Trompa (arquitectura)

A trompa, en arquitectura, defínese como unha bóveda semicónica de intersección que voa fóra do muro. Ten o vértice no ángulo entre dúas paredes e a parte máis ancha sae cara a fóra. A súa función é a de ser un elemento sustentante que permite transformar, desde abaixo, dúas estruturas de diferente trazado xeométrico como, por exemplo, pasar dunha planta de base cadrada a outra octogonal. Emprégase para realizar ciborios e cúpulas, sobre todo na arte románica e na gótica. Parece unha rolda semi-cónica co vértice no ángulo entre dúas paredes e parte amplo.

Ás veces, confúndese coa pendente, posto que teñen unha función semellante.

 Construción 
miniatura|150x240px|Sistema de transición a partir dun cadrado para un octogonal
Como se pode ver na imaxe, se se quere transformar  a planta cadrada IJKL nunha octogonal ABCDEFGH hai que unir, entre outros, os vértices, HA.

 Historia 
Foi usada por vez primeira na arquitectura islámica, probablemente en Irán, na arquitectura sasánida do século III ou Mesopotamia, Posteriormente propagáronse  na arquitectura bizantina e na arte románica. Aínda que hai autores que matizan que aquelas serían bóvedas nervadas en ladrillo, mentres que o uso en pedra comezaría en Ifriqiya (norte de África) de onde pasarían a Al-Andalus.  En España, están presentes a partir da arquitectura musulmá sobre todo nas salas da Alhambra.

 Galería 

 Notas  

 Véxase tamén 

Categoría:Elementos arquitectónicos