Pokhara

PokharaRomanización hunteriana simplificada do nome nepalés da cidade. (en lingua nepalesa: पोखरा) é unha cidade do centro do Nepal, situada aproximadamente 200 quilómetros ao oeste da capital, Kathmandú. Cuns 200.000 habitantes, é a terceira cidade máis importante do país, tras esta e Biratnagar. É a capital do Distrito de Kaski, na Zona de Gandaki.

 Xeografía 
Sitúase na zona noroeste do val de Pokhara, na zona de ensanche do val de Seti Gandaki. O río Seti e os seus tributarios han cavado uns impresionantes canóns, os cales son soamente visibles de puntos de vista máis altos ou desde o aire. Ao leste de Pokhara está o municipio de Lekhnath, outra cidade no val.

En ningún outro lugar as montañas levántanse tan rapidamente, a 30 quilómetros, desde os 1000 m ata os 8000 m. O Dhaulagiri, Annapurna e Manaslu, todos por encima dos 8000 m, poden ser vistos desde Pokhara e hai un lago chamado Phewa, dous covas (Mahendra e Guptswar) e unhas impresionantes cataratas (Patala Chango ou Devi/David´s Falls) onde a auga do lago Phewa cae nun buraco e desaparece. Debido a este grande aumento da altitude a área de Pokhara ten un dos índices de precipitación máis altos do país (sobre 4000 milímetros/ano). Ata dentro da cidade hai unha diferenza sensible na cantidade de choiva entre o sur da cidade na zona do lago, e o norte ao pé das montañas. O clima é subtropical pero debido á elevación as temperaturas son moderadas: os veráns teñen polo xeral 30 - 35 °C; os invernos teñen unha media ao redor de 15 °C e non hai ningunha xeada.
No sur a cidade bordea o lago Phewa Tal ( 4,4 km².a 800 m sobre o nivel do mar) e ao norte, a cidade bordea os primeiros contrafortes do Annapurna, a uns 1000 m sobre o nivel do mar.

 Demografía 
Con 255.465 habitantes (2011), Pokhara é a terceira cidade do Nepal. Os principais grupos étnicos de rexión son newar, magar e gurung. Grupos máis pequenos de chettrie de thakali tamén viven na zona. Os naturais de Pokhara confesan o hinduísmo e o budismo tibetano. Hai moitos refuxiados tibetanos que viven xa na súa terceira xeración en Pokhara.

 Historia 
miniatura|200px|Manifestación en Pokhara pola independencia do Tíbet. De 1959 a 1962, uns 300.000 refuxiados chegaron a Nepal trala invasión por parte de Chinesa.

Pokhara atópase nunha importante ruta comercial antiga entre o Tíbet e a India. No século XVII formaba parte do influente Reino de Kaski, que foi un dos Chaubise Rajaya (os 24 reinos do Nepal) gobernado por unha rama da dinastía Shah. Moitas das montañas ao redor de Pokhara conservan aínda ruínas medievais da época. En 1752 o Rei de Kaski promoveu o comercio entre Bhaktapur e Pokhara. O seu patrimonio pode ser visto na arquitectura ao longo das rúas de Bagar.

Os hindús trouxeron a súa cultura e costumes desde Katmandú e establecéronse en todo o val de Pokhara. No 1768 Prithvi Narayan Shah engadiu Pokhara ao seu reino, e a cidade converteuse nun importante lugar comercial de paso nas rutas desde Katmandú a Jumla e da India ao Tíbet.

De 1959 a 1962 uns 300.000 refuxiados chegaron a Nepal do Tíbet, que fora anexionado por Chinesa. Catro campamentos de refuxiados establecéronse no val de Pokhara: Tashipalkhel, Tashiling, Paljorling e Jambling. Co tempo, estes campamentos transformáronse en asentamentos. Debido á súa arquitectura diferente e as súas bandeiras de oración, poden ser facilmente distinguidos dos demais asentamentos.

Ata o final da década de 1960 á cidade só se podía acceder a pé e por iso considerábase un lugar aínda máis místico que Katmandú. A primeira estrada terminouse en 1968, tras o cal o turismo e a cidade creceron rapidamente. A área ao longo do Lago Phewa converteuse nun dos principais centros de turismo do Nepal.

 Turismo 
miniatura|300px|Vista do Annapurna desde o pagode da Paz Mundial, por riba do lago Phewa.

Logo da anexión do Tíbet pola China, a ruta comercial á India desapareceu. Hoxe en día só algunhas caravanas desde Mustang chegan a Bagar.

Pokhara converteuse nun importante centro turístico do Nepal, compensando a perda da súa importancia comercial. A cidade ofrece unha combinación de natureza e cultura cunha zona turística ao sur, nas subdivisións de Baidam, Lakeside e Damside. É principalmente coñecida como punto de partida ou chegada das excursións ao Annapurna.

Pokhara é unha cidade moderna con só uns poucos lugares de interese turístico na propia cidade. Máis interesante é o casco antigo, ao norte, onde aínda existen antigos almacéns e tendas de estilo Newari.

Vale a pena visitar dous templos na parte máis antiga da cidade: o Bindhyabasini e o Bhimsen. Outro templo, o Barahi, está situado nunha illa no Lago Phewa. É accesible só a través de barcos, dispoñibles nas beiras do lago.

O moderno centro comercial, en Chiple Dhunga e Mahendrapul, está a medio camiño entre o lago e Purano Bazar, o antigo centro. Separadamente de leste hai varios centros noutras partes da cidade: no norte en Bagar, no sur entre Prithvi e Srijana Chok Chok (principalmente tendas de hardware) e no leste, no Bazar Ram.

 Transportes 
A cidade dispón do Aeroporto de Pokhara, con servizo de voos nacionais ao Aeroporto de Kathmandú, Jomsom, Manang, Bhairahawa e Bharatpur. Tamén dispón dun servizo chárter de helicópteros a Manang e Jomsom.

 Educación 

A cidade é a sede da Universidade de Pokhara, establecida en 1996, que ten 5,400 estudantes e consta de tres facultades:

 Facultade de Ciencias e Tecnoloxía.
 Facultade de Xestión.
 Facultade de Humanidades e Ciencias Sociais.

Ademais, existen varios colexios e institutos públicos e privados.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Cidades do Nepal