Hippolais

Hippolais é xénero  de aves da orde dos paseriformes, suborde dos páseros, infraorde dos paséridos, superfamilia dos silvioideos e familia dos acrocefálidos.del Hoyo, J. et. al. (2016).Alan P. Peterson (2017) Hippolais (f.) Conrad von Baldenstein 1827 en Zoonomen Nomenclatural data. Consultada o 15 de abril de 2017.

Antigamente incluídos na familia dos sílvidos, actualmente están separados na familia dos acrocefálidos. As súas especies, coñecidas popularmente como folosas,folosa no dicionario da RAG. encóntranse en Europa, África e Asia occidental, asociadas ás árbores, pero non aos bosques mestos, senón máis ben a zonas boscosas abertas.

 Taxonomía 
 Descrición 
O xénero foi descrtito en 1827 polo naturalista suízo Thomas Conrad von Baldenstein, na súa obra Neue Alpina – eine Schrift der Schweizerischen Naturgeschichte, Alpen- und Landwirthschaft gewiedmet 2: 77.

 Etimoloxía 
O nome Hyppolais deriva do grego antigo ὑππολάις hyppoláis, nome dun paxaro non identificado citado por Aristóteles, Teofrasto e Hesiquio de Alexandría. O feito de que se escriba Hippolais, con i latino, débese a un erro gramatical de  Linneo que, en 1746 denominou unha especie como Hippolais icterina.James A. Jobling (2010): Helm Dictionary of Scientific Bird Names. London: A&C Blach Publishers Ltd. ISBN 978-1-4081-2501-4.

 Clasicicación 
 A Complicada taxonomía dos silvioideos 
A taxonomía dos silvioideos tivo unha historia complexa. O taxon foi proposto en 1990, na taxonomía de Sibley-Ahlquist,Charles Gald Sibely & Jon Edward Ahlquist (1990): Phylogeny and classification of birds. New Haven, Conn., USA: Yale University Press. pero se separaron del desde entón moitos grupos. Cracraft et al. propuxeron en 2004 a creación da superamilia dos certioideos, que coprendía os subidores, sítidos, troglodítidos e outros.Cracraft, J., F. Keith Barker, Michael Braun, John Harshman, Gareth J. Dyke, Julie Feinstein, Scott Stanley, Alice Cibois, Peter Schikler, Pamela Beresford, Jaime García-Moreno, Michael D. Sorenson, Tamaki Yuri, David P. Mindell (2004): "Phylogenetic relationships among modern birds (Neornithes): toward an avian tree of life", en J. Cracraft & M. J. Donoghue (eds.) Assembling the Tree of Life  PDF. New York: Oxford University Press. ISBN 0-1951-7234-5, pp. 468–489. Os páridos foron ás veces situados, coss estenostíridos e os remícidos), nunha subfamilia á parte, a dos Paroidea, pero quedaban ás veces integrados nos silvioideosBoyd, J. H.: Sylvioidea na jboyd.net, web de John H. Boyd III, Florida International University. Consultada o 11 de abril de 2017. Os sílvidos e os timalíidos foron sometidos a importantes revisións despois de serviren de vertedoiro, e numerosas familias novss foron creadas ou restauradas, como as dos panúridos, os estenostíridos (desprazada de contado para os Paroidea), os nicatóridos, os macrosfénidos, os acrocefálidos, os donacobíidos, os berniéridos, os locustélidos, os pnepíxidos, os hilíidos (creada para albergar a única especie Hylia prasina, considerada incertae sedis polo Congreso Ornitolóxico Internacional), os cetíidos, os filloscópidos, os pelorneidos e os leiotríquidos.

Existen evidencias considerábeis que suxiren que o xénero Hippolais é parafilético con respecto a Acrocephalus.Parkin, David T., Martin Collinson, Andreas J. Helbig, Alan G. Knox, George Sangster & Lars Svensson (2004): "Species limits in Acrocephalus and Hippolais warblers from the Western Palearctic". British Birds 97 (6): 276-299. Estudos xenéticos indican que o antigo subxénero Iduna (hoxe considerado como xénero independente) era máis achegado ao xénero Acrocephalus que ás do antigo subxénero Hippolais,Leisler, B. P.; Heidrich, K. M.; Schulze-Hagen, K. & M. Wink (1997): ["Taxonomy and phylogeny of reed warblers (genus Acrocephalus) based on mtDNA sequences and morphology"] J. Ornithol. 138: 469-496.Sangster, George (1997): "Trends in Systematics - Acrocephalus and Hippolais relationships: shaking the tree". Dutch Birding 19 (6): 294-300. polo que a filial dos Países Baixos da Sociedade de Clasificación de Norteamérica  cambiouno de xénero.Sangster, George; Cornelius J.; Hazevoet, Arnoud B.: van den Berg & C. S. Roselaar (1998): "Dutch avifaunal list: species concepts, taxonomic instability, and taxonomic changes in 1998". Dutch Birding 20 (1): 22-32. Unha previsión posterior feitaa polo Comité de Rexistros da Unión de Ornitólogos Británicos devolveuno ao xénero Hippolais, pero facendo a observación de que debían separarse en dous grupos distintos.Alan G. Knox, Martin Collinson, Andreas J. Helbig, David T. Parkin & George Sangster (2002): "Taxonomic recommendations for British birds Ibis 144 (4): 707–710. A retención de Iduna dentro de Hippolais fíxose porque os estudos tiñan baixa calidade estatística,Helbig, A. J. & Seibold, I. (1999): "Molecular phylogeny of Palearctic-African Acrocephalus and Hippolais warblers (Aves:Sylviidae)". Mol. Phyl. Evol. 11: 246-260. e non porque se crese que a asignación tradicional era correcta, pois non se presentou ningunha evidencia que refutara os estudos. De feito, hoxe Iduna e Hippolais están considerados como xéneros plenos.

 Especies 
Segundo o ITIS, o xénero comprende as seguintes catro especies:Hippolais Conrad von Baldenstein, 1827 no ITIS.
 Xénero Hippolais Conrad von Baldenstein, 1827
 Hippolais icterina (Vieillot, 1817)
 Hippolais languida (Hemprich & Ehrenberg, 1833)
 Hippolais olivetorum (Strickland, 1837)
 Hippolais polyglotta (Vieillot, 1817)

Porén, outros autores recoñecen tamén a especie:
 Hippolais pallida (Hemprich & Ehrenberg, 1833),Peterson, Roger; Guy Mountfort & P. A. D. Hollom (1973): Guía de campo de las aves de España y demás países de Europa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2820-334-2.Svensson, Lars, & Peter J. Grant (2001): Guía de aves. La guía de campo de aves de España y de Europa más completa. Barcelona: Ediciones Omega, S. A. ISBN 84-2821-218-X. que moitos consideran como especie do xénero Iduna.

 En Galicia 
Xosé M. Penas Patiño et al. citan, na súa Guía de aves de Galicia, a pesenza de dúas especies en Galicia, Hippolais pallida, moi rara, e H. polyglotta, presente en todo o territorio no verán,Penas Patiño, Xosé M.; Pedreira López, Carlos e Silvar, Carlos (1991): Guía de aves de Galicia. A Coruña: Bahia Edicións. ISBN 84-87674-06-2, p. 254. mentres que no Atlas de vertebrados de Galicia. Tomo II. Aves, só se cita a segunda.CCG / SGHN (1995): Atlas dos vertebrados de Galicia. II. Aves. Santiago de Compostela: Consello da Cultura Galega / Sociedade Galega de Historia Natural. Colección do Patrimonio Ecolóxico. ISBN 84-87172-89-X, p. 504.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 del Hoyo, J.; Collar, N. J.; Christie, D. A.; Elliott, A.; Fishpool, L. D. C.; Boesman, P. & Kirwan, G. M. (2016): HBW and BirdLife International Illustrated Checklist of the Birds of the World. Volume 2: Passerines. Bellaterra (Barcelona): Lynx Edicions ISBN 978-84-96553-98-9.
 Fregina, S.; Haasea, M.; Olsson, U. & Alström, P. (2009): "Multi-locus phylogeny of the family Acrocephalidae (Aves: Passeriformes) – The traditional taxonomy overthrown". Molecular Phylogenetics and Evolution 52 (3): 866–878. (Resume).
 Olsson, U.; Rguibi-Idrissi, H.; Copete, J. L.; Arroyo Matos, J. L.; Provost, P.; Amezian, M.; Alström, P. & Jiguet, F. (2016): "Mitochondrial phylogeny of the Eurasian/African reed warbler complex (Acrocephalus, Aves). Disagreement between morphological and molecular evidence and cryptic divergence: A case for resurrecting Calamoherpe ambigua Brehm 1857". Molecular Phylogenetics and Evolution. 102: 30–44. (Resume).

 Outros artigos 
 Paseriformes
 Páseros
 Paséridos
 Silvioideos
 Acrocefálidos

 Ligazóns externas 
 Hippolais Conrad von Baldenstein, 1827 no ITIS.
 Hippolais na EOL.
 Hippolais en Fauna Europaea.

Categoría:Acrocefálidos