Presidente de Venezuela

O presidente da República Bolivariana de Venezuela é ao mesmo tempo xefe de Estado e de Goberno, dirixe o poder executivo nacional de Venezuela e é comandante xeral das Forzas Armadas Bolivianas. Do mesmo xeito, a posición corresponde á maxistrada máis alta do país e ao máis alto funcionario público nacional.

O actual mandato presidencial é de seis anos, coa posibilidade garantida pola Constitución de celebrar un referendo de retiro popular en calquera momento durante os últimos tres anos de mandato presidencial. O 15 de febreiro de 2009, un referendo aprobado pola maioría dos votantes eliminou as restricións anteriores que limitaron o mandato presidencial a dous mandatos consecutivos.

O nomeamento de presidente inclúe só as persoas que xuran as súas posicións como presidente de Venezuela. O primeiro presidente foi Cristóbal Mendoza, asumiu o cargo o 5 de marzo de 1811, por decisión do Congreso Nacional e foi oficial o 5 de xullo de 1811 coa Declaración de Independencia da Coroa Española.

Debido á profunda axitación polas guerras da independencia en Suramérica, entre 1814 e 1818 España establece novamente o seu goberno co país en guerra, ata o Congreso de Angostura, chamado Simón Bolívar «xefe supremo da República de Venezuela» (comandante supremo da República de Venezuela) de 1819 a 1821. Posteriormente o Libertador actuou como presidente da Gran Colombia (que unía a Venezuela, Colombia, Panamá e Ecuador) entre 1821 e 1830. Logo de dividirse o Grande Colombia Simón Bolívar está exiliado da súa nacente república, tomando posesión de José Antonio Páez.

Aínda que o papel do presidente da república e do seu significado sufriron cambios ao longo de 200 anos de historia, así como a súa posición e relacións cos outros actores da organización política nacional, foi e é unha das figuras políticas máis destacadas.