Cadea pesada das inmunoglobulinas

miniatura|Molécula de anticorpo. As dúas cadeas pesadas están coloreadas en vermello e azul e as lixeiras en verde e amarelo.
A cadea pesada das inmunoglobulinas (IgH) é a subunidade polipeptídica grande e máis pesada dun anticorpo (inmunoglobulina).

Un anticorpo típico está composto por dúas cadeas pesadas de inmnoglobulina (Ig) e dúas cadeas lixeiras. Hai varios tipos de cadea pesada que definen a clase ou isotipo dun anticorpo. Estes tipos de cadeas pesadas varían entre diferentes animais.  Todas as cadeas pesadas conteñen unha serie de dominios de inmunoglobulinas, xeralmente cun dominio estrutural variable (VH), que é importante para a unión do antíxeno e varios dominios constantes (CH1, CH2 etc.). A produción da cadea pesada viable é un paso clave na maduración da célula B. Se a cadea pesada pode unirse a unha cadea lixeira surrogada e moverse á membrana plasmática, entón a célula B en desenvolvemento pode empezar a producir a súa cadea lixeira.

A cadea pesada non sempre ten que unirse a unha cadea lixeira. Os prelinfocitos B poden sintetizar a cadea pesada en ausencia de cadea lixeira, o cal despois pode permitir que a cadea pesada se una a unha proteína de unión á cadea pesada.

 En mamíferos 

 Clases 

Hai cinco tipos de cadeas pesadas de inmunoglobulina de mamíferos: γ, δ, α, μ e ε. Definen a clase de inmunoglobulina, que pode ser, respectivamente: IgG, IgD, IgA, IgM e IgE. 
 As cadeas pesadas α e γ teñen aproximadamente 450 aminoácidos.
 As cadeas pesadas μ e ε teñen aproximadamente 550 aminoácidos.

 Rexións 

Cada cadea pesada ten dúas rexións:
 Unha rexión constante (que é a mesma para todas as inmunoglobulinas da mesma clase, pero é distinta entre clases).
 As cadeas pesadas γ, α e δ teñen unha rexión constante composta de tres dominios de inmunoglobulina en tándem (en liña un a continuación do outro), pero tamén teñen unha rexión bisagra que lle engade flexibilidade.
 As cadeas pesadas μ e ε teñen unha rexión constante composta por catro dominios.
 Unha rexión variable que é distinta en diferentes células B, pero é a mesma para todas as inmunoglobulinas producidas pola mesma célula B ou clon de célula B. Os dominios variables de cada cadea pesada están compostos por un só dominio de inmunoglobulina. Estes dominios teñen uns 110 aminoácidos de longo.Antibody structure Univesidade de Arizona

 Vacas 

As vacas (Bos taurus), mostran unha variación do tema xeral en mamíferos na cal a rexión CDR H3 da cadea pesada se adaptou a producir un repertorio diverxente de anticorpos que presenta unha superficie de interacción co antíxeno de "talo e pomo" en vez da superficie máis habitual de punta bivalente. A CDR bovina é especialmente longa e contén atributos de secuencia únicos que favorece a produción de residuos de cisteína apareados durante a hipermutación somática. Así, onde nos humanos o paso da hipermutación somática afecta ao proceso de recombinación V(D)J, ao proceso afectado en vacas é a creación de diversas pontes disulfuro e a xeración de conxuntos únicos de bucles que interaccionan co antíxeno. Un impulsor evolutivo co que se especula para esta variación é a presenza dun ambiente microbiano moito máis diverso no sistema dixestivo da vaca como consecuencia de ser un ruminante e ter unha ampla flora microbiana no tubo dixestivo.

 En peixes 

Os peixes mandibulados parecen ser os animais máis primitivos que poden fabricar anticorpos como os descritos nos mamíferos. Porén, os peixes non teñen o mesmo repertorio de anticorpos que posúen os mamíferos. Ata agora identificáronse tres tipos de cadeas pesadas de Ig nos peixes óseos.

 O primeiro que se identificou foi a cadea pesada μ (mu) que está presente en todos os peixes mandibulados e é a cadea pesada da que se cre que é a inmunoglobulina primordial. O anticorpo resultante, IgM, é secretado como un tetrámero en peixes teleósteos en vez do típico pentámero que se encontra en mamíferos e tiburóns.Sara Mashoof and Michael F. Criscitiello. Fish Immunoglobulins. Biology (Basel). 2016 Dec; 5(4): 45. Published online 2016 Nov 21. DOI  10.3390/biology5040045. PMCID PMC5192425.
 A cadea pesada (δ) das IgD identificouse inicialmente en Ictalurus punctatus e Salmo salar e agora está ben documentada en moitos teleósteos.
 Un terceiro xene de cadea pesada de Ig de teleósteo identificouse moi recentemente e non lembra ningunha das cadeas pesadas descritas ata agora nos mamíferos. Esta cadea pesada, identificada en Oncorhynchus mykiss (troita arco da vella) (τ) e Danio rerio (peixe cebra) (ζ), podería formar potencialmente un isotipo de anticorpo distinto (IgT ou IgZ) que pode preceder en termos evolutivos á IgM.

Similar á situación observada nos peixes óseos, identificáronse tres tipos de isotipos de cadea pesada de Ig en peixes cartilaxinosos. Coa excepción de μ, estes isotipos de cadea pesada parecen ser únicos dos peixes cartilaxinosos. Os anticorpos resultantes denomínanse IgW (tamén chamados IgX ou IgNARC) e IgNAR do inglés (immunoglobulin new antigen receptor ou receptor de antíxeno novo de inmunoglobulina). O último tipo é un anticorpo de cadea pesada, un anticorpo que carece de cadeas lixeiras, e pode utilizarse para producir anticorpos de dominio sinxelo, os cales son esencialmente o dominio variable dun IgNAR.

A IgW tamén se encontrou no grupo dos peixes de aletas lobuladas como os celacantos e os peixes pulmonados. A IgW1 e a IgW2 nos celacantos ten unha estrutura (VD)n-Jn-C usual e tamén ten un gran número de dominios constantes.

 En anfibios 
As ras poden sintetizar IgX e IgY.  

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Enfermidade da cadea pesada
 Cadea lixeira das inmunoglobulinas

 Ligazóns externas 

 Recurso educativo para a análise da cadea pesada 

Categoría:Sistema inmunitario
Categoría:Anticorpos