Cardo asneiro

miniatura|250px|Onopordum acanthium Amédée Masclef, Atlas des plantes de France, 1891

O cardo asneiroNome vulgar galego da especie en Diccionario das ciencias da natureza e da saúde (A-C) A Coruña, Deputación da Coruña, 2000; Vocabulario de ciencias naturais Santiago de Compostela, Xunta de Galicia, 1991; Diccionario Cumio da lingua galega, Vigo, Ed. do Cumio, 1999 Onopordum acanthium, é unha planta europea da familia das asteráceas, que se naturalizou en todos os continentes. É común en Galiza. A flor é usada coma emblema nacional de Escocia, polo que en inglés coñécese coma cardo escocés (Scots thistle).

miniatura|250px|right|Cipselas soltas

 Descrición 
É unha planta bienal, que produce unha gran roseta espiñenta no primeiro ano. As plantas adoitan xermolar polo outono, despois das primeira choivas e existen coma rosetas en todo o primeiro ano, forman unha grosa e carnosa raíz pivotante que pode estenderse até 30 cm ou máis para reserva de alimento.

No segundo ano, a planta medra até acadar os 0,5-2,5 (-3) m de altura e unha largura de 1,5 m. As follas son de 10–50 cm de largo, alternas e espiñentas, a miúdo cubertas de pelos brancos con lanuxe e co envés máis densamente cuberto cá face. As follas son profundamente lobadas con espiños longos e rexos ao longo das marxes. Os pelos finos dan á planta unha aparencia agrisada. O talo principal pode ser de 10 cm de largo na base, e estar ramificado na parte superior. Cada talo mostra unha fileira vertical de ás largas e espiñentas (visíbel en forma de fita de material de follas), polo xeral de 2–3 cm de largo.

As flores son en forma de globo, de 2–6 cm de diámetro, de cor rosa escura a lavanda, e prodúcense polo verán. O gomos florais fórmanse primeiro na punta do vástago e máis tarde na punta das pólas axilares. Aparecen soas ou en grupos de dous ou tres na punta das pólas. As plantas son andróxinas, tanto con pistilos e estames. Despois da floración, o ovario empeza a inchume e forma de 8.400 a 40.000 sementes por planta.Tutin, T. G. et al., eds. (1976). Flora Europaea vol. 4. Cambridge University Press ISBN 0-521-08717-1Flora of NW Europe: Cotton ThistleYoung, J.A. and R.A. Evans. 1969. "Control and ecological studies of Scotch thistle". Weed Science 17:60-63.

 Distribución e hábitat 
Nativo de Europa Occidental e África do Norte até Asia e o Subcontinente Indio.

Naturalizouse, e mesmo se cultivou, noutras partes do mundo onde chega a ser considerado como praga (ex.gr. nos Estados Unidos onde incluso está prohibido en certos estados (i.e. Arizona).

Coma a chorima do toxo é a flor por excelencia de Galiza, a deste cardo é o emblema nacional de Escocia, onde, curiosamente dubídase que sexa realmente nativo . É tamén da vila de Nancy, en cuxo escudo aparece, e de Lorena, en Francia.

 Propiedades e usos 
Contén alcaloides, glicósidos flavónicos, aesculina (unha saponina moi tóxica para home e animais), taninos e outros principios amargos. Tradicionalmente, os campesiños usábano coma menciña contra a tose, as doenzas da vincha e as feridas mal cicatrizadas; tamén, o zume fermentado dos seus talos empregábase para animar as festas e os entroidos.
Os receptáculos dos capítulos son ricos en inulina e comestíbeis do mesmo xeito cá alcachofra (Cynara scolymus). Son tamén comidos polos asnos: de aí o seu nome vulgar galego (en castelán tamén cardo borriquero), e se cadra tamén a orixe do nome do xénero en grego/latín: Onopordum.

 Taxonomía 
Onopordum acanthium foi descrito por Carl von Linné e publicado en Species Plantarum 2: 827. 1753.
Etimoloxía
O nome xenérico vén do latín ǒnǒpordǒn/ǒnǒpradǒn, derivado á súa vez do grego όνόπoρδoν, de όνό «asno» e πορδον «peido», ou sexa que «peido de asno», aludindo á suposta propiedade da planta de producir gases a estes animais cando a comenOnopordum en California Plant Names: Latin and Greek Meanings and Derivations - A Dictionary of Botanical and Biographical Etymology, Compiled by Michael L. ChartersOnopodon en Gaffiot, F., Dictionnaire Latin-Français, Hachette, Paris, 1934, p.1080, referenciado como tal en Plinio o Vello, Historia naturalis (27, 110, LXXXVII: "Onopradon cum ederunt, asini crepitus reddere dicuntur.").Bill Thayer, Pliny the Elder: the Natural History, Liber XXVIIPline l'Ancien, Histoire Naturelle, Tome second, Livre XXVII, Traduction française: É. Littré

O epíteto latino acanthium significa «espiñento».Eh Epítetos Botánicos
Subespecies
 Onopordum acanthium L. subsp. acanthium
 Onopordum acanthium subsp. ceretanum (Sennen) Arènes
 Onopordum acanthium subsp. gautieri (Rouy) Bonnierin Global Compositae Checklistin Euro+Med PlantBase
Sinonimia
 Acanos spina Scop.
 Acanthium onopordon Gueldenst.
 Carduus acanthium (L.) Baill.
 Onopordum acanthium var. acanthium in Global Compositae Checklist

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Características das asteráceas

 Bibliografía 
 Fernald, M. 1950. Manual (ed. 8) i–lxiv, 1–1632. American Book Co., Nova York.
 Flora of China Editorial Committee. 2011. Fl. China 20–21: 1–992. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
 Flora of North America Editorial Committee, e. 2006. Magnoliophyta: Asteridae, part 6: Asteraceae, part 1. 19: i–xxiv. In Fl. N. Amer.. Oxford University Press, Nova York.
 Gleason, H. A. 1968. The Sympetalous Dicotyledoneae. vol. 3. 596 pp. In H. A. Gleason Ill. Fl. N. U.S. (ed. 3). New York Botanical Garden, Nova York.
 Gleason, H. A. & A. J. Cronquist. 1991. Man. Vasc. Pl. N.E. U.S. (ed. 2) i–910. New York Botanical Garden, Bronx.
 Great Plains Flora Association. 1986. Fl. Great Plains i–vii, 1–1392. University Press of Kansas, Lawrence.
 Hickman, J. C. 1993. Jepson Man.: Higher Pl. Calif. i–xvii, 1–1400. University of California Press, Berkeley.
 Hitchcock, C. H., A. J. Cronquist, F. M. Ownbey & J. W. Thompson. 1984. Compositae. Part V.: 1–343. In Vasc. Pl. Pacific N.W.. University of Washington Press, Seattle.
 Marticorena, C. & M. Quezada. 1985. Catálogo de la Flora Vascular de Chile. Gayana, Bot. 42: 1–157.
 Munz, P. A. 1968. Suppl. Calif. Fl. 1–224. University of California Press, Berkeley.
 Rolfsmeier, S. B., R. B. Kaul & D. M. Sutherland. 1987. New and corrected records of the Flora of Nebraska. Trans. Nebraska Acad. Sci. 15: 49–52.

Categoría:Onopordum
Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Flores
Categoría:Flora de Europa
Categoría:Flora de Galicia
Categoría:Plantas invasoras
Categoría:Plantas descritas en 1753