Francisella

Francisella é un xénero de bacterias patóxenas gramnegativas, e único xénero da familia Francisellaceae (Franciseláceas)LPSN Classification of families ver Lista de xéneros incluídos na familia . Teñen forma de pequenos cocobacilos ou bacilos, non son mótiles, e son tamén parasitos intracelulares facultativos de macrófagos. Son organismos estritamente aerobios.

O xénero foi nomeado en honor do bacteriólogo americano Edward Francis, que foi o primeiro en recoñecer en 1922 a F. tularensis (entón chamada Bacterium tularensis) como o axente causante da tularemia.

 Patoxénese e clasificación 

A especie tipo do xénero é F. tularensis, que causa a enfermidade chamada tularemia.<ref name=Baron>{{Cita libro | author = Collins FM | title =  Pasteurella, Yersinia, and Francisella. In: Baron's Medical Microbiology (Baron S et al., eds.)| edition = 4th | publisher = Univ of Texas Medical Branch | year = 1996 | url = http://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/bv.fcgi?rid=mmed.section.1624 | isbn = 0-9631172-1-1}}</ref> F. novicida e F. philomiragia (previamente coñecida como Yersinia philomiragia) están asociadas con septicemias e infeccións sistémicas invasivas. A taxonomía do xénero non é moi segura, especialmente no caso de F. novicida (pode ser unha subespecie de F. tularensis). En xeral, a identificación de especies realízase polo perfil bioquímico ou pola secuenciación do ARNr 16S. Publicouse recentemente unha filoxenia posta ao día baseada en secuenciacións de xenomas completos, que mostra que o xénero Francisella podería ser dividido en dous clados xenéticos principais: un incluiría a F. tularensis, F. novicida, F. hispaniensis e Wolbachia persica, e o outro incluiría a F. philomiragia e F. noatunensis.

 Características de laboratorio 

As Francisella poden sobrevivir durante varias semanas no medio ambiente, pero a pesar diso son difíciles de cultivar e manter no laboratorio. O seu crecemento é lento (aínda que se incrementa con suplementación de CO2), son moi esixentes, e a maioría das cepas de Francisella requiren a suplementación do medio con cistina e cisteína para crecer. O cultivo pode conseguirse en varios tipos de medios, como o ágar chocolate e o Thayer-Martin cos aditivos apropiados xa mencionados. Os intentos de illalas en ágar MacConkey non son fiables nin en xeral exitosos.

Despois de 24 horas de incubación no medio axeitado, aparecen colonias de Francisella, xeralmente pequenas (de 1 a 2 mm), opacas, e de cor de gris claro a gris azulado. As colonias son lisas, con beiras nítidas e, despois de 48 horas de crecemento, tenden a ter unha superficie brillante. As colonias de Francisella lembran morfoloxicamente ás do xénero Brucella''.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 xenomas de Francisellae información relacionada en PATRIC, un centro de recursos bioinformáticos do NIAID

Categoría:Proteobacterias