Ptilocercus lowii

Ptilocercus lowii, coñecido vulgarmente na bibliografía internacional co nome de tupaia ou musaraña arborícola de cola plumosa, é unha especie de mamífero placentario da orde dos escandentios, a única da familia dos ptilocércidos, e do seu único xénero, Ptilocercus,Ptilocercidae no MSW

É orixinaria do sur de Tailandia, a península Malaia, Borneo e algunhas outras illas de Indonesia.

 Taxonomía 

 Descricións 
A familia foi descrita en 1913 polo zoólogo e biólogo estadounidense Marcus Ward Lyon, en Proc. U. S. Natl. Mus., 45: 4, separando ao xénero Ptilocercus da dos tupaíidos, onde estivera adscrito até aquela.

O xénero, e a especie, foran descritos en 1848 polo naturalista inglés John Edward Gray en Proc. Zool. Soc. Lond., 1848: 23.Ptilocercus en MSW.Gray, John E., Proceedings of the Zoological Society of London, 1848. p. 23.

 Sinonimia 
Ao longo do tempo o xénero Ptilocercus tamén foi coñecido polo sinónimo Ptilocerus Brehm, 1864.

 Etimoloxías 
O nome da familia fórmase, como é habitual, sobre a raíz do seu xénero tipo (e único), Ptilocercus, coa adición da desinencia do latín científico -idae, propipo das familias de animais.

En canto o nome do xénero está formado pola raíz do latín científico ptil-, tirada do grego antigo πτίλον ptílon, 'pluma', e o grego κέρκος kérkos, 'cola'. Literalmente: 'o de cola de pluma'.Ptilocercus  en Animalia. Etymology of animal names.

E o específico, lowii, foi unha homenaxe que Gray lle fixo ao naturalista, administrador colonial e explorador inglés Hugh Low.

 Clasificación 
A familia comprende un único xénero, cunha única especie, na que se recoñecen dúas subespecies:

Familia Ptilocercidae Lyon, 1913
 Xénero Ptilocercus (Gray, 1848) 
 Ptilocercus lowii (Gray, 1848)
 Ptilocercus lowi lowii (Gray, 1848)
 Ptilocercus lowi continentis (Thomas, 1910)

 Filoxenia 
A dos ptilocércidos é unha familia dentro da orde dos escandentios. Numerosas diferenzas morfolóxicas e xenéticas apoian a clasificación dos ptilocércidos como unha familia separada do resto das musarañas arborícolas, das que diverxeron hai ao redor de 63 millóns de anos.

Os membros desta orde consideráronse, en primeira instancia, como insectívoros,"Insectívoros" en Kowalski, Kazimierz (1981), pp. 270-284. e máis tarde foron incluídos na orde dos primates, sobre a base de certas similitudes anatómicas con estes como, por exemplo, a estrutura do cerebro, e clasificados como prosimios primitivos.

Porén, recentes estudos filoxenéticos moleculares puxeron de manifesto que os tupaias deben de ter a mesma categoría taxonómica (orde) que os primates, dentro do clado dos Euarchonta, que inclúe tamén aos dermópteros. De acordo con estes estudos, Euarchonta é o grupo irmán dos Glires (Lagomorpha + Rodentia), e Euarchonta + Glires forman o clado de rango superior Euarchontoglires.

Porén, propuxéronse outras relacións entre ditas ordes.Pettigrew, J. D.; Jamieson, B. G.; Robson, S. K.; Hall, L. S,; McAnally, K. I. & Cooper, H. M. (1989): "Phylogenetic relations between microbats, megabats and primates (Mammalia: Chiroptera and Primates)". Philosophical Transactions of the Royal Society of London, Series B, Biological Sciences, 325 (1229): 489-559.

 Inxestión de alcohol 
Este animal presenta a característica de que se alimenta do néctar dunha palmeira (Eugeissona tristis), que contén até un 3,8 % de alcohol, do que consome cada noite o equivalente de 9 copas de viño para un ser humano, sen mostrar ningún signo de ebriedade.Marc Mennessier "La musaraigne qui tient très bien l'alcool" (A musaraña que soporta moi ben o alcohol), no diario Le Figaro, Francia, 30-07-2008."Mamíferos de Malasia se alimentan con un néctar alcohólico equivalente a la cerveza" El Mundo, España, 29-07-2008.

As medicións feitas cun biomarcador da descomposición do etanol suxiren que pode metabolizalo por unha vía que non se utiliza tan frecuentemente nos seres humanos. A súa capacidade de inxerir grandes cantidades de alcohol presúmese que pode ser unha adaptación evolutiva na súa árbore filoxenética. Porén non está claro como se beneficia o animal desta inxestión de alcohol, ou que consecuencias pode ter a alta taxa de alcohol no sangue na súa fisioloxía.Wiens, F.; Zitzmann, A., Lachance, M.-A., Yegles, M., Pragst, F., Wurst, F. M., von Holst, D., Guan, S. L., Spanagel, R. (2008): "Chronic intake of fermented floral nectar by wild tree-shrews". Proceedings of the National Academy of Sciences 105 (30): 10426–10431. Resumo .

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Kowalski, Kazimierz (1981): Mamíferos. Manual de teriología. Madrid: H. Blume Ediciones. ISBN 84-7214-229-9.
 Kriegs, J. O. et al. (2007): "Evolutionary history of 7SL RNA-derived SINEs in Supraprimates". Trends Genet. 23 (4): 158–161.
 Madsen, O.; Scally, M.; Douady C. J. et al. (2001): "Parallel adaptive radiations in two major clades of placental mammals". Nature 409 (6820): 610–614.
 Murphy, W. J. et al. (2001): "Molecular phylogenetics and the origins of placental mammals". Nature 409 (6820): 614–618.
 Vaughan, T. A. (1986): Mammalogy. Third Edition. Fort Worth, Texas, USA: Saunders College Publishing.
 Wilson, D. E. & Reeder, D. M., eds. (2005): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference, 3ª ed. Baltimore, Maryland, USA: The Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.
 Yates, T. L. (1984): "Insectivores, elephant shrews, tree shrews, and dermopterans" en Anderson, S. & J. K. Jones, Jr., eds. Orders and Families of Recent Mammals of the World''. Nova York: John Wiley and Sons, pp. 117–144.

 Outros artigos 
 Escandentios
 Euarcontogliros
 Tupaíidos

 Ligazóns externas 
 Ptilocercus lowii Gray, 1848  en Catalogue of Life: 29th, xaneiro de 2016. Species 2000. SIIT.
 Ptilocercus lowii no CITES. Distribución 
 Ptilocercus lowii no SIIT.
 Ptilocercus lowii na ADW. Con abundante información, imaxes e bibliografía .
 Ptilocercus lowii na EOL.

Categoría:Escandentios
Categoría:Animais descritos en 1848