Chícharo de raposo

miniatura|226px|Chícharos de raposo (sementes do tremoceiro Lupinus albus).
O chícharo de raposo ou chícharo bravoTermos esenciais de botánica Comisión de Normalización Lingüística da Escola Politécnica Superior de Lugo, Universidade de Santiago de Compostela é o nome que reciben as plantas fabáceas (especialmente Lupinus albushttp://sli.uvigo.es/ddd/ddd_pescuda.php?pescuda=tremoceiro&tipo_busca=lema e L. angustifolius), pertencentes ao xénero Lupinus e usadas na fixación de nitróxeno nos solos. O xénero conta con arredor de 200 especies orixinarias do Mediterráneo (subxénero Lupinus) e de América (subxénero Platycarpos (Watson) Kurl.)
A semente, de cor amarela, non ten aproveitamento agrícola e é xeralmente vendida e consumida en conserva como petisco (acepipe), sendo moi común nas cervexarías de Portugal.
O tremoceiro in natura contén un aminoácido neurotóxico que o veda ao consumo humano, alén dunha serie de substancias alcaloides dotadas de efectos neurotóxicos e hepatóxicos do grupo da quinolicidina, como a lupanina, ou lupinina, mais isto só ocorrería co consumo do gran fresco ou seco, e en grandes cantidades e por longos períodos. Para poder consumir os chícharos de raposo sen risco, deben ser cocidos e despois cubertos de auga mudándoa con frecuencia durante uns días até perderen o seu amargo orixinal, coa eliminación dos alcaloides. Preparados deste xeito, os chícharos bravos non ofrecen ningún risco á saúde.
 Botánica 
Lupinus é un dos xéneros de plantas da familia das fabáceas, subfamilia Faboideae. Hai preto de 150 especies clasificadas neste xénero (subxéneros Lupinus, e Platycarpos (Wats.) Kurl.). A maioría destas especies teñen a propiedade de fixar nitróxeno nos solos, e moitas son utilizadas como fertilizante natural en zonas agrícolas. As sementes das plantas do xénero Lupinus, tremoceiros, son coñecidas como chícharos de raposo ou bravos.
 Descrición 
Son plantas de talo erecto, que habitualmente miden entre 5 dm e 2 m de altura. As súas follas están formadas por un número impar de folíolos e o seu aspecto é semellante ao dunha man. Nas especies silvestres e as cultivadas con propósitos ornamentais, as flores reúnense en longas e vistosas inflorescencias, porén, as especies cultivadas para a alimentación adoitan ter inflorescencias máis miúdas e pouco notorias. As cores dos pétalos varían dende o branco ao azul intenso, con predominio de tons azulados e rosados. O seu froito é un legume que contén sementes con forma de esfera achatada.
 Algunhas especies 
As especies sinaladas con P medran de forma espontánea en Galiza, normalmente en solos areentos.
 Lupinus albus (tremoceiro común) P
 Lupinus angustifolius
 Lupinus arboreus (tremoceiro bravo) P
 Lupinus luteus (tremoceiro amarelo) P
 Lupinus mutabilis
 Lupinus nootkatensis
 Lupinus polyphyllus
 Lupinus texensis
 Lupinus tidestromii
 Lupinus foliolosus
 Lupinus kuntii
 Lupinus michelianus
 Lupinus nubigenus
 Lupinus rupestris
 Lupinus smithianus

 Constituíntes tóxicos existentes neste xénero 
 Anaxirina
 Esparteína
 Xenisteína
 Gramina
 13-hidroxilupanina
 L-Dopa
 Lupanina
 Luteona
 Wighteona

 Clasificación do xénero 
+ Sistema Clasificación  ReferenciaCarl von LinnéClase Diadelphia, orde Decandria Species Plantarum (1753)
 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 


Categoría:Lupinus
Categoría:Oleaxinosas
Categoría:Legumes
Categoría:Taxons descritos por Linné