Gran Premio de San Marino de 1990

O Gran Premio de San Marino de 1990 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 13 de maio de 1990 no Autódromo Enzo e Dino Ferrari en Imola, Italia. Foi a terceira carreira do Campionato do Mundo de pilotos de  e o décimo Gran Premio de San Marino disputouse sobre 61 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para unha distancia da carreira de 307 quilómetros.

A carreira foi gañada polo piloto italiano Riccardo Patrese pilotando un Williams FW13B. Foi a terceira vitoria de Patrese nun Gran Premio, a súa primeira desde 1983 e a súa primeira con Williams. Patrese logrou a vitoria con cinco segundos sobre o piloto austríaco Gerhard Berger que pilotaba un McLaren MP4/5B. O terceiro foi o piloto italiano Alessandro Nannini pilotando un Benetton B190.

 Informe 

 Pre carreira 
No período previo á primeira rolda europea do campionato mundial houbo algúns cambios na grella. Brabham despediu ao piloto suízo propenso a accidentes Gregor Foitek e o substituíu polo australiano David Brabham, o fillo máis novo do fundador do equipo Sir Jack Brabham. Foitek trasladouse ao inquedo equipo Onyx para substituír a Stefan Johansson, quen non estaba contento coa forma en que o equipo era dirixido. O irmán máis vello de David Brabham, Gary Brabham, recuperou o sentido e abandonou desesperado o equipo Life, e foi substituído polo veterano italiano Bruno Giacomelli que non competera desde o ano . Como era previsto fallou na pre-cualificación. Mentres tanto, Emanuele Pirro regresou ao equipo Dallara, logo de estar fóra de acción con hepatite. O Tyrrell 019, deseñado por Harvey Postlethwaite, foi o primeiro na F1 cun deseño de "morro alto" con soportes que se estenden cara a abaixo a á dianteira.

 Práctica e cualificación 
Gabriele Tarquini non fixou un tempo de pre-cualificación porque o seu coche perdeu presión de combustible na súa primeira volta. O seu compañeiro de equipo Yannick Dalmas retirouse debido a unha lesión na boneca sufrida a semana anterior durante a proba. Bruno Giacomelli logrou a marca da volta máis lenta da historia da Fórmula Un nunha pre-cualificación. Giacomelli estableceu un tempo de volta de 7:16, unha media de pouco máis de 35´40 km/h nun Life L190 enganchado na 3ª marcha. Na práctica Alessandro Nannini tivo un accidente bastante grande no seu novo Benetton B190, pero non foi nada comparado coa deriva xigantesca de Pierluigi Martini no seu Minardi. Facendo que o italiano perdérase o resto da fin de semana cun tacón gretado.

A cualificación viu ás tres primeiras filas divididas por equipos con Ayrton Senna na pole, xunto ao seu compañeiro de equipo en McLaren-Honda Gerald Berger. A segunda fila foi toda Williams - Renault con Patrese diante de Boutsen. A terceira fila estaba formada polos Ferrari, Nigel Mansell diante de Alain Prost. Os dez primeiros foron completados por Jean Alesi (Tyrrell), Nelson Piquet e Nannini (Benetton), e Derek Warwick no Lotus-Lamborghini.

 Carreira 
Emanuele Pirro partiu desde a parte posterior da grella debido a que o seu coche non saíu para a volta de formación. O comezo da carreira foi axitado con Senna e Berger escapando seguidos por Boutsen e Patrese. Detrás deles houbo un caos, Mansell cometeu un erro causando que Ivan Capelli trompeara e se estrelara, e Satoru Nakajima chocara con el. En Tosa Martin Donnelly trompeou no seu Lotus, evitando por pouco golpear a ninguén. Mentres tanto, Boutsen superou a Berger pero non puido acercarse a Senna. A orde seguiu sendo a mesma ata a volta 3 cando Senna rompeu a pina da roda, un problema mecánico raro de McLaren. Isto permitiu a Boutsen tomar a dianteira, pero con Berger nos seus talóns. Máis atrás Alesi chocou con Piquet mentres o pasaba en Tosa, Piquet trompeou pero continuou.

Boutsen conduciu ata que o seu motor Renault V10 explotou na volta 17, o que deixou Berger diante dun agresivo Patrese, que estaba baixo a seria presión de Mansell. O inglés pasou ao seu ex compañeiro de equipo Williams en Tosa, para o deleite dos afeccionados italianos. Mansell continuou atacando, malia ser golpeado por Andrea de Cesaris mentres que trataba de dobralo e desafiou a Berger para o liderado. Na carreira captura de Villeneuve, Mansell tratou de adiantalo polo exterior, pero Berger pechou a porta, facendo que Mansell trompeara dramaticamente. O inglés evitou golpear nada e terminou apuntando na dirección correcta, seguiu no segundo lugar, con todo, entrou sucidade e restos no motor de Mansell, facendo que se quentara e rebentara algunhas voltas máis tarde.

O abandono de Mansell deixou a Berger por diante de Patrese, que pasou á cabeza na volta 51. Nannini e Prost loitaron polo terceiro lugar, gañando Nannini. Patrese gañou a súa primeira carreira desde o Gran Premio de Suráfrica de 1983 liderando na meta diante de Berger, Nannini, Prost, Piquet, e Alesi. En , a marca de Patrese de 98 carreiras entre dúas vitorias segue en pé.

 Clasificación 

 Pre Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 29  Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:26.475 — 2 30  Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:27.344 +0.869 3 14  Olivier Grouillard Osella-Ford 1:28.155 +1.680 4 33  Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:28.178 +1.703 5 31  Bertrand Gachot Coloni-Subaru 1:33.554 +7.079 6 34  Claudio Langes EuroBrun-Judd 1:34.272 +7.797 7 39  Bruno Giacomelli Life 7:16.212 +5:50.737 8 17  Gabriele Tarquini AGS-Ford — — 9 18  Yannick Dalmas AGS-Ford — —

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  diferenza 1 27  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:24.079 1:23.220 — 2 28  Gerhard Berger McLaren-Honda 1:24.027 1:23.781 +0.561 3 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:24.486 1:24.444 +1.224 4 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 1:25.832 1:25.039 +1.819 5 2  Nigel Mansell Ferrari 1:25.539 1:25.095 +1.875 6 1  Alain Prost Ferrari 1:26.080 1:25.179 +1.959 7 4  Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:26.138 1:25.230 +2.010 8 20  Nelson Piquet Benetton-Ford 1:26.316 1:25.761 +2.541 9 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:26.889 1:26.042 +2.822 10 11  Derek Warwick Lotus-Lamborghini 1:28.055 1:26.682 +3.462 11 12  Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 1:27.151 1:26.714 +3.494 12 15  Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 1:29.339 1:26.836 +3.616 13 29  Éric Bernard Lola-Lamborghini 1:26.988 1:26.838 +3.618 14 8  Stefano Modena Brabham-Judd 1:28.763 1:27.008 +3.788 15 30  Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 1:27.211 1:27.068 +3.848 16 26  Philippe Alliot Ligier-Ford 1:27.533 1:27.214 +3.994 17 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:27.570 1:27.217 +3.997 18 16  Ivan Capelli Leyton House-Judd 1:29.904 1:27.521 +4.301 19 3  Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 1:27.746 1:27.532 +4.312 20 25  Nicola Larini Ligier-Ford 1:27.642 1:27.564 +4.344 21 21  Emanuele Pirro Dallara-Ford 1:27.849 1:27.613 +4.393 22 14  Olivier Grouillard Osella-Ford 1:28.590 1:28.009 +4.789 23 35  Gregor Foitek Onyx-Ford 1:28.111 1:28.435 +4.891 24 33  Roberto Moreno EuroBrun-Judd 1:28.603 1:31.653 +5.383 25 36  JJ Lehto Onyx-Ford 1:28.625 Enfermo +5.405 26 24  Paolo Barilla Minardi-Ford 1:29.566 1:28.667 +5.447 27 10  Alex Caffi Arrows-Ford 1:29.242 1:28.699 +5.479 28 9  Michele Alboreto Arrows-Ford 1:29.615 1:28.797 +5.577 29 7  David Brabham Brabham-Judd 1:31.282 1:28.927 +5.707 WD 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:26.466 — +3.246

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 61 1:30:55.478 3 9 2 28  Gerhard Berger McLaren-Honda 61 +5.117 2 6 3 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 61 +6.240 9 4 4 1  Alain Prost Ferrari 61 +6.843 6 3 5 20  Nelson Piquet Benetton-Ford 61 +53.112 8 2 6 4  Jean Alesi Tyrrell-Ford 60 +1 volta 7 1 7 11  Derek Warwick Lotus-Lamborghini 60 +1 volta 10 8 12  Martin Donnelly Lotus-Lamborghini 60 +1 volta 11 9 26  Philippe Alliot Ligier-Ford 60 +1 volta 16 10 25  Nicola Larini Ligier-Ford 59 +2 voltas 20 11 24  Paolo Barilla Minardi-Ford 59 +2 voltas 26 12 36  JJ Lehto Onyx-Ford 59 +2 voltas 25 13 29  Éric Bernard Lola-Lamborghini 56 Embrague 13 Ret 14  Olivier Grouillard Osella-Ford 52 Roda 22 Ret 2  Nigel Mansell Ferrari 38 Motor 5 Ret 35  Gregor Foitek Onyx-Ford 35 Motor 23 Ret 8  Stefano Modena Brabham-Judd 31 Freos 14 Ret 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 29 Roda 17 Ret 15  Maurício Gugelmin Leyton House-Judd 24 Eléctrico 12 Ret 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 17 Motor 4 Ret 30  Aguri Suzuki Lola-Lamborghini 17 Embrague 15 Ret 27  Ayrton Senna McLaren-Honda 3 roda 1 Ret 21  Emanuele Pirro Dallara-Ford 2 Trompo 21 Ret 16  Ivan Capelli Leyton House-Judd 0 Colisión 18 Ret 3  Satoru Nakajima Tyrrell-Ford 0 Colisión 19 Ret 33  Roberto Moreno EuroBrun-Judd 0 Acelerador 24 NTS 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford Accidente NSC 10  Alex Caffi Arrows-Ford NSC 9  Michele Alboreto Arrows-Ford NSC 7  David Brabham Brabham-Judd NSCP 31  Bertrand Gachot Coloni-Subaru NSCP 34  Claudio Langes EuroBrun-Judd NSCP 39  Bruno Giacomelli Life NSCP 17  Gabriele Tarquini AGS-Ford NSCP 18  Yannick Dalmas AGS-Ford

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Ayrton Senna 13 2  Alain Prost 12 3  Gerhard Berger 12 4  Riccardo Patrese 9 5  Jean Alesi 7

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda25 2  Williams-Renault15 3  Ferrari15 4  Benetton-Ford10 5  Tyrrell-Ford8

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Ligazóns externas 

Categoría:Gran Premio de San Marino de Fórmula 1
San Marino