Modelo de Bateson-Dobzhansky-Muller

O modelo de Bateson-Dobzhansky-MullerDobzhansky, Bateson, and the genetics of speciation. é un modelo da evolución da incompatibilidade xenética. A teoría foi descrita primeiramente por William Bateson en 1909, e despois descrita independentemente por Theodosius Dobzhansky en 1934, e finalmente elaborada por Herman Muller.

O modelo trata de explicar como se desenvolven as incompatibilidades entre especies estreitamente emparentadas sen que ningunha delas atravese un  val adaptativo. Na súa forma máis simple o modelo mostra que cambios cómpre que se produzan en polo menos dous loci para causar unha incompatibilidade de híbridos, ou polo menos unha diminución da fitness entre os individuos de dúas poboacións ancestralmente idénticas, pero alopátricas. Isto está baseado na idea de que un novo alelo que se orixinou nun locus nunha poboación non debería causar diminución da fitness (excepto nun alelo) cando se sitúa nun fondo xenético idéntico da segunda poboación. Por tanto, debeu orixinarse outro alelo nun segundo locus, que é incompatible co primeiro.

 Notas 

 Véxase tamén 
Especiación

Categoría:Evolución