Pseudoryx nghetinhensis

O saola (Pseudoryx nghetinhensis), tamén chamado na bibliografía imnternacional boi de Vu Quang, é unha especie de mamífero artiodáctilo ruminante da familia dos bóvidos, subfamilia dos bovinos e tribo dos bovininos, que vive nas montañas de Annam, entre Vietnam e Laos.

Animal moi escaso, foi descuberto polos zoólogos en 1992 na Reserva Natural de Vu Quang,Desde 2002, Parque Nacional de Vu Quang. e descrito o ano seguinte.

Actualmente encóntrase en grave perigo de extinción (cualificado como CR pola UICN).<ref name=U>Timmins, R. J.; Robichaud, W. G.; Long, B.; Hedges, S.; Steinmetz, R.; Abramov, A.; Tuoc, D. & Mallon, D. P. (2008): Pseudoryx nghetinhensis na [[UICN|Lista vermella de especies ameazadas]] da UICN. Versión 2014.2 </ref>

 O último bóvido 
A última especie de bóvido descubriuse en data tan recente como 1992, nas selvas do centro-norte de Vietnam, preto da fronteira con Laos.

Este raro animal, coñecido polos lugareños como sao la (e na bibliografía internacional como saola ou boi de Vu Quang), foi clasificado como Pseudoryx nghetinhensis, e adscrito á liñaxe dos xéneros Bos e Bison (tribo dos bovininos).Dung, Vu Van; Giao, Pham Mong; Chinh, Nguyen Ngoc; Tuoc, Do; Arctander, Peter & MacKinnon, John (1993): "A new species of living bovid from Vietnam" Nature 363: 443-445.

Ante o perigo de que desaparecera esta especie, (e outra, descuberta na masma selva, e no mesmo ano, pero pertencente á familis dos cérvidos e clasificada como Megamuntiacus vuquangenisis), as autoridades do país ampliaron considerabelmente a reserva, limitado ademais a explotación forestal.

Na reunión do CITES de novembro de 1994, en Fort Lauderdale, Florida, Estados Unidos acordouse incluír ambas as especies no "anexo I" deste convenio internacional, o que implica a prohibición total do seu comercio.Daviña Facal, Luís (1999): "Dous novos grandes mamíferos" en Lingua e Ciencia. Vigo: Xerais. ISBN 84-8302-355-5, p. 152.

 Características 
O saola rten nunha lonxitude duns 150 cm, a altura na cruz é de 80 90 cm, e alcanza un peso de entre os 80 e os 100 kg.Saola (Pseudoryx nghetinhensis)  en ARKive.

Caracterízase polos seus cornos longos, esveltos e case rectos. Ten dúas glándulas odoríferas debaixo dos ollos. Os dentes premolares son longos. A cor da pelaxe varía desde a parda escura á parda avermellada; ademais, presenta na cara e na gorxa unhas manchas brancas. Os seus pezuños son pequenos e os dedos, curtos.Pseudoryx nghetinhensis Saola en UngulateUltimate.

O saola pode vivir en solitario ou en pequenos grupos familiares de dous ou tres individuos. Crese que pode ser unha presa para os tigres e os leopardos; especies de felinos que son relativamente abundantes nas montañas Annamitas, fogar do saola.

 Hábitat e distribución 
O saola só se encontra nas montañas Annamitas, entre o norte de Vietnam e Laos, onde se conservan as últimas selvas virxes de Indochina. A súa área de distribución abarca uns 5.000 km².Grubb, P. (2005): "Artiodactyla" en: Wilson & Reeder Mammal Species of the World.

A maioría dos rexistros fixéronse ao sur do río Sông Cả, en Vietnam. En Laos encóntrase na provincia de Bolikhamsai.

O seu hábitat, a altitudes de entre os de 200 e os 1.200 m de altitude, probabelmente é, ou máis ben era, en Vietnam, xa que a a maior densidade humana neste país reduciu sensibelmente o seu hábitat.

En 2010 foi capturado un exemplar, o primeiro tras o seu descubrimento, por cazadores nativos, aínda que unicamente logrou sobrevivir en catividade uns poucos días.Un enigmátio antílope aparece en Laos Diario ABC (Marid), sección Ciencia, 17/09/2010. (Inclúe foto do exemplar capturado).

 Poboación 

A poboación do saola estimouse nuns 200 individuos, considerándose como especie endémica e moi vulnerábel. Pouco tempo despois do seu descubrimento, o goberno vietnamita aumentou o tamaño do Parque Nacional Vu Quang de 160 a uns 600 km² e realizáronse proxectos para a creación de dúas novas reservas.

Pese a estes niveis de protección o saola clasifícase como especie gravemente ameazada de extinción.

 Dieta 
Documentouse que o saola se alimenta de pequenos arbustos, sobre todo nas beiras dos ríos. Esta especie come en pequenos grupos duns 5 individuos, o cal é unha vantaxe á hora de encontrar comida e de protexerse dos depredadores.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Shuker, Karl P.N. (2002): The New Zoo: New and Rediscovered Animals of the Twentieth Century. House of Stratus Ltd: Thirsk, UK / House of Stratus Inc: Poughkeepsie, USA. ISBN 1-84232-561-2. 
 Robichaud, W. G. (1998): "Physical and behavioral description of a captive saola, Pseudoryx nghetinhensis". Journal of Mammalogy 79 (2): 394–405.
 Wilson, D. E., & Reeder, D. M. (editors) (2005): Mammal Species of the World - A Taxonomic and Geographic Reference''. Third edition. Baltimore, Mryland, EE. UU.: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

 Outros artigos 
 Bóvidos
 Bovinos
 Bovininos

 Ligazóns externas 

 20minutos.es: El saola, un misterio para los científicos dos décadas después de su descubrimiento  Axencia EFE, 26/05/2012. Consultada o 11 de outubro de 2014. 
 Working Toggether to Save the Saola fron Extintion en Saola Working Group 
 Saola (Pseudoryx nghetinhensis) en ARKive  Inclúe datos sobre a descrición, bioloxía, distribución, hábitat, status, ameazas, conservación etc.
 Pseudoryx nghetinhensis Saola en UltimateUngulate  Inclúe información sobre características, hábitat, mapa de distibución, fotos e outros datos.
 Saola Conservation in Central Vietnam en American Museum of Natural History 

Categoría:Bovinos
Categoría:Animais descritos en 1993