Accipiter

Accipiter é un xénero de aves de presa das familia Accipitridae (accipítridos). O xénero comprende unhas 50 especies, das cales en Galicia viven dúas: o azor (Accipiter gentilis) e o gabián eurasiático (Accipiter nisus). Poden distinguirse anatomicamente dos seus parentes pola falta de forame (burato) procoracoide. Non obstante, hai dúas especies un tanto anormais que se sitúan tamén neste xénero que posúen dito forame pero que se distinguen pola secuencia de ADN. Isto garantiza a súa diferenciación do antigo xénero Hieraspiza.Olson (2006)

Os Accipiter existentes oscilan en tamaño desde o A. minullus, no cal os machos máis pequenos miden 20 cm de longo, 39 cm de envergadura alar e pesan 68 g, ao A. gentilis, no cal as femias máis grandes miden 64 cm de longo, cunha envergadura alar de 127 cm e un peso de 2.200 g.Raptors of the World by Ferguson-Lees, Christie, Franklin, Mead & Burton. Houghton Mifflin (2001), ISBN 0-618-12762-3. Estas aves son delgadas, con ás arredondadas, anchas e curtas e unha longa cola que lles axuda a manobrar en voo. Teñen longas patas e longas e agudas gadoupas que usan para matar as presas, e un bico agudo e ganchudo na punta co que se alimentan. As femias adoitan ser máis grandes que os machos. A miúdo emboscan as sñuas presas, principalmente pequenos paxaros e mamíferos, capturándoos despois dunha curta persecución. O seu patrón de voo típico é unha serie de batidos de ás seguidos dun curto planeo. Encóntranse xeralmente en áreas de bosques ou arbustos.

O xénero Accipiter foi creado polo zoólogo francés Mathurin Jacques Brisson en 1760. O nome procede da palabra latina que significaba 'falcón', procedente de accipere, que significaba 'agarrar, atrapar'.

 Especies en orde taxonómica 
 Accipiter gentilis, azor común
 Accipiter nisus, gabián eurasiático
 Accipiter poliogaster
 Accipiter trivirgatus – pode non ser desta familia e tense denominado Lophospiza trivirgata
 Accipiter griseiceps – moi relacionado co anterior; pode ser clasificado como Lophospiza griseiceps. 
 Accipiter toussenelii
 Accipiter tachiro
 Accipiter soloensis
 Accipiter francesiae
 Accipiter francesiae pusillus
 Accipiter trinotatus
 Accipiter novaehollandiae
 Accipiter hiogaster 
 Accipiter sylvestris 
 Accipiter fasciatus
 Accipiter (fasciatus) natalis
 Accipiter melanochlamys
 Accipiter albogularis
 Accipiter rufitorques
 Accipiter haplochrous
 Accipiter henicogrammus
 Accipiter poliocephalus
 Accipiter princeps
 Accipiter melanoleucus
 Accipiter henstii
 Accipiter meyerianus
 Accipiter castanilius
miniatura|dereita|A. badius cun lagarto (Calotes sp.) en Hyderabad, India
miniatura|dereita|A. fasciatus, Kurwongbah (Queensland, Australia)
 Accipiter butleri
 Accipiter brevipes
 Accipiter luteoschistaceus
 Accipiter imitator
 Accipiter erythropus
 Accipiter minullus
 Accipiter gularis
 Accipiter nanus
 Accipiter erythrauchen
 Accipiter cirrocephalus
 Accipiter brachyurus
 Accipiter rhodogaster
 Accipiter madagascariensis
 Accipiter ovampensis
 Accipiter rufiventris
 Accipiter badius
 Accipiter superciliosus – pode pertencer a Hieraspiza co nome H. superciliosa
 Accipiter collaris – pode pertencer a Hieraspiza
 Accipiter striatus
 Accipiter striatus chionogaster
 Accipiter striatus ventralis
 Accipiter striatus erythronemius
 Accipiter cooperii
 Accipiter gundlachi
 Accipiter bicolor
 Accipiter (bicolor) chilensis
 Accipiter virgatus

Entre as especies extintas están:
 Accipiter efficax
 Accipiter quartus

 Burato procoracoide 
A presenza ou ausencia de forame ou burato procoracoide (tamén forame coracoide ou fenestra coracoide) é unha das características nas que hai que fixarse para distinguir este xénero. Trátase dun burato no proceso frontal do óso coracoide, por onde pasa o nervio supracoracoide. Nalgúns grupos de paxaros pode estar presente como unha simple amosega ou incisura; ou a amosega pode estar parcialmente ou debilmente pechada con tecido óseo. Noutros grupos de aves esta característica está completamente ausente.

Este burato está xeralmente presenta na maioróia das aves e presa, pero está ausente en case todos os maioría Accipiter estudados, polo que esta ausencia propúxose como unha cracterística de diagnóstico.

Un estudo dos esqueletos dos accipítridos encontrou incisuras procoracoides (diferentes dos buratos) nalgúns espécimes das aguias Aquila gurneyi e A. chrysaetos, pero non noutras catro especies de Aquila. A amosega está variablemente aberta ou debilmente osificada en Spizastur melanoleucos, Lophoaetus occipitalis, Spizaetus ornatus e Stephanoaetus coronatus. Tamén Buteo brachyurus e B. hemilasius teñen incisuras, diferindo doutras 17 especies de Buteo.

En Circus o forame é variable, non só entre as especies senón nos ósos de distinto lado dun mesmo individuo. Xeralmente está aberto ou ausente, per opode estar pechado por unha trabécula ósea. As investigacións realizadas en filoxenia xenética indican que Circus está relacionado con Accipiter.

A amosega está tamén ausente ou practicamente indistinguible en Harpagus bidentatus.

Urotriorchis macrourus ten un burato procoracoide ben desenvolvido, o que suxire unha separación de Accipiter. Pode estar relacionado coa tribo Melieraxini.Boyd, John. "Afroaves", Taxonomy in Flux Checklist

 Filoxenia xenética 

Análises de xenética molecular indican que Accipiter é parafilético cos Circus, mesmo se os dous grupos difiren en hábitos de caza e forma corporal.Boyd cita as seguintes fontes para incrustar Circus: Kocum (2006), Griffiths et al. (2007), Lerner et al. (2008), and Nagy and Tökölyi (2014) Hai tres ou catro clados de Accipiter, con Circus, Megatriorchis e Erythrotriorchis mesturados.

John Boyd propuxo dividir Accipiter en catro xéneros distintos, que chamou: Aerospiza, Tachyspiza, Accipiter e Astur.A súa clasificación das especies está baseada en: Wink and Sauer-Gürth (2004), Breman et al. (2013), Barrowclough et al. (2014), Nagy and Tökölyi (2014) and Kocum (2006) Neste esquema Tachyspiza queda coa maioría das especies, e Accipiter quedaría reducido a só seis, que son: A. nisus (especie tipo), A. rufiventris, A. striatus, A. chionogaster, A. ventralis, A. erythronemius.

 Tribo Accipitrini
 (grupo 1)
 Erythrotriorchis
 Aerospiza
 Tachyspiza
 (grupo 2)
 Accipiter
 (grupo 2a)
 Megatriorchis
 Astur
 Circus

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Balete, Danilo S.; Tabaranza, Blas R. Jr. & Heaney, Lawrence R. (2006): An Annotated Checklist of the Birds of Camiguin Island, Philippines. Fieldiana Zool. New Series 106: 58–72. DOI:10.3158/0015-0754(2006)106[58:AACOTB]2.0.CO;2 HTML abstract
 Heaney, Lawrence R. & Tabaranza, Blas R. Jr. (2006): Mammal and Land Bird Studies on Camiguin Island, Philippines: Background and Conservation Priorities. Fieldiana Zool. New Series 106: 1-13. DOI:10.3158/0015-0754(2006)106[1:MALBSO]2.0.CO;2 HTML abstract
 Olson, Storrs L. (2006): Reflections on the systematics of Accipiter and the genus for Falco superciliosus Linnaeus. Bull. B.O.C. 126: 69-70. PDF fulltext. Archived copy.

 Ligazóns externas 
 Omaxes de especies de Accipiter e información sobre algunhas especies
 Fotos de Accipiter

Categoría:Accipítridos