Évreux

Évreux é un municipio francés situado no departamento do Eure, na rexión de Normandía.

Os seus habitantes denomínanse Ébroïciens.

O nome de Évreux (na antigüidade Meiolanum Aulercorum, despois Eburovices e, na Idade Media, Ebroïcum) provén da tribo gala dos eburovices (literalmente: os que venceron polo teixo; eburo significa teixo en  galo).

 Xeografía 

Évreux está situado a unha altitude media de 92 msnm, nas beiras do río Iton,Ficha do Iton  . último afluente pola esquerda do Eure e, polo tanto, subafluente do Sena, no centro dunha inmensa meseta de cereais e outros cultivos que se coñece como a campagne d’Évreux. Está moi próximo ao bosque que leva o seu mesmo nome.Doré, Francis e G. Bignot (2006): Normandie, Maine. Paris: Dunod. ISBN 978-2-100-50695-8, páx. 181.

O concello ocupa unha superficie de 26,46 km2 e no ano 2013 albergaba unha poboación de  49 722 habitantes, o que facía unha densidade de 1 879,14 hab./km².	

Localizada no suroeste de Normandie, a cidade dista 96 km de París.

 Demografía 


 Historia 
 Antigüidade 

Durante a Antigüidade, Évreux, que foi fundada a finais do século I a.C., denominábase Mediolanum Aulercorum, e foi a capital do pobo dos aulercos eburovices.Pluton-Kliesch, S. (2006): "Évreux l’antique, le cimetière du s. I", en Archéologia, 434: 80.

A principios do Alto Imperio, os seus habitantes rendían culto aos deuses romanos no santuario de Gisacum, situado a cinco quilómetros da cidade.

Évreux tiña tamén na época romana varios edificios públicos, como un teatro, un forum e unhas termas, entre outoros.

Situada nunha encrucillada das vías Ruan-Chartres e Évreux-París, a cidade desenvolvera un comercio florecente. Os vasos encontrados na necrópole do Clos do Duque dan testmuña dos intercambios comerciais co centro da Galia.

Unha inscrición (CII, 3202) confirma a existencia de actividade téxtil na antigüidade galo-romana.
miniatura|200px|right|Relicario de San Taurin

A finais do século III, durante os asaltos bárbaros, a cidade foi rodeada cunha muralla da que quedan restos no museo municipal.

 Idade Media 
miniatura|200px|A catedral de Évreux á beira do río Iton.

Évreux foi, en 989, a sede do primeiro condado de Évreux, e dun bispado, do que Taurin (morto c. 410), evanxelizador do territorio, foi o seu primeiro bispo. Posteriormente sería canonizado.

Os normandos tomaron a cidade en 892, e Lotario, rei da Francia Occidental. tomouna en 962.

Foi saqueada por Henrique I de Inglaterra en 1120.

En 1194 o rei de Francia Filipe Augusto confiou a custodia da cidade ao rei de Inglaterra Xoán sen Terra. Pero este traizoouno para facerse perdoar polo seu irmán Ricardo Corazón de León. Para iso, fixo asasinar 300 cabaleiros leais ao rei de Francia, e apoderouse da cidade en nome de Inglaterra. En represalia, Filipe Augusto queimou a cidade.Poignant, Adolphe (1854):  Histoire de la conquête de la Normandie par Philippe-Auguste en 1204. Sagnier et Bray.

O dereito a organizar unha feira ligada á abadía de san Taurin foi concedido polo seu fundador, o duque de Normandía Ricardo II, dereito que foi confirmado posteriormente polo rei Filipe Augusto.Société libre d'agriculture, sciences, arts et belles-lettres de l'Eure, Évreux (1839): "Fundación da feira de san Taurin  en Évreux" .

A finais do século XIII, Filipe III o Atrevido cedeu en apanaxe ao seu fillo, o príncipe Lois, o Condado de Évreux. Este príncipe francés daría orixe á Casa de Évreux, que reinaría en Navarra polo matrimonio do fillo deste, Filipe, con Xoana II de Navarra. Hoxe un barrio da cidade de Évreux leva o nome de Navarre,

Durante a guerra dos Cen Anos, a cidade foi tomada, en 1418, por Henrique V de Inglaterra. Retornou á soberanía do rei de Francia grazas á intervención de Robert Floquet.

En 1499 comezou a construción da nova sé do bispado, obra levada a cabo polo arquitecto Pierre Smoteau, en estilo gótico flamíxero.

 Tempos modernos e época contemporánea 

En 1793 François Buzot intentou, sen éxito, converter esta cidade nun centro de resistencia contra a Convención.

A cidade sufriu moitos ataques durante a segunda guerra mundial, e gran parte do seu centro tivo que ser reconstruído.

O museo municipal inaugurouse en 1961.

A cidade experimentou un desenvolvemento moi rápido durante os anos 70, coa implantación de industrias de transformación. A mellora das comunicacións con París permitiu que moitos traballadores parisienses se instalasen en Évreux.

 Economía 
 Industria farmacéutica.
 Imprentas: edicións Atlas.
 Base aérea 105.

 Irmandamentos 
 Rugby (Reino Unido).
 Rüsselsheim (Alemaña).
 Sueca (España).

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Dimet, Jacques (1982): Évreux, cité capitale. París: Messidor. ISBN 978-2-209-06016-0.
 Mineray, Jean (1988): Évreux: histoire de la ville à travers les âges. Luneray: Editions Bertout. ISBN 978-2-8674-3062-6.
 Plaisse, André (1986): Évreux et les Ébroïciens au temps de Louis XI. Société libre de l’Eure, col. "Connaissance de l'Eure", nº 4.
 Ramirez de Palacios, Bruno (2015): Charles dit le Mauvais: Roi de Navarre, comte d'Évreux, prétendant au trône de France. Le Chesnay: Éditions la Hallebarde. ISBN 978-2-9540-5852-8.

 Outros artigos 
 Casa de Évreux
 Condado de Évreux

 Ligazóns externas 
 Sitio da Communauté d'agglomération d'Evreux .
 Sitio da Commune de Évreux . 
 INSEE.
 Évreux na Gran enciclop`3dia catalana .

Categoría:Concellos do departamento de Eure