Laila Pakalniņa

Laila Pakalniņa, nada en Liepāja en 1962, é unha directora de cine letoa.

Traxectoria
Estudou na Universidade de Moscova, no Departamento de Televisón e Xornalismo. En 1991 gradúase no Instituto do Cinema de Moscova (VGIK) dentro do departamento de Dirección de Cine. Dirixiu e asinou o guión de 26 documentais, 6 curtametraxes e 5 películas de ficción. Cun total de 37 obras audiovisuais é unha cineasta aínda en activo. Está casada e ten dous fillos.

Pakalniņa sitúase entre os directores máis prolíficos de Letonia tralo guionizado e dirección das súas 37 películas. Caracterízaa o seu uso dunha mistificación do absurdo na comedia. Acadou o galardón do Oso de Ouro na Berlinale á mellor curtametraxe pola súa obra Udens. No seu filme documental Dream Land o equipo de produción explora mutacións animais que habitan os novos vertedoiros. O documental foi galardoado no European Film Awards.

Internacionalización
No 2014, Laila Pakalniņa internacionaliza a súa traxectoria coa coprodución do seu filme de ficción “Dawn”. A rodaxe comprendeu dende agosto até setembro do 2014 e levouse a cabo en territorio letón e polaco. O equipo de produción compartía o carácter internacional (guión e dirección: Laila Pakalniņa; cámara: Wojciech Staron (Polonia); dirección artística: Jurģis Krāsons; elenco: Vilis Daudziņš, Antons Grauds, Andris Keišs e Liene Šmukste).

A Unión Soviética, que ocupou Letonia durante a xuventude de Pakalniņa, acadou o seu apoxeo ideolóxico entre o 1950–1970. A historia da película transcorre entre o o luscofusco e o amencer e o destino de Jānis, un estudante exemplar da Letonia soviética e do programa soviético de pioneiros, e o seu pai. En nome da moral e da ideoloxía o rapaz traizoa o seu pai, inimigo do pobo e do cooperativismo agrícola. Porén será o propio pai o que apunte ao fillo cun arma. O transfondo da historia atopa ecos na mitoloxía grega e nos himnos soviéticos.

Laila Pakalniņa, recollendo o uso de tempos de gravación moi rítmicos obtén unha atmosfera surrealista e de ton apocalíptico nesta obra de ficción. Rodada en branco e negro. Debido á época na que foi rodada as follas das árbores presentan unha cor dourada moi en contraposición cos colares vermellos e camisas brancas dos soviéticos. Jurģis Krāsons proveu ao filme con obxectos de uso cotiá de época, cartóns de leite e botas de goma, para estilizar o estilo soviético da época na película.

Filmografía
Ficción
 Dawn 2015
 Picas 2012
 Ķīlnieks 2006
 Pitons 2003
 Kurpe 1998

Curtametraxes
 Klusums 2009
 Akmeņi 2008
 Uguns 2007
 Ūdens 2006
 Papa Gena 2002
 Annas Ziemassvētki 1992

Documentais
 Zirdzin, hallo! 2017
 Ausma 2015
 Hey, Rasma! 2015 
 A Dream of Snow 2014
 Četrdesmit divi 2013
 Sniegs 2012
 33 zvēri Ziemassvētki vecītim 2011
 Pa Rubika ceļu 2010
 Par dzimtenīti 2008
 Teodors 2006
 Leiputrija 2004
 Autobuss 2004
 Būs labi 2004
 Mārtiņš 2002
 Papa Gena 2001
 Mostieties 2000
 Ozols 1997
 Ubāns 1995
 Pasts 1995
 Prāmis 1994 
 Baznīca 1993
 Iešana 1991
 Veļa 1991
 Doms 1991
 Izvēle 1990
 Un 1988

Premios
PremioAno “The Dome”- premio no Video Festival Internacional de Bruxelas1992 “The Mail” – Vila do Conde International Short Film Festival, Portugal1996 European Film Awards por Dream Land2004 Oso Dourado á mellor curtametraxe por Udens2006 Palma Douro á mellor curtametraxe por Klusums2009 “Pizzas”- Premio especial do xurado no festival de Cinema de Roma2012

 Véxase tamén 
 DA Films 

 Ligazóns externas 

 Laila Pakalnina, IMDb 

 International Documentary Film Festival 

 National Film Center of Latvia 

Categoría:Nados en 1962
Categoría:Nados en Letonia
Categoría:Directores de cinema de Letonia