Harry Schell

Henry O'Reilly "Harry" Schell nado en París, Francia o 29 de xuño de 1921 e finado en Silverstone, Inglaterra, o 13 de maio de 1960 foi un piloto de carreiras americano.

 Primeiros anos 

Schell naceu en París, Francia, fillo dun expatriado estadounidense e, nalgún momento, piloto Laury Schell. A súa nai era a rica herdeira estadounidense Lucy O'Reilly. O'Reilly era un entusiasta das carreiras de automóbiles que coñecera a Laury mentres visitaba Francia. Pronto se converteron xuntos en nomes familiares na escena dos rallies. Ela fixo un investimento moi elevado na empresa Delahaye, primeiro facendo campaña dos coches deportivos e despois defendendo o desenvolvemento dun coche Delahaye de Gran Premio, que participou debaixo da bandeira de Ecurie Bleue. O francés René Dreyfus gañou sorprendentemente o Gran Premio de Pau de 1938 por diante de Mercedes, pero o proxecto de Delahaye non conseguiu o apoio necesario e nunca desenvolveuse en toda a súa extensión.

Pouco antes do estalido da segunda guerra mundial, os pais de Schell estiveron involucrados nun accidente de tráfico no que Laury morreu e O'Reilly resultou gravemente ferida. Cando Francia foi ocupada por Alemaña, Schell e a súa nai volveron a América, onde Schell participou co Maserati nas 500 Millas de Indianápolis de 1940. Sendo xa voluntario na forza aérea finlandesa durante a guerra do inverno con Rusia en 1939, Harry entrou no Corpo de Tanques dos Estados Unidos cando o país entrou na segunda guerra mundial.A Prudent Driver, New York Times, 14 May 1960, Page 21.

 Andaina nas carreiras 

Schell continuou a súa andaina en Europa, pilotando Coopers en Fórmula 3, Fórmula 2 e incluso no Campionato Mundial de Fórmula 1 no seu inicio en 1950. A súa primeira aparición foi nun Cooper propulsado por un motor JAP V-twin en Monte Carlo. Terminou nun accidente na chicana do porto que implicou a maioría dos participantes.

Aínda que Schell nunca gañou un Gran Premio de campionato e gozou da vida como un playboy e mullereiro, era moi respectado na época, logrou dous podios cun segundo posto no Gran Premio dos Países Baixos de 1958, gañou o Gran Premio de Caen de 1956, e compaxinou carreiras periódicas nos coches deportivos. Asociouse con Stirling Moss para obter un segundo lugar nas 12 Horas de Sebring de 1957 e logrou o terceiro lugar no mesmo evento en 1959.Schell is Killed as Auto Skids In Drill on Eve of British Race, New York Times, 14 May 1960, Page 21. As tempadas máis notables na Fórmula Un viñeron da man de BRM, Vanwall, e Maserati como subordinado do cinco veces campión Juan Manuel Fangio. Tamén pilotou para Ferrari nunha soa carreira no Gran Premio de Mónaco de 1955.

Schell creouse unha reputación como competidor seguro e prudente e podíase dicir como un anotador de puntos consistente, pero tamén demostrou a súa clase cando se presentou a oportunidade. No Gran Premio de España de 1954, tomou a dianteira desde o principio no seu Maserati privado e liderou facilmente antes de trompear en primeiro lugar e logo retirarse cun fallo na transmisión. No Gran Premio de Francia de 1956, relevou a un enfermo Mike Hawthorn despois de que o seu propio Vanwall tivera un problema de motor e avanzou ata a segunda posición. O equipo Ferrari, que corría coa suposición de que Schell estaba cunha volta perdida, foi atrapado, e seguiu unha loita dramática polo liderado, pero o esforzo de Schell non sevíu de nada, xa que se viu obrigado a facer unha longa parada en boxes pouco despois. Pilotando un Ferrari 375 Indy para o equipo de carreiras norteamericano de Luigi Chinetti na Race of Two Worlds de 1958, Schell uniuse a Phil Hill (Scuderia Ferrari 296 Dino) e Masten Gregory (Ecurie Ecosse Jaguar D-Type) en Monza como os únicos pilotos estadounidenses que non participaron nun Campionato de Monoprazas dos Estados Unidos.

A comezos de 1960, e preto dos 40 anos, as perspectivas de Schell parecían esvaecerse, e decidiu participar cun Cooper privado baixo a bandeira Ecurie Bleue da súa familia. Iso cambiou, cando contratouno o equipo British Racing Partnership antes do comezo da tempada de Grandes Premios Europeos para un programa completo de carreiras, xunto a Tony Brooks e o prometedor Chris Bristow nuns vellos Coopers. Schell morreu na práctica para a carreira fora do campionato International Trophy en Silverstone en 1960, cando chocou co seu Cooper na Curva da Abadía. Schell estaba pilotando a aproximadamente 165 km/h cando o seu coche derrapou no barro no lado da pista e perdeu unha roda. O Cooper deu un salto mortal e penetrou nunha barreira de seguridade, causando o derrubamento dunha parede de ladrillos.

Antes da súa morte, Schell fora extremadamente activo na promoción das roll-bar (barras estabilizadoras) nos coches de competición europeos, unha característica de seguridade requirida en América. Converteuse en estándar na Fórmula 1 de 1500cc en .

 Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Pos. Pts.  Horschell Racing Corporation Cooper T12 JAP V-twin GBR MONRet 500 NC 0 Ecurie Bleue Talbot-Lago T26C Talbot L6 SUI8 BEL FRA ITA  Enrico Platé Maserati 4CLT/48 Maserati L4C SUI12 500 BEL FRARet GBR ALE ITA ESP NC 0  Enrico Platé Maserati 4CLT/50 Platé L4 SUIRet 500 BEL FRARet* GBR17 ALE NED ITA NC 0  Equipe Gordini Gordini T16 Gordini L6 ARX7* 500 NEDRet BEL7 FRARet GBRRet ALERet SUI ITA9 NC 0  Harry Schell Maserati A6GCM Maserati L6 ARX6 500 BEL FRARet GBR12 ALE7 NC 0 Maserati 250F Maserati L6 ESPRet Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati L6 SUIRet ITA  Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati L6 ARX6+7* NC 0 Scuderia Ferrari Ferrari 555 Ferrari L4 MONRet 500 BELNTS NED Vandervell Products Ltd. Vanwall Vanwall L4 GBR9* ITARet  Vandervell Products Ltd. Vanwall Vanwall L4 ARX MONRet 500 BEL4 FRA10* GBRRet ITARet 17º 3 Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati L6 ALERet  Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati L6 ARX4 7º 10 Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati L6 MONRet* 500 FRA5 GBRRet ALE7 PES3 ITA5*  Joakim Bonnier Racing Team Maserati 250F Maserati L6 ARX6 6º 14 Owen Racing Organisation BRM P25 BRM L4 MON5 NED2 500 BEL5 FRARet GBR5 ALERet POR6 ITARet MAR5  Owen Racing Organisation BRM P25 BRM L4 MONRet 500 NEDRet FRA7 GBR4 ALE7 POR5 ITA7 13º 5 Ecurie Bleue Cooper T51 Climax L4 USARet  Ecurie Bleue Cooper T51 Climax L4 ARXRet MON 500 NED BEL FRA GBR POR ITA USA NC 0
* Unidade compartida.

Resultados na Fórmula 1 fora do campionato
(clave)
 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26  27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 1950 Ecurie Bleue Talbot-Lago T26C Talbot L6 PAU RIC SRMRet PAR EMP BAR JER ALB NED  NOT ULS PES STT INT GOO PEN Maserati 4CLT/48 Maserati L4C NATRet 1951 Enrico Platé Maserati 4CLT/48 Maserati L4C SYRRet PAU Ret RIC SRM4 BORRet INTNC PARDNS ULSWD SCO NED ALB PES7 BARRet GOO 1952 Enrico Platé Maserati 4CLT/50 Platé L4 SYR VAL RIC LAV PAU IBS MARRet AST INTRet ELA NAP EIF PARRet ALBRet FRO ULSRet MZA LAC4 ESS MARRet SABRet CAE DMT COMRet SCO BAURet MOD CAD2 SKA MAD AVU FRY NEW 1953 Equipe Gordini Gordini T16 Gordini L6 SYR PAU3 LAV AST KMS BOR4 INTRet ELA NGP ULS WIN COR FRO SNE EIF ALB PRN ESS MID ROU4 CLP AVU UST LACRet BRI CHE SABRet NEW CAD2 RED SKA LON MODNC MAD BER FRY CUR 1954 Harry Schell Maserati A6GCM Maserati L6 SYRDNS PAURet LAV BORRet INT BAR6 CUR ROM2 FRO BRC COR CLP ROURet CAERet AUG COR OULDNA RED PES FRY CAD BER GOO DTT  1955 Scuderia Ferrari Ferrari 555 Ferrari L4 VAL5 PAU GLV BOR INT NAP ALB CUR COR Vandervell Products Ltd. Vanwall Vanwall L4 LON2 DRT RED1 DTT OULRet AVO1 SYR5 1956 Vandervell Products Ltd. Vanwall Vanwall L4 GLV SYR AINNCG INTRet NAP AIN VAN CAE1 BRS  1957 Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati L6 SYR PAU2 GLV NAP RMS4 CAE INT2 MOD3 MOR5 1958 Owen Racing Organisation BRM P25 BRM L4 GLVRet SYR AIN6 INT CAERet 1959 Owen Racing Organisation BRM P25 BRM L4 GLV3 AINRet INT OUL SIL 1960 Ecurie Bleue Cooper T51 Climax L4 GLVRet INTNTS SIL LOM OUL

 Notas

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Harry Schell profile at The 500 Owners Association

Categoría:Nados en 1921
Categoría:Finados en 1960
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 dos Estados Unidos de América
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Enrico Platé
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Gordini
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Maserati
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ferrari
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Vanwall
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ecurie Bonnier
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de British Racing Motors
Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 finados en competición