Gran Premio do Reino Unido de 1986

miniatura|right|Ayrton Senna no Lotus 98T
O Gran Premio do Reino Unido de 1986 (oficialmente o Shell Oils British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 13 de xullo de 1986 no circuíto de Circuíto de Brands Hatch en Kent, Reino Unido. Foi a novena carreira do Campionato do Mundo da tempada de . Foi a última carreira de Fórmula Un celebrada en Brands Hatch, a partir de {{f1|1987} todos os Gran Premio do Reino Unido celebráronse en Silverstone.

Jacques Laffite rompeu ambas pernas durante unha montoeira de varios coches na saída, o que provocou á súa retirada das carreiras de Gran Premio. Malia que o choque ocorreu xusto logo dos boxes, o primeiro médico na escena foi o piloto británico Jonathan Palmer, que comezou a carreira na 22ª posición da grella. Un cualificado médico xeral antes de dedicarse ao automobilismo en 1978, Palmer detivo o seu Zakspeed ao lado do estrelado Ligier - Renault de Laffite, saltou e correu para axudar ao francés ferido. Foi o segundo Gran Premio do Reino Unido seguido en Brands Hatch que veu o final dun piloto de carreira debido a lesións sufridas nas pernas nun accidente, logo de que Johnny Cecotto vira truncada a súa carreira durante a práctica para o Gran Premio do Reino Unido de 1984 cando rompeu os dous nocellos. Todos coincidiron en que aínda que o circuíto en si non era o culpable dos accidentes, ambos Cecotto e Laffite pasaron a ter unha carreira exitosa nas carreiras de coches de turismo internacional unha vez que se recuperaron das súas lesións.

O choque en cadea incluíu un importante número de coches que bloquearon a pista por completo. A carreira foi detida sen que ningún piloto completara unha soa volta e reiniciouse unha hora máis tarde, como Laffite fora trasladado en helicóptero ao Hospital Sidcup a carreira non puido ser reiniciada sen a asistencia do helicóptero médico. Isto foi unha sorte para Nigel Mansell o seu Williams - Honda tivo un fallo no eixe de transmisión no primeiro arranque, a parada permitiulle reiniciar a carreira xa que non completaran unha volta.

Mansell gañou nunha grella empobrecida no coche de reserva do equipo, que aínda que estaba preparado para o seu compañeiro de equipo Nelson Piquet, puido adaptarse ao inglés durante a espera para o reinicio. Mansell derrotou Piquet nunha loita directa, E chegou a meta cunha vantaxe sobre o brasileiro de 5´574 segundos, para o deleite da multitude de 110.000 asistentes. O vixente Campión do Mundo Alain Prost terminou terceiro no seu McLaren - TAG, unha volta atrás do par de Williams.

A carreira foi a primeira vez en 1986, que desde o seu accidente de coche en Francia que o deixou parapléxico antes do comezo da tempada, que Frank Williams apareceu nos boxes de Williams. Tamén foi o primeiro dobrete de Williams da tempada.

O órgano internacional que rexía os deportes de motor nese momento, a FISA, instituíra unha política de contratos a longo prazo cos circuítos. Brands Hatch foi percibido como unha instalación pobre, tiña moi poucas escapada e non tiña espazo para expandirse, ao contrario que Silverstone que como ex aeródromo da segunda guerra mundial tiña espazo. Silverstone e o BRDC asinaron un contrato de sete anos coa Fórmula 1 e a FISA nalgún momento de 1986, para acoller a carreira entre  e .

 Clasificación 

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  Diferenza 1 6  Nelson Piquet Williams-Honda 1:07.690 1:06.961 — 2 5  Nigel Mansell Williams-Honda 1:08.818 1:07.399 +0.438 3 12  Ayrton Senna Lotus-Renault 1:09.042 1:07.524 +0.563 4 20  Gerhard Berger Benetton-BMW 1:09.916 1:08.196 +1.235 5 2  Keke Rosberg  McLaren-TAG 1:09.479 1:08.477 +1.516 6 1  Alain Prost McLaren-TAG 1:09.779 1:09.334 +2.373 7 19  Teo Fabi Benetton-BMW 1:11.819 1:09.409 +2.448 8 25  René Arnoux Ligier-Renault 1:09.971 1:09.543 +2.582 9 8  Derek Warwick Brabham-BMW 1:12.403 1:10.209 +3.248 10 11  Johnny Dumfries Lotus-Renault 1:10.304 1:10.583 +3.343 11 3  Martin Brundle Tyrrell-Renault 1:11.432 1:10.334 +3.373 12 27  Michele Alboreto Ferrari 1:11.662 1:10.338 +3.377 13 18  Thierry Boutsen Arrows-BMW 1:12.333 1:10.941 +3.980 14 15  Alan Jones Lola-Ford 1:12.060 1:11.121 +4.160 15 7  Riccardo Patrese Brabham-BMW 1:12.513 1:11.267 +4.306 16 4  Philippe Streiff Tyrrell-Renault 1:11.682 1:11.450 +4.489 17 16  Patrick Tambay Lola-Ford 1:13.376 1:11.458 +4.497 18 28  Stefan Johansson Ferrari 1:11.500 1:11.568 +4.539 19 26  Jacques Laffite Ligier-Renault 1:12.715 1:12.281 +5.320 20 24  Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 1:12.848 1:13.496 +5.887 21 23  Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 1:14.366 1:12.980 +6.019 22 14  Jonathan Palmer Zakspeed 1:14.678 1:13.009 +6.048 23 17  Christian Danner Arrows-BMW 1:13.261 1:13.421 +6.300 24 21  Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 1:16.440 1:16.134 +9.173 25 29  Huub Rothengatter Zakspeed  1:16.854 +5.917 26 22  Allen Berg Osella-Alfa Romeo 1:18.319  +7.738

Carreira
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Honda 75 1:30:38.471 2 9 2 6  Nelson Piquet Williams-Honda 75 + 5.574 1 6 3 1  Alain Prost McLaren-TAG 74 + 1 volta 6 4 4 25  René Arnoux Ligier-Renault 73 + 2 voltas 8 3 5 3  Martin Brundle Tyrrell-Renault 72 + 3 voltas 11 2 6 4  Philippe Streiff Tyrrell-Renault 72 + 3 voltas 16 1 7 11  Johnny Dumfries Lotus-Renault 72 + 3 voltas 10  8 8  Derek Warwick Brabham-BMW 72 + 3 voltas 9  9 14  Jonathan Palmer Zakspeed 69 + 6 voltas 22  NC 18  Thierry Boutsen Arrows-BMW 62 Non clasificado 13  Ret 16  Patrick Tambay Lola-Ford 60 Caixa de cambios 17  Ret 27  Michele Alboreto Ferrari 51 Turbo 12  Ret 24  Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 50 Dirección 20  Ret 19  Teo Fabi Benetton-BMW 45 Sistema combustible 7  Ret 7  Riccardo Patrese Brabham-BMW 39 Motor 15  Ret 12  Ayrton Senna Lotus-Renault 27 Caixa de cambios 3  Ret 29  Huub Rothengatter Zakspeed 24 Motor 25  Ret 23  Andrea de Cesaris Minardi-Motori Moderni 23 Eléctrico 21  Ret 20  Gerhard Berger Benetton-BMW 22 Eléctrico 4  Ret 15  Alan Jones Lola-Ford 22 Acelerador 14  Ret 28  Stefan Johansson Ferrari 20 Motor 18  Ret 2  Keke Rosberg McLaren-TAG 7 Caixa de cambios 5  Ret 26  Jacques Laffite Ligier-Renault 0 Colisión 19  Ret 17  Christian Danner Arrows-BMW 0 Colisión 23  Ret 21  Piercarlo Ghinzani Osella-Alfa Romeo 0 Colisión 24  Ret 22  Allen Berg Osella-Alfa Romeo 0 Colisión 26 

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Nigel Mansell 47 2  Alain Prost  43 3  Ayrton Senna 36 4  Nelson Piquet  29 5  Keke Rosberg 17

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Honda  76 2  McLaren-TAG       60 3  Lotus-Renault 36 4   Ligier-Renault     25 5  Ferrari 13

 Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1986
Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1