Folosa pálida

miniatura|250px|Hippolais pallida.Lámina de 1875.
miniatura|250px|Hippolais pallida. Fotografía tirada o 29 de abril de 2008.

A folosa pálida,Conde Teria, Miguel A. e Tiago A, Vidal Figueroa (1991): "Nomes galegos para as aves ibéricas: unha nova proposta". En: Fernández-Cordeiro, A. e J. Domínguez, editores. Actas do Primeiro Congreso Galego de Ornitoloxía. Santiago de Compostela: Universidade de Santiago de Compostela. ISBN 84-7191-749-1, pp.249-268. ou fulepa abuada,Penas Patiño, Xosé M. et al. (1991), p. 254. Hippolais pallida, é unha ave da orde dos paseriformes, suborde dos páseros, infraorde dos paséridos, superfamilia dos silvioideos e familia dos acrocefálidos, pertencente ao xénero Hippolais,<ref name=BL>[http://www.biolib.cz/en/taxon/id8905/ Olivaceous Warbler Hippolais pallida (Ehrenberg, 1833)] en BioLib.</ref>Hippolais pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833) no ITIS.

 Características 
As principais características da folosa pálida son :Peterson, Roger et al. (1973), pp. 270-271.Svensson, Lars et. al. (2001), p. 302. 
 Moi semellante á folosa amarela, aída que carente da coloración verdosa e amerelada desta, ten cun corpo de 12 a 14 cm de lonxitude (media 13 cm), e un peso aproximado de 11 g.
 A coloración da súa plumaxe é parda agrisada, sen marcas destacadas, polas partes superiores, e branca cremosa pola  inferiores. As ás son algo máis escuras, e o papo algo máis claro.
 Na cabeza, a fronte é aplanada, o que a distingue da papuxa apardazada (da familia dos sílvidos, que a ten menos plana.
 O píleo é de cor verde apardazada cunha tonalide gris (caluga parda amarelada olivácea).
 A cella (fanxa ocular) é curta e pálida, e remata no dordo posterior do ollo; o anel ocular tamén é pálido.
 O bico é longo e fino, máis que o da folosa amarela. 
 As patas son de cor variábel.
 A cola é case cuadrangular, con estreitas marxes exteriores de cor branca agrisada e coas puntas das plumas exteriores brancas.
 Aliméntase principalmente de insectos, que captura entre as árbores e arbustos.

 Hábitat e distribución 
 Hábitat 
A folosa pálida cría en lugares próximos á auga, especialmente en bosques de ribeira e outras zonas con vexetación arbustiva, e tamén en canavais de zonas áridas, oliveirais, palmeirais, cultivos de cítricos e xardíns. Aniñan a pouca altura do solo, en arbustos ou en árbores pequenas.

 Distribución 
Esta ave presenta unha área de distribución descontinua, que inclúe Europa, África e Asia.

En Europa resulta esencialmente circunmediterránea, faltando en grandes áreas da Península Ibérica, Francia, Italia e as illas do Mediterráneo occidental.

Encóntrase ben distribuída poa península Balcánica e a conca baixa do Danubio, chegando polo leste até Kazakhstán.

Cría tamén nos oasis saharianos, no val do Nilo e en zonas do sur do Sahel até o corno de África e Nixeria, sendo estas poboacións as únicas que se comportan como sedentarias.

(Ver mapa á dereita).

 Taxonomía 
 Descrición 
A especi foi descrita en 1833 polos naturalistas alemáns Wilhelm Friedrich Hemprich e Christian Gottfried Ehrenberg na súa obra Symbolae physicae seu Icones et descriptiones avium quae ex itinere per Africam Borealem et Asiam occidentalem. Vol II.  Berolini: Ex-Officina Academica. Texto completo.

 Etimoloxía 
 Xénero
Ver Hippolais Especie
O epíteto específico pallida é o nominativo feminino singular do adxectivo latino pallidus, -a, -um, "pálido", debido á cor máis apagada desta especie en relación coa súa perente Hippolais polyglotta.Jobling, James A. (2010): The Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: Christopher Helm. ISBN 978-1-4081-2501-4. A forma feminina débese a que o substantivo Hippolais é feminino (tamén o Iduna).

 Sinónimos 
 Curruca pallida Hemprich & Ehrenberg, 1833 (basónimo)
 Iduna pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833) (sinónimo aceptado)

 Subespecies 
Na especie distínguense, segundo o Congreso Ornitolóxico Internacional, as cinco subespecies seguintes:
 Iduna pallida alulensis (Ash, Pearson & Bensch, 2005)
 Iduna pallida elaeica (Lindermayer, 1843)
 Iduna pallida laeneni (Niethammer, 1955)
 Iduna pallida pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
 Iduna pallida reiseri (Hilgert, 1908)

Porén, algúns autores só recoñecen catro, e outros aumentan o seu número a seis.Iduna pallida en AviBase.

Segundo a Clements checklist:
 Iduna pallida pallida, en Exipto; no inverno, desde o sur do Sudán a Etiopía.
 Iduna pallida elaeica, desde o sueste de Europa até o Irán e o suroeste de Asia; no inverno, no nordeste de África.
 Iduna pallida reiseri, no sur de Marrocos, o Sáhara alxeriano, Mauritania e Libia.
 Iduna pallida laeneni, no Níxer, Chad e de Nixeria até o oeste do Sudán.

Para outros autores:
 Iduna pallida alulensis 
 Iduna pallida elaeica 
 Iduna pallida laeneni 
 Iduna pallida pallida 
 Iduna pallida reiseri 
 Iduna pallida tamariceti Status 
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais (UICN) cualifica o estado de onservación de Hippolais pallida como LC (pouco peocupante), debido a que esta especie ten unha área de distribución moi grande e, por tanto, non se acerca ao limiar para cualificala de vulneránbel, polo tamaño da área (unha media de máis de 20 000 km2) combinando isto co tamaño da poboación que, ademais, parece estábel.Hippolais pallida, syn. = Iduna pallida, na UICN.BirdLife International, asesores (2016): Iduna pallida na Lista vermella da UICN. Versión 2016-3. Consultada o 17 de abril de 2017.

 En Galicia 
Segundo Penas Patiño et al. a presenza desta especie en Galicia é escasa.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions. ISBN 978-84-96553-98-9.
 Fregina, S.; Haasea, M.; Olsson, U. & Alström, P. (2009): "Multi-locus phylogeny of the family Acrocephalidae (Aves: Passeriformes) – The traditional taxonomy overthrown". Molecular Phylogenetics and Evolution 52 (3): 866–878. (Resume).
 Olsson, U.; Rguibi-Idrissi, H.; Copete, J. L.; Arroyo Matos, J. L.; Provost, P.; Amezian, M.; Alström, P. & Jiguet, F. (2016): "Mitochondrial phylogeny of the Eurasian/African reed warbler complex (Acrocephalus, Aves). Disagreement between morphological and molecular evidence and cryptic divergence: A case for resurrecting Calamoherpe ambigua Brehm 1857". Molecular Phylogenetics and Evolution. 102: 30–44. (Resume).
 Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos e Silvar, Carlos (1991): Guía de aves de Galicia. A Coruña: Bahia Edicións. ISBN 84-87674-06-2.
 Peterson, Roger; Guy Mountfort & P. A. D. Hollom (1973): Guía de campo de las aves de España y demás países de Europa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2820-334-2.
 Svensson, Lars, & Peter J. Grant (2001): Guía de aves. La guía de campo de aves de España y de Europa más completa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2821-218-X.

 Outros artigos 
 Paseriformes
 Páseros
 Paséridos
 Silvioideos
 Acrocefálidos
 Hippolais, especialmente a sección Clasificación. A Complicada taxonomía dos silvioideos

 Ligazóns externas 
 Hippolais pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833) no ITIS.
 Iduna pallida en Bushtits, leaf warblers & reed warblers. IOC World Bird List. Versión 7.1.
 Iduna pallida na Lista vermella'' da UICN.
 Iduna pallida en AviBase.
 Iduna pallida en Fauna Europaea.
 Iduna pallida no NCBI.

Categoría:Acrocefálidos
Categoría:Animais descritos en 1833
Categoría:Aves de Galicia