Gran Premio de México de 1992

O Gran Premio de México de 1992 de Fórmula 1 celebrouse na Cidade de México o 22 de marzo de 1992. A carreira, foi a segunda rolda da tempada de Fórmula Un de .  Foi o 16º Gran Premio de México e o sétimo desde o regreso ao calendario do Mundial do Autódromo Irmáns Rodríguez, logo da súa renovación. Celebrouse sobre 69 voltas ao circuíto de catro quilómetros por unha distancia de carreira de 305 quilómetros. A carreira foi gañada por Nigel Mansell por diante do seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese, con Michael Schumacher logrando o seu primeiro dos seus 155 podios na Fórmula Un. Tamén foi a última vez que se celebrou a carreira no circuíto ata o seu renacemento en .

 Resumo 
 Antecedentes 
O 20 de febreiro de 1992, funcionarios da cidade de México emitiron unha alerta de contaminación debido aos niveis perigosos de contaminación do aire na cidade. As alertas esixiron restricciones para operar con equipos motorizados pesados. O comité do Gran Premio de México tivo que atrasar os traballos de pavimentación da pista. Durante a práctica do venres Ayrton Senna golpeou nunha dasfochancas nos Esses, estrelouse co seu McLaren e lesionouse a perna, pero quedou en condicións de clasificar. Alex Caffi e Enrico Bertaggia novamente esperaban competir aquí co equipo de Andrea Moda (anteriormente coñecido como Coloni antes de ser mercado por Andrea Sassetti), pero esperaban novos autos para non competir.

 Cualificación 
Esta foi a primeira vez que Brabham non logrou estar na grella. Stefano Modena tivo que comezar desde o pit lane. Nigel Mansell viuse obrigado a cambiarse ao auto de reposto Williams FW14B para a cualificación, pero isto non o desconcertou e fixo á pole xunto co seu compañeiro de equipo Riccardo Patrese.

 Carreira 
Nigel Mansell dominou a carreira directamente desde a pole position, terminando a carreira 12 segundos por diante de Patrese e 21 segundos por diante de Michael Schumacher.

 Clasificación 
Cualificación
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  Diferenza 1 5  Nigel Mansell Williams-Renault  1:16.346 1:16.648 — 2 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:17.908 1:16.362 +0.016 3 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 1:17:554 1:17.292	 +0.946 4 20  Martin Brundle Benetton-Ford  1:18.937 1:18.588	 +2.242 5 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 1:18.604 1:18.589 +2.243 6 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:23.063 1:18.791		 +2.445 7 21  JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:19.982 1:19.111 +2.765 8 33  Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:20.246 1:19.355 +3.009 9 22  Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:19.767 1:19.378		 +3.032 10 27  Jean Alesi Ferrari 1:21.434 1:19.417 +3.071 11 4  Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 1:19.423 1:24.117 +3.077 12 12  Johnny Herbert Lotus-Ford 1:20.450 1:19.509 +3.163 13 29  Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:21.656 1:19.743	 +3.397 14 15  Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 1:20.386 1:19.769 +3.423 15 32  Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:19.957 1:20.469 +3.611 16 3  Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:20.709 1:19.961 +3.615 17 23  Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 1:20.042 1:20.202 +3.696 18 11  Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:20.145 1:20.390 +3.799 19 16  Karl Wendlinger March-Ilmor 47:56.613 1:20.200	 +3.854 20 28  Ivan Capelli Ferrari 1:20.223 1:21.120	 +3.877 21 24  Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:21.019 1:20.227 +3.881 22 25  Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:20.709 1:20.395 +4.049 23 14  Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:21.902 1:20.845 +4.499 24 30  Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:22.188 1:20.935 +4.589 25 9  Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:21.396 1:21.064 +4.718 26 26  Érik Comas Ligier-Renault 1:21.122 1:21.963 +4.776 27 10  Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 1:21.617 1:21.187 +4.841 28 17  Paul Belmondo March-Ilmor 1:23.508 1:21.504 +5.158 29 7  Eric van de Poele Brabham-Judd 1:22.937 1:22.197 +5.851 30 8  Giovanna Amati Brabham-Judd —  1:25.052 +8.706

Carreira
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Renault 69 1:31:53.587 1 10 2 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 69 +12.971 2 6 3 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 69 +21.429 3 4 4 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 69 +33.347 5 3 5 4  Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 68 +1 volta 11 2 6 11  Mika Häkkinen Lotus-Ford 68 +1 volta 18 1 7 12  Johnny Herbert Lotus-Ford 68 +1 volta 12  8 21  JJ Lehto Dallara-Ferrari 68 +1 volta 7  9 26  Érik Comas Ligier-Renault 67 +2 voltas 26  10 25  Thierry Boutsen Ligier-Renault 67 +2 voltas 22  11 29  Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 66 +3 voltas 13  12 30  Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 66 +3 voltas 24  13 9  Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 65 +4 voltas 25  Ret 20  Martin Brundle Benetton-Ford 47 Motor 4  Ret 15  Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 45 Embrague 14  Ret 14  Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 37 Trompo 23  Ret 22  Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 36 Manexo 9  Ret 27  Jean Alesi Ferrari 31 Motor 10  Ret 24  Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 29 Trompo 21  Ret 32  Stefano Modena Jordan-Yamaha 17 Caixa de cambios 15  Ret 3  Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 12 Motor 16  Ret 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 11 Transmisión 6  Ret 23  Christian Fittipaldi Minardi-Lamborghini 2 Trompo 17  Ret 33  Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 0 Motor 8  Ret 16  Karl Wendlinger March-Ilmor 0 Colisión 19  Ret 28  Ivan Capelli Ferrari 0 Colisión 20  NSC 10  Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda     NSC 17  Paul Belmondo March-Ilmor     NSC 7  Eric van de Poele Brabham-Judd     NSC 8  Giovanna Amati Brabham-Judd    

 Notas 
Líderes por volta: Nigel Mansell 69 (1-69)
Primeiro podio: Michael Schumacher
Esta foi a última vez que o equipo McLaren usou o MP4/6B, xa que o novo coche MP4/7A estaba listo para a próxima carreira
 Este foi o último Gran Premio de México ata que foi revivido en 2015. O circuíto dos Hermanos Rodríguez tiña unha reputación de ser moi accidentado, e neste punto as fochancas na pista deterioráronse aínda máis, o declive da Cidade de México co aumento de hacinamento e os problemas de contaminación fixeron que o evento vísese mal para a glamorosa imaxe da Fórmula Un no seu tempo.

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Nigel Mansell 20 2  Riccardo Patrese 12 3  Michael Schumacher 7 4  Gerhard Berger 5 5  Ayrton Senna 4

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Renault 32 2  McLaren-Honda 9 3  Benetton-Ford 7 4  Tyrrell-Ilmor 2 5  Lotus-Ford 2

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos de ambos grupos de clasificación.

Referencias

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1992
Categoría:Gran Premio de México de Fórmula 1