Santuario Itsukushima

O Templo Itsukushima (en xaponés: 厳島神社) é un santuario xintoísta situado na Illa de Itsukushima (coñecida popularmente como Miyajima), máis coñecida pola súa porta torii "flotante",Nussbaum, Louis-Frédéric (2005). "Itsukushima-jinja" en Japan Encyclopedia, p. 407. Está na cidade de Hatsukaichi na Prefectura de Hiroshima no Xapón, accesible desde o continente en transbordador na Estación de Miyajimaguchi. O complexo do santuario está catalogado como Patrimonio da Humanidade da UNESCO desde 1996, e o goberno xaponés designou varios edificios e posesións como Tesouros Nacionais. Na actualidade está en perigo de derrubamento.

O santuario de Itsukushima é unha das atraccións turísticas máis populares do Xapón. É máis famoso pola súa espectacular porta, ou torii nos arredores do santuario, os picos sagrados do Monte Misen, os extensos bosques e as súas vistas ao océano. O propio complexo do santuario consta de dous edificios principais: o santuario Honsha e o Sessha Marodo-jinja, así como outros 17 edificios e estruturas diferentes que axudan a distinguilo.

 Historia 
 Orixe 
Itsukushima jinja foi o principal santuario xintoísta (ichinomiya) da Provincia de Aki."Nationwide List of Ichinomiya," p. 3 ; retrieved 2012-11-20.

Dise que erixíuse no ano 593 supostamente por Saeki Kuramoto durante o reinado da Emperatriz Suiko (592–628 CE). Non obstante, o actual santuario é popularmente atribuído a Taira no Kiyomori, un destacado nobre da Corte Imperial e posteriormente chanceler (Daijō-daijin), que contribuíu en gran medida á construción do santuario durante o seu tempo como gobernador de Provincia de Aki en 1168. Outro coñecido patrón do santuario foi Mori Motonari, señor do Dominio Chōshū, que foi o responsable da reconstrución do honden (salón principal) en 1571. Non obstante, é importante ter en conta que, como resultado da guerra contra Sue Takafusa alí en 1555, dise que Motonari profanou os terreos da illa ao loitar na illa. Derramar sangue violaba os estritos tabús destinados a preservar a pureza sagrada asociada aos santuarios xintoístas. A única estrutura sobrevivente do santuario de Itsukushima do Período Kamakura é o Kyakuden ou "Santuario do Deus invitado".

 Kiyomori 
Non era raro durante o século XII que a nobreza construíse santuarios ou asumise outros proxectos arquitectónicos para "reflectir o seu poder e esplendor". Os Taira son coñecidos especialmente pola súa participación no comercio marítimo coa dinastía Song (960–1279) e por tentar monopolizar o comercio exterior ao longo do mar Interior.

Kiyomori estaba no auxe do seu poder cando estableceu o dominio Taira sobre a illa. "Ordenou a construción do salón principal do santuario de Itsukushima como mostra de reverencia ao deus tutelar da navegación e para servir de base para as actividades marítimas..." Miyajima pronto converteuse no santuario da familia Taira. Supostamente, Kiyomori escolleu o lugar tamén polo motivo de establecerse aínda máis na aristocracia de Heian como quen se desviaba das normas sociais da peregrinación xintoísta. Prodigou grandes riquezas a Itsukushima e gustáballe mostrar o lugar aos seus amigos e colegas, ou mesmo aos personaxes reais..." 

Tamén se di que Kiyomori reconstruíu o santuario por mor dun soño que tiña dun vello monxe que lle prometeu o dominio sobre Xapón se construía un santuario na illa de Miyajima e rendía culto aos seus kami que están alí consagrados polo seu éxito na vida. As renovacións financiadas polos Taira permitiron que Itsukushima "crecera ata converterse nun importante complexo relixioso". 

 Significado relixioso 
O santuario de Itsukushima está dedicado ás tres fillas de Susano-o no Mikoto: Ichikishimahime no mikoto, Tagorihime no mikoto e Tagitsuhime no mikoto. Tamén coñecidas como "sanjoshin" ou "tres deidades femininas", estas deidades xintoístas son as deusas dos mares e das tormentas. Kiyomori cría que as deusas eran "manifestacións de Kannon", polo que a illa era entendida como o fogar do bodhisattva. En xaponés, a palabra Itsukushima tradúcese como "illa dedicada aos deuses." A propia illa tamén se considera un deus, polo que o santuario foi construído nos arredores da illa. Ademais da súa santidade, o monte Misen é o pico máis alto cuns 535 m. Os turistas poden facer sendeirismo ou tomar un teleférico ata o cumio.

Os seus tesouros inclúen a famosa Heike Nōkyō, ou "Sutras dedicados pola Casa de Taira". Estes consisten en trinta e dous rolos, nos que os sutras do Loto, Amida e Corazón foron copiados por Kiyomori, os seus fillos e outros membros da familia, completando cada un a transcrición dun pergamiño, e estaban "decorados con prata, ouro e nácara polo mesmo [Kiyomori] e outros membros do seu clan."

Orixinalmente Itsukushima era un santuario xintoísta puro "onde non se permitía que nacementos nin mortes causasen contaminación. Debido a que a illa en si era considerada sagrada, os plebeos non tiñan permiso para pisar nela durante gran parte da súa historia para manter a súa pureza. Manter a pureza do santuario é tan importante que desde 1878 non se permitiu morte ou nacemento preto del. Ata o día de hoxe, as mulleres embarazadas deben retirarse ao continente a medida que se achega o día do parto, do mesmo xeito que os enfermos terminais ou os anciáns cuxo falecemento é inminente. Están prohibidos os enterramentos na illa. Para permitir que os peregrinos se achegasen, o santuario construíuse como un peirao sobre a auga, polo que parecía flotar, separado da terra. A porta de entrada vermella, ou torii, construíuse sobre a auga polo mesmo motivo. Os plebeos tiveron que dirixir os seus barcos polo torii antes de achegarse ao santuario.

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 O Santuario Itsukushima na páxina da UNESCO  

Categoría:Prefectura de Hiroshima
Categoría:Patrimonio da Humanidade no Xapón
Categoría:Santuarios