Giovanna Amati

Giovanna Amati (pronuncia en italiano: //), nada en Roma o 20 de xullo de 1959, é unha expiloto profesional de carreiras italiana. É a última piloto feminina en participar no Campionato Mundial de Fórmula 1.

Criada nunha contorna adiñeirada, a Amati secuestrárona en 1978 antes de ser liberada cun rescate de 800 millóns de liras. Comezou a súa carreira na Fórmula Abarth antes de pasar á Fórmula Tres na tempada 1985-86. Unha participación na Fórmula 3000 en 1987 trouxo pouco éxito, pero ao ano seguinte, Amati mellorou as súas actuacións. Mudouse ao Xapón en 1989 pero aínda non tivo éxito. De regreso a Europa en 1990 tivo mellores resultados que continuaron en 1991. En 1992, Amati converteuse na quinta muller que pilotou na Fórmula 1 cando asinou con Brabham.

 Traxectoria 
É filla da actriz Anna Maria Pancani e un industrial do cine Giovanni Amati, eran ricos. Amati tivo unha atractiva infancia. Comprou unha motocicleta Honda cando tiña 15 anos, logrando escondela dos seus pais durante dous anos.

 Secuestro 
Secuestrárona o 12 de febreiro de 1978 tres gángsters dun grupo dirixido por Jean Daniel Nieto, quen presuntamente a violou e logo namorouse.

A Amati sacárona dun automóbil no que estaba sentada preto da vila dos seus pais e levárona nunha camioneta. Os seus captores levárona a unha casa situada preto da casa dos seus pais, pero a trasladaron cando a policía comezou a busca de Amati. Encerrárona nunha gaiola de madeira durante 75 días e sufriu abusos físicos e mentais, pero Nieto consolouna. Amati liberárona cun rescate de 800 millóns de liras (933.000 $ dólares en 1978) o 27 de abril utilizando recibos de billeteira para a película A guerra das galaxias e a súa nai vendeu algunhas das súas xoias e conseguiu os aforros dos seus empregados para pagar o rescate. Os maxistrados ordenaran que todos os activos pertencentes á familia Amati conxeláranse para evitar o pago.

Nieto, cidadán francés, foi arrestado logo dunha reunión coa ex secuestrada. Cando foi liberada, os xornais publicaron historias que detallaban a forte relación emocional entre Nieto e Amati. Sentenciárono a 18 anos de prisión. Nieto escapou de prisión en 1989 e permaneceu prófugo ata que foi arrestado en abril de 2010.

 Carreira 

 Inicios 
Para aumentar as súas habilidades co fin de preparala para o automobilismo, Amati asistiu a unha escola de automobilismo co seu amigo, Elio de Angelis. Comezou a competir profesionalmente na serie de Fórmula Abarth en 1981, gañando varias veces nos seguintes catro anos antes de pasar á Fórmula Tres italiana en 1985-86, novamente logrou algunhas vitorias. En 1987 subira a carreiras de Fórmula 3000 tres veces, pero só clasificouse para unha carreira en Donington. Amati competiu na F3000 en 1988 con Lola e logrou dúas décimas posicións en Monza e Xerez. En Xerez, terminou detrás dos futuros pilotos de Fórmula Un Jean-Denis Deletraz, Jean Alesi e Marco Apicella. Amati mudouse á F3000 xaponesa en 1989, pero non tivo éxito. En 1990, Amati regresou a Europa para a F3000 International. Nas primeiras catro roldas, correu con Roni Motorsports nun Reynard 90D Cosworth antes de pasar a Lola na quinta rolda. O seu cambio final de equipo foi para Cobra Motorsports nas últimas cinco roldas. En 1990, Amati estivo involucrada nun accidente co piloto Británico Phil Andrews, no que o sacou da estrada durante unha sesión de proba antes da carreira de Brands Hatch ese ano.Smith, Sam The Amati-ville Horror: Surviving an 160mph F3000 crash Motorsport. 4 de xaneiro de 2016 Nunca anotou ningún punto durante o seu paso pola Fórmula 3000.

En 1991, Amati uniuse a GJ Motorsports pilotando un Reynard 91D Cosworth durante toda a tempada. Cualificou para seis roldas e logrou terminar algunhas veces. A finais de ano, Amati probou para Benetton pilotando durante 30 voltas.

 Fórmula Un 
Amati asinou co equipo Brabham en xaneiro de 1992 para asociarse con Eric van de Poele despois de que o equipo non puidera asinar ao piloto xaponés de F3000 Akihiko Nakaya, a quen non se lle concedeu unha superlicenza debido a que a FIA non recoñece a serie xaponesa F3000 como un trampolín no automobilismo. O anuncio dunha muller piloto valeulle publicidade para o equipo Brabham. Antes da primeira rolda en Suráfrica, Amati tiña pouca experiencia na condución de coches de Fórmula Un xa que os mecánicos seguían traballando no seu automóbil.

En Suráfrica, a inexperiencia de Amati viuse na pista logo de trompear seis veces durante a práctica. Durante a cualificación, non puido clasificar logo de establecer un tempo nove segundos máis lento que o pole Nigel Mansell e catro segundos máis lento que o seu compañeiro Van de Poele.

En México, Amati non puido clasificarse para a segunda carreira consecutiva logrando un tempo máis de 10 segundos máis lento que Mansell.

No Brasil, Amati unha vez máis non puido clasificar para a carreira tendo un tempo 11 segundos máis lento que Mansell na cualificación do venres. Na cualificación do sábado rexistrou unha lixeira melloría, pero Amati non cualificou. Pouco despois da carreira, Amati foi despedida por Brabham e substituída por Damon Hill.

 PCarreira logo da ublicar Fórmula Un 
Amati participou na Porsche SuperCup en 1993 para gañar o Campionato Europeo Feminino. De 1994 a 1996, correu no Ferrari Challenge e foi consistente na serie. Deixou a serie por un ano sabático en 1997 antes de regresar en 1998. Unha vez máis competiu na Ferrari Challenge cun Ferrari 355 e tamén competiu na Serie Internacional de Deportes cun Alfa Romeo Giudici Gaiero SPN. Amati competiu nas 12 horas de Sebring nun BMW M3, conducindo xunto a Craig Carter e Andy Petery, pero retirouse debido a problemas co embrague. Tamén competiu na carreira dos 1000 km de Monza xunto a Loic Depailler e Xavier Pompidou, pero non puido comezar, chegou 11° en Le Mans durante unha carreira de dúas horas xunto a Guido Knyca e Giovani Gulinelli. En 1999, Amati competiu na SportsRacing World Cup pilotando un Tampolli RS2-RTA99 para o equipo de Campuro Tampolli xunto a Angelo Lancelotti na clase SR2. Colocouse en terceiro lugar na xeral no campionato de clase SR2 en 1999. Amati tamén se moveu nos medios, escribindo columnas en Italia para publicacións de deportes de motor e proporcionando comentarios de televisión.

Rexistro de carreiras

Resultados completos na Fórmula 3000 International
(key) (Races in bold indicate pole position) (Races in italics indicate fastest lap)
 Ano Equipo Chasis Motor Pneum. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Pos. Puntos 1987 BS Automotive Lola T87/50 Ford Cosworth  SIL VAL SPA PAU DON16 PERNSC BRH BIR IMONSC BUG JAR NC 0 1988 Colt Racing Lola T88/50 Ford Cosworth  XER10 VALRet PAUNSC SILNSC MNZ10 PER12 BRHNSC BIRDNQ BUG ZOL DIJ NC 0 1990 Roni Motorsport Reynard 90D Ford Cosworth  DONRet SILNSC PAUNSC XERNSC NC 0 Lola T89/50 MNZNSC Colin Bennett Racing Reynard 90D Mugen Honda PERNSC HOC15 BRHNSC BIRNSC BUGNSc NOG 1991 GJ Motorsports Reynard 91D Ford Cosworth  VALNSC PAURet XERDNQ MUG14 PERRet HOC9 BRH19 SPADNQ BUG7 NOGRet NC 0

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Puntos  Motor Racing Developments Ltd. Brabham BT60B Judd 3.5 L V10 RSANSC MEXNSC BRANSC ESP SMR MON CAN FRA GBR ALE HUN BEL ITA POR XPN AUS NC 0

 Notas 

 Véxase tamén 

Lista de mulleres pilotos de Fórmula 1
 Ligazóns externas 
 Giovanna Amati Biography at F1 Rejects
 Giovanna Amati Profile at ESPN
 Career Statistics
 Profile at Driver Database

Categoría:Nados en 1959
Categoría:Nados en Roma
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Italia
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Brabham