Planificación urbanística

A planificación urbanística é a disciplina de planificación do uso do chan que abrangue aspectos da construción e das actividades sociais dos concellos e comunidades. Outras disciplinas treballan a unha escala inferior, como a enxeñería, a arquitectura, a paisaxe urbana e o deseño urbano. No senso contrario, a planificación rexional ou metropolitana, é o instrumento que planifica ámbitos supra-municipais, especialmente nas áreas de influencia das grandes cidades.

Outro elemento da planificación urbanística é a rehabilitación e rexeneración do espazo urbano adaptando os criterios construtivos, a cualificación construtiva e as infraestruturas obsoletas ás novas necesidades sociais.

 Historia 
A planificación urbanística nace como disciplina a metade do século XIX. Porén, o crecemento de moitas cidades ó longo da historia xa se producira seguindo uns determinados criterios de deseño e funcionalidade predeterminados na construción.

Cando a agricultura se implantou nas sociedades nómades, aparecen os asentamentos permanentes da poboación. As primeiras cidades nacen cunha orientación comercial, defensiva e como centros de redistribución da produción agrícola. O asentamento dos edificios e centros de actividade dispóñense de forma desordenada arredor de camiños e ríos en función da oportunidade. Contra o terceiro milenio aC. aparecen os primeiros indicios de planificación e xestión urbana a Ur entre o Tigris e o Éufrates no actual Iraq e no Val do Indo, na actual India. As rúas destas primeiras cidades a miúdo estaban pavimentadas e se trazaba unha incipiente trama urbana con rúas en ángulos rectos. Tamén existía certa zonificación funcional separando zonas de actividade comercial, residenciais, etc.

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Rexistro de planificación urbanística de Cataluña 

Categoría:Urbanismo