Gran Premio de Alemaña de 1974

O Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1 de  (formalmente o  XXXVI Großer Preis von Deutschland) foi unha carreira de Fórmula 1 que se celebrou en Nürburgring o 4 de agosto de 1974. A carreira, disputada sobre 14 voltas, foi a 11º rolda da tempada de Fórmula Un de .

Foi o 36º Gran Premio de Alemaña e a 33ª vez que se celebraba no complexo de circuítos de Nürburgring. A carreira foi gañada polo piloto suízo Clay Regazzoni pilotando un Ferrari 312B3. Regazzoni liderou cada volta no camiño á súa segunda vitoria nun Gran Premio, catro anos logo da súa primeira vitoria no Gran Premio de Italia de 1970. O piloto de Suráfrica Jody Scheckter foi segundo pilotando un Tyrrell 007 por diante do arxentino Carlos Reutemann (Brabham BT44).

Desde a carreira de 1973 a recta principal fora ensanchada e reasfaltada. En resposta ás novas regulacións da FIA que indicaban que todas as carreiras da FIA por mandato debían ter muros de seguridade, os organizadores substituíron os arbustos que bordeaban a recta por barreiras Armco e colocaron unha superficie de area a ambos os dous lados da recta. A vitoria de Regazzoni, xunto co accidente de Niki Lauda na primeira volta permitiu ao piloto suízo de Ferrari volver a liderar o campionato. Lauda estrelou o seu Ferrari 312B3 ó intentar pasar a Scheckter. Emerson Fittipaldi tivo tamén unha retirada anticipada logo de facer unha saída moi lenta no seu McLaren M23 e foi golpeado polo seu compañeiro de equipo Denny Hulme retirándose os dous coches. Hulme tratou de reiniciar a carreira nun coche de reposto e foi descualificado por iso. Mike Hailwood foi outro dos que chocou, tivo un grande accidente na penúltima volta en Pflanzgarten no seu McLaren M23. O ex motociclista rompeu unha perna no accidente, lesión que significou o final da súa carreira. Caeron choivas ocasionalmente durante a carreira, o que contribuíu a alta cifra de accidentes, que tamén sufriron Patrick Depailler (Tyrrell 007), Jacques Laffite (Williams FW02) e John Watson (Brabham BT44). Só 14 coches terminaron a carreira, aínda que Hailwood tamén se clasificaría como unha unidade que finalizou, dos 26 titulares. Había seis coches que non puideron cualificar como Chris Amon (Amon AF101), que se retiraron debido á problemas físicos.

Howden Ganley tamén sufriu un grave accidente durante os adestramentos do venres. A suspensión traseira fallou no Maki en Hatzenbach e saíuse á dereita contra as barreiras Armco, arrincando a parte dianteira do coche. As pernas de Ganley colgaban da parte frontal do coche. Arranxoullas para saír por si mesmo, pero estomballouse ao chegar á cerca, cos nocellos feridos de gravidade. Isto levou á retirada de Ganley da Fórmula 1.

Regazzoni logrou sacar tres puntos de vantaxe no campionato sobre Scheckter. O ex líder do campionato Lauda baixou ao terceiro posto, seis puntos por detrás do seu compañeiro de equipo de Ferrari, e só un por diante de Fittipaldi. Ferrari acadou oito puntos de vantaxe sobre McLaren no campionato de construtores.

 Clasificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Voltas  Tempo/Retirada  Grella  Puntos 1 11  Clay Regazzoni Ferrari 14 1:41:35.0 2 9 2 3  Jody Scheckter Tyrrell-Ford 14 + 50.7 4 6 3 7  Carlos Reutemann Brabham-Ford 14 + 1:23.3 6 4 4 1  Ronnie Peterson Lotus-Ford 14 + 1:24.2 8 3 5 2  Jacky Ickx Lotus-Ford 14 + 1:25.0 9 2 6 16  Tom Pryce Shadow-Ford 14 + 2:18.1 11 1 7 9  Hans Joachim Stuck March-Ford 14 + 2:58.7 20  8 17  Jean-Pierre Jarier Shadow-Ford 14 + 3:25.9 18  9 26  Graham Hill Lola-Ford 14 + 3:26.4 19  10 15  Henri Pescarolo BRM 14 + 4:17.7 24  11 18  Derek Bell Surtees-Ford 14 + 5:17.7 25  12 8  Carlos Pace Brabham-Ford 14 + 6:26.3 17  13 10  Vittorio Brambilla March-Ford 14 + 8:43.1 23  14 32  Ian Ashley Token-Ford 13 + 1 volta 20  15 33  Mike Hailwood McLaren-Ford 12 Accidente 12  Ret 19  Jochen Mass Surtees-Ford 10 Motor 13  Ret 24  James Hunt Hesketh-Ford 10 Caixa de cambios 10  Ret 4  Patrick Depailler Tyrrell-Ford 5 Accidente 5  Ret 20  Arturo Merzario Iso Marlboro-Ford 5 Acelerador 16  Ret 14  Jean-Pierre Beltoise BRM 4 Sistema combustible 15  Ret 22  Vern Schuppan Ensign-Ford 4 Caixa de cambios 22  Ret 5  Emerson Fittipaldi McLaren-Ford 2 Suspensión 3  Ret 21  Jacques Laffite Iso Marlboro-Ford 2 Suspensión 21  Ret 28  John Watson Brabham-Ford 1 Suspensión 14  Ret 12  Niki Lauda Ferrari 0 Accidente 1  Ret 6  Denny Hulme McLaren-Ford 0 Accidente 7  NSC 37  François Migault BRM     NSC 23  Tim Schenken Trojan-Ford     NSC 27  Guy Edwards Lola-Ford     NSC 30  Larry Perkins Amon-Ford     NSc 30  Chris Amon Amon-Ford     NSC 25  Howden Ganley Maki-Ford    

 Posicións logo da carreira 

Clasificación do campionato de pilotos
 Pos Piloto Puntos 1  Clay Regazzoni 44 2  Jody Scheckter 41 3  Niki Lauda 38 4  Emerson Fittipaldi 37 5  Ronnie Peterson 22

Clasificación do campionato de construtores
 Pos Construtor Puntos 1  Ferrari 57 2  McLaren-Ford 49 (51) 3  Tyrrell-Ford 45 4  Lotus-Ford 29 5  Brabham-Ford 15

 Nota: Só están incluídos os cinco primeiros postos en ambos os grupos de clasificación. Só os 7 mellores resultados das primeiras 8 roldas e os 6 mellores resultados das últimas 7 roldas contan para o campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

 Notas 

 Ligazóns externas 
''A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

Alemaña
Categoría:Gran Premio de Alemaña de Fórmula 1