Clorofila c

{{Chembox
| Name=Clorofila c3| ImageFile = 
| ImageSize = 
| ImageFile1 = 
| ImageAlt1 = 
| IUPACName = 
| OtherNames = 
|Section1=
|Section2=
|Section3=
}}
A clorofila c é un tipo de clorofila, que funciona como pigmento fotosintético, e encóntrase en certas algas mariñas, entre as que están as Chromista fotosintéticas (por exemplo, as diatomeas e as algas pardas) e os dinoflaxelados.

Ten unha cor verde-azulada e é un pigmento accesorio, que é especialmente importante na absorción de luz na rexión dos 447-452 nm. Igual que as clorofilas a e b, axuda ao organismo a captar a luz e pasa cuantos de enerxía de excitación a través das antenas captadoras de luz dos fotosistemas ata o centro de reacción fotosintético. A clorofila c ten características pouco comúns porque ten unha estrutura cun anel de porfirina e carece da cola isoprenoide ou do anel D reducido, que son características típicas doutras clorofilas máis comúns de algas e plantas.

A clorofila c pode aparecer en varias formas chamadas clorofilas c1, c2 e c3, ademais de polo menos outros 8 subtipos atopados recentemente.

 Clorofila c1 

A clorofila c1 é unha forma común de clorofila c, que se diferencia da clorofila c2 no seu grupo C8, ao ter alí un grupo etilo en vez dun grupo vinilo (un enlace simple C-C en vez dun dobre enlace C=C).
O seu máximo de absorción está arredor de 444, 577, 626 nm en dietil éter e de 447, 579, 629 nm en acetona.

 Clorofila c2 

A clorofila c2 é a forma máis común de clorofila c. 
O seu máximo de absorción está arredor de 447, 580, 627 nm en dietil éter e de 450, 581, 629 nm e acetona.

 Clorofila c3 

A clorofila c3 é unha forma de clorofila c que se atopou na microalga Emiliania huxleyi'', identificada en 1989.
O seu máximo de absorción está arredor de 452, 585, 625 nm en dietil éter e de 452, 585, 627 nm en acetona.

 Notas 

Categoría:Pigmentos fotosintéticos
Categoría:Tetrapirrois