Croissant

Un croissantTermo galego no Dicionario da Real Academia Galega (pronunciado cruasán) é un bolo orixinario de Austria, elaborado con masa fermentada ou de follado enrolada en forma de media lúaDefinición de croissant en VV. AA. (2012) Dicionario de alimentación e restauración, Santiago de Compostela, Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega. A verba croissant é francesa e significa crecente. O pan está feito de fariña, azucre, sal, leite, fermento, manteiga e ovo para pincelar.

 Etimoloxía 
O termo galego croissant é un galicismo, vén pois do francés croissant, AFI: [kʁwa'sɑ̃], “crecente”, aludindo á fase da lúa).

 Historia 
A súa orixe atribúese aos panadeiros de Viena,"Enciclopédia Larousse Gastronomique - París onde era coñecido polo nome de Kipferl desde o século XIII, facéndose de tamaños variados. Segundo a tradición, en 1683 (Batalla de Viena), mentres os panadeiros traballaban á noite, estes ouviron o balbordo que o inimigo otomán facía ao cavar un túnel, e ao dar a alarma sobre o que estaba a acontecer, conseguiron impedir o éxito do ataque. O formato en crecente sería alusivo á bandeira do Imperio Otomán. Os franceses aínda hoxe chaman a este tipo de pan amanteigado viennoiserie’’.

Algunhas pescudas atribúen a súa invención ao comerciante vienés de orixe polaca Franz Georg Kolchitsky que vivía en Constantinopla, onde coñeceu o café en 1475. Despois da batalla, os turcos abandonaron unhas 500 sacas do produto, que Franz apañou e aproveitou para abrir un "café", e onde comezou a servir a bebida. Para acompañar o café, inventou ese pan en forma de crecente."A rainha que virou Pizza" - Autor: J.A. Dias Lopes - Companhia Editora Nacional - 2007

María Antonieta, orixinaria de Viena, introduciu e popularizou o croissant'' en Francia, a partir de 1770, onde hoxe é un alimento tradicional do almorzo matinal cunha boa cunca de café con leite. Os nutricionistas recomendan moderación no seu consumo pois contén a metade do seu peso en graxa.

 Características 
O segredo do croissant está na masa, que debe ser semifollada. A masa semifollada posúe menos graxas, menos dobras e leva fermento biolóxico. As dobras son responsábeis da separación da masa e das camadas de graxa que proporcionan a "follaxe" do croissant.

Un bo croissant debe ter un bo aspecto, como unha lúa en cuarto crecente, cunha crosta crocante e unha bela cor dourada. As puntas deben estar separadas do medio, e o miolo debe ser claro, aerado, e mostrar a consistencia certa.

Os defectos máis comúns son ser engraxado, polo uso de manteiga de menor calidade; masa con sabor moi doce por utilizar moito azucre para mascarar ingredientes mediocres; cor sen uniformidade, por defecto do forno.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 


Categoría:Pans doces
Categoría:Almorzos
Categoría:Gastronomía de Francia
Categoría:Gastronomía de Austria