Comité Militar Revolucionario

O Comité Militar Revolucionario, tamén coñecido como Milrevcom e BRK (en ) foi o nome dos órganos militares creados polas organizacións do Partido Bolxevique baixo a autoridade dos soviets durante a preparación e desenvolvemento da insurrección armada na Revolución de Outubro de 1917. Funcionaron ata marzo de 1918.Military Revolutionary Committees. Gran Enciclopedia Soviética. Os comités foron o corpo dirixente de poder da insurrección, instalando e asegurando o poder soviético. Executaron un papel de órganos provisionais extraordinarios da ditadura do proletariado.

Os comités máis notables foron os do Soviet de Petrogrado, o Soviet de Moscova e a Stavka. O Comité Militar Revolucionario de Petrogrado foi creado o  de 1917.Trotsky, Leon, Lessons of October: «O 16 de outubro foi creado o Comité Militar Revolucionario, o órgano legal soviético da insurrección.»

 Creación 
A idea de organizar un centro de operacións da insurrección armada pertence a Lenin. Na súa carta O marxismo e a insurrección, dirixida ao Comité Central do Partido Obreiro Socialdemócrata de Rusia (bolxevique) en setembro de 1917, poñía na axenda a tarefa de preparar o levantamento armado ao escribir:

A decisión do Comité Central do POSDR(b) do 23 de outubro e o 29 de outubro de 1917 de mellorar a preparación para a insurrección armada apresurou a creación de corpos insurreccionais a nivel central e local. O CMR foi formado con representantes do Partido Bolxevique, os soviets, os comités de fábrica, os comités de soldados, as organizacións militares bolxeviques (Voyenka), a Garda Vermella, e outras organizacións. Os comités eran de diversos niveis territoriais como gubernia, cidade, raión, vólost etc. Mentres, no Exército, organizábanse a nivel de fronte, exército, corpo de exército, división e rexemento. En ocasións, as funcións do Comité Militar Revolucionario desempeñábanas os Comités Revolucionarios. Os Comités Militares Revolucionarios non eran uniformes en termos da súa composición social e partidaria, con todo a maioría deles eran principalmente bolxeviques.

O primeiro cuartel xeral da insurrección armada foi o Comité Militar Revolucionario de Petrogrado, que foi creado polo Soviet de Petrogrado e tomou o poder o 7 de novembro de 1917. Antes do triunfo da insurrección en Petrogrado, había máis de corenta Comités Militares Revolucionarios no país, cuxa principal actividade era a preparación militar e técnica da inminente insurrección.

 Lista de Comités Militares Revolucionarios 
Durante o proceso de toma do poder por parte dos soviets en Rusia houbo unha formación masiva de CMRs. Moitos CMRs apareceron por iniciativa dos delegados procedentes do II Congreso dos Soviets de Rusia. Foron enviados grandes escuadróns de comisarios, emisarios e axitadores revolucionarios a varias rexións do país por parte do CMR de Petrogrado, baixo a dirección do Comité Central do POSDR(b), que os conformou con organizadores experimentados.

 Data de creación  Nome  Presidente (composición)  Notas 29 de outubro  CMR de Petrogrado  Pável Lazimir (Andréi Búbnov, Moiséi Uritski, Yákov Sverdlov, Félix Dzerzhinski, Iosif Stalin)   31 de outubro  CMR do 12.º Exército  Y. Cherin (Karl Gailis Janis KruminKrumin, Janis) existiu ilegalmente ata o 8 de novembro de 1917 en Cēsis 4 de novembro  CMR do Leste  Iván Rabchinski Rabchinsky, Ivan Vasilyevich. Gran Enciclopedia Soviética (Jaan Anvelt, Víktor Kingissepp)   CMR de Pskov  Vasili Paniushkin  Fronte Norte (desde o 8 de novembro de 1917) 7 de novembro  CMR de Moscova     CR de Vorónezh  A. Moiseyev   8 de novembro  CMR de Riazán  A. Syromyatnikov   9 de novembro  CMR de Minsk  Aleksandr Myasnikyan (Moiséi Kalmanovich, Vilhelms Vilis Knoriņš, Kārlis Landers)  Fronte Occidental e Rexión Noroccidental (máis tarde) CMR de Samara  Valerián Kúibyshev   CR de Tula  Grigori Kaminski   10 de novembro  CMR de Tomsk  Alekséi Belenets   11 de novembro  CMR de Kíiv  Leonid PiatakovLeonid Pyatakov (Andriy Ivánov, Volodimir Zatonski, Oleksandr HorvitsHorvits Oleksandr . Gran Enciclopedia Soviética)  reorganizado como CR de Kíiv 0 28 de xaneiro de 1918 CR de Smolensk  S. Ioffe   21 de novembro  CMR de Daguestán  Ullubi Buinakski   27 de novembro  CMR de Oremburgo  Samuil Tsvilling   1 de decembro  CMR da Fronte Suroccidental  G. Razzhivin (Vasili Kikvidze)   15 de decembro  CMR da Fronte Romanés  Piotr Baranov (Aleksandr Krusser, Vladímir Yudovski)   20 de decembro  CMR de Barnaúl  Matvéi Tsaplin)   23 de decembro  CMR de Khárkiv  Fiodor Serguéiev (Valeri Mezhlauk, Moiséi Rujimovich)   ???  CMR de Ekaterinoslav  Nikolái Krestinski   ???  CMR de Vinnytsia  Nikolái Tarnogrodski   ???  CMR de Odesa  Vladímir Yudovski   ???  CMR de Shuya  Mikhaíl Frunze   ???  CMR de Simferópol  Jānis Miller   29 de decembro  CR de Sebastopol  Jānis Daumanis   xaneiro  CR de Astracán  Mina AristovMina Aristov   10 de xaneiro  CMR do Exército do Cáucaso  Grigori Korganov (Borís Sheboldayev)   23 de xaneiro  CMR do Don  Fiódor Podtyolkov (Mikhaíl Krivoshlykov)Krivoshlykov Mikhail. Gran Enciclopedia Soviética.   30 de xaneiro  CMR do Kubán-Mar Negro  Yan Poluyan   2 de marzo  CMR de Semirechye  Pável Vinográdov  

 Influencia 
Nas semanas que seguiron á Revolución de Outubro, os Comités Militares Revolucionarios baseados no CMR de Petrogrado foron organizados a través dos outros soviets e cimentaron o control bolxevique. Estoutros CMRs foron formados por dirixentes locais aínda que axentes do CMR de Petrogrado estaban habitualmente en posicións de dirección para dirixir ou asesorar. A finais de novembro de 1917, representantes do CMR de Petrogrado estaban asignados en polo menos corenta e catro cidades así como en cento trece unidades militares ao longo de toda Rusia, Turquestán e o Cáucaso.Rigby, pp. 42-43

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Albert Resis (xullo de 1977). Lenin on Freedom of the Press. Russian Review, Vol. 36, No. 3, pp. 274–296.
 Rigby, T.H. (Xaneiro de 1974). The First Proletarian Government. British Journal of Political Science, Vol. 4, No. 1, pp. 37–51.
 Utechin, S.V. (Oct. 1958). Bolsheviks and Their Allies after 1917: The Ideological Pattern. Soviet Studies, Vol. 10, No. 2, pp. 113–135.
 Lenin, V. Marxism and Revolt. Full collection of articles (Марксизм и восстание, Полн. собр. соч.). Ed. 5. Vol. 34
 Questionnaires of councils of the Central Industrial district (outubro de 1917 - xaneiro de 1918). "Historical Archives". 1960

 Outros artigos 
 Comité Militar Revolucionario de Petrogrado
 Soviet Militar Revolucionario

Categoría:Revolución Rusa de 1917
Categoría:Historia de Rusia