Cinco días de Milán

Os cinco días de Milán é o nome polo que se coñece unha revolta protagonizada polo pobo da capital lombarda, entón parte do Reino lombardo-véneto, contra a ocupación do Imperio Austríaco entre o 18 e o 22 de marzo de 1848. Os austríacos definían os acontecementos como unha guerra civil, mentres que os milaneses falaban dun movemento de liberación en contra dunha ocupación estranxeira. A revolta finalizou coa vitoria dos insurxentes e a liberación de Milán.

Despois de cinco días de combates, a poboación da cidade comezou a perseguir as autoridades e as tropas autríacas. O concello instaurou un goberno moderado provisional que estaba en conflito cos opoñentes milaneses, principalmente republicanos e federalistas. Por este motivo, o concello chamou ao rei veciño Carlos Alberte de Sardeña, quen viu a ocasión de ampliar o seu reino. Carlos Alberte declarou a guerra ao Imperio Austríaco e anexionou a Lombardía. Porén, posteriormente viuse na obriga de abdicar despois de varios reveses militares.

A insurxencia provocou emocións fortes e atraeu cara a si varios revolucionarios como Giuseppe Mazzini e Giuseppe Garibaldi, que daquela estaban no exilio. Isto xerou temor entre os monárquicos.

Os cinco días de Milán constitúen, dentro da historiografía do Risorgimento, un dos episodios máis importantes da unificación italiana, xa que foi a única iniciativa popular de envergadura que tivo éxito, e deu comezo aos acontecementos que conduciron á constitución do Reino de Italia.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
Le cinque giornate: i fatti 

Categoría:Historia contemporánea de Italia
Categoría:Lombardía
Categoría:Historia de Italia do século XIX
Categoría:1848