Chamaecyparis thyoides

Chamaecyparis thyoides é unha especie de conífera da familia das cupresáceas (Cupressaceae), subfamilia das cupresoideas (Cupressoideae), unha das seis incluídas no
xénero Chamaecyparis.

Propia da costa do océano Atlántico de Norteamérica, distribúese desde o estado de Maine até o sur do de Xeorxia, cunha poboación illada no golfo de México, e pola costa da Florida, até o río Mississippi.

Crece en lugares húmidos, nas chairas costeiras a altitudes desde o nivel do mar até os 50 m e, máis raramente, no sopé dos montes Apalaches até os 460 m de altitude.  Germplasm Resources Information Network: Chamaecyparis thyoides .

 Características 
É unha árbore perennifolia que alcanza entre os 20 e os 28 m de altura (raramente chega aos 35 m), con follaxe plumosa moderadamente aplanada, de cor que pode ir da verde á verdeazulada. As folla son escamentas, de 2 a 4 mm de longo, as máis delas cunha   glándula resinífera dorsal, e se presentann en pares opostos en brotes algo aplanados. As piñas ou conos son subglobosas, pequenas, de 4 a 9 mm de diámetro, con de 6 a 10 escamas, verdes ou moradas, que tornan a cor parda cando maduran, de 5 a 7 meses despois da polinización. As piñas con pole son de cor purpúrea ou parda, de entre 1,5 e 3 mm de longo e de 1 a 2 mm de ancho, liberando o seu polen amarelo en primavera.   

A copa é flamíxera (en forma de chama), estreitándose cara á cima, arredondada. A casca dos troncos é de cor parda escura ou parda agriusada apagada, fendéndose en capas de longas láminas verticais.

O seu crecemento é moi lento, e a súa vida bastante curta.

 Taxonomía 
 Descrición 
A especie foi orixinalmente descrita en 1753 por Carl von Linné na páxina 1003 do volume 2 da súa obra Species Plantarum, baixo o nome de Cupressus thyoides. En 1888, no catálogo preliminar de Anthophyta and Pteridophyta, foi rexistrada como crecendo espontaneamente ao redor dunhas cen millas na contorna de Nova York por Nathaniel Lord Britton, Emerson Ellick Sterns e Justus Ferdinand Poggenburg, que a reclasificaron dentro do xénro Chamaecyparis.Chamaecyparis thyoides (L.) Britton, Sterns & Poggenb. en Tropicos.

 Sinónimos 
Ademais de polo seu nome actual, e polo basónimo (nome que lle adxudicou Linnaeus cando a describiu por primeira vez, a especie tamén se comeceu polos seguintes sinónimos:

 Chamaecyparis atrovirens Beissn.	
 Chamaecyparis ericoides Carrière	
 Chamaecyparis kewensis Carrière	
 Chamaecyparis nana Parl.	
 Chamaecyparis pseudosquarrosa Parl.	
 Chamaecyparis pumila Carrière
 Chamaecyparis sphaeroidea (Spreng.) Spach	
 Chamaecyparis squarrosa Carrière 
 Chamaecyparis variegata Carrière
 Cupressus ericoides Beissn. 
 Cupressus palustris Salisb. 
 Cupressus pseudosquarrosa (Carrière) Lavallée
 Cupressus thyoides L. (basónimo)
 Retinispora andelyensis Carrière</small>
 Retinispora pseudosquarrosa Carrière
 Thuja sphaeroidalis Rich. & A.Rich.
 Thuja sphaeroidea Spreng.	
 Widdringtonia ericoides Knight 

 Subespecies 
Recoñécense dúas subespecies, xeograficamente illadas, tratadas por algúns botánicos como especies distintas, mentres que outros considéranas como unha soa variedade:   Mylecraine, K. A. et al. (2004): "Geographic allozyme variation in Atlantic white-cedar, Chamaecyparis thyoides (Cupresseceae)". Canadian Journal of Forest Research 34: 2443–2454.

 Chamaecyparis thyoides thyoides. Costa do Atlántico, de Maine a Xeorxia. As follas e os conos xeralmente de cor verdazuladae, follas planas faciais, non ríxidas, e con piñas de 4 a 7 mm de longo. (Status: preocupación menor).
 Chamaecyparis thyoides henryae. Costa do golfo de México, da Florida ao Mississippi. As follas e os conos son  sempre verdes, non glaucas; as follas presentan unha crista lonxitudinal, e os conos son de 6 a 9 mm de longo. (Status: case ameazada).

 Cultivo e usos 
Chamaecyparis thyoides é unha especie de relativa importancia para a horticultura como árbore de xardín, con varios cultivares segundo o método de cultivo que se seleccionara para a plantación, lográndose espécimes de diferentes tamaños e formas da copa, taxas de crecemento e cor das follas. Entre estes cultivares están 'Aurea' (con follaxe amarela), 'Heatherbun' (anana, de cor púrpura en inverno),Cope, E. A. (1986): Native and Cultivated Conifers of Northeastern North America: a guide. Ithaca, N.Y., USA: Cornell University Press. ISBN 0-8014-1721-X, p. 68. 'Andelyensis' (anana, con follaxe densa), 'Ericoides' (con follaxe xuvenil), e  'Glauca' (con follaxe glauca intensa).

Nalgúns lugares, particularmente no condado de Mobile, Alabama, esta árbore cultívase como árbore de Nadal.Ward, Daniel (1989): "Commercial Utilization of Atlantic white cedar (Chamaecyparis thyoides, Cuppressaceae)". Economic Botany 43 (3): 386–415.

 En Galicia 
En xardíns e parques de Galicia esta especie e pouco abundante, pero pódense ver exemplares dela no Parque de Castrelos de Vigo e no Campus Sur da Universidade de Santiago.

 Nome en galego 
Posíebeis nomes en galego poderían ser falso ciprés branco americano ou camecíparis branco americano.

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Castro, Marisa, Luís Freire e Antonio Prunell (1989): Guía das Árbores de Galicia. Autóctonas e ornamentais. Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-406-5.
 Farjon, A. (2005): Monograph of Cupressaceae and Sciadopitys. Royal Botanic Gardens, Kew. ISBN 1-8424-6068-4.
 Mitchell, Alan (1979): Guía de campo de los árboles de Europa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2820-549-3.
 Rushforth, Keith D. (1987): Nova York, Nova York, USA: Facts on File. ISBN 978-0-8160-1735-5.

 Outros artigos 
 Cupresáceas
 Chamaecyparis

 Ligazóns externas 
 Preliminary Catalogue of Anthophyta and Pteridophyta Reported as Growing Spontaneously within One Hundred Miles of New York City no IPNI.

Categoría:Chamaecyparis
Categoría:Coníferas
Categoría:Plantas descritas en 1753
Categoría:Flora de América do Norte
Categoría:Plantas ornamentais