Millo miúdo

O millo miúdo (Panicum miliaceum), (que non debe confundirse co Setaria italica, ó que tamén se lle chama millo miúdo) é unha especie de planta herbácea pertencente á familia das poáceas. 
miniatura|Ilustración
miniatura|Vista da planta

 Descrición 
É unha planta robusta, escasamente a densamente hispida, anual; con talos de 30–150 cm de alto, a miúdo ramificada. Láminas foliares lineares a lanceoladas estreitas, de 1540 cm de longo, 8–24 mm de largo, cordadas a amplexicaules. Panícula estreitamente oblonga a piramidal, de 15–35 cm de longo, a ramificación apertada ou, ás veces laxa e dando á panícula un aspecto unilateral. Espículas sobre todo cara aos extremos das pólas, ovadas a ovado-oblongas, (4 -) 4.5 a 5.5 mm de longo, glabras, agudas a curtamente acuminadas; inferior ovadas glumas, a metade a tres cuartos da lonxitude da espícula, 5-nervada, acuminadas, separado do resto da espícula dun curto entrenó; gluma superior 11-13-nervada; lema inferior 11-13-nervada, a pálea ausente ou reducida a unha escala de tempo moi curta; lema superior alaranxada ou amarelenta, lene e brillante, polo xeral persistente.

 Distribución e hábitat 
As primeiras colleitas deste cereal déronse na China hai arredor de 8000 anos. Aínda se cultiva extensivamente na India, Rusia, Oriente Medio, Turquía e Romanía. Nos Estados Unidos o paínzo cultívase principalmente coma comida para paxaros, véndese coma alimento dietético e por mor da súa carencia de glute pode ser incluído nas dietas dos celíacos.

O millo miúdo adáptase ben a case calquera tipo de solo e condición climática, ten un período de crecemento curto e necesita pouca auga. As súas necesidades de auga son seguramente as menores de entre todos os cereais principais. É un cultivo excelente para terras de secaño. As plantas acadan unha altura de até 100 cm. As sementes medran en espigas e son dun tamaño pequeno (2–3 mm) de cor crema, amarela, avermellada-alaranxada ou marróns.

O millo miúdo é unha herba anual o mesmo ca todos os demais millos miúdos. Úsase nalgúns restaurantes.

 Taxonomía 
Panicum miliaceum foi descrita por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 1: 58. 1753.
Etimoloxía

Panicum: nome xenérico que é un antigo nome do latín para o paínzo menor (Setaria italica).(en inglés) 

miliaceum: epíteto latíno, millo.

Sinonimia

 Leptoloma miliacea (L.) Smyth	
 Milium esculentum Moench
 Milium panicum Mill. 
 Panicum asperrimum Fisch.	
 Panicum asperrimum Fischer ex Jacq.	
 Panicum densepilosum Steud.
 Panicum milium Pers. 
 Panicum ruderale (Kitag.) D.M.Chang
 Panicum spontaneum Zhuk. en PlantList

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Características das poáceas
 Paínzo menor
 Bibliografía 
 Cabrera, A. L. 1970. Gramíneas. 4(2): 1–624. In A. L. Cabrera (ed.) Fl. Prov. Bos Aires. Instituto Nacional de Tecnología Agropecuaria, Bos Aires.
 Catasus Guerra, L. J. 1980. Nuevas especies de gramíneas para Cuba. Acta Bot. Cub. 4: 1–11.
 Correll, D. S. & M. C. Johnston. 1970. Man. Vasc. Pl. Texas i–xv, 1–1881. The University of Texas at Dallas, Richardson.
 Cronquist, A.J., A. H. Holmgren, N. H. Holmgren & Reveal. 1977. Vascular Plants of the Intermountain West, U.S.A. 6: 1–584. In A.J. Cronquist, A. H. Holmgren, N. H. Holmgren, J. L. Reveal & P. K. Holmgren (eds.) Intermount. Fl.. Hafner Pub. Co., Nova York.
 Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
 Filgueiras, T. S. 1991. A floristic analysis of the Gramineae of Brazil's Distrito Federal and a list of the species occurring in the area. Edinburgh J. Bot. 48: 73–80.
 Forzza, R. C. 2010. Lista de espécies Flora do Brasil https://web.archive.org/web/20100526002559/http://floradobrasil.jbrj.gov.br/2010/. Jardim Botânico do Rio de Janeiro, Río de Xaneiro. 
 Funk, V. A., P. E. Berry, S. Alexander, T. H. Hollowell & C. L. Kelloff. 2007. Checklist of the Plants of the Guiana Shield (Venezuela: Amazonas, Bolivar, Delta Amacuro; Guyana, Surinam, French Guiana). Contr. U.S. Natl. Herb. 55: 1–584. View in Biodiversity Heritage Library
 Gibbs Russell, G. E., W. G. M. Welman, E. Retief, K. L. Immelman, G. Germishuizen, B. J. Pienaar, M. Van Wyk & A. Nicholas. 1987. List of species of southern African plants. Mem. Bot. Surv. S. Africa 2(1–2): 1–152(pt. 1), 1–270(pt. 2).
 Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1968. The Pteridophytoa, Gymnospermae and Monocotyledoneae. 1: 1–482. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, Nova York.
 Gleason, H. A. & A.J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
 Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.

Categoría:Panicum
Categoría:Cereais
Categoría:Cultivos
Categoría:Plantas descritas en 1753