Carideos

A dos carideos (Caridea) é unha infraorde de crustáceos decápodos que son coñecidos popularmente como camaróns.

 Catacterísticas 
Máis pequenos que as gambas e os lagostinos, o seu tamaño alcanza como máximo, segundo as especies, os 10 ou 15 cm de lonxitude.

O seu corpo é comprimido, coa cola (abdome) moi prolongada con respecto ao cefalotórax e a casca pouco consistente.

A prolongación anterior do cefalotórax, ou rostro, é longo e dentado.

Teñen as patas pequenas, e os bordos das mandíbulas fibrosos.

A súa coloración é basicamente agrisada.

Son relativamente abundantes en todo o mundo, tanto nas augas mariñas como nas doces.

 Taxonomía 
miniatura|200px|Crangon crangon
miniatura|200px|Pandalus borealis

A infraorde dos carideos comprende as superfamilias seguintes:Caridea no ITIS.

 Procaridoidea
 Galatheacaridoidea
 Pasiphaeoidea
 Oplophoroidea
 Atyoidea
 Bresilioidea
 Nematocarcinoidea
 Psalidopodoidea
 Stylodactyloidea
 Campylonotoidea 
 Palaemonoidea
 Alpheoidea
 Processoidea
 Pandaloidea
 Physetocaridoidea
 Crangonoidea

 Relevancia como alimento 
miniatura|200px|Camaróns cocidos dispostos para a venda nun mercado de Odesa (Ucraína).
Os camaróns nas súas diferentes especies son criaturas relativamente abundantes nas augas salgadas e doces de todo o mundo, o cal os converte nun importante recurso pesqueiro e alimenticio.

Practicamente cada país ten receitas e formas particulares para preparar e consumir estes crustáceos.

De existir algún punto en común, é o de que, para consumilos, se procede á súa cocción, e que é común que se elimine o cefelotórax, a coiraza do abdome e as patas, partes todas elas ricas en quitina e, por iso, indixestas.

Tamén é común que se destripe antes de consumilo, pois neste grupo de especies os intestinos son facilmente recoñecíbeis, aínda antes da cocción, como unha liña escura que percorre lonxitudinalmente a parte alta do corpo.

 En Galicia 
En Galicia temos catro especies de camaróns relativamente frecuentes,Ramonell, R. (1985), pp. 210-215. moi apreciadas gastronomicamente e que alcanzan elevado prezo nos mercados:

 Crangon crangon Linnaeus, 1758) 
 Palaemon adspersus Rathke, 1837
 Palaemon elegans Rathke, 1837
 Palaemon serratus (Pennant, 1777), o máis común e tamén o máis apreciado.

 Pesca comercial e acuicultura 
miniatura|350px|Capturas mundiais de camaróns, 1950–2010, en toneladas.Baseada en datos tirados de FishStat database, FAO.

A máis importante especie comercial de camarón é Pandalus borealis,Pandalus borealis (Krøyer, 1838) FAO, Species Fact Sheet. seguida de Crangon crangon.Crangon crangon (Linnaeus, 1758) FAO, Species Fact Sheet.

As capturas de P. borealis salvaxe son na actualidade unhas dez veces maiores que as de C. crangon. En 1950 a posición era ao revés, xa que as capturas de C. crangon foron unhas dez veces superiores ás de P. borealis.

En 2010 a produción global en acuicultura de todas as especies de camaróns e lagostiños (3,5 millóns de toneladas) superou lixeramente ás capturas mundiais de especies salvaxes (3,2 millóns de toneladas).

As especies non carideanas participaron moi significativamente na acuicultura, pero foron capturadas unhas 430.000 toneladas na natureza. É dicir, aproximadamente o 13 % das capturas mundiais de especies salvaxes, ou aproximadamente o 6 % da produción total de todos os camaróns e lagostiños, foron carideos.

 Taxons relacionados 
Os camaróns da infraorde dos carideos están estreitamente relacionados coas lagostas e os cangrexos, que son membros da suborde dos dendrobranquiados..

Os biólogos distinguen estes dous grupos en base a diferenzas nas estruturas das súas branquias. A estrutura das branquias nos carideos é lamelar, e ramificada nos dendrobranquiados. Pero a forma práctica máis fácil de distinguir un verdadeiro camarón dun dendrobranquiado é examinar o segundo segmento abdominal. Nos carideos este segmento superponse aos segmentos primeiro e terceiro, mentres que o segundo segmento dun dendrobranquiado só se superpón ao terceiro..

Tamén se diferencian en que os carideos normalmente teñen dous pares de quelas (pinzas), mentres que os dendrobranquiados teñen tres..

Un terceiro grupo, o dos Stenopodidea, que comprende ao redor de 70 especies, difire dos outros grupos en que o terceiro par de patas está moito máis desenvolvido.

miniatura|200px|Penaeus monodon

O dos Procarididea é un grupo irmán dos Caridea, e conta só con once especies...

 Diferenzas entre os carideos e os dendrobranquiados 
Os carideos, como Pandalus borealis (ver foto máis arriba), teñen dous pares de pinzas, e o segundo segmento do abdome superponse aos segmentos 1º e 3º. O abdome mostra unha pronunciada curvatura.

Os dendrobranquiados, como Penaeus monodon, tipicamente teñen tres pares de pinzas, e sete segmentos de tamaño similar no abdome. Non presentan abombamento pronunciado no abdome.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Charles Raabe & Linda Raabe (2008): "The Caridean shrimp: Shrimp Anatomy - Illustrations and Glossary". 
 Ramonell, Rosa (1985): Guía dos mariscos de Galicia. Vigo: Editorial Galaxia. ISBN 84-7154-506-3.

 Outros artigos 
 Crustáceos
 Malacostráceos
 Decápodos
 Pleociemados
 Camarón

 Ligazóns externas 
 Caridea no ITIS.
 Caridea no WoRMS.

Categoría:Carideos
Categoría:Alimentación
Categoría:Produtos da pesca