Passeri

Os Passeri, páseros ou paxaros cantores (ou canoros) son un clado (ao que os autores danlle a categoría sisemática de suborde) de aves pertencentes á orde dos paseriformes. Tamén se lles chama Oscines, do latín oscen, 'paxaro cantor'. Este grupo contén unhas 4 000 especies que se encontran en todo o mundo, nas cales o seu órgano vocal (sirinxe) está moi desenvolvido e produce cantos elaborados e diversos.

Forman unha das principais liñaxes dos actuais paseriformes. Outra gran liñaxe de paxaros con capacidade de canto é a dos Tyranni (tiranos), que son máis diversos no Neotrópico e están ausentes en moitas partes do mundo, pero estes teñen unha musculatura da sirinxe máis simple, e aínda que as súas vocalizacións son a miúdo tan complexas coma as dos Passeri, teñen un son máis mecánico. Hai unha terceira liñaxe de paseriformes, os Acanthisitti (acantiisitos) de Nova Zelandia, da cal quedan hoxe tan só dúas especies viventes.Barker, F. K.; Cibois, A.; Schikler, P. A.; Feinstein, J. & Cracraft, J. (2004): "Phylogeny and diversification of the largest avian radiation". PNAS 101 (30): 11040-11045. doi: 10.1073/pnas.0401892101

Hai probas que suxiren que os Passeri eolucionaron hai 50 millóns de anos na parte do antigo continente de Gondwana que despois se convertería en Australia, Nova Zelandia, Nova Guinea e a Antártida, antes de espallárense por todo o mundo.

 Descrición 

A canción deste clado é esencialmente territorial, xa que comunica a identidade e situación dun individuo a outros paxaros e tamén indica intencións sexuais. A selección sexual entre os Passeri está principalmente baseada en vocalizacións miméticas. A preferencia das femias nalgunhas poboacións está baseada na amplitude do repertorio de cancións do macho. Canto maior é o repertorio do macho, máis femias atraerá.Byers, B.E., and D.E. Kroodsma (2008). Female mate choice and songbird song repertoires.  The Association for the Study of Animal Behavior 77: 13-22. Non se debe confundir isto coas chamadas que usan as aves para dar alarmas e contactar co outras, que son especialmente importantes en aves que se alimentan ou migran en bandadas. Aínda que case todas as aves actuais emiten chamadas dalgún tipo, as cancións ben desenvolvidas só as poden producir os Passeri e unhas poucas liñaxes adicionais.

Outras aves (especialmente non paseriformes) ás veces teñen cancións para atraer parellas ou manter un territorio, mais estas son normalmente simples e repetitivas, carentes da variedade de moitas das cancións dos Passeri. A repetición monótona que fai o cuco común ou a poliña bastarda poden compararse coa variedade do canto do reiseñor ou da folosa palustre. Por outra parte, aínda que moitos paxaros cantores teñen cancións que son pracenteiras de oír para o oído humano, non sempre é así. Moitos membros da familia dos córvidos comunícanse grallando ou chiando con sons desagradables para os humanos. Porén, incluso estes teñen un tipo de canción, un chío baixo que cantan as parellas en cortexo. E aínda que algúns papagaios (que non son aves canoras) poden aprender a repetir a fala humana, a imitación vocal entre as aves está case completamente restrinxida aos paxaros cantores, algúns dos cales (como a ave lira ou os mímidos) son excelentes imitando sons doutras aves ou mesmo ruídos ambientais.

 Repertorio de cancións e cortexo 

A selección sexual sobre os cantos dos paxaros pode distorsionarse como indican varios estudos sobre diferentes aspectos das cancións das aves. Como resultado disto un canto pode variar incluso dentro dunha mesma especie. Moitos autores cren que entre o repertorio de cancións e a cognición hai unha relación directa. Porén, un estudo publicado en 2013 mostrou que non sempre as capacidades cognitivas están relacionadas directamente co repertorio de cancións dunha ave canora. Concretamente, crese que a aprendizaxe espacial ten unha relación inversa co repertorio de cancións. Así por exemplo, pode haber un individuo que non migra coma outros da especie, pero ten un mellor repertorio de cancións. Isto suxire unha solución intermedia de compromiso evolutiva entre posibles alelos. A elección dos trazos pola selección natural que son máis axeitados para o éxito reprodutivo puido ser unha solución intermedia en ambas as direccións dependendo de en que trazo se producise a maior fitness naquel período de tempo.Sewall K.B., J.A. Soha, S. Peters, and S. Nowicki. (2013). Potential trade-off between vocal ornamentation and spatial ability in a songbird. Biology Letters 9(4):2013.0344.

O repertorio de cancións pode atribuírse aos machos, xa que é un dos principais mecanismos de cortexo. Os repertorios de cancións difiren dun macho a outro e dunha especie a outra. Algunhas especies poden ter grandes repertorios mentres que outras poden telos significativamente menores. A elección dos machos que fan as femias de Passeri é un importante campo de estudo, xa que as capacidades canoras están en continua evolución. Ultimamente realizáronse numerosos estudos sobre os repertorios dos paxaros cantores, pero desafortunadamente, non houbo aínda evidencias concretas que confirmen que todas as especies de paxaros cantores prefiren repertorios grandes. Pode concluírse que determinadas especies poden variar no grao en que un repertorio máis grande está ligado a unha mellor fitness. Con esta conclusión, pode inferirse que a evolución por selección natural ou selección sexual, favorece a capacidade de manter grandes repertorios nesas especies, xa que iso leva a un maior éxito reprodutivo. Durante a época do cortexo, dise que os machos incrementan o seu repertorio imitando outras especies de aves. Probouse que canto mellor é a capacidade de imitación, a capacidade de retención e o número das outras especies imitadas isto ten unha relación positiva co éxito no apareamento. As preferencias das femias causan a constante mellora da exactitude e a presentación das cancións copiadas.Coleman, S.W., G.L. Patricelli, B. Coyle, J. Siani, and G. Borgia. (2007). Female preferences drive the evolution of mimetic accuracy in male sexual displays. Biology Letters 3: 463-466.

 Taxonomía e sistemática 

Sibley e Alquist dividiron os paxaros cantores en dúas "parvordes" denominadas Corvida e Passerida (a práctica taxonómica estándar consideraríaas infraordes). Non obstante, posteriores estudos moleculares mostraron que este tratamento estaba errado. Os Passerida son unha ampla liñaxe, que comprende un terzo das especies de aves (3.885 especies de Passerida en 2015 Gill F & D Donsker (Eds). (2015). IOC World Bird List (v 5.1). doi  10.14344/IOC.ML.5.1  www.worldbirdnames.org [Accessed 2015/03/26].). Estes son subdivididos en tres grandes superfamilias (aínda que non se corresponden exactamente coa distribución que fixeron Sibley e Ahlquist), ademais dalgunhas outras liñaxes menores. En contraste, os "Corvida" de Sibley e Alquist son un grao filoxenético, e un artefacto da metodoloxía fenética. A maioría deles forman a gran superfamilia Corvoidea (812 especies en 2015 ), que é un grupo irmán dos Passerida. As restantes 15 familias de Oscines (343 especies en 2015) forman unha serie de grupos irmáns que se ramificaron basalmente do clado corvoide-passérido.Harshman, John. (2006). Oscines. Songbirds. Version 31 de xullo de 2006 (en construción). http://tolweb.org/Oscines/29222/2006.07.31  in The Tree of Life Web Project, http://tolweb.org/ Todos estes grupos, que forman polo menos seis clados basais que se ramificaron sucesivamente, encóntranse exclusivamente ou predominantemente en Australasia. Os endémicos de Australia son tamén importantes entre as liñaxes basais tanto de  corvoides coma de paséridos, o que suxire que o paxaros cantores se orixinaron e diverxiron en Australia.

 Familias 
 Menuroidea
 Menuridae: aves lira
 Atrichornithidae
 Climactéridos e ptilonorrínquidos australianos
 Climacteridae
 Ptilonorhynchidae
 Meliphagoidea
 Maluridae
 Meliphagidae
 Dasyornithidae
 Pardalotidae
 Acanthizidae
 Pomatrostómidos australopapúas
 Pomatostomidae
 Ornitíquidos de Australasia
 Orthonychidae
 Outras liñaxes basais
 Cnemophilidae
 Melanocharitidae
 Callaeidae
 Notiomystidae
 Corvoidea
 Paramythiidae
 Psophodidae
 Platysteiridae
 Tephrodornithidae
 Prionopidae
 Malaconotidae
 Machaerirynchidae
 Vangidae
 Pityriaseidae
 Artamidae (antes en Cracticidae)
 Rhagologidae
 Aegithinidae
 Campephagidae
 Mohouidae
 Neosittidae
 Eulacestomidae
 Oreoicidae
 Pachycephalidae
 Laniidae
 Vireonidae
 Oriolidae (antes Turnagridae)
 Dicruridae
 Rhipiduridae
 Monarchidae
 Corvidae
 Corcoracidae
 Melampittidae
 Ifritidae
 Paradisaeidae, aves do paraíso Passerida
 Petroicidae
 Picathartidae
 Chaetopidae
 Eupetidae
 Bombycillidae
 Ptiliogonatidae
 Hypocoliidae
 Dulidae
 †Mohoidae
 Hylocitreidae
 Stenostiridae
 Paridae
 Remizidae
 Nicatoridae
 Panuridae
 Alaudidae
 Pycnonotidae: bulbul
 Hirundinidae: andoriñas
 Pnoepygidae
 Macrosphenidae
 Cettiidae
 Scotocercidae
 Erythrocercidae
 Aegithalidae
 Phylloscopidae: separado recentemente de Sylviidae.
 Acrocephalidae
 Locustellidae
 Donacobiidae
 Bernieridae
 Cisticolidae
 Timaliidae
 Pellorneidae
 Leiothrichidae
 Sylviidae
 Zosteropidae
 Arcanatoridae
 Promeropidae
 Irenidae
 Regulidae
 Elachuridae
 Hyliotidae
 Troglodytidae
 Polioptilidae
 Sittidae
 Tichodromidae
 Certhiidae
 Mimidae
 Sturnidae
 Buphagidae
 Turdidae
 Muscicapidae
 Cinclidae
 Chloropseidae
 Dicaeidae
 Nectariniidae
 Passeridae pardais
 Ploceidae
 Estrildidae
 Viduidae
 Peucedramidae
 Prunellidae
 Motacillidae
 Urocynchramidae
 Fringillidae
 Parulidae
 Icteridae
 Coerebidae
 Emberizidae
 Thraupidae
 Calcariidae
 Cardinalidae

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Paseriformes
 Vocalización das aves

 Ligazóns externas 
 Oscines  Tree of Life, 2006
 http://www.cbc.ca/natureofthings/blog/are-songbirds-disappearing, Vídeo

Categoría:Paseriformes