Salterio de Fingoi

Salterio de Fingoy (na edición orixinal)Salterio de Fingoy en Google Books. ou Salterio de Fingoi, é un libro de poemas de Ricardo Carballo Calero publicado en 1961 por Editorial Galaxia dentro da Colección Salnés, e reeditado en 1980.

 Características 
Salterio é un libro de coro que contén salmos. Fingoi é o colexio no que Ricardo Carballo Calero traballo en Lugo. Son catro partes:  Salterio de Fingoi, Aneis de água, Novelos de fantasmas, Oratório. Para Henrique Rabuñal: Na primeira domina a expresión da anguria e o silencio, a soidade do ser humano, a busca da liberdade, a defensa da poesía, a ruína existencial... Na segunda, o poeta expresa o fuxidío existir e a profunda soidade en que vive quen deu todo aos demais e nada a si mesmo, a súa condición de viaxeiro por un país incerto e sen mapas.

A métrica clásica convive cos metros da poesía contemporánea, a imaxe e a metáfora están moderadas polo conceptualismo de base existencial, conxuga connotación e denotación, o xogo do banal e do transcendente, da excelencia e da vulgaridade, do escuro e do transparente. É esa tensión de contrarios  un elemento de contemporaneidade e específico da poesía de Carballo Calero. Predomina o sentido transcendental da existencia, onde a poesía é catarse, unha maneira de expresar esa transcendencia, de purgar as preocupacións do home. .

Sobre a poesía de temática relixiosa no libro o autor confésalle a Carmen Blanco:

Araceli Herrero Figueroa distingue no libro os temas de Deus, a vida, o amor e a morte.  E engade:

 Contido 
Na edición de 1980 hai catro apartados.

 Saltério de Fingoi

 E a roda vai girando, como a do afiador. Poema no que se evidencian as resonancias bíblicas.
 Oh néboa, oh néboa
 Anda, home, arrandea-te: é o teu fado
 E estás ali –como un cadelo triste
 Intre de soledade
 Demasiado duro es pra contigo
 A bailaria
 Ja chegou ese tempo
 Un pouco de dor
 Ben querería, certo
 E pra qué escreber máis
 Hai quen a vida leva nos seus fros
 Non. Non che é o gozo do botin
 A tua carne é moza
 De novo aquel veleiro
 Ti que procuras a infinda liberdade
 Oh ti, a leda, que os brazos ergues nus
 Poeta es, pois dá-che nojo todo
 ¿Cómo contentar pode a pequenez
 Arrandea-se a tua carriola
 Mais ao cabo tamén o amor
 Ten mal sabor a vida ten algunhas veces
 Alto Lérez

 Morta no mar

 Aneis de água

 ¿E de verdade foi? ¿Foi de verdade?
 Ollas, meu ben, as cañas dos Ancares
 No illó da beira do camiño
 A felicidade
 Esquezo

 Esta nada que che traio
 Non amo moito a poesia. Amo-a
 E se agora dixeses “te amo”
 Con qué temor as miñas mans
 Ti que me ajudas nesta misa eterna
 Gadañadora
 Praia de Corujo
 Non, non te amei. Agora sinto perto
 E calquei a soleira bretemosa

 Novelos de fantasmas

 Rosa en maceta
 Viage
 Paxaro
 Amazonas
 Ese neno

 Perguntas
 Salomé
 Amantes

 Oratório

 Rondel do anjo do paraíso
 Helena regresa a Esparta

 Graal
 Gandhi
 Urbe
 In memoriam
 A Bacante e Dionisos

 Notas 

Categoría:Obras literarias de 1961
Categoría:Obras literarias de Carballo Calero
Categoría:Obras de poesía en galego