Johann Friedrich Gmelin

Johann Friedrich Gmelin, nado en Turinxia (Alemaña) o 8 de agosto de 1748 e finado en Gotinga (Alemaña) o 1 de novembro de 1804, foi un naturalista alemán.

 Traxectoria 
 Estudos 
Johann Friedrich Gmelin, o fillo máis vello do médico Philipp Friedrich Gmelin, naceu en 1748 en Tubinga (Alemaña). Estudou medicina co seu pai,Vera V. e Gregory S. Girolami (1998): PDF  School of Chemical Sciences Web Genealogy "Genealogy Database Entry: Gmelin, Johann Friedrich". University of Illinois, Champaign-Urbana. Consultada o 12/07/2013. na universidade de Tubinga, graduándose como doutor en medicina en 1768 cunha tese titulada Irritabilitatem vegetabilium, in singulis plantarum partibus exploratam ulterioribusque experimentis confirmatam, defendida ante un tribunal presidido por Ferdinand Christoph Oetinger,Irritabilitatem vegetabilium in singulis plantarum partibus exploratatam. Ver en liña en MDZ. quen lle deu as grazas coas palabras:
Patrono et praeceptore in aeternum pie devenerando, pro summis in medicina obtinendis honoribus.
 Carreira profesional 
Despois de obter o seu título emprendeu unha viaxe aos Países Baixos, Reino Unido e Austria.

Gmelin obtivo unha praza de profesor de medicina en Turinxia en 1772, e ao ano seguinte as de filosofía e medicina en Gotinga e, en 1775, as cátedras de química, botánica e mineraloxía.
miniatura|250px|Tumba de J. F. Gmelin no cemiterio de Cheltenham Park, Gotinga.

Propiamente dito, Gmelin non foi un zoólogo nin un botánico. Publicou sobre todo traballos de química aínda que supervisou entre 1788 e 1793 a 13ª edición do Systema naturae de Carlos Linneo, que arrequeceu con numerosas modificacións e addendas. Por iso é polo que no sistema binomial de clasificación dos seres vivos o seu nome aparece en varias ocasións.

Johann Friedrich Gmelin foi o pai do químico Leopold Gmelin, e sobriño de Johann Georg Gmelin (1709-1755), explorador, químico e botánico.

Como todos os médicos da súa época, foi un apaixonado de todos os problemas que tiñan relación coas ciencias naturais.

A súa grande obra abarca as máis diversas disciplinas: química, farmacoloxía, medicina, botánica, zooloxía e mineraloxía.

Gmelin está soterrado en Gotinga, no cemiterio de Cheltenham Park, en Gotinga.

 Obras 
 Allgemeine Geschichte der Gifte, 2 vols, 1776/77
 Allgemeine Geschichte der Pflanzengifte, 1777. Ein Nachdruck der 2. Auflage von 1803 wurde verlegt bei Dr. Martin Sändig oHG, Walluf bei Wiesbaden 1974, ISBN 3-500-26320-8
 Allgemeine Geschichte der mineralischen Gifte, 1777
 Des Ritters Carl von Linné vollständiges Natursystem des Mineralreichs, nach der zwölften Lateinischen Ausgabe. In einer freyen und vermehrten Übersetzung von J. F. Gmelin. 4 Teile, Gabriel Nicolaus Raspe, Nürnberg 1777–1779.En liña
 Einleitung in die Chemie, 1780
 Beyträge zur Geschichte des teutschen Bergbaus, 1783
 Ueber die neuere Entdeckungen in der Lehre von der Luft, und deren Anwendung auf Arzneikunst, 1784
 Grundsätze der technischen Chemie, 1786
 Abhandlung von der Wurmtrocknis, 1787
 "Caroli a Linné, Systema Naturae per Regna Tria Naturae, Secundum Classes, Ordines, Genera, Species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Editio Decima Tertia, Aucta, Reformata" Georg. Emanuel. Beer, Lipsiae (1788-1793); in seconda edizione: J.B. Delamollière, Lugduni
 Tomo 1: Regnum Animale:
 Parte 1: Mammalia. pp. [x.] 1–232, 1788.En liña
 Parte 2: Aves. pp. 233–1032. [1789].En liña
 Parte 3: Amphibia und Pisces. pp. 1033–1516, [1789].En liña
 Parte 4: Insecta. pp. 1517–2224, [1790].En liña
 Parte 5: Insecta. pp. 2225–3020, [1790].En liña
 Parte 6: Vermes. pp. 3021–3910, [1791].En liña
 Parte 7: Index. pp. 3911–4120. [1792].En liña
 Tomo 2: Regnum Vegetabile:
 Parte 1: Regnum Vegetabile. pp. 1–884, 1791.En liña
 Parte 2: Regnum Vegetabile. pp. 885–1661, [1792].En liña
 Tomo 3: Regnum Lapideum. pp. 1–476, 3 Tafeln, 1793.En liña
 Grundriß der Mineralogie, 1790
 Grundriß der Pharmazie, 1792
 Geschichte der Chemie, 1799
 Allgemeine Geschichte der thierischen und mineralischen Gifte, 1806

 Epónimos 
Entre noventa especies e variedades levan o seu nome na súa honra, como:
 (Apiaceae) Angelica gmelinii <small>(DC.) Pimenov</small>
 (Asteraceae) Endocellion gmelinii (Turcz. ex DC.) Panigrahi</small> 
 (Asteraceae)  Klasea gmelinii <small>(Tausch) Holub 
 (Asteraceae) Artemisia gmelinii Webb ex Stechm.</small> 
 (Boraginaceae) Batschia gmelinii <small>Michx. 
 (Brassicaceae) Alyssum gmelinii Jord. & Fourr.</small>
 (Euphorbiaceae) Galarhoeus gmelinii <small>(Steud.) Prokh. 
 (Poaceae) Agropyron gmelinii (Trin. ex Schrad.) P.Candargy</small>
 (Scrophulariaceae) Calceolaria gmelinii <small>Phil.

 Abreviaturas 
A abreviatura J.F.Gmelin emprégase para indicar a  como autoridade na descrición e clasificación científica dos vexetais.

A abreviatura Gmelin emprégase para indicar a  como autoridade na descrición e clasificación científica dos animais.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 A. R. Kabat e R. E. Petit (1988): "The two printings of J. F. Gmelin's Systema Naturae, 13ª ed. 1788-1796". The Nautilus 102 (4): 164-166. 
 Roland Hoffmann (2001): "Gmelin 1791 – Schon mal gehört? Wer war das eigentlich?" Club Conchylia Inf. Jahr'' 33 (1-3).
 Ligazóns externas 
 The International Plant Index 

Categoría:Nados en 1748
Categoría:Finados en 1804
Categoría:Zoólogos de Alemaña
Categoría:Botánicos de Alemaña
Categoría:Micólogos
Categoría:Ornitólogos de Alemaña