Gran Premio de Italia de 1991

O Gran Premio de Italia de 1991 (oficialmente Coca-Cola 62° Gran Premio d'Italia) foi unha carreira de Fórmula 1 que se disputou o 8 de setembro de 1991 en Monza. Foi a duodécima carreira da tempada de Fórmula Un de .

A carreira de 53 voltas foi gañada por Nigel Mansell, pilotando un Williams - Renault, logo de que comezase desde a segunda posición. Ayrton Senna terminou segundo nun McLaren - Honda, partindo desde a pole position, con Alain Prost terceiro nun Ferrari.

 Informe 
A gran noticia entre os Grandes Premios de Béxica e Italia viraba en torno ao mozo Michael Schumacher, que debutara no Jordan no Bélxica. Schumacher asinara con Benetton mentres aínda estaba baixo contrato con Jordan. Logo de moitas disputas legais, o alemán foi confirmado en Benetton, mentres que Roberto Moreno tomou o lugar de Schumacher en Jordan. Michael Bartels volveu a Lotus, xa que Johnny Herbert tiña máis compromisos na Fórmula 3000 xaponesa.

En cualificación, Ayrton Senna logrou a pole novamente, co seu rival ao título, Nigel Mansell en segundo lugar, e o inglés queixándose do tráfico nas súas últimas dúas voltas rápidas. Gerhard Berger foi terceiro, seguido de Riccardo Patrese, Alain Prost, Jean Alesi, Schumacher, Nelson Piquet, no seu 200º Gran Premio, Moreno e Pierluigi Martini, no Minardi motorizado por Ferrari.

Ao principio, Senna escapouse de Mansell, Berger, Patrese e Alesi, e todos lograron superar a dobre chicana de Rettifilo. Moreno foi unha das primeiras baixas xa que se saíu na volta 2.

Patrese comezou a atacar, primeiro desfíxose de Berger, e logo de Mansell. Na volta 26 pasou a Senna na chicana de Ascari, pero na volta seguinte unha falla na caixa de cambios sacouno da carreira. Senna agora lideraba diante de Mansell e Berger, con Mansell presionando a Senna para o liderado, e na volta 34 tomouno cunha manobra de freada perfectamente sincronizada ao entrar na chicana Ascari. Senna procedeu a cambiar pneumáticos e saíu no quinto lugar, pero non estaba de humor para quedar alí. Senna procedeu a pasar Schumacher entrando en Ascari, e logo pasando a Berger na primeira curva, e volveu ao segundo posto pasando ao seu archirival Prost entrando na segunda chicana. Mansell, mentres tanto, achegouse á vitoria diante de Senna, Prost, Berger, Schumacher e Piquet, Alesi retirouse co motor rebentado. Con catro carreiras por diante, Senna aínda lideraba sobre Mansell por 18 puntos, pero esta carreira confirmou que Mansell e Williams poderían vencer ao McLaren de Senna nunha pelexa directa.

 Clasificación 

 Cualificación previa 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 8  Mark Blundell Brabham-Yamaha 1:24.271 2 7  Martin Brundle Brabham-Yamaha 1:25.117 +0.846 3 14  Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 1:25.556 +1.285 4 9  Michele Alboreto Footwork-Ford 1:25.771 +1.500 5 18  Fabrizio Barbazza AGS-Ford 1:27.392 +3.121 6 17  Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:27.401 +3.130 7 10  Alex Caffi Footwork-Ford 1:27.608 +3.337 8 31  Pedro Chaves Coloni-Ford — —

Cualificación
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  Diferenza 1 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.114 1:21.245 2 5  Nigel Mansell Williams-Renault  1:21.328 1:21.247 +0.133 3 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 1:21.360 1:21.346 +0.232 4 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:21.619 1:21.372 +0.258 5 27  Alain Prost Ferrari 1:22.080 1:21.825 +0.711 6 28  Jean Alesi Ferrari  1:21.956 1:21.890 +0.776 7 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 1:22.471 1:22.553 +1.357 8 20  Nelson Piquet Benetton-Ford  1:23.176 1:22.726 +1.612 9 32  Roberto Moreno Jordan-Ford 1:23.102 1:23.447 +1.988 10 23  Pierluigi Martini Minardi-Ferrari  1:23.294 1:23.789 +2.180 11 8  Mark Blundell Brabham-Yamaha 1:23.473 1:24.400 +2.359 12 16  Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 1:23.674 1:24.755 +2.560 13 4  Stefano Modena Tyrrell-Honda 1:24.457 1:23.701 +2.587 14 33  Andrea de Cesaris Jordan-Ford 1:24.060 1:23.921 +2.807 15 3  Satoru Nakajima Tyrrell-Honda  1:24.464 1:24.265 +3.151 16 21  Emanuele Pirro Dallara-Judd 1:24.584 1:24.282 +3.168 17 24  Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 1:24.287 1:25.223 +3.173 18 15  Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 1:24.391 1:25.023 +3.277 19 7  Martin Brundle Brabham-Yamaha 1:24.713 1:24.643 +3.529 20 22  JJ Lehto Dallara-Judd 1:24.733 1:24.725 +3.611 21 25  Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini   1:26.133 1:25.177 +4.063 22 26  Érik Comas Ligier-Lamborghini  1:25.478 1:25.420 +4.306 23 34  Nicola Larini Lambo-Lamborghini 1:25.717 1:25.934 +4.603 24 29  Éric Bernard Lola-Ford 1:26.325 1:25.871 +4.757 25 11  Mika Häkkinen Lotus-Judd 1:26.701 1:25.941 +4.827 26 14  Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 1:26.416 1:26.805 +5.302 27 9  Michele Alboreto Footwork-Ford 1:26.563 1:27.198 +5.449 28 12  Michael Bartels Lotus-Judd 1:27.169 1:26.829 +5.715 29 35  Eric van de Poele Lambo-Lamborghini 1:27.110 1:27.099 +5.985 30 30  Aguri Suzuki Lola-Ford 1:27.257 18:14.470 +6.143

Carreira
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Renault 53 1:17:54.319 2 10 2 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 53 + 16.262 1 6 3 27  Alain Prost Ferrari 53 + 16.829 5 4 4 2  Gerhard Berger McLaren-Honda 53 + 27.719 3 3 5 19  Michael Schumacher Benetton-Ford 53 + 34.463 7 2 6 20  Nelson Piquet Benetton-Ford 53 + 45.600 8 1 7 33  Andrea de Cesaris Jordan-Ford 53 + 51.136 14  8 16  Ivan Capelli Leyton House-Ilmor 53 + 1:15.019 12  9 24  Gianni Morbidelli Minardi-Ferrari 52 + 1 volta 17  10 21  Emanuele Pirro Dallara-Judd 52 + 1 volta 16  11 26  Érik Comas Ligier-Lamborghini 52 + 1 volta 22  12 8  Mark Blundell Brabham-Yamaha 52 + 1 volta 11  13 7  Martin Brundle Brabham-Yamaha 52 + 1 volta 19  14 11  Mika Häkkinen Lotus-Judd 49 + 4 voltas 25  15 15  Maurício Gugelmin Leyton House-Ilmor 49 + 4 voltas 18  16 34  Nicola Larini Lambo-Lamborghini 48 + 5 voltas 23  Ret 14  Olivier Grouillard Fondmetal-Ford 46 Motor 26  Ret 22  JJ Lehto Dallara-Judd 35 Temperatura 20  Ret 4  Stefano Modena Tyrrell-Honda 32 Motor 13  Ret 28  Jean Alesi Ferrari 29 Motor 6  Ret 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 27 Caixa de cambios 4  Ret 3  Satoru Nakajima Tyrrell-Honda 24 Acelerador 15  Ret 29  Éric Bernard Lola-Ford 21 Motor 24  Ret 23  Pierluigi Martini Minardi-Ferrari 8 Trompo 10  Ret 32  Roberto Moreno Jordan-Ford 2 Trompo 9  Ret 25  Thierry Boutsen Ligier-Lamborghini 1 Trompo 21  NSC 9  Michele Alboreto Footwork-Ford   NSC 12  Michael Bartels Lotus-Judd   NSC 35  Eric van de Poele Lambo-Lamborghini   NSC 30  Aguri Suzuki Lola-Ford   NSCP 18  Fabrizio Barbazza AGS-Ford   NSCP 17  Gabriele Tarquini AGS-Ford   NSCP 10  Alex Caffi Footwork-Ford   NSCP 31  Pedro Chaves Coloni-Ford  

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Ayrton Senna  77 2  Nigel Mansell 59 3  Riccardo Patrese 34 4  Gerhard Berger 31 5  Alain Prost 25

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda 108 2  Williams-Renault 93 3  Ferrari 39 4  Benetton-Ford 33 5  Jordan-Ford 13

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

 Véxase tamén 


 Ligazóns externas 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1991
Categoría:Gran Premio de Italia de Fórmula 1