Gran Premio de Austria de 1982

O Gran Premio de Austria de 1982 foi unha carreira do Campionato do Mundo Fórmula 1 celebrada no Circuíto de Österreichring o 15 de agosto de 1982. Foi a 13ª carreira da tempada de Fórmula Un de , o 15º Gran Premio de Austria e a décima terceira que se celebrou en Österreichring. A carreira levouse a cabo sobre 53 voltas ao circuíto de 5´942 quilómetros para unha distancia total de carreira de 315 quilómetros. A carreira foi gañada polo Lotus de Elio de Angelis, que mantivo baixo control a Keke Rosberg no Williams para gañar por apenas 0,050 segundos, ou menos de metade da lonxitude do coche.

 Resumo da carreira 

Engadiuse unha chicane na entrada aos boxes no principio do ano. Nelson Piquet no Brabham lideraba na primeira curva desde a pole position, mentres que o Renault de Alain Prost pasou ao compañeiro de equipo de Piquet Riccardo Patrese para ser segundo. Máis atrás, houbo unha colisión que eliminou os dous Alfa Romeo de Andrea de Cesaris e Bruno Giacomelli, así como ao Williams de Derek Daly. A vantaxe de Prost sobre Patrese durou só unhas cantas curvas antes de que o italiano vólvese a pasalo. Na volta 2, Patrese arrebatou o liderado a Piquet e os dous Brabhams inmediatamente comezaron a afastarse cos seus tanques medio cheos.

Pouco antes da metade da carreira, Piquet fixo a primeira parada planificada en boxes para botar combustible e cambiar os pneumáticos, na historia moderna da F1. Reincorporouse en cuarto lugar, xusto por diante de Keke Rosberg, logo de perder a posición con Prost e Elio de Angelis. Varias voltas logo de Piquet, Patrese fixo a súa parada. Nese momento, tiña unha vantaxe suficiente para reincorporarse á carreira en primeira posición, aínda que agora só cuns poucos segundos por diante de Prost. O Brabham e o Renault estaban igualados logo da parada, e a diferenza de Patrese con Prost mantíñase relativamente estable. Pero, só un par de voltas logo da súa parada, Patrese sufriu un fallo de motor, o que lle fixo trompear. Prost herdou unha cómoda vantaxe con de Angelis e con Piquet terceiro.

Con todo, o actual campión do mundo loitaba desde a súa parada en boxes, incapaz de achegarse aos líderes, estaba loitando para manterse por diante de Rosberg. Só un par de voltas logo da saída do seu compañeiro de equipo, Piquet retirouse cunha falla eléctrica. Libre do Brabham, Rosberg comezou achegándose a de Angelis, pouco apouco pero reducindo a brecha de 10 segundos. Prost, pola súa banda, parecía sereno coa súa vantaxe de medio minuto antes de sufrir un fallo mecánico a 5 voltas do final.

Isto deixou a de Angelis líder, listo para a súa primeira vitoria, pero Rosberg, que reducira a vantaxe de de Angelis a só uns segundos, parecía voar agora que a súa primeira vitoria parecía próxima, e o finlandés comezou a acercarse máis rapidamente. Na última volta, Rosberg reduciu á brecha a só 1,6 segundos. Acercouse rapidamente no último viraxe, de Angelis aparentemente sucumbía á presión, pero na última curva De Angelis defendeu con calma a liña interior, e Rosberg non puido coller a trazada. A súa axustada entrada na curva causou que de Angelis derrapara na saída, o que permitiu Rosberg intentalo polo interior na recta final, só para perder por só 0,050 segundos, ou menos da metade da lonxitude dun coche.

De Angelis celebrou con ledicia a súa primeira vitoria, mentres que Rosberg aumentaba as súas posibilidades no campionato malia perder a súa primeira vitoria por unha marxe mínima, pasando por diante de John Watson no segundo lugar no campionato, que realmente era o liderado, xa que o líder oficial do campionato Didier Pironi estaba fóra polo resto da tempada con lesións nas pernas. O Ligier de Jacques Laffite completou o podio, mentres que o Ferrari de Patrick Tambay, o McLaren de Niki Lauda e o Arrows de Mauro Baldi completaron os puntos.

A vitoria por De Angelis foi a última celebrada por Colin Chapman co famoso acto de lanzar a súa gorra de tea ao aire logo dunha vitoria de Lotus. Tamén sería a última vitoria dun Lotus construído por Chapman, e a última vitoria dun Lotus ata o Gran Premio de Portugal de 1985.

 Clasificación 

 Cualificación 

 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Tempo  Diferenza 1 1  Nelson Piquet Brabham-BMW 1:27.612 — 2 2  Riccardo Patrese Brabham-BMW 1:27.971 +0.359 3 15  Alain Prost Renault 1:28.864 +1.252 4 27  Patrick Tambay Ferrari 1:29.522 +1.910 5 16  René Arnoux Renault 1:30.261 +2.649 6 6  Keke Rosberg Williams-Ford 1:30.300 +2.688 7 11  Elio de Angelis Lotus-Ford 1:31.626 +4.014 8 3  Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1:31.814 +4.202 9 5  Derek Daly Williams-Ford 1:32.062 +4.450 10 8  Niki Lauda McLaren-Ford 1:32.131 +4.519 11 22  Andrea de Cesaris Alfa Romeo 1:32.308 +4.696 12 12  Nigel Mansell Lotus-Ford 1:32.881 +5.269 13 23  Bruno Giacomelli Alfa Romeo 1:32.950 +5.338 14 26  Jacques Laffite Ligier-Matra 1:32.957 +5.345 15 35  Derek Warwick Toleman-Hart 1:33.208 +5.596 16 14  Roberto Guerrero Ensign-Ford 1:33.555 +5.943 17 36  Teo Fabi Toleman-Hart 1:33.971 +6.359 18 7  John Watson McLaren-Ford 1:34.164 +6.554 19 4  Brian Henton Tyrrell-Ford 1:34.184 +6.572 20 20  Chico Serra Fittipaldi-Ford 1:34.187 +6.575 21 29  Marc Surer Arrows-Ford 1:34.422 +6.810 22 25  Eddie Cheever Ligier-Matra 1:34.620 +7.008 23 30  Mauro Baldi Arrows-Ford 1:34.715 +7.103 24 17  Rupert Keegan March-Ford 1:34.770 +7.158 25 9  Manfred Winkelhock ATS-Ford 1:34.984 +7.372 26 33  Tommy Byrne Theodore-Ford 1:34.985 +7.373 27 18  Raul Boesel March-Ford 1:35.149 +7.537 28 31  Jean-Pierre Jarier Osella-Ford 1:35.206 +7.594 29 10  Eliseo Salazar ATS-Ford 1:35.271 +7.659

 Carreira 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 11  Elio de Angelis Lotus-Ford 53 1:25:02.212 7 9 2 6  Keke Rosberg Williams-Ford 53 + 0.050 6 6 3 26  Jacques Laffite Ligier-Matra 52 + 1 volta 14 4 4 27  Patrick Tambay Ferrari 52 + 1 volta 4 3 5 8  Niki Lauda McLaren-Ford 52 +1 volta 10 2 6 30  Mauro Baldi Arrows-Ford 52 +1 volta 23 1 7 20  Chico Serra Fittipaldi-Ford 51 +2 voltas 20  8 15  Alain Prost Renault 48 Inxección 3  9 7  John Watson McLaren-Ford 44 Motor 18  Ret 4  Brian Henton Tyrrell-Ford 32 Motor 19  Ret 1  Nelson Piquet Brabham-BMW 31 Eléctrico 1  Ret 33  Tommy Byrne Theodore-Ford 28 Trompo 26  Ret 29  Marc Surer Arrows-Ford 28 Motor 21  Ret 2  Riccardo Patrese Brabham-BMW 27 Motor 2  Ret 25  Eddie Cheever Ligier-Matra 22 Motor 22  Ret 12  Nigel Mansell Lotus-Ford 17 Motor 12  Ret 16  René Arnoux Renault 16 Inxección 5  Ret 9  Manfred Winkelhock ATS-Ford 15 Trompo 25  Ret 35  Derek Warwick Toleman-Hart 7 Suspensión 15  Ret 36  Teo Fabi Toleman-Hart 7 Transmisión 17   Ret 14  Roberto Guerrero Ensign-Ford 6 Trompo 16  Ret 3  Michele Alboreto Tyrrell-Ford 1 Trompo 8  Ret 17  Rupert Keegan March-Ford 1 DirecciónSteering 24  Ret 5  Derek Daly Williams-Ford 0 Colisión 9  Ret 22  Andrea de Cesaris Alfa Romeo 0 Colisión 11  Ret 23  Bruno Giacomelli Alfa Romeo 0 Colisión 13  NSC 18  Raul Boesel March-Ford     NSC 31  Jean-Pierre Jarier Osella-Ford     NSC 10  Eliseo Salazar ATS-Ford    

 Posicións logo da carreira 

Clasificación do campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Didier Pironi 39 2  Keke Rosberg 33 3  John Watson 30 4  Niki Lauda 26 5  Alain Prost 25

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Ferrari 64 2  McLaren-Ford 56 3  Williams-Ford 46 4  Renault 44 5  Lotus-Ford 29

 Nota:Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación.

 Notas 

 Líderes por volta: Nelson Piquet 1 (1), Riccardo Patrese 26 (2-27), Alain Prost 21 (28-48), Elio de Angelis 5 (49-53)
 Primeira vitoria para: Elio de Angelis
A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

 Ligazóns externas 

Austria
Categoría:Gran Premio de Austria de Fórmula 1