Edafón

En ecoloxía e pedoloxía (estudo dos solos) chámase edafón,edafón s m. ECOL Flora e fauna que é propia do solo. No Dicionario de galego. Ir Indo Edicións, Vigo, 2004, ISBN 84-7680-504-7.EDAFÓN sm Agrupación de organismos que efectúan a súa evolución completa no solo. No Gran dicionario Xerais da lingua. 1º volume. Vigo, Xerais, 2009. ISBN 978-84-9914-071-1. ou, máis correcto etimoloxicamente, édafon,Cf. portugués, édafon; catalán, èdafon; italiano, edafon (a pronuncia é /édafon/). á biota específica do solo.

 Etimoloxía 
A palabra aplica ao solo (en grego antigo ἔδαφος, édafos, 'solo', 'pavimento') o modelo seguido coa palabra plancton.

 Composición e características 

A parte fundamental do édafon consiste en microorganismos procarióticos, fungos e pequenos animais. Como se pode ver no gráfico adxunto, o 80 % do édafon está formado por bacterias e algas e fungos, a partes iguais.

Pola súa actividade biolóxica o solo alcanza moitos dos trazos da súa composición e incluso da súa estrutura; e pola actividade metabólica do édafon o solo é a sede de procesos fundamentais para os ciclos dos elementos, que os mantén a disposición da vida.

É posíbel diferenciar entre a edafoflora, formada polos compoñentes vexetales do édafon, e unha edafofauna, formada polos organismos animais. Tal distinción é útil na medida en que o é a distinción entre vexetais e animais, amplamente superada no estudo da diversidade biolóxica.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Bachelier G. (1978): La faune du sol, son écologie et son action, IDT N°38. ORSTOM, París.

 Outros artigos 
 Edafoloxía

Categoría:Bioloxía do solo
Categoría:Ecoloxía