Pilotos de Fórmula 1 de España

Houbo quince pilotos de Fórmula 1 de España, o máis exitoso deles Fernando Alonso gañou o campionato mundial de pilotos dúas veces. Alonso é o único campión español e o único piloto de España que gañou un Gran Premio. Pedro de la Rosa e Alfonso de Portago son os outros únicos pilotos españois que lograron estar no podio, terminando ambos en segundo lugar.

 Pilotos actuais 
No tempada  de Fórmula 1 compiten dous pilotos españois.

Fernando Alonso debutou na Fórmula Un con Minardi, pero o equipo tivo dificultades para lograr un coche competitivo. Trasladouse a Renault para ocupar un posto de probador e logo déuselle un asento de carreiras co equipo en . Gañou o campionato de pilotos en  e retivo o título ao ano seguinte. No seu momento foi o gañador e o campión máis novo, aínda que os rexistros xa foron superados por Sebastian Vettel. Trasladouse a McLaren para a tempada , pero tivo unha tensa relación co equipo, volvendo a Renault nos seguintes dous anos. En  converteuse no primeiro piloto de Ferrari, gañando cinco carreiras no camiño ao segundo posto no campionato. Alonso terminou segundo no campionato en tanto en  como en . Unha enquisa en Autosport entre 217 pilotos de Fórmula Un, Alonso foi votado como o 9º piloto máis grande de F1 de todos os tempos, e foi etiquetado como "o piloto máis completo no deporte".

Carlos Sainz comezou a súa carreira na Fórmula Un en , pilotando para a Scuderia Toro Rosso.

 Ex pilotos 
O piloto Pedro de la Rosa tivo unha longa carreira na Fórmula Un logo de debutar en . Estivo dous anos con Arrows antes de ocupar un posto de probador en Jaguar. Déuselle un posto de carreira substituíndo a Luciano Burti logo de catro grandes premios e permaneceu co equipo para o ano seguinte. Trasladouse a McLaren como piloto de probas, volveu a competir cando Juan Pablo Montoya deixou o equipo en . Durante as oito carreiras restantes anotou 19 puntos, incluíndo un segundo posto. Perdeu o seu asento en carreira para Lewis Hamilton, pero quedou como piloto de probas ata  cando asinou con BMW Sauber. Cesárono logo de 14 carreiras e volveu ao seu posto de probador en McLaren. Unha vez máis se asegurou un posto nas carreiras, pilotando para HRT en .

miniatura|Jaime Alguersuari debutou á idade de 19 anos e 125 días
Jaime Alguersuari fixo o seu debut a metade da tempada . Converteuse no piloto máis novo en competir nas carreiras de Fórmula Un, á idade de 19 anos e 125 días. Toro Rosso despediu a Sébastien Bourdais e contratou a Alguersuari que tamén pilotou para o equipo en  e . Non lle renovaron ao final da tempada e non logrou fichar por ningún outro equipo para a tempada 2012.

Marc Gené comezou na Fórmula Un en  e pilotou durante dúas tempadas con Minardi. Asinou como o piloto de probas de Williams en  e substituíu a Ralf Schumacher unha vez en  e dúas veces en .

Luis Pérez-Sala foi o director do equipo español HRT, asumiu o papel en decembro de 2011. Como piloto Pérez-Sala correu con Minardi nas tempadas  e , terminando menos da metade das carreiras e anotando un só punto por un sexto lugar no Gran Premio do Reino Unido de 1989.

Adrián Campos conduciu con Minardi en , pero tivo unha tempada moi pobre, debido principalmente á falta de fiabilidade mecánica. Terminou unha soa carreira, a súa carreira de casa, e foi cesado en  logo de non poder cualificar en tres carreiras consecutivas. En 1998 fundou Campos Racing, que competiu nunha variedade de disciplinas de carreiras e logrou éxitos con Marc Gené e Fernando Alonso. Gañou un lugar para o equipo na grella de F1 de  que evolucionou logo da toma de control dirixido por José Ramón Carabante, en HRT.

Roberto Merhi correu para Manor Marussia en .

Alfonso de Portago competiu en seis carreiras durante  e  con Ferrari. terminou segundo no Gran Premio do Reino Unido de 1956, malia que deixara o seu coche para Peter Collins cuxo Ferrari sufrira un fallo mecánico.

Emilio de Villota participou en 14 carreiras en catro tempadas, pero só se clasificou para dous delas. Ambas carreiras foron con McLaren en  e de Villota foi incapaz de terminar máis arriba que do 13º lugar. A súa filla, María de Villota, foi unha piloto de probas de Fórmula 1 pero non competiu nunca. En xullo de 2012 estaba probando un Marussia cando chocou contra un camión de apoio, sufrindo lesións na cabeza que terminaron a súa carreira deportiva.

Francisco Godia participou en 14 carreiras con Maserati a través dunha andaina que se estendeu desde  ata . O seu mellor resultado produciuse en  cando terminou en cuarto lugar nos Grandes Premios italiano e alemán.

Alex Soler-Roig fixo o seu debut en  con Lotus, pero non iniciou ningunha das tres carreiras nas que se presentou. Cambiouse a March ao ano seguinte e, aínda que comezou catro grandes premios foi incapaz de terminar ningún deles, nin de completar as dúas carreiras nas que comezou en BRM ao ano seguinte.

Juan Jover (), Antonio Creus (), e Emilio Zapico (), todos participaron nun só un Gran Premio cada un, pero non completaron a carreira.

 Liña temporal 
 1950 1951 1952–1953 1954 1955 1956–1957 1958 1959 1960 1961–1969 1970–1972 1973–1975 1976 1977–1978 1979–1980 1981–1982 1983–1986 Jover Godia Godia Godia de Portago Creus  Soler-Roig Zapico de Villota de Villota
 1987 1988 1989 1990–1998 1999–2000 2001–2002 2003–2004 2005–2006 2007–2008 2009 2010–2011 2012 2013–2014 2015 2016–2017 Campos Pérez-Sala de la Rosa de la Rosa de la Rosa Gené Gené Alonso Alguersuari Sainz Merhi

Véxase tamén
:Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de España
Lista de pilotos de Fórmula 1

Referencias

*