Sète

Sète (en ), coñecida como Cette ata 1928, é unha comuna do departamento de Hérault, na rexión de Occitania no sur de Francia. Os seus habitantes chámanse Sétois.

Coñecido como a "Venecia do Languedoc" e a "illa singular" (en palabras de Paul Valéry), é un porto e un balneario do Mediterráneo cunha identidade cultural moi forte, tradicións, cociña e dialecto. É a cidade natal de artistas como Paul Valéry, Jean Vilar, Georges Brassens, Hervé Di Rosa, Manitas de Plata e Robert Combas.

 Xeografía 
 thumb | dereita | Ponte Virla.
 thumb | dereita | Parte suroeste do barrio da Ile de Thau e do Étang de Thau.
Construído sobre e ao redor de Mont St Clair, Sète está situado no extremo sueste do Étang de Thau, un lago de auga salgada pechado usado principalmente para criadeiros de ostras e mexillóns. Ao seu outro lado atópase o Mediterráneo, e a cidade ten unha rede de canles que son enlaces entre o Étang de Thau e o mar Mediterráneo.

 Clima 

 Historia 

O nome apareceu por primeira vez en Tolomeo (Xeografía II.10.2.): Σήτιον ὄρος, máis tarde en Avienus (Ora Maritima): Setius ... mons e nos mapas de Aniane: fiscum ..qui nuncupatur Sita

Durante o século XI apareceu o catarismo na rexión de Languedoc. 

 1600-1900 
O 29 de xullo de 1666 colocouse oficialmente a primeira pedra no peirao de Saint-Louis.
En 1681 completouse o Canal do Midi. En 1684, Vauban visitou o porto. En 1703, consagrouse a igrexa de Saint-Louis.
Do 24 ao 26 de xullo de 1710, durante a Guerra de Sucesión Española os británicos atacaron Sète, pronto contaatacada polo duque de Noailles Adrien Maurice de Noailles.
En 1710, construíronse os fortes de Saint-Pierre e Butte-Ronde. En 1724 mercouse a casa do concello. En 1744 construíronse a cidadela de Richelieu e a torre de Castellas.

 Século XIX 
Entre 1807 e 1809 os británicos intentaron queimar a cidade. O 21 de maio de 1821 colocouse a primeira pedra do espigón (rematado en 1869). O 9 de xuño de 1839 abriuse o ferrocarril  Montpellier - Sète. O 6 de maio de 1872 creouse a cámara de comercio.
Entre 1882 e 1888 tiveron lugar as obras de construción do porto. O 24 de xuño de 1894 Sante Geronimo Caserio, un anarquista italiano da Lombardía e aprendiz de panadeiro en Sète matou a coiteladas a presidenta  Sadi Carnot en Lión. En 1895 abriuse o instituto de secundaria, máis tarde renomeado Lycée Paul Valéry.

 Século XX 
En 1901 construíuse unha rede de tranvías eléctricos (usada ata 1935). En 1902, a familia Nelson abriu Chateau Nelson.
O 20 de xaneiro de 1928, o nome da cidade cambiou de Cette a Sète. En 1934, o FC Sète 34 gañou a Ligue 1 e a Copa de Francia e converteuse no primeiro club de fútbol en gañar ambos o mesmo ano. O 23 de maio de 1939: o  SS Sinaia sae do porto cos republicanos españois que solicitan asilo no México de Lázaro Cárdenas. O 12 de novembro de 1942: a cidade é ocupada polas tropas alemás da Wehrmacht.
O 25 de xuño de 1944, a estación de ferrocarril de Sète, as refinerías de petróleo de Balaruc-les-Bains e Frontignan foron bombardeadas pola 15a Forza Aérea estadounidense. O 20 de agosto de 1944 Sète foi liberada.
O 11 de xullo de 1947, o buque de vapor SS presidente Warfield sae cara Palestina con 4 530 xudeus que sobreviviron á Shoah. O oficial portuario M. Leboutet autorizara ao capitán Ike Aronowicz a navegar cara a Colombia e, despois de 5 días no océano Atlántico, o barco tomou o nome de SS Exodus e cambiou de dirección cara a Palestina.  da costa, foron detidos por 5 torpederos británicos. 75 pasaxeiros aceptaron o asilo en Francia, mentres que os demais foron levados a Hamburgo a través de Xibraltar.
En 1960 construíuse o Théâtre de la Mer. En 1962 abriuse o colexio técnico Joliot-Curie. En 1966 producíronse as principais obras de construción do porto.
En 1970 abriuse o museo Paul Valéry. A partir de 1981 construíuse un novo hospital público. O 31 de outubro de 1991 abriuse o espazo Georges Brassens, un museo dedicado ao cantante.

 século XXI 
En 2004, fíxose un plan para preservar o "Lido" e evitar máis danos costeiros.
En 2005 creouse un novo barrio chamado Villeroy.En 2006 renovouse o "espace Georges Brassens".
En xaneiro de 2007, o Languedoc-Rosellón xestiona o porto de Sète.
En 2014, une ville humanitaire, viu a creación de "les Anges de la Rue"
En 2016, produciuse un gran derramamento de viño no castelo de Nelson.

Relacións internacionais

Cidades xemelgas - cidades irmáns
Sète está irmandada con:
 Neuburg an der Donau, Alemaña, desde 1986
 El Jadida, Marrocos, desde 1992
 Cetara, Italia, desde 2003

Galería

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Páxina oficial 

Categoría:Concellos do departamento do Hérault