José Menese

José Menese Scott, nado en La Puebla de Cazalla (provincia de Sevilla) o 3 de decembro de 1942 e finado no mesmo lugar o 29 de xullo de 2016, foi un cantaor de flamenco andaluz.

Traxectoria
Menese criouse na súa vila natal, onde o seu pai exercía o oficio de zapateiro. Comezou cantando na súa localidade natal como afeccionado, en locais como o Bar Central.

En 1959, Antonio Mairena presentouno no seu debut no Cine Carretería de Osuna. A principios da década de 1960 foi presentado no mundo cultural madrileño polo pintor Francisco Moreno Galván, tamén orixinario de La Puebla de Cazalla. Posteriormente pasou a formar parte do elenco de artistas do coñecido taboado flamenco Zambra.Triste y Azul - José Menese.

A relación de Menese con Moreno Galván foi moi prolongada, e foi este quen creou a maior parte das letras dos seus discos posteriores. O contido destas letras, cun profundo contido social e, nalgunhas ocasións, tamén político, lle significou a inimizade das autoridades do réxime franquista, aínda que estas nunca acharon escusa nas coidadas letras de Moreno Galván para exercer a censura sobre elas.La Dinamo  - José Menese. De entre estas letras destacan, entre outras, «Que ben me soa o teu nome», onde se denuncia o mal uso da palabra guerrilleiro por parte dun grupo terrorista de ultradereita de finais do franquismo coñecido como Guerrilleros de Cristo Rei:

Considérase a José Menese como o herdeiro natural de Antonio Mairena, aínda que Menese conseguiu desprenderse de calquera influencia estilística para desenvolver o seu propio estilo no cante flamenco, o que unido a unha voz clara e desgarrada, convertéronlle nun dos cantaores flamencos de máis importancia do século XX.500 aniversario de la Universidad de Sevilla - Concierto de José Menese y Antonio Carrión.

A pesar de non pertencer á etnia xitana, José Menese fai gala dunha potente voz cuxos matices lembran aos grandes cantaores xitanos, especialmente a Antonio Mairena. Menese é un cantaor ortodoxo que sempre respectou os esquemas clásicos do flamenco, rexeitando no seu repertorio innovacións como as que outros artistas introduciron no cante de finais do século XX. A pesar diso, foi o primeiro artista flamenco en levar o cante a escenarios como o Teatro Olympia de París (1973 e 1974) ou mesmo ao Auditorio Nacional de Música de Madrid (1991).De Flamenco.com - José Menese

 Premios e recoñecementos 

A palo seco  - José Menese. 1965 - Premio de Honra "Tomás el Nitri" do Concurso de Cante Flamenco de Córdoba
 1966 - Siguiriyas de Marbella
 1967 - Premio de Mairena de Alcor
 1968
 -Popular do Diario Pueblo
 -Premio Ondas da SER
 -La Saeta de Oro de RNE
 1971
 -La Saeta de Oro de Almería
 Trofeo Lucas López
 1974 - Premio Nacional ao Cante da Cátedra de Xerez
 1987 - Premio Cabal de Prata, por votación popular, de RNE
 1992 - Compás del Cante
 1996 - Mención especial dos Premios Ondas
 1997 - Galardón Flamenco Calle de Alcalá y "Patriarca del Cante"

 Discografía 

 1963 - José Menese
 1964 - Saetas
 1964 - José Menese
 1965 - José Menese
 1965 - Cantes de José Menese
 1967 - José Menese
 1967 - Cantes flamencos básicos
 1968 - Menese 
 1969 - La Mariana
 1970 - Saetas de oro
 1970 - Renuevos cantes viejos
 1971 - Cando llegará el momento
 1971 - Romance de Juan García
 1971 - Cantes para el hombre nuevo
 1974 - Los que pisan la tierra
 1975 - Theâtre de l'Olympia
 1975 - Soleares del que nunca fue a Granada
 1975 - Festival flamenco gitano, vol 2
 1976 - La palabra
 1978 - Andalucía 40 años
 1981 - Mi cante a la esperanza
 1982 - Ama todo cuanto vive
 1985 - Cantes de ida y vuelta
 1987 - Puerta Rolda
 1993 - El vento solano
 1994 - Arte flamenco
 1995 - Recital Teatro Albéniz, 30 años de cante
 1995 - En el Albéniz
 1997 - El Flamenco Vive
 1997 - A mi madre  Remedios
 2000 - A Francisco
 2002 - La pureza del cante
 2005 - A mis soledades voy, de mis soledades vengo

 Notas 

Categoría:Nados na provincia de Sevilla
Categoría:Nados en 1942
Categoría:Finados en 2016
Categoría:Cantaores e cantaoras