Rapante común

O rapante comúnRodríguez Solórzano´et al. (1983), pp. 181-182.Rodríguez Villanueva et al. (1995), pp. 282-283.Lahuerta Mouriño, Fernando e Francisco X. Vázquez Álvarez (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela: Xunta de Galicia / Termigal. ISBN 84-453-2913-8, p. 83., tamén chamado rapanteAdemais, en moitos mercados, polo castelanismo gallo. ou meiga, ( Lepidorhombus whiffiagonis, Walbaum 1792) ) é unha especie de peixe teleósteo da orde dos pleuronectiformes, suborde dos pleuronectoideos e familia dos escoftálmidos,Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) no WoRMS.

 Taxonomía 
A especie foi descrita en 1792 polo médico, naturalista e taxónomo alemán Johann Julius Walbaum, baixo o nome de Pleuronectes whiffiagonis, na súa edición da obra de Peter Artedi Petri Artedi sueci genera piscium in quibus systema totum ichthyologiae proponitur cum classibus, ordinibus, generum characteribus, specierum differentiis, observationibus plurimis: redactis speciebus 242 ad genera 52: Ichthyologiae pars 3. Ant. Ferdin. Röse: Grypeswaldiae.(Ampliación da terceira parte da Ichthyologiae de Artedi, orixinalmente editada por C. Linnaeus.)
 Sinónimos 
Ao longo do tempo, ademais de polo nome orixinario citado, esta especie foi coñecida polos seguintes sinónimos:
 Lepidorhombus megastoma Donovan, 1804
 Pleuronectes megastoma Donovan, 1804
 Pleuronectes pseudopalus Pennant, 1812
 Rhombus (Lepidorhombus) whiffiagonis (Walbaum, 1792)

 Descrición 
miniatura|300px|Rapante de gran tamaño pescado en Irlanda.
As principais características morfolóxicas de Lepidorhombus whiffiagonis son:

 Corpo ovalado, alongado, delgado e translúcido, de até case 60 cm de lonxitude.
 Boca grande e oblicua, coa mandíbula inferior máis desenvolvida ca a superior; dentes pequenos, aguzados e curvados cara a atrás.
 Ollos de tamaño mediano.
 Escamas pequenas e caedizas.
 Liña lateral ben marcada, e curvada sobre a aleta pectoral
 Aleta pectoral do lado cego algo máis pequena que a do lado pigmentado. Aletas pelvianas bastante separadas da anal. Aleta caudal ampla e arredondada.
 Coloración castaña clara no lado pigmentado, ás veces con manchas arredondadas máis escuras (especialmente nos exemplares capturados no gran Sol), e branca no lado cego.

 Distribución 
Distribúese polo Atlántico nororiental, desde Islandia e o noroeste de Noruega até o sur do cabo Bojador (26° N), Sáhara Occidental e as illas Azores, e polo Mediterráneo, sendo máis abundante no sur de Noruega, costas occidentais das illas Británicas e Francia, e as da Península Ibérica, até o cabo da Roca.Muus, Bent J. et al. (1998), pp. 254-255.Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) en FishBase.

 Hábitat e bioloxía 
esquerda|miniatura|Rapante fritido.
 Hábitat 
Vive sobre fondos areosos ou mixtos, de 50 a 500 m de profundidade, aínda que ás veces pódese encontrar nadando libremente. É raro velo preto da beiramar.
 Bioloxía 
 Nutrición
Aliméntase de pequenos peixes bentónicos, moluscos e crustáceos. 
 Reprodución
Desova en augas profundas de Islandia e o oeste das illas Británicas, desde marzo a xuño. Os ovos, de 1 mm de diámetro, elosionan ao cabo dunha semana. As larvas son peláxicas, e os novos van descendendo cara ao fondo cando acadan os 20 mm de lonxitude.

 En Galicia 
A primeira cita desta especie en Galicia débese a De Buen, no seu traballo de 1935 "Fauna ictiológica. Catálogo de los peces ibéricos de la planicie continental, aguas dulces, pelágicos y de los abismos próximos. II parte!, Not. y Res. Inst. Esp. Ocean. 82: 1-89.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Fenner, Robert M. (2001): The Conscientious Marine Aquarist. Neptune City, New Jersey, Estados Unidos: T.F.H. Publications. ISBN 978-1-890087-02-9.
 Helfman, G.; B. Collette & D. Facey (2009): The diversity of fishes. 2ª ed. Malden, Massachusetts, Estados Unidos: Blackwell Science. ISBN 978-1-4051-2494-2.
 Moyle, Peter B. & Cech, Joseph J. Jr. (2003): Fishes: An Introduction to Ichthyology, 5ª ed. Upper Saddle River, New Jersey, Estados Unidos: Prentice-Hall. ISBN 978-0-13-100847-2.
 Muus, Bent J.; Jørgen G. Nielsen; Preben Dahlstrøm e Bente O. Nyström (1998): Peces de mar del Atlántico y del Mediterráneo. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-1161-2.
 Nelson, Joseph S. (2006): Fishes of the World. Nova York: John Wiley & Sons, Inc. ISBN 978-0-471-25031-7.* Rodríguez Solórzano, Manuel; Sergio Devesa Regueiro e Lidia Soutullo Garrido (1983): Guía dos peixes de Galicia. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-433-4.
 Rodríguez Villanueva, X. L. e Xavier Vázquez (1995): Peixes do mar de Galicia. (III) Peixes óseos (continuación). Vigo: Edicións Xerais de Galicia. ISBN 84-7507-870-2.
 van der Land, J.; Costello, M.J.; Zavodnik, D.; Santos, R.S.; Porteiro, F.M.; Bailly, N.; Eschmeyer, W.N.; Froese, R. (2001): "Pisces", en: Costello, M. J. et al., eds. European register of marine species: a check-list of the marine species in Europe and a bibliography of guides to their identification. Collection Patrimoines Naturels, 50: pp. 357–374. 
 Wheeler, A. (1985): The World Encyclopedia of Fishes, 2ª ed. Londres: Little, Brown Book Group UK. ISBN 978-0-356-10715-8.

 Ligazóns externas 
 Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) en FishBase . Con información, imaxes e mapa de distribución.
 Lepidorhombus whiffiagonis (Walbaum, 1792) en Ictio.Term . 
 Encyclopedia of Life  .
 Fichas de diferenciación e recoñecemento de especies pesqueiras do mercado galego Xunta de Galicia.

 Ficha en pescaderiascoruñesas.es .

Categoría:Pleuronectiformes
Categoría:Animais descritos en 1792
Categoría:Peixes de Galicia
Categoría:Peixes do océano Atlántico
Categoría:Peixes de Europa