Gran Premio do Reino Unido de 1992

O Gran Premio do Reino Unido de 1992 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 12 de xullo de 1992 no circuíto de Circuíto de Silverstone en Silverstone, Reino Unido. Foi a novena carreira do Campionato do Mundo da tempada de . Foi o 47º Gran Premio do Reino Unido e o 28º celebrado en Silverstone. A carreira disputouse sobre 59 voltas ao circuíto de máis de cinco quilómetros para unha distancia de carreira de 308 quilómetros. Foi gañada por Nigel Mansell para o equipo Williams - Renault, o inglés comezou desde a pole position, liderando todas as voltas e marcando a volta rápida da carreira. Riccardo Patrese terminou segundo no outro Williams, con Martin Brundle terceiro nun Benetton - Ford.

Despois de que Mansell gañase o seu Gran Premio de casa, os espectadores británicos invadiron a pista de carreiras para felicitar ao seu heroe. O auto de Mansell foi bloqueado pola multitude, o que lle impediu conducir de regreso aos boxes. Eventualmente Mansell foi devolto aos boxes polos comisarios de pista para asistir á cerimonia do podio. O triunfo foi o 28º da carreira de Mansell, converténdoo no exitoso piloto británico de Fórmula 1 ata ese momento en termos de vitorias (superando a Jackie Stewart, 27).

O futuro Campión do Mundo Damon Hill fixo a súa primeira aparición, co equipo Brabham. Outros dous futuros campións, Michael Schumacher e Mika Häkkinen, anotaron puntos.

 Informe 

 Práctica e cualificación 
Nigel Mansell dominou a cualificación, logrando a súa oitava pole position do ano en case dous segundos do seu compañeiro de equipo en Williams Riccardo Patrese con outros 0.8 segundos de volta a Ayrton Senna no McLaren en terceiro lugar. Xunto a Senna na segunda fila estaba Michael Schumacher no Benetton Formula, cos seus respectivos compañeiros Gerhard Berger e Martin Lutund na terceira fila. Johnny Herbert foi sétimo no seu Lotus, diante de Jean Alesi Ferrari, con Mika Häkkinen no outro Lotus e Érik Comas no Ligier completando os dez primeiros. Damon Hill clasificou por primeira vez, tomando a posición 26 e a última no seu Brabham.

 Carreira 
Aínda que Patrese liderou na primeira curva, Mansell pronto pasou ao seu compañeiro de equipo e afastouse do resto, gañando finalmente por 39 segundos. Brundle fixo un rápido comezo para quedar terceiro, loitando contra o seu vello rival de Fórmula 3 Senna ata que o brasileiro sufriu unha falla na transmisión a sete voltas do final. Brundle eventualmente terminou nove segundos por detrás de Patrese e cinco por diante do seu compañeiro de equipo Schumacher, quen perdera tempo logo dunha colisión co Jordan de Stefano Modena cando intentaba pasalo. Berger terminou xusto detrás de Schumacher malia un problema no motor nas últimas voltas, mentres que Häkkinen levouse o último punto no sexto lugar. Hill terminou 16°, catro voltas detrás de Mansell, el e outros pilotos aínda circulaban cando os espectadores invadiron a pista para celebrar a vitoria de Mansell.

 Post-carreira 
A vitoria, a sétima de Mansell na tempada, moveuno a 76 puntos no Campionato de Pilotos, Patrese con 40 e Schumacher con 29. No Campionato de Construtores, Williams tiña 116 puntos, con Benetton un distante segundo lugar con 42 e McLaren con 38.

 Clasificación 
 Cualificación 
miniatura|Mika Häkkinen finished sixth in his Lotus 107.
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  diferenza 1 5  Nigel Mansell Williams-Renault 1:18.965 Pole 2 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:20.884 +1.919 3 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.706 +2.741 4 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 1:22.066 +3.101 5 2   Gerhard Berger McLaren-Honda 1:22.296 +3.331 6 20  Martin Brundle Benetton-Ford 1:23.489 +4.524 7  12   Johnny Herbert Lotus-Ford 1:23.605 +4.640 8 27  Jean Alesi Ferrari 1:23.723 +4.758 9 11  Mika Häkkinen Lotus-Ford 1:23.813 +4.848 10 26  Érik Comas Ligier-Renault 1:23.957  +4.992 11 29  Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 1:24.065 +5.100 12 9  Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 1:24.198 +5.233 13 25  Thierry Boutsen Ligier-Renault 1:24.545 +5.580 14 28  Ivan Capelli Ferrari 1:24.558 +5.593 15 15  Gabriele Tarquini  Fondmetal-Ford 1:24.761 +5.796 16 30  Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 1:24.851  +5.886 17 10  Aguri Suzuki Footwork- Mugen-Honda 1:24.924 +5.959 18 4  Andrea de Cesaris  Tyrrell-Ilmor 1:24.984 +6.019 19 21  JJ Lehto Dallara-Ferrari 1:25.037 +6.072 20 3  Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 1:25.096 +6.131 21 16  Karl Wendlinger March-Ilmor 1:25.123 +6.131 22 22  Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 1:25.221 +6.256 23 32   Stefano Modena Jordan-Yamaha 1:25.362  +6.397 24 33  Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 1:25.988 +7.023 25 24   Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 1:25.998 +7.033 26 8  Damon Hill Brabham-Judd 1:26.378 +7.413 NSC 23  Alessandro Zanardi  Minardi-Lamborghini 1:26.458 +7.493 NSC 17  Paul Belmondo March-Ilmor 1:27.995  +9.030 NSC 14  Andrea Chiesa Fondmetal-Ford 1:28.452  +9.487 NSC 7  Eric van de Poele Brabham-Judd 1:28.719 +9.754 NSCP  34  Roberto Moreno Andrea Moda-Judd 1:30.592  +11.627 NSCP  35  Perry McCarthy  Andrea Moda-Judd 1:46.719  +27.754

Carreira
miniatura|Fans invading the track at Copse Corner following Nigel Mansell's victory.
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Renault 59 1:25:42.991 1 10 2 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 59 + 39.094 2 6 3 20  Martin Brundle Benetton-Ford 59 + 48.395 6 4 4 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 59 + 53.267 4 3 5 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 59 + 55.795 5 2 6 11  Mika Häkkinen Lotus-Ford 59 + 1:20.138 9 1 7 9  Michele Alboreto Footwork-Mugen-Honda 58 + 1 volta 12  8 26  Érik Comas Ligier-Renault 58 + 1 volta 10  9 28  Ivan Capelli Ferrari 58 + 1 volta 14  10 25  Thierry Boutsen Ligier-Renault 57 + 2 voltas 13  11 3  Olivier Grouillard Tyrrell-Ilmor 57 + 2 voltas 20  12 10  Aguri Suzuki Footwork-Mugen-Honda 57 + 2 voltas 17  13 21  JJ Lehto Dallara-Ferrari 57 + 2 voltas 19  14 15  Gabriele Tarquini Fondmetal-Ford 57 + 2 voltas 15  15 22  Pierluigi Martini Dallara-Ferrari 56 + 3 voltas 22  16 8  Damon Hill Brabham-Judd 55 + 4 voltas 26  17 24  Gianni Morbidelli Minardi-Lamborghini 53 Motor 25  Ret 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 52 Transmisión 3  Ret 4  Andrea de Cesaris Tyrrell-Ilmor 46 Trompo 18  Ret 27  Jean Alesi Ferrari 43 Mecánica 8  Ret 32  Stefano Modena Jordan-Yamaha 43 Motor 23  Ret 33  Maurício Gugelmin Jordan-Yamaha 37 Motor 24  Ret 29  Bertrand Gachot Larrousse-Lamborghini 32 Roda 11  Ret 12  Johnny Herbert Lotus-Ford 31 Transmisión 7  Ret 16  Karl Wendlinger March-Ilmor 27 Caixa de cambios 21  Ret 30  Ukyo Katayama Larrousse-Lamborghini 27 Transmisión 16  NSC 23  Alessandro Zanardi Minardi-Lamborghini     NSC 17  Paul Belmondo March-Ilmor     NSC 14  Andrea Chiesa Fondmetal-Ford     WD 7  Eric van de Poele Brabham-Judd     NSCP 34  Roberto Moreno Andrea Moda-Judd     NSCP 35  Perry McCarthy Andrea Moda-Judd    

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Nigel Mansell 76 2  Riccardo Patrese 40 3  Michael Schumacher 29 4  Gerhard Berger 20 5  Ayrton Senna 18

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Renault 116 2  Benetton-Ford 42 3  McLaren-Honda 38 4  Ferrari 13 5  Lotus-Ford 7

 Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1992
Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1