Catalpa común

A catalpa comúnNome vulgar galego en Termos esenciais de botánica, Universidade de Santiago de Compostela, 2004 (Catalpa bignonioides) é unha árbore frondosa de folla caediza orixinaria do sueste dos Estados Unidos de América en Alabama, A Florida, Xeorxia, A Luisiana, e Mississippi. Por este motivo tamén se lle coñece coma catalpa do sur.

É unha común árbore ornamental nas rúas e xardíns urbanos de Galiza.
miniatura|dereita|240px|Froitos aínda inmaturos.
dereita|miniatura|240px|Catalpa común
dereita|miniatura|240px|Follas

 Descrición 
É unha árbore de follas caedizas 15 a 18 m de altura, cun toro de até 1 m de diámetro, coa casca pardo cinsenta. As follas son grandes, acorazonadas, de 2 a 3 dm de lonxitude e 1,5 a 2 dm de largo. As flores son de 2 a 4 cm, a xeito de trompeta, abrancazadas con tacas amarelas e violetas, en panículas de entre 20 a 40.

O froito é unha vaíña grande e longa (lembra aos legumes) de 2 a 4 dm de longo e 8 a 10 mm de diámetro, que fican nas pólas polo inverno. As vaíñas teñen numerosas sementes pardas achatadas con dúas ás delgadas.

Está emparentada coa Catalpa speciosa (Catalpa do norte), que se distingue polas panículas florais, con flores máis miúdas e máis numerosas.

 Cultivo e usos 
Úsase moito coma ornamental, tanto en pés illados coma formando fileiras nas rúas e avenidas. Atura a seca mais gusta dos solos húmidos e do sol. Tense naturalizado en todo o mundo. É unha especie que atura ben a polución. Por todos estes motivos é unha especie axeitada coma ornamental en Galiza.

miniatura|Catalpa bignonioides.
A madeira é moi boa e dura, polo que o seu traballo non é doada; úsase moito para postes e travesas do camiño de ferro.

 Propiedades 
 Utilízase en decocción en casos de asma e dispnea.
 A planta é tóxica polo que non é aconsellábel o seu uso por afeccionados.

Principios activos: catalpina, ácido p-oxibenzoico e protocaquético.

Indicacións: febrífugo, lixeiramente narcótico, sedante, asmático. Tense usado coma sucedáneo da quinina para as febres dos pantanos e como colirio para o tracoma e na conxuntivite. As raíces son velenosas. Úsanse a casca e os froitos.

 Taxonomía 
O xénero foi descrito por Thomas Walter e publicado en Flora Caroliniana, secundum . . . 64. 1788. 
Etimoloxía
O nome deriva dos catawba americanos nativos dos Estados Unidos de América que a chamaban de catawba (o uso de Catalpa é un erro de transcrición do botánico Scopoli, que fixo a primeira descrición formal do xénero).

bignonioides: epíteto latino composto que significa "semellante a Bignonia.
Sinonimia 
 Bignonia catalpa L. - basiónimo
 Bignonia spectabilis Salisb.	
 Catalpa arborea Baill.	
 Catalpa bignonioides f. aurea Bureau	
 Catalpa bignonioides f. koehnei (Hesse) Dode	
 Catalpa bignonioides f. nana Bureau	
 Catalpa bignonioides f. pulverulenta Bean	
 Catalpa bignonioides f. rehderi Paclt	
 Catalpa bignonioides f. variegata Bureau	
 Catalpa catalpa (L.) H.Karst. nom. inval.	
 Catalpa communis Dum.Cours.	
 Catalpa cordifolia Moench	
 Catalpa syringifolia Sims	
 Catalpa syringifolia var. koehnei Hesse	
 Catalpa ternifolia Cav.		
 Catalpa umbraculifera Ugolini	
 Catalpium amena Raf.Sinónimos en The Plant List

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Catalpa (xénero)
 Bibliografía 
 USDA Plants Profile: Catalpa bignonioides
 Germplasm Resources Information Network: Catalpa bignonioides

 Ligazóns externas 

Categoría:Catalpa
Categoría:Árbores
Categoría:Flora de América do Norte
Categoría:Plantas ornamentais
Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Madeiras