Ficaria

A ficariaTermos esenciais de botánica, páx 42, Universidade de Santiago de Compostela, 2004. (Ficaria verna, antes Ranunculus ficaria) é unha planta herbácea perenne de porte pequeno, con follas brillantes sen pelos, con forma parecida a corazóns. Pertence ao xénero Ranunculus, dentro da familia das ranunculáceas. Tamén recibe o nome de herba das almorrás debido a uns engrosamentos nas súas raíces que lembran as hemorroides.

 Descrición 
As plantas son herbas perennes, cunhas raíces tuberosas, cilíndricas con engrosamentos case na superficie que lembran ás hemorroides. As follas de máis de 1 cm con limbo ovado-cordado, enteiro ou crenado son de cor verde escura brillante e longamente pecioladas. 
Ten flores solitarias, hermafroditas, actinomorfas, grandes entre 1,5 a 4 cm e perianto de 3 sépalos, con 7 ou máis pétalos (até 20) de cor amarela brillante, con fosa nectarífera cuberta por unha escama. No centro da flor obsérvanse numerosos estames en círculo que rodean uns “gránulos” na zona central que formarán o froito da planta (poliaquenios).
miniatura|Flores de ficaria.
Florece durante o inverno, a partir de mediados de febreiro, e a primavera en zonas húmidas, pasteiros, ribeiras e bosques frescos en xeral (reboredos, faiais...), a calquera altitude se as condicións son as adecuadas.
miniatura|Detalle da folla

 Localización 
Encóntrase en pasteiros, nitrófilos, en lugares sombreados e frescos, sobre todo en marxes de regatos e zonas húmidas. Desenvólvese en toda Europa e no oeste de Asia. Introducida como planta invasiva en Norteamérica. Pódese atopar en toda a Península Ibérica.

 Usos 
 Durante moito tempo usouse, de acordo coa teoría dos signos, para tratar as hemorroides debido á semellanza das súas raíces coa forma destas. Hai quen afirma que é realmente efectiva xa que podería ter propiedades vasoconstritoras polo que se reduciría a dilatación dos vasos sanguíneos da zona enferma e por tanto diminuiría a inflamación. 
 Hemostático.
 Tamén se utilizou contra o escorbuto, debido ao alto contido en vitamina C das súas follas.

 Taxonomía 
Ranunculus ficaria foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 550. 1753.
 Citoloxía
O número cromosomático desta especie e dos seus taxons infraespecificos é: 2n = 24Aportación al conocimiento cariológico del género Ranunculus L. subgénero ficaria (Schaeffer) L. Benson en la Península Ibérica. Diosdado, J. C. & J. Pastor. Acta Bot. Malacitana 18: 77-88 (1993).
 Etimoloxía
Ranunculus: nome xenérico que provén do latín tardío que significa "ranciña", de "ra"  e un diminutivo final. Isto probablemente refírese a moitas especies que se atopan preto da auga, como as ras.

ficaria: epíteto
 Sinonimia
 Caltha hiranoi Tamura	
 Chelidonium minus Garsault 
 Ficaria ambigua Boreau	
 Ficaria aperta Schur	
 Ficaria boryi Heldr. ex Nyman	
 Ficaria bulbifera (Á.Löve & D.Löve) Holub	
 Ficaria communis Dum.Cours.	
 Ficaria degenii Harv.	
 Ficaria ficaria (L.) H.Karst. 
 Ficaria holubyi Schur	
 Ficaria intermedia Schur	
 Ficaria peloponnesiaca Nyman	
 Ficaria polypetala Gilib. 
 Ficaria pumila Velen. ex Bornm.	
 Ficaria ranunculiflora Moench ex St.-Lag.	
 Ficaria ranunculoides Roth 
 Ficaria robertii F.W.Schultz	
 Ficaria rotundifolia Schur	
 Ficaria stepporum P.A.Smirn.	
 Ficaria transsilvanica Schur	
 Ficaria varia Otsch.	
 Ficaria verna 	
 Ficaria verna f. divergens (F.W.Schultz) Soó		
 Ficaria verna f. marmorata Priszter	
 Ficaria vernus f. divergens Zapal.		
 Ficaria vulgaris J.St.-Hil.	
 Ranunculus ficaria var. bulbifera Albert

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Ranunculaceae

Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Ranunculus