Flores de Bach

Os remedios con flores de Bach son solucións ou menciñas a base de brandy e auga - a auga contén esencias diluídas dunhas especies concretas de plantas (non só flores, senón árbores, herbas etc.) escollidas por Edward Bach, un homeópata inglés, alá polos anos 1930.Os seus alumnos-seguidores pronunciaban o apelido alemán de Edward Bach coma  Batch, cando foi a Londres a estudar medicina. As súas menciñas aínda son hoxe coñecidas coma "Remedios de flores de Batch". Véxase The Bach Centre web site .
Bach cría que o orballo que se atopa nos pétalos das flores retén as propiedades curativas das plantas. Os remedios indícanse principalmente para problemas emocionais e espirituais, incluíndo, sen excluír outros, depresións, ansiedade, insomnio e estrés.

As menciñas conteñen unha cantidade moi pequena de material vexetal nunha solución 50:50 auga e brandy. Isto coñécese coma tintura nai.O proceso de elaboración complerto descríbese polo miúdo en Bach Flower Remedies: Illustrations and Preparations dos autores Nora Weeks e Victor Bullen, The CW Daniel Co, 2ª edición 1990, ISBN 978-0-85207-205-9 Os remedios que se atopan nas tendas (chamados de stock bottle) son disolucións da tintura nai noutros líquidos, normalmente alcol, polo que a porcentaxe de alcol na meirande parte das menciñas de Bach comerciais varía entre 25 e 40% (50 a 80 volume). As menciñas ademais adóitanse diluír antes do uso, normalmente nunha botella de tratamento chea de auga e que conterá dúas gotiñas dun ou máis dun dos produtos comerciais. Por mor a que os remedios están extremadamente diluídos, carecen de recendo ou sabor característico algún. Con este proceso de dilución, segundo a probabilidade estatística, dificilmente incorporamos unha soa molécula, por isto, para xustificar o seu uso, disque estas menciñas conteñen unha natureza enerxética ou "vibración" natural da flor e que esta pode ser transmitida ao paciente. As menciñas a partir das flores de Bach considéranse logo remedios de curación espirituais, e ligan co concepto de memoria da auga. Ás veces considéranse remedios homeopáticos porque están moi diluídas en auga, mais non son realmente homeopáticas xa que non seguen outros preceptos homeopáticos coma o principio de similitude ou a crenza de que os "poderes" curativos se vén reforzados por axitación e repetición das dilucións ("sucusión").

As pescudas e revisións clínicas sistemáticas sobre os remedios das flores de Bach non atoparon eficacia científica ningunha mais ca o efecto placebo.

 Uso 
miniatura|dereita|290px|A roseira brava ou silva macho é unha das plantas empregadas nas menciñas de Bach.
miniatura|dereita|290px|A xanzá é outra das plantas dos remedios de Bach.
Segundo os seus seguidores, as flores de Bach poderíanse usar para tratar sete tipos de estados negativos: o medo, a falsidade, a evasión do presente, a soidade, a hipersensibilidade, a tristura ou desesperación e a preocupación excesiva polos outros. Estes estados terían diferentes aspectos, polo tanto ademais do tratamento básico poderíase usar unha mestura de esencias segundo o caso.

As plantas usadas son as seguintes (a seguir o que os seguidores desta crenza consideran que axuda a combater):
 Abruñeiro dos xardíns
 Acivro: odio e envexa
 Agrimonia (amores pequenos): os pensamentos negativos ocultos baixo unha face de ledicia
 Avea: incerteza
 Carballo: incapacidade para descansar
 Carpe: preguiza 
 Castiñeiro: incapacidade de aprender dos propios erros
 Castiñeiro das bruxas: sufrimento excesivo polos seres queridos
 Centaurium (herba do fel): incapacidade para dicir non
 Ceratostigma: inseguridade
 Cerdeira: medo aos propios pensamentos
 Chicoria: celos e amor posesivo
 Chuchamel: vivir no pasado
 Clemátide (herba doncela, herba do pobre): incapacidade para preparar o futuro no presente
 Faia: intolerancia
 Helianthemum: terror
 Impatiens: impaciencia
 Chopo branco: medo ao descoñecido
 Laranxeira: pensamentos non desexados
 Lárice: baixa autoestima
 Maceira: autoodio
 Mimosa: medos concretos
 Mimulus
 Mostarda: melancolía
 Nogueira: prevención de cambios negativos
 Piñeiro: culpabilidade
 Oliveira: cansazo excesivo
 Ornithogalum (Estrela de Belén): trauma
 Queiroa: egocentrismo
 Roseira brava: apatía
 Salgueiro: autocompasión e resentimento
 Scleranthus: incapacidade para tomar decisións
 Toxo: desesperación
 Olmo: sensación de ter demasiadas responsabilidades
 Uz
 Verxebán: inestabilidade emocional
 Videira: desexo de dominar aos outros
 Viola de auga
 Viola brava: orgullo
 Xanzá: desánimo

 Libros de Bach e seguidores 
 Edward Bach. La curación por las flores. EDAF, Madrid, 1982.
 Edward Bach. Bach por Bach - Obras completas: escritos florales, 4ª Ediciones Continente, Bos Aires, 1998. (Introdución, compilación e tradución de Espeche & Grecco) ISBN 950-754-046-6.
 Mechthild Scheffer. Las Flores de Bach, Preguntas y Respuestas. Barcelona, 2003 Urano. ISBN 84-7953-075-8
 Frieferike Maschmann de Ringe. El ramo de Flores de Bach. Bos Aires, 2005, Kier. ISBN 950-17-1266-4
 Toni Olives. Baobab. El Principito y las Flores de Bach. Madrid, 2010 Bubok. ISBN 978-84-9916-777-0

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Pseudociencia
 Placebo
 Memoria da auga
 Herbas de San Xoán

Categoría:Pseudociencia
Categoría:Medicina alternativa
Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Homeopatía