Óso coxal

O óso coxal, óso ilíaco ou óso pelvianoVocabulario de medicina Santiago de Compostela, Universidade / Consellería de Sanidade, 2008; Diccionario galego de termos médicos, Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 2002 (cientificamente: Os coxae; ilium, ischium, pube), do latín cadeira, é un óso da pelve ósea, par, plano, esponxoso, en forma cuadrilátera helicoidal, composto por tres ósos embrionarios:ilio, pube e isquion. Ten dúas caras: externa e interna; catro bordos: superior, inferior, anterior e posterior, e catro ángulos.

 Artellamentos 
Abarca desde o van até a pelve. Artéllase co homónimo oposto a nivel da sínfise pubiana e co sacro para formar a pelve, e co fémur para formar o artellamento dos cadrís ou coxofemoral.Laboratorio de Antropología Física y Anatomía Humana - Pontificia Universidad Católica de Valparaíso.   Malia estar artellada en si mesma, existe certa mobilidade nos ósos coxais, de especial importancia durante os traballos de paristallo, nas mulleres.Pontificia Universidad Católica de Chile - Anatomía Humana Sistémica y Aplicada.  

A zona articular máis importante do óso coxal é o acetábulo ou cótilo que é a cavidade articular para a testa do fémur. É neste punto onde o tres ósos conformantes do óso coxal atópanse. Este acetábulo é rebordado polo "rodete cotiloideo" ou labrum acetabular, que é un cartilaxe que amplía a cavidade cotiloidea, permite maior articulación co fémur, e contribúe á estabilización do artellamento coxofemoral pola creación de presión negativa durante a marcha.

 Estruturas que o conforman 
 Ilio: o ilio é un do tres ósos que forman o cós pelviano. É un óso largo e en forma de campá que constitúe as seccións superior e lateral da pelve. O ilio caracterízase polas súas ás que se estenden a cada banda da espiña dorsal.
 Isquion: o isquion é un do tres ósos que fusionados forman a pelve nun adulto. O isquion atura o peso do corpo cando estamos sentados e está unido á pube na parte dianteira e ás ás do ilio nos lados e na parte posterior.
 Pube: a pube é un do tres ósos que se fusionan para formar a pelve. Este presenta dous segmentos ou ramas a cada banda da sínfise pubiana: O superior artéllase coas ás ou co ilio. O inferior artéllase co isquion da pelve.
 Crista ilíaca: a crista ilíaca marca o suco superior das ás do ilio e presenta un labio interno e outro externo cunha liña no medio e medio de ambos os dous.
 Sínfise pubiana: a sínfise pubiana é a conexión entre as dúas partes da pube. Presenta unha liña de cartilaxe calcificado e resistente. Na muller, a sínfise pubiana está cuberta cun tecido adiposo denominado monte de Venus.
 Buraco obturador: o obturador é unha grande apertura en cada pube que permite o paso de vasos sanguíneos e nervios dende a cavidade abdominal até o interior da parte superior das pernas.

 Patoloxías 
 Coxalxia: dor artrítica do cadril, gonocócica ou reumática.Instituto Químico Biológico - Diccionario Ilustrado de Términos Médicos. 
 Displasia do cadril: trastornos do artellamento coxofemoral.
 Coxagra: gota localizada no artellamento do van.Asociación Internacional de Traductores y Redactores de Medicina y Ciencias Afines. 

 Galería de imaxes 

 Véxase tamén 
 Esqueleto

 Notas 

Categoría:Anatomía humana
Categoría:Esqueleto
Categoría:Termos médicos