Sonny Bill Williams

miniatura|Williams atacando a liña defensiva de Namibia ante o seu capitán Jacques Burger
Sonny William "Sonny Bill" Williams (tamén coñecido polo acrónimo SBW), nado o 3 de agosto de 1985 na cidade de Auckland, é un ex xogador de rugby XIII, XV e sete de Nova Celandia con dobre nacionalidade neozelandesa e samoana. Xogaba na posición de centro no conxunto dos Blues na liga Super 15. O seu primeiro club de Rugby Union foi o RC Toulon, de Francia. Proclamouse campión do mundo cos  nas edicións de 2011 e 2015 da copa do mundo desta disciplina. Formou parte do combinado do seu país para os  Xogos Olímpicos de 2016, na modalidade olímpica de rugby, pero no primeiro partido rompeu un tendón e tivo que ser substituído por Sione Molia, xogador que estaba citado como reserva. Xogador poderoso e rápido, foi un placador temido e un xogador ofensivo dotado dunha grande técnica individual e apreciado polos seus numerosos pases sobre a placaxe.

miniatura|Exemplo de pase sobre a placaxe típico de Sonny Bill Williams, nun partido contra Arxentina no 2011|alt=

En paralelo á súa carreira como xogador de rugby, leva unha curta mais exitosa carreira no boxeo.

Foi embaixador de UNICEF nunha visita ao Líbano no ano 2015, sendo criticado máis adiante pola mesma asociación por mor da publicación na rede social Twitter dunhas fotos de cativos mortos tiradas supostamente na mesma viaxe.

 Carreira no rugby 

 Inicios no Rugby League 
Williams comeza a xogar a un alto nivel rugbístico dende o ano 2001, onde participou no , o campionato australiano de rugby XIII sub-18. Williams foi tamén nomeado xogador do ano neste campionato. No 2002, sobe rapidamente os chanzos que axiña o tornan un xogador de primeiro rango para os Canterbury Bulldogs, participando no , o campionato australiano para menores de 20 anos. O ano seguinte, en 2003, Williams continuou a súa carreira fulgurante na Premier League, o segundo campionato da prestixiosa National Rugby League (NRL), facéndose titular indiscutido.

En 2004 con só 18 anos fixo o seu debut na NRL contra Parramatta Eels no Telstra Estadium. Durante este ano foi seleccionado para representar o seu país despois de só uns poucos partidos xogados na NRL. O 23 de abril fixo a súa estrea coa Nova Celandia contra Australia no famoso ANZAC Test. Durante 2004 xoga 15 partidos da NRL e pasa a ser un membro importante do seu equipo, porén a súa curta carreira e o seu ascenso incrible rematan por decantar aos adestradores a deixalo de suplente na gran final da NRL. Os Bulldogs gañaron a final 16 a 13 contra Sydney Roosters. Williams pecha unha excepcional primeira tempada na máxima categoría en Australia, e é nomeado para o , o trofeo para o mellor novato da liga NRL dese ano.

Cando o seu contrato remata recibe varias ofertas, incluíndo a do club inglés St. Helens RFC polo importe de 3 millóns de dólares. Williams rexeitou a oferta, alegando que prefería permanecer leal ao seu club e amplía o seu contrato cos Bulldogs durante dous anos máis. Uns meses máis tarde, algunhas revelacións fan estalar o escándalo. Nin St Helens nin o seu presidente Eamonn McManus fixeran ningunha oferta a Williams. O axente do xogador fixo correr este dixomedíxome para que a oferta dos Bulldogs fose máis grande.

Despois dunha exitosa estrea na NRL,a tempada 2005 foi decepcionante. Unha grave lesión no xeonllo e outras máis pequenas fan que Williams xogue só 5 partidos durante o ano 2005. Perdeu asemade varios partidos internacionais coa Nova Celandia ese ano. Williams tivo un ano rugbístico 2006 con altos e baixos. Xogou 21 partidos de liga e pousou 8 ensaios. Durante este ano, como en 2005, non puido participar no Tres Nacións cos Kiwis sempre por mor das lesións recorrentes.

Aos catro minutos do seu primeiro partido da tempada 2007, Williams foi expulsado por un placaxe alto sobre Andrew Johns. Ao longo do ano 2007 o futuro rugbístico de Williams estivo cheo de especulacións na prensa australiana. A especulación rematou cando Williams renuncia ao seu contrato cos Bulldogs o 9 de marzo de 2007. Williams xogou até 2008 nos Canterbury Bulldogs, representando á súa seleción en numerosas ocasións.

 Paso polo Rugby Union 
alt=Joueur de rugby marchant, vu de profil.|esquerda|miniatura|SBW xogando para os Crusaders en 2011
No 2008, despois de trocar de axente e comezar a traballar con Khoder Nasser dá o paso cara ao rugby a XV e asina un contrato dun ano de duración co Rugby Club Toulonais cun ano suplementario opcional. A súa saída desde Australia e a súa transición para rugby a XV, causou balbordo nos medios da illa-continente, até o punto de que foi elixido "o home máis odiado" en Australia 2008. No seu primeiro partido de Top 14, anota un ensaio poucos minutos despois de entrar no campo en lugar de Olivier Grimaud, substituído por lesión, contra o ASM Clermont Auvergne. En marzo de 2009, é renovado por un ano o seu contrato co Club de Rugby Toulonnais. A tempada seguinte, Williams pérdese o inicio do campionato por mor dunha lesión recorrente no xeonllo, pero dende o seu retorno, pasa a ser titular até a fin da tempada, xogando como centro a carón de Mafelio Kefu. Na semifinal contra ASM Clermont Auvergne (futuro campión) anota un ensaio cara ao fin do partido, pero non pode evitar a derrota do seu club (29 a 35). Xogou o seu último xogo cos de Toulon no Stade Vélodrome en Marsella contra Cardiff Blues na final da European Challenge. Cun ataque saíndo da liña de 22 propia, nese partido Sonny Bill Williams atravesa a defensa polo medio desfacéndose de dous adversarios para facer un ensaio pouco antes do descanso. Os galeses gañaron, con todo, o encontro co marcador de 28 a 21. Ao final da tempada, volveu para a Nova Celandia, rexeitando a renovación de contrato con Toulon. A prensa neozelandesa falaba entón de que a oferta económica do club europeo era moito máis importante que a da federación de Nova Celanda.

Paralelamente incursiona no boxeo inglés adestrando no ximnasio que Alain Rouocco ten na cidade de Toulon. Gaña o seu primeiro combate oficial en Australia nun recinto cheo e contra Gary Gurr, e permítelle recadar a unha asociación antidroga 50.000 dólares.

En 2009, foi seleccionado para competir en xuño do mesmo ano nun amigable en Sydney cos Barbarians fronte aos , partido que rematou en vitoria do combinado austral 55 a 7. Sonny Bill Williams asinou cos Crusaiders de Nova Celandia en 2010. Wayne Smith, asistente de Graham Henry, adestrador dos , visitara en marzo de 2009 ao xogador de orixe samoano neozelandesa, supostamente co fin de falar dun eventual futuro no seo da selección nacional de Nova Celandia e coa Copa do Mundo de 2011 no punto de mira.

A tempada 2011 a 2012 do Super 15 xogouna no equipo dos Chiefs, gañando o campionato nunha final contra os Sharks .

O 9 de xulio de 2012, Sonny Bill anunciou que ficharía polos Panasonic Wild Knights, para a tempada 2012-2013 (31 de agosto - 27 de xaneiro) xogando así na elite do rugby xaponés.

 Volta ao Rugby League 
En novembro de 2012, o club da NRL Sydney Roosters confirmou que tiña asinado un contrato dun ano con Sonny Bill Williams. O seu excompañeiro de equipo nos Canterbury Bulldogs, Hazem El Masri, criticou fortemente esta elección, afirmando que Sonny non debería ser autorizado a xogar en Australia despois da súa polémica saída ao Club de Rugby Toulonnais en 2008. Este contrato foi finalmente aprobado en decembro por Ian Schubert, que debía garantir a conformidade coas restricións do .

El xogou o seu primeiro partido con Sydney o 7 de marzo de 2013 fronte a South Sydney Rabbitohs. Perdeu o encontro pola puntuación de 28 a 10,  marcando un ensaio. Este partido celébrase no Allianz Stadium diante de 35 952 espectadores, que é o récord da NRL para un partido da primeira xornada. Despois de varios partidos rendendo a bo nivel é suspendido dous xogos pola violencia dunha carga ilegal. Unha vitoria  na fronte Sydney Rabbitohs no último partido da primeira fase regular permite que os Roosters finalicen no primeiro posto da liga. Durante a primeira rolda da fase final, impóñense a Viril-Warringah Sea Eagles e a continuación a Newcastle Knights na semifinal, obtendo así o dereito a competir na final contra Manly, que logo da súa derrota no inicial,vencera a Cronulla Sharks e a Sydney Rabbiots. Roosters, que volven atopar aos Viril-Warringah Sea Eagles na final , vencen 26 a 18 para gañar o décimo terceiro título na súa historia. Cunha tempada onde xogou 24 de 26 encontros  da fase regular e os tres partidos das finais, fai 8 ensaios e gaña unha media de 109 metros por partido. Foi condecorado coa medalla de Jack Gibson, que premia o mellor xogador Rooster do ano. Anunciou logo a sinatura dun novo contrato con este equipo por un ano máis.
alt=Homme assis, les bras posés sur une table, avec un micro dans une main.|esquerda|miniatura|Sonny Bill Williams cos Kiwis na copa do mundo de rugby XIII.
Despois de ter anunciado por primeira vez o seu desexo de coller unhas vacacións dende 2008, declara finalmente que está preparado para representar ao seu país coa ambición de se converter no primeiro xogador campión do mundo en ámbolos dous códigos do rugby. Sonny Bill, que conta daquela con sete chamadas para defender a camisola kiwi, seis derrotas e un empate, xoga o seu primeiro partido con esta selección dos últimos 5 anos, durante o partido contra o Samoa, vencendo 42 a 24. Despois de ser deixado en repouso fronte a Francia, marcou tres ensaios na primeira metade fronte de Papúa-Nova Guinea, partido tamén vencido por 56 a 10. Primeiros do seu grupo xogaron os cuartos de final contra Escocia, eliminándoa por un marcador de 40 a 4. Desfanse na semifinal da selección inglesa 20 a 18. Australia acada a súa vinganza fronte os Kiwis gañando a final 34 a 2 despois de perder na anterior edición de 2008 en Brisbane. Neste partido o quinto e último ensaio dos Kangourous foi pousado grazas á intercepción dun pase de Williams nas proximidades da liña de marca australianahttps://www.youtube.com/watch?v=6GwJuRvKty8.
alt=Homme de trois quart, tenant le ballon, avec deux coéquipiers le suivant des yeux. Plusieurs adversaires sont face à lui, sur la droite de la photo.|miniatura|Williams coa camisola dos Sydney Roosters
A seguinte tempada comeza para Sonny con derrota fronte aos Rabbioths e unha percusión no último minuto deste encontro valeulle tres partidos de suspensión. Cumpre as expectativas do seu adestrador, facendo unha grande actuación no seu retorno fronte Canterbury-Bankstown Bulldogs. É contra este mesmo equipo que  anotou o seu primeiro dobrete da tempada. Fai un novo ensaio contra Melbourne e a continuación, está ausente por un mes debido á fractura dun polgar. Volve con vitoria fronte New Zeland Warriors. Finalmente, logo dunha boa tempada regular South Sydney Rabbioths impiden aos Roosters participar unha outra vez na final. As estatísticas de Sonny Bill Williams na tempada suman 12 puntos e 3 ensaios nos 21 encontros xogados. 

 Segunda etepa en rugby a XV 
En decembro de 2013, asina un contrato coa federación neozelandesa de rugby a XV de dous anos, a fin de competir na Copa do mundo de 2015 en Inglaterrahttp://www.bbc.com/sport/rugby-union/25457784. Este contrato prevé tamén a posibilidade de integrar o equipo de Nova Celandia en rugby sevens nos Xogos Olímpicos de Río. El debe fichar novamente polo equipo dos Chiefs do Super 15. Debe, con todo, completar o seu contrato cos Sydney Roosters, club co que debe xogar en 2014.
alt=Homme en noir, derrière les poteaux adverses, s'appretant à marquer un essai.|esquerda|miniatura|Williams a piques de anotarlle a Tonga na Copa do Mundo
Fai finalmente o seu retorno sobre os terreos de rugby a XV en outubro de 2014. Despois de ter sido seleccionado por última vez no mes de agosto de 2012 fronte Australia, Williams fixo o seu retorno cos  o 1 de novembro contra os Estados Unidos en Chicago con vitoria. Reincorpórase aos Chiefs na segunda xornada de liga, e a mediados do mes de maio sofre unha lesión nas costas que o ten apartado dos terreos de xogo durante un mes, reaparecendo na derradeira xornada da liga regular. Nesta competición os Chiefs foron terceiros, sendo logo derrotados en eliminatoria polos Higlanders, franquía vencedora finalmente da competición. Na tempada Williams disputa once partidos do Super 15, todo como titular, pousando un ensaio.

É incluído no grupo de 33 homes  escollido por Steve Hansen para xogar na copa do mundo. Substituto no primeiro xogo contra a Arxentinahttp://www.infobae.com/2015/09/21/1756832-el-boxeador-los-all-blacks-que-entro-noquear-los-pumas/, é titular os dous partidos seguintes, primeiro contra Namibia e logo contra Xeorxia, antes de anotar 7 puntos a Tonga onde comeza o partido no banco. É reserva tamén nos tres partidos seguintes da fase final, onde os  baten sucesivamente a Francia 62 a 13 , a África do Sur  20 a 18 na semifinal e, a continuación, Australia na final, gañando por 34 a 7http://www.marca.com/2015/10/31/mas_deportes/rugby/mundial/1446294948.html. Neste partido ten unha destacada actuación malia entrar no minuto 40. Co partido rematado, Williams ve como un cativo se precipita ao céspede para se achegar aos seus ídolos, sendo placado bruscamente por un vixiante do estadio. Sonny decide intervir, abrazando ao cativo e regalándolle a súa medalla de ouro. "Unha medalla non o é todo. Síntome orgulloso de tela gañado, pero porqué non facer posible unha noite inesquencible para este neno?", "É probablemente mellor que tela pendurada da parede", dixo logo. Eloxiado polo seu xesto, recibe unha nova medalla de ouro na cerimonia de premios da .

 Carreira en sevens 
Sonny Bill Williams súmase en 2015 ao equipo nacional de Nova Celandia de rugby en modalidade olímpica para disputar as  . O seu obxectivo é competir nos Xogos Olímpicos de Río no verán de 2016. “No pasado,  todos os mellores deportistas foron sempre os olímpicos. Usain Bolt, Muhammad Ali, e así seguido. Esta é unha oportunidade fantástica de volverme un deles".

Uniuse ao equipo de Nova Celandia na terceira rolda da tempada 2015-2016 do . Marcou un ensaio na súa primeira participación, onde actúa como substituto. A pesar de dous grandes erros de Sonny Bill Williams, Nova Celandia gaña a final 24 a 21 no rostro dos  de África do Sur. Durante esta tempada da Serie Mundial, el xogou 31 partidos e anotou catro ensaios.

En maio, a federación neozelandesa prolóngalle o contrato até 2019. É incluído entre os doce xogadores para disputar as Olimpíadas. Tralo primeiro partido nesta competición perdido contra o Xapón Williams sofre unha rotura de tendón de Aquiles. Ten que ser substituído e perde as Olimpíadas e o resto da campaña de rugby a XV.

 Palmarés en rugby 

 Palmarés en rugby a XV 
 Finalista da european Challenge en 2010 contra Cardiff (21-28)
 Gañador do ITM CUP de 2011 contra Waikato (12-3)
 Finalista no Super 15 de 2011 contra os Reds (13-18)
 Gañador da Copa do Mundo contra Francia (8-7)
 Gañador do Super 15 de 2012 contra os Sharks (37-6)
 Gañador da Copa do Mundo de 2015 contra Australia (34-17)

 Palmarés en Rugby League 
 Gañador do National Rugby League 2013 cos Sydney Roosters
 Gañador do National Rugby League 2004 cos Canterbury Bulldogs
 Finalista da Copa do Mundo de 2013

 Outros títulos honorarios 
 Elixido 5º mellor centro do campionato francés 2009 e 3º en 2010 (Rugby Union)
 Récord de ensaios (3) rexistrados por un substituto na Copa do Mundo da IRB
 Mellor xogador internacional de rugby a XIII do ano 2013http://www.portaldorugby.com.br/noticias/fora-de-campo/sonny-bill-williams-e-eleito-o-melhor-do-mundo-no-league .

 Carreira no boxeo 
O 27 de maio de 2009, Sonny Bill Williams fixo o seu debut como boxeador profesional no cuadrilátero do seu amigo Anthony Mundine, impoñéndose a Garry Gurr por KO no segundo asalto na cidade de Brisbane.https://www.youtube.com/watch?v=wqwtBAvSf04

O 30 de xuño, derrota a Ryan Hogan nun combate que remata por KO despois de só dous minutos e 35 segundoshttps://www.youtube.com/watch?v=iezszc3c_8A. Williams describiu a preparación para a loita como "bo adestramento off-season".

No 2011 derrota por decisión unánime a Scott Lewis e ao veterano tongano Alipate Liava'a ficando patente dende o primeiro intre que a acusada diferenza de altura sería definitiva a favor do neozelandéshttps://www.youtube.com/watch?v=5d_xWbvNAYM. Foi este o seu primeiro combate fóra de Australia, pois foi disputado en Auckland, a súa cidade natal.

No ano 2012 fai un só combate, fronte a Clarence Tillman, boxeador de Nova Orleáns residente en Nova Celandia, sendo un combate polo título vacante da NZPBA dos pesos pesados. Williams gaña o cinto por KO técnico o día 8 de febreiro do 2012.

Exactamente un ano despois, SBW había de enfrontar a súa proba máis dura ao medirse ao "Búfalo Branco" François Botha  no Brisbane Entertainment Centre de Queensland, Australia. Foi un combate polo cinto mundial vacante de campión dos pesos pesados da World Boxing Association (a WBA ten un título superior chamado "supercampión" que naquela hora posuía o ucraíno Wladimir Klitschko). O púxil surafricano Frans Botha, auténtica estrela do boxeo dos anos 90, autor de memorables combates contra Alex Schultz, Mike Tyson, Wladimir Klitschko, Jérome Le Banner (en modalidade K-1) etc, contaba nesa altura con xa máis de 44 anos.

Pola súa banda, Sonny Bill afrontaba por primeira vez o reto dun combate á distancia de 10 asaltos. Finalmente, Williams faise co cinto por decisión unánime nun combate rodeado de polémica.

En decembro de 2013, é privado dos seus títulos por inactividade ao non defendelos ante ningún rivalhttp://www.abc.net.au/news/2013-12-15/sonny-bill-williams-stripped-of-new-zealand-heavyweight-title/5157502. Afirmaría daquela que non podía adicarse máis ao puxilato por mor dos seus compromisos rugbísticos, e que deixaba o puxilato durante 3 anos. Con todo, a súa última aparición até o momento riba dun cuadrilátero produciuse o 31 de xaneiro de 2015, en Sydney, onde venceu por decisión unánime a Chauncy Welliver para facer un récord de 7 vitorias 0 derrotas.

No ano 2021, afirmou en rolda de prensa deixar o rugby para se adicar enteiramente ao boxeo, volvendo para un combate contra Waikato Falefehi o 26 de xuño dese mesmo ano.

Nesa pelexa gañou nunha decisión unánime e unha puntuación 57 - 56, malia ser derribado no segundo round.

O 23 de marzo de 2022, no Aware Super Theatre de Sydney, enfrontouse ao ex xogador de fútbol australiano Barry Hall. Barry Hall colleu fama de xogador moi duro e agresivo durante a súa carreira como futbolista e fixo nos seus anos mozos algún combate de boxeo, polo que non era novo de todo neste deporte.

Malia todo, durante a pesaxe envolta na polémica habitual dos combates boxísticos, con enfrontamento entre os equipos e cabezada de Hall a Williams, Hall pesou 11 quilogramos menos que Bill (97,8 contra 109,1). Barry Hall minimizaría a importancia na diferenza de peso en declaracións posteriores.

Ademais, Hall subiu ao cuadrilátero á idade de 45 anos, sendo 9 anos máis vello que Williams, e á unha idade na que o rendemento deportivo de alto nivel para o boxeo xa acostuma a verse moi minguado.

Finalmente, Williams venceu o combate aos 2 minutos do primeiro asalto despois de tirar á lona a Hall tres veces nese tempo. Hall pediu perdón polo seu rendemento, mentres o The Daily Telegraph falaba de "farsa".

O combate derradeiro foi o 5 de novembro de 2022 no Ken Rosewall Arena de Sydney. O rival foi o antigo campión de kickboxing e loitador profesional de artes marciais mixtas, Mark Hunt. Sonny perdeu por nocaut técnico na cuarta rolda.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Libro electrónico biográfico de Sonny Bill Williams
Libro sobre a vida de Sonny Bill Williams

Categoría:Xogadores de rugby de Nova Zelandia
Categoría:Boxeadores de peso pesado
Categoría:Boxeadores de Nova Zelandia
Categoría:Nados en Auckland
Categoría:Nados en 1985
Categoría:Neozelandeses de ascendencia australiana
Categoría:Neozelandeses de ascendencia samoana
Categoría:Xogadores de rugby a 7 olímpicos de Nova Zelandia
Categoría:Xogadores de rugby a 7 nos Xogos Olímpicos de 2016