Gran Premio de España de 1989

O Gran Premio de España de 1989 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no Circuíto Permanente de Xerez en Jerez de la Frontera, España o 1 de outubro de 1989. A carreira foi a décimo cuarta rolda da tempada  de Fórmula Un. Foi o 31º Gran Premio de España e a cuarta que se celebrou en Xerez. A carreira disputouse sobre 73 voltas no circuíto de catro quilómetros para un distancia da carreira de 308 quilómetros.

Logo de fallar nos boxes e ver a bandeira negra dúas veces por dar marcha atrás nos boxes durante a carreira anterior no Gran Premio de Portugal de 1989, o piloto Nigel Mansell foi suspendido para a carreira pola FISA. Lonxe do drama, Mansell declarou nunha conferencia de prensa previa á práctica que se vería obrigado a considerar a retirada se a FISA honestamente cría que ignorara unha bandeira negra. O sentimento xeral entre os que estaban no paddock e os membros da prensa era que Mansell estaba sendo castigado por 'arruinar o campionato' logo da súa colisión trala bandeira negra por sacar a Ayrton Senna da carreira. Ferrari non substituíu a Mansell en España e só participou co coche de Gerhard Berger.

 Clasificación 
A pre-cualificación foi de novo unha lotería. O último clasificado no podio Stefan Johansson fallou, e non precualificou o seu Onyx, mentres que o seu novo compañeiro de equipo JJ Lehto terminou segundo detrás do Osella de Nicola Larini. O terceiro foi o compañeiro de equipo de Larini Piercarlo Ghinzani, mentres que o especialista en cualificación Philippe Alliot terminou cuarto no seu Lamborghini. Quedaron fora Johansson, Michele Alboreto e Roberto Moreno.

Ayrton Senna arrasou ao redor dos 4.218 km. do circuíto de Jerez en 1:20.291 para lograr a súa 40ª pole position. Gerhard Berger foi segundo no seu Ferrari 640, só 0,274 segundos detrás do home que sería o seu compañeiro de equipo en  en McLaren. Sobre un segundo detrás de Senna en terceiro estaba o líder do campionato do mundo Alain Prost no seu McLaren, coa sorpresa do cualificado na última sesión Pierluigi Martini, cuarto no seu Minardi, os pneumáticos de clasificación Pirelli volveron ocupar o primeiro posto. Martini fixo un incrible segundo máis rápido logo da cualificación do venres, só 0,388 máis lento que Senna.

Philippe Alliot obtivo o mellor quinto posto na grella coseu Larrousse, demostrando que tanto o chasis Lola como o motor Lamborghini V12 deseñado por Mauro Forghieri comezaban a ser bos. Tamén mellorou a reputación de Alliot como gran cualificador.

Williams-Renault participou con dous modelos de coche diferentes para os seus pilotos Thierry Boutsen e Riccardo Patrese. Boutsen clasificou 21º no novo Williams FW13 que debutou en Portugal, mentres que Patrese volveu ao modelo máis vello de Williams e terminou sexto na grella xunto ao seu sorprendentemente rápido ex compañeiro no equipo Brabham Nelson Piquet no seu Lotus.

René Arnoux (Ligier) e os pilotos de Rial Pierre-Henri Raphanel e Gregor Foitek non puideron cualificar para a carreira .

 Resumo da Carreira 
O Campión do Mundo de McLaren, Ayrton Senna, logrou a pole, estableceu a volta rápida e mantivo vivo o campionato mundial coa súa sexta vitoria da tempada. Segundo co seu terceiro podio consecutivo logo do seu segundo posto en Italia e a súa vitoria na anterior carreira en Portugal foi o Ferrari 640 de Gerhard Berger. O líder do Campionato do Mundo, Alain Prost, terminou terceiro no seu McLaren na súa última carreira no equipo co que gañou os campionatos mundiais de pilotos de  e .

Completando os puntos estaban a 'revelación da tempada' Jean Alesi no seu Tyrrell en cuarto lugar, o modelo máis vello de Williams-Renault de Patrese en quinto no que sería a última carreira do FW12C, e sexto o Lamborghini V12 que logrou o seu primeiro e único punto da tempada pilotado por Alliot.

O terceiro posto de Prost deulle unha vantaxe de 16 puntos sobre Senna, a falta de dúas carreiras. Se quería conservar o seu título, o brasileiro tería que gañar tanto no Xapón como no Gran Premio de Australia de 1989 e que Prost non anotara máis de dous puntos. Se ese fora o caso e ambos terminasen a tempada coa mesma cantidade de puntos, Senna gañaría o campionato por ter seis vitorias sobre as catro de Prost.

 Clasificación 

 Pre Cualificación 

 Pos Nº Piloto Construtor Tempo diferenza 1 17  Nicola Larini Osella-Ford 1:23.566 — 2 37  JJ Lehto Onyx-Ford 1:23.958 +0.392 3 18  Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:24.586 +1.020 4 30  Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:24.610 +1.044 5 40  Gabriele Tarquini AGS-Ford 1:24.847 +1.281 6 36  Stefan Johansson Onyx-Ford 1:24.944 +1.378 7 31  Roberto Moreno Coloni-Ford 1:25.074 +1.508 8 29  Michele Alboreto Lola-Lamborghini 1:25.646 +2.080 9 34  Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha 1:25.673 +2.107 10 41  Yannick Dalmas AGS-Ford 1:26.131 +2.565 11 35  Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha 1:26.609 +3.043 12 33  Oscar Larrauri EuroBrun-Judd 1:26.803 +3.237 13 32  Enrico Bertaggia Coloni-Ford 1:27.236 +3.670

 Cualificción 
 Pos Nº piloto Construtor Q1 Q2 Diferenza 1 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:21.855 1:20.291 — 2 28  Gerhard Berger Ferrari 1:22.276 1:20.565 +0.274 3 2  Alain Prost McLaren-Honda 1:23.113 1:21.368 +1.077 4 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 1:22.243 1:21.479 +1.188 5 30  Philippe Alliot Lola-Lamborghini 1:23.597 1:21.708 +1.417 6 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 1:24.033 1:21.777 +1.486 7 11  Nelson Piquet Lotus-Judd 1:23.235 1:21.922 +1.631 8 7  Martin Brundle Brabham-Judd 1:23.761 1:22.133 +1.842 9 4  Jean Alesi Tyrrell-Ford 1:24.615 1:22.363 +2.072 10 20  Emanuele Pirro Benetton-Ford 1:24.647 1:22.567 +2.276 11 17  Nicola Larini Osella-Ford 1:23.538 1:22.620 +2.329 12 8  Stefano Modena Brabham-Judd 1:23.679 1:22.826 +2.535 13 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:23.494 1:23.052 +2.761 14 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:24.233 1:23.105 +2.814 15 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 1:24.900 1:23.186 +2.895 16 9  Derek Warwick Arrows-Ford 1:24.161 1:23.222 +2.931 17 37  JJ Lehto Onyx-Ford 1:24.322 1:23.243 +2.952 18 12  Satoru Nakajima Lotus-Judd —  1:23.309 +3.018 19 16  Ivan Capelli March-Judd 1:23.401 —  +3.110 20 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 1:23.908 1:23.443 +3.152 21 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 1:24.839 1:23.657 +3.366 22 10  Eddie Cheever Arrows-Ford 1:24.222 1:23.729 +3.438 23 21  Alex Caffi Dallara-Ford 1:24.658 1:23.763 +3.472 24 26  Olivier Grouillard Ligier-Ford 1:24.991 1:23.931 +3.640 25 18  Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 1:26.147 1:24.003 +3.712 26 15  Maurício Gugelmin March-Judd 1:28.311 1:24.707 +4.416 27 25  René Arnoux Ligier-Ford 1:26.767 1:25.190 +4.899 28 39  Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford 1:28.311 1:25.443 +5.152 29 38  Gregor Foitek Rial-Ford —  1:29.226 +8.935

 Carreira 
 Pos Nº Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 1  Ayrton Senna McLaren-Honda 73 1:47:48.264 1 9 2 28  Gerhard Berger Ferrari 73 + 27.051 2 6 3 2  Alain Prost McLaren-Honda 73 + 53.788 3 4 4 4  Jean Alesi Tyrrell-Ford 72 + 1 volta 9 3 5 6  Riccardo Patrese Williams-Renault 72 + 1 volta 6 2 6 30  Philippe Alliot Lola-Lamborghini 72 + 1 volta 5 1 7 22  Andrea de Cesaris Dallara-Ford 72 + 1 volta 15  8 11  Nelson Piquet Lotus-Judd 71 + 2 voltas 7 9 9  Derek Warwick Arrows-Ford 71 + 2 voltas 16  10 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 71 + 2 voltas 13  Ret 10  Eddie Cheever Arrows-Ford 61 Motor 22  Ret 20  Emanuele Pirro Benetton-Ford 59 Trompo 10  Ret 21  Alex Caffi Dallara-Ford 55 Motor 23  Ret 7  Martin Brundle Brabham-Judd 51 Trompo 8  Ret 15  Maurício Gugelmin March-Judd 47 Colisión 26  Ret 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 47 Trompo 20  Ret 5  Thierry Boutsen Williams-Renault 40 Bomba combustible 21  Ret 26  Olivier Grouillard Ligier-Ford 34 Motor 24  Ret 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 27 Trompo 4  Ret 16  Ivan Capelli March-Judd 23 Transmisión 19  Ret 37  JJ Lehto Onyx-Ford 20 Caixa de cambos 17  Ret 18  Piercarlo Ghinzani Osella-Ford 17 Caixa de cambios 25  Ret 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 14 Trompo 14  Ret 8  Stefano Modena Brabham-Judd 11 Electrical 12  Ret 17  Nicola Larini Osella-Ford 6 Suspensión 11  Ret 12  Satoru Nakajima Lotus-Judd 0 Colisión 18  NSC 25  René Arnoux Ligier-Ford         NSC 39  Pierre-Henri Raphanel Rial-Ford         NSC 38  Gregor Foitek Rial-Ford         NSCP 40  Gabriele Tarquini AGS-Ford         NSCP 36  Stefan Johansson Onyx-Ford         NSCP 31  Roberto Moreno Coloni-Ford         NSCP 29  Michele Alboreto Lola-Lamborghini         NSCP 35  Aguri Suzuki Zakspeed-Yamaha         NSCP 41  Yannick Dalmas AGS-Ford         DNPQ 34  Bernd Schneider Zakspeed-Yamaha         NSCP 33  Oscar Larrauri EuroBrun-Judd         NSCP 32  Enrico Bertaggia Coloni-Ford        

 Notas 
Primeira saída nun Grand Prix : J.J. Lehto
Gregor Foitek substituíu a Christian Danner en Rial, pero abandonou o equipo despois da carreira, cando sufriu un forte accidente na cualificación debido a perda do alerón traseiro do coche.

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Alain Prost 76 (81) 2  Ayrton Senna 60 3  Nigel Mansell 38 4  Riccardo Patrese 30 5  Thierry Boutsen 24

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda141 2  Ferrari59 3  Williams-Renault54 4  Benetton-Ford22 5  Tyrrell-Ford16

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1989
Categoría:Gran Premio de España de Fórmula 1