Lingua caria

O cario é unha lingua indoeuropea, da rama luvita, pertencente ao extinto grupo anatolio, falada na rexión de Caria, no sur de Anatolia (a actual Turquía)Adiego, I.J. 2006 The Carian Language. Leiden: Brill.. Cara ao século -II ou un pouco máis tarde esta lingua sería substituída na zona polo grego.

 Aspectos históricos, sociais e culturais 

 Historia da lingua 
A rexión de Caria estaba situada entre Licia e Lidia. O cario parece ser a lingua autóctona de Caria (gr. Καρία Karía) e o cario debeuse falar nela durante o durante o I milenio a. C. (os textos documentados abarcan catro séculos, do -IV ao -II), é posíbel que aínda algún tempo despois se seguise falando na rexión.

 Uso e distribución 
Existen unha ducia de inscricións en alfabeto epicórico a maior parte curtas ou fragmentarias atopadas en Caria ou en obxectos procedentes desa rexión. A maior parte están datadas entre o século -IV e o -III. Existe ademais unha inscrición bilingüe en cario e grego procedente de Atenas, datada no século -VI. Con todo o maior número de textos en cario proceden de epitafios e grafitti deixados por mercenarios carios en Exipto, datados entre o século -VII e -V. O descubrimento dunha longa inscrición bilingüe en 1996 no sitio de Kaunos revolucionou o coñecemento que se tiña da lingua.

 Descrición lingüística 

 Clasificación 
O cario é claramente unha lingua indoeuropea do grupo anatolio, e con características do subgrupo occidental (luvita-licio-cario), polo que o antigo luvita podería ser o seu antecesor.

 O alfabeto cario 
O cario usaba un alfabeto propio, con algunhas semellanzas co grego. Como moitas escrituras antigas, escribíase indiferentemente de dereita a esquerda ou de esquerda a dereita, sen separación de palabras como norma. O desciframento, despois dos traballos de Ray (1981), Adiego e Schürr está case completadoRay (1981)« ...the question of the Carian alphabet may be viewed as decided ». Melchert (2004), p. 610.

 SignoSegundo alanwood.net, para ler este alfabeto pode ser preciso a instalación dunha fonte especial Aegean Transcrición Pronunciación (API)𐊠a𐊢dð𐊣l𐊤ù𐊥r𐊦λ𐊨q𐊩bβ𐊪m𐊫o𐊭t𐊮šʃ𐊰ss𐊲u𐊴x𐊵n𐊷p𐊸śθ𐊹i𐊺e𐊻w𐊼k𐊿ú𐋅í𐋇τ𐋈w

 Fonoloxía 
Os intentos de descifrar a escritura do cario empezaron no século XIX, pero eses intentos estiveron infestados de numerosos erros e descoidos. Finalmente V. Shevoroshkin (1965) demostrou que se trataba dunha escritura alfabética, aínda que os valores fonéticos atribuídos seguían tendo importantes erros, Ray (1981) usando a evidencia das tumbas bilingües en cario e exipcio corrixiu erros e un traballo posterior de I.-J. Adiego e D. Schürr completaron o correcto descifrado.

Existen moitas incertezas referentes á interpretación fonética dalgúns signos do alfabeto cario, non hai seguridade de ata que punto algúns signos representan fonemas diferentes por iso preséntanse entre parénteses. A maior parte dos valores fonéticos establecéronse comparando inscricións bilingües en grego ou exipcio demótico. O seguinte inventario consonántico é o proposto por H. G. Melchert para o cario:
{|class="wikitable"
! 
!Bilabial
!Dental
!Alveolar
!Palatal
!Gutural
!Glotal
|- align=center
! Oclusiva
| style="font-size:larger;" |p
| colspan=2 style="font-size:larger;" |t
|
| style="font-size:larger;" |k, q
|
|- align=center
! Africada
| 
| 
| style="font-size:larger;" | (?)τ*
| 
| 
|
|- align=center
! rowspan=2| Fricativas
| style="font-size:larger;" | (?)b
| style="font-size:larger;" | (?)d
|  
|  
|  
|- align=center
| 
| style="font-size:larger;" | (?)ś
| style="font-size:larger;" | (?)s
| style="font-size:larger;" | (?)š
|  
| style="font-size:larger;" | (?)x
|- align=center
! Nasais
| style="font-size:larger;" |m
| colspan=2 style="font-size:larger;" |n
| 
| 
| 
|- align=center
! Aproximantes
|style="font-size:larger;" |u
| colspan=2 style="font-size:larger;" |l, r, λ
|style="font-size:larger;" |i
| 
| 
|}

 Gramática 
A terminación de acusativo animado singular é -n (<pIE -m), a marca de nominativo é o morfo cero, mentres que -ś é algún tipo de terminación adxectiva usada para marcar posesión.

 Notas 

Véxase tamén
 Bibliografía 


Categoría:Linguas anatólicas
Categoría:Linguas indoeuropeas
Categoría:Linguas mortas de Asia
Categoría:Linguas antigas