Derek Warwick

Derek Stanley Arthur Warwick (nado o 27 de agosto de 1954) é un expiloto inglés, que vive en Jersey.A Message from Derek Warwick Competiu durante moitos anos en Fórmula 1, logrando catro podios pero nunca gañou un Gran Premio. Con todo, gañou as 24 Horas de Le Mans de 1992 e o Campionato do mundo de Sportscar de 1992.

En 2005 e 2006 competiu na tempada inaugural da fórmula Grand Prix Masters para pilotos retirados da fórmula un. Exerceu como o cuarto comisario en tres Grandes Premios en 2010 e 2011. É o presidente do club británico de pilotos de competición, sucedendo a Damon Hill.

 Vida temperá e carreira 
miniatura|left| Coche Superstox de Derek Warick, Matchams Park, 1973
Warwick naceu en Alresford, Hampshire, Inglaterra. Comezou a súa andaina nas carreiras británicas de stock car, organizadas por Spedeworth en pistas como o Estadio Aldershot. Gañou o campionato inglés de Superstox en 1971 (aos 16 anos de idade) e o campionato do mundo no estadio de Wimbledon en 1973.
O seu irmán máis novo Paul tamén competiu cun certo éxito en Superstox antes de progresar á Fórmula 3000, na que corría cando morreu nun accidente en 1991.

Derek gañou en 1978 o campionato británico da Fórmula tres de 1978.

 Fórmula Un (1981-1993) 

miniatura|right|Warwick clasificouse terceiro con Renault no Gran Premio de Dallas de 1984, pero trompeou logo de 10 voltas.

Warwick comezou a súa carreira da Fórmula Un co incipiente equipo Toleman de F1 na tempada  de Fórmula Un. Só conseguiu clasificarse para  unha carreira ese ano, o Gran Premio Caesars Palace de 1981 ao final da tempada nas Vegas. Warwick fixo unhas malas tempadas en  e  con Toleman, pero recuperouse, anotando puntos nas catro últimas roldas do campionato de .

Fichou por Renault en  despois de que Alain Prost os deixara a finais de 1983. Warwick, esperaba ter un coche co que gañar unha carreira, liderou o Gran Premio do Brasil de 1984, na súa primeira carreira con eles, pero retirouse debido a un fallo da suspensión causado no inicio da carreira cando golpeou unha roda nun duelo co McLaren de Niki Lauda. Terminou no segundo lugar tanto en Bélxica como en Reino Unido e colocouse sétimo no campionato. 1984 sería o principio do fin para o equipo de fábrica de Renault, os pioneiros do turbo na Fórmula Un. Nin Warwick nin o seu novo compañeiro de equipo Patrick Tambay gañaron unha carreira en 1984, a primeira vez desde  que o equipo non gañou un Gran Premio.

O punto de inflexión na carreira de Warwick foi a súa decisión de quedar en Renault para  e rexeitar unha oferta de pilotar para Williams-Honda. (O asento foi entón ofrecido a Nigel Mansell) quen, aceptou o posto, gañou dúas carreiras ao final da tempada.) 1985 foi unha pobre tempada para Renault e o equipo retirouse da Fórmula Un ao final do ano. A retirada de Renault, e a negativa de Ayrton Senna de contratar a Warwick como compañeiro de equipo no equipo Lotus (usando o seu estado de piloto líder do equipo, Senna negouse a ter a ninguén que non fora un puro 2º piloto como compañeiro de equipo, xa que cría que Lotus non era capaz de aguantar a dous pilotos de campións), deixou a Warwick sen un equipo para a tempada  e aceptou unha oferta para pilotar no equipo TWR Jaguar propiedade de Tom Walkinshaw no World Sportscar Championship. Logo da morte de Elio de Angelis nun accidente durante unha proba en maio, Warwick foi invitado a ocupar o seu lugar en Brabham. Xurdiron rumores non confirmados de que o dono de Brabham, Bernie Ecclestone, invitara a Warwick a tomar o lugar de Angelis, xa que o inglés fora o único piloto dispoñible que non contactara co equipo ofrecendo os seus servizos nos días posteriores á intempestiva morte do italiano. Warwick explicou:

"Recibín unha chamada telefónica de Bernie, quen dixo que realmente apreciaba o feito de que non o chamase cinco minutos despois de que Elio morrese e que me gustaría substituílo".

Como ningún Gran Premio coincidía cos seus compromisos na Sportscar, Warwick puido competir en ambos campionatos mundiais.

En , Warwick trasladouse ao equipo Arrows xunto ao seu compañeiro de equipo en Jaguar Eddie Cheever, terminando a tempada con 3 puntos anotados. A tempada de {{f1|1988} viu unha mellora no rendemento dos Arrows debido ao potente motor Megatron (un motor re-nomeado BMW M12) e Warwick terminou 7 veces no top 6, logrando 17 puntos e unha respectable 8ª posición no campionato. A súa mellor carreira da tempada foi a cuarta posición no Gran Premio de Italia de 1988 en Monza onde terminou só medio segundo detrás de Cheever. Italia tamén foi notable porque foi a primeira vez desde o principio de 1987 que o gurú Heini Mader do motor dos Arrows resolveu finalmente o problema coa válvula pop-off obrigatoria da FIA que restrinxía a potencia do turbo. Isto permitiu por primeira vez a Warwick e a Cheever explotar completamente a potencia do motor Megatron  (restrinxido a unha potencia de 2.5 BAR en 1988) e estar moito máis preto da cabeza do que estaban anteriormente.

En , a vitoria eludiu a Warwick en dúas ocasións. A primeira vez foi no Gran Premio do Brasil de 1989, cando un desastroso pit stop custoulle máis de 17 segundos e terminou detrás do gañador Nigel Mansell. Pero o verdadeiro desconsolo chegou no Gran Premio do Canadá, cando Warwick pilotou soberbamente e lideraba a carreira en mollado, só para que o seu motor Cosworth fallara na volta 40, (Ayrton Senna, que superara a Warwick na volta 38, retiraríase cando a súa McLaren Honda V10 explotou a 3 voltas da meta. Como Warwick rodaba moito máis rápido que aqueles que marchaban detrás del, incluído o eventual ganador Thierry Boutsen, era posible que puidese lograr o seu primeiro triunfo nun Gran Premio se terminase). Os problemas de fiabilidade pragaron a tempada de Warwick e custoulle bos acabados noutras carreiras, logrando só 7 puntos en toda a tempada, no último dos seus 3 anos en Arrows.

Para a tempada de , 4 anos despois do veto de Senna, Warwick finalmente conduciu para Lotus que en 1990 usaba o motor Lamborghini V12. Pero os días de gloria dese equipo terminaran e Warwick terminou a tempada con dó 3 puntos. O seu maior logro da tempada foi no Gran Premio de España de 1990, onde o seu compañeiro Martin Donnelly sufriu un grave accidente deixando Warwick elevar á moral do equipo cunha cualificación no Top 10 só para que a caixa de cambios fallase a 10 voltas do final. Logo dun período sabático de 3 anos, Warwick volveu á Fórmula Un en  para pilotar para Footwork, pero soamente logrou anotar 4 puntos. Terminou a súa carreira cun total de 71 puntos de Gran Premio.

Algúns consideran que Warwick é o mellor piloto de Fórmula Un que nunca logrou gañar unha soa carreira.

Rexistro de carreiras

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Puntos  Candy TolemanMotorsport Toleman TG181 Hart 415T 1.5 L4t USW BRA ARX SMRNSC BELNSC MONNSCP ESPNSC FRANSC GBRNSC ALENSC AUTNSC NEDNSC ITANSC CANNSC CPLRet NC 0  Candy TolemanMotorsport Toleman TG181C Hart 415T 1.5 L4t RSARet BRANSC USWNSCP SMRRet BELRet MONNSC DET CAN NEDRet GBRRet FRA15 ALE10 AUTRet SUIRet NC 0 Toleman TG183 ITARet CPLRet  Candy TolemanMotorsport Toleman TG183B  Hart 415T 1.5 L4t BRA8 USWRet FRARet SMRRet MONRet BEL7 DETRet CANRet GBRRet ALERet AUTRet NED4 ITA6 EUR5 RSA4 14º 9  EquipeRenault Elf Renault RE50 Renault EF4 1.5 V6t BRARet RSA3 BEL2 SMR4 FRARet MONRet CANRet DETRet DALRet GBR2 ALE3 AUTRet NEDRet ITARet EUR11† PORRet 7º 23EquipeRenault Elf Renault RE60 Renault EF4B 1.5 V6t BRA10 POR7 SMR10† MON5 CANRet DETRet FRA714º5 Renault RE60B Renault EF15 1.5 V6t GBR5 ALERet AUTRet NEDRet ITARet BEL6 EURRet RSA AUSRet  Motor RacingDevelopments Brabham BT55 BMW M12/13/1 1.5 L4t BRA ESP SMR MON BEL CANRet DET10 FRA9 GBR8 ALE7 HUNRet AUTNTS ITARet PORRet MEXRet AUSRet NC 0  USF&G ArrowsMegatron Arrows A10  Megatron M12/13 1.5 L4t BRARet SMR11† BELRet MONRet DETRet FRARet GBR5 ALERet HUN6 AUTRet ITARet POR13 ESP10 MEXRet XPN10 AUSRet 16º 3  USF&G ArrowsMegatron Arrows A10B  Megatron M12/13 1.5 L4t BRA4 SMR9 MON4 MEX5 CAN7 DETRet FRARet GBR6 ALE7 HUNRet BEL5 ITA4 POR4 ESPRet XPNRet AUSRet 8º 17  USF&G Arrows Arrows A11 Ford Cosworth DFR 3.5 V8 BRA5 SMR5 MONRet MEXRet USARet CANRet FRA GBR9 ALE6 HUN10 BEL6 ITARet PORRet ESP9 XPN6 AUSRet 10º 7  CamelTeam Lotus Lotus 102 Lamborghini 3512 3.5 V12 USARet BRARet SMR7 MONRet CAN6 MEX10 FRA11 GBRRet ALE8 HUN5 BEL11 ITARet PORRet ESPRet XPNRet AUSRet 14º 3  FootworkMugen-Honda Footwork FA13B Mugen-Honda MF-351 HB 3.5 V10 RSA7† BRA9             16º 4 Footwork FA14   EURRet SMRRet ESP13 MONRet CAN16 FRA13 GBR6 ALE17 HUN4 BELRet ITARet POR15† XPN14† AUS10
† Piloto que non finalizou o Gran Premio, pero clasificouse ao completar o 90% da distancia.

Resultados nas 24 Horas de Le Mans
 Ano Equipo Co-Piloto Coche Clase Voltas Pos. ClasePos. 1983  Porsche Kremer Racing  Patrick Gaillard Frank Jelinski Porsche-Kremer CK5 C 76 Ret. Ret. 1986  Silk Cut Jaguar Tom Walkinshaw Racing  Eddie Cheever Jean-Louis Schlesser Jaguar XJR-6 C1 239 Ret. Ret. 1991  Silk Cut Jaguar Tom Walkinshaw Racing  John Nielsen Andy Wallace Jaguar XJR-12 C2 356 4º 4º 1992  Peugeot Talbot Sport  Yannick Dalmas Mark Blundell Peugeot 905 Evo 1B C1 352 1º 1º 1996  Courage Compétition  Mario Andretti Jan Lammers Courage C36-Porsche LMP1 315 13º 3º

Resultados completos no British Touring Car Championship
(key) (Carreiras en letra grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indican volta rápida) (* significa que ao piloto que lideraba polo menos unha volta – recibía 1 punto en 1998 soamente)
 Ano Equipo Coche 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 Pos Pts 1995 Alfa Romeo Old Spice Racing Alfa Romeo 155 TS DON1Ret DON2Ret BRH112 BRH2Ret THR112 THR2Ret SIL116 SIL217 OUL1DNS OUL2DNS BRH18 BRH211 DON113 DON2Ret SIL19 KNO1Ret KNO216 BRH18 BRH214 SNE1Ret SNE213 OUL18 OUL2Ret SIL18 SIL210 19º 15 1997 Vauxhall Sport Vauxhall Vectra DON19 DON28 SIL18 SIL25 THR115 THR26 BRH110 BRH211 OUL111 OUL2Ret DON1Ret DON210 CRO17 CRO210 KNO19 KNO213 SNE111 SNE2Ret THR19 THR28 BRH1Ret BRH2Ret SIL1Ret SIL2Ret 14º 33 1998 Vauxhall Sport Vauxhall Vectra THR112 THR25 SIL14 SIL26* DON113 DON28 BRH111 BRH213 OUL111 OUL2Ret <span style="color:white;">DON1DSC DON23 CRO19 CRO212 SNE110 SNE2Ret THR17 THR2Ret KNO19 KNO21 BRH1Ret BRH214 OUL110 OUL25* SIL17 SIL210 9º 70

Resultados completos na Porsche Supercup
(key) (Carreiras en letra grosa indican pole position) (Carreiras en itálica indican volta rápida)
 Ano Equipo 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 Pos. Puntos 2007 Porsche AG  BHR1 BHR2 ESP MON FRA GBR27 GER HUN TUR BEL ITA NC† 0†
† Non podía puntuar porque era un piloto invitado.

Resultados completos na Bathurst 1000
 Ano Equipo Co-Pilotos Coche Clase Voltas Pos. ClasePos. 1997  Vauxhall Sport  Peter Brock Vauxhall Vectra  148 6º 6º

Casco
O casco de Warwick era azul con toda a zona do queixo branco e unha franxa branca que corría a través da parte superior, no área do queixo había unha franxa en cada lado, o seu nome escrito e a Union Jack.

 Notas 

 Véxase tamén  

 Ligazóns externas 
Derek Warwick's F1 Blog on Champions365.com 
Profile, champions365.com
Profile, funof1.com.ar

Categoría:Nados en 1954
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Inglaterra
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Lotus
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Arrows
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Brabham
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Toleman
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Renault