Crepidoma

Na arquitectura clásica, chámase crepidoma (κρηπίδωμα do grego krepìs, base) á plataforma graduada construída en pedra sobre a que se asenta un templo. A parte superior do crepidoma chámase estilóbata (chanzo ou plano sobre o que apoian as columnas) e os chanzos inferiores estereóbata. A estrutura de pedra sobre a que se apoia o crepidoma (en pedra menos traballada porque non se ve) chámase euthynteria.

Na orde dórica, está conformada por tres chanzos que teñen a función de sobreelevar o edificio, separando simbolicamente a residencia dos deuses do nivel do chan. O chanzo superior, a partir do cal arrincan as columnas, denomínase estilóbata; e os dous chanzos inferiores, estereóbata. Na orde xónica e corintia varía o número de chanzos.

A crepidoma pode presentar decoracións como moldura ou outros motivos nas caras visibles. Ás veces, encóntranse tamén efectos ópticos, como no Partenón, onde toda a base é lixeiramente convexa para parecer, en perspectiva, máis amplo visualmente. Este efecto recibe o nome de éntase.

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

Categoría:Elementos arquitectónicos da Grecia Antiga