Ailuropinae

A dos ailuropinos (Ailuropinae) é unha subfamilia de mamíferos marsupiais australidelfos da orde dos diprotodontes, suborde dos falanxeroideos e familia dos falanxéridos.Ailuropine en MSW.<ref name=I>[http://www.itis.gov/servlet/SingleRpt/SingleRpt?search_topic=TSN&search_value=709318] no ITIS.</ref>

Comprende tan só dúas especies,Ailurops en MSW.Ailurops Wagler, 1830 no ITIS. coñecidas na bibliografía internacional, entre outros, co nome de cuscús ursinos.

As dúas especies son os membros máis primitivos da súa familia e evolucionaron na súa terra natal, a illa de Célebes ou Sulawesi, e pequenas illas veciñas, en completo illamento dos seus familiares, polo que en 1987 os biólogos australianos Tim Flannery, Mike Archer e Gerald Michael Maynes, separaron o xénero, en M. Archer ed., Possums and Opossums: Studies in Evolution, 2: 482, nunha nova subfamilia.

 Características 
Os cuscús ursinos teñen unha lonxitude de cabeza e tronco de 56 a 61 cm, e unha cola de similar tamaño. A súa pelaxe, moi mesta, é de cor gris, marrón ou negra.

Deben o seu nome común aos seus ollos situados na parte frontal da cabeza, ademais da pel grosa, o fociño curto, en comparación co tamaño do corpo, e ás súas orellas arredondadas.

 Hábitat e distribución 
Os cuscús ursinos son marsupiais arborícolas que viven no dosel superior (o estrato máis alto das copas das árbores) dos pluvisilas tropicais, e pouco é o que se sabe do seu status e ecoloxía.

Encóntranse só nalgunhas das illas de Indonesia (a máis grande, Célebes), que son culturalmente parte de Asia, onde os marsupiales xeralmente non se encontran, pero que bioxeograficamente forman parte da ecozona de Australasia. Presúmese que o illamiento dos cuscús ursinos na illa de Célebes no mioceno causou as diverxencias  morfolóxicas destes animais respecto ao resto da familia dos falanxéridos.

 Bioloxía 
 Comportamento 
Son marsupiais arborícolas difundidos nas selvas pluviais tropicais até os 400 m sobre o nivel do mar. A súa cola prénsil e os dous dedos opoñíbeis das súas extremidades anteriores sonlles particularmente útiles para o seu estilo de vida. Desprázanse con movementos lentos e elegantes. O baixo valor nutritiovo do seu alimento principal, as follas, conduciu aos cuscús ursinos (así como a outros animais folívoros como os preguiceiros e o coala) a unha forma de vida baseada no aforro enerxético. Pasan a maior parte do día durmindo, descansando ou alimentándose. Non teñen un ciclo día-noite moi pronunciado, e as fases de actividade non dependen da hora do día. A diferenza doutros marsupiais arborícolas non son solitarios, senón que viven reunidos en parellas o en pequenos grupos de 3 a 4 individuos.

 Nutrición 
A follas costitúen a parte principal da súa dieta, aínda que en menor medida tamén comen froitos inmaturos e brotes.

 Reprodución 
A femias paren unha ou dúas crías unha ou dúas veces ao ano. A crías permanecen cerca de oito meses no marsupio materno, aínda que despois acompañan só un pouco tempo á súa nai. Non hai datos coñecidos sobre a súa reprodución.

 Taxonomía 
 Descrición 
 Subfamilia 
A subfamilia foi descrita, como quedou dito, en 1987 polos biólogos australianos Tim Flannery, Mike Archer e Gerald Michael Maynes, en M. Archer ed., Possums and Opossums: Studies in Evolution, 2: 482.

 Xénero 
O xénero foi descrito en 1830 polo zoólogo alemán Johann Georg Wagler, en Naturliches Syst. Amphibien: 26. Aínda que McKenna e Bell, en 1997, incluíron este xénero en Phalanger,McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997). Flannery et al., en 1987, xa o separaran incluíndoo na súa propia subfamilia, a dos Ailuropinae, citando evidencias de que este grupo é irmán do resto dos Phalangeridae, o que hoxe é aceptado pola comunidade científica internacional.

 Etimoloxías 
 Nomes científicos 
 Subfamilia 
O nome científico Ailuropinae está formado, segundo a norma, sobre a base da raíz do nome do seu xénero tipo (e único), Ailurops, coa adición da desinencia do latín científico -inae, propia dos nomes das subfamilias de animais. 
 Xénero 
O nome do xénero, Ailurops formouno Wagler cos elementos do latín científico Ailur-, tirado do grego antigo αἰέλουρος aiéluros, 'gato', e -ops, derivado do grego antigo ὥψ ṓps, 'visión', 'ollo'.

 Nome vulgar   
Pare ver a etimoloxía de cuscús, vexase Phalanger#Etimoloxías. O epíteto ursinos débese á súa semellanza cos osos.

 Sinónimos 
 Xénero 
O xénero foi coñecido tamén polos dous sinónimos seguintes:
 Ceonix Temminck, 1827
 Eucuscus Gray, 1862

 Clasificación 
A subfamilia, como quedou dito, conta só cun xénero coas dúas especies seguintes:

Subfamilia Ailuropinae Flannery, Archer & Maynes, 1987 
 Xénero Ailurops Wagler, 1830 
 Ailurops melanotis Wagler, 1830 
 Ailurops ursinus (Temminck, 1824), que o nomeou como Phalangista ursina. (O xénero Phalangista fora descrito por Geoffroy & Cuvier en 1795,Genus Phalangista no Taxonomicom. e hoxe é inválido.Phalangista en The Penny Cyclopædia of the Society for the Diffusion of Useful Knowledge, Volume 14, p. 460.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Grzimek, B., Schlager, N. & Olendorf, D (2003): Grzimek's Animal Life Encyclopedia. Detroit: Thomson Gale.
 McKenna, M. C. & Bell, S. K. (1997): Classification of Mammals Above the Species Level. Nova York: Columbia University Press. ISBN 0-231-11013-8. Recensión por Frederick S. Szalay no Journal of Vertebrate Paleontology. Vol. 19, Nº 1 (Mar. 15, 1999), pp. 191–195.  
 Novak, Ronald M. (1999): Walker's Mammals of the World, 6th edition. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-5789-8.
 Rowland, P. & Strahan, R., eds. (1995): The Mammals of Australia. Washington, D.C.: Smithsonian Institution Press.
 Vaughan, T. A. (1986): Mammalogy. Third Edition. Fort Worth, Texas: Saunders College Publishing. 
 Vaughan, T. A.; J. M. Ryan & N. J. Czaplewski (2000): Mammalogy''. Fourth Edition. Philadelphia, Pennsylvania: Saunders College Publishing. 
 Wilson, D. E. & Reeder, D. M., editores (2005): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference, 2 vol. 3ª ed. Baltimore, Maryland, EE. UU.: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

 Outros artigos 
 Marsupiais
 Australidelfos
 Diprotodontes
 Falanxeriformes
 Falanxéridos

 Ligazóns externas 
 Subfamilia 
 Ailuropinae Flannery et al. 1987  en Fossilworks.
 Ailuropine en MSW.
 Ailuropinae Flannery, Archer and Maynes, 1987 no ITIS.

 Xénero 
 Ailurops Wagler 1830  en Fossilworks.
 Ailurops na ADW.
 Ailurops na EOL.

Categoría:Marsupiais