Gran Premio do Canadá de 1980

O Gran Premio do Canadá de 1980 foi unha carreira de Fórmula 1, celebrada no Circuíto Île Notre-Dame, Montreal, Canadá o 28 de setembro de 1980. A carreira, foi a 13ª e penúltima carreira da tempada de , o 19º Gran Premio do Canadá e o terceiro, que se celebrou en Montreal. A carreira disputouse sobre 70 voltas ao circuíto de 4´41 quilómetros de lonxitude para unha distancia total de carreira de 309 quilómetros.

 Resumo da carreira 

O piloto australiano Alan Jones, pilotando un Williams FW07B, gañou o seu segundo Gran Premio do Canadá consecutivo, que xunto coa retirada do Brabham BT49 do piloto brasileiro Nelson Piquet debido ao fallo do seu motor Cosworth DFV, permitiulle a Jones asegurar o campionato de pilotos de 1980. Jones converteuse no segundo australiano en lograr o campionato do mundo, un título que gañara por última vez Jack Brabham en . O primeiro Campionato de pilotos para Williams Grand Prix Engineering, engadiuse ao seu primeiro campionato de construtores, logrado dúas semanas antes no Gran Premio de Italia.

A breve reaparición de Vittorio Brambilla, chegara ao seu fin coa retirada do veterano italiano da Fórmula Un. Alfa Romeo o substituíu polo mozo Andrea de Cesaris, que fixo o seu debut nun Gran Premio, como o fixo adolescente neozelandés Mike Thackwell. Thackwell subiu a bordo do terceiro Tyrrell 010 acadando a marca como o piloto máis novo da historia en iniciar un Gran Premio, unha marca que tiña desde había 19 anos o falecido mexicano Ricardo Rodríguez. O rexistro manteríase durante 29 anos ata que rompeuno Jaime Alguersuari en .

Piquet logrou a pole por diante de Jones, usando un coche distinto ao da carreira cunhas especificacións distintas para a cualificación. Na saída Jones intentou pasar a Piquet pero tocáronse,http://grandprix.com/gpe/rr341.htmlhttp://www.youtube.com/watch?v=uDc3DbUISS0 desencadeando un choque múltiple en cadea. A colisión involucrou a Jean-Pierre Jarier (Tyrrell 010), Derek Daly (Tyrrell 010), Emerson Fittipaldi (Fittipaldi F8), Keke Rosberg (Fittipaldi F8), Mario Andretti (Lotus 81), Gilles Villeneuve (Ferrari 312T5) e Jochen Mass (Arrows A3). Piquet, Fittipaldi, Villeneuve, Andretti e Mass volveron saír nos coches de reposto (muletto), no caso de Piquet co coche que usou na cualificación e Rosberg no mesmo coche reparado. Os Tyrrell de Daly e Jarier quedaron inutilizados polo que o terceiro Tyrrell 010 de Thackwell pasou a Jarier e Daly colleu o muletto. Aínda así Daly, non puido reiniciar a carreira. Emerson Fittipaldi tamén cedeu seu coche a Keke Rosberg, preferindo comezar co muletto. Na reanudación, 50 minutos máis tarde, Didier Pironi anticipouse na saída, polo que foi penalizado ao finalizar a carreira, Jones partiu primeiro ata que foi adiantado por Piquet logo de dúas voltas, Piquet era primeiro, seguido por Jones, Pironi, Watson, Reutemann e Laffite, pero na volta 23, Piquet veu esfumarse a esperanza de gañar o título, o motor Ford Cosworth do seu Brabham explotou. Dúas voltas máis tarde Jean-Pierre Jabouille estrelou o seu Renault RE20 fortemente, resultando gravemente ferido nas súas pernas. Jabouille tivo que ser excarcerado do coche.

Jones liderou de novo ata que Pironi logrou pasalo e gañar a carreira, pero Pironi foi sancionado con 60 segundos por saltarse a saída. Finalmente quedou terceiro por detrás de Jones e Reutemann. Alain Prost sería terceiro ou segundo de non ser por un fallo na suspensión que provocou un accidente no seu McLaren M30. Watson adiantou a Reutemann cando este fixo un trompo e terminou cuarto no seu McLaren. O heroe local Villeneuve logrou a quinta posición para Ferrari nun fin de semana triste que viu ao campión do mundo saínte Jody Scheckter incapaz de cualificar o seu Ferrari 312T5. O último punto foi para Héctor Rebaque no seu Brabham BT49 logo de que Jacques Laffite quedase sen combustible no seu Ligier JS11/15 nas últimas voltas.

O primeiro e segundo lugar do campionato decidiríanse no Gran Premio dos Estados Unidos de 1980 aínda por chegar, a terceira praza tamén estaba teoricamente aberta con Laffite oito puntos por detrás de Reutemann. O segundo lugar no campionato de construtores estaba por decidir con Brabham só cinco puntos por detrás de Ligier.

 Clasificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 27  Alan Jones Williams-Ford 70 1:46:45.53 2 9 2 28  Carlos Reutemann Williams-Ford 70 +15.54 segs 5 6 3 25  Didier Pironi Ligier-Ford 70 +19.07 segs 3 4 4 7  John Watson McLaren-Ford 70 +30.98 segs 7 3 5 2  Gilles Villeneuve Ferrari 70 +55.23 segs 22 2 6 6  Héctor Rebaque Brabham-Ford 69 +1 volta 10 1 7 3  Jean-Pierre Jarier Tyrrell-Ford 69 +1 volta 15  8 26  Jacques Laffite Ligier-Ford 68 Sen combustible 9  9 21  Keke Rosberg Fittipaldi-Ford 68 +2 voltas 6  10 12  Elio de Angelis Lotus-Ford 68 +2 voltas 17  11 30  Jochen Mass Arrows-Ford 67 +3 voltas 21  12 14  Jan Lammers Ensign-Ford 66 +4 voltas 19  Ret 8  Alain Prost McLaren-Ford 41 Suspensión 12  Ret 16  René Arnoux Renault 39 Freos 23  Ret 15  Jean-Pierre Jabouille Renault 25 Suspensión/Accidente 13  Ret 5  Nelson Piquet Brabham-Ford 23 Motor 1  Ret 11  Mario Andretti Lotus-Ford 11 Motor 18  Ret 22  Andrea de Cesaris Alfa Romeo 8 Motor 8  Ret 31  Eddie Cheever Osella-Ford 8 Sistema combustible 14  Ret 20  Emerson Fittipaldi Fittipaldi-Ford 8 Caixa de cambios 16  Ret 23  Bruno Giacomelli Alfa Romeo 7 Chasis 4  Ret 29  Riccardo Patrese Arrows-Ford 6 Accidente 11  Ret 4  Derek Daly Tyrrell-Ford 0 Accidente 20  Ret 43  Mike Thackwell Tyrrell-Ford 0 Coche cedido a Jarier 24  NSC 9  Marc Surer ATS-Ford     NSC 1  Jody Scheckter Ferrari     NSC 50  Rupert Keegan Williams-Ford     NSC 51  Kevin Cogan Williams-Ford    

 Líderes por volta 
 Alan Jones 49 voltas (1-2 e 24-70)
 Nelson Piquet 21 voltas (3-23)

 Posicións logo da carreira 

Clasificación do campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Alan Jones 62 2  Nelson Piquet 54 3  Carlos Reutemann 40 (43) 4  Jacques Laffite 32 5  René Arnoux 29

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Williams-Ford 105 2  Ligier-Ford 60 3  Brabham-Ford 55 4  Renault 38 5  Tyrrell-Ford 12

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os mellores 5 resultados das primeiras 7 carreiras e os 5 mellores resultados das últimas 7 carreiras contan para o campionato de pilotos. Números sen paréntesis son puntos no Campionato; os números entre paréntesis son os puntos totais anotados.

 Notas 

 Véxase tamén 


 Ligazóns externas 

Canadá
Categoría:Gran Premio do Canadá de Fórmula 1