Cangrexo de río

Denomínanse cangrexos de ríocangraxo de río no dicionario da RAG. aos crustáceos decápodos pertencentes ás superfamilias dos astacoideos e dos parastacoideos (dúas das cinco superfamilias da infraorde dos astacideos), caracterizados, entre outras cousas, por viviren en auga doce.

O estudo dos cangrexos de río denomínase astacoloxía.Gran dicionario Xerais da lingua, volume I. Vigo: Xerais, 2009, ISBN 978-84-00-41071-1. E a súa cría en catividade con fins comerciais, astacicultura.

 Características 
As principais características dos astacoideos son:
 Son crustáceos que, a pesar do seu nome, se asemellan máis ben a pequenos lumbrigantes que aos cangrexos propiamente ditos. 
 Respiran a través de branquias de aparencia plumosa, e viven en masas de auga que non se conxelan até o fondo; algunhas especies encóntranse en pequenos ríos, arroios e regatos, mentres que outras prosperan en encoros, canles de rega e arrozais.
 Aliméntanse de plantas e animais vivos e mortos.
 A maioría destes cangrexos non poden tolerar as augas contaminadas, aínda que algunhas especies, como a invasora Procambarus clarkii, son máis resistentes.

 Gastronomía 
Os cangrexos de río cómense en todo o mundo. Como outros crustáceos comestíbeis, só se aproveita unha pequena parte do seu corpo. Nos pratos máis elaborados só se usa a cola. Noutras receitas cocíñanse enteiros, cocidos, á prancha ou á grella. As pinzas dos exemplares de maior tamaño ábrense normalmente para acceder á carne do seu interior. Tamén é frecuente chuchar as súas cabezas (o cefalotórax), xa que os condimentos e o sabor concéntranse na graxa do seu interior.

Un mito frecuente é que os cangrexos coa cola recta morreron antes de cocelos e non é seguro comelos. En realidade, os cangrexos mortos antes da cocción poden ter as colas rectas ou curvas, igual que os que estaban vivos, e poden comerse ben sen problemas. Os cangrexos que morreron antes da cocción poden comerse con seguridade se se mantiveron refrixerados e non levaban mortos demasiado tempo. Un indicador da comestibilidade dun cangrexo mellor que a cola recta é a propia carne da cola: se está branda adoita ser un indicio de que debe evitarse.

En España o cangrexo de río consómese amplamente, sobre todo en Castela e Aragón. Pero as enfermidades, a sobrepesca, a introdución de especies exóticas e a contaminación ambiental en certas zonas levaron a un importante declive da poboación do cangrexo de río autóctono. Actualmente, ao ser unha especie protexida, non se pode consumir, polo que foi substituído na pesca e a cociña española por especies de augas quentes, máis resistentes e abundantes, como o cangrexo de río vermello, do que España é o terceiro produtor a nivel mundial.

Os cangrexos de río teñen un bo sabor e, ao fervelos, pasan dunha cor parda á avermellada, resultando moi atractivo na mesa. Adoita cociñarse, ademais de simplemente cocido, en sopas, guisos, etcétera.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Colas, M.; Julien, C. & Monier, D. (2007): "La situation des écrevisses en France; Résultats des enquêtes nationales réalisées entre 1977 et 2006" Conseil supérieur de la pêche. Bulletin Français de la Pêche et de la Pisciculture, 386: 1-38.





 Outros artigos 
 Astacideos
 Astacoideos
 Parastacoideos

Categoría:Astacideos