Limulus polyphemus

Limulus polyphemus é unha especie de artrópodo quelicerado da orde dos xifosuros, unha das catro aínda viventes destes aniamis, e a única do xénero Limulus.

Vive ao longo da costa leste de América do Norte e de América Central, principalmente en augas pouco profundas, en fondos brandos areosos ou lamacentos.

Na bibliografía internacional coñécese, entre outros, co nome vulgar de cangrexo de ferradura do Atlántico. Pero, a pesar deste nome, a especie está máis próxima aos arácnidos (arañas, carrachas e escorpións) que aos cangrexos, cos que non garda ningunha relación.Chliboyko, J. (2008): "Crabby Ancestors", Canadian Geographic Magazine, p. 25.

 Características 

Ten un corpo segmentado en tres lóbos divididos por sucos lonxitudinais e patas ventrais das que xorden apéndices e ollos compostos. Pode alcanzar os 50 cm de lonxitude.

Non se coñecen moito os seus hábitos. Pero sábese que pasa gran parte da súa vida enterrado na area ou na lama, en augas superficiais, onde captura ás súas presas, xa que é un deprerdador que se alimenta de moluscos, vermes e outros invertebrados (vivos ou mortos: tamén é necrófago).

 Hábitat e distribución 

Este cangrexo de ferradura encóntrase comunmente no golfo de México, ao longo das costas do atlánticas de Norteamérica. Realiza migracións, sendo o seu principal desprazamento, cara ao norte, a baía de Delaware, aínda que algúns individuos de cando en vez achéganse até as costas europeas.

O número de individuos desta especie está diminuíndo de forma lenta pero constante. Un recente estudo realizado polo Servizo de Estudos Xeolóxicos dos Estados Unidos de América sinala como culpábel deste declive ao cambio climático que está ocorrendo no noso planeta desde o final da era glaciar e que se está acelerando coas emisións de gases de efecto invernadoiro que facemos os humanos. Porén, estudos anteriores aseguran que a sobrepesca e as capturas para a industria farmacéutica tamén contribúen en gran medida á mingua das súas poboacións.

 Taxonomía 
 Descrición 
 Xénero 
O xénero Limulus foi descrito en 1785 polo naturalista danés Otto Friedrich Müller,Limulus O.F. Müller, 1785 no WoRMS. na súa obra Entomostraca seu Insecta Testacea, quae in aquis Daniae et Norvegiae reperit, descripsit et iconibus illustravit.

 Especie 
En canto á especie, fora descrita en 1758 polo naturalista sueco Carl von Linné (Linneo), na 10ª edición do seu Systema Naturae, co nome de Monoculus polyphemus.Limulus polyphemus (Linnaeus, 1758) no WoRMS.

 Etimoloxías 
 Xénero 
O nome Limulus é un diminutivo do adxectivo latino līmus, -a, -um, que significa "oblicuo", "torto", "atravesado" (limis [oculis] spectare = "mirar de esguello"). Literalmente: "un pouco birollo".

 Especie 
O epíteto específico, polyphemus, fai referencia ao máis famoso dos ciclopes da mitoloxía grega, Polifemo (en grego antigo Πολύφημος Polýphēmos, "de moitas palabras"), que adoita representarse como un xigante barbudo cun só ollo na fronte. Isto debeuese á idea errónea que se tiña no século XVIII de que o animal tiña un só ollo. Por iso tamén Linneo, cando describiu a especie, deulle ao xénero o nome de Monoculus, é dicir, "dun só ollo".

 Sinónimos 
 Xénero 
Ademais de polo nome actual, o xénero coñécese tamén polo sinónimo Xiphosura Gronovius, 1764.

 Especie 
Ademais de polo nome actualmente válido, a especie coñeceuse tamén polos sinónimos seguintes:
 Limulus albus Bosc, 1802
 Limulus americanus Leach, 1819
 Limulus cyclops Fabricius, 1793
 Limulus occidentalis Lamarck, 1801
 Limulus sowerbii Leach, 1815
 Monoculus polyphemus Linnaeus, 1758 (basónimo)

 O sangue desta especie e os seus usos médicos 
O sangue ou hemolinfa dos cangrexos de ferradura contén unha proteína chamada hemocianina, na que dous átomos de cobre fan a función de transporte do oxíxeno a través do organismo do animal, función que nos vertebrados realiza a hemoglobina, proteína que contén un átomo de ferro. A hemocianina é incolora cando non contén oxíxeno, mentres que se volve de cor azul escura cando si o transporta, ou cando o animal sangra a a hemolinfa queda exposta ao aire.

Ademais, este sangue contén unhas células sanguíneas chamadas amebocitos, semellantes aos leucocitos dos vertebrados, as cales reaccionan ante as endotoxinas bacterianas, coagulando. O extracto do sangue deste animal, o Limulus amebocyte lysate ou LAL, úsase para verificar a presenza en inxectábeis parenterais destas endotoxinas, particulamente os lipopolisacáridos (LPS) que se encontran na membrana exterior das bacterias gramnegativas, os piróxenos máis importantes.

Este método úsase como alternativa ao Rabbit Pyrogen Test ou RPT, que consiste en inocular a un coello a substancia de ensaio e verificar posteriormente se o conello desenvolve un proceso febril. Fronte ao método LAL, o RPT é máis lento, non ofrece resultados cuantitativos e, ademais, poden existir outros factores que alteren o estado do coello, aínda que o seu espectro de aplicación sexa maior.

Outro novo uso do sangue deste animal é un test rápido de detección de posíbeis infeccións en astronautas para o seu tratamento inmediato. O dispositivo, chamado LOCAD-PTS (Lab-On-A-Chip Application Development Portable Test System), foi probado na Estación Espacial Internacional.

 Galería 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Brusca, R. C. & G. J. Brusca (1990): Invertebrates. Sunderland, MA, USA: Sinauer Associates. Tradución ao castelán en 2005, por McGraw-Hill Interamericana de España, Madrid. ISBN 978-84-486-0246-8.

 Rupppert, E. E.; R. S. Fox & R. D. Barnes (2004): Invertebrate Zoology, 7ª ed. Stamford, Connecticut (EE.UU.): Brooks/Cole ISBN 0-03-025982-7.

Categoría:Xifosuros