Gran Premio do Brasil de 1989

O Gran Premio do Brasil de 1989 foi unha carreira de automobilismo de Fórmula 1, celebrada o 26 de marzo de 1989 no circuíto de Jacarepaguá do Río de Xaneiro. Foi a primeira carreira da tempada de  e tamén foi o décimo oitavo Gran Premio do Brasil e o décimo que se celebrou en Jacarepaguá do Río de Xaneiro. A carreira disputouse sobre 61 voltas ao circuíto de cinco quilómetros para unha distancia da carreira de 307 quilómetros.

 Informe 

O equipo FIRST retirouse antes do comezo da tempada, xa que o coche fallara unha proba de choque obrigatoria da FIA na pretempada.

Philippe Streiff continuou como piloto principal de AGS para a tempada , pero quedou paralítico nun accidente nunha proba pre-GP no circuíto, que puxo fin á súa carreira deportiva.

Ayrton Senna logrou a pole position na cualificación por diante de Riccardo Patrese, que bateu a marca de 177 aparicións nun Grand Prix, e Gerhard Berger no novo Ferrari 640, que contou coa primeira caixa de cambios semiautomática na Fórmula Un. Para Patrese en realidade era a súa primeira saída en primeira fila desde que comezou segundo no Gran Premio de Europa de 1983 en Brands Hatch, 81 carreiras despois. No seu debut con Ferrari, o compañeiro de equipo de Berger Nigel Mansell cualificou sexto. Logo da carreira Mansell chanceou que estaba tan convencido da falta de fiabilidade do seu novo coche que reservara un voo cedo a casa.

Johnny Herbert (Benetton) e Olivier Grouillard (Ligier) cualificáronse por primeira vez para unha carreira de Fórmula Un.

Na saída, Nicola Larini foi descualificado por unha saída ilegal. Mansell converteuse no primeiro home desde Mario Andretti en  en gañar na súa debut na Fórmula Un con Ferrari, unha fazaña que non foi igualada ata que Kimi Räikkönen gañou con Ferrari no Gran Premio de Australia de 2007. Tamén foi a primeira carreira que gañada por un coche cunha caixa de cambios semiautomática. Mansell cortouse as mans co trofeo logo da carreira. Uníuselle no podio o McLaren de Alain Prost e o March de Maurício Gugelmin, na súa primeira aparición no podio. Johnny Herbert terminou cuarto e anotou puntos para Benetton no seu debut. Herbert, que aínda se recuperaba do seu horrible accidente na Fórmula 3000 en Brands Hatch seis meses antes, acabou 4º no debut a só 1´123 segundos detrás de Gugelmin e 7´748 segundos por diante do seu compañeiro de equipo Alessandro Nannini que terminou sexto.

A mala sorte da historia da carreira foi para o piloto de Arrows Derek Warwick. Houbo un problema ao axuste nunha roda traseira durante a súa segunda parada para cambiar os pneumáticos no que perderon máis de 25 segundos. Terminou en quinto lugar, a menos de 18 segundos por detrás de Mansell o que suxire que a parada en boxes puidolle custar a Warwick a súa vitoria no Gran Premio inaugural.

O compañeiro de equipo en Arrows de Warwick Eddie Cheever derrubouse logo de saír do seu coche trala colisión co Zakspeed de Bernd Schneider . Arrows en realidade tivo que modificar o coche de Cheevers despois de non pasar a comprobación de seguridade da FIA onde o piloto tiña 5 segundos para poder saír do seu coche. O novo deseño de Ross Brawn do Arrows A11 axustarase para acoller a altura do americano, que tivo problemas para adaptarse ao coche antes da práctica. Schneider, cuxo auto montaba o novo motor V8 de Yamaha, só se meteu en carreira logo do accidente de Philippe Streiff e a FIA permitira entrar 5 precualificados na pista principal en lugar de 4. Schneider non volveu a cualificar para outra carreira ata a penúltima proba da tempada en Xapón uns 7 meses despois. O seu novo compañeiro de equipo Aguri Suzuki fracasaría para cualificar nas 16 probas da tempada de 1989.

Esta foi a última carreira de Fórmula Un en Jacarepaguá. Desde , o Gran Premio do Brasil disputouse nun acurtado Interlagos en Sao Paulo, a cidade natal de Ayrton Senna.

 Clasificación 

 Pre Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  diferenza 1 7  Martin Brundle Brabham-Judd 1:27.764 2 8  Stefano Modena Brabham-Judd 1:28.147 +0.383 3 33  Gregor Foitek EuroBrun-Judd 1:29.604 +1.840 4 17  Nicola Larini Osella-Ford 1:29.679 +1.915 5 34  Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:30.417 +2.653 6 21  Alex Caffi Dallara-Ford 1:30.747 +2.983 7 18  Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:31.150 +3.386 8 39  Volker Weidler Rial-Ford 1:31.964 +4.200 9 32  Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford 1:32.019 +4.255 10 41  Joachim Winkelhock AGS-Ford 1:32.982 +5.218 11 35  Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:33.079 +5.315 12 36  Stefan Johansson Onyx-Ford 1:35.232 +7.468 13 37  Bertrand Gachot Onyx-Ford 1:37.932 +10.168

 Cualificación 
 Pos Nº Piloto Equipo  Q1  Q2 Diferenza 1 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:26.205 1:25.302 — 2 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:26.172 7:12.732 +0.870 3 28  Gerhard Berger Ferrari 1:26.271 1:26.394 +0.969 4 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 1:27.367 1:26.459 +1.157 5 2  Alain Prost McLaren-Honda 1:27.095 1:26.620 +1.318 6 27  Nigel Mansell Ferrari 1:27.249 1:26.772 +1.470 7 16  Ivan Capelli March-Judd 1:27.525 1:27.035 +1.733 8 9  Derek Warwick Arrows-Ford 1:27.937 1:27.408 +2.106 9 11  Nelson Piquet Lotus-Judd 1:28.423 1:27.437 +2.135 10 20  Johnny Herbert Benetton-Ford 1:27.626 1:27.754 +2.324 11 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:28.394 1:27.865 +2.563 12 15  Maurício Gugelmin March-Judd 1:27.956 1:28.581 +2.654 13 7  Martin Brundle Brabham-Judd 1:29.138 1:28.274 +2.972 14 8  Stefano Modena Brabham-Judd 1:28.621 1:28.942 +3.319 15 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:29.005 1:29.206 +3.703 16 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:30.077 1:29.435 +4.133 17 38  Christian Danner Rial-Ford 1:30.460 1:29.455 +4.153 18 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:30.443 1:29.573 +4.271 19 17  Nicola Larini Osella-Ford 1:31.341 1:30.146 +4.844 20 4  Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1:32.260 1:30.255 +4.953 21 12  Satoru Nakajima Lotus-Judd 1:30.942 1:30.375 +5.073 22 26  Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:30.410 1:30.666 +5.108 23 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:30.702 1:30.643 +5.341 24 10  Eddie Cheever Arrows-Ford 1:30.657 1:31.068 +5.355 25 34  Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:32.346 1:30.861 +5.559 26 30  Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:31.872 1:31.009 +5.707 27 29  Yannick Dalmas Lola-Lamborghini 1:32.411 1:31.260 +5.958 28 25  René Arnoux Ligier-Ford 1:34.232 1:31.376 +6.074 29 33  Gregor Foitek EuroBrun-Judd 1:31.791 1:53.570 +6.489 30 31  Roberto Moreno Coloni-Ford 1:32.561 1:34.894 +7.259

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos  1 27  Nigel Mansell Ferrari 61 1:38:58.744 6 9 2 2  Alain Prost McLaren-Honda 61 + 7.809 5 6 3 15  Maurício Gugelmin March-Judd 61 + 9.370 12 4 4 20  Johnny Herbert Benetton-Ford 61 + 10.493 10 3 5 9  Derek Warwick Arrows-Ford 61 + 17.866 8 2 6 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 61 + 18.241 11 1 7 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 60 + 1 volta 18  8 12  Satoru Nakajima Lotus-Judd 60 + 1 volta 21  9 26  Olivier Grouillard Ligier-Ford 60 + 1 volta 22  10 4  Michele Alboreto Tyrrell-Ford 59 + 2 voltas 20  11 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 59 + 2 voltas 1  12 30  Philippe Alliot Lola-Lamborghini 58 + 3 voltas 26  13 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 57 + 4 voltas 15 14 38  Christian Danner Rial-Ford 56 Caixa de cambios 17  Ret 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 51 Alternador 2  Ret 10  Eddie Cheever Arrows-Ford 37 Colisión 24  Ret 34  Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 36 Colisión 25  Ret 7  Martin Brundle Brabham-Judd 27 Palier 13  Ret 16  Ivan Capelli March-Judd 22 Suspensión 7  Ret 11  Nelson Piquet Lotus-Judd 10 Sistema combustible 9  DSC 17  Nicola Larini Osella-Ford 10 Dexcualificado 19  Ret 8  Stefano Modena Brabham-Judd 9 palier 14  Ret 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 3 Motor 4  Ret 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 2 Chasis 16  Ret 28  Gerhard Berger Ferrari 0 Colisión 3  Ret 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 0 Colisión 23  NSC 29  Yannick Dalmas Lola-Lamborghini   NSC 25  René Arnoux Ligier-Ford   NSC 33  Gregor Foitek EuroBrun-Judd   NSC 31  Roberto Moreno Coloni-Ford   NSCP 21  Alex Caffi Dallara-Ford   NSCP 18  Piercarlo Ghinzani Osella-Ford   NSCP 39  Volker Weidler Rial-Ford   NScP 32  Pierre-Henri Raphanel Coloni-Ford   NSCP 41  Joachim Winkelhock AGS-Ford   NSCP 35  Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha   NSCP 36  Stefan Johansson Onyx-Ford   NSCP 37  Bertrand Gachot Onyx-Ford  

Líderes por volta
 Riccardo Patrese (17) 1-15, 21-22; Nigel Mansell (37) 16-20, 28-44, 47-61; Alain Prost (7) 23-27, 45-46

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Nigel Mansell 9 2  Alain Prost 6 3  Maurício Gugelmin 4 4  Johnny Herbert 3 5  Derek Warwick 2

Clasificación do campionato de construtores
 Pos. Construtor Puntos 1  Ferrari9 2  McLaren-Honda6 3  Leyton House-Judd4 4  Benetton-Ford4 5  Arrows-Ford2

Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

Notas

 Ligazóns externas 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1989
Categoría:Gran Premio do Brasil de Fórmula 1