Terra de Israel

miniatura|200x200px|Israel en tempos de David.
miniatura|235x235px|Israel a fins do reinado de Salomón (rosa), con área de influencia xerosolimitana (vermello).
miniatura|280x280px|Mapa cos límites da Terra de Israel a partir de Números 34 e Ezequiel 47.
A Terra de Israel (hebreo: ארץ ישראל— Eretz Yisrael) é un termo histórico empregado nas tradicións xudía e cristiá para referirse aos antigos reinos de Xudá e Israel, é dicir, ao territorio dos israelitas. A Biblia emprega as expresións "Terra Prometida" e "Terra de Israel", provendo os contornos máximos,  así como tamén os mínimos do territorio en cuestión.Xénese 15:18-21; Deuteronomio 1:7 y 11:24.Números 34:1-12, Ezequiel 47:15-20 Os cristiáns usan a miúdo a denominación "Terra Santa", expresión á súa vez tamén empregada ocasionalmente polos hebreos.

 Límites segundo o texto bíblico 
Límetes máximos:Límites mínimos:

 Historia do termo 
Desde a época romana até o presente, a Terra de Israel tivo diferentes denominacións, ás veces incluíndo zonas de Exipto, Xordania, Siria e Turquía. Desde tempos do imperio persa (538 a. C.) e até a vitoria romana sobre os israelitas (70 d. C.), o territorio era en termos xerais denominado Xudea e, eventualmente, chegou a comprender Samaria e Galilea, así como tamén Idumea, Perea e Batanea.O territorio israelita pode verse en dous mapas da Tierra Santa que, George Adam Smith, seguindo a usanza vixente en su época, denominou "Palestina" e publicou no seu Atlas of the Historical Geography of the Holy Land de 1915.

Logo da destrución de Xerusalén e o seu Templo, os romanos cambiaron o seu nome polo de "Palestina" .Os romanos tamén dispersaron a moitos dos israelitas fora da súa terra natal, dando lugar ao que se coñece como a diáspora xudía. Mais, durante case dous mil anos, até a creación do Estado de Israel, e mesmo a partir diso, o pobo xudeu seguiu e segue referíndose ao mencionado territorio ancestral a través da expresión Eretz Israel (ארץ ישראל), que significa "Terra de Israel" e, como expresión, áchase á súa vez intrinsecamente ligada á historia nacional do pobo de Israel (עם ישראל).

 Cartografía: extensión xeográfica e pobo de Israel 
Máis aló do título que poidan presentar, os seguintes mapas suxiren todos unha relación estreita entre o levante mediterráneo e o pobo xudeu en diferentes momentos do seu desenvolvemento histórico como nación, e incluíndo os mesmos unha serie de aspectos que concirnen aos patriarcas, as doce tribos de Israel, o Éxodo, as figuras de Moisés e Aarón, o Tetragramaton, o Tabernáculo e os seus implementos, o Templo de Xerusalén, o reino unificado de Israel en tempos do rei Salomón (século X a.Chámese Canaán, Terra Prometida, Terra de Israel, Tierra Santa, Reino de Israel, Reino de Xudá, Xudea ou Palestina. d. C.), os reinos de Xudá e Israel, así como tamén as descricións provistas polo profeta Ezequiel na Biblia.Carte du voïage des Israëlites dans le désert depuis leur sortie de l'Egipte jusqu'au passage du Jourdain, desenvolvido en Francia por Jean-Baptiste Liébaux cara 1610, e un máis delineado por Henri Liébaux, titulado "A Terra Prometida" Carte de la Terre promise dressée par l'auteur du commentaire sur Josué, posiblemente realizado cara 1625.

A forte ligazón histórica que existe entre a Biblia e a Terra Santa é explorada pola investigadora Sarah Kochab no seu libro titulado ’’Israel’’, obra onde tamén sinala a centralidade de Xerusalén, sinalándoa como capital de Israel e relacionándoa co rei David, así como tamén co Templo hebreo de devandita cidade.Sarah Kochab, Israel, Barcelona: Folio, 2005, pp. 90-109.Kochab, Israel, pp. 94-95, 97, 100-102, 105, 110-113.

Incorporan as figuras de Abraham, Moisés e Aarón, así como o Tabernáculo e os implementos, o Templo, referencias ou motivos bíblicos diversos:
 Abraham Ortelius, Antuerpen 1586.Su mapa está baseado en gran territorio que se describe en Xénese 15 e fue concibido na súa disposición como se fose un tapiz; presenta a súa vez ao mapa rodeado por 22 medallóns adicados á vida do patriarca Abraham.
 John Speed, Londres 1595
 Jean-Baptiste Liébaux, c. 1610.
 Henri Liébaux, c. 1625.
 Willem Blaeu, Ámsterdan 1629
 Jacobus Tirinus, Antuerpen 1632
 Visscher o Vello, Ámsterdan 1659.Incorpora unha perspectiva do Tabernáculo.
 Nicholas Sanson de Abbeville, 1662
 Abraham bar Jacob, Ámsterdan, 1695.
 Keur, 1702.
 Gilles Robert de Vaugondy, 1745.O mapa incorpora o Tetragramaton.
 Johann Christoph Harenberg, Braunschweig 1750.O mapa posúe unha imaxe dos exploradores israelitas cargando o acio de uvas da Tierra Prometida e inclúe tamén as dúas caras do antigo shekel de Israel, co cáliz de kidush e tres granadas simbólicas de Xudea, Samaria e Galilea, pertencente ao período da Primeira Guerra Xudía contra Roma, 66-73 d. C.
 Tobias Lotter, 1759
 Rigobert Bonne, 1770
 Charles François Delamarche, París 1797
Mostran os territorios das doce tribos israelitas:
 Speed, 1595
 Henri Liébaux, c. 1625
 Blaeu, 1629
 Tirinus, 1632
 Sanson de Abbeville, 1662
 Bar Jacob, Ámsterdan, 1695
 Keur, 1702
 Schryver, Holanda 1729
 Vaugondy, 1745.O mapa vai acompañado por outro adicado ao Reino de Israel en tempos do rei Salomón.
 Harenberg, 1750
 Lotter, 1759
 Rigobert Bonne, 1770
 Delamarche, 1797
 Gaon de Vilna, 1802
 Claude Reignier Conder, 1889
Marcan a presenza de áreas denominadas Xudea, Samaria e Galilea:
 Abraham Ortelius, Antuerpen 1570
 Visscher, 1659
 Keur, 1702
 Adrian Reland, Utrecht 1714
 Harenberg, 1750.Nun mapa secundario e incorporado ao principal dentro do motivo dun pergamiño.
 Tobias Lotter, 1759.Combina nun mesmo mapa os territorios das doce tribos israelitas con aqueles dos reinos de Xudá e Israel.

 As sete especies da Terra de Israel 
A terra prometida e o que dela emana é enumerados no texto bíblico:
As sete especies da Terra de Israel aparecen representadas nunha serie de selos israelís deseñada por Zvi Narkiss en 1958.  

A inscrición citada en cada un dos selos ten a súa fonte de inspiración no texto orixinal que figura no  quinto libro da Biblia hebrea:

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Kochab, Sarah. Israel, Barcelona: Folio, 2005 
 Sede-Rajna, Gabrielle. L’abecedaire du Judaïsme, París: Flammarion, 2000
 Outros artigos 
 Israel
 Terra Prometida
 Terra Santa

Categoría:Israel