Factor de necrose tumoral (familia)

«TNF» e «Factor de necrose tumoral» redirixen aquí. Para a forma alfa ver TNF-alfa.

A familia do factor de necrose tumoral (ou familia TNF) é un grupo de citocinas que pode causar a morte celular (apoptose). Os primeiros dous membros desta familia que se identificaron foron:
 Factor de necrose tumoral alfa (TNF-α), que é o membro mellor coñecido da familia (xeralmente cando se di TNF sen especificar máis, estanse referindo ao TNF-α, xa que foi renomeado como TNF). É unha citotoxina derivada dos monocitos que foi implicada na regresión de tumores, shock séptico, e caquexia. A proteína sintetízase como unha prohormona cunha secuencia sinal atípica e infrecuentemente longa, que está ausente na citocina madura que se segrega. Un tramo curto hidrofóbico de aminoácidos serve para ancorar a prohormona nas bicapas lipídicas. Tanto a proteína madura coma a forma parcialmente procesada da hormona poden ser segregadas despois da clivaxe do propéptido.
 Linfotoxina alfa, tamén chamada anteriormente factor de necrose tumoral beta (TNF-β), é unha citocina que é inhibida pola interleucina 10.

 Membros da familia 
Identificáronse 19 proteínas que forman parte da familia TNF baseándose en semellanzas na súa secuencia, estrutura e función. Entre elas están:

 Factor de necrose tumoral alfa (TNF-alfa) (tamén chamado caquectina D. CAPUT, et al., Identification of a common nucleotide sequence in the 3'-untranslated region of mRNA molecules specifying inflammatory mediators, Proc. Natl. Acad. Sci. USA 83:1670-1674 Biochemistry, 1986 and references cited)) é unha citocina con variadas funcións. Pode causar a citólise de cértas liñas celulares tumorias; está implicado na indución da caquexia; é un potente piróxeno, que causa febre por acción directa ou por estimulación da secreción de interleucina-1; pode estimular a proliferación celular e inducir a diferenciación celular baixo certas condicións.
 Linfotoxina alfa (LT-alfa) e linfotoxina beta (LT-beta), que son dúas citocinas relacionadas producidas por linfocitos que son citotóxicas para unha ampla variedade de células tumorais tanto in vitro coma in vivo.
 Antíxeno gp39 de células T (CD40L), unha citocina que parece que é importante para o desenvolvemento e activación de células B.
 CD27L, unha citocina que xoga un papel na activación das células T. Induce a proliferación de células T coestimuladas e potencia a xeración de células T citolíticas.
 CD30L, unha citocina que induce a proliferación de células T.
 FASL, unha proteína da superficie celular implicada na morte celular.
 4-1BBL, unha molécula de superficie das células T inducible, que contribúe á estimulación das células T.
 OX40L, unha proteína da superficie celular que coestimula a proliferación de células T e a produción de citocinas.
 Ligando que induce a apoptose relacionado co TNF (TRAIL), unha citocina que induce a apoptose.

miniatura|Modelo de enlaces de hidróxeno entre a Asn34 da subunidade A e a Arg82 da subuinidade C, producidas por Mus musculus, baseada en . Os residuos que participan no enlace de hidróxeno móstranse como paus. A lonxitude de enlace curta, de 2,84Å, suxire claramente un forte enlace de hidróxeno que mantén a estrutura terciaria. Baeyens, KJ et al. (1999). Xerado en Chimera.
Todas estas citocinas parecen formar complexos homotrímeros (ou heterotrímeros no caso das LT-alfa/beta), que son recoñecidos polos seus respectivos receptores. Establécense fortes enlaces de hidróxeno entre os monómeros que estabilizan a estrutura terciaria. Un deses exemplos é o enlace de hidróxeno Asn34-Arg82 no TNF alfa de Mus musculus. O patrón PROSITE desta familia está localizado nunha cadea beta na sección central da proteína, que está conservada en todos os membros da familia.

Todos os membros da familia TNF, coa excepción da linfotoxina segregada e do ligando indutor da proliferación (APRIL), son proteínas transmembrana de tipo II que sobresaen da superficie das células inmunitarias. Estes ligandos TNF unidos a membranas sinalizan con frecuencia ás propias células inmunitarias cando estas fan contacto e se unen aos seus receptores cognados situados noutras células.

 Exemplos 
Proteínas humanas que conteñen este dominio son:
 CD40LG (TNFSF5); CD70 (TNFSF7); EDA; FASLG (TNFSF6); LTA (TNFSF1); LTB (TNFSF3);
 TNF
 TNFSF4 (OX40L); TNFSF8 (CD153); TNFSF9; TNFSF10 (TRAIL); TNFSF11 (RANKL); TNFSF12 (TWEAK); TNFSF13; TNFSF13B; TNFSF14; TNFSF15; TNFSF18;

 Notas 

Este artigo incorpora textos en dominio público de Pfam e InterPro - IPR006052.

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

 xene pex1 do factor de necrose tumoral

Categoría:Citocinas