Gran Premio de Francia de 1988

O Gran Premio de Francia de fórmula 1 de  celebrouse no Circuíto Paul Ricard en Francia o 3 de xullo de 1988. Foi a sétima proba da tempada de Fórmula Un de , o 66º Gran Premio de Francia, ou o 74º Gran Prix de l'ACF e o duodécimo que tivo lugar no circuíto de Paul Ricard, e o terceiro, que se celebrou na versión curta do circuíto. A carreira disputouse sobre 80 voltas ao circuíto de 3´81 quilómetros para unha distancia total de carreira de 305 quilómetros.

 Clasificación 
Os dous McLarens se aliñaron nos seus habituais lugares de primeira fila, pero, por primeira vez na tempada, Alain Prost estaba por diante de Ayrton Senna, o francés bateu ao brasileiro por case medio segundo para tomar a súa primeira pole desde o Gran Premio de Mónaco de 1986 e ao facelo, deter ao seu compañeiro de equipo para unha marca de 7 de poles seguidas. Os dous Ferraris ocuparon a segunda fila, Gerhard Berger superou a Michele Alboreto por máis de 1´1 segundos, aínda que ningún dos pilotos crían que podían competir cos McLaren, simplemente polo consumo de combustible. Na terceira fila estaban os dous Benettons con motor atmosférico de Thierry Boutsen e Alessandro Nannini, mentres que os Lotus de Nelson Piquet e Satoru Nakajima ocuparon a cuarta fila, Piquet foi o último piloto en cualificar por baixo de 1:10. O top ten completouse co Williams de Nigel Mansell e o March de Iván Capelli, que se recuperou logo de fracturarse o pé esquerdo nun accidente durante a práctica de Detroit dúas semanas antes.

Mentres tanto, Ligier tivo unha fin de semana desastrosa na súa propia casa, os dous pilotos René Arnoux e Stefan Johansson non conseguiron a clasificación. Julian Bailey tamén puido clasificarse no seu Tyrrell, mentres que Piercarlo Ghinzani 22º cualificado no seu Zakspeed, foi excluído pola falta dun control de peso, polo tanto Oscar Larrauri no EuroBrun pasou ao último posto da grella. A cualificación de Larrauri foi un desgusto para moitos dos pilotos da parte dianteira da grella xa que o arxentino era moito máis lento que a maioría. EuroBrun - Ford Cosworth desenvolvera a reputación de ser unha chicana móbil tanto na cualificación como nas carreiras e a maioría considerou que sería un problema na pista máis curta do calendario da F1.

 Resumo da carreira 
Prost liderou lonxe de Senna e os dous Ferrari, con Piquet pasando aos dous Benetton polo quinto lugar. Malia as preocupacións no box de McLaren sobre o consumo excesivamente elevado de combustible (as lecturas de combustible nos automóbiles mostraban menos combustible usado do que a telemetría de Honda contaba ao equipo), Ron Dennis, manifestou a súa vontade de deixar que os seus pilotos quedasen sen combustible a costa dunha tempada perfecta, ensinóuselles a ser máis conservadores debido á súa vantaxe evidente sobre a pista, aínda que en última instancia, as lecturas de a bordo demostraron ser as correctas. Prost mantivo unha vantaxe de dous segundos sobre Senna ata que a metade da carreira detívose en boxes, mentres que unha parada temperá de Berger na volta 22 permitiu ao seu compañeiro de equipo Alboreto poñerse terceiro. Mentres que os dous McLaren competían entre eles na cabeza de carreira, seguían aumentando a vantaxe na pista ás veces un segundo por volta.

Senna fixo a súa parada en boxes tres voltas antes de Prost, o que lle permitiu tomar a dianteira grazas a unha parada lenta de Prost cunha roda dianteira trabada, pero o tráfico na recta Mistral (incluíndo un pouco atento Piquet, que moi probablemente gustáballe ver a Senna perder o liderado con Prost) e un problema de Senna co cambio permitiu a Prost acercarse e logo pasalo na volta 61, logo de dobrar a Alex Caffi e Pierluigi Martini na curva Signes. Pola súa banda, Berger recuperara a terceira posición só para que Alboreto pasáralle outra vez durante a parada en boxes, mentres Mansell sufriu a súa sétima retirada consecutiva, caendo na volta 49 con problemas de suspensión. O inglés deixou o circuíto profundamente farto co rendemento do Williams, alimentando a especulación da prensa de que ía deixar o equipo ao final do ano para unirse a Ferrari logo de que o equipo italiano anunciara que non renovarían a Alboreto para . Malia que os rumores resultaron ser correctos, Mansell continuou negando que se marcharía a Ferrari.

Nas últimas voltas, Prost distanciouse grazas aos problemas da caixa de cambios de Senna, que perdeu varias marchas. O brasileiro, finalmente, terminou case 32 segundos por detrás do francés, aínda que case 35 segundos por diante de Alboreto, o último home na volta do líder. Berger foi cuarto por diante de Piquet, que tamén sufriu problemas co cambio nas últimas etapas da carreira, o punto final foi para o Benetton de Nannini. Francia foi a primeira vez desde o Gran Premio de Mónaco de 1987 que Alboreto terminou por diante do seu compañeiro de equipo nunha carreira onde terminaron ambos. Durante a carreira Alboreto tivo a vantaxe dun coche case perfectamente equilibrado, mentres que Berger queixábase dunha grave subviraxe, algo moi molesto na curva de alta velocidade Signes ao final da Mistral.

A volta rápida da carreira, 1:11.737 establecida por Prost na volta 45, foi máis de dous segundos máis lenta que o 1:09,548 fixado por Piquet nun Williams con motor Honda no ano anterior, consecuencia das restricións impostas aos motores turbo nesta tempada coa principal diferenza na velocidade alcanzada agora na recta Mistral de 1 km de longo. En  os coches turbo máis rápidos (motor Honda) foron cronometrados a 325 km/h na recta. En 1988, a velocidade máxima rexistrada foi 311 km/h.

Para Prost foi a súa terceira vitoria na súa carreira de casa logo de gañar tanto en 1981 en Dijon (a súa primeira vitoria nun Gran Premio) e 1983 en toda a lonxitude de Paul Ricard. En ambas ocasións estivera pilotando para o equipo de fábrica de Renault.

 Clasificación 

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  diferenza 1 11  Alain Prost McLaren-Honda 1:08.171 1:07.589 — 2 12  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:08.456 1:08.067 +0.478 3 28  Gerhard Berger Ferrari 1:09.032 1:08.282 +0.693 4 27  Michele Alboreto Ferrari 1:09.624 1:09.422 +1.833 5 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:11.170 1:09.587 +1.998 6 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:10.743 1:09.718 +2.129 7 1  Nelson Piquet Lotus-Honda 1:09.734 1:09.900 +2.145 8 2  Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:11.394 1:10.250 +2.661 9 5  Nigel Mansell Williams-Judd 1:11.112 1:10.337 +2.748 10 16  Ivan Capelli March-Judd 1:11.779 1:10.496 +2.907 11 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 1:11.339 1:10.634 +3.045 12 22  Andrea de Cesaris  Rial-Ford 1:11.854 1:10.861 +3.272 13 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:11.567 1:10.979 +3.390 14 36  Alex Caffi Dallara-Ford 1:13.144 1:11.211 +3.622 15 6  Riccardo Patrese Williams-Judd 1:11.671 1:11.286 +3.697 16 15  Maurício Gugelmin March-Judd 1:11.315 1:11.404 +3.726 17 14  Philippe Streiff AGS-Ford 1:12.004 1:11.466 +3.877 18 30  Philippe Alliot  Lola-Ford 1:12.286 1:11.511 +3.922 19 29  Yannick Dalmas Lola-Ford 1:12.547 1:11.747 +4.158 20 33  Stefano Modena EuroBrun-Ford 1:12.997 1:12.007 +4.418 21 10  Bernd Schneider Zakspeed 1:13.527 1:12.026 +4.437 22 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:13.039 1:12.268 +4.679 23 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:13.063 1:12.316 +4.272 24 21  Nicola Larini Osella 1:13.037 1:12.406 +4.817 25 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:12.938 1:12.525 +4.936 26 32  Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 1:13.888 1:12.538 +4.949 NSC 25  René Arnoux Ligier-Judd 1:12.654 1:12.736 +5.065 NSC 4  Julian Bailey Tyrrell-Ford 1:13.839 1:12.697 +5.108 NSC 26  Stefan Johansson Ligier-Judd 1:13.629 1:12.801 +5.212 EX 9  Piercarlo Ghinzani Zakspeed 1:14.797 1:12.121  NSCP 31  Gabriele Tarquini Coloni-Ford   

Carreira
 Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 11  Alain Prost McLaren-Honda 80 1:37:37.328 1 9 2 12  Ayrton Senna McLaren-Honda 80 + 31.752 2 6 3 27  Michele Alboreto Ferrari 80 + 1:06.505 4 4 4 28  Gerhard Berger Ferrari 79 + 1 Lap 3 3 5 1  Nelson Piquet Lotus-Honda 79 + 1 Lap 7 2 6 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 79 + 1 volta 6 1 7 2  Satoru Nakajima Lotus-Honda 79 + 1 volta 8  8 15  Maurício Gugelmin March-Judd 79 + 1 volta 16  9 16  Ivan Capelli March-Judd 79 + 1 volta 10  10 22  Andrea de Cesaris Rial-Ford 78 + 2 voltas 12  11 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 78 + 2 voltas 13  12 36  Alex Caffi Dallara-Ford 78 + 2 voltas 14  13 29  Yannick Dalmas Lola-Ford 78 + 2 voltas 19  14 33  Stefano Modena EuroBrun-Ford 77 + 3 voltas 20  15 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 77 + 3 voltas 22  NC 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 70 Non clasificado 25  Ret 32  Oscar Larrauri EuroBrun-Ford 64 Embrague 26  Ret 21  Nicola Larini Osella 56 Palier 24  Ret 10  Bernd Schneider Zakspeed 55 Caixa de cambios 21  Ret 5  Nigel Mansell Williams-Judd 48 Suspensión 9  Ret 30  Philippe Alliot Lola-Ford 46 Eléctrico 18  Ret 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 40 Motor 23  Ret 6  Riccardo Patrese Williams-Judd 35 Freos 15  Ret 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 28 Motor 5  Ret 14  Philippe Streiff AGS-Ford 20 Fufa combustible 17  Ret 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 11 Trompo 11  NSC 25  René Arnoux Ligier-Judd   NSC 4  Julian Bailey Tyrrell-Ford   NSC 26  Stefan Johansson Ligier-Judd   NSCP 31  Gabriele Tarquini Coloni-Ford    EX 9  Piercarlo Ghinzani Zakspeed  Excluído 

Posicións logo da carreira

Clasificación do campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Alain Prost 54 2  Ayrton Senna 39 3  Gerhard Berger 21 4  Michele Alboreto 13 5  Nelson Piquet 13

Clasificación no campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda93 2  Ferrari34 3  Lotus-Honda14 4  Benetton-Ford13 5  Arrows-Megatron9

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos na clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

Francia
Categoría:Gran Premio de Francia de Fórmula 1
Francia 1988