Lista de reis de Escocia

dereita|miniatura|250px|Estandarte real do rei dos escoceses.
O rei de Escocia era o xefe do estado no reino de Escocia. Segundo a tradición, o primeiro rei dos escoceses (en escocés medio: King of Scottis, en escocés moderno: King o Scots, en gaélico escocés: Rìghrean Albannaich) foi Kenneth MacAlpin (Cináed mac Ailpín), que fundou o estado no ano 843. A distinción entre o reino de Escocia e o reino dos pictos é o produto dun mito medieval posterior e á confunsión no cambio de nomenclatura ex. Rex Pictorum (rei dos pictos) convértese en Rí Alban (rei de Alba) baixo Donald II cando os anais cambiaron dende o latín á lingua vernácula arredor de finais do século IX, xa que daquela a verba Alba en gaélico chegara a referirse ó reino dos pictos máis que a Gran Bretaña (o seu significado anterior).Broun (2007); pp. 71–97

 Heráldica 

 Lista de reis de Escocia 

 Casa de Alpin (848–1034) 

O reinado de Kenneth MacAlpin comeza o que se chamou a Casa de Alpin, un concepto completamente moderno. Os descendentes de Kenneth MacAlpin foron divididos en dúas pólas; a coroa alternaríase entre as dúas pólas, e a miúdo a morte do rei dunha póla (por guerra ou asasinato) era provocada polo pretendente da outra póla. Malcolm II foi o derradeiro rei da casa de Alpin; no seu reinado, esmagou con éxito toda a oposición na súa contra, e ó non ter fillos varóns, pasou a coroa ó seu neto, Duncan I, que comezou a dinastía Dunkeld.

RetratoNome tradicional (co equivalente en gaélico moderno)Nome gaélico medievalDinastíaReinadoTítuloEpíteto150x150pxKenneth MacAlpin I(Coinneach mac Ailpein)Falando correctamente, Coinneach debería ser Cionaodh, xa que Coinneach é historicamente un nome separado. Porén, na lingua moderna, ámbolos dous nomes converxeron.Cináed mac AilpínCiniod m. Ailpinfillo de Alpin, rei de Dal Riata843/848 – 13 de febreiro de 858Rex Pictorum("rei dos pictos")An Ferbasach"o Conquistador"Skene (1867), p. 83. 108x108pxDonald I(Dòmhnall mac Ailpein)Domnall mac Ailpínfillo de Alpin, rei de Dal Riata, e irmán de Kenneth I858 – 13 de abril de 862Rex Pictorum("rei dos pictos")107x107pxConstantino I(Còiseam mac Choinnich)Causantín mac Cináedafillo de Kenneth I862–877Rex Pictorum("rei dos pictos")An Finn-Shoichleach, "o Abondoso en viño"Skene (1867); p. 85. 99x99pxÁed(Aodh mac Choinnich)Áed mac Cináedafillo de Kenneth I877–878Rex Pictorum("rei dos pictos") 102x102pxGiric(Griogair mac Dhunghail)Giric mac Dúngailfillo de Donald I878–889Mac Rath, "Fillo da Fortuna"Skene (1867); p. 87. 102x102pxEochaidEochaid mac Run† neto de Kenneth I*878–889?105x105pxDonald II(Dòmhnall mac Chòiseim)Domnall mac Causantínfillo de Constantino I889–900Rí Alban("rei de Escocia")Rì nan Albannaich("rei dos escoceses")Dásachtach, o "Tolo" ou o "Psicópata"Hudson (1994);  p. 58.109x109pxConstantino II(Còiseam mac Aoidh)Causantín mac Áedafillo de Áed900–943Rí AlbanAn Midhaise, "o Mediano".Skene (1867); p. 91Hudson (1994); p. 65.112x112pxMalcolm I(Maol Chaluim mac Dhòmhnaill)Máel Coluim mac Domnaillfillo de Donald II943–954Rí AlbanAn Bodhbhdercc, "o Vermello Perigoso"Skene, Chronicles, p. 93.100pxIndulfO seu nome é a versión gaélica do nome nórdico Hildufr (ou quizais do inglés Eadulf); é común en varias formas gaélicas actuais, como Iondolbh, atopado en Duan Albanach; Hudson, Celtic Kings, p, 89.Ildulb mac Causantínfillo de Constantino II954–962Rí AlbanAn Ionsaighthigh, "o Agresor"Skene, Chronicles, p. 94.122x122pxDub(Dubh ou Duff)(Dubh mac Mhaoil Chaluim)Dub mac Maíl Choluimfillo de Malcolm I962–967Rí AlbanDén, "o Vehemente"Duan Albanach, 23 aquí; Dub quere dicir "Negro", "Dub o Negro" é tautolóxico.100pxCuilén(Cailean)Cuilén mac Ilduilbfillo de Indulf967–971Rí AlbanAn Fionn, "o Branco"Skene, Chronicles, p. 95.100pxAmlaíb(Amhlaigh)Amlaíb mac Ilduilbfillo de Indulf973–977Rí Alban104x104pxKenneth II(Coinneach mac Mhaoil Chaluim)Cináed mac Maíl Choluimfillo de Malcolm I971–995Rí AlbanAn Fionnghalach, "o Fratricida"Skene, Chronicles, p. 96.100pxConstantine III(Còiseam mac Chailein)Causantín mac Cuiléinfillo de Cuilén995–997Rí Alban100pxKenneth III(Coinneach mac Dhuibh)Cináed mac Duibfillo de Dub997 – 25 de marzo de 1005Rí AlbanAn Donn, "o Xefe"/ "o Marrón".O primeiro é o máis probable xa que en irlandés antigo, donn é semellante a greimm, que quere dicir "poder" ou "autoridade"; véxase Skene, Chronicles, p. 98; Hudson, Celtic Kings, p. 105.106x106pxMalcolm II(Maol Chaluim mac Choinnich)Máel Coluim mac Cináedafillo de Kenneth II1005–1034Rí Alban / Rex ScotiaeForranach, "o Destrutor";Skene, Chronicles, pp. 99–100.

* As evidencias do reinado de Eochaid non son claras: puido non ter sido nunca rei. De telo sido, sería rei xunto con Giric. Amlaíb é coñecido só pola referencia da súa morte en 977, e descríbeno como rei de Alba; xa que Kenneth II é coñecido por ser rei en 972–973, Amlaíb debeu tomar o poder entre 973 e 977.

† Eochiad era fillo de Run, rei de Strathclyde, pero a súa nai era filla de Kenneth I.

 Casa de Dunkeld (1034–1286) 
Duncan ascendeu ó trono co neto materno de Malcolm II. Tamén foi un alto xeneral de Malcolm I, xa que o seu avó paterno, Duncan de Atholl era o terceiro fillo de Malcolm I. A casa de Dunkeld estaba polo tanto estreitamente relacionada coa casa de Alpin. Duncan foi asasinado en batalla por Macbeth, quen tivo un longo e relativamente exitoso reinado. Nunha serie de batallas entre 1057 e 1058, o fillo de Duncan, Malcolm III derrotou e asasinou a Macbeth e ó seu afillado Lulach, e reclamou o trono. Porén, a dinastía non rematou alí: coa morte de Malcolm en batalla, o seu irmán Donald Ban reclamou o trono, expulsando os fillos de Malcolm de Escocia; proseguiu unha guerra civil no seo da familia, con Donald Ban e o fillo de Malcolm, Edmund, opostos ós fillos de Malcolm respaldados polos ingleses, liderados primeiro por Duncan II e despois por Edgar. Edgar triunfou, enviando ó seu tío e irmán a cadanseu mosteiro. Despois do reinado de David I, o trono escocés pasou ó primoxénito, pasando de pai a fillo, ou de non ser posible, de irmán a irmán.

Nome común(nome gaélico moderno)(nome gaélico medieval)ReinadoReinadoTítulo medievalEpítetoAlcumeDinastía(familia do pai)Filiación materna(familia da nai)Duncan I(Donnchadh mac Crìonain)(Donnchad mac Crínáin)1034–1040100pxRí Alban<small>An t-Ilgarach"o Doente"/small>Skene, Chronicles, p. 101.neto de Malcolm IIFillo de Bethóc, filla máis vella de Malcolm II(Casa de Alpin)Macbeth(MacBheatha mac Fhionnlaigh)(Mac Bethad mac Findláich)1040–1057103x103pxRí AlbanRí Deircc"o Rei Vermello"Skene, Chronicles, p. 102.1) Fillo de Mormaer Findláech2) Neto de Malcolm II3) Marido de Gruoch, neta de Kenneth III?,Filla ou neta descoñecida de Malcolm II(Casa de Alpin)Lulach(Lughlagh mac Gille Chomghain)(Lulach mac Gille Comgaín)1057–1058103x103pxRí AlbanTairbith"o Desafortunado"-Fatuus"o Necio"Anderson, Early Sources, vol. i, p. 603.1) Fillo de Gille Coemgáin, Mormaer de Moray2) Neto de Kenneth III(Casa de Alpin)Fillo de Gruoch, neta de Kenneth IIIMalcolm III(Maol Chaluim mac Dhonnchaidh)(Máel Coluim mac Donnchada)1058–1093179x179pxRí Alban / Scottorum basileus? Cenn Mór ("Canmore")"Gran Xefe" Kingship of the Scots, pp. 51–52, 74–75; Oram, David I, p. 17, note 1. Cenn Mór.fillo de Duncan Ifillo de SuthenDonald III(Dòmhnall mac Dhonnchaidh)(Domnall mac Donnchada)1093–1097center|126x126pxRí AlbanBán, "o Xusto".fillo de Duncan IDuncan II(Donnchadh mac Mhaoil Chaluim)(Donnchad mac Maíl Choluim)1094123x123pxRí Alban / Rex Scottorumfillo de Malcolm IIIEdgar(Eagar mac Mhaoil Chaluim)(Étgar mac Maíl Choluim)1097–1107117x117pxRí Alban/ Rex ScottorumProbus, "o Valente"Anderson, Early Sources, vol. ii, p. 141.fillo de Malcolm IIIAlexandre I(Alasdair  mac Mhaoil Chaluim)(Alaxandair mac Maíl Choluim)1107–1124104x104pxRí Alban/ Rex Scottorum"o Fero"fillo de Malcolm IIIDavid I(Dàibhidh mac Mhaoil Chaluim)(Dabíd mac Maíl Choluim)1124–1153100x100pxRí Alban/ Rex Scottorum"o Santo"Alcume posterior. O latín Sanctus tamén quere dicir "Sagrado". David nunca foi canonizado.fillo de Malcolm IIIMalcolm IV(Maol Chaluim mac Eanraig)(Máel Coluim mac Eanric)1153–1165122x122pxRí Alban/ Rex ScottorumVirgo"a Doncela"-Cenn Mór, "Gran Xefe"neto de David IGuillerme I"o León"(Uilleam mac Eanraig)(Uilliam mac Eanric)1165–1214100x100pxRí Alban / Rex Scottorum"o León"-Garbh, "o Áspero"Anais de Ulster, s.a. 1214.6; Annals of Loch Cé, s.a. 1213.10.neto de David IAlexandre II(Alasdair mac Uilleim)(Alaxandair mac Uilliam)1214–1249100x100pxRí Alban / Rex Scottorumfillo de Guillerme IAlexandre III(Alasdair mac Alasdair)(Alaxandair mac Alaxandair)1249–1286100x100pxRí Alban / Rex Scottorumfillo de Alexandre II

 Casa de Sverre (1286–1290)

O derradeiro rei da casa de Dunkeld foi Alexandre III. A súa muller deulle dous fillos e unha filla, pero en 1286, os seus fillos morreron, e a súa filla, Margarida, só tivo unha filla tamén chamada Margarida co seu marido Eric II de Noruega antes de que ela mesma morrera. Alexandre volveu casar, pero en 1286 morreu nun accidente cando viaxaba a casa. A súa muller, Iolanda de Dreux, estaba embarazada, pero en novembro de 1286, as esperanzas de dar a luz un fillo vivo desapareceron. Por todo isto, no Tratado de Salisbury os Gardiáns de Escocia recoñeceron á neta de tres anos de Alexandre, Margarida de Noruega, como Raíña dos escoceses. Margarida permaneceu no Reino de Noruega do seu pai até o outono de 1290, cando marchou cara a Escocia. Porén, morreu nas Orcadas durante a viaxe, sen chegar a poñer un pé en chan escocés, e sen ser coroada en Scone. Por este motivo, ás veces non é considerada Raíña.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Margaridaa Doncela de Noruega1286–1290  100px  c. abril de 1283Tønsberg, Noruegafilla de Eric II de Noruega e Margarida  sen casar  setembro/outubro de 1290St Margaret's Hope, Orcadas7 anos  neta de Alexandre III

 Primeiro interregno (1290–1292)

 Casa de Balliol (1292–1296) 
A morte de Margarida de Noruega comezou un interregno de dous anos en Escocia por mor da crise de sucesión. Coa súa morte, os descendentes de Guillerme I desapareceron; e non había un herdeiro claro por norma de primoxénito. Presentáronse trece candidatos; os máis prominentes eran Xoán de Balliol, bisneto do irmán máis novo de Guillerme I, David de Huntingdon, e Robert de Brus, señor de Annandale, neto de David de Huntingdon. Os gobernantes escoceses convidaron a Eduardo I de Inglaterra para arbitrar a reclamación; el aceptou pero forzou ós escoceses a xurarlle lealdade como o seu señor. Posteriormente, decidiuse que Xoán de Balliol sería o novo rei; mais probou ser feble e incapaz, e en 1296 Eduardo I obrigouno a abdicar, xa que tentaba anexionar Escocia ó reino de Inglaterra.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Xoán IToom Tabard ("Capa baleira")(Iain Balliol)1292–1296  100px  c. 1249  Isabella de Warenne9 de febreiro de 1281cando menos un fillo c. 25 de novembro de 1314Picardía, Francia bisneto de David de Huntingdon (irmán de Guillerme I)

 Segundo interregno (1296–1306) 

 Casa de Bruce (1306–1371) 
Durante dez anos, Escocia non tivo o seu propio rei. Porén, os escoceses rexeitaron o goberno inglés; primeiro William Wallace e despois da súa execución, Roberto o Bruce (o neto do competidor de 1292, Robert de Brus) loitando contra os ingleses. Bruce e os seus aliados asasinaron ó rival no trono, John III Comyn, señor de Badenoch o 10 de febreiro de 1306 na igrexa de Greyfriars, en Dumfries. Pouco despois de 1306, Roberto foi coroado rei dos escoceses en Scone. A súa enerxía, e a substitución do vigoroso Eduardo I polo seu feble fillo Eduardo II, permitiu a Escocia ceibarse do goberno inglés; na batalla de Bannockburn en 1314, os escoceses derrotaron ós ingleses, e en 1328 os ingleses aceptaron por tratado a independencia de Escocia. O fillo de Roberto, David, ascendeu ó trono sendo neno. Os ingleses anovaron a guerra contra Escocia, e David foi forzado a abandonar o reino por Eduardo Balliol, fillo de Xoán, que argallou para proclamarse rei dos escoceses (1332–1336) e agasallar os condados do sur de Escocia a Inglaterra antes de ser expulsado de novo. David pasou gran parte da súa vida no exilio, primeiro en liberdade na terra do seu aliado, Francia, e despois en prisión en Inglaterra; só puido regresar a Escocia no ano 1357. Coa súa morte, e sen fillos, en 1371 a casa de Bruce desapareceu.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Roberto Io Bruce(Raibeart a Briuis)1306–1329  158x158px  11 de xullo de 1274castelo Turnberry, Ayrshirefillo de Robert de Brus e Marjorie, condesa de CarrickRobert The Bruce. Publisher: Heinemann. .  Isabella de Mar1295unha fillaSabela de BurghWrittle, Essex, Inglaterra1302catro fillos  7 de xuño de 1329Manor of Cardross, Dunbartonshirecon 54 anos  tataraneto de David de Huntingdon (irmán de Guillerme I)(elección) David II(Dàibhidh Bruis)1329–1371  158x158px  5 de marzo de 1324Dunfermline Palace, Fifefillo de Roberto I e Sabela de Burgh  Xoana de InglaterraBerwick-upon-Tweed17 de xullo de 1328sen fillosMargarida DrummondInchmurdach, Fife20 de febreiro de 1364sen fillos  22 de febreiro de 1371Castelo de Edimburgo46 anos  fillo de Roberto I (primoxénito)

Reclamante disputado

Eduardo Balliol era fillo do rei Xoán, e el mesmo gobernou durante catro anos despois da súa elección na Gran Causa. Despois da súa abdicación, Xoán Balliol viviu o resto da súa vida en Picardía, Francia. Durante a minoría de idade de David II, Eduardo Balliol aproveitou a oportunidade para afirmar o seu reclamo ó trono, e apoiado polos ingleses, derrotou as forzas da rexencia de David e coroouse a si mesmo en Scone en 1332. Axiña foi derrotado polas forzas leais a David II e foi enviado de novo a Inglaterra. Co apoio inglés, argallaría dous intentos máis de facerse de novo co trono, en 1333 e 1335. En cada un deles, o control real do trono foi breve antes de ser enviado de novo a Inglaterra, por última vez en 1336. Cando David regresou do exilio en 1341 para gobernar por dereito propio, Eduardo perdeu a maioría dos seus apoios. Cando David II foi capturado en batalla en 1346, Eduardo fixo un derradeiro intento de facerse co trono, pero tivo pouco apoio e a campaña fracasou. En 1356, renunciou ás súas reclamacións ó trono.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Reclamación Eduardo Balliol1332–1336En oposición a David II  100px  1283 fillo de Xoán I e Isabella de Warenne  Ningún  1367Doncaster, Yorkshire, Inglaterra  Fillo dun antigo rei, candidato dos ingleses para substituír o exiliado David II

 Casa de Estuardo 

 Estuardo (1371–1567) 
Roberto o Estuardo era o neto de Roberto I pola filla deste, Marjorie. Nacendo en 1316, era máis vello que o seu tío, David II; por iso, cando ascendeu ó trono era un home de mediana idade, roldando os 55, e non foi quen de gobernar con forza, un problema que tamén padeceu o seu fillo Roberto III, que tamén ascendeu ó trono con 53 anos en 1390, e sufriu danos duradeiros por mor dun accidente de equitación. Estes dous reis foron seguidos por unha serie de rexencias, causadas pola xuventude dos seguintes cinco nenos reis. Por este motivo, a era dos Estuardo está considerado como un período de inercia real, durante o cal os nobres usurparon o poder da coroa, seguido de períodos de goberno persoal polo monarca, que trataría de abordar os problemas creados pola súa minoría de idade e os efectos a longo prazo dos reinados anteriores. Gobernar Escocia converteuse nunha tarefa cada vez máis difícil, xa que a poderosa nobreza era cada vez máis intratable; o intento de Xacobe I de poñer orde no seu reino acabou no seu asasinato; Xacobe III foi asasinado nunha guerra civil entre el e a nobreza, liderada polo seu propio fillo; cando Xacobe IV, que gobernara con severidade e reprimira ós aristócratas, morreu na batalla de Flodden, a súa muller Margarida Tudor foi derrocada pola nobreza, e a propia muller de Xacobe V, María de Guise, ascendeu ó goberno de Escocia durante a rexencia pola súa filla María I, na que dividiu e conquistou ás faccións nobres, e distribuíndo subornos franceses con man liberal. Finalmente, María I, a filla de Xacobe V, viuse incapaz de gobernar Escocia enfrontándose coa hostilidade da aristocracia e a intransixencia da poboación, o cal favoreceu o calvinismo e a desaprobación do seu catolicismo; foi forzada a abdicar e viaxou até Inglaterra, onde foi encarcerada en varios castelos e casas durante dezaoito anos e finalmente executada por traizón contra a raíña inglesa Isabel I. Coa súa abdicación, o seu fillo, procreado por un membro menor da familia Estuardo, converteuse en rei.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Roberto IIo Estuardo(Raibeart II Stiùbhairt)1371–1390  100px  2 de marzo de 1316Paisley, Renfrewshirefillo de Walter Estuardo e Marjorie Bruce  Sabela Mure13361349 (con dispensación papal)dez fillosEufemia de Ross2 de maio de 1355catro fillos 19 de abril de 1390Castelo Dundonald, Ayrshire74 anos  neto de Roberto I (primoxénito) Roberto III (nado como Xoán Estuardo)o Rei Coxo(Raibeart III Stiùbhairt, An Righ Bhacaigh)1390–1406  100px  c. 1337fillo de Roberto II e Sabela Mure  Anabella Drummond1367sete fillos 4 de abril de 1406Castelo Rothesay69 anos  fillo de Robert II (primoxénito) Xacobe I(Seumas I Stiùbhairt)1406–1437  100px  finais de xullo de 1394Dunfermline Palace, Fifefillo de Roberto III e Anabella Drummond  Xoana BeaufortSouthwark Cathedral2 de febreiro de 1424oito fillos  21 de febreiro de 1437Blackfriars, Perth42 anos  fillo de Robert III (primoxénito) Xacobe IIFiery Face(Seumas II Stiùbhairt)1437–1460  100px  16 de outubro de 1430Abadía de Holyrood, Edimburgofillo de Xacobe I e Xoana Beaufort  María de GueldersAbadía de Holyrood3 de xullo de 1449sete fillos  3 de agosto de 1460Castelo Roxburgh29 anos  fillo de Xacobe I (primoxénito) Xacobe III(Seumas III Stiùbhairt)1460–1488  100px  10 de xullo de 1451Castelo de Stirling ou Castelo de St Andrewsfillo de Xacobe II e María de Guelders  Margarida de DinamarcaAbadía de Holyrood13 de xullo de 1469tres fillos  11 de xuño de 1488Sauchie Burn36 anos  fillo de Xacobe II (primoxénito) Xacobe IV(Seumas IV Stiùbhairt)1488–1513  127x127px  17 de marzo de 1473Castelo de Stirlingfillo de Xacobe III e Margarida de Dinamarca  Margarida TudorAbadía de Holyrood8 de agosto de 1503seis fillos  9 de setembro de 1513Flodden Field, Northumberland, Inglaterra40 anos  fillo de Xacobe III (primoxénito) Xacobe V(Seumas V Stiùbhairt)1513–1542  100px  15 de abril de 1512Linlithgow Palace, West Lothianfillo de Xacobe IV e Margarida Tudor  Madeleine de ValoisCatedral de Notre Dame, París, Francia1 de xaneiro de 1537sen fillosMaría de GuiseCatedral de Notre Dame, París, Francia18 de maio de 1538tres fillos  14 de decembro de 1542Falkland Palace, Fife30 anos  fillo de Xacobe IV (primoxénito) María I(Màiri Stiùbhairt)1542–1567  100px  8 de decembro de 1542Linlithgow Palacefilla de Xacobe V e María de Guise  Francisco II de Francia24 de abril de 1558sen fillosHenrique Estuardo, Lord DarnleyHolyrood Palace, Edimburgo9 de xullo de 1565un filloJames HepburnHolyrood Palace15 de maio de 1567sen fillos  8 de febreiro de 1587Fotheringhay Castle, Northamptonshire, Inglaterra44 anos (executada)  filla de Xacobe V (primoxenitura cognática)

 Estuardo (1567–1651) 
Os Estuardo de Lennox eran unha póla inferior da familia Estuardo; porén, non descendían directamente por liña masculina de Roberto II, o primeiro Estuardo que se converteu en rei dos escoceses, senón do seu devanceiro Alexandre Estuardo. No pasado, a través dos medios da Alianza Auld con Francia, adaptaron o seu apelido á forma francesa, Stuart. Por iso, cando o fillo do conde Lennox, Henrique, Lord Darnley, casou coa raíña dos escoceses, María I, o seu fillo, como primeiro rei da póla Lennox branch da familia Estuardo, gobernou como Stuart.

Xacobe VI tamén se converteu en rei de Inglaterra e Irlanda como Xacobe I en 1603, cando morreu a súa curmá Isabel I; ademais, malia que as coroas de Inglaterra e Escocia permaneceron separadas, a monarquía tivo a súa base principal en Inglaterra.

Carlos I, fillo de Xacobe, tivo que enfrontarse a unha guerra civil; o conflito resultante durou oito anos e rematou coa súa execución. O parlamento inglés decretou que a monarquía escocesa rematase; o parlamento escocés, despois de certa deliberación, rompeu as súas relacións con Inglaterra e declarou que Carlos II, fillo e herdeiro de Carlos I, sería o rei. Gobernou até 1651, cando os exércitos de Oliver Cromwell ocuparon Escocia e o forzaron ó exilio.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Xacobe VI(Seumas VI Stiùbhairt)1567–1625  100px  19 de xuño de 1566Castelo de Edimburgofillo de Henrique Estuardo, Lord Darnley e María I  Ana de DinamarcaOld Bishop's Palace, Oslo, Noruega23 de novembro de 1589sete fillos  27 de marzo de 1625Theobalds House, Hertfordshire, Inglaterra58 anos  fillo de María I (primoxénito) Carlos I(Teàrlach I Stiùbhairt)1625–1649  100px  19 de novembro de 1600Dunfermline Palace, Dunfermlinefillo de Xacobe  VI e Ana de Dinamarca  Henriqueta María de FranciaAbadía de San Agostiño, Canterbury, Inglaterra13 de xuño de 1625nove fillos  30 de xaneiro de 1649Palace of Whitehall, Westminster, Inglaterra48 anos (executado)  fillo de Xacobe VI (primoxénito) Carlos II(Teàrlach II Stiùbhairt)1649–1651  100px  29 de maio de 1630St James's Palace, Westminster, Inglaterrafillo de Carlos I e Henriqueta María de Francia  Catarina de BraganzaPortsmouth, Inglaterra14 de maio de 1662sen fillos  6 de febreiro de 1685Palace of Whitehall, Westminster, Inglaterra54 anos  fillo de Carlos I (primoxénito)

 Casa de Estuardo (restaurada) (1660–1707) 
Coa Restauración, os Estuardo convertéronse en reis de Escocia unha vez máis. Mais os dereitos de Escocia non foron respectados: o Parlamento de Escocia foi disolto durante o reinado de Carlos II, e o seu irmán Xacobe II foi designado gobernador de Escocia. O propio Xacobe converteuse en Xacobe VII en 1685; o seu catolicismo non foi tolerado e foi expulsado de Inglaterra despois de tres anos. No seu canto reinaron a súa filla María e o seu marido Guillerme de Orange, gobernador da República Neerlandesa; foron aceptados como monarcas de Escocia despois dun período de deliberación do parlamento escocés, e gobernaron xuntos como Guillerme II e María II.

Un intento de estabelecer un imperio colonial escocés a través do proxecto Darién, en rivalidade con Inglaterra, fallou, deixando ós nobres escoceses que financiaran este proxecto na bancarrota. Isto coincidiu co ascenso da raíña Ana, filla de Xacobe VII. Ana tivo varios fillos, pero ningún deles a sobreviviu, deixando como herdeiro ó seu medio irmán Xacobe, que daquela vivía no exilio en Francia. Os ingleses favoreceron á protestante Sofía de Hanover (unha neta de Xacobe VI) como herdeira; moitos escoceses preferiron ó príncipe Xacobe, que como Estuardo tiña ascendencia escocesa, e ameazaron con crebar a Unión de Coroas entre Inglaterra e Escocia escollendo por eles mesmos. Para preservar a unión, os ingleses elaboraron un plan no que os dous reinos quedaban fusionados nun único reino, o reino de Gran Bretaña, gobernado por un monarca común e cun único parlamento. Ámbolos parlamentos aceptaron (os escoceses aínda que a contra gusto, estaban motivados principalmente polas finanzas nacionais), e precisaron algún subterfuxio como maioría total dos signatarios para ratificar o consentimento do parlamento escocés. A partir de entón, aínda que os monarcas continuaron gobernando sobre a nación de Escocia, fixérono como monarcas de Gran Bretaña, e dende 1801 do Reino Unido.

 Nome  Retrato  Nacemento  Casamento(s)  Morte  Dinastía Carlos II(Teàrlach II Stiùbhairt)1660–1685  100px  29 de maio de 1630St James's Palace, Westminster, Inglaterrafillo de Carlos I e Henriqueta María de Francia  Catarina de BraganzaPortsmouth, Inglaterra14 de maio de 1662sen fillos  6 de febreiro de 1685Palace of Whitehall, Westminster, Inglaterra54 anos  fillo de Carlos I (primoxénito) Xacobe VII(Seumas VII Stiùbhairt)1685–1688  100px  14 de outubro de 1633St James's Palace, Westminster, Inglaterrafillo de Carlos I e Henriqueta María de Francia  Anne HydeThe Strand, Londres, Inglaterra3 de setembro de 1660oito fillosMaría de MódenaDover, Inglaterra21 de novembro de 1673sete fillos  16 de setembro de 1701Château de Saint-Germain-en-Laye, Francia67 anos  fillo de Carlos I (primoxénito) María II(Màiri II Stiùbhairt)1689–1694  100px  30 de abril de 1662St James's Palace, Inglaterrafilla de Xacobe VII (II de Inglaterra) e Anne Hyde St James's Palace4 de novembro de 1677tres fillos (ningún superou a infancia)  28 de decembro de 1694Kensington Palace, Inglaterra32 anos neto de Carlos I (coroa ofrecida polo Parlamento) Guillerme II(Uilleam Orains, "Guillerme de Orange")1689–1702  100px  4 de novembro de 1650A Haia, Provincias Unidasfillo de Guillerme II, príncipe de Orange e María Henriqueta Estuardo  8 de marzo de 1702Kensington Palace51 anos Ana(Anna Stiùbhairt)1702–1707Raíña de Gran Bretaña e Irlanda1707–1714  100px  6 de febreiro de 1665St James's Palacefilla de Xacobe VII e Anne Hyde  Xurxo de DinamarcaSt James's Palace28 de xullo de 168317 fillos  1 de agosto de 1714Kensington Palace49 anos  filla de Xacobe VII (primoxénita; Declaración de Dereitos de 1689)

Para os monarcas británicos véxase a lista en Monarquía británica.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 





Categoría:Historia de Escocia
Categoría:Listas de monarcas
Categoría:Reis de Escocia