Pericardio

O pericardio é a envoltura fibrosa do corazón.

 Estrutura externa do pericardio 
No pericardio falamos dunha cara anterior, unha posterior, dúas caras laterais, unha base e un vértice.

 Cara anterior: na idade infantil relaciónase co timo. Está en relación coa parte posterior do esterno, as costelas, as cartilaxes costais, os espazos intercostais e os músculos intercostais.
 Cara posterior: o pericardio áchase pegado ó esófago. Tamén se relaciona aquí coa arteria aorta torácica descendente, coa vea ácigos e co conduto torácico. 
 Caras laterais: relaciónanse ambas coa arteria e vea pericardiofrénicas e co nervio frénico.
 Base: en contacto co centro frénico do diafragma e coa entrada ó corazón da vea cava inferior.
 Vértice: relaciónase coa entrada da vea cava superior e coa saída das arterias aorta e pulmonar.

 Estrutura interna do pericardio 
O pericardio está formado por dúas capas: unha externa ou fibrosa e outra interna ou serosa. Ó mesmo tempo, a capa interna presenta dúas capas: unha visceral, pegada ó corazón, e outra parietal, pegada á capa externa pericárdica.

Entre as dúas capas, externa e interna, hai un espazo virtual, que se fai evidente na pericardite.

 Vascularización do pericardio 
 Arterias que irrigan o pericardio: arterias pericardiofrénicas, esofáxicas e bronquiais. Na idade infantil, tamén as tímicas
 Veas que drenan o pericardio: veas pericardiofrénicas, esofáxicas e bronquiais. Na idade infantil, tamén as tímicas
 Vasos linfáticos que drenan a linfa do pericardio: ganglios pericardiofrénicos, ganglios mediastínicos e os esofáxico-bronquiais.

 Innervación 

É de dous tipos: extrínseca, de fibras que veñen de fóra, e intrínseca, de fibras propias do corazón.

Líquido pericárdico
O líquido pericárdico é o líquido seroso segregado pola capa serosa do pericárdio na cavidade pericárdica. O pericárdio está constituído por dúas capas - unha capa fibrosa externa e unha capa fibrosa interna. Esta capa serosa presenta dúas membranas que encerran a cavidade pericárdica, para a cal é segregado o líquido pericárdico. O líquido é semellante ó líquido cefalorraquídeo do cerebro, amortecendo e permitindo o órgano moverse. En condicións normais pode atopa-se preto de 10 a 50 ml de líquido no espazo pericárdico. O líquido pericárdico normal é amarelo-pálido. A acumulación de líquido seroso ó redor do corazón leva a designación de derrames pericárdicos. O procedemento de retirada do exceso de fluído pericárdico, a pericardiocentese, é perigoso e, polo tanto, rara vez realizado.

Notas

Véxase tamén
Outros artigos
 Mesotelio

Categoría:Sistema circulatorio
Categoría:Anatomía cardíaca