Gran Premio de Bélxica de 1988

O Gran Premio de Bélxica de 1988 (Oficialmente o XLVI Champion Gran Premio de Bélxica) foi unha carreira de coches de Fórmula Un disputada o 28 de agosto de 1988, no Circuíto de Spa-Francorchamps. A carreira, disputada sobre 43 voltas, foi a undécima rolda da tempada de  e foi gañado por Ayrton Senna pilotando un McLaren - Honda.

 Resumo da carreira 

Esta foi a primeira carreira logo da morte de Enzo Ferrari. Nigel Mansell viuse obrigado a perder esta carreira debido á varicela e foi substituído por Martin Brundle. Os McLarens unha vez máis dominaron as sesións de cualificación, ocuparon toda a primeira fila por 7ª vez en 11 carreiras, aínda que nin Ayrton Senna nin Alain Prost podían igualar a Michele Alboreto na subida da recta Kemmel cando poñía o Ferrari a 312 km/h. Esta foi a primeira carreira en , onde ningún dos novos automóbiles EuroBrun puido cualificar.

Ao longo de 1988, Senna copiara a configuración do coche de Prost na idea de que o francés tiña unha mellor experiencia na configuración do McLaren. En Spa, Prost decidiu alterar no último minuto a configuración do seu coche nun intento de obter unha vantaxe. Por desgraza para o francés isto tivo un resultado prexudicial e non estaba contento co equilibrio e o manexo do seu coche na carreira, en comparación con Senna, que  coa configuración orixinal de Prost non tivo tales problemas. Na saída, o pole Senna patinou coas rodas e Prost foi capaz de tomar o liderado. Con todo, na primeira pasada a través de Eau Rouge Senna era claramente máis rápido e facilmente volveu tomar o liderado despois de coller o rebufo de Prost na recta Kemmel e da freada de Les Combes. Senna simplemente distanciouse mentres Prost, loitando cun coche no que o manexo non era do seu agrado, deixouse caer ao seguro segundo lugar.

Gerhard Berger conseguiu que o seu Ferrari puxérase 3º, desafiando a Prost brevemente antes de entrar en boxes na volta 3, con problemas eléctricos. Amañouse para reincorporarse e marcou a volta rápida antes de retirarse na volta 12. Debido á retirada de Berger, Thierry Boutsen quedou cuarto detrás de Michele Alboreto e por diante dunha emocionante batalla entre Alessandro Nannini, Satoru Nakajima, Nelson Piquet, e os dous Arrows. Piquet pasou ao seu compañeiro Nakajima na volta 17 e o xaponés entrou en boxes cun fallo de encendido que provocou a súa retirada. Mentres tanto, Ivan Capelli subiu de noveno a sexto.

Na volta 36 o motor de Alboreto explotou, deixándoo fóra da carreira cando ía 3º. Tan só dúas voltas máis tarde, Nannini culminou os seus progresos pasando a Piquet cun movemento na forquita de La Source. O brasileiro tiña problemas cos freos. Ao intentar manter o equilibrio correcto dos freos, finalmente fixéronlle correr por fóra da pista. No proceso, a herba atascoulle os pontóns e provocou o sobre quecemento do motor. Na volta 42, Capelli pasou Piquet para o 5º lugar.

O dobrete de McLaren deulle o campionato de construtores para o equipo británico, os Benetton quedaron terceiro e cuarto. Capelli e Piquet completaron os puntos. McLaren-Honda gañou o Campionato de Construtores antes do que ninguén o fixera nunca, a falta de cinco carreiras para finalizar a tempada. Nunha entrevista posterior á carreira, Prost practicamente admitiu que o campionato era de Senna, que gañara a súa cuarta carreira consecutiva e púxose á cabeza do campionato por primeira vez, con todo os que coñecían Prost non cría que se dera por vencido tan facilmente.

Posteriormente ambos Benetton foron descualificados polo uso de combustible ilegal, polo que o terceiro lugar no podio foi para Capelli, e os dou Arrows de Derek Warwick e Eddie Cheever entraron nos puntos. A descualificación dos Benetton non se fixo oficial ata moito despois de que terminara a tempada.

 Clasificación 

 Cualificación 

 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  diferenza 1 12  Ayrton Senna McLaren-Honda 1:53.718 2:15.196 — 2 11  Alain Prost McLaren-Honda 1:54.128 no time +0.410 3 28  Gerhard Berger Ferrari 1:54.581 2:17.115 +0.863 4 27  Michele Alboreto Ferrari 1:55.665 2:15.667 +1.947 5 6  Riccardo Patrese Williams-Judd 1:57.138 2:15.358 +3.420 6 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:57.455 2:15.236 +3.737 7 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 1:57.535 2:17.077 +3.817 8 2  Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:57.616 2:14.739 +3.898 9 1  Nelson Piquet Lotus-Honda 1:57.821 2:15.027 +4.103 10 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 1:57.925 2:16.770 +4.207 11 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:57.980 2:19.908 +4.262 12 5  Martin Brundle Williams-Judd 1:58.206 2:14.517 +4.488 13 15  Maurício Gugelmin March-Judd 1:58.361 no time +4.643 14 16  Ivan Capelli March-Judd 1:58.439 2:22.821 +4.721 15 36  Alex Caffi Dallara-Ford 1:59.736 2:18.052 +6.018 16 30  Philippe Alliot  Lola-Ford 1:59.906 2:21.219 +6.188 17 25  René Arnoux Ligier-Judd 2:00.037 2:19.260 +6.319 18 14  Philippe Streiff AGS-Ford 2:00.410 2:23.953 +6.692 19 22  Andrea de Cesaris  Rial-Ford 2:00.521 2:17.028 +6.803 20 26  Stefan Johansson Ligier-Judd 2:00.857 no time +7.139 21 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 2:01.078 2:20.594 +7.360 22 31  Gabriele Tarquini Coloni-Ford 2:01.359 2:19.939 +7.641 23 29  Yannick Dalmas Lola-Ford 2:01.467 2:19.909 +7.749 24 9  Piercarlo Ghinzani Zakspeed 2:01.899 2:22.064 +8.181 25 10  Bernd Schneider Zakspeed 2:01.938 2:19.825 +8.220 26 21  Nicola Larini Osella 2:02.029 2:17.127 +8.311 NSC 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford 2:02.129 sen tempo +8.411 NSC 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford 2:02.314 no time +8.596 NSC 33  Stefano Modena EuroBrun-Ford 2:02.322 2:19.880 +8.604 NSC 4  Julian Bailey Tyrrell-Ford 2:02.519 no time +8.801 NSCP 32  Oscar Larrauri EuroBrun-Ford  

Carreira
 Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 12  Ayrton Senna McLaren-Honda 43 1:28:00.549 1 9 2 11  Alain Prost McLaren-Honda 43 + 30.470 2 6 3 16  Ivan Capelli March-Judd 43 + 1:15.768 14 4 4 1  Nelson Piquet Lotus-Honda 43 + 1:23.628 9 3 5 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 43 + 1:25.355 10 2 6 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 42 + 1 volta 11 1 7 5  Martin Brundle Williams-Judd 42 + 1 volta 12  8 36  Alex Caffi Dallara-Ford 42 + 1 volta 15  9 30  Philippe Alliot Lola-Ford 42 + 1 volta 16  10 14  Philippe Streiff AGS-Ford 42 + 1 volta 18  11 26  Stefan Johansson Ligier-Judd 39 Motor 20  12 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 39 Acelerador 21  13 10  Bernd Schneider Zakspeed 38 Caixa de cambios 25  DSC 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 43 Combustible ilegal 6  DSC 19  Alessandro Nannini Benetton-Ford 43 Combustible ilegal 7  Ret 31  Gabriele Tarquini Coloni-Ford 36 Dirección 22  Ret 27  Michele Alboreto Ferrari 35 Motor 4  Ret 6  Riccardo Patrese Williams-Judd 30 Motor 5  Ret 15  Maurício Gugelmin March-Judd 29 Trompo 13  Ret 9  Piercarlo Ghinzani Zakspeed 25 Fuga aceite 24  Ret 2  Satoru Nakajima Lotus-Honda 22 Motor 8  Ret 21  Nicola Larini Osella 14 Sistema combustible 26  Ret 28  Gerhard Berger Ferrari 11 Inxección 3  Ret 29  Yannick Dalmas Lola-Ford 9 Motor 23  Ret 22  Andrea de Cesaris Rial-Ford 2 Colisión 19  Ret 25  René Arnoux Ligier-Judd 2 Colisión 17  NSC 24  Luis Pérez-Sala Minardi-Ford   NSC 23  Pierluigi Martini Minardi-Ford   NSC 33  Stefano Modena EuroBrun-Ford   NSC 4  Julian Bailey Tyrrell-Ford   NSCP 32  Oscar Larrauri EuroBrun-Ford  

Posicións logo da carreira
Letra grosa indica Campión do mundo.

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Ayrton Senna 75 2  Alain Prost 72 3  Gerhard Berger 28 4  Thierry Boutsen 20 5  Michele Alboreto 16

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-Honda147 2  Ferrari44 3  Benetton-Ford29 4  Lotus-Honda17 5  March-Judd11

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Puntos exactos na declaración final dos resultados. Os Benetton foron descualificados nesta carreira, e os seus puntos reasignados, despois do final da tempada

 Notas 

 Ligazóns externas 

Bélxica
Categoría:Gran Premio de Bélxica de Fórmula 1