Santiago Brouard

Santiago Brouard Pérez, nado en Lekeitio, Biscaia o 19 de abril de 1919, e finado en Bilbao o 20 de novembro de 1984, foi un médico e político vasco, de ideoloxía nacionalista vasca e socialista. Foi médico pediatra, dirixente da coalición Herri Batasuna, presidente do partido HASI e tenente de alcalde de Bilbao.Bilbaopedia. Era o voceiro da coalición no Parlamento Vasco ao falecer, sendo o primeiro membro de dita cámara asasinado no exercicio do seu cargo. Foi vítima do terrorismo de Estado ao ser asasinado polos GAL, dependentes do Ministerio do Interior do goberno de España.

 Traxectoria 
Estudou medicina na Universidade de Valladolid, segundo confesaría despois, por influencia do falecemento repentino en pouco tempo de dúas das súas irmás. Unha vez rematou a carreira, regresou a Bilbao para realizar a especialización en pediatría no Hospital de Basurto. Roldando os corenta anos contraeu matrimonio con Teresa Aldamiz, unha poetisa filipina de ascendencia vasca, coa que tería tres fillos, Edurne Brouard, Santi Brouard, Tere Brouard. Neste momento empeza a achegarse ao nacionalismo vasco, participando na fundación das primeiras Ikastolas de Biscaia.

Fuxiu a Francia en 1974, tras ser perseguido por atender a un militante de ETA ferido de bala pola policía. No País Vasco francés entrou en contacto con históricos de ETA como Argala, co que, nas postrimerías da ditadura franquista, participou na elaboración da Alternativa KAS, a cal era un programa de mínimos ao que se adheriron diferentes organizacións da esquerda nacionalista vasca daquel entón, entre elas a organización armada ETA político-militar, os partidos políticos LAIA e EHAS e os sindicatos LAK e LAB.

Á súa volta do exilio, Santi Brouard seguiu implicado na política á vez que atendía a súa consulta de pediatría en Bilbao. Foi un dos fundadores de Euskal Herriko Alderdi Sozialista (EHAS) que, posteriormente, pasou a denominarse Herri Alderdi Sozialista Iraultzailea (HASI) en 1977, tras a converxencia con Eusko Sozialistak. No Congreso fundacional de HASI de 1978 foi nomeado presidente do partido, cargo que mantivo toda a súa vida. A maior parte da dirección orixinal de HASI abandonaría o partido para integrase en Euskadiko Ezkerra (EE).«O compañeiro ausente e os aprendices de brujo: orixes de Herri Batasuna (1974-1980)», en Revista de estudos políticos, ISSN 0048-7694, Nº 148, pp. 71-103.

Brouard tamén foi dirixente de Herri Batasuna (HB) e formou parte da súa Mesa Nacional até o seu asasinato. Foi candidato por HB para a alcaldía do Concello de Bilbao nas eleccións municipais de 1979, as primeiras tras a ditadura franquista, e exerceu o cargo de tenente de alcalde durante unha lexislatura (1979-1983).Bilbaopedia. Nas eleccións forais de 1983 foi elixido apoderado nas Xuntas Xerais de Biscaia. Ese ano foi encarcerado polos sucesos da Casa de Xuntas de Gernika, en que un grupo de deputados de Herri Batasuna cantou o «Eusko Gudariak» (himno ao soldado vasco) durante a visita do rei Xoán Carlos I de España. Nas eleccións de 1984 foi elixido parlamentario autonómico por Biscaia.

 Asasinato 
esquerda|miniatura|Monumento a Santiago Brouard, no Parque de Ametzola de Bilbao.
O 20 de novembro de 1984 foi asasinado na súa consulta de pediatría. Os autores materiais do crime foron Luis Morcillo e Rafael López Ocaña, sicarios contratados polos Grupos Antiterroristas de Liberación (GAL). Segundo o testemuño de López Ocaña, este cobrou tres millóns de pesetas de mans de Morcillo polo asasinato, que á súa vez os recibiu de Rafael Masa, por aquel entón comandante da Garda Civil. Segundo Ocaña, o diñeiro proviña de Julián Sancristóbal, que naquela época era o Director Xeral de Seguridade do Estado.

A investigación foi longa e procelosa. En maio de 1993, unha sentenza ratificada polo Tribunal Supremo condenou a 33 anos de cárcere a Rafael López Ocaña, por ser un dos autores materiais do asasinato, e a oito anos a Juan José Rodríguez Díaz, alias El Francés, por tenencia ilícita de armas ao establecerse probado que este as forneceu; con todo, López Ocaña só cumpriu doce anos de prisión. Unha nova sentenza en xuño de 2003, aínda que admitía o móbil político do crime e a implicación de terceiras persoas, absolveu do asasinato a José Amedo, Rafael Masa e Luís Morcillo por falta de probas. En abril de 2013, Luís Morcillo declarábase coautor do asasinato nunha entrevista concedida ao xornal El Mundo.

 Homenaxe póstuma 
En novembro de 2014 colocouse unha placa conmemorativa no Parlamento Vasco en homenaxe a Santiago Brouard, xunto coas dos parlamentarios Enrique Casas, asasinado polos CAA, Gregorio Ordóñez e Fernando Buesa, ambos os dous asasinados por ETA. Tamén o Concello de Bilbao lle rendeu unha homenaxe unitaria, na que o alcalde Ibon Areso lle entregou a Edurne Brouard a medalla de Bilbao que adoita entregarse aos concelleiros cando abandonan a corporación.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Arozamena Ayala, Ainhoa. 

 Ligazóns externas 
 Ficha nas Xuntas Xerais de Biscaia
 Ficha no Parlamento Vasco

Categoría:Nados en 1919
Categoría:Finados en 1984
Categoría:Políticos de Herri Batasuna
Categoría:Alumnos da Universidade de Valladolid
Categoría:Concelleiros do País Vasco
Categoría:Políticos do País Vasco