Fiandón

miniatura|Muller galega do século XVI ataviada para acudir á fiada. Ilustración da obra "Trachtenbuch" de Christoph Weiditz
O fiandón, fía, fiada ou fiadeiro, é unha reunión veciñal para fiar a la ou o liño, ao remate da mesma era habitual a realización dunha festa con canto e baile.

 Características 
As fiadas realizábanse á noitiña durante o período invernal, cando eran menos as horas para o traballo nos campos. Nelas contábanse contos, cantábase e realizábanse certos xogos populares ao tempo que se traballaba. As reunións adoitábanse facer ao redor do lar, cos participantes sentados en escanos ou bancadas. Ao remate era habitual a celebración dunha celebración con música e baile. Estas festas populares eran comúns en toda Galiza, recibindo diferentes denominacións dependendo das zonas xeográficas: seráns, foliadas, polavilas, etc.

O fiandón séguese a practicar nalgúns puntos do occidente de León e Asturias e nas montañas orientais galegas. Desde  o ano 2011 lévase a cabo anualmente en Merlán (A Ulloa) un fiandón popular. Tamén no concello de Lalín ten lugar unha fía tradicional na que se mostra o proceso de preparación do liño.Hilado y tejido del lino en el Museo Casa do Patrón 
 Notas

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Antonio Fernández Morales

 Ligazóns externas 
  "O fiandón", documental 

Categoría:Etnografía galega