Explorer 18

Explorer 18, tamén coñecido como IMP-A ou IMP-1 (acrónimo de Interplanetary Monitoring Platform A ou 1), foi un satélite artificial da NASA lanzado o 27 de novembro de 1963 mediante un foguete Delta C desde o Centro Espacial de Cabo Cañaveral.

 Características 
Explorer 18 foi lanzado coa misión de estudar o medio interplanetario no relativo ós campos magnéticos, as partículas enerxéticas, os raios cósmicos e os plasmas. A alimentación eléctrica do satélite era proporcionada por paneis solares e baterías. A telemetría emitíase en refachos de 81,9 segundos de duración, contendo 795 bits de datos. Tras tres secuencias de datos transmitíanse 81,9 segundos de datos analóxicos do magnetómetro de vapor de rubidio.

A nave funcionou sen problemas ata o 30 de maio de 1964 en que comezou a facelo de maneira intermitente ata o 10 de maio de 1965 en que se deu por perdida. IMP-A foi inxectado nunha órbita inicial de 197.616 km de apoxeo e 192 km de perixeo, cunha inclinación orbital de 33,3 graos e un período de 5666 minutos. Reentrou na atmosfera o 30 de decembro de 1965.

 Resultados 
IMP-A descubriu a existencia dun arco de choque desacoplado da magnetopausa na dirección cara ao Sol. Tamén estudou a modulación do espectro do helio galáctico a baixa enerxía.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Interplanetary Monitoring Platform

Categoría:Interplanetary Monitoring Platform