Emilio Pérez Vilariño

Emilio Pérez Vilariño, coñecido como Emilio ou Claudio Beas, nado en Bodeus (Santa María de Lurdes, Curtis) o 16 de outubro de 1918 e finado en Fisteus o 5 de xaneiro de 1951, foi un guerrilleiro antifranquista galego.

 Traxectoria 
Militante da CNT, desertou do Rexemento de Cabalería da Coruña en 1941. Botouse ao monte en 1942 e integrouse no grupo de Benigno Andrade García. En maio de 1946 o grupo, composto por Benigno Andrade, Emilio Pérez, Francisco Cousillas Pombo, Manuel Pena Camino e Lisardo Freijo López, pertencía á IV Agrupación do Exército Guerrilleiro de Galicia ao mando de Manuel Ponte Pedreira na zona central da provincia da Coruña.

Foi acusado pola Garda Civil de participar no ataque ao cuartel de Vimianzo en novembro de 1946 e de executar ao cura de Viós (Abegondo). O 21 de abril de 1947 durante un enfrontamento preto do Fontao onde foron mortos Manuel Ponte Pedreira, Manuel Díaz Pan e Manuel Rodríguez Suárez, Emilio logrou escapar, vestido como un labrego, con Juan Couto Sanjurjo. Despois de permanecer oculto uns meses en Ourense, converteuse en 1948 en adxunto de Francisco Rey Balbís, o novo comandante da IV Agrupación. Reclamado polo xuíz militar de Santiago de Compostela en novembro de 1948 xunto con José María Castelo Mosquera, Francisco Paz Fornos e Manuel Ramiro Souto.Faro de Vigo, 19-11-1948, p. 4. Cercado pola Garda Civil, foi morto o 5 de xaneiro de 1951 en Fontá (Fisteus, Curtis).

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 





Categoría:Guerrilleiros antifranquistas de Galicia
Categoría:Nados en Curtis
Categoría:Finados en 1951
Categoría:Nados en 1918
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes