Plantago

As Plantago, son un xénero de plantas con flores pertencente á familia Plantaginaceae e composto de arredor de 200 especies. A maioría son plantas herbáceas, aínda que hai arbustos que acadan os 60 cm de altura. As follas son sésiles (sentadas), e polo tanto o seu pecíolo é un pseudopecíolo. Teñen 3 ou 5 veas paralelas. As follas son largas ou estreitas, segundo a especie. A inflorescencia son os talos típicos con 5-40 cm de altura, coas flores miudiñas e moi numerosas que son polinizadas polo vento.

 Etimoloxía 
O nome xenérico Plantago vén do latín plantāgo, -ĭnis, que evolucionou ao galego en chantaxe. Existen as seguintes variantes dialectais: chanta, chantasia, chantán, chante, chantaxa.Diccionario das ciencias da natureza e da saúde (A-C). A Coruña, Deputación da Coruña, 2000 As diferentes especies reciben ademais numerosos nomes vulgares. Outros nomes comúns son: tentén, lantaxe.E. Losada, J. Castro e E. Niño, (1992): Nomenclatura vernácula da flora vascular galega, Xunta de Galicia

 Especies 
 Comúns en Galiza 
 Chantaxe maior, a herba Plantago major, correola, lingua de vaca.Diccionario das ciencias da natureza e da saúde (A-C). A Coruña, Deputación da Coruña, 2000; "Botánica" en Vocabulario de ciencias naturais. Santiago de Compostela, Xunta, 1991; Diccionario Cumio da lingua galega. Vigo, Ed. do Cumio, 1999
 Chantaxe lanceolada, a herba Plantago lanceolata, lingua de ovella; correola.Diccionario das ciencias da natureza e da saúde (A-C). A Coruña, Deputación da Coruña, 2000. Termos esenciais de botánica. Santiago de Compostela, Universidade, 2004. "Botánica" en Vocabulario de ciencias naturais. Santiago de Compostela, Xunta, 1991. Gran dicionario Xerais da lingua galega. Vigo, Xerais, 2009 Outros nomes comúns: herba leiteira, cinco en vea, sete costas e porroá.
 Chantaxe de mar, a herba Plantago maritima.
 Herba estrela, a herba Plantago coronopus, herba estrela, herba estrelada , estrelamar., acianosVocabulario multilingüe de organismos acuáticos. Santiago de Compostela, Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, 2000 Outros nomes son: diabella, herba vella, nigavella,; negavella, lingua de ovella.Aníbal Otero Álvarez (1961): Hipótesis etimológicas referentes al gallego-portugés, CEG IL, pp. 160-175
 Lingua de cordeiro, a herba Plantago media.
 Zaragatona, as herbas:
 Plantago psyllium, zaragatoa.Marcial Valladares Núñez (1884): Diccionario gallego-castellano, Santiago, Imp. Seminario Conciliar
 Plantago afra L., 
 Plantago arenaria Waldst. et Kit.

A planta chamada chantaxe de auga, non pertence a este xénero, senón que o seu nome científico é: Alisma plantago-aquatica, alisma, chantaxe acuática.

 Listaxe xeral 
Hai arredor de 200 especies de Plantago, incluídas:

 Plantago afra
 Plantago africana
 Plantago aitchisonii
 Plantago albicans
 Plantago alpina 
 Plantago arborescens
 Plantago arenaria 
 Plantago argentea
 Plantago asiatica 
 Plantago aucklandica
 Plantago australis
 Plantago bigelovii
 Plantago bismarckii
 Plantago canescens
 Plantago coreana
 Plantago cordata
 Plantago coronopus 
 Plantago cornuti
 Plantago cynops
 Plantago eripoda
 Plantago elongata
 Plantago erosa
 Plantago fernandezia
 Plantago fischeri
 Plantago gentianoides Plantago glabrifolia
 Plantago grayana
 Plantago hawaiiensis 
 Plantago hedleyi
 Plantago heterophylla
 Plantago hillebrandii
 Plantago himalaica
 Plantago holosteum
 Plantago incisa
 Plantago krajinai
 Plantago lagopus
 Plantago lanceolata 
 Plantago lanigera
 Plantago longissima
 Plantago macrocarpa
 Plantago macrorrhiza
 Plantago major 
 Plantago maritima 
 Plantago maxima
 Plantago media 
 Plantago melanochrous
 Plantago musicola
 Plantago nivalis
 Plantago obconica
 Plantago ovata 
 Plantago pachyphylla Plantago palmata
 Plantago patagonica
 Plantago polysperma
 Plantago principes
 Plantago pusilla
 Plantago psyllium  
 Plantago raoulii
 Plantago rapensis
 Plantago remota
 Plantago reniformis
 Plantago robusta
 Plantago rugelii 
 Plantago rupicola
 Plantago schneideri
 Plantago sempervirens
 Plantago sparsiflora
 Plantago subulata
 Plantago spathulata
 Plantago tanalensis
 Plantago taqueti
 Plantago tenuiflora
 Plantago triandra
 Plantago triantha
 Plantago tweedyi

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Albach, D. C., Meudt, H. M. & Oxelman, B. 2005. Piecing together the "new" Plantaginaceae. American Journal of Botany 92: 297-315 .
 Olmstead, R. G., dePamphilis, C. W., Wolfe, A. D., Young, N. D., Elisons, W. J. & Reeves P. A. 2001. Disintegration of the Scrophulariaceae. American Journal of Botany 88: 348-361 - on line here .
 Olmstead, R. G. 2003. Whatever happened to the Scrophulariaceae? Fremontia 30: 13-22 (available online here ).
 Oxelman, B.; Kornhall, P.; Olmstead, R.G.; Bremer, B. 2005. Further disintegration of the Scrophulariaceae. Taxon'' 54(2): 411-425.
 Rahmanzadeh, R., K. Müller, E. Fischer, D. Bartels & T. Borsch. 2005. The Linderniaceae and Gratiolaceae are further lineages distinct from the Scrophulariaceae (Lamiales). Pl. Biol. ( Stuttgart) 7: 67-78.

Categoría:Plantago
Categoría:Flora de Galicia
Categoría:Taxons descritos por Linné