Lingua fráncica

O fráncico ou franco (en fráncico reconstruído: frenkisk), era unha lingua xermánica occidental que foi falada polos francos entre os séculos V e IX.

Catacterísticas 

A lingua en si mesma está pobremente rexistrada, pero deu lugar a numerosos préstamos en francés antigo. O neerlandés antigo é o termo para os dialectos franconios antigos falados nos Países Baixos.

Durante a dinastía merovinxia, o fráncico tivo unha influencia significativa nas linguas romances faladas na Galia. Como resultado, moitas palabras modernas do francés e topónimos (incluíndo o nome do país, Francia) teñen orixe xermánica. Francia en alemán aínda se coñece como Frankreich, en neerlandés como Frankrijk e en dinamarqués como Frankrig. Entre os séculos V e IX, as linguas faladas polos francos salios en Bélxica e nos Países Baixos evolucionou no neerlandés antigo, mentres en Picardía e Illa de Francia foi eclipsado polo francés antigo como lingua dominante.

A lingua fráncica anterior á dinastía carolinxia está reconstruída nos préstamos conservados no francés antigo e da lingua neerlandesa antiga rexistrada entre os séculos VI e XII. Unha excepción notable é a inscrición de Bergakker, que pode representar un rexistro primario da lingua fráncica do século V.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Antigo alto alemán

Categoría:Linguas xermánicas
Categoría:Francos
Categoría:Lingua neerlandesa
Categoría:Linguas mortas de Europa