Álvaro de Bazán (F-101)

Álvaro de Bazán (F-101) é unha fragata da Armada Española, primeira da serie F-100 á que dá nome. A Armada Española ten cinco fragatas da serie F-100 operativas, cada unha cun custo dus 600 millóns de euros. O deseño está baseado no destrutor norteamericano da Clase Arleigh Burke deseño de Bath Iron Works e o Sistema de combate Aegis. Navantia fabricou en Ferrol cinco fragatas baseadas no deseño das F-100 para a Mariña norueguesa, Clase Fridtjof Nansen. Outros tres destrutores deseñados co asesoramento de Navantia estanse a construír en Australia, Clase Hobart.

A seguinte xeración de buques denominada Clase F-110 está a ser definida pola Armada Española para o ano 2022La futura fragata para la Armada Española avanza en su definición. defensa.com.

 Historia 
esquerda|180px
En 1983 a Armada Española e Bazán iniciaron un programa para a modernización naval chamado NFR-90 (Nato Frigate Replacement). Sería un proxecto da OTAN conxunto entre España, Alemaña, Canadá, Estados Unidos, Francia, Italia, Países Baixos e Gran Bretaña. O obxectivo era crear unha fragata común. Un deseño que compartiría elementos para reducir os custos de deseño e produción. As diferentes prioridades e necesidades de cada país fixeron que en 1989 o proxecto se abandonase. En 1990 decidiuse continuar co proxecto pero redefinindo as prioridades. O que ía ser un buque antisubmarino de características similares ás fragatas existentes pasou a un buque máis centrado na guerra aérea. En 1992 iniciáronse contactos coas mariñas de Alemaña e Holanda para desenvolver unha fragata, compartindo o deseño en intereses comúns. En 1993 concretouse esta colaboración. En 1995 a Armada Española elixe o Sistema de combate Aegis de Lockheed Martin como base operativa do buque co radar AN/SPY-1D empregado na serie DDG-51 "Arleigh Burke" da Armada dos Estados Unidos de América empregado por Bath Iron Works. Esta elección condicionou todo o deseño do buque. Así os destrutores americanos desplazaban 8 500 toneladas mentres que o deseño das F-100 tería 5 800 toneladas de desplazamento .

Deseño
miniatura|center|500px|Costado de estribor e cuberta principal F101.
miniatura|center|500px|Deseño Clase Arleigh Burke

 Sistemas 
 Estrutura 
O casco do buque foi desenvolvido pola oficina técnica de Bazán en colaboración coa Armada Española empregando tecnoloxía e programas de seu .

 Sistema País Fabricante Notas Formas do cascoNavantia Modificado a partir dunha licenza de Bath Iron Works do deseño da Clase Arleigh Burke.

 Sensores 

 Sistema País Fabricante NotasSistema de combate    Navantia  Lochkeed Martin  SCOMBA F-105Sistema AEGIS estadounidense F-101 a F-104Sistema de navegación   Diana Thales Group  DIANA na F-105Modelo AN/SPS-73 F-101 a F-104Sistema MOS (MIDS On Ship) de comunicacións, navegación e identificación de distribución de datos Indra Sistemas  Consolas multifunción CONAMSainsel  modelo DLT-309Sistema de Vixilancia Optrónica Tecnobit Radar principalLockheed Martin  modelo SPY-1D. A F-105 incorpora a versión SPY-1D (V)Navantia prepara la F-105 Cristóbal Colón para la fase de pruebas de mar en Infodefensa.com Radar navegación  Indra Sistemas e Lockeed Martin  modelo  AN/SSPS-73 de Lockheed Martin F-101 a F-104, e ARIES NAV  na F-105Radar de superficie   Indra Sistemas e Raytheon modelo  SPS-67(V) F-101 a F-104, ARIES CS na F-105 Radar secundarioIndra Sistemas modelo ARIES modelo CIT-25DFRadar do sistema de control de tiro   Raytheon  modelo AN/SPG-62 FCR (Fire Control Radar) para mísiles antiaréreos SM-2MR Bloque IIIA (RIM-66M-2) e RIM-162 ESSM, modelos no futuro (RIM-161 Standard Missile 3 SM-3 e RIM-174 Standard ERA SM-6), dúas unidades FRAGATAS CLASE "ÁLVARO DE BAZÁN" Ficha en Navantia (en PDF)  AN/SPG-62 Fire Control Radar Radar do sistema de control de tiro DORNA Navantia modelo  RTN-30 para canón fabricado por FABA SistemasRadar ESM/ECMIndra Sistemas modelo RigelSonar de cascoIndra Sistemas modelo LWHP53SN,U.S. – Spain Defense Industry Day  INDRA, A GLOBAL INNOVATION COMPANY Strategic Partnerships Between Indra - US Companies, 2015 (PDF en inglés) desenvolvido a partir dunha licenza de Lockheed Martin. Modelo DE 1160LF fabricado en España por ENOSA baixo licenza de Raytheon na primeira versión. Identificador amigo-inimigo, IFF Indra Sistemas incluídos modos 5 e modo SSistema de comunicacións integradas ICCS-5EID   Sistemas de enlaces de datos Link-11 e Link-22 Tecnobit WECDIS (Warship Electronic Chart Display and Information System)Sainsel Sistema de detección láser e de contramedidasIndra Sistemas ESM/ECM: Indra SLQ-380 Aldebarán interceptador / perturbador e CESELSA Regulus Mk 9500 interceptLanzabengalasBAE Systems catro lanzadores modelo FMC SRBOC Mk36Reclamo remolcado para torpedosLockheed Martin modelo SLQ-25A Enhaced Nixie

 Electrónica 
Nos buques producen electricidade de 400 voltios trifásicos, 230 voltios monofásicos e 120 voltios para algúns equipamentos norteamericanos. Tódolos sistemas están sobredimensionados e permiten manter o funcionamento en caso de avaría ou fallo.
 Sistema País Fabricante NotasComunicacións  Rohde & Schwarz  Equipamento fabricado en España. Automatización  Siemens AG  PLC de diversos modelos. Equipamento    Merlin Gerin  Cadros eléctricos deseñados e fabricados en España. Cablaxe   AWG  Segundo especificacións norteamericanas.

 Armamento 
 Sistema País Fabricante Notas Canón FABA Sistemas modelo Mk.45 Mod.2 de 127 mm orixinariamente estaba previsto incorporar a versión de BAE Systems ata que se obtivo a licenza de OTO MelaraEl ejército español dispondrá de municiones de artillería de alcance extendido infodefensa.comSistema de lanzamento vertical  Indra Sistemas desenvolvido a partir dunha licenza estadounidense do modelo Mk.41 de 48 celas Mísiles antibuque RGM-84 Sub-Harpoon block IIBoeing Integrated Defense Systems dúas montaxes cuádruplasTorpedosAlliant Techsystems 2 montaxes lanzatorpedos  Mk.32 Mod.9 de 324 mm con 12 torpedos Mk.46 Mod.5Mísiles superficie-aire Raytheon Systems  48 unidades do modelo Standard SM-2MR Bloque IIIA/RIM-66LMísiles superficie-aire Raytheon Systems  192 unidades do modelo RIM-162 Evolved Sea SparrowMetralladoras Browning Arms  4 unidades do modelo Browning M2 de 12,7 mm  Canóns de 20 mm     Oerlikon  2 unidades por fragata da F-101 á F-104Canóns de 25 mm    BAE Systems  2 unidades na fragata F-105

 Propulsión 
 Sistema País Fabricante NotasCODOG (Combined diesel and gas, Diésel e/ou turbina gas) TurbinasGeneral Electric  2 turbinas de gas modelo General Electric LM2500Motores Navantia  2 motores diésel modelo Bazán Bravo-Caterpillar 3600Grupos electróxenos Navantia modelo 12V396TE54 fabricados baixo licenza de MTU  Hélices NAVALIPS  Wärtsilä Propulsión Spain, S.A. [https://database.centredelas.org/industria-militar-en-espana/?lang=es Base de datos sobre Industria militar en EspañaEngrenaxe redutora   Royal Schelde  Damen Shipyards GroupCadros eléctricos de distribución    Isolux  Isolux A Coruña

 Frota F-100 
 Código Nome Insignia Data botadura Data entrada en servizo Indicativo de chamada Imaxe F-101 Álvaro de Bazán 100px   15px 15px 15px 15px 150px F-102 Almirante Juan de Borbón 100px   15px 15px 15px 15px 150px F-103 Blas de Lezo 100px   15px 15px 15px 15px 150px F-104 Méndez Núñez 100px   15px 15px 15px 15px 150px F-105 Cristóbal Colón 100px     15px 15px 15px 15px 150px 

Internacional
miniatura|dereita|KNM «Fridtjof Nansen» (F 310), en Oslo.
Ao deseño da serie F-100 fixéronse variantes para ser vendidas a Noruega e Australia.
Para a Mariña norueguesa Navantia fabricou cinco fragatas en Ferrol, designación F-300:
 KNM Fridtjof Nansen (F310)
 KNM Roald Amundsen (F311)
 KNM Otto Sverdrup (F312)
 KNM Helge Ingstad (F313)
 KNM Thor Heyerdahl (F314)

miniatura|dereita|HMAS Hobart en construción en abril de 2015.
A Mariña australiana fabricou en Australia tres destrutores con asesoramento de Navantia segundo o deseño das F-100:
 HMAS Hobart DDGH 39
 HMAS Brisbane DDGH 41
 HMAS Sydney DDGH 42

 Honras 
miniatura|dereita|Helicóptero SH-60 Seahawk achegándose á F101 no golfo Pérsico, en 2005.
A fragata leva o nome en honra e recoñecemento do que fora almirante da Armada Española Álvaro de Bazán. Foi botada en Ferrol o 27 de outubro de 2000, sendo Madriña Casilda Silva Fernández de la Henestrona, Marquesa de Santa Cruz, descendente do Almirante Álvaro de BazánFragata "Álvaro de Bazán" (F-101) Armada Española.

Recibiu a súa Bandeira de Combate da Princesa de Asturias o 19 de setembro de 2003 en Motril (Granada), cidade natal de Álvaro de Bazán.

100px|centerHistórico de capitáns da F-101Capitán DatasJuan Rodríguez Garat de setembro de 2001 ata 23 de marzo de 2004Pedro García de ParedesJosé Enrique Delgado RoigLas fragatas “Álvaro de Bazán” y “Méndez Núñez” en Canarias galiciaartabradigital.comIgnacio Paz García

 Notas 

Véxase tamén
Ligazóns externas
Vídeo 3min11seg, simulacro de ataque. NATO's counter-piracy flagship tests readiness (en inglés)

Bibliografía
 Dionisio García (coordinador) Buques de la Armada Española. Fragatas clase Álvaro de Bazán. Ikonos Press Madrid 2006 ISBN 84-933884-7-5

Categoría:Embarcacións da Armada Española
Categoría:Barcos de 2002