Dilema do ourizo

O dilema do ourizo é unha parábola escrita en 1851 por Arthur Schopenhauer na obra Parerga und Paralipomena.Parerga y paralipómena, volumen II, capítulo XXXI, sección 396.

 Contido 
Nun día moi frío, un grupo de ourizos que se atopan preto senten simultaneamente unha gran necesidade de calor. Para satisfacer a súa necesidade, buscan a proximidade corporal dos outros, pero canto máis se achegan, máis dor causan as pugas do corpo do ourizo veciño. Con todo, debido a que o afastarse vai acompañado da sensación de frío, vense obrigados a ir cambiando a distancia ata que atopan a separación óptima (a máis soportable).

A idea que esta parábola quere transmitir é que canto máis próxima sexa a relación entre dous seres, máis probable será que se poidan facer dano o un ao outro, á vez que, canto máis afastada sexa a súa relación, tanto máis probable é que sintan a angustia e a dor da soidade.

 Recepción 
Sigmund Freud cita a parábola de Schopenhauer nunha nota ao pé de páxina do seu ensaio Massenpsychologie und Ich-Analyse:
Luis Cernuda refírese a ela nas palabras iniciais de Donde habite el olvido: 

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Dilema do cempés

Categoría:Relacións interpersoais