Santa Creu d'Olorda

A Santa Creu d'Olorda é unha ermida e tamén recibe este nome o enclave onde está construída, pertencente ao distrito de Sarrià-Sant Gervasi da cidade de Barcelona, aínda que está lixeiramente separado do resto do termo municipal. 

A paraxe atópase en plena Serra de Collserola, rodeado dalgúns dos seus cumios como o Puig d'Olorda, o Turó Rodó e o Turó del Xai. No enclave tamén hai o Castelo de Olorda e a Pedrera dels Ocells.

 Historia 
A ermida atópase no terzo sur do enclave. Aínda que non hai suficiente información para aseguralo, os elementos prerrománicos da igrexa, centrados na ábsida, datan de finais do primeiro milenio. Esta tese corrobórana documentos conservados dos anos 1032 e 1066. Da ábsida orixinal (séculos VIII-IX) parte toda a evolución arquitectónica: o cruceiro elevado de estilo carolinxio (séculos IX-X), o campanario de espadana (século XIV e reformado a partir de 1619), a porta renacentista actual (século XVI), a reitoría e as diversas dependencias modificadas ao longo dos séculos. Todo iso queimouse en 1936 e posteriormente foi restaurado polo grupo excursionista Els Blaus de Sarrià.

A igrexa formaba parte do antigo municipio de Santa Creu d'Olorda. Ao desaparecer este en 1916, o seu territorio dividiuse entre os municipios de Molins de Rei, Sant Feliu de Llobregat e Sarrià. A ermida e o seu territorio circundante pasaron a Sarrià e posteriormente a Barcelona. Actualmente o territorio e o veciño de Peça de Can Mallol forman os dous enclaves que ten o concello de Barcelona.

En xaneiro de 2014 o Concello de Molins de Rei aprobou unha moción onde se reclamaba que Santa Creu d'Olorda formara parte do seu termo municipal. Esta moción argumentaba os vínculos históricos entre este territorio e o municipio. En maio dese ano iniciáronse os trámites oficiais para facelo efectivo.

 Notas 

Categoría:Sarrià-Sant Gervasi