Emilio Canda Pérez

Emilio Canda Pérez, nado en Ribadavia en 1911 e finado en Madrid o 10 de outubro de 1998Necrolóxica en ABC, foi un xornalista e escritor galego.

 Traxectoria 
Fillo de Emilio Canda Adán. Foi redactor-xefe de Vida Gallega dende 1929 e, logo do golpe de Estado do 18 de xullo de 1936, redactor-xefe e director do periódico falanxista ourensán Rumbo (1937), que despois cambiou o seu nome a Arco. Dirixiu a revista pontevedresa Mar, de Ediciones Céltiga, foi un dos fundadores, e despois director de Finisterre (1943) con Sabino Torres e Celso Emilio Ferreiro e en 1945 fundou a revista Ciudad que tamén dirixiu. Trasladouse a Madrid, dirixiu a revista Crítica e en 1954 fundou e dirixiu Ilustración Gallega. Como autor dramático estreou en Vigo en 1940 a comedia Maese Recuerdo e obtivo o Premio Nacional de Teatro en 1965 pola comedia Caminos de Damasco. Tamén foi guionista de cine.

 Obras 
 Teatro 
 En un cuarto de hora. Comedia en tres actos, 1941.
 Caminos de Damasco. Comedia dramática en dos actos, 1965.

 Ensaio 
 Consigna. Memorias de un Alférez Provisional, 1942.
 Vida persoal 
Casou con Carmen Moreno en 1952.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Filmografía

Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Xornalistas de Ribadavia
Categoría:Nados en Ribadavia
Categoría:Nados en 1911
Categoría:Finados en 1998
Categoría:Guionistas de Galicia
Categoría:Dramaturgos de Galicia
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes
Categoría:Membros correspondentes da Real Academia Galega
Categoría:Dramaturgos do século XX