O evanxeo segundo San Mateo (filme)

O evanxeo segundo San Mateo () é un filme biográfico italiano de 1964 dirixido por Pier Paolo Pasolini. É unha adaptación cinematográfica da historia de Xesús de Nazaret, dende o nacemento ata a resurrección. En 2015, o xornal L'Osservatore Romano, do Vaticano declarouno o mellor filme realizado sobre Cristo.

Os diálogos están tomados directamente do Evanxeo de Mateu, xa que Pasolini sentía que "as imaxes nunca poderían acadar as alturas poéticas do texto". Explicou ademais que escollera o Evanxeo de Mateu sobre os outros porque decidira que "Xoán era demasiado místico, Marcos demasiado vulgar e Lucas demasiado sentimental".http://enacademic.com/dic.nsf/enwiki/100612

Foi emitido na TVG o 23 de decembro de 2017.

 Argumento 
Xesús de Nazaret viaxa por Palestina durante o imperio Romano cos seus discípulos, curando os cegos, resucitando os mortos, exorcizando demos e anunciando a chegada do Reino de Deus e a salvación de Israel. Proclama que é o fillo de Deus e polo tanto o mesías profetizado, o que o leva a enfrontamentos directos cos líderes do templo xudeu. É detido, entregado aos romanos e acusado de sedición contra o estado romano, cargo do que é declarado inocente polo gobernador de Palestina. Con todo, é crucificado por orde dos líderes do templo, mais tres días despois resucita de entre os mortos.

 Elenco 
 Enrique Irazoqui como Xesús Cristo
 Enrico Maria Salerno como voz de Cristo
 Margherita Caruso como María (nova)
 Susanna Pasolini como María (vella)
 Marcello Morante como Xosé
 Gianni Bonagura como voz de Xosé
 Mario Socrate como Xoán o Bautista
 Pino Locchi como voz de Xoán
 Settimio Di Porto como Pedro
 Alfonso Gatto como André
 Luigi Barbini como Santiago
 Giacomo Morante como Xoán
 Giorgio Agamben como Filipe
 Guido Cerretani como Bertomeu
 Rosario Migale como Tomé
 Ferruccio Nuzzo como Mateu
 Marcello Galdini como Santiago, fillo de Alfeo
 Elio Spaziani como Tadeu
 Enzo Siciliano como Simón
 Otello Sestili como Xudas Iscariote
 Rodolfo Wilcock como Caifás
 Alessandro Clerici como Poncio Pilato
 Amerigo Bevilacqua como Herodes o Grande
 Francesco Leonetti como Herodes Antipas
 Franca Cupane como Herodías
 Paola Tedesco como Salomé
 Rossana Di Rocco como Anxo do Señor
 Renato Terra como posuído polo demo
 Eliseo Boschi como Xosé de Arimatea
 Natalia Ginzburg como María de Betania
 Ninetto Davoli (sen acreditar) como un pastor
 Umberto Bevilacqua (sen acreditar) como un soldado

 Produción 
Pasolini empregou algunhas técnicas do neorrealismo italiano na realización do filme. A maioría dos actores non eran profesionais. Enrique Irazoqui (Xesús) era un estudante de economía español de 19 anos e activista comunista, mentres que o resto do elenco eran naturais de Barile, Matera e Massafra, onde se rodou o filme. Pasolini visitara Terra Santa, pero atopou as localizacións inadecuadas e "comercializadas". A propia nai de Pasolini, Susanna, interpretou a nai de Xesús de vella. O elenco inclúe intelectuais como os escritores Enzo Siciliano e Alfonso Gatto, os poetas Natalia Ginzburg e Rodolfo Wilcock e o filósofo Giorgio Agamben. Ademais das fontes bíblicas orixinais, Pasolini empregou referencias a "2000 anos de pintura e escultura cristiás" ao longo do filme. O aspecto das personaxes á tamén ecléctica e en ocasións anacrónicas, lembrando representacións artísticas de diferentes épocas: o vestiario dos soldados romanos e dos fariseos por exemplo están influídos pola arte renacentista, mentres que Xesús parece máis ligado á arte bizantina ademais da obra do artista expresionista Georges Rouault). O director describiu máis tarde o filme como "a vida de Cristo máis 2000 anos de narración sobre a vida de Cristo".

Pasolini indicou que a súa experiencia na rodaxe foi moi diferente das anteriores. Expresou que mentres que o estilo de rodaxe de Accattone foi "reverencial", cando ese estilo se aplicou ás fontes bíblicas "volveuse retórico. (...) E entón cando estaba a filmar a escena do bautizo preto de Viterbo abandonei todas as miñas ideas técnicas previas. Comecei a empregar o zoom, usei movementos novos de cámara, novos planos que non eran reverenciais, senón case documentais [combinando] unha severidade case clásica con momentos case "godardianos", por exemplo nos dos xuízos de Cristo, filmados como cinema verite. (...) A clave é que (...) eu, un non crente, estaba contando a historia a través dos ollos dun crente. A mestura a nivel narrativa produciu a mestura estilística".

 Premios 
Na 25.ª edición do Festival Internacional de Cinema de Venecia, O evanxeo segundo San Mateo competiu polo León de Ouro e gañou o premio OCIC e o premio especial do xurado. Na estrea, reuniuse unha multitude para apupar a Pasolini, mais aclamárono cando o filme rematou. O filme gañou tamén o gran premio da Oficina Cinematográfica Católica Internacional. Foi candidato ao premio das Nacións Unidas na 21.ª edición dos premios da BAFTA.

O evanxeo segundo San Mateo estreouse nos Estados Unidos en 1966 e foi candidato a tres premios Oscar: mellor dirección artística (Luigi Scaccianoce), mellor vestiario (Danilo Donati) e mellor banda sonora.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Bart Testa, "To Film a Gospel ... and Advent of the Theoretical Stranger," en Patrick Rumble e Bart Testa (eds.), Pier Paolo Pasolini: Contemporary Perspectives. University of Toronto Press, Inc., 1994, páx. 180–209. .
 "Pasolini, Il Cristo dell'Eresia (Il Vangelo secondo Matteo). Sacro e censura nel cinema di Pier Paolo Pasolini (Edizioni Joker, 2009) por Erminia Passannanti, 


Categoría:Filmes de 1964
Categoría:Filmes de Italia
Categoría:Filmes en lingua italiana
Categoría:Filmes rodados en Italia
Categoría:Filmes biográficos sobre Xesucristo
Categoría:Filmes de 1964 con versión en galego