Caso 4F

O chamado caso 4F (en ) é un caso de corrupción policial, montaxe e falsificación de probas, con implicacións políticas e xudiciais. Ten relación cos feitos ocorridos o 4 de febreiro de 2006. Ese día, a Garda Urbana de Barcelona detivo varias persoas por suposta relación coa agresión a un axente (o cal ficou tetrapléxico) durante unha festa no Palau Alòs de Barcelona, daquela okupado. Algunhas das persoas foron condenadas a prisión. Unha delas, Patricia Heras, suicidouse durante un permiso penitenciario en 2011. O caso fíxose moi coñecido grazas ó filme documental Ciutat Morta, que conta a historia das irregularidades.

 Reivindicacións dos feitos 
miniatura|O "Palau del Cinema", rebautizado como "Cinema Patricia Heras", durante a okupación do 8 de xuño de 2013
miniatura|dereita|O condenado Rodrigo Lanza en 2012.
Amnistía Internacional denunciou o caso e as torturas que recibiron os principais detidos. O xuíz acabou por arquivar as denuncias contra os axentes.

En 2011 naceu a plataforma Des-muntatge 4F, co obxectivo de «desmontar a versión oficial». Dende entón, familiares, amigos e entidades próximas ós condenados pediron a revisión do caso e organizaron actos de protesta nas rúas, como a ocupación do "Palau del Cinema" da Via Laietana de Barcelona, o 8 de xuño de 2013 para proxectar o documental 4F: ni oblit ni perdó.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 







Categoría:Corrupción
Categoría:Tortura
Categoría:Ciutat Vella de Barcelona