Jaipur

Jaipur (en  ), anteriormente Jeypore, é a capital e a cidade máis grande do Estado indio de Rajastán, no norte da India. En 2011, a cidade tiña unha poboación de 3,1  millóns, polo que é a décima cidade máis poboada do país. Jaipur tamén é coñecida como a Cidade Rosa xa que construíuse en estuco rosado para imitar a cor da arenito. C. V. Raman chamouno a Illa da Gloria. Está situada a 268 km. da capital nacional Nova Deli. Jaipur fundouse en 1727 polo gobernante Kachhwaha Rajput Jai Singh II, o gobernante de Amer, en honor de quen leva o nome da cidade. É unha das primeiras cidades planificadas da India moderna, deseñada por Vidyadhar Bhattacharya. Durante o período colonial británico, a cidade serviu como capital do Estado de Jaipur. Despois da independencia en 1947, Jaipur converteuse na capital do recentemente formado estado de Rajasthan.

Jaipur é un popular destino turístico da India e forma parte do circuíto turístico oeste do Triángulo dourado que conecta a capital do estado con Jaipur e Agra (240 km) Tamén serve como porta de entrada a outros destinos turísticos en Rajasthan como Jodhpur, Jaisalmer, Bikaner, Udaipur, Kota, Ajmer e Monte Abu.

O 6 de xullo de 2019, o Comité do Patrimonio Mundial da UNESCO inscribiu Jaipur a "Cidade Rosa da India" entre os seus Patrimonio da Humanidade. A cidade tamén alberga os sitios do Patrimonio Mundial da UNESCO Fote Amer e Jantar Mantar.

Etimoloxía
Jaipur deriva o seu nome do seu fundador, Sawai Jai Singh (1693-1744), un notable guerreiro e astrónomo consumado. En sánscrito, as variacións da palabra "pur" ou "pura" úsanse habitualmente para referirse a unha cidade ou vila. Polo tanto, "Jaipur" significa esencialmente "A Cidade de Jai" ou "Cidade de Jai", rendendo homenaxe ao Maraxá Jai Singh II, quen estableceu a cidade.

 Historia 


A cidade de Jaipur fundouna o rei de Ámbar, Maraxá Sawai Jai Singh II o 18 de novembro de 1727, que gobernou de 1699 a 1743. El planeaba cambiar a súa capital desde Amber, 11 km. ata Jaipur para acomodar a crecente poboación e a crecente escaseza de auga. Jai Singh consultou varios libros sobre arquitectura e arquitectos mentres planeaba o trazado de Jaipur. Baixo a dirección arquitectónica de Vidyadhar Bhattacharya, Jaipur planeouse baseándose nos principios de Vastu Shastra e Shilpa Shastra. A construción da cidade comezou en 1726 e tardou catro anos en completar as principais estradas, oficinas e pazos. A arquitectura da cidade estivo moi influenciada polo renacemento arquitectónico do século XVII durante o dominio mogol no norte da India. De aí que moito se asemella a estilos arquitectónicos de todo o mundo musulmán. A cidade estaba dividida en nove bloques, dous dos cales contiñan os edificios e pazos estatais, sendo os sete restantes destinados ao público. Construíronse enormes murallas, atravesadas por sete portas fortificadas.

Durante o goberno de Sawai Ram Singh II, a cidade pintouse de rosa para dar a benvida a Alberto Eduardo, Príncipe de Gales (que máis tarde se convertería no rei  Eduardo VII, Emperador da India), en 1876. Moitas das avenidas aínda permanecen pintadas de rosa, o que dá a Jaipur un aspecto distintivo e o epíteto de cidade rosa.

No século XIX, a cidade creceu rapidamente e en 1900 tiña unha poboación de 160.000 habitantes. Os amplos bulevares estaban pavimentados e as súas principais industrias eran o traballo de metais e mármore, promovido por unha escola de arte fundada en 1868. A cidade tiña tres colexios, incluíndo un colexio sánscrito (1865) e unha escola de nenas (1867) aberta durante o reinado do maraxá Ram Singh II.

Grandes áreas da cidade, incluíndo o aeroporto, inundáronse en agosto de 1981, o que provocou a morte de oito persoas e moitos danos no río Dravyavati. As inundacións foron causadas por tres días de cicloxéneses explosiva que produciu máis choiva que a media anual.

 Xeografía 
Topografía
Jaipur está situado na parte nordés de Rajastán e cobre unha superficie total de 467 km². A cidade está rodeada por chairas aluviais fértiles ao leste e ao sur e cadeas de outeiros e áreas desérticas ao norte e ao oeste. Jaipur descende de norte a sur e despois cara ao sueste. A cidade está rodeada polos outeiros de Nahargarh no norte e Jhalana no leste, que forma parte da Cordilleira Aravalli.

O Río Dravyavati é a principal canle de drenaxe que en 2014 dexenerara nun nallah de sumidoiros e residuos sen tratar. Para solucionar este problema, a JDA concedeu un contrato para a rexeneración do río a un consorcio formado por Tata Projects e o Shanghai Urban Construction Group. Un tramo de 13 km da beira do río Dravyavati de 47,5 km abriuse aos residentes en 2018 e o proxecto restante completouse en 2022.

 Clima 
Jaipur ten un clima semiárido quente (Clasificación climática de Köppen BSh) influenciado polos monzóns, con veráns longos e extremadamente cálidos e invernos curtos de suaves a cálidos. As precipitacións anuais superan os 625 mm., descendendo principalmente en xullo e agosto debido ao monzón do suroeste, o que fai que as temperaturas medias destes dous meses sexan máis baixas en comparación con maio e xuño máis secos. Durante o monzón son frecuentes as fortes choivas e tormentas eléctricas, pero as inundacións non son frecuentes. A temperatura máis alta rexistrada xamais foi de 49,0 °C, o 23 de maio de 1994. A temperatura media da cidade segue por debaixo de 20 °C entre decembro e febreiro. Estes meses son suaves, secos e agradables, ás veces fríos. A temperatura máis baixa xamais rexistrada foi de -2,2 °C o 31 de xaneiro de 1905, o 1 de febreiro de 1905 e o 16 de xaneiro de 1964. Jaipur, como moitas outras cidades importantes do mundo, é unha importante zona de illa de calor urbana con temperaturas rurais circundantes que ocasionalmente caen por debaixo do punto de conxelación nos invernos.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Páxina oficial do concello de Jaipur 

Categoría:Cidades da India