Filosofía moderna

A filosofía moderna abrangue os comezos do Renacemento e a reforma protestante até os derradeiros anos do século XX, que se asentará nos terreos da subxectividade.

As dúbidas sobre a posibilidade dun coñecemento obxectivo da realidade, material ou divino, farán do problema do coñecemento o punto de partida da reflexión filosófica. Son moito os acontecementos que teñen lugar ao final da Idade Media, tanto de tipo social e político, como cultural e filosófico, que abrirán as portas cara a modernidade.

En canto ao filosófico, o desenvolvemento do humanismo e da filosofía renacentista, xunto coa revolución copernicana, asociada ao desenvolvemento da Nova Ciencia, provocarán o derrubamento dunha escolástica xa en crise e impoñerán novos esquemas conceptuais. Das abadías e mosteiros a filosofía volverá á cidade; da glosa e o comentario, á investigación da razón.

Correntes
Catro elementos enmarcan o esquema básico da época:
 A Filosofía Racionalista
 A Filosofía Empirista
 O nacemento das Ciencias Modernas
 A Ilustración

A filosofía moderna  caraterízase por centralizar, sen excepción, o suxeito e facer da subxectividade o seu eixe.Tanto o racionalismo, dominante na Europa continental, como o empirismo británico son subxectivistas, aínda que diversos nos seus desenvolvementos teóricos, que darán lugar, a finais do século XVIII a unha síntese de notable profundidade especulativa como é a de Kant. Tamén hai que destacar que a filosofía moderna empeza co importante filósofo chamado Descartes.

 Filósofos modernos 
Filosofía política: Adam Smith, Thomas Hobbes
Empirismo: Locke
Racionalismo: Descartes
Ilustración: Voltaire, Rousseau, Montesquieu
Idealismo: Kant, Schelling
Irracionalismo: Kienkegaard
 Ultiritarismo: Bentham

Categoría:Filosofía da Idade Moderna