Macela do Casaio

A macela do CasaioNome vulgar galego en Guía de plantas medicinais de Galicia, Vigo, Galaxia, 1996 e Termos esenciais de botánica, Universidade de Santiago de Compostela, 2004 Santolina rosmarinifolia é un gamallo recendente planta do xénero das santolinas, na familia das asteráceas. Non é unha macela verdadeira.
miniatura|313x313px|Detalle da inflorescencia
miniatura|240x240px|Vista da planta

 Descrición 
Planta subarbustiva de clima mediterráneo.

Ramas novas pouco ou nada leñosas, herbáceas, verdes. Follas moi alongadas, lineares, rugosas, marxe con pequenos lóbulos ou dentes, de cor verde intenso ou verde-agrisado polo feixe e esbrancuxadas polo envés. Inflorescencia en capítulos terminais solitarios, amarelos e de moita densidade. Brácteas aquilladas, papiráceas e laciniadas. Floración de primavera a verán segundo zonas e altitude.

Usos e coidados

É unha planta perenne que atura moi ben as condicións secas dalgunhas zonas da Península Ibérica. Utilízase en xardinaxe xa que permite aforrar auga, pois se adapta moi ben ás condicións xéricas extremas.
Doutra banda a súa floración é moi espectacular, pois de cada talo xorde unha flor composta de cor amarela.

 Hábitat 
Lugares pedrentos e areentos, rochedos secos. É unha planta asociada ás formacións de aciñeiras con matogueiras pouco densas e pastos de zonas montañosas até 1700 msnm .

En castelán chámanlle bolinares ás matogueiras de pequeno porte nos que aparece esta especie. Son plantas frecuentes nestas formacións: Artemisia campestris, Marrubium vulgare, Chondrilla juncea, Cichorium intybus, 
Centaurea ornata. Atópanse en desmontes, terrapléns, beirís dos camiños e mesmo en barbeitos de varios anos.

 Distribución 
No Mediterráneo occidental, na Península Ibérica, e no norte de África no Atlas e na Cabilia. É rara en Galiza, podendo aparecer nas zonas máis secas.

 Taxonomía 
Santolina rosmarinifolia foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 842. 1753.
 Etimoloxía
Santolina: nome xenérico que deriva do latín sanctus = "sagrado" e linum = "liño", baseada nun antigo nome dunha especie deste xénero.En Nombres Botánicos

rosmarinifolia: epíteto latino que significa "coas follas do romeu".En Epítetos Botánicos
 Sinonimia
 Santolina rosmarinifolia subsp. pectinata (Lag.) Maire
 Santolina pectinata Lag. [1816]
 Santolina chamaecyparissus ssp. pectinata (Lag.) Bonnier & Layens [1894]
 Santolina variifolia Salisb. [1796]
 Santolina tuberculosa Lam.
 Santolina chamaecyparissus subsp. viridis Rouy
 Santolina pectinata Lag.
 Santolina rosmarinifolia subsp. canescens (Lag.) Nyman 
 Santolina rosmarinifolia subsp. rosmarinifolia 
 Santolina viridis Willd.
 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Santolina (xénero)
 Historia da Botánica
 Características das asteráceas

Categoría:Santolina
Categoría:Flora da conca mediterránea
Categoría:Plantas descritas en 1753
Categoría:Arbustos de Galicia
Categoría:Plantas ornamentais