Lágrimas na chuvia

"Lágrimas na chuvia" (Tears in rain), tamén chamado "The C-Beams Speech" (O discurso dos raios-C), é un breve monólogo do replicante Roy Batty (interpretado por Rutger Hauer) no filme Blade Runner de Ridley Scott. A forma final do monólogo, alterada dende a versión do guión e improvisada por Hauer a véspera do día de gravación, chegou a ser considerada dentro da cultura popular como "o soliloquio de morte máis emotivo na historia do cinema", converténdose nunha das pezas da escrita de ciencia ficción máis citadas.
 Guión e improvisación 
No filme Blade Runner, o replicante Roy Batty, interpretado por Rutger Hauer, estando a piques de morrer fai este monólogo diante do protagonista Deckard, interpretado por Harrison Ford, momentos despois de salvalo dunha caída dende un alto edificio. Batty bota este discurso no medio dunha choiva torrencial, intres antes de falecer:

No documental Dangerous Days: Making Blade Runner, Hauer, Ridley Scott e o guionista David Peoples comentan como Hauer escribiu este soliloquio. Había versións anteriores do discurso nos guións de proba de Peoples, e un deles incluía a frase "I rode on the back decks of a blinker and watched C-beams glitter in the dark, near the Tannhäuser Gate" Na súa autobiografía, Hauer afirmou que se limitou a reducir o discurso orixinal do guión en varias liñas, engadindo só a derradeira frase "All those moments will be lost in time, like tears in rain", aínda que o guión orixinal, amosado no documental, antes da revisión de Hauer non amosa a "Porta de Tannhäuser":

Hauer describiu este discurso orixinal como "fala de ópera" e "discurso de alta tecnoloxía", sen relevancia para o resto do filme, polo que "pasoulle o coitelo" a noite anterior á gravación, sen que Scott o soubese. Nunha entrevista con Dan Jolin, Hauer afirmou que estas liñas finais amosan que Batty procuraba "deixar a súa marca na existencia... o replicante na escena final, ó morrer, amósalle a Deckar de que está feito un home real." Cando Hauer interpretou a escena na gravación, o equipo de rodaxe aplaudiu e algúns dos membros chorou.

 A Porta de Tannhäuser 
"A Porta de Tannhäuser" é un lugar mencionado soamente neste discurso, sen máis explicacións no filme. Dende a mención orixinal, foi reutilizada en varias ocasións noutros subxéneros da ciencia ficción.Hicham Lasri, Static, ISBN 978-9954-1-0261-9, ff 255 O nome deriva probablemente da ópera de Richard Wagner sobre o lendario cabaleiro e poeta medieval alemán Tannhäuser. Joanne Taylor, nun artigo sobre o film noir e a súa epistemoloxía, remarca a relación entre a ópera de Wagner e a referencia de Batty no filme, suxerindo que Batty se aliña a si mesmo co Tannhäuser de Wagner, unha personaxe que caeu en desgraza cos homes e con Deus. Taylor afirma que ámbolos dous son personaxes ós que o seu destino escapa do seu control.

 Recepción da crítica 
Sidney Perkowitz, nun artigo para Hollywood science, louvou o discurso afirmando que "Se hai un gran discurso na ciencia ficción, son as últimas palabras de Batty", engadindo que o discurso "subliña as características case humanas do replicante mesturadas coas súas capacidades artificiais". Jason Vest, para Future Imperfect: Philip K. Dick at the Movies, louvou a entrega do discurso, indicando que "a hábil actuación de Hauer rompe o corazón na súa xentil evocación de memorias, experiencias e paixóns que conduciron a breve vida de Batty".

Notas

Categoría:Blade Runner