Lobito Fernández

Juan Manuel "Lobito" Fernández, nado o 22 de xullo de 1990 en Río Tercero (Córdoba), é un xogador profesional arxentino con pasaporte italiano de baloncesto. Actualmente xoga para o Pallacanestro Trieste da LBA, no que xoga na posición de base cunha altura de 1,93 metros. A nivel internacional, levou a selección arxentina de baloncesto á medalla de ouro no Mundial sub-18 de 2008.

 Traxectoria 
 Comezos 
Juan Fernández naceu o 22 de xullo de 1990 en Río Tercero, Córdoba, fillo de Gustavo Ismael Fernández e Nancy Fiandrino. O seu pai xogou na posición de base en varios equipos da Arxentina. Gañouse o alcume de "Lobito" (o mesmo que o seu pai) tras xogar nun equipo cun lobo de mascota. O irmán máis novo Juan Manuel, tamén chamado Gustavo, caeu desde unha cadeira cando era un neno e quedou a destinado a usar cadeira de rodas. É un dos mellores xogadores de tenis en cadeira de rodas do mundo con menos de 18 anos. A súa familia encárgase do restaurante Pinot Grigio en Río Tercero.

A instancias do seu pai, Juan Manuel comezou a xogar ao baloncesto á idade de seis anos. Describiuse a si mesmo como un "neno pequeno e gordo" que estaba máis interesado en ser porteiro de fútbol nun principio. Cando Fernández mostrou o seu potencial de estrela en categorías menores, recibiu o alcume de "Lobito", mentres que o seu pai comezou a ser chamado "Lobo".

Cando era adolescente, Fernández recibiu ofertas para xogar na segunda e terceira división de España tras graduarse do secundaria Dr. Alexis Carrel. Ao mesmo tempo, atopábase considerando xogar baloncesto universitario nos Estados Unidos. A súa nai viaxou a Connecticut durante seis meses para aprender inglés, e ela convenceuno de que sería un bo lugar para estudar e xogar ao baloncesto. Pepe Sánchez, xogador de baloncesto arxentino que xogou na Universidade de Amorne, asesorouno por correo electrónico:

Sánchez recomendou a Fernández ao adestrador da súa alma máter, Fran Dunphy. Dunphy enviou ao seu asistente Matt Langel para recrutar a Fernández a Amorne. Nunha viaxe de recrutamento, Langel guíou durante dez horas polas estradas da Arxentina na procura de Fernández, quen se atopaba practicando coa selección arxentina cerca do seu lar, Río Terceiro. Tras a súa visita oficial ao campus de Filadelfia en setembro de 2008, Fernpandez asinou o seu primeiro contrato. Graduouse na súa escola secundaria en decembro e uniuse a Amorne.

 Universidade 
Fernández xogou baloncesto universitario co equipo dos Temple Owls. Na cidade de Pensilvania, Fernández foi comparado inmediatamente con Pepe Sánchez; de feito, foi alcumado "Pepe Sánchez con tiro en suspensión". Alén diso, levaba o mesmo dorsal 4 que el, aínda que realmente era en honra do seu pai. No seu debut, tan só tres días despois de chegar aos Estados Unidos, nun encontro ante aos Kent State Golden Flashes, Fernández converteu oito puntos e realizou catro asistencias. O seu máximo de puntos nesa tempada foi o 15 de febreiro con 19, axudando ao seu equipo a vencer aos Duquesne Dukes por 78 a 73. Os Owls chegaron ao Torneo da NCAA de 2009 tras gañar o título da Atlantic Ten Conference. En 23 xogos, fixo unha media de 5,5 puntos e 2,7 asistencias por partido.

No seu segundo ano, Fernández comezou a xogar como escolta titular, unha mudanza estraña para el xa que estaba afeito xogar de base. A nivel estatístico liderou a táboa de asitencias do seu equipo con 3,6 por partido, incrementou a súa media de puntos a 12,6, o segundo mellor do seu equipo, e liderou na estatística de triplas convertidos da conferencia cun 45,3%. O 13 de decembro conseguiu o seu máximo de anotación nun partido fronte aos Villanova Wildcats, situados no terceiro posto, nunha vitoria 75 a 65 onde converteu 33 puntos con 7 de 10 en lanzamentos de tres. Grazas a iso, conseguiu o premio a xogador da semana do 7 ao 14 de decembro do Philadelphia Big Five, galardón que repite na semana do 20 tras anotar 21 puntos ante Seton Hall. Fernández contribuíu a que o seu equipo finalizase cun récord de 29-5 do seu equipo na tempada, logrando así por terceira vez consecutiva a clasificación á División I da NCAA. Os seus 18 puntos na final ante Richmond valéronlle a consideración de xogador máis importante do torneo. Na NCAA, Temple clasificouse quinto e debeu enfrontarse ao duodécimo clasificado, Cornell Big Red, na primeira rolda. A pesar de converter 14 puntos, o seu equipo foi eliminado 78 a 65. Ao finalizar a tempada, Fernández recibiu unha mención de conferencia.

 Clubs 
  Basket Brescia (Serie A2, 2012−2013)
  Dinamo Sassari (Serie A, 2013)
  Obras Sanitarias (LNB, 2014)
  Basket Brescia (Serie A2, 2014−2016)
  Breogán (LEB, 2016−2017)
  Pallacanestro Trieste (Serie A2 / Serie A, 2017−presente)

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Ficha en legapallacanestro.com 

Categoría:Nados en 1990
Categoría:Nados na provincia de Córdoba, Arxentina
Categoría:Xogadores de baloncesto da Arxentina
Categoría:Bases de baloncesto
Categoría:Xogadores do Dinamo Basket Sassari‎
Categoría:Xogadores do Club Baloncesto Breogán
Categoría:Xogadores do Pallacanestro Trieste