Inmigración na Arxentina

miniatura|275px|Hotel dos inmigrantes en Buenos Aires.
As inmigracións ao territorio actual da Arxentina comezaron fai xa varios milenios a. C., coa chegada das culturas de orixe asiático ao continente americano por Berinxia, segundo as teorías máis aceptadas, e foron pouco a pouco poboando o continente americano. Á chegada dos españois, os habitantes do actual territorio arxentino eran aproximadamente 300.000 persoas,Ferrer, Aldo (1984) La economía argentina, XV ed. Buenos Aires: Fondo de Cultura Económica; p. 37. pertencentes a numerosas civilizacións, culturas e tribos distintas. Logo da conquista española, chegaron ao territorio arxentino inmigrantes de todas partes do mundo.

Co paso dos anos, o territorio arxentino experimentou diferentes fluxos migratorios:

 A colonización española, entre os séculos XVI e XVIII, composta na súa maioría do sexo masculino Mörner, Magnus (1969). La mezcla de razas en la historia de América Latina. Buenos Aires:Paidós.- Magnus Mörner sostiene que en los primeros cincuenta años de la Conquista las mujeres eran el 6% de las expediciones españolas, aumentando progresivamente hasta ser algo menos de un tercio desde el primer siglo de la colonia. Mörner, Magnus (1969). La mezcla de razas en la historia de América Latina. Buenos Aires:Paidós e, xeralmente, asimilada cos nativos no proceso de mestura, aínda que non todo o actual territorio foi efectivamente colonizado polos españois. A rexión de Chaco, o leste da Patagonia, a rexión de La Pampa, o sur de Córdoba e na maioría das provincias de Buenos Aires, San Luis e Mendoza, a área permaneceu baixo control indíxena.
 A inmigración europea (principalmente italiana Foerster, Robert Franz; en "The Italian Emigration of Our Times" (pp. 223 - 278) e española).

 Táboa de inmigración 
 Os 20 maiores comunidades de inmigrantes segundo o censo de 2010 
 Posto  País de procedencia  2010   2001   1991 1.º    550,713 325,046  254,115 2.º    345,272  233,464  145,670 3.º    191,147  212,429  247,987 4.º    157,514   88,260   15,939  5.º    147,499  216,718  356,923 6.º    116,592  117,564  135,406 7.º    94,030  134,417  244,212 8.º    41,330  34,712  33,966 9.º    19,147  10,552   9,755  10.º    17,576  3,876   2,638  11.º    8,929  4,184   2,297  12.º    8,416  10,362   15,451  13.º    7,321  8,290   8,371 14.º    6,995  6,578   6,309 15.º    6,785  9,340   13,229 16.º    6,428  13,703   28,811 17.º    6,379  2,774   1,934 18.º    6,042  3,323   2,277 19.º    5,661  1,497   N/D 20.º    4,830  8,290   3,498   Outros países  57,351  86,561   99,422TOTAL1,805,957 1,531,940 1,628,210
Fonte: Instituto Nacional de Estadística y Censos (INDEC), 1991, 2001, 2010.

 Orixe dos inmigrantes ata 1940 
 Inmigración bruta por nacionalidade (1857-1940) Nacionalidade Cantidade Porcentaxedo total 2 970 000 44,9% 2 080 000 31,5% 239 000 3,6% Inclúe a ucraínos, xudeus e belarusos na rexión oriental de Polonia. Los colonos eslavos del Nordeste Argentino  180 000 2,7% Inclúe a ucraínos, alemáns do Volga, belarusos, polacos, lituanos etc, que por mor de estar baixo o dominio ruso teñen pasaportes rusos. 177 000 2,7% Nótese que a distinción entre os turcos, palestinos, sirios, libaneses e árabes tornouse a nivel oficial só despois de 1920. Ata entón, migraron con pasaporte turco, que xeneralizou o uso do alcume "turco" para o presente, para estar residindo legalmente no Imperio Otomán. En realidade, cada un deles foi identificado coa súa aldea ou cidade de orixe. 174 000 2,6% 152 000 2,3%20px Imperio Austrohúngaro En 1867, os gobernos do Imperio Austríaco e do Reino de Hungría asinaron un tratado coñecido como Ausgleich, creando unha monarquía dual coñecida como Austria-Hungría. Desintegrou-se a finais de 1918, co fin da Primeira Guerra Mundial. O que na época era o Imperio Austrohúngaro distribúese actualmente en trece países europeos que son as nacións de Austria, Hungría, República Checa, Eslovaquia, Eslovenia, Croacia, Bosnia-Herzegovina e na rexión de Vojvodina, en Serbia, Hidrantes Kotor en Montenegro, Trentino-Alto Adige e Trieste en Italia, parte do Banat e Transilvania, en Romanía, Galicia en Polonia e Ruthenia (rexión Carpatho-Ucraína), a maioría dos inmigrantes que viaxaron co pasaporte austrohúngaro eran croatas, polacos, húngaros, eslovenos, checos, romaneses e italianos no nordeste. 111 000 1,7% O Reino Unido ata 1922 incluía toda Irlanda, gran parte dos inmigrantes da Gran Bretaña - entón comunmente chamados "ingleses" - e eran de orixe irlandesa, e a súa poboación foi ampliada por persoas de orixe galesa e escocesa. 75 000 1,1% Portugal até 1974 tivo as seguintes dependencias: Angola, Cabo Verde, Guinea-Bissau, Macau, Mozambique, San Tomé e Príncipe, e Timor Leste. 65 000 1,0% O estado coñecido xenericamente como Iugoslavia agrupou, entre 1918 e 1992, os estados actuais independentes de Bosnia-Herzegovina, Croacia, Eslovenia, Macedonia, Montenegro e Serbia. 48 000 0,7% 44 000 0,7% 26 000 0,4% 18 000 0,3% 12 000 0,2% 10 000 0,2% 7 000 0,1%Outros 223 000 3,4%TotalArredor do 52% dos inmigrantes do período 1857-1939 radicáronse definitivamente. 6 611 000
Fonte: Dirección Nacional de Migracións (DNM).

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Inmigración en Chile
 Galegos na Arxentina

Categoría:Inmigración na Arxentina
Arxentina