Síndrome hipereosinofílica idiopática

A síndrome hipereosinofílica idiopática é unha doenza pulmonar agrupada dentro do grupo das chamadas eosinofilias pulmonaresHarrison Principios de Medicina Interna, 17ª edición; capítulo 249. Pneumonites por hipersensibilidade e infiltrados pulmonares con eosinofilia. É de etioloxía descoñecida. Descríbese como a elevación persistente no reconto sanguíneo de eosinófilos, de xeito que se evidencia unha cantidade de máis de eosinófilos/mm³, coma mínimo durante 6 meses e sen haber causa algunha recoñecíbel, existindo afectación multiorgánica, sobre todo do sistema nervioso, o corazón ou da medula óseaWeb da aaaai.org. Tamén poden resultar afectos o aparello respiratorio, producindo tose, dor e dispnea; o sistema dixestivo, os riles e a pel.
Existen dúas variantes desta doenza. Unha variante mieloproliferativa, máis agresiva e con frecuente afectación cardíaca, e asociada co xene que codifica unha proteína semellante en actividade á tirosin-cinasa. A segunda variante, a variante linfocítica, asóciase a atopia e elevados niveis de IgE.

O prognóstico é moi variábel, podendo ser dende excelente, cunha recuperación completa, até mortal, por mor da afectación de órganos vitais coma o corazón.
O tratamento baséase no uso de corticoides e hidroxiurea. Tamén se poden empregar anticorpos monoclonais como o Mepolizumab.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Eosinofilia pulmonar

Categoría:Eosinofilias pulmonares