Aethelred I de Wessex

Aethelred I de Wessex (en inglés antigo: Æþelræd), nado en 840 e finado en 871, foi o cuarto dos fillos homes -6 en total- de Aethelwulf, rei de Wessex, e da súa primeira esposa, Osburga. Durante todo o seu reinado tivo que loitar contra os daneses, apoiado polo seu irmán máis novo, Alfredo, véndose envolvido en batallas unha tras outra.
 Traxectoria 
 Ascensión ao trono 
Ao morrer o seu irmán, o rei Aethelberht (outono de 865), sucédeo no trono de Wessex e de Kent .

 Matrimonio e descendencia 
A esposa de Aethelred chamouse probabelmente Wulfrida. Unha carta refírese a ela como Wulfthryth regina ("raíña Wulfrida"). En Wessex do século IX era raro que á esposa do rei se lle dese o título de raíña, e só se ten certeza do uso de dito tratamento con Judit de Francia, segunda esposa de Aethelwulf. As historiadoras Barbara Yorke e Pauline Stafford, ademais de Prosopography of Anglo-Saxon England din que dado o tratamento que recibe, era a raíña consorte de Aethelred. Podería ser a filla ou a irmá do «ealdorman» Wulfhere de Wiltshire, quen perde as súas terras acusado de deserción polo rei Alfredo «o Grande». Con todo, Sean Miller no seu artigo sobre Aethelred para o Oxford Dictionary of National Biography non a menciona. Simon Keynes e Michael Lapidge nas notas da edición de 1983 de Alfred the Great: Asser's Life of King Alfred & Other Contemporary Sources refírese a ela como a «misteriosa "Wulfthryth regina"» aínda que posteriormente Keynes di que posibelmente foi a esposa do rei Aethelred.

Aethelred tivo dous fillos coñecidos, Aethelhelm e Aethelwold. Aethelwold disputa o trono con Eduardo «o Vello» despois da morte de Alfredo en 899. Entre os descendentes de Aethelred inclúense a Aethelweard, historiador do século X, e Aethelnoth, arcebispo de Canterbury durante o século XI.

 Reinado 
Aethelred I non foi quen de controlar o aumento das incursións danesas que devastaron Inglaterra. O 4 de xaneiro de 871 na batalla de Reading, Aethelred sufriu unha derrota esmagadora, a pesar de que fixo os daneses tivesen unha vitoria pírrica. Con todo, pouco despois deste tropezón, Aethelred reformou o seu exército a tempo para gañar unha vitoria contundente na batalla de Ashdown. Non obstante, sufrira outra derrota o 22 de xaneiro na batalla de Basing. Finalmente morreu tras a batalla de Marton o 23 de abril de 871 aos 31 anos de idade. Está enterrado a igrexa de Wimborne, Dorset. Despois da súa morte a súa popularidade disparouse sendo considerado un santo, pero nunca foi canonizado. Sucedeuno o seu irmán o rei Alfredo o Grande.

 Notas 

Categoría:Reis de Wessex
Categoría:Nados en 840
Categoría:Finados en 871
Categoría:Casa de Wessex