Marinduque

Marinduque, localizada na rexión denominada MIMAROPA (anteriormente designada como Rexión IV-B) é unha illa provincia de Filipinas. A súa capital é o municipio de Boac. Marinduque atópase entre a Baía de Tayabas ao norte e o Mar de Sibuyan ao sur. Está ao oeste da península de Bondoc da provincia de Quezon, ao leste da illa de Mindoro e ao norte da illa provincia de Romblon.

A provincia de Marinduque foi clasificada número 1 pola Policía Nacional de Filipinas e Forzas de Seguridade Filipinas como a provincia máis pacífica do país debido á súa baixa taxa de criminalidade anual xunto coa provincia de Batanes. Ademais, durante case 200 anos, a provincia alberga unha das festas relixiosas máis antigas do país, as Moriones, que se celebran anualmente cada semana santa.

 Historia 
Segundo unha lenda, a illa de Marinduque formouse como consecuencia dun tráxico romance entre dúas persoas: Mariin e Gatduke. O pai de Mariin, un xefe local, non aprobaba esta unión e ordenou a decapitación de Gatduke. Antes de que isto sucedese, a parella adentrouse no mar e afogou, formando a illa agora chamada "Marinduque".

Con todo, a teoría máis aceptada da etimoloxía do nome da provincia é unha corrupción hispanizada de 'malindig' ou 'malindug', que significa "alto" ou "elegante", en referencia a un volcán potencialmente activo do sur da illa, o Monte Malindig.

Durante as ocupacións española e americana, Marinduque formaba parte da provincia de Balayan (agora Batangas) no século XVI, de Mindoro no século XVII, e tivo un período breve como provincia independente en 1901, cando chegaron os americanos.

Durante a Guerra filipino-americana, Marinduque foi a primeira illa en ter campos de concentración americanos.Birtle, p. 272 Marinduque é o sitio da batalla de Pulang Lupa, onde 250 soldados filipinos comandados polo coronel Máximo Abad, derrotou a unha forza máis pequena de 54 soldados de infantaría americanos. É unha das poucas batallas durante a pacificación de Filipinas, onde a tenacidade e a valentía dos filipinos prevalecen sobre os ben armados norteamericanos. O coronel Abad logo de capturar aos estadounidenses rendeuse máis tarde o 15 de abril de 1901 por orde do xeneral Emilio Aguinaldo debido á captura do gobernador Martín Lardizabal e outros dous funcionarios que foron retidos como reféns polos norteamericanos en Fort Santiago.Foreman, J., 1906, The Philippine Islands, A Political, Geographical, Ethnographical, Social and Commercial History of the Philippine Archipelago, New York: Charles Scribner's Sons

En 1902, a Comisión Filipino-estadounidense anexou as illas de Mindoro (agora dúas provincias separadas) e a provincia de Lubang (agora parte de Mindoro Occidental).

Catro meses máis tarde, a provincia pasou a formar parte da provincia de Tayabas (agora Quezón).

O 21 de febreiro de 1920, o Congreso de Filipinas aprobou a lei 2280 da República de Filipinas, restablecendo Marinduque como unha provincia separada.

En 1942, as forzas imperiais xaponesas desembarcaron en Marinduque.

En 1945, tropas estadounidenses e filipinas combinadas liberaron a provincia das forzas xaponesas. Dúas axencias do goberno foron estacionadas na provincia durante o período estadounidense, o Exército da Commonwealth de Filipinas e a Policía de Filipinas.

 Xeografía 

Marinduque é considerado como o centro xeográfico do arquipélago filipino polo Luzon Datum de 1911, a nai de todas as enquisas xeodésicas de Filipinas. A provincia é unha illa en "forma de corazón" cunha superficie total de 952´58 km², situada entre a Baía de Tayabas no norte e o Mar de Sibuyan ao sur. Sepárase da península de Bondoc en Quezón polo paso de Mompong. Ao oeste de Marinduque atópase o estreito de Táboas, que o separa da illa de Mindoro. Algunhas das illas máis pequenas ao nordés son illa Polo, illa Maniwaya, e illa Mompong. A porción do suroeste inclúe as illas de Tres Reyes e a illa Elefante.

O pico máis alto en Marinduque é o Monte Malindig (anteriormente chamado Monte Marlanga), un estratovolcán potencialmente activo cunha elevación de 1.157 m sobre o nivel do mar, localizado no extremo sur da illa. Varios sistemas de covas ocupan a provincia, que inclúen a gran cova de Bathala; a recentemente descuberta cova de San Isidro co seu complexo río subterráneo e as covas de Talao coas súas 12 series de covas que pasan por alto a parte occidental da illa.

 Divisións administrativas 
Marinduque componse de 6 municipios, subdividido en 218 barangay. Un único distrito lexislativo abarca todas as cidades.

Cidade/MunicipioN.º de Barangays Poboación(2015)Área(km²)CódigoBoac6154.730212´70174001000Buenavista1523.98881´25174002000Gasan2534.828100´88174003000Mogpog3734.043108´06174004000Santa Cruz5556.408270´77174005000Torrijos2530.524178´92174006000

Boac é a capital da provincia. Aínda que é a segunda cidade máis poboado logo de Santa Cruz, Boac segue sendo o centro da industria, a cultura, a economía e a educación. A maioría das oficinas gobernamentais e privadas están no municipio de Boac. Tamén limita cos cinco municipios. Mogpog ao Norte, Santa Cruz ao Nordés, Torrijos ao Leste, Buenavista ao Sur e Gasan ao Suroeste. Boac chámase así pola palabra tagala, biak, que significa dividido, debido ao río que divide a cidade de norte a sur.

Gasan é o Centro Cultural da provincia. considerado como un dos municipios máis limpos e máis verdes de Filipinas, a terra de Gasan cobre unha reserva forestal na parte oriental. Tamén é a porta de entrada á illa de Mindoro.

Buenavista é o máis pequeno dos seis municipios. Foi nomeado así debido á "boa vista" sobre o estreito de Táboas e das illas adxacentes.

Torrijos foi nomeado logo de tres supostos orixes; 1) do Xeneral Torrijos, 2) de "torrillos", referíndose ás vacas que pastoreaban nas súas vastas chairas, e 3) de torre e fillos, referíndose aos gardas que custodiaban a parroquia. Torrijos considérase como a capital de verán da provincia e coñecida polos cultivos lacais de fresas.

Santa Cruz é o máis grande dos seis municipios, tanto en superficie como en poboación. Considérase como un municipio secundario logo de Boac (xa que é a capital). Xunto con Boac, é tamén un municipio de primeira clase con industrias establecidas e rutinas comerciais.

Mogpog é a Porta Principal da Provincia a través do Porto de Balanacán. É o fogar orixinal dos Ritos Morentinos de Cuaresma e Kangga Festiva. Mogpog recibiu o nome da palabra tagalo, mag-aapog ou fabricantes de fornos, abundantes no municipio.

Notas

Véxase tamén

Ligazóns externas
 Total Population by Province, City, Municipality and Barangay as of 1 de agosto de 2007

Categoría:Illas de Filipinas
Categoría:Illas do Pacífico