmente corren menos perigo debido á súa camuflaxe e capacidade de escapar emitindo un chorro de auga a presión; poden ser bastante difíciles de capturar e poden converterse nos superpredadores de pequenas pozas ou lagoas.

 Importancia cultural  e etnobioloxía 
Os escaravellos acuáticos desempeñan un papel importante na historia da creación dos cherokee. Segundo a narración, despois de non encontrar ningún sitio para descansar no "caos líquido" o escaravello trouxo lama branda do fondo. Esta lama estendeuse despois formando todas as terras do mundo.

Os ditíscidos adultos, xunto cos xirínidos, recóllenos as rapazas en zonas de África oriental, onde se cre que inducir a que os escaravellos mordan as mamilas estimula o crecemento dos peitos.

 Sistemática 
A seguinte secuencia taxonómica indica as subfamilias e os seus xéneros asociados.Dytiscidae Species List at Joel Hallan's Biology Catalog. Texas A&M University. Retrieved on 7 May 2012.

Subfamilia Agabinae Thomson, 1867
 Agabus Leach, 1817
 Agametrus Sharp, 1882
 Andonectes Guéorguiev, 1971
 Hydronebrius Jakovlev, 1897
 Hydrotrupes Sharp, 1882
 Ilybiosoma Crotch, 1873
 Ilybius Erichson, 1832
 Leuronectes Sharp, 1882
 Platambus Thomson, 1859
 Platynectes Régimbart, 1879
Subfamilia Colymbetinae Erichson, 1837
 Anisomeria Brinck, 1943
 Senilites Brinck, 1948
 Carabdytes Balke, Hendrich & Wewalka, 1992
 Bunites Spangler, 1972
 Colymbetes Clairville, 1806
 Hoperius Fall, 1927
 Meladema Laporte, 1835
 Melanodytes Seidlitz, 1887
 Neoscutopterus J.Balfour-Browne, 1943
 Rhantus Dejean, 1833
 Rugosus García, 2001
Subfamilia Copelatinae Branden, 1885
 Agaporomorphus Zimmermann, 1921
 Aglymbus Sharp, 1882
 Capelatus Turner & Bilton, 2015
 Copelatus Erichson, 1832
 Lacconectus Motschulsky, 1855
 Liopterus Dejean, 1833
 Papuadytes Balke, 1998
Subfamilia Coptotominae Branden, 1885
 Coptotomus Say, 1830
Subfamilia Dytiscinae Leach, 1815
 Acilius Leach, 1817
 Aethionectes Sharp, 1882
 Austrodytes Watts, 1978
 Cybister Curtis, 1827
 Dytiscus Linnaeus, 1758
 Eretes Laporte, 1833
 Graphoderus Dejean, 1833
 Hydaticus Leach, 1817
 Hyderodes Hope, 1838
 Megadytes Sharp, 1882
 Miodytiscus Wickham, 1911
 Notaticus Zimmermann, 1928
 Onychohydrus Schaum & White, 1847
 Prodaticus Sharp, 1882
 Regimbartina Chatanay, 1911
 Rhantaticus Sharp, 1882
 Sandracottus Sharp, 1882
 Spencerhydrus Sharp, 1882
 Sternhydrus Brinck, 1945
 Thermonectus Dejean, 1833
 Tikoloshanes Omer-Cooper, 1956
Subfamilia Hydrodytinae K.B.Miller, 2001
 Hydrodytes K.B.Miller, 2001
 Microhydrodytes K.B.Miller, 2002
Subfamilia Hydroporinae Aubé, 1836
 Africodytes Biström, 1988
 Agnoshydrus Biström, Nilsson & Wewalka, 1997
 Allodessus Guignot, 1953
 Allopachria Zimmermann, 1924
 Amarodytes Régimbart, 1900
 Andex Sharp, 1882
 Anginopachria Wewalka, Balke & Hendrich, 2001
 Anodocheilus Babington, 1841
 Antiporus Sharp, 1882
 Barretthydrus Lea, 1927
 Bidessodes Régimbart, 1900
 Bidessonotus Régimbart, 1895
 Bidessus Sharp, 1882
 Borneodessus Balke, Hendrich, Mazzoldi & Biström, 2002
 Brachyvatus Zimmermann, 1919
 Calicovatellus K.B.Miller & Lubkin, 2001
 Canthyporus Zimmermann, 1919
 Carabhydrus Watts, 1978
 Celina Aubé, 1837
 Chostonectes Sharp, 1882
 Clypeodytes Régimbart, 1894
 Coelhydrus Sharp, 1882
 Comaldessus Spangler & Barr, 1995
 Crinodessus K.B.Miller, 1997
 Darwinhydrus Sharp, 1882
 Deronectes Sharp, 1882
 Derovatellus Sharp, 1882
 Desmopachria Babington, 1841
 Dimitshydrus Uéno, 1996
 Geodessus Brancucci, 1979
 Gibbidessus Watts, 1978
 Glareadessus Wewalka & Biström, 1998
 Graptodytes Seidlitz, 1887
 Haideoporus Young & Longley, 1976
 Hemibidessus Zimmermann, 1921
 Heroceras Guignot, 1950
 Herophydrus Sharp, 1882
 Heterhydrus Fairmaire, 1869
 Heterosternuta Strand, 1935
 Hovahydrus Biström, 1982
 Huxelhydrus Sharp, 1882
 Hydrocolus Roughley & Larson, 2000
 Hydrodessus J.Balfour-Browne, 1953
 Hydroglyphus Motschulsky, 1853
 Hydropeplus Sharp, 1882
 Hydroporus Clairville, 1806
 Hydrovatus Motschulsky, 1853
 Hygrotus Stephens, 1828
 Hyphoporus Sharp, 1882
 Hyphovatus Wewalka & Biström, 1994
 Hyphydrus Illiger, 1802
 Hypodessus Guignot, 1939
 Iberoporus Castro & Delgado, 2001
 Kintingka Watts & Humphreys, 1999
 Kuschelydrus Ordish, 1976
 Laccornellus Roughley & Wolfe, 1987
 Laccornis Gozis, 1914
 Leiodytes Guignot, 1936
 Limbodessus Guignot, 1939
 Liodessus Guignot, 1939
 Lioporeus Guignot, 1950
 Megaporus Brinck, 1943
 Metaporus Guignot, 1945
 Methles Sharp, 1882
 Microdessus Young, 1967
 Microdytes J.Balfour-Browne, 1946
 Morimotoa Uéno, 1957
 Nebrioporus Régimbart, 1906
 Necterosoma W.J. Macleay, 1871
 Neobidessus Young, 1967
 Neoclypeodytes Young, 1967
 Neoporus Guignot, 1931
 Nirripirti Watts & Humphreys, 2001
 Oreodytes Seidlitz, 1887
 Pachydrus Sharp, 1882
 Pachynectes Régimbart, 1903
 Papuadessus Balke, 2001
 Paroster Sharp, 1882
 Peschetius Guignot, 1942
 Phreatodessus Ordish, 1976
 Platydytes Biström, 1988
 Porhydrus Guignot, 1945
 Primospes Sharp, 1882
 Procoelambus Théobald, 1937
 Pseuduvarus Biström, 1988
 Pteroporus Guignot, 1933
 Queda Sharp, 1882
 Rhithrodytes Bameul, 1989
 Sanfilippodytes Franciscolo, 1979
 Scarodytes Gozis, 1914
 Schistomerus Palmer, 1957
 Sekaliporus Watts, 1997
 Sharphydrus Omer-Cooper, 1958
 Siamoporus Spangler, 1996
 Siettitia Abeille de Perrin, 1904
 Sinodytes Spangler, 1996
 Sternopriscus Sharp, 1882
 Stictonectes Brinck, 1943
 Stictotarsus Zimmermann, 1919
 Stygoporus Larson & LaBonte, 1994
 Suphrodytes Gozis, 1914
 Tepuidessus Spangler, 1981
 Terradessus Watts, 1982
 Tiporus Watts, 1985
 Trichonectes Guignot, 1941
 Trogloguignotus Sanfilippo, 1958
 Tyndallhydrus Sharp, 1882
 Typhlodessus Brancucci, 1985
 Uvarus Guignot, 1939
 Vatellus Aubé, 1837
 Yola Gozis, 1886
 Yolina Guignot, 1936
Subfamilia Laccophilinae Gistel, 1856
 Agabetes Crotch, 1873
 Africophilus Guignot, 1948
 Australphilus Watts, 1978
 Japanolaccophilus Satô, 1972
 Laccodytes Régimbart, 1895
 Laccophilus Leach, 1815
 Laccoporus J.Balfour-Browne, 1939
 Laccosternus Brancucci, 1983
 Napodytes Steiner, 1981
 Neptosternus Sharp, 1882
 Philaccolilus Guignot, 1937
 Philaccolus Guignot, 1937
 Philodytes J.Balfour-Browne, 1939
Subfamilia Lancetinae Branden, 1885
 Lancetes Sharp, 1882
Subfamilia Matinae Branden, 1885
 Allomatus Mouchamps, 1964
 Batrachomatus Clark, 1863
 Matus Aubé, 1836
Subfamilia Incertae sedis
 Cretodytes Ponomarenko, 1977
 Palaeodytes Ponomarenko, 1987

 Notas 

 Véxase tamén  

 Bibliografía  
 Commonwealth Scientific and Industrial Research Organisation (CSIRO) (2004): Water for a Healthy Country - Family Dytiscidae. Version of 2004-JUL-02. Consultado o 4 de agosto de 2008.
 De Foliart, Gene R. (2002): Chapter 26 - Eastern Asia: China, Japan, and other countries. In: The Human Use of Insects as a Food Resource:  A Bibliographic Account in Progress.
 Jäch, Manfred A. (2003): Fried water beetles Cantonese style. American Entomologist 49(1): 34-37. PDF fulltext
 Larson, D.J., Alarie, Y.,  and  Roughley, R.E. (2000): Predaceous Diving Beetles (Coleoptera: Dytiscidae) of the Nearctic Region, with emphasis on the fauna of Canada and Alaska. NRC Research Press, Ottawa. .

Categoría:Adephaga