Mártires claretianos de Barbastro

Os mártires de Barbastro son os 51 misioneiros claretianos martirizados e asasinados por milicianos anarquistas no inicio da Guerra civil española na localidade oscense de Barbastro, España. Foron beatificados en 1992 e a súa festividade celébrase o día 13 de agosto.Dialnet.

 O cativerio 
O día do pronunciamento militar, o 17 de xullo de 1936, na cidade de Barbastro vivíase nunha serena tensión. Os misioneiros claretianos, a maioría estudantes, confiaban nas palabras do coronel Villalba: "As tropas están acuarteladas. No momento dado responderán".

Ás 17:30 horas do 20 de xullo de 1936 uns sesenta milicianos anarquistas da CNT armados irromperon na comunidade de Barbastro onde residían os misioneiros, que estaba formada por 60 persoas: nove sacerdotes, doce irmáns e 39 estudantes. O tres pais superiores foron arrestados mentres que o resto foron trasladados e recluídos nun salón do colexio dos Escolapios, que se convertería nunha improvisada prisión.

Os carcereiros buscaban unha e outra vez a apostasía dos novos seminaristas, tíñanlles prohibido rezar e introducían prostitutas no salón para tentalos, aínda que sen éxito. Durante o encerro, os misioneiros deixaron o seu testemuño en cadeiras, táboas, paredes e até nos envoltorios da comida. Nunha envoltura de chocolate conservouse o testemuño de Faustino Pérez, un seminarista:Doce días despois de ser encarcerados os pais superiores foron fusilados. O resto o serían os días 12, 13, 15 e 18 de agosto de 1936. Con eles morreu un xitano, Ceferino Giménez, que se negou a abandonar o seu rosario, motivo polo cal foi executado. El Pelei, como era coñecido, foi declarado beato da Igrexa católica.La historia de los mártires de Barbastro ejecutados en la Guerra Civil llega al cine

Dous seminaristas arxentinos, de apelidos Hall e Parussini liberados uns días antes dos fusilamentos, foron os encargados de transmitir os momentos de sufrimento aos que foron sometidos. Parussini, escribía: "Certo día dixéronnos que a cea sería a nosa última comida. Ouvida a feliz nova, busquei un anaco de papel e escribín unhas liñas de despedida...". Máis de catro veces recibiron a absolución xeral crendo que a morte era inminente. Un dos estudantes arxentinos declaraba: "Repetíannolo constantemente: Non odiamos as vosas persoas. Odiamos a vosa profesión, o voso hábito negro, a vosa sotana". Cando durmían a noite do 14 ao 15 de agosto un grupo da CNT irrompeu no salón. Os seminaristas abrazáronse mentres lles ataban e golpeábanlles. Dos golpes co fusil, un caeu no camión mesmo. Colocados xunto a un ribazo, uns de pé, outros de xeonllos, uns cos brazos en cruz, outros co rosario ou un crucifixo entre as mans, escoitaron a última proposición: «Aínda estades a tempo. Que preferides: ir en liberdade á fronte ou morrer?» Apagadas polas descargas ouviuse: «Morrer! Viva Cristo Rei!».

Uns sinxelos monumentos lembran hoxe os lugares do martirio, e os seus restos repousan na cripta da Casa-Museo dos Claretianos de Barbastro.

 Asasinato de Monseñor Asensio en Barbastro 
O bispo Monseñor Florentino Asensio Barroso foi detido en Barbastro durante os sucesos, e encarcerado, sendo trasladado o 8 de agosto de 1936 a unha cela do Concello. Foi sometido a todo tipo de humillantes vexacións até o punto de cortarlle os xenitais no medio das risas das súas torturadores. Mentres o empuxaban dicíanlle: "non teñas medo. Se é verdade iso que predicades, irás pronto ao ceo". A resposta deste bispo non puido ser máis clara: "Si, e alí rezarei por vós". Os seus asasinos, pouco antes de arroxalo á fosa común, roubáronlle a súa roupa, os seus zapatos e arrincáronlle os dentes.

 Beatificación 

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 http://www.martiresdebarbastro.org  Páxina web do Museo dos Mártires Claretianos de Barbastro 

Categoría:Barbastro

Categoría:Finados en 1936