Gran Premio de Europa de 1985

O Gran Premio de Europa de 1985 foi unha carreira de Fórmula 1 celebrada no circuíto de Circuíto de Brands Hatch o 6 de outubro de 1985. Foi a décimo cuarta carreira da tempada .

Ayrton Senna conseguiu a pole position por sexta vez na tempada, cunha media de 225´479 km/h, a primeira vez que alguén rodou no circuíto a máis de 225 km/h. Segundo foi Nelson Piquet, seguido dos Williams - Honda de Nigel Mansell e Keke Rosberg.

O campión mundial Niki Lauda de McLaren seguía sendo incapaz de competir debido á lesión na boneca que sufriu en Bélxica e foi substituído polo expiloto John Watson no que sería a súa última saída na Fórmula Un. Watson 21º cualificado e na súa primeira carreira de F1 desde o Gran Premio de Suráfrica de  terminou sétimo, só 2 voltas atrás e a menos dun segundo por detrás sexto clasificado Thierry Boutsen. Tyrrell presentou de novo un equipo de dous coches na carreira co novato Italiano Ivan Capelli substituíndo a Stefan Bellof na súa primeira carreira na Fórmula Un.

Logo dunha moi mala saída na que caeu ao 14º posto, Alain Prost subiu 8 postos en 10 voltas, baixou de novo a noveno posto, e subiu outras 5 posicións, rompendo a marca de volta 3 veces no proceso. Finalmente quedou no cuarto lugar e no proceso, asegurou Campionato Mundial de Pilotos. Nigel Mansell logrou a súa primeira vitoria. Keke Rosberg quedou terceiro malia perder unha volta completa logo dunha colisión con Nelson Piquet causada por Ayrton Senna, quen terminou segundo. Marc Surer estivo en segunda posición co Brabham ata que falloulle o turbo.

Michele Alboreto viu escapar o seu soño do Campionato do Mundo na volta 13. Logo de parar para substituír un pneumático plano na volta 11, o turbo do seu Ferrari explotou na volta 13. Alboreto, frustrado pola pouca fiabilidade de fins de tempada do Ferrari que custoulle o campionato do mundo (liderou a táboa de puntos ata a rolda 11 en Zandvoort) conduciu o seu Ferrari 156/85 a boxes coa parte traseira do coche en chamas. De forma perigosa pilotou o coche co lume ata os boxes e directamente ao seu pit de Ferrari. Moitos observadores viron isto como xeito de demostrar que a falta de fiabilidade do Ferrari custoulle o campionato do mundo, que Prost gañou ao terminar en cuarto lugar.

A pole position de Senna cítase a miúdo como un dos seus mellores momentos.http://blog.us.playstation.com/2014/05/12/gran-turismo-6-relive-sennas-legendary-moments/

 Clasificación 

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Q1  Q2  Diferenza 1 12  Ayrton Senna Lotus-Renault 1:08.020 1:07.169 — 2 7  Nelson Piquet Brabham-BMW 1:09.204 1:07.482 +0.313 3 5  Nigel Mansell Williams-Honda 1:10.537 1:08.059 +0.890 4 6  Keke Rosberg Williams-Honda 1:09.277 1:08.197 +1.028 5 25  Philippe Streiff Ligier-Renault 1:10.396 1:09.080 +1.911 6 2  Alain Prost McLaren-TAG 1:10.345 1:09.429 +2.260 7 8   Marc Surer Brabham-BMW 1:09.762 1:09.913 +2.593 8 16  Derek Warwick Renault 1:11.014 1:09.904 +2.735 9 11  Elio de Angelis Lotus-Renault 1:11.530 1:10.014 +2.845 10 26  Jacques Laffite Ligier-Renault 1:11.312 1:10.081 +2.912 11 22  Riccardo Patrese Alfa Romeo 1:10.963 1:10.251 +3.082 12 18  Thierry Boutsen Arrows-BMW 1:10.918 1:10.323 +3.154 13 28  Stefan Johansson Ferrari 1:11.309 1:10.517 +3.348 14 20  Piercarlo Ghinzani Toleman-Hart 1:13.517 1:10.570 +3.401 15 27  Michele Alboreto Ferrari 1:10.877 1:10.659 +3.490 16 3  Martin Brundle Tyrrell-Renault 1:11.296 1:10.731 +3.562 17 15  Patrick Tambay Renault 1:13.048 1:10.934 +3.765 18 23  Eddie Cheever Alfa Romeo 1:12.766 1:11.500 +4.331 19 17  Gerhard Berger  Arrows-BMW 1:11.608 1:11.638 +4.439 20 19  Teo Fabi Toleman-Hart 1:13.024 1:12.090 +4.921 21 1  John Watson McLaren-TAG 1:12.496 1:12.516 +5.327 22 33  Alan Jones Lola-Hart 1:14.050 1:13.084 +5.915 23 9  Philippe Alliot RAM-Hart 1:14.355 1:13.537 +6.368 24 4  Ivan Capelli Tyrrell-Renault 1:16.879 1:13.721 +6.552 25 30  Christian Danner Zakspeed 1:15.947 1:15.054 +7.885 26 29  Pierluigi Martini Minardi-Motori Moderni 1:16.642 1:15.127 +9.473 NSC 24  Huub Rothengatter Osella-Alfa Romeo 1:16.994 1:18.022 +9.825

 Race 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 5  Nigel Mansell Williams-Honda 75 1:32:58.109 3 9 2 12  Ayrton Senna Lotus-Renault 75 + 21.396 1 6 3 6  Keke Rosberg Williams-Honda 75 + 58.533 4 4 4 2  Alain Prost McLaren-TAG 75 + 1:06.121 6 3 5 11  Elio de Angelis Lotus-Renault 74 + 1 volta 9 2 6 18  Thierry Boutsen Arrows-BMW 73 + 2 voltas 12 1 7 1  John Watson McLaren-TAG 73 + 2 voltas 21  8 25  Philippe Streiff Ligier-Renault 73 + 2 voltas 5  9 22  Riccardo Patrese Alfa Romeo 73 + 2 voltas 11  10 17  Gerhard Berger Arrows-BMW 73 + 2 voltas 19  11 23  Eddie Cheever Alfa Romeo 73 + 2 voltas 18  12 15  Patrick Tambay Renault 72 + 3 voltas 17  13 8  Marc Surer Brabham-BMW 62 Turbo 7  Ret 28  Stefan Johansson Ferrari 59 Eléctrico 13  Ret 26  Jacques Laffite Ligier-Renault 58 Motor 10  Ret 30  Christian Danner Zakspeed 55 Motor 25  Ret 4  Ivan Capelli Tyrrell-Renault 44 Accidente 24  Ret 3  Martin Brundle Tyrrell-Renault 40 Fuga auga 16  Ret 19  Teo Fabi Toleman-Hart 33 Motor 20  Ret 9  Philippe Alliot RAM-Hart 31 Motor 23  Ret 20  Piercarlo Ghinzani Toleman-Hart 16 Motor 14  Ret 33  Alan Jones Lola-Hart 13 Radiador 22  Ret 27  Michele Alboreto Ferrari 13 Turbo 15  Ret 7  Nelson Piquet Brabham-BMW 6 Colisión 2  Ret 16  Derek Warwick Renault 4 Inxección 8  Ret 29  Pierluigi Martini Minardi-Motori Moderni 3 Accidente 26 

 Posicións logo da carreira 

Clasificación no campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Alain Prost 72 2  Michele Alboreto 53 3  Ayrton Senna 38 4  Elio de Angelis 33 5  Keke Rosberg 25

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  McLaren-TAG 86 2  Ferrari 77 3  Lotus-Renault 71 4  Williams-Honda 47 5  Brabham-BMW 26

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Pole position: Ayrton Senna - 1:07.169
 Volta rápida: Jacques Laffite - 1:11.526 na volta 55
 Primeira vitoria: Nigel Mansell
 Primeira carreira: Ivan Capelli
 Última carreira: John Watson
 Alain Prost 4º, logrou o Campionato do Munto a falta de dúas carreiras.
 Logo de traelo para substituír o lesionado Niki Lauda, John Watson competiu neste evento co número 1, polo xeral reservado para o actual campión do mundo. Esta é a única ocasión en que un non-campión utilizou o número 1 desde Ronnie Peterson durante a tempada .

''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

 Véxase tamén 


 Ligazóns externas 
 Grand Prix Archives Vídeo

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1985
Categoría:Gran Premio de Europa de Fórmula 1