Lagenorhynchus

Lagenorhynchus é un xénero de cetáceos odontocetos da familia dos delfínidos, caracterizado pola cor branca e negra das súas especies.

Aínda que antigamente estaba considerado como monofilético, na actualidade estudos e análises xenéticas do citocromo b mitocondrial indican que as especies de Lagenorhynchis non constitúen un grupo natural, senón que é parafilético.

 Taxonomía 
 Descrición 
O xénero Lagenorhynchus foi descrito en 1846 polo naturalista inglés John Edward Gray, no seu traballo

 Etimoloxía 
Gray fomou o seu nome coa unión dos elementos do latín científico lageno- e -rhynchus, ambos tirados do grego antigo. O primeiro é a raíz do xenitivo do substantivo λαγήνος lagḗnos, "botella", e o segundo é a latinización do substantivo ῥύγχος rhýnchos, "fociño".Merriam-Webster's Unabridged Dictionary. Literalmente: "os do fociño en forma de botella".

 Especies 
O xénero conta coas seguintes seis especies:
 Lagenorhynchus acutus (Gray, 1828) - arroaz pintoLahuerta Mouriño, Fernando e Vázquez Álvarez, Francisco X (2000): Vocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago: Xunta de Galicia. ISBN 84-453-2913-8, p. 317.
 Lagenorhynchus albirostris (Gray, 1846) - arroaz careto
 Lagenorhynchus australis (Peale, 1848)
 Lagenorhynchus cruciger (Quoy et Gaimard, 1824) - golfiño cruzadoDesde o punto de vista das normas para a nomenclatura vulgar das epecies biolóxicas é incorrecto dar un nome xenérico diferente ás especies do mesmo xénero, salvo que existan razóns podrosas (por exemplo, de uso, que non é aquí o caso), polo que debería ser, daquela, arroaz cruzado.
 Lagenorhynchus obliquidens Gill, 1865
 Lagenorhynchus obscurus (Gray, 1828)

 Sinónimos 
O xénero coñeceuse tamén polos sinónimos seguintes:Lagenorhynchus Gray en WoRMS
 Electra Gray, 1866
 Leucopleurus Gray, 1866
 Sagmatias Cope, 1866
 Sagmatius Cope, 1866

 Taxonomía problemática 
Aínda que antigamente o xénero estaba considerado como monofilético, na actualidade estudos e análises xenéticas do citocromo b mitocondrial indican que as especies de Lagenorhynchis non constitúen un grupo natural, senón que é parafilético.

LeDuc, Perrin e Dizon, en 1999, encontraron que os arroaces careto e o pinto están filoxeneticamente illados dentro dos delfínidos, mentres que as restantes catro especies serían membros dos Lissodelphinae, un clado de golfiños predominantente no océano Pacífico, que tamén inclúe as dúas especies do xénero Lissodelphis e as catro do xénero Cephalorhynchus. Estes resultados son algo problemáticos taxonomicamente, posto que o arroaz careto é a especie tipo do xénero Lagenorhynchus e, se as outras especies non están estreitamente relacionadas con el, deberían eliminarse do xénero. En consecuencia, LeDuc et al. suxiren que o arroaz pinto debería colocarse dentro do seu propio xénero, Leucopleurus, e que o resto das especies que necesitan revisión taxonómica, tamén. LeDouc propuxo Sagmatias como un novo xénero para Lagenorhynchus obliquidens, L. autralis, L. cruciger e L. obscurus.LeDuc, R. G.; Perrin, W. F. e Dizon, A. E. (1999): "Phylogenetic relationships among the delphinid cetaceans based on full cytochrome b sequences", en Marine Mammal Science 15: 619–648. Resumo

May-Collado e Agnarsson (2006) consideran a L. cruciger e L. australis como situados filoxeneticamente entre as especies de Cephalorhynchus e suxiren que estas dúas especies deben transferirse a dito xénero. Algúns datos morfolóxicos e acústicos apoian este arranxo. Ambas as especies comparten coas de Cephalorhynchus un tipo distinto de sinal de ecolocalización coñecido como sinal de banda estreita, de alta frecuencia.May-Collado, Laura & Agnarsson, Ingi (2006): "Cytochrome b and Bayesian inference of whale phylogeny". Molecular Phylogenetics and Evolution, 38: 344–354. Ler en PDF.Kyhn, L. A.; Jensen, F. H.; Beedholm, F. H.; Tougaard, J.; Hansen, M. & Madsen, P. T. (2010): "Echolocation in sympatric Peale's dolphins (Lagenorhynchus australis) and Commerson's dolphins (Cephalorhynchus commersonii) producing narrow-band high-frequency clicks". Journal of Experimental Biology, 213 (11). Resume.

Este sinal é compartido coas toniñas (Phocoenidae) e polo cachalote pigmeo (Kogiidae), pero non se encontra entre outros grupos de golfiños. Segundo Schevill e Watkins (1971), L. australis e as especies de Cephalorhynchus son os únicos golfiños que non asubían.Schevill, W. E. & Watkins, W. A. (1971): "Pulsed sounds of the porpoise Lagenorhynchus australis". Breviora '366: 1–10.

Presumibelmente isto é tamén o caso de L. cruciger. Por outra parte, L. australis tamén comparte con varias especies de Cephalorhynchus o ter dunha cor branca distinto a "axila" marcada detrás da aleta pectoral.

Segundo a análise de May-Collado e Agnarsson, as restantes dúas especies, L. obscurus e L. obliquidens, estreitamente vinculadas entre si, formarían un grupo irmán do xénero Cephalorhynchus. Se esta hipótese é correcta, teria que cuñarse un novo nome de xénero para dar cabida a estas dúas especies.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Carwardine, M. (1995): Ballenas, delfines y marsopas. Guía visual de todos los cetáceos del mundo. Barcelona: Omega. ISBN 84-282-1037-3.
 Duguy, R. e Robineau, D. (1987): Guía de los mamíferos marinos de Europa. Barcelona: Ediciones Omega. ISBN 84-282-0811-5.
 Perrin, William F., Bernd Würsig & J. G. M. Thewissen (eds.) (2002): Encyclopedia of Marine Mammals. 2ª ed. San Diego, California, USA: Academic Press. ISBN 978-0-12-373553-9.
 Wilson, D. E. & Reeder, D. M. (eds.) (2005): Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference. Third edition. Boston, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 0-8018-8221-4.

 Outros artigos 
 Cetáceos
 Odontocetos
 Delfínidos

 Ligazóns externas 
 Lagenorhynchus na ADW .

Categoría:Delphinidae