Gran Premio do Canadá de 1991

O Gran Premio do Canadá de 1991 (oficialmente o 1991 Formula 1 Grand Prix du Canada) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou o 2 de xuño de 1991 no Circuíto Gilles Villeneuve, Montreal, Canadá. A carreira foi a quinta rolda da tempada . Foi o 29º Gran Premio Canadense e o 13º no Circuíto Gilles Villeneuve. A carreira de 69 voltas foi gañada por Nelson Piquet, pilotando un Benetton - Ford. Piquet levouse a vitoria número 23 e última da súa carreira na F1 despois de que o seu vello rival Nigel Mansell, manexando un Williams - Renault, repentinamente detívose a metade da última volta mentres lideraba por case un minuto. Stefano Modena obtivo o segundo lugar nun Tyrrell - Honda, mentres que o seu compañeiro de equipo de Mansell Riccardo Patrese foi terceiro, tras comezar desde a pole position.

 Informe 
Entre os Grandes Premios de Mónaco e o Canadá, Cesar Fiorio fora despedido como xefe de equipo de Ferrari e fora substituído por Piero Ferrari. Mentres tanto, John Barnard marchara como director técnico de Benetton; foi substituído por Gordon Kimball (pai do futuro piloto de IndyCar Charlie Kimball). O circuíto Gilles Villeneuve modificárase desde o ano anterior: a secuencia dereita-esquerda xusto antes da recta de inicio e final ralentizárase.

o primeiro piloto, Julian Bailey fora despedido por Lotus e substituído por Johnny Herbert, que non cualificaría para a carreira, mentres que Alex Caffi estaba fóra de acción por Footwork como resultado das lesións sufridas nun accidente de estrada. O seu lugar foi ocupado por Stefan Johansson.

Na práctica, Riccardo Patrese tivo un grande accidente e saíu ileso. Na fase de clasificación, Patrese logrou a pole position diante do seu compañeiro Mansell, clasificándoo por quinta vez consecutiva. Senna foi terceiro seguido por Prost, Moreno, Berger, Alesi, Piquet, Modena e Pirro.

Ao principio, Mansell escapouse e liderou sobre Patrese, Senna, Prost, Berger e Moreno. Berger abandonou na volta 4 con problemas de electrónica, mentres que Aguri Suzuki retirouse cando o seu Lola incendiouse. Moreno abandonou na volta 10 cando se saíu, mentres que Prost sufría problemas coa caixa de cambios. O francés lograra aguantar mentres se enfrontaba nunha batalla co seu compañeiro de equipo Alesi e o Benetton de Piquet.

Mansell lideraba diante de Patrese e Senna na volta 25 cando Senna retirouse, deixando a Mansell e Patrese un longo camiño por diante da batalla de Alesi-Prost-Piquet. Isto terminou a tempada perfecta de Senna. Prost retirouse pouco despois cunha falla na caixa de cambios na volta 27 e a miseria de Ferrari agravouse na volta 34 cando o motor de Alesi estalou.

Os pilotos de Williams estaban agora moi por diante do pelotón, pero Piquet achegouse a Patrese, o italiano sufría de problemas coa caixa de cambios. Nas últimas voltas Patrese foi adiantado por Stefano Modena no Tyrrell. Na última volta, Mansell lideraba diante de Piquet, Modena, Patrese, de Cesaris e Gachot cando de súpeto detívose na forquita. Houbo rumores de que Mansell non cambiara de marcha na forquita e detivera o automóbil, ou que apagara o motor accidentalmente mentres saudaba á multitude durante a última volta. Mansell negou isto, dicindo que a caixa de cambios púxose en neutral cando baixaba, e Williams dixo que o automóbil sufrira unha falla eléctrica. Isto é tecnicamente certo, pero Mansell induciuno a non manter as revolucións o suficientemente altas no motor para impulsar os sistemas eléctricos e hidráulicos, o que provocou que o cilindro da caixa de engrenaxes atascásese. Cando o automóbil foi devolto aos boxes, o motor volveu a arrincar e a caixa de cambios funcionou perfectamente. Piquet obtivo así unha vitoria inesperada para Benetton a expensas do seu vello rival Mansell, que clasificou sexto. Os cinco puntos de Jordan, os primeiros na Fórmula Un, significaron que xa non terían que precalificar cando o sorteo reorganizouse á metade da tempada.

 Clasificación 

 Cualificación previa 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 21  Emanuele Pirro Dallara-Judd 1:23.244 — 2 22  JJ Lehto Dallara-Judd 1:23.480 +0.236 3 33  Andrea de Cesaris Jordan-Ford 1:23.672 +0.428 4 32  Bertrand Gachot Jordan-Ford 1:23.719 +0.475 5 14  Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 1:24.795 +1.551 6 34  Nicola Larini Lambo-Lamborghini 1:25.736 +2.492 7 35  Eric van de Poele Lambo-Lamborghini 1:26.900 +3.656 8 31  Pedro Chaves Coloni-Ford 1:34.475 +9.231

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  Diferanza16 Riccardo PatreseWilliams-Renault1:37.5931:19.837 —25 Nigel MansellWilliams-Renault1:35.0651:20.225 +0.38831 Ayrton SennaMcLaren-Honda1:35.8431:20.318 +0.481427 Alain ProstFerrari1:36.0031:20.656 +0.819519 Roberto MorenoBenetton-Ford1:35.8971:20.686 +0.84962 Gerhard BergerMcLaren-Honda1:38.2231:20.916 +1.079728 Jean AlesiFerrari1:35.2571:21.227 +1.390820 Nelson PiquetBenetton-Ford1:37.3541:21.241 +1.40494 Stefano ModenaTyrrell-Honda1:38.2181:21.298 +1.4611021  Emanuele Pirro Dallara-Judd1:39.0171:21.864 +2.0271133 Andrea de CesarisJordan-Ford1:37.0971:22.154 +2.317123 Satoru NakajimaTyrrell-Honda1:41.1001:22.262 +2.4251316 Ivan CapelliLeyton House-Ilmor1:40.9061:22.443 +2.6061432 Bertrand GachotJordan-Ford1:38.3831:22.596 +2.7591524 Gianni MorbidelliMinardi-Ferrari1:39.7801:22.993 +3.1561625 Thierry BoutsenLigier-Lamborghini1:38.5171:23.040 +3.2031722 JJ LehtoDallara-Judd1:38.4351:23.040 +3.2031823 Pierluigi MartiniMinardi-Ferrari1:37.8641:23.125 +3.2881929 Éric BernardLola-Ford1:38.0131:23.260 +3.423207 Martin BrundleBrabham-Yamaha1:38.4051:23.516 +3.679219 Michele AlboretoFootwork-Porsche 1:41.1961:23.529 +3.6922230 Aguri SuzukiLola-Ford1:39.6961:23.585 +3.7482315 Maurício GugelminLeyton House-Ilmor1:38.6891:23.650 +3.8132411 Mika HäkkinenLotus-Judd1:42.9001:23.923 +4.0862510  Stefan JohanssonFootwork-Porsche1:49.0191:24.433 +4.5962626 Érik ComasLigier-Lamborghini1:39.6701:24.460 +4.6232718 Fabrizio BarbazzaAGS-Ford1:40.5551:24.491 +4.6542817 Gabriele TarquiniAGS-Ford1:41.9461:24.653 +4.816298 Mark BlundellBrabham-Yamaha1:39.8971:24.661 +4.824  3012  Johnny HerbertLotus-Judd1:39.1131:24.732 +4.895

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 20  Nelson Piquet Benetton-Ford 69 1:38:51.490 8 10 2 4  Stefano Modena Tyrrell-Honda 69 + 31.832 9 6 3 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 69 + 42.217 1 4 4 33  Andrea de Cesaris Jordan-Ford 69 + 1:20.210 11 3 5 32  Bertrand Gachot Jordan-Ford 69 + 1:22.351 14 2 6 5  Nigel Mansell Williams-Renault 68 Eléctrico 2 1 7 23  Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 68 + 1 volta 18  8 26  Érik Comas Ligier-Lamborghini 68 + 1 volta 26  9 21  Emanuele Pirro Dallara-Judd 68 + 1 volta 10  10 3  Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 67 + 2 voltas 12  Ret 15  Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 61 Motor 23  Ret 22  JJ Lehto Dallara-Judd 50 Motor 17  Ret 10  Stefan Johansson Footwork-Porsche 48 Acelerador 25  Ret 16  Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 42 Motor 13  Ret 28  Jean Alesi Ferrari 34 Motor 7  Ret 29  Éric Bernard Lola-Ford 29 Caixa de cambios 19  Ret 27  Alain Prost Ferrari 27 Caixa de cambios 4  Ret 25  Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 27 Motor 16  Ret 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 25 Alternador 3  Ret 11  Mika Häkkinen Lotus-Judd 21 Trompo 24  Ret 7  Martin Brundle Brabham-Yamaha 21 Motor 20  Ret 24  Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 20 Trompo 15  Ret 19  Roberto Moreno Benetton-Ford 10 Suspensión 5  Ret 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 4 Inxección 6  Ret 30  Aguri Suzuki Lola-Ford 3 Fuga combustible 22  Ret 9  Michele Alboreto Footwork-Porsche 2 Acelerador 21  NSC 18  Fabrizio Barbazza AGS-Ford   NSC 17  Gabriele Tarquini AGS-Ford   NSC 8  Mark Blundell Brabham-Yamaha   NSC 12  Johnny Herbert Lotus-Judd   NSCP 14  Olivier Grouillard Fondmetal-Ford   NSCP 34  Nicola Larini Lambo-Lamborghini   NSCP 35  Eric van de Poele Lambo-Lamborghini   NSCP 31  Pedro Chaves Coloni-Ford  

 Notas 

 Logo desta carreira, os autos con pneumáticos Goodyear gañarían todos os Grandes Premios ata e incluíndo o Gran Premio de Europa de 1997. Pirelli retiraríase da F1 a fins de 1991 e non regresaría ata .
 Este foi o sétimo Gran Premio consecutivo gañado por un piloto brasileiro, Piquet gañou as dúas últimas carreiras de 1990 antes de que Senna gañase as primeiras catro carreiras de 1991. Foi o final da secuencia gañadora máis longa para os pilotos brasileiros na historia da Fórmula Un.
 A derrota na última volta de Nigel Mansell converteuno no primeiro piloto na historia da Fórmula Un en perder unha carreira na última volta logo de haber liderado cada volta de antemán.

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Ayrton Senna 40 2  Nelson Piquet 16 3  Alain Prost 11 4  Riccardo Patrese 10 5  Gerhard Berger 10

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda 50 2  Benetton-Ford 19 3  Williams-Renault 17 4   Ferrari 16 5  Tyrrell-Honda 11

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

Canadá
Categoría:Gran Premio do Canadá de Fórmula 1