Apocynaceae

As Apocynaceae son unha familia das dicotiledóneas que inclúe árbores, arbustos, herbas, ou lianas. Moitas especies son grandes árbores que se atopan na selva tropical, e a maioría  son de procedencia dos trópicos e os subtrópicos.
Algunhas son herbas perennes da zona tépeda. Estas plantas teñen saiba leitosa e moitas especies son velenosas se se inxiren
 Taxonomía 
A familia, no seu sentido actual, está dividida en 366 xéneros aceptadosEndress M.E., Liede-Schumann S. & Meve U., An updated classification for Apocynaceae, Phytotaxa, vol. 159, pp. 175-194, 2014 (dos 585 descritos a familia Asclepiadaceae esta agora incluída na de Apocynaceae.) que inclúen unhas 4500-5500 especies aceptadas

Hai cinco subfamilias:
 Rauvolfioideae, 79 xéneros;
 Apocynoideae, 82 xéneros;
 Periplocoideae, 33 xéneros;
 Secamonoideae, 8 xéneros;
 Asclepiadoideae, 164 xéneros.

 Distribución 
miniatura|321x321px|Wrightia antidysenterica.
As especies desta familia distribúense primordialmente nas  rexións tropicais:
 Nas selvas e zonas pantanosas da India e Malaisia: Árbores de porte pequeno a moi grande de follas perennes, frecuentemente con raíces de contraforte, tales como  Alstonia e Dyera.
 No Norte de Australia: Árbores de porte pequeno de folla perenne como Cérbera e Ochrosia.
 Nas selvas de folla caduca de África e a India: Árbores de porte pequeno tales como  Carissa, Wrightia e Holarrhena.
 Na América tropical, India, Myanmar e Malaisia: Árbores de folla perenne e arbustos, tales  como Rauwolfia, Tabernaemontana e Acokanthera.
 En América  Central: Plumeria, ou  frangipani, cos seus céreas flores de cor branca ou rosáceo e doces fragrancias.
 En América do Sur, África e Madagascar: Moitas lianas tales como Landolphia.
 Na rexión Mediterránea: Nerium, coa ben coñecida adelfa, o arbusto (Nerium oleander). Tamén  as vincas (Vinca major e Vinca minor).
 En América do Norte: Apocynum inclúe Apocynum cannabinum, unha fonte tradicional de fibra.

 Características 
As follas son simples, normalmente decusadas, ou verticiladas; carecendo de estípulas. As flores son normalmente espectaculares, simétricamente radiais (actinomorfica), reunidas en inflorescencias cimosas ou racemosas (raramente en fascículos ou solitarias).  Son hermafroditas, con (cáliz de 5 lóbulos) ou sen sépalos. As inflorescencias son terminais ou axiales. Os estames están insertos no interior do tubo da corola. O ovario está normalmente situado na parte superior.

A froita é unha drupa, ou baga, unha cápsula ou un folículo.

 Fitoquímica 
As apocináceas teñen as seguintes características fitoquímicas: Presentan na maioría das veces alcaloides carbolínicos e outros alcaloides indólicos. Detectáronse iridoides nalgúns xéneros (Plumeria, Rauwolfia e Allamanda) Tamén presentan proantocianidinas, cianidina e delfinidina. Poden presentar kaempferol e/ou quercetina. Atopouse ácido ursólico. Os azucres son transportados como sacarosa ou como oligosacáridos. A fisioloxía C3 reportouse en Apocynum, Nerium, Pachypodium, Plumeria e Rhazya. O metabolismo CAM foi reportado directamente en Carissa (non-suculenta) e Pachypodium.L. Watson &M. J. Dallwitz: Families of flowering plants

 Usos 
Algunhas plantas desta familia tiveron unha importancia económica no pasado.

Os  xéneros Carpodinus, Landolphia, Hancornia, Funtumia e Mascarenhasia foron unha fonte secundaria de caucho.

O mollo leitoso da Namibia Pachypodium foi usado como veleno para impregnar as puntas das frechas.

Os xéneros seguintes son plantas ornamentais: Amsonia (estrela azul), Nerium (adelfa), Vinca (pervinca), Carissa, Allamanda (trompeta dourada), Plumeria (frangipani), Thevetia (noz afortunada), Mandevilla (flor da sabana).

Rauvolfia cafra é a "árbore da Quinina", de Suráfrica. Rauvolfia serpentina ou "raíz de serpe" da India fornece os alcaloides reserpina e rescinamina.

Algúns son fontes de drogas, tales como glicosida, relacionado co funcionamento do corazón: Acokanthera, Apocynum, Cérbera, Nerium, Thevetia e Strophanthus.

O xénero Apocynum usouse como fonte de fibras polos nativos americanos.
 Sinonimia 
 Asclepiadaceae, 
 Carissaceae, 
 Cerberaceae, 
 Cryptostegiaceae,
  Cynanchaceae, 
 Ophioxylaceae, 
 Pacouriaceae, 
 Periplocaceae, 
 Plumeriaceae, 
 Stapeliaceae, 
 Vincaceae e 
 Willughbieaceae.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Apocynaceae