I (cirílico)

И, и (cursiva: И, и) nunha letra presente na maioría dos alfabetos cirílicos tanto modernos como arcaicos. Representa tipicamente /i/ (en protoeslavo, eslavo eclesiástico, ruso, búlgaro, serbio, e macedonio), ou /ɪ/ (en ucraíno, así como nalgunhas posicións no moderno eslavo eclesiástico e ruso).

 Orixes 
Parece unha versión investida da N maiúscula do alfabeto latino pero foi derivada da letra eta do alfabeto grego (Η, η, pronunciada  en grego antigo e  en grego moderno).

No primeiro alfabeto cirílico practicamente non había distinción entre as letras И (izhei) e І (i), derivadas das letras gregas η (eta) e ι (iota). Ambas permaneceron no repertorio alfabético xa que representaban números diferentes na numeración cirílica, oito e dez respectivamente, motivo polo cal ás veces se lles chama i octal e i decimal. Hoxe en día coexisten en eslavo eclesiástico (sen diferenza fonética) e en ucraíno (con diferenza fonética). Outras ortografías eslavas eliminaron unha das dúas letras durante as reformas dos séculos XIX e XX: o ruso, o búlgaro, o serbio e o macedonio teñen só a И, mentres que o belaruso ten só a І.

 Uso 
É a décima letra do alfabeto ruso e en ruso pronúnciase /i/, como a  de 'piñeiro'. Aínda que cando está soa non vai precedida da semivocal "yod", //, como si ocorre con outras vogais "débiles" (е, ё, ю e я), en ruso considéraselle a correspondente débil de ы, que representa //  (na lingua ucraína e belarusa, o son /i/ represéntase coa letra і, e ás veces chámaselle "I ucraína").

A letra и é a undécima letra do alfabeto ucraíno e en ucraíno representa //, como na palabra ' inmortal'. A lingua belarusa prescindiu por completo da letra и, pero conserva a súa versión curta: a letra й, chamada I kratkoye ('I curta'), que se usa tamén en ruso e na maioría das linguas arriba citadas, aínda que outras como o serbio e o montenegrino substituírona por unha J.

Polo común, é transliterada do ruso, simplemente, como i, ou do ucraíno como e ou i, usando diferentes sistemas de romanización.

As letras и e úsanse na tipografía do falso cirílico, un estilo tipográfico empregado en diversos contextos para recrear unha atmosfera eslava.

 Sistema numeral cirílico 
Na antigüidade, no sistema numeral cirílico, esta letra tiña o valor numérico 8.

 Táboa de códigos 
 {| class="wikitable"
! Codificación de caracteres 
! Tipo 
! Decimal 
! Hexadecimal 
! Octal 
! Binario
|-
| rowspan="2" |Unicode
|Maiúscula
|1048
|0418
|002030
|0000 0100 0001 1000
|-
|Minúscula
|1080
|0438
|002070
|0000 0100 0011 1000
|-
| rowspan="2" |ISO 8859-5
|Maiúscula
|184
|B8
|270
|1011 1000
|-
|Minúscula
|216
|D8
|330
|1101 1000
|-
| rowspan="2" |KOI 8
|Maiúscula
|233
|E9
|351
|1110 1001
|-
|Minúscula
|201
|C9
|311
|1100 1001
|-
| rowspan="2" |Windows 1251
|Maiúscula
|200
|C8
|310
|1100 1000
|-
|Minúscula
|232
|E8
|350
|1110 1000
|}
Os seus códigos HTML son: &#1048; ou &#x418; para a minúscula e &#1080; ou &#x438; para a minúscula.

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 І, alfabeto cirílico
 Ї, alfabeto cirílico
 Й, alfabeto cirílico
 Ы, alfabeto cirílico
 Η, eta alfabeto grego