Cangrexo real

O cangrexo real VV. AA. (2012): Dicionario de alimentación e restauración, pax. 65. Termigal. Xunta de Galicia. Real Academia Galega. ISBN 978-84-453-5056-0Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000), p. 208.Cangrexo real Chaceon affinis  en confrariasgalicia.org (Chaceon affinis) é unha especie de crustáceo decápodo braquiúro da familia dos xeriónidos.

 Taxonomía 
A especie foi definida en 1894 por Alphonse Milne-Edwards e Eugène Louis Bouvier, co nome de Gerypon affinis.Geryon affinis A. Milne-Edwards & Bouvier, 1894 no WoRMS.

Durante moito tempo coñeceuse polo seu sinónimo Geryon affinis,Chaceon affinis (A. Milne-Edwards & Bouvier, 1894) no WoRMS até que hai pouco foi reclasificada dentro do xénero Chaceon.

 Hábitat e distribución 
O cangrexo real é unha especie de profundidade, entre os 400 e os 2000 m de profundidade, e sobre todo tipo de substratos, que habita nas costas do Atlántico oriental, desde Islandia até o oeste de África, incluíndo as illas Azores, Madeira, Canarias e Cabo Verde, até Suráfrica, e na coata leste de Norteamérica, nas do océano Índico e nas de Australia.González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985), p. 129. (Citado como Geryon affinis)Manning, R. B. & Holthuis, L. B. (1981): West Africa Brachyuran Crabs (Crustacea: Decapoda) . Smithsonian Contributions to Zoology, Nº 306. Washington, USA; Smithsonian Institution Press.

 Características 
As principais características morfolóxicas do cangrexo real son:
 Casca de forma hexagonal, máis larga que longa, de entre 13 a 15 cm de anchura, nos machos.
 Marxes anterolaterais do cacho con cinco dentes pouco desenvolvidos.
 Marxes posterolaterais longas, case rectas e converxentes.
 Rexión frontal con dous dentes ou lóbulos estreitos.
 As anténulas repréganse transveralmente oblicuas.
 O artello basal daa antenas é máis longo que largo.
 Os quelípodos son moderadamente grosos, e algo desiguais.
 Os pereiópdos do 2º ao 5º par son longos e moderadamente delgados, sendo os do 3º e o 4º loxeiramente máis longos que o resto.
 O abdome presenta todos os segmentos libres en amos os dous sexos.
 O primeiro pleópodo do macho é robusto e curto, coa punta curvada cara a fóra.; a parte basal é ancha e vai estreitándose gradualmente.

 En Galicia 
En Galicia encóntrase en abundancia no banco de Galicia, a 100 millas de Fisterra, onde se apañaron exemplares de tamaños que oscilaban entre os 9 e os 19 cm de anchura do cacho, e que foron capturados a uns 700 m de profundidade con nasas e accidentalmente con palangre.

Segundo o investigador Germán Pérez-Gándaras Pedrosa, do Instituto de Investigacións Mariñas de Vigo, esta especie podería ser potencialmente explotábel, cara á súa comercialización para o consumo.

De feito, a partir do ano 1999 as súas capturas son significativas. Para pescalo hai barcos especialmente preparados con nasas específicas de maior tamaño que as habituais. Ocasionalmente encallan nas raeiras.

O tamaño mínimo permitido para a súa captura é de 10 cm.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 González Gurriarán, Eduardo e Matilde Méndez G. (1985): Crustáceos decápodos das costas de Galicia. I. Brachyura. Publicacións do Seminario de Estudos Galegos. Sada (A Coruña): Ediciós do Castro. ISBN 84-7492-242-9.
 Lahuerta, F. e Vázquez, F. X. (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8. 
 Türkay, M. (2001): "Decapoda", en: Costello, M. J. et al., eds. (2001): European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. París: Muséum national d'Histoire naturelle. Collection Patrimoines Naturels, 50. ISBN 2-85653-538-0.

 Outros artigos 
 Marisco

 Ligazóns externas 
 Cangrexo real Chaceon affinis (A. Milne Edwards e Bouvier, 1894) en confrariasgalicia.com  Consultada o 20 de agosto de 2014.

Categoría:Braquiúros
Categoría:Crustáceos de Galicia
Categoría:Marisco
Categoría:Crustáceos do océano Atlántico
Categoría:Animais descritos en 1894