Costanza de Aragón e Navarra

Costanza de Aragón, nada o ano 1344 no Mosteiro de Poblet e finada o 18 de xullo de 1363 en Catania, Reino de Sicilia, foi princesa de Aragón e raíña consorte de Sicilia, polo seu matrimonio con Frederico III de Sicilia.

 Orixes famiiiares 
Costanza era a filla única de Pedro IV, rei de Aragón, de Valencia, de Mallorca, d Sardeña e de Córsega e Conde de Barcelona e dos outros condados cataláns, e da súa primeira esposa María de Navarra.Reis de Aragón en Medieval Lands .
Casa de Barcelona - genealogy  .Pedro IV de Aragón  genealogie  en mittelalter .

Polo tanto era neta de Afonso IV de Aragón e de Tareixa de Entenza por liña paterna, mentres que por liña materna érao de Xoana II de Navarra e Filipe de Évreux.
Felip III de Navarra na Gran enciclopèdia catalana .

Así mesmo, foi media irmá por liña paterna dos reis de Aragón Xoán I e Martiño I, Martiño o Vello.

 Traxectoria 
En 1347, tras a morte da súa nai, foi proclamada herdeira ao trono polo seu pai; pero dito nomeamento non foi ben recibido pola nobreza, que non aceptaba que houbera nomeado herderia da coroa á súa filla máis vella. Por mor diso tivo que sufocar a revolta da Unión de Aragón, coaligada coa Unión de Valencia dirixida polo seu medio irmán Fernando de Aragón e Castela. Dita situación resolveuse de maneira definitiva en 1351, ao nomear Pedro IV herdeiro a Xoán, fillo primoxénito que tivo coa súa terceira esposa, Lionor de Sicilia.

Conatanza estivo comprometida con Lois de Sicilia, pero a morte prematura deste en 1355 fixo que casara co seu irmán Frederico o 11 de abril de 1361.

Do seu matrimonio naceu unha única filla, a futura raíña de Sicilia, María.

Costanza morreu durante o parto o 18 de xullo de 1363.

Os seus restos xacen nun sarcófago na Capiela da Adoración da Catedral de Catania.

 Devanceiros de Costanza de Aragón e Navarra 
miniatura|Catedral de Catania
</div></div>

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Claramunt, Salvador (2002): "La política matrimonial de la Casa condal de Barcelona y real de Aragón desde 1213 hasta Fernando el Católico". Acta historica et archaeologica Mediaevalia, Núm. 22.
 Ferrer i Mallol, Maria Teresa (1978): "Els darrers sobirans del Casal de Barcelona: Joan I i Martí l'Humà". En: Història de Catalunya. Barcelona: Editorial Salvat, pp. 142–150.
 Ferrer i Mallol, Maria Teresa, ed. (2015): Martí l'Humà: el darrer rei de la dinastia de Barcelona (1396-1410): L'interregne i el Compromís de Casp. Barcelona: Institut d'Estudis Catalans / Deputazione di Storia Patria per la Sardegna. ISBN 978-84-4996-525-1.
 Lacarra, José María (1972): Juramento de los reyes de Navarra (1234-1329). Madrid: Real Academia de la Historia.
 Mestre i Campi, Jesús (dir.) (1998): Diccionari d'Història de Catalunya. Barcelona: Edicions 62, p. 658-659, entrada: «Martí I». ISBN 84-297-3521-6.
 Silleras-Fernández, Núria  (2008): Power, Piety, and Patronage in Late Medieval Queenship: Maria de Luna. Nova York: Palgrave Macmillan. ISBN 978-1-4039-7759-5.
 Vilar, Pierre (dir.); Batlle, Carme (1988): Història de Catalunya. Volum III. Barcelona: Edicions 62. ISBN 84-297-2784-1.

 Outros artigos 
 Reino de Sicilia
 Lista de soberanos de Sicilia e Nápoles
 Coroa de Aragón
 Vésperas sicilianas

 Ligazóns externas 
 Constança d'Aragó na Gran enciclopèdia catalana .

Categoría:Reis de Sicilia
Categoría:Casa de Aragón
Categoría:Nados en 1344
Categoría:Finados en 1363