Johannes Brassart

Johannes Brassart, tamén coñecido como Jean Brasart, nado arredor de 1400 finado a finais de outubro de 1455, foi un compositor e cantante francoflamengo do Renacemento pertencente á chamada escola de Borgoña. Só se conserva música sacra da súa autoría, toda ela representativa do estilo vixente a principios do século XV.Johannes Brassart. En Allmusic.com

 Traxectoria 
Dáse como moi probable que Brassart nacese na cidade actualmente francesa de Law, na rexión de Alsacia, aínda que en data incerta. Entre 1422 e 1431 frecuentou a igrexa de San Xoán Evanxelista en Liexa, onde traballou como acompañante vocal. A mediados da década de 1420 visitou Roma, cidade na que se estableceu cara a 1431, empregado na capela papal como cantante e probablemente como compositor. A súa participación no coro foi contemporánea ás de Arnold de Lantins e Guillaume Dufay.Johannes Brassart. En Enciclopedia Larousse en liña. (En francés)

Durante esta época, Brassart compuxo os motetes O flos fragrans, que se popularizou ao momento de aparecer en varios manuscritos dese tempo, e Te dignitas presularis.

En 1432 Brassart viaxou a Basilea, para actuar como cantante na capela municipal, e dous anos despois o emperador Sexismundo empregouno como reitor da capela, posto que ocupou ata 1443. En 1445 volveu a Liexa, onde obtivo un posto na Igrexa de San Paulo. Un escrito do 22 de outubro de 1455 pedindo súplicas pola súa alma permite datar o seu falecemento neses días.

 Obra 
A música que se conserva deste período é escasa, e moitos arquivos de Liexa resultaron destruídos cando Carlos o Temerario saqueou a cidade en 1468. Con todo, algunhas obras de Brassart consérvanse, entre elas 11 motetes, 8 introitos e varios movementos de misas.

As súas composicións son típicas do estilo temperán da escola de Borgoña e inclúen técnicas isorrítmicas e de fauxbourdon, así como a habitual cadenza borgoñesa.Falso bordón (Faux-bordon): frecuente paralelismo 6-3 en dúas voces que cantan sobre a melodía na voz de tenor.Cadencia baixo terceira. Utilizou tamén adoito a técnica do cantus firmus e, polo xeral, escribiu as melodías na voz aguda.

Os seus introitos atópanse entre os exemplos de polifonía máis antigos coñecidos para esta sección da liturxia.

 Discografía 
 Arnold de Lantins: Missa Verbum Incarnatum. Capilla Flamenca, Psallentes. (Ricercar CD RIC 207). Contén o motete Ave Maria, de Johannes Brassart.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía
 Mixter, Keith E. "Johannes Brassart". En New Grove Dictionary of Music and Musicians. Ed. Stanley Sadie. Macmillan. Londres, 2001.
 Reese, Gustave. Music in the Renaissance. W. W. Norton, 1954. [ISBN 0-393-09530-4]
 Wright, Peter. "Johannes Brassart". En Grove Music Online. Ed. L. Macy.

 Ligazóns externas 
 Partituras de Johannes Brassart en International Music Score Library Project.
 Partituras de Johannes Brassart en Choral Public Domain Library.
 Interpretacións de diversas obras de Brassarts en Youtube.

Categoría:Nados en 1400
Categoría:Finados no século XV
Categoría:Compositores franco-flamengos
Categoría:Compositores de música clásica