Carme Forcadell

Maria Carme Forcadell i Lluís, nada en Xerta, Baix Ebre, o 29 de maio de 1955,Auto xudicial co nome completo e data de nacemento de Forcadell é unha lingüista e activista política catalá, presidenta do Parlamento de Cataluña, fundadora da Plataforma per la Llengua, membro da executiva e voceira da xunta do Òmnium Cultural de Sabadell e presidenta da Assemblea Nacional Catalana dende a súa fundación até maio de 2015, e deputada no Parlamento de Cataluña (2015-2018).Acte judicial amb el nom complet i data de naixement de Forcadell Permaneceu en prisión preventiva en Alcalá-Meco, á espera do xuízo ó proceso independentista catalán, que comezou o 12 de febreiro de 2019. Finalmente foi condenada polo Tribunal Supremo de España en outubro de 2019, 11 anos e medio de prisión e inhabilitación polos delitos de sedición e malversación.

 Traxectoria 
Naceu en Xerta nunha familia humilde e aos 18 anos trasladouse a Sabadell. Estudou na Universidade Autónoma de Barcelona e licenciouse en Filosofía e en Ciencias da Información. Tamén estudou un máster en Filoloxía Catalá. Entre 1979 e 1982 traballou como redactora no programa Giravolt de TVE. En 1982 foi profesora de lingua catalá do IES Escola Industrial de Sabadell. Catedrática de ensino secundario, traballou como asesora en lingua e cohesión social (LIC) no Departamento de Educación da Generalitat de 1985 a 2015, onde foi coordinadora de normalización lingüística do Servizo de Ensino do Catalán do Departamento de Educación desde 1992, e desde 2004 asesora de lingua, interculturalidade e cohesión social. É autora de libros sobre pedagoxía, lingua e literatura e dun dicionario. Colaborou en varios medios de comunicación con publicacións sobre planificación lingüística, lingua e identidade.

 Vida política 
É militante de Esquerra Republicana de Catalunya. De 2001 a 2004 formou parte da executiva nacional. De 2003 a 2007 foi concelleira por este partido no Concello de Sabadell cargo que non puido renovar ao non lograr encabezar a lista nas eleccións municipais. Presentouse no posto número 2 e quedou fóra do concello porque ERC só obtivo un concelleiro.

Focadell dedicou entón máis tempo a Òmnium Cultural e á Plataforma per la Llengua, organizacións ás que xa pertencía e integrouse na comisión polos papeis de Salamanca e a Plataforma pel Dret de Decidir da que é vicepresidenta, un colectivo que foi embrión da Assemblea Nacional Catalana, organización que reclama a independencia de Cataluña e que Forcadell presidiu de abril do 2011 a maio de 2015. Tamén foi unha das máximas portavoces da organización na manifestación "Catalunya, nou estat d'Europa" e a Vía catalá.

Forcadell foi a número dous de Junts pel Sí, a lista unitaria soberanista pactada por CDC e ERC para as eleccións autonómicas catalás do 27 de setembro de 2015, a cal encabezou Raül Romeva.

O 26 de outubro de 2015 foi elixida presidenta do Parlamento de Cataluña por 77 votos a favor, 57 en branco e un nulo.

 Declaración de independencia 
Despois da declaración unilateral de independencia de Cataluña do 27 de outubro de 2017 foi investigada polo Tribunal Supremo por presuntos delitos de rebelión e sedición. O 9 de novembro, o órgano instrutor do tribunal ordenou cadea preventiva baixo fianza de 150 000 euros e quedou en liberdade o día seguinte. Perante o tribunal, declarou que a Declaración de Independencia era unha declaración política sen consecuencias xurídicas, acatou a aplicación do Artigo 155 da Constitución española e admitiu que tramitara leis que o Tribunal Constitucional lle requirira non facer, malia defender o dereito do Parlamento a debater.

En decembro do mesmo ano volveu ser escollida deputada nas eleccións ó Parlamento, desta volta pola candidatura de Esquerra Republicana. Anovou a súa condición de parlamentaria o 17 de xaneiro de 2018, mais renunciou a ser reelixida presidenta da cámara e foi sucedida no cargo polo deputado Roger Torrent. 

O 22 de marzo de 2018, unha vez rematada a votación errada para a investidura de Jordi Turull como presidenciable da Generalitat de Cataluña, renunciou, xunto con Marta Rovira e Dolors Bassa á acta de deputada.

 Cadea preventiva 
O 23 de marzo de 2018, o maxistrado do Tribunal Supremo de España, Pablo Llarena, ordenou o seu ingreso en prisión, así como o de Jordi Turull, os conselleiros Raül Romeva, Josep Rull e Dolors Bassa. Llarena argumentou prisión provisional incondicional sen fianza para os cinco despois de considerar que había risco de fuga e de reiteración dos delitos polos que foron procesados. Tamén emitiu ordes de detención europea e internacional para case tódolos exiliados. Ó seu regreso, Marta Rovira non se presentou e exiliouse fóra do país.

En xullo de 2018, foi trasladada a unha prisión catalá. Despois dunha breve estadía no centro Puig de les Basses de Figueres, foi trasladada ó de Mas d'Enric, situado na travesía Comella Moro del Catllar (Tarragonès), por estar máis preto da súa familia materna á espera de xuízo. Trátase dun cárcere de homes de alta seguridade, cun só módulo para mulleres.

O 1 de febreiro de 2019 foi trasladada a Alcalá-Meco nun autocar da Garda Civil, para afrontar o seu xuízo, que comezou o 12 de febreiro e que acabou o 14 de outubro de 2019 cunha sentenza de 11 anos e medio de prisión e inhabilitación por sedición e malversación. En xuño de 2020 ingresou no cárcere de mulleres Wad-Ras, logo de pedir o traslado á xunta de tratamento de Mas d'Enric, o centro penitenciario onde estaba até entón. En xullo de 2020, concedéuselle o terceiro grao penitenciario, mais o Tribunal Supremo retiroullo o 4 de decembro. Recuperou o terceiro grao o 29 de xaneiro de 2021, aínda que que a súa saída demorouse un día por mor de que se atopaba confinada por un gromo de coronavirus no cárcere de Wad-Ras.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 

Categoría:Nados en 1955
Categoría:Nados en Xerta
Categoría:Presidentes do Parlamento de Cataluña
Categoría:Alumnos da Universidade Autónoma de Barcelona
Categoría:Membros da Assemblea Nacional Catalana
Categoría:Independentistas cataláns