Gran Premio de Australia de 1987

O Gran Premio de Australia de 1987 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada o 15 de novembro de 1987 nun circuíto urbano na cidade de Adelaida. Foi a 52º carreira na historia combinada do Gran Premio de Australia, que remontase ás 100 Miles Road Race de 1928. O Gran Premio de Australia foi a décimo sexta e última carreira da tempada de . A carreira disputouse sobre 82 voltas aos 3´780 quilómetros do circuíto para unha distancia total de carreira de 310 quilómetros. 1987 foi a primeira vez na historia do Gran Premio de Australia no que ningún piloto australiano estaba na grella.

 Carreira 
O terceiro Gran Premio de Australia que se celebrou en Adelaida foi a última rolda da tempada  de Fórmula Un, resultou ser outra carreira chea de acontecementos. Gerhard Berger comezou desde a súa terceira pole do ano malia estar enfermo durante a clasificación. O evento contou cun ingrediente vital, a ausencia de Nigel Mansell, que aínda non se recuperara do seu accidente durante a cualificación para o Gran Premio do Xapón de 1987. O suplente de Mansell en Williams foi o veterano italiano Riccardo Patrese, ao que o propietario de Brabham Bernie Ecclestone deu permiso para unirse a Williams nesta carreira, xa que asinara co seu equipo para . O campión da Fórmula 3000 de 1987, o mozo italiano Stefano Modena, substituíu a Patrese en Brabham para facer o seu debut na Fórmula Un.

Coa luz verde Nelson Piquet, na súa última carreira con Williams antes de trasladarse a Lotus en , foi o que saíu mellor de todos, pasando a Berger para tomar a dianteira na primeira chicana. Alessandro Nannini no Minardi quedou fora inmediatamente logo de chocar contra o muro. Un confiado Berger pola súa vitoria na carreira anterior en Xapón, volveu a pasar a Piquet na curva tres. A continuación o austríaco pasou a liderar ata a bandeira a cadros para lograr a súa terceira vitoria nun Gran Premio. Detrás de Berger desenvolveuse unha espectacular batalla entre Piquet, Alain Prost (McLaren), Michele Alboreto (Ferrari) e Ayrton Senna (Lotus). Piquet entrou en boxes para poñer pneumáticos novos e máis tarde retirouse deixando ao trío loitando pola segunda posición.

Prost sufriu problemas cos freo na volta 53, trompeando na curva Stag e retirándose posteriormente. Anteriormente saltouse unha chicane cando ía detrás de Alliot. Senna fixo un último ataque nun intento de atrapar a Berger, pero o austríaco tiña suficiente vantaxe para aguantar. Senna terminou segundo, pero máis tarde foi descualificado cando as verificacións logo da carreira revelaron uns condutos de freo de gran tamaño, ilegais, no seu Lotus. Alboreto ascendeu á segunda posición para lograr un dobrete para Ferrari, o primeiro desde que Alboreto e Stefan Johansson terminaron 1º e 2º no Gran Premio do Canadá de 1985. Terceiro foi o Benetton de Thierry Boutsen. Dos sete pilotos que acabaron (o Brabham de Andrea de Cesaris e o Williams de Patrese foron clasificados como finalistas malia non chegar ao final), Alboreto foi o único piloto que non foi dobrado por Berger.
O primeiro coche non turbo en terminar foi o Tyrrell de Jonathan Palmer no 4º lugar. O francés Yannick Dalmas terminou 5º no seu Larrouse, co triplo gañador do Gran Premio de Australia Roberto Moreno (1981, 1983 e 1984) anotando un punto no seu debut na Fórmula Un con AGS ao terminar sexto. O último coche en cruzar a liña de meta foi o Zakspeed de Christian Danner, no 7º lugar, a 3 voltas de Berger.

 Clasificación 
 Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 28  Gerhard Berger Ferrari 82 1:52:56.144 1 9 2 27  Michele Alboreto Ferrari 82 + 1:07.884 6 6 3 20  Thierry Boutsen Benetton-Ford 81 + 1 volta 5 4 4 (1) 3  Jonathan Palmer Tyrrell-Ford 80 + 2 voltas 19 3 5 (2) 29  Yannick Dalmas Lola-Ford 79 + 3 Laps 21 0* 6 (3) 14  Roberto Moreno AGS-Ford 79 + 3 voltas 25 1 7 10  Christian Danner Zakspeed 79 + 3 voltas 24   8 8  Andrea de Cesaris Brabham-BMW 78 Trompo 10   9 5  Riccardo Patrese Williams-Honda 76 Fuga aceite 7   DSC 12  Ayrton Senna Lotus-Honda 82 DescualificadoDe acordo con , Senna rematou segundo, pero foi descualificado despois das verificacións técnicas por montar uns condutos de freo de maior tamaño do permitido. 4   Ret 6  Nelson Piquet Williams-Honda 58 Freos 3   Ret 16  Ivan Capelli March-Ford 58 Trompo 23   Ret 1  Alain Prost McLaren-TAG 53 Freos 2   Ret 18  Eddie Cheever Arrows-Megatron 53 Temperatura 11   Ret 2  Stefan Johansson McLaren-TAG 48 Freos 8   Ret 19  Teo Fabi Benetton-Ford 46 Freos 9   Ret 23  Adrián Campos Minardi-Motori Moderni 46 Transmisión 26   Ret 30  Philippe Alliot Lola-Ford 45 Eléctrico 17   Ret 25  René Arnoux Ligier-Megatron 41 Encendido 20   Ret 7  Stefano Modena Brabham-BMW 31 Problemas físicos 15   Ret 26  Piercarlo Ghinzani Ligier-Megatron 26 Encendido 22   Ret 11  Satoru Nakajima Lotus-Honda 22 Hidráulica 14   Ret 17  Derek Warwick Arrows-Megatron 19 Transmisión 12   Ret 9  Martin Brundle Zakspeed 18 Motor 16   Ret 4  Philippe Streiff Tyrrell-Ford 6 Trompo 18   Ret 24  Alessandro Nannini Minardi-Motori Moderni 0 Accidente 13   NSC 21  Alex Caffi Osella-Alfa Romeo - Non cualificado 27  
* Yannick Dalmas terminou quinto pero non anotou ningún punto: correu nun segundo coche Lola que non era elixible para gañar puntos debido a que no comezo da tempada o equipo só presentou un coche oficial para o campionato completo.

 Líderes por volta 
 Gerhard Berger 82 (1-82)

 Notas 

 3ª vitoria nun Gran Premio de Gerhard Berger. Foi tamén a 93ª vitoria para Ferrari. Berger tamén gañara na rolda anterior en Xapón, Ferrari logrou gañar dúas carreiras seguidas por primeira vez desde que Gilles Villeneuve gañara os grandes premios de Mónaco e España en .
 68º e último Gran Premio para o motor TAG - Porsche.
 97º e último Gran Premio para o motor BMW M12, aínda que o motor competiría ata o final da tempada  como "Megatron" utilizado polo equipo Arrows.
 30º e último Gran Premio para o motor turbo Ford TEC.
 44º e último Gran Premio para o motor Motori Moderni.
 64º e último Gran Premio para Teo Fabi.
 1º Gran Premio para o campión da Fórmula 3000 de 1987 Stefano Modena.1987 Australian Grand Prix @ StatsF1

 Posicións logo da carreira 
 Texto en negra indica aos campións.

Clasificación no campionato de pilotos
PosPilotoPuntos 1  Nelson Piquet 73 (76) 2  Nigel Mansell 61 3  Ayrton Senna 57 4  Alain Prost 46 5  Gerhard Berger 36

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Honda137 2  McLaren-TAG76 3  Lotus-Honda64 4  Ferrari53 5  Benetton-Ford28

Clasificación Trofeo Jim Clark
PosPilotoPuntos 1  Jonathan Palmer 95 2  Philippe Streiff 74 3  Philippe Alliot 43 4  Ivan Capelli 38 5  Pascal Fabre 35

Clasificación Trofeo Colin Chapman
 Pos Construtor Puntos 1  Tyrrell-Ford169 2  Lola-Ford43 3  AGS-Ford39 4  March-Ford38

 Nota: só se inclúen as cinco primeiras posicións en ambas as clasificacións.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

Australia
Categoría:Gran Premio de Australia de Fórmula 1