Antíxeno asociado á función do linfocito 1

O antíxeno asociado á función do linfocito 1, tamén chamado LFA-1 é unha molécula da superficie celular importante na función inmunitaria. Encóntrase na superficie de todos os linfocitos T e B, macrófagos e neutrófilos e está implicado no recrutamento de células ao sitio de infección. O LFA-1 únese ao ICAM-1 da célula presentadora de antíxenos e funciona como unha molécula de adhesión tipo integrina. O LFA-1 é o primeiro que une as células T coas células presentadoras de antíxenos e inicialmente a unión é feble. Un sinal do receptor das células T e/ou o receptor de citocinas cambia a súa conformación e prolonga o contacto celular, o que capacitará á célula T para proliferar.

O LFA-1 forma parte da familia das integrinas de leucocitos, cuxos membros se recoñecen por ter cadeas β comúns (β2, CD18). O LFA-1 tamén ten unha cadea α específica (αL, CD11a). O conxunto do CD18 e o CD11a forman o LFA-1.

Tamén pode ter un papel na infección de células por certos virus, como o VIH.Hioe CE, Chien PC Jr, Lu C, Springer TA, Wang XH, Bandres J, Tuen M. LFA-1 expression on target cells promotes human immunodeficiency virus type 1 infection and transmission. J Virol. 2001 Jan;75(2):1077-82. PMID 11134324. 

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 deficiencia de adhesión do leucocito
 CD11a
 CD18
Bibliografía

 Janeway, Travers, Walport, Shlomchik (2005). Immunobiology. 6th ed. Nova York: Garland Science.
 Parham, Peter (2009). The Immune System. 3rd ed. Londres e Nova York: Garland Science.

 Ligazóns externas 
 MeshName - LFA-1 

 ITGAL ITGB2 Info with links in the Cell Migration Gateway

Categoría:Inmunoloxía