Didier Pironi

Didier Pironi Joseph Louis, nado en Villecresnes, Val do Marne, o 26 de marzo de 1952 e finado na Illa de Wight o 23 de agosto de 1987, foi un piloto de carreiras de Francia. Durante a súa carreira, competiu en 72 Grandes Premios do Campionato Mundial de Fórmula 1, pilotando para Tyrrell (-), Ligier () e Ferrari (-). Gañou as 24 Horas de Le Mans en 1978 pilotando un Renault Alpine A442B.

 Carreira como piloto profesional (1972-1982) 
Pironi comezou a estudar como enxeñeiro e obtivo unha licenciatura en ciencias, pero a participación no negocio de construción da familia quedou no camiño logo da súa inscrición na escola de pilotos de Paul Ricard.

Foi premiado co patrocinio de Pilot Elf en 1972, un programa deseñado para promover os novos talentos do automobilismo francés, que anteriormente gañaran Patrick Tambay e Alain Prost na Fórmula Un. Pironi fixo o seu debut o 15 de xaneiro de 1978. Foi co equipo de Ken Tyrrell que malia ser Británico, tiña unha forte relación de traballo con Elf, que data de finais do 1960. No mesmo ano, Pironi formou parte da selección Renault na tarefa de gañar as 24 Horas de Le Mans. Compartindo o segundo coche do equipo con Jean-Pierre Jaussaud, no infrecuente  teito de burbulla do A442B, gañou a carreira por catro voltas sobre o rival Porsche 936.

miniatura|left|Pironi como piloto de Fórmula 2 en 1977.

Dúas tempadas co equipo Tyrrell foron suficientemente prometedores para que Guy Ligier asinara con Pironi para o seu equipo francés do mesmo nome por unha tempada, , unha tempada na que Pironi logrou a súa primeira vitoria, no Gran Premio de Bélxica en Zolder, así como varios podios. O rendemento de Pironi espertou o interese de Enzo Ferrari polos servizos do francés, que firmou para a tempada . Ferrari recordou máis tarde, "Segundo chegou Pironi a Maranello, gañou a admiración e o afecto de todos, non só polas súas dotes como deportista, senón tamén pola súa forma de facer as cousas, era reservado, e ao mesmo tempo extravertido."Pirelli Album of Motor Racing Heroes(1992) p. 130

En comparación co seu compañeiro Gilles Villeneuve, quen deu a benvida ao francés e tratouno como a un igual, Pironi era máis lento na cualificación, pero máis consistente nas carreiras na súa primeira tempada con Ferrari. Estableceu unha boa relación cos altos cargos do equipo, e Pironi posiblemente aproveitase esta boa relación na polémica carreira de San Marino, onde é amplamente crido que enganaron a Villeneuve para que gañara Pironi dando a impresión de que este ía manterse detrás do seu compañeiro canadense de equipo na última volta, só para adiantalo inesperadamente na forquita Tosa, malia que o equipo mandou aos dous pilotos reducir a velocidade. Villeneuve estaba furioso con Pironi e xurou que non volvería de dirixirlle a palabra. O canadense morreu na clasificación do seguinte Gran Premio de Bélxica en Zolder tratando de mellorar o tempo de volta de Pironi, e o estado de ánimo de Villeneuve considérase a miúdo unha causa que contribuíu ao seu accidente mortal.

Harvey Postlethwaite (o deseñador do 126C2) cre que o "drama" seguinte a Imola foi esaxerado pola prensa", Villeneuve estaba moi molesto porque sentía que debería serlle entregada a carreira nun prato .... Eles eran competitivos e calquera deles podería gañar ".Echoes of Imola(1996) p.78

Tamén mencionou un punto técnico de por que os dous Ferrari foron intercambiando lugares con tanta frecuencia durante a carreira de San Marino. "A presión do turbo do Ferrari 126C era moi, moi difícil de controlar. Non foi tan espectacular como parecía nese momento ".Echoes of Imola(1996) p.77

Cun coche rápido e fiable, Pironi parecía estar en camiño de ser Campión do Mundo de , pero o estado mental do francés someteuse a un grande estrés debido a varios factores. A antipatía xeneralizada do mundo da F1 na súa contra a raíz da traxedia de Zolder. A rápida ruptura do seu matrimonio con Catalina Beynie as poucas semanas de casar. A morte de Riccardo Paletti no Gran Premio do Canadá de 1982, o mozo italiano estrelouse contra o Ferrari de Pironi na grella de saída. Estes tráxicos acontecementos deron lugar a que Pironi estivera de mal humor, o que foi mal interpretado no seu momento como un exceso de confianza e arrogancia.

Os membros do equipo Ferrari, observaron cambios no comportamento de Pironi durante todo ese verán. (Pironi comentou antes da Gran Premio do Reino Unido de 1982: "Sento que estou empezando a tocar o Campionato do Mundo.")Grand Prix Greats: A Personal Appreciation of 25 Famous Formula 1 Drivers (1987) p. 123

 Gran Premio de Alemaña de 1982 
Logo de gañar a pole position para o Gran Premio de Alemaña, Pironi tamén estaba ocupado probando unha nova composición de pneumáticos Goodyear de choiva (baixo a dirección de Mauro Forghieri) nunha práctica sen límite de tempo. Os pneumáticos de choiva Goodyears "new-spec" resultaron ser un grande éxito, con Pironi rebaixando ata 2´5 segundos sobre o seu novo compañeiro de equipo Patrick Tambay pilotando un Ferrari similar. (Pironi: 2 min 10´9 s, Tambay: 2 min 13´4 seg)

Os xornalistas deportivos do circuíto apresuráronse a dicir Pironi estaba pilotando "como un tolo". Na defensa de Pironi, Forghieri dixo que as diferenzas substanciais nos tempos de volta entre os dous conxuntos de Goodyears non eran ningunha sorpresa para o equipo.Didier: Dreams and Nightmares(2004) p.172 As condicións meteorolóxicas en Hockenheim esa fin de semana eran moi incertas: alternaban rapidamente entre mollado e seco.

Baixo a choiva, un dos moitos problemas causados polos coches de F1 con "efecto solo" era que o aerosol provocado víase obrigado a saír por de debaixo dos pontóns laterais como unha fina rosada e practicamente creaba unha néboa. Isto facía que os coches de diante foran case invisible para os que corrían detrás.Ferrari Turbos: The Grand Prix Cars, 1981-88 p.37

Cando Pironi intentou pasar ao Williams de Derek Daly, o Ferrari 126C2 estrelouse contra a invisible parte traseira do Renault de Alain Prost, o que provocou un violento accidente que garda certa similitude co sufrido por Villeneuve. Pironi sobreviviu, pero as lesións en ambas pernas significaron que nunca volvería ás carreiras na Fórmula 1. Inmediatamente despois do accidente, dixo que non sentiu dor. "Foi igual que os meus accidentes anteriores, cando eu non sufría lesións. Todo o que podía pensar era no coche, que o de reposto non funcionaba tan ben como este, e que ía ter que usalo (o reposto) para a carreira. Entón vin ás miñas pernas e pensei que talvez non correría esta carreira, despois de todo. No helicóptero, comezáronme a doer moi en serio. Pero postos a ter un accidente, foi unha sorte para min estar en Alemaña e non nun lugar máis primitivo ".Grand Prix Greats, p.124

Neste momento, era líder con 39 puntos no campionato, por diante de Watson (30) e Rosberg (27), pero Pironi finalmente foi relegado ao subcampionato cando Rosberg pasoulle a converteuse en Campión do Mundo con 44 puntos.

Na súa carreira na Fórmula Un Didier Pironi gañou 3 carreiras, logrou 13 podios, e anotou un total de 101 puntos. Tamén logrou 4 pole positions.

 Morte 
En 1986, despois de ser capaz de camiñar coas dúas pernas sen axuda, parecía coma se Pironi faría a súa reaparición cando probou para o equipo francés AGS no Circuíto Paul Ricard e, posteriormente, o Ligier JS27 en Dijon-Prenois. Demostrou que aínda era o suficientemente rápido para ser competitivo, pero non o suficiente para volver á F1.

O seu seguro pagara unha chea de cartos con base ao feito de que as pernas de Pironi quedaron feridas tan gravemente que el nunca podería volver á F1. De volver, sería obrigado legalmente a devolver todo o diñeiro.Didier: Dreams and Nightmares(2004) p.185

Pironi decidiu no seu lugar participar nas carreiras de lanchas en mar aberto. O 23 de agosto de 1987, Pironi morreu nun accidente no Needles Trophy Race preto da Illa de Wight, que tamén se cobrou a vida dos seus dous compañeiros de tripulación, o xornalista Bernard Giroux e o seu vello amigo Jean-Claude Guenard. O seu barco, "Colibri 4", saltou sobre unha grande onda provocada por un petroleiro, facendo que o bote envorcase.

Trala morte de Pironi, a súa noiva Catalina Goux deu a luz a xemelgos. Ela chamounos Didier e Gilles, en honor a Pironi e Gilles Villeneuve, que morreu no Gran Premio de Bélxica de 1982 cinco anos antes.

 Resultados Completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.

 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 Pos. Puntos  Elf Team Tyrrell Tyrrell 008 Cosworth V8 ARX14 BRA6 RSA6 USWRet MON5 BEL6 ESP12 SWERet FRA10 GBRRet ALE5 AUTRet NEDRet ITARet USA10 CAN7 15th 7  Team Tyrrell Tyrrell 009 Cosworth V8 ARXRet BRA4 RSARet USWDSC ESP6 10º 14 Candy Tyrrell Team BEL3 MONRet FRARet GBR10 ALE9 AUT7 NEDRet ITA10 CAN5 USA3  Equipe Ligier Gitanes Ligier JS11/15 Cosworth V8 ARXRet BRA4 RSA3 USW6 BEL1 MONRet FRA2 GBRRet ALERet AUTRet NEDRet ITA6 CAN3 USA3 5º 32  Scuderia Ferrari Ferrari 126CK Ferrari V6T USWRet BRARet ARXRet SMR5 BEL8 MON4 ESP15 FRA5 GBRRet ALERet AUT9  NEDRet ITA5 CANRet CPL9 13º 9  Scuderia Ferrari Ferrari 126C2 Ferrari V6T RSA18 BRA6 USWRet SMR1 BELNTS MON2 DET3 CAN9 NED1 GBR2 FRA3 ALENTS AUT SUI ITA CPL  2º  39

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Lettre a Didier - Catherine Goux 
 Didier: Dreams and Nightmares - Lorie Coffey, Jan Moller 
 Didier Pironi: La flèche brisée (The Broken Arrow) - Martine Camus






 Ligazóns externas 
 Didier Pironi Memorial Web site
 Le site hommage a Didier Pironi 

Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Francia
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Tyrrell Racing
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ligier
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ferrari
Categoría:Pilotos das 24 Horas de Le Mans
Categoría:Nados en 1952
Categoría:Finados en 1987
Categoría:Nados en Villecresnes
Categoría:Pilotos de carreiras de lanchas