Eduardo Lema Fernández

Eduardo Lema Fernández, nado en Pasarela (Vimianzo) en 1934, é un empresario madeirista e político galego retirado, vinculado durante anos ao Partido Socialista Obrero Español.

 Traxectoria persoal e profesional 
Cando estaba a piques de cumprir os 14 anos o réxime franquista apresou a seu pai, xa que atoparan o seu nome nunha lista aprendida ao guerrilleiro Manuel Ponte Pedreira. Condenado o proxenitor a seis anos de cárcere, tivo que sacar adiante durante ese tempo o negocio familiar coa axuda dos seus irmáns, tamén menores. Conseguiu labrar unha exitosa traxectoria empresarial, na actualidade continuada por fillos e sobriños. A carreira levouno tamén ás illas Canarias, á dársena de Santa Cruz, onde puxo a funcionar unha industria que alí case descoñecían e que pechou porque cesaron as poxas de madeira.

 Traxectoria política 
 Inicios 
Ingresou no PSdeG-PSOE pola relación establecida con Alejandro Rodríguez Lema, quen xa militaba activamente na política e o axudara a evitar unha multa que lle impuxeran após arranxar a ponte que salva o río Grande e que precisaban para o paso dos camións empregados na industria da madeira.«A política téñoa esquecida e odiada» 

Foi designado cabeza de lista do PSdeG-PSOE en Vimianzo nas primeiras eleccións democráticas despois da morte de Francisco Franco tidas lugar en abril de 1979, acadando seis concelleiros fronte os sete de José María Pose Romero, da UCD, que se alzaría co bastón de mando.

 Alcaldía 
Nas eleccións municipais de maio de 1983 encabezou novamente a candidatura do PSdeG-PSOE e logrou 4 concelleiros fronte aos 6 de Pose Romero, nesta ocasión á fronte de AP. Porén, conseguiu ser elixido alcalde tras consegui-los apoios, amais do seu partido, dos 2 concelleiros da Candidatura dos Veciños e do concelleiro do Partido Demócrata Liberal. Nas eleccións municipais de xuño de 1987 logrou novamente 4 concelleiros, mellorando lixeiramente o seu número de votos e sendo a candidatura máis votada, polo que volveu ser elixido alcalde. Porén, o axustado dos resultados (empatou en concelleiros coa CPG de Pose Romero aínda que con máis votos) e a dificultade para chegar a acordos dos demais grupos da corporación levárono a renunciar como alcalde en agosto dese mesmo ano, sendo substituído polo seu número 2 e tenente de alcalde Alejandro Rodríguez Lema. 

 Abandono da primeira liña 
Após o abandono do bastón de mando da alcaldía pasou a un segundo plano para se centrar na súa actividade empresarial, tendo louvado o traballo do seu sucesor Rodríguez Lema até que este se empezou a ver envolto polos escándalos xurdidos en torno á construción da Casa da Cultura de Vimianzo a finais dos anos 2000. Trala expulsión de Alejandro Rodríguez do PSdeG a finais de 2009, Eduardo Lema fixo público o seu apoio ao novo líder socialista local, Marcial Mouzo, escoltándoo nunha rolda de prensa en agosto de 2010. Porén, este novo liderado non remataría por frutificar, e Mouzo non chegou a encabeza-la candidatura socialista en Vimianzo. En 2016 declarábase desencantado da política«A política téñoa esquecida e odiada».

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 «A política téñoa esquecida e odiada». Artigo publicado en La Voz de Galicia o 14 de xaneiro de 2016 sobre a traxectoria  de Eduardo Lema.

 Outros artigos 
 Eleccións municipais en Vimianzo

Categoría:Alcaldes de Vimianzo
Categoría:Alcaldes de Galicia polo PSdeG-PSOE
Categoría:Alcaldes de Galicia durante a democracia
Categoría:Nados en Vimianzo
Categoría:Nados en 1934
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes