Gran Premio do Reino Unido de 1987

O Gran Premio do Reino Unido de 1987 (oficialmente o Shell Oils British Grand Prix) foi unha carreira de automobilismo de Fórmula Un, celebrada o 12 de xullo de 1987 no circuíto de Circuíto de Silverstone en Silverstone, Reino Unido. Foi a sétima carreira do Campionato do Mundo da tempada de , o 42ª Gran Premio do Reino Unido e o 23º que tivo lugar en Silverstone. A carreira disputouse sobre 65 voltas ao circuíto de cinco quilómetro en distancia de carreira de 311 quilómetros.

O piloto británico Nigel Mansell gañou a súa terceira carreira do ano no seu Williams FW11B. Por segunda vez en oito días Mansell pasou ao seu máis ilustre compañeiro de equipo, o brasileiro dúas veces campión do mundo Nelson Piquet, para lograr a vitoria. Esta vez, con todo moito máis xusto, con menos tempo que no Gran Premio de Francia. Nunha das actuacións máis memorables na Fórmula Un, Mansell arrebatoulle o liderado a Piquet a falta de dúas voltas para a meta. Ayrton Senna terminou terceiro no seu Lotus 99T.

A vitoria de Mansell púxoo en segundo lugar no campionato, empatado con Piquet e un punto detrás de Senna.

 Resumo da carreira 
 Cualificación  
Como de costume, os coches con motor Honda dominaron as sesións de cualificación, con Nelson Piquet no seu Williams FW11B superando ao seu compañeiro de equipo Nigel Mansell por menos dunha décima de segundo. Ayrton Senna foi terceiro no seu Lotus 99T e o cuarto foi o McLaren MP4 / 3 de Alain Prost. Durante a cualificación, Piercarlo Ghinzani de Ligier JS29C quedou sen combustible fronte aos boxes, os seus mecánicos saltaron o muro de boxes, o reabastecérono de combustible na pista e logo comezaron a empuxalo. Ao ser unha clara violación das regras, os comisarios non tiveron outra opción e Ghinzani foi excluído do resto do evento. Para un equipo na súa 12º tempada na Fórmula Un, a acción dos mecánicos de Equipe Ligier1 Ligier foi desconcertante.

 Carreira 
Ao principio, Prost foi o máis rápido e púxose por diante, só para ser pasado por Piquet en Maggots; Mansell pronto seguiu ao seu compañeiro de equipo. A carreira converteuse entón nunha loita pechada entre os dous pilotos de Williams, xa que nin Senna (tamén con motor Honda), nin Prost eran rivais para eles. Lotus descubriu que mentres que a suspensión activa funcionaba ben nos circuítos urbanos cheos de fochancas, nas pistas máis lisas Silverstone atopar o equilibrio no coche resultaba difícil. Piquet liderou a maior parte da carreira.

Na volta 35 Mansell estaba 2 segundos detrás do seu compañeiro de equipo. Ambos pilotos de Williams programaran completar a carreira sen cambiar pneumáticos, pero o equipo chamou a Mansell para facer unha parada para cambiar pneumáticos. Mansell reincorporouse á carreira 29 segundos por detrás de Piquet, a falta de 28 voltas. Cos cauchos frescos Mansell comezou un ataque épico que viu bater a marca de volta 8 veces para o deleite dos máis de 100.000 seareiros británicos.

Na volta 62 os dous coches estaban morro con cola e na volta 63 Mansell realizou o seu famoso movemento "Silverstone dous pasos", no medio da recta do Hangar, preparou o adiantamento. O piloto inglés bata o seu coche para a esquerda, buscando o lado de fóra da pista, Piquet bloquéao, Mansell volta para a dereita, retardando o punto de freada e chegando ao punto de tanxencia da Curva Stowe por dentro para pasar a Piquet. Unha manobra plasticamente bela e intelixente. Mansell quedou sen combustible na volta de desaceleración e foi engulido pola multitude. Descoñecíase que o seu indicador de combustible estivera en vermello a dúas voltas do final, cando cruzou a liña aínda mostraba que quedaban dous litros escasos. Senna terminou unha carreira tranquila no terceiro lugar, mentres que o seu compañeiro de equipo Satoru Nakajima tivo o seu mellor resultado na F1 ao chegar cuarto a meta. Completando os puntos Derek Warwick (Arrows - Megatron) e Teo Fabi (Benetton - Ford).

 Clasificación 
 Cualificación 
 Pos Nº Piloto Construtor Tempo Diferenza Grella 1 6  Nelson Piquet Williams-Honda 1:07.110 — 1 2 5  Nigel Mansell Williams-Honda 1:07.180 +0.070 2 3 12  Ayrton Senna Lotus-Honda 1:08.181 +1.071 3 4 1  Alain Prost McLaren-TAG 1:08.577 +1.467 4 5 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 1:08.972 +1.862 5 6 19  Teo Fabi Benetton-Ford 1:09.246 +2.136 6 7 27  Michele Alboreto Ferrari 1:09.274 +2.164 7 8 28  Gerhard Berger Ferrari 1:09.408 +2.298 8 9 8  Andrea de Cesaris Brabham-BMW 1:09.475 +2.365 9 10 2  Stefan Johansson McLaren-TAG 1:09.541 +2.431 10 11 7  Riccardo Patrese Brabham-BMW 1:10.012 +2.902 11 12 11  Satoru Nakajima Lotus-Honda 1:10.619 +3.509 12 13 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 1:10.654 +3.544 13 14 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 1:11.053 +3.943 14 15 24  Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 1:12.293 +5.183 15 16 25  René Arnoux Ligier-Megatron 1:12.402 +5.292 16 17 9  Martin Brundle Zakspeed 1:12.632 +5.522 17 18 10  Christian Danner Zakspeed 1:13.337 +6.227 18 19 26  Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 1:13.381 +6.271 EX 20 23  Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 1:13.793 +6.683 19 21 21  Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 1:15.558 +8.448 20 22 30  Philippe Alliot Lola-Ford 1:15.868 +8.758 21 23 4  Philippe Streiff Tyrrell-Ford 1:16.524 +9.414 22 24 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 1:16.644 +9.534 23 25 16  Ivan Capelli March-Ford 1:16.692 +9.582 24 26 14  Pascal Fabre AGS-Ford 1:18.237 +11.127 25

 Carreira 
Os números entre parénteses refírense ás posicións dos participantes con motores normalmente aspirados que competían polo Jim Clark Trophy.

 Pos Nº Piloto Construtor voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Honda 65 1:19:11.780 2 9 2 6  Nelson Piquet Williams-Honda 65 + 1.918 1 6 3 12  Ayrton Senna Lotus-Honda 64 + 1 volta 3 4 4 11  Satoru Nakajima Lotus-Honda 63 + 2 voltas 12 3 5 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 63 + 2 voltas 13 2 6 19  Teo Fabi Benetton-Ford 63 + 2 voltas 6 1 7 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 62 + 3 voltas 5  8 (1) 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 60 + 5 voltas 23  9 (2) 14  Pascal Fabre AGS-Ford 59 + 6 voltas 25  Ret 4  Philippe Streiff Tyrrell-Ford 57 Motor 22  NC 9  Martin Brundle Zakspeed 54 Non Clasificado 17  Ret 1  Alain Prost McLaren-TAG 53 Motor 4  Ret 27  Michele Alboreto Ferrari 52 Suspensión 7  Ret 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 45 Motor 14  Ret 23  Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 34 sistema combustible 19  Ret 21  Alex Caffi Osella-Alfa Romeo 32 motor 20  Ret 10  Christian Danner Zakspeed 32 Caixa de cambios 18  Ret 7  Riccardo Patrese Brabham-BMW 28 Turbo 11  Ret 2  Stefan Johansson McLaren-TAG 18 Motor 10  Ret 24  Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 10 Motor 15  Ret 8  Andrea de Cesaris Brabham-BMW 8 Turbo 9  Ret 28  Gerhard Berger Ferrari 7 Accidente 8  Ret 30  Philippe Alliot Lola-Ford 7 Caixa de cambios 21  Ret 25  René Arnoux Ligier-Megatron 3 Eléctrico 16  Ret 16  Ivan Capelli March-Ford 3 Accidente 24  EXPiercarlo Ghinzani foi excluído da carreira debido a repostar o seu coche na pista durante a cualificación. 26  Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 0 Excluído 19 

 Notas 
 Líderes por volta: Nelson Piquet 62 (1-62), Nigel Mansell 3 (63-65)

Posicións logo da carreira

Clasificación no campionato de piloto
PosPilotoPuntos 1  Ayrton Senna 31 2  Nigel Mansell 30 3  Nelson Piquet 30 4  Alain Prost 26 5  Stefan Johansson 13

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Honda60 2  McLaren-TAG39 3  Lotus-Honda37 4  Ferrari17 5  Arrows-Megatron6

Clasificación Trofeo Jim Clark
PosPilotoPuntos 1  Jonathan Palmer 42 2  Pascal Fabre 34 3  Philippe Streiff 30 4  Philippe Alliot 15 5  Ivan Capelli 6

Clasificación Trofeo Colin Chapman
 Pos Construtor Puntos 1  Tyrrell-Ford72 2  AGS-Ford32 3  Lola-Ford15 4  March-Ford6

 Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos nos catro grupos de clasificación.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1987
Categoría:Gran Premio do Reino Unido de Fórmula 1