Florence Griffith Joyner

Florence Griffith Joyner ou Delorez Florence Griffith-JoynerWhitaker, Matthew C. (2011). Icons of Black America: Breaking Barriers and Crossing Boundaries, Volume 1 1. ABC-CLIO. p. 520. ISBN 0-313-37642-5. nada nos Ánxeles (California) o 21 de decembro de 1959 e finada en Misión Viejo (California) o 21 de setembro de 1998, foi unha atleta estadounidense especialista en probas de velocidade, que gañou tres medallas de ouro e unha de prata nos Xogos Olímpicos de Seúl 1988 e bateu as plusmarcas do mundo de 100 e 200 m."FloJo: World's Fastest Woman" , artigo en Sports Illustrated, 1999 .

 Traxectoria 
 Inicios 
Proveniente dunha familia humilde, empezou desde nena a destacar nas carreiras, nas que gañaba aos mozos da súa idade ou ata maiores. Pese ás súas prometedoras calidades, o atletismo non ofrecía un porvir que resolvese as dificultades económicas da súa familia, polo que ao terminar a secundaria abandonouno para poñerse a traballar.

Todo cambiou cando coñeceu a Bob Kersee, que sería o seu adestrador e que rapidamente viu o seu potencial como velocista de clase mundial. Conseguiulle unha bolsa para estudar na Universidade de California (UCLA), e empezaron a traballar en serio"Florence Griffith Joyner - Olympic Dreams", en Jrank.org ..

Rapidamente chegaron os resultados. Florence gañou varios títulos nos Campionatos Universitarios dos Estados Unidos (NCAA), e os seus tempos en 100 e 200 m melloraron substancialmente.

 Primeiros éxitos 
miniatura|Florence Griffith co presidente Ronald Reagan.
En 1983 participou nos I Campionatos do Mundo celebrados en Helsinqui, onde foi 4ª nos 200 m. Ao ano seguinte conseguiu a medalla de prata dos 200 m nos Xogos dos Ánxeles 1984, só superada polo seu compatriota Valerie Brisco-Hooks.

Logo dos Xogos, Griffith casou co tamén atleta Al Joyner, campión olímpico de triplo salto e irmán da atleta Jackie Joyner-Kersee (á súa vez casada con Bob Kersee, adestrador de Florence), e temporalmente apartouse do atletismo. Parecía que isto era unha retirada, mais o mellor estaba por chegar.

Coa vista posta nos Xogos Olímpicos de 1988, Florence reapareceu nos Mundiais de Roma en 1987, onde volveu acabar segunda nos 200 m, esta vez superada pola alemá Silke Gladisch. Ademais gañou unha medalla de ouro nas substitucións 4×100 m."Sports People: Track and Field; Atlanta Out for Joyners", artigo no New York Times, 4 de xuño de 1996 .

 1988 
O ano seguinte foi o seu grande ano, o ano das plusmarcas mundiais e dos Xogos Olímpicos de Seúl 1988. Nos trials de Indianápolis, clasificatorios para os Xogos, correu os 100 m nuns asombrosos 10,49 segundos, unha plusmarca do mundo que pulverizaba a anterior de 10,76 que tiña Evelyn Ashford, e que aínda hoxe continúa sendo case inalcanzable para calquera atleta feminina."Plus: Track and Field; Official Defends Griffith Joyner", artigo no New York Times, 24 de setembro de 1998 .

Xa nos Xogos de Seúl, a súa actuación foi realmente memorable, gañando as medallas de ouro en 100 m, 200 m e substitucións 4×100 m, ademais dunha prata nas substitucións 4×400 m. É salientable que na proba de 200 m, bateu por dúas veces a plusmarca mundial, unha en semifinais e outra na final, sendo os 21,34 desta última a actual plusmarca mundial da proba."Flo Jo may abort comeback", artigo en San Francisco Gate, 29 de maio de 1996 .

 Logo dos Xogos 
Pouco logo dos Xogos Olímpicos, con 29 anos e na cúspide da súa carreira, anunciou a súa retirada das pistas. Convertida no ídolo dos medios do momento, dedicouse á publicidade, promovendo toda clase de produtos. Tivo a súa propia liña de roupa, e ata sacaron unha boneca chamada Flo-Jo.

Morreu de forma sorprendente o 21 de setembro de 1998, con 38 anos, vítima dunha apoplexía cerebral.

 Legado 
Florence Griffith é recordada sobre todo por dúas cousas. Primeiro pola súa imaxe aparatosa, cunhas roupas e maquillaxes espectaculares que a facían inconfundible nas pistas de atletismo, destacando por encima de todo as súas longas e decoradas uñas. Isto contribuíu a aumentar a súa popularidade e a realzar os seus impresionantes logros deportivos.

En segundo lugar, recórdase polas sospeitas en torno ás súas portentosas calidades e o posible uso de métodos ilícitos para aumentar o seu rendemento, unhas sospeitas que tiñan como base o propio aspecto hipermusculado de Florence, que ademais se incrementou de forma notable en moi pouco tempo e o seu prematuro retiro da actividade deportiva. A isto sumouse por esa mesma época o escándalo desatado polo caso Ben Johnson, e o crecente interese dos medios de comunicación polos temas relacionados coa dopaxe.

Neste sentido a súa repentina morte aos 38 anos reactivou a polémica en torno ás causas que a provocaron, posiblemente relacionadas cos produtos consumidos na súa etapa como atleta. Algúns catalogan os seus récords no atletismo de velocidade, como un dos grandes escándalos da historia da dopaxe, aínda que nunca se atopase proba diso. Resulta bastante incrible como as súas marcas non puideron ser batidas nin ninguén se achegou a elas, marcas que conseguiu espectacularmente en Seúl 88, cando ela mesma nunca fixera nada semellante, para logo anunciar a súa retirada repentina, nada máis finalizar este evento, o que encheu de estrañeza a todos os afeccionados.

 Palmarés 
{| class="infobox" style="width: 25em; font-size: 95%;"
|- bgcolor="#eeeeee" align=left
! colspan="3" | Atletismo feminino Alltime Athletics .
|- bgcolor="#dddddd" align=center
! colspan="3" | Xogos Olímpicos
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="silver"| Prata ||Os Ánxeles 1984 ||200 m
|-
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="gold"| Ouro ||Seúl 1988 ||100 m
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="gold"| Ouro ||Seúl 1988 ||200 m
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="gold"| Ouro ||Seúl 1988 ||4×100 m
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="silver"| Prata ||Seúl 1988 ||4×400 m
|- class="infobox" style="width: 25em; font-size: 95%;"
|- bgcolor="#eeeeee" align=center
! colspan="3" | Campionatos Mundiais
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor="gold"| Ouro ||Roma 1987 ||4×100 m
|- align=center bgcolor=white
|bgcolor=silver| Prata ||Roma 1987 ||200 m
|}
 Competicións 
 Mundiais de Helsinqui 1983 - 4ª en 200 m (22,46)
 Xogos Olímpicos de Os Ánxeles 1984 - 2ª en 200 m (22,04)
 Mundiais de Roma 1987 - 2ª en 200 m (21,96), 1ª en 4×100 m (41,58)
 Xogos Olímpicos de Seúl 1988 - 1ª en 100 m (10,54w), 1ª en 200 m (21,34), 1ª en 4×100 m (41'98), 2ª en 4×400 m (3:15,51)

 Marcas persoais 
 100 metros - 10,49 (Indianápolis, 1988). Récord do Mundo
 200 metros - 21,34 (Seúl, 1988). Récord do Mundo
 400 metros - 50,89 (Os Ánxeles, 1985)

 Plusmarcas do mundo 100 metros: 10,49 (Indianápolis, 16 Xul 1988)200 metros:'''
 21,56 (Semifinal Seúl, 29 Set 1988) 
 21,34 (Final Seúl, 29 Set 1988)

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Xogos Olímpicos de 1984
 Xogos Olímpicos de 1988
 Ligazóns externas 
 Sitio Oficial 

Categoría:Nados nos Ánxeles
Categoría:Nados en 1959
Categoría:Finados en 1998
Categoría:Atletas olímpicos dos Estados Unidos de América
Categoría:Alumnos da Universidade de California, Os Ánxeles
Categoría:Medallistas olímpicos de ouro polos Estados Unidos de América
Categoría:Medallistas olímpicos de prata polos Estados Unidos de América
Categoría:Atletas nos Xogos Olímpicos de 1984
Categoría:Atletas nos Xogos Olímpicos de 1988
Categoría:Medallistas nos Xogos Olímpicos de 1984
Categoría:Medallistas nos Xogos Olímpicos de 1988