Bugatti

Bugatti é unha marca de automóbiles superdeportivos e de luxo, fundada en 1909 na entón cidade alemá de Molsheim, Alsacia (agora en territorio francés) polo italiano Ettore Bugatti. Hoxe en día pertence ao grupo alemán Volkswagen.

Na súa primeira etapa, os coches Bugatti eran coñecidos pola beleza do seu deseño (Ettore Bugatti era dunha familia de artistas e considerábase á vez un artista e construtor) e polas súas moitas vitorias. A morte de Ettore Bugatti en 1947 resultou ser o final da marca, e a morte do seu fillo Jean Bugatti en 1939 asegurou que non había un sucesor para dirixir a fábrica. Non se fixeron máis de 8.000 coches. A compañía loitou financieiramente, e lanzou un último modelo na década de 1950, antes de ser finalmente adquirida polo seu negocio de pezas de avión na década de 1960. 

Dende os anos 1980 a marca foi xestionada pola empresa Bugatti Automobili SpA, que adquiriu tamén Lotus, ata que despois de ser comprada en 1998 polo Grupo Volkswagen, constituiuse en empresa de capital francés no ano 2000 coa denominación de Bugatti Automobiles SAS, con base en Molsheim.

 Etapa Ettore Bugatti 
O fundador Ettore Bugatti naceu en Milán, Italia, e a empresa de automóbiles que leva o seu nome foi fundada en 1909 en Molsheim que se atopa na rexión de Alsacia que formaba parte do Imperio Alemán ata 1919. A compañía era coñecida tanto polo nivel de detalle da enxeñería dos seus automóbiles, como pola forma artística na que foron executados os deseños, dada a natureza artística da familia de Ettore (o seu pai, Carlo Bugatti (1856-1940), foi un importante deseñador Art Nouveau de mobles e de xoias). 

A primeira guerra mundial e as súas secuelas
Durante a guerra Ettore Bugatti foi enviado, inicialmente a Milán e máis tarde a París, pero en canto concluíron as hostilidades volveu á súa fábrica de Molsheim. Menos de catro meses despois de que o Tratado de Versalles formalizara a transferencia de Alsacia de Alemaña a Francia, Bugatti conseguiu, no último minuto, un stand no 15. Salón do Automóbil de París en outubro de 1919. Expuxo tres coches lixeiros, todos eles baseábanse moito nos seus equivalentes de antes da guerra, e cada un estaba equipado co mesmo árbore de levas en cabeza de 4 cilindros e 1.368 cc con catro válvulas por cilindro. O máis pequeno dos tres era un "Tipo 13" cunha carrozaría de carreiras (construída polo propio Bugatti) e usando un chasis cunha distancia entre eixes de . Os outros eran un "Tipo 22" e un "Tipo 23" cunha distancia entre eixes de 2250 e 2400 mm. respectivamente.

Éxitos nas carreiras

A compañía tamén tivo un grande éxito a principios dos Gran Premio de automobilismo, gañando o primeiro Gran Premio de Mónaco en 1929 nun Bugatti tipo 35B. O éxito da compañía culminou co piloto Jean-Pierre Wimille gañando as 24 Horas de Le Mans dúas veces (en 1937, con Robert Benoist e 1939 con Pierre Veyron).

Os Bugatti máis famosos foron o Type 35 Grand Prix, o Type 41 "Royale", o Type 57 "Atlantic" e o deportivo Tipo 55.

Os coches Bugatti tiveron un grande éxito nas carreiras. O pequeno Bugatti Type 10 logrou as catro primeiras posicións na súa primeira carreira. O Bugatti Type 35 de 1924 é probablemente o coche de carreiras máis exitoso de todos os tempos, con máis de 2.000 vitorias. O Tipo 35 foi desenvolvido por Bugatti co mestre enxeñeiro e piloto de carreiras Jean Chassagne, que tamén o conduciu no primeiro Gran Premio do coche en Lión en 1924.L'Automobiliste, 1971 P. 7 Bugatti logrou á vitoria na Targa Florio durante cinco anos consecutivos desde 1925 ata 1929. Louis Chiron, celebrou a maioría dos podios dos automóbiles Bugatti, e no rexurdimento moderno da marca Bugatti Automobiles SAS nomearon o seu concept car de 1999 Bugatti 18/3 Chiron na súa honra. Pero foi o seu último éxito na competición de Le Mans a que é máis recordada Jean-Pierre Wimille e Pierre Veyron gañaron a carreira de 1939 cun só coche e escasos recursos.


 Carreiras de avións 

Na década de 1930, Ettore Bugatti involucrouse na creación dun avión de carreiras, coa esperanza de vencer aos alemáns na Deutsch de la Meurthe prize. Este sería o Bugatti 100P, que nunca voou. Foi deseñado polo enxeñeiro belga Louis de Monge que xa utilizara motores Bugatti Brescia no seu "Tipo 7.5".

Ettore Bugatti tamén deseñou un exitoso vagón motorizado, o Autorail.

 Traxedia familiar 

A morte do fillo de Ettore Bugatti, Jean Bugatti, o 11 de agosto de 1939 marcou un punto de inflexión na fortuna da compañía. Jean morreu mentres probaba un coche de carreiras Tipo 57 corpo de tanque cerca da fábrica de Molsheim.

Logo da II Guerra Mundial

Logo da segunda guerra mundial a fábrica de Molsheim estaba en ruínas e a compañía perdeu o control da propiedade. Durante a guerra, Bugatti planeou unha nova fábrica en Levallois, un suburbio do noroeste de París. Logo da guerra, Bugatti deseñou e planeou construír unha serie de novos coches, incluíndo o Tipo 73 de rúa e o Tipo 73C un coche de competición dun só asento, pero foron construídos só cinco coches do Tipo 73.

A construción dun coche de 375 cc sobrealimentado detívose cando Ettore Bugatti morreu o 21 de agosto de 1947. Trala morte de Ettore Bugatti, o negocio reduciuse aínda máis e fixo a súa última aparición como marca comercial no Salón do Automóbil de París en outubro de 1952.

Logo dunha longa decadencia, Bugatti deixou de operar en 1952.
 Modelos máis importantes 

   Tipo
  Data
  Unidades
  Motor
  Notas
  Foto
   Type 2
  1900–1901
  1
  3050 cm³ I4

  100px
   Type 5
  1903
  2
  12867 cm³ I4
  Árbore de levas OHV
  100px
   Type 10
  1908
  1
  1131 cm³ I4
  OHC; foi segundo no Gran Premio de Francia de 1911

   Type 13
  1910–1914
  435
  1368 cm³ I4
  OHC-Catro válvulas; postos 1º, 2º, 3º e 4º no Gran Premio de Brescia de 1921
  100px
   Type 15
  1910

  1327 cm³ I4
  OHC-Dúas válvulas, catro prazas
  100px
   Type 17
  1910

  1327 cm³ I4
  OHC-Dúas válvulas, catro prazas
  100px
   Type 18
  1912–1914
  6 ou 7
  5030 cm³ I4
  Tres válvulas
  100px 
   Type 19
  1911
  1
  855 cm³ I4
  T-head; Prototipo do Lion-Peugeot BP1 resp. Peugeot BB ("Bebe") (3095 Expl.)  Abb.: Peugeot BB.
  100px
   Type 20
  1911
  6
  1500 cm³ I4
  T-head; Prototipo para Lion-Peugeot; non fabricouse en serie

   Type 22
  1913–1914

  1368 cm³ I4
  Motor de catro válvulas SOHC como o Brescia
  100px
   Type 23
  1913–1914

  1368 cm³ I4
  Versión de dúas válvulas do motor  Brescia
  100px
   Type 28
  1921
  1
  2995 cm³ I8
  OHC-Tres válvulas; prototipo de luxo de coche de turismo
  100px
   Type 29
  1922–1926
  7
  1991 cm³ I8
  OHC-Motor de tres válvulas, 60 CV (45 kW), segundo no Grand Prix ACF de 1922. O Tipo 29 foi noveno en 1923 na Indy 500 co Príncipe de Cystria.
  100px
   Type 30
  1922–1926
  ca. 600
  1991 cm³ I8
  Turismos e coches deportivos con motor baseado no Tipo 29
 100px
   Type 32
  1923
  5
  1991 cm³ I8
  Motor do tipo 29 máis avanzado; carrozaría Tank; en 1923 foi terceiro no Gran Premio ACF en Tours  
  100px
   Type 34
  1923
  Estudo
  14732 cm³
  Bugatti con motor de aviación
   Type 35
  1924–1930
  96
  1991 cm³ I8
  Desenvolvemento do motor do tipo 29. 90 hp (67 kW), revolucións máx. 6000 rpm
  100px
   Type 35 A
  1926

  1991 cm³ I8
  „Tecla“; OHC-Tres válvulas; Motor Type 30, rodas de radio de fábrica
  100px
   Type 35 B
  1924–1930
  38
  2262 cm³ I8
  Motor Type 35 con turbocompresor, 135 PS (101 kW); gañou o Gran Premio de Francia de 1929
  100px
   Type 35 Targa Florio
  1924–1930
  13
  2262 cm³ I8
  Type 35 B modificado; 100 PS (75 kW); para a Targa Florio de 1925 a 1929

   Type 35 C
  1924–1930

  1991 cm³ I8
  Motor con compresor Roots, 125 cabalos de forza, velocidade máxima 205 km/h, gañou o Gran Premio de Francia en 1928 e 1930
  100px
   Type 35 T
  1927

  2262 cm³ I8
  OHC tres válvulas; modelo Targa
  100px
   Type 36
  1925

  1493 cm³ I8
  Type-29 versión curta

   Type 37
  1926–1930
  212
  1496 cm³ I4
  Novo motor OHC de tres válvulas, 60 PS (45 kW)
  100px
   Type 37 A
  1928-1930
  67
  1496 cm³ I4
  Como o Tipo 37, pero con compresor Roots, tres válvulas OHC, coche de Gran Premio, de dúas prazas.
  100px
   Type 38
  1926–1927
  Preto de 100
  1991 cm³ I8
  Motor Type-29
  100px
   Type 38 A
  1927

  1991 cm³ I8
  OHC tres válvulas; automóbil de turismo; Motor como o Type 30 e 35 A

   Type 39
  1926
  ca. 20
  1493 cm³ I8
  OHC tres válvulas, compresor Roots; coche de Gran Premio; Chasis como o Type 35
  100px 
   Type 39 A
  1926–1929

  1493 cm³ I8
  Motor Type-36, compresor Roots, 120 PS (89 kW); gañou o Gran Premio de Francia en 1926

   Type 40
  1926–1930
  ca. 800
  1496 cm³ I4
  Motor Type-37
  100px
   Type 40 A
  1930

  1627 cm³ I4
  OHC 12 válvulas; turismo, bloque motor Type 49
 100px 
   Type 41
  1927–1933
  6
  12736 cm³ I8
  OHC tres válvulas; 300 PS (224 kW); Royale
  100px
   Type 43
  1927–1931
  preto de 170
  2262 cm³ I8
  Motor Type-35 B con compresor Roots, 120 PS (89 kW)
  100px
   Type 43 A
  1928

  2261 cm³ I8
  OHC tres válvulas; deportivo de dúas prazas con motor Type 35 B

   Type 44
  1927–1931
  1.095
  2992 cm³ I8
  OHC tres válvulas; sedán, sobre 1000 unidades
  100px
   Type 45
  1929–1930
  1
  3801 cm³ U16
  1+1 Árbore de levas de tres válvulas, motor en V
  100px
   Type 46
  1929–1936
  400
  5359 cm³ I8
  Novo motor SOHC de tres válvulas, 140 PS (104 kW)
  100px
   Type 46 S
  1930

  5359 cm³ I8
  OHC tres válvulas; turismo deportivo de luxo

   Type 47
  1930

  2986 cm³ I6
  OHC de 48 válvulas, coche de carreiras de fábrica, similar ó tipo 45
 100px 
   Type 49
  1930–1934
  470
  3257 cm³ I8
  Motor Type-44
  100px
   Type 50
  1930–1934
  Preto de 100
  4972 cm³ I8
  Novo DOHC Motor de catro válvulas, 225 PS (168 kW); Turismo
  100px
   Type 50 B
  1937–1939

  4972 cm³ I8
  470 PS (350 kW) Motor Type-50; deportivo
  100px
   Type 50 T
  1937–1939

  4972 cm³ I8
  200 PS (150 kW) Motor Type-50; Cupé
  100px
   Type 51
  1931–1935
  40
  2262 cm³ I8
  DOHC dúas válvulas, motor con compresor Roots; gañou o Gran Premio de Francia de 1931
  100px
   Type 51 A
  1931

  1493 cm³ I8
  DOHC dúas válvulas; coche de Gran Premio; como o Type 39 A
  100px
   Type 51 C
  1931

  1991 cm³ I8
  DOHC dúas válvulas; coche de Gran Premio; como o Type 35 C; tipo escaso

   Type 52
  1926 - 1930
  Preto de 100
  Motor eléctrico de 12 voltios
  Miniatura do T 35; 20 km/h 
  100px
   Type 53
  1931–1932
  2 ou 3
  4972 cm³ I8
  Motor Type-50, 300 PS (224 kW); con Tracción nas catro rodas para carreiras de montaña
  100px
   Type 54
  1931

  4972 cm³ I8
  DOHC dúas válvula; automóbil de carreiras; motor desenvolvido a partir do Tipo 50
  100px
   Type 54 GP
  1932–1934
  4 ou 5
  4972 cm³ I8
  Motor Type-50, 300 PS (224 kW)

   Type 55
  1932–1935
  38
  2262 cm³ I8
  Motor Type-51, 130 PS (97 kW)
  100px
   Type 56
  1931
  3
  Motor eléctrico 36 voltios
  "Phaeton Biplace"; scooter con 1´2 PS (100-Ah baterías de 6 voltios en serie(?)) para pilotar pola fábrica

   Type 57
  1933–1939
  Preto de 725
  3257 cm³ I8
  2× OHC-Motor monobloque, 135 PS (101 kW); turismo
  100px
   Type 57 C
  1937–1940

  3257 cm³ I8
  "Tank"; 160 PS (119 kW); como o Type 57 pero con compresor; gañou as 24 horas de Le Mans de 1939
  100px
   Type 57 G
  1936–1939

  4743 cm³ I8
  "Tank"; gañou o Gran Premio de Francia de 1936 e 1937
  100px
   Type 57 S
  1936–1938
  17
  3257 cm³ I8
  175 PS (130 kW); Atalante
  100px
   Type 57 S/45
  1936–1939

  4743 cm³ I8


   Type 57 SC
  1937–1938

  3257 cm³ I8
  200 PS (150 kW); Atlantic
  100px
   Type 59
  1934–1936
  6 ou 7
  3257 cm³ I8
  250 PS (186 kW) compresor Roots
  100px
   Type 64
  1939
  4
  4432 cm³ I8
  DOHC dúas válvulas; prototipo; caixa de cambios Cotal; freos hidráulicos
  100px
   Type 68
  1946

  369 cm³ I4
  OHC de catro válvulas, prototipo de coche pequeno 
  100px
   Type 73
  1943–1947
  2
  1488 cm³ I4
  DOHC tres válvulas

   Type 73 A
  1947

  1488 cm³ I4
  OHC tres válvulas; prototipo de turismo deportivo
  100px 
   Type 73 C
  1947

  1488 cm³ I4
  DOHC catro válvulas; prototipo de carreiras (Monopraza)
  100px
   Type 101
  1951
  5 + 1 Prototipo
  3257 cm³ I8
  135 PS (101 kW); turismo moderno
  100px
   Type 101 C
  1951

  3257 cm³ I8
  DOHC Dúas válvulas, compresor versión 101, 188 hp, 5200 rpm
  100px
   Type 101 CX
  1966




   Type 251
  1955–1956
  2
  2486 cm³ I8
  DOHC - Nº 01 de 02
  100px
    Type 251
  1955–1956
  2
  2486 cm³ I8
  DOHC - Nº 02 de 02 
  100px
   Type 252
  1956-1962
  1 Prototipo
  1490 cm³
  Prototipo; 4-cilindros; 1´5-Litros; deportivo
  100px
   Explicación: I4 catro cilindros en liña, e I8 oito cilindros en liña.

 Prototipos Coches de carreiras Coches de rúa 1900–1901 Type 2
 1903 Type 5
 1908 Type 10 «Petit Pur Sang» (Pequeno pura sangue)
 1925 Type 36
 1929–1930 Type 45/47
 Type 56 (coche eléctrico)
 1939 Type 64 (cupé)
 1943/1947 Type 73C 1910–1914 Type 13/Type 15/17/22
 1912 Type 16 «Bébé»
 1922–1926 Type 29 «Cigare»
 1923 Type 32 «Tank»
 1924–1930 Type 35/35A/35B/35T/35C/37/39 «Grand Prix»
 1927–1930 Type 52 (carreiras eléctricas para rapaces)
 1936–1939 Type 57G "Tank"
 1937–1939 Type 50B
 1931–1936 Type 53
 1931–1936 Type 51/51A/54GP/59
 1955–1956 Type 251 1910 Type 13Georgano, G.N. Cars: Early and Vintage, 1886–1930. (Londres: Grange-Universal, 1985)
 1912–1914 Type 18
 1913–1914 Type 23/Brescia Tourer (roadster)
 1922–1934 Type 30/38/40/43/44/49 (turismo)
 1927–1933 Type 41 «Royale»
 1929–1939 Type 46/50/50T (turismo)
 1932–1935 Type 55 (roadster)
 1934–1940 Type 57/57S/Type 57SC (turismo)
 1951–1956 Type 101 (cupé)
 1957–1962 Type 252 (Convertible deportivo de 2 prazas)

 Galería 

 Resultados nas carreiras 
AnoCarreiraPilotoCoche1921Voiturettes Grand PrixErnest Friderich1925Targa FlorioBartolomeo CostantiniType 351926Gran Premio de FranciaJules GouxType 39 AGran Premio de ItaliaLouis CharavelGran Premio de EspañaBartolomeo CostantiniTarga FlorioBartolomeo CostantiniType 35 T1927Targa FlorioEmilio MaterassiType 35 C1928Gran Premio de FranciaWilliam Grover-WilliamsType 35 CGran Premio de ItaliaLouis ChironGran Premio de EspañaLouis ChironTarga FlorioAlbert DivoType 35 B1929Gran Premio de FranciaWilliam Grover-WilliamsType 35 BGran Premio de AlemañaLouis ChironGran Premio de EspañaLouis ChironGran Premio de MónacoWilliam Grover-WilliamsTarga FlorioAlbert DivoType 35 C1930Gran Premio de BélxicaLouis ChironGran Premio de ChecoslovaquiaHeinrich-Joachim von Morgen e Hermann zu LeiningenGran Premio de FranciaPhilippe ÉtancelinType 35 CGran Premio de MónacoRené Dreyfus1931Gran Premio de BélxicaWilliam Grover-Williams e Caberto ConelliGran Premio de ChecoslovaquiaLouis ChironGran Premio de FranciaLouis Chiron e Achille VarziType 51Gran Premio de MónacoLouis Chiron1932Gran Premio de ChecoslovaquiaLouis Chiron1933Gran Premio de ChecoslovaquiaLouis ChironGran Premio de MónacoAchille Varzi1934Gran Premio de BélxicaRené Dreyfus1936Gran Premio de FranciaJean-Pierre Wimille e Raymond SommerType 57 G193724 Horas de Le MansJean-Pierre Wimille e Robert BenoistType 57 G193924 Horas de Le MansJean-Pierre Wimille e Pierre VeyronType 57 C

 1956 Fórmula Un 
(Chave)
 Ano Chasis Motor(es) Rodas Pilotos 1 2 3 4 5 6 7 8 Puntos Pos.  Bugatti Type 251 Bugatti 8 en liña  ARG MON 500 BEL FRA RU ALE ITA0*-* Maurice Trintignant Ret

 O primeiro Campionato de Construtores non foi disputado ata 1958.
miniatura|Bugatti Type 251

 Notables achados na era moderna 
Os familiares do Dr. Harold Carr atoparon un raro Bugatti Tipo 57S Atalante de 1937 ao catalogar as pertenzas do médico logo da súa morte en 2009. O Tipo 57S do Dr. Carr é notable porque foi orixinalmente propiedade do piloto de carreiras británico Earl Howe. Dado que unha gran parte do equipo orixinal do vehículo estaba intacto, pódese restaurar sen depender das pezas de recambio.

O 10 de xullo de 2009, un Bugatti Brescia Tipo 22 de 1925, que permanecera no fondo de Lago Maggiore na fronteira entre Suíza e Italia durante 75 anos foi recuperado do lago. O Museo Mullin en Oxnard, California comprouno nunha poxa por 351.343 dólares nunha venda en Bonham Retromobile de París en 2010.

 Intentos de reactivación 
A compañía intentou un regreso baixo a dirección de Roland Bugatti a mediados dos anos 1950 co Tipo 251 de carreiras con motor central. Deseñado coa axuda de Gioacchino Colombo, o coche non puido cumprir coas expectativas e os intentos da compañía na produción de automóbiles detívose.

Na década de 1960, Virgil Exner deseñou un Bugatti como parte dos seu proxecto de " Revival Cars". Unha versión de demostración deste coche foi construída en realidade por Ghia usando o último chasis Bugatti Type 101, e presentouse no Salón do Automóbil de Turín de 1965. Financieiramente non era viable, e Exner dirixiu a súa atención ao renacemento da Stutz.

Bugatti seguiu fabricando pezas de avións e foi vendida a Hispano-Suiza, tamén un ex fabricante de automóbiles que volveuse provedor de avións, en 1963. Snecma fíxose cargo de Hispano-Suiza en 1968. Logo da adquisición de Messier, Snecma fusionou Messier e Bugatti en Messier-Bugatti en 1977.

 Intentos modernos 

 Bugatti Automobili SpA 1987-1995 
 right |200px| Bugatti EB110 (1996)
O empresario italiano Romano Artioli adquiriu a marca Bugatti en 1987, e fundou Bugatti Automobili SpA. Bugatti encargou ao arquitecto Giampaolo Benedini deseñar a fábrica, que foi construída en Campogalliano, Italia.

En 1989 os plans para o novo renacemento de Bugatti foron presentados por Paolo Stanzani e Marcello Gandini, os deseñadores do Lamborghini Miura e do Lamborghini Countach. Bugatti chama ao seu primeiro vehículo de produción Bugatti EB110 GT. O Bugatti EB110 é anunciado como o coche deportivo tecnicamente máis avanzado xamais producido.

O famoso deseñador de coches de carreiras Mauro Forghieri serviu como director técnico de Bugatti desde 1992 ata 1994.

O 27 de agosto de 1993, a través da súa sociedade de carteira, ACBN Holdings SA de Luxemburgo, Romano Artioli compra Lotus Cars a General Motors. Bugatti fixo plans para sacar as accións da compañía nas bolsas internacionais.

Bugatti presenta un prototipo chamado o EB112 en 1993.

Quizais o propietario máis famoso dun Bugatti EB110 foi o sete veces campión do mundo de Fórmula Un o piloto Michael Schumacher, quen comprou un EB110 en 1994. Schumacher vendeu o seu EB110, que fora reparado logo dun grave accidente en 1994, a Modena Motorsport, un taller que prepara automóbiles de carreiras e servizo Ferrari en Alemaña.

No momento que o EB110 chegou ao mercado, as economías de América do Norte e Europa estaban en recesión. A mala situación económica levou á compañía ó fracaso e as operacións cesaron en setembro de 1995. Un modelo específico para o mercado dos Estados Unidos chamado "Bugatti América" estaba en proxecto, cando a empresa deixou de operar.

Os liquidadores de Bugatti venderon Lotus Cars a Proton unha empresa de Malaisia. A firma alemá Dauer Racing adquiriu a licenza do EB110 e o stock de pezas restante en 1997 co fin de producir cinco vehículos máis do EB110 SS. Estas cinco versións SS do EB110 refináronse grandemente por Dauer. A fábrica de Campogalliano foi vendida a unha empresa de fabricación de mobles, que posteriormente quebrou, deixando o edificio desocupado. Dauer deixou de producir automóbiles en 2011, Toscana-Motors GmbH de Alemaña comprou as accións restantes de Dauer.

 Bugatti Automobiles S.A.S. 1998-presente 
miniatura| Bugatti Veyron 16.4

Volkswagen adquiriu a marca Bugatti en 1998.

Bugatti Automobiles S.A.S. encargou a Giorgetto Giugiaro de ItalDesign producir o primeiro prototipo de Bugatti, o EB118, un cupé que debutou no Salón do Automóbil de París de 1998. O concepto EB118 ofreceu un 408-quilowatt (555 PS; 547 bhp), cun motor W-18. Logo do seu debut en París, o EB118 concepto móstrase de novo en 1999 no Salón do Automóbil de Xenebra e no Salón do Automóbil de Tokyo.

Bugatti presentou os seus seguintes conceptos, o EB 218 no Salón do Automóbil de Xenebra de 1999 e o 18/3 Chiron no Salón do Automóbil de Frankfurt de 1999 (IAA).

Bugatti Automobiles S.A.S. comezou a ensamblar o seu primeiro vehículo de produción regular, o Bugatti Veyron 16.4 (o 1001 BHP un Automóbil superdeportivo con motor de 8 litros W-16 con catro turbocompresores) en setembro de 2005 na fabrica de Bugatti en Molsheim.

 Modelos 
 Tipo tempo de construción Número producido Posición de montaxe do motor Tipo de motor Observacións Imaxe  EB 118 1998 polo menos 1 Motor central dianteiro W18 Estudo, 414 kW (555 CV), motor W18 de 6,25 l, tracción integral permanente  100px  EB 218 1999 polo menos 1 Motor central dianteiro W18 Sedán (estudo), 414 kW (555 CV), motor W18 de 6,25 l, tracción integral permanente  100px  18.3 Chiron 1999 1 Motor central W18 Estudo, 414 kW (555 CV), motor W18 de 6,25 l, tracción integral permanente  100px  Veyron 16.4 2005-2015 450 Motor central W16 Dobre forma de V (non é un motor W real)    Primeiro modelo de serie baixo xestión VW, 736 kW
En 2010 a versión S superou ao Veyron "normal" con 882 kW e 431 km / h  100px  16C Galibier 2009 1 Motor central dianteiro W16 Estudo con motivo do 100 aniversario da marca Handelsblatt - Thomas Lang: Bugatti Galibier: Chega o sedán de luxo, o 13 de xaneiro de 2013 Non obstante, actualmente (a partir de 2015), o desenvolvemento deixouse en favor do Quirón. Segundo Dürheimer, este modelo aínda é interesante  Vision Gran Turismo 2015 1 Motor central W16 Estudo desenvolvido en colaboración con  Gran Turismo accedido o 20 de xaneiro de 2016  100px  Chiron desde 2016 previsto: 500 Motor central W16 Sucesor do Veyron, que leva o nome do piloto de carreiras Louis Chiron , 1103 kW  100px  Divo desde 2018 previsto: 40 Motor central W16 Variante baseada no Chiron, deseñado para unha maior aceleración lateral, que leva o nome do piloto de carreiras Albert Divo, 1103 kW  100px  La Voiture Noire 2019 1 Motor central W16 Peza única como homenaxe ao  Bugatti Type 57 SC Atlantic polo 110 aniversario da marca, 1103 kW  100px  Centodieci 2019 10 Motor central W16 Modelo baseado no Chiron, limitado a dez exemplares. Inspirado no Bugatti EB110 construído entre 1991 e 1995.   Bolide 2020 1 Motor central W16 Estudo que mostra un modelo deseñado para unha construción lixeira. 100px

 Liña temporal 

Type1910s1920s1930s1940s1950s1960s1963–8601234567890123456789012345678901234567890123456789012Propietario Ettore Bugatti/Roland Bugatti Hispano-SuizaCompañíanome Automobiles Ettore Bugatti Automobiles Ettore Bugatti Automobiles Ettore BugattiTurismosType 30 / Type 49Type 57Type 46LimusinaType 41 RoyaleRoadsterType 13 / Brescia TourerType 55CupéType 101DeportivosType 13Type 18Type 252Coche de carreirasType32Type 35Type 51Type 251

 Notas 

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
 Musée National de l'Automobile de Mulhouse
 Bugatti Type 8
 Bugatti Veyron

 Ligazóns externas 
 Bugatti Automobiles S.A.S. 
 Bugatti bibliography
 The Bugatti Trust
 Bugatti at LeMans

Categoría:Escuderías de Fórmula 1
Categoría:Volkswagen
Categoría:Bugatti