Arcediago de Toro

Gonzalo Rodríguez, nado cara a 1345 e finado cara a 1425, máis coñecido polo seu cargo de arcediago de Toro, foi un poeta galego da escola galego-castelá, de finais do século XIV. Compuxo a súa obra en lingua galega, un testamento e 5 cantigas de poesía piadosa, que aparecen recollidas no Cancioneiro de Baena.

 Traxectoria 
A través das rúbricas das súas composicións coñécese o seu cargo eclesiástico, de reitor do cabido de Toro. É posible identificalo co Gonzalo Rodríguez que figura como testemuña nun tratado asinado en 1383 en Salvaterra de Miño polo casamento de Xoán I de Castela e Dona Beatriz, filla de Fernando I de Portugal.

Suponse que é de orixe galega pola lingua empregada na súa obra, pola presenza de numerosos cargos eclesiásticos galegos e portugueses no tratado de Salvaterra, e pola orixe galega de personaxes citadas nas súas poesías.

Cultivou a sátira burlesca herdeira das cantigas de escarnio e maldicir. Foi un dos primeiros cultivadores do verso de arte maior. Usou recursos da literatura galego-portuguesa como o leixaprén, o mordobre e a annominatio. Na peza "A Deus, Amor! A Deus, el Rei!" trata o tema da partida, despedíndose do amor, das damas, dos amigos e poetas namorados, e do mundo. O testamento burlesco "Pois que me vejo á morte chegado" inscríbese na liña dos testamentos literarios, mais cun particular toque satírico. Reparte os seus bens intanxibles (a alma, a súa arte, a louzanía...) e materiais (o corazón, os ollos, as pernas, os cabelos...) a persoas que carecían destes atributos.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Outros artigos 
 Escola galego-castelá
 Literatura galega dos Séculos Escuros
 Ligazóns externas 
 "Arcediago de Toro (1345? - 1424?)" Enciclopedia Galega Universal.

Categoría:Literatura galega medieval
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes finados hai máis de 80 anos