Francisco de Trillo y Figueroa

Francisco de Trillo y Figueroa, nado en Cervás (Ares) en 1618 e finado en Granada en 1680 foi un poeta culteranista e historiador galego en lingua castelá.

 Traxectoria 
Trillo naceu en 1618 no castelo de San Martiño, en Ares. En 1632 a súa familia trasladouse a Granada, onde frecuentou ambientes literarios e estableceu amizade co poeta Pedro Soto de Rojas, do que prologou o libro Jardín cerrado. Seguiu a carreira das armas e foi soldado en Italia e posiblemente en Flandres, mais abandonou esta vida e volveu a Granada para dedicarse ás letras. Foi influído por Luis de Góngora e a estética do Culteranismo e consagrouse a traballos eruditos. Faleceu en Granada en 1680.

 Obras 
Escribiu unha epopea culta, Neapolisea: poema heroyco y panegirico al Gran Capitan Gonzalo Fernández de Cordoua (Granada: por Baltasar de Bolívar e Francisco Sánchez, 1651), sobre a figura e fazañas de Gonzalo Fernández de Córdoba, o "Gran Capitán". O seu estilo culterano desgustou o crítico Marcelino Menéndez Pelayo. Ese estilo tamén se advirte en Poesías varias, heroicas, satíricas y amorosas (1652), colección que inclúe traducións de Anacreonte, composicións inspiradas na Biblia e unha Fábula de Leandro procedente de Ovidio. Foi tamén un poeta festivo e satírico ao estilo de Góngora. Consérvase unha Historia de Granada da súa autoría no Museo Británico.

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Obras de Trillo na Biblioteca Virtual Cervantes
 Primeira edición de Neapolisea na biblioteca da Universidade de Granada
 Biografías y vida 


Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Nados en Ares
Categoría:Nados en 1618
Categoría:Finados en 1680
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes finados hai máis de 80 anos
Categoría:Escritores de Galicia coa obra no dominio público