Homoloxía profunda

En bioloxía evolutiva do desenvolvemento, o concepto de homoloxía profunda utilízase para describir casos nos que os procesos de crecemento e diferenciación están gobernados por mecanismos xenéticos que son homólogos e profundamente conservados nunha ampla variedade de especies.

Exemplos típicos comúns aos metazoos son os xenes homeóticos que controlan a diferenciación ao longo dos principais eixes corporais, e os xenes pax (especialmente PAX6) implicado no desenvolvemento do ollo e outros órganos sensoriais. A homoloxía profunda aplícase a grupos amplamente separados, como os ollos dos mamíferos e os ollos compostos dos insectos, que son estruturalmente moi diferentes.

A inicios da década de 2010, un equipo da Universidade de Texas en Austin liderado por Edward Marcotte desenvolveu un algoritmo que identifica módulos xenéticos profundamente homólogos en organismos unicelulares, plantas, e animais non humanos baseados en fenotipos (como os defectos de desenvolvemento e de trazos). A técnica aliña os fenotipos dos organismos baseados na ortoloxía (un tipo de homoloxía) de xenes implicados nos fenotipos.Zimmer, Carl. "The Search for Genes Leads to Unexpected Places", The New York Times, New York, April 26, 2010.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Plan corporal

 Bibliografía 



Categoría:Anatomía comparada
Categoría:Evolución
Categoría:Taxonomía