Aristide Briand

Aristide Briand, nado en Nantes o 28 de marzo de 1862Acte de naissance d'Aristide Pierre Henri Briand : 1er canton de Nantes, n° 134, vue 24 Arquivos municipais de Nantes . e finado en París o 7 de marzo de 1932 foi un político francés considerado un dos precursores da unidade europea.

 Traxectoria 
Briand naceu nunha familia humilde, no número 12 da rúa Marchix, un barrio de xente necesitada, onde os seus pais traballaban nunha pousada.
Tras rematar os estudos primarios no colexio de Saint-Nazaire, comezou os secundarios no instituto de Nantes, durante estes anos coñeceu ao escritor Jules Verne.
Despois de rematar o bacharelato comezou a estudar dereito e converteuse en secretario, volvendo a Saint-Nazaire, fíxose amigo de Eugène Courroné, director da Démocratie de l'Ouest e converteuse no director de l'Ouest Républicain, involucrouse na política cos socialistas radicais. Elixírono concelleiro en Saint-Nazaire o 6 de maio de 1888 e renunciou o 22 de febreiro de 1889.

Preto do sindicalismo revolucionario e gran defensor da folga xeral, converteuse en deputado socialista de Saint-Étienne en 1902. En 1904 deixou o seu posto de secretario xeral do Partido socialista francés.
Xogou un importante papel na laicización, propoñendo ao Senado a Lei francesa de separación da Igrexa e o Estado de 1905. Grazas á súa capacidade de negociación logrou un acordo entre a república laica e parte dos cleros franceses, a pesar da forte oposición do Vaticano.

En marzo de 1906 confióuselle o ministerio de instrución pública, no goberno do radical Sarrien, en contra do consello de Jean Jaurès, que cría que Briand seguiría o mesmo patrón que Millerand en contacto co poder.
O nomeamento de Briand foi moi mal visto pola SFIO, que o considerou unha traizón.

De 1906 a 1913, Briand estivo constantemente no goberno: do ministerio de Instrución publica, pasou a Xustiza en xaneiro de 1908, no goberno de Clemenceau (tentou conseguir a abolición da pena de morte), entón converteuse en presidente da Asemblea Nacional coa carteira de Interior en xullo de 1909 ; mantívose neste posto ata marzo de 1913, coa excepción de 1912 onde foi de novo ministro de Xustiza de Raymond Poincaré.

En 1914 confirmou a súa proximidade ao centro, coa creación, xunto con varios dirixentes, do Partido republicano democrático, unha efémera Federación de esquerdas.

miniatura|esquerda|A tumba de Aristide Briand no cemiterio de Cocherel en Houlbec-Cocherel.
Briand volveu ao goberno a finais de xullo de 1914, primeiro como ministro de Xustiza de René Viviani, despois dende outubro de 1915 a 1917 como presidente da Asemblea Nacional coa carteira de Asuntos Exteriores. Tivo un papel fundamental na primeira guerra mundial.

Figura destacada na década de 1920 e comezos de 1930, foi presidente do Consello en cinco ocasións, ocupando o posto de ministro de Asuntos exteriores en 1921 e de abril de 1925 a xaneiro de 1932. Nesta época aproximouse aos socialistas, cos que estaba distanciado dende 1910.

Foi o seu papel internacional o que lle deu renome. Liderando o pacifismo francés de entreguerras, foi partidario da política de paz e colaboración internacional (Tratados de Locarno, 1925), presidente do Consello da Liga das Nacións, mediador no Incidente de Pétritch↑ Section d’information et de coopération intellectuelle du Secrétariat de la Société des Nations, La Société des Nations, ses fins, ses moyens, son œuvre, Secrétariat de la Société des Nations, 1935, p.104, coautor do pacto Briand-Kellogg en 1928. Recibiu o Premio Nobel da Paz en 1926, xunto con Gustav Stresemann, en recoñecemento aos seus esforzos para establecer unha paz duradeira.

 Funcións no goberno 
+Cronoloxía dos cargos exercidos por Aristide Briand  Comezo  Fin   Ministerio  Goberno      Instrución pública, Belas artes e Cultura  Ferdinand Sarrien       Instrución pública, Belas artes e Cultura   Georges Clemenceau (1)      Xustiza e Cultura   Georges Clemenceau (1)      Presidente do Consello Interior e Cultura Aristide Briand (1)      Presidente do Consello   Interior e Cultura   Aristide Briand (2)      Xustiza   Raymond Poincaré (1)      Presidente do Consello  Interior e Cultura   Aristide Briand (3)      Presidente do Consello  Interior   Aristide Briand (4)       Xustiza   René Viviani (2)      Presidente do Consello   Asuntos exteriores   Aristide Briand (5)      Presidente do Consello  Asuntos exteriores   Aristide Briand (6)      Presidente do Consello  Asuntos exteriores   Aristide Briand (7)       Asuntos exteriores   Paul Painlevé (2)       Asuntos exteriores   Paul Painlevé (3)      Presidente do Consello   Asuntos exteriores   Aristide Briand (9)      Presidente do Consello   Asuntos exteriores   Aristide Briand (9)      Presidente do Consello    Asuntos exteriores   Aristide Briand (10)      Asuntos exteriores   Raymond Poincaré (4)       Asuntos exteriores   Raymond Poincaré (5)      Presidente do Consello    Asuntos exteriores   Aristide Briand (11)        Asuntos exteriores   André Tardieu (1)       Asuntos exteriores   Camille Chautemps (1)       Asuntos exteriores   André Tardieu (2)       Asuntos exteriores   Théodore Steeg       Asuntos exteriores   Pierre Laval (1)       Asuntos exteriores   Pierre Laval (2)

As cifras da carreira ministerial de Aristide Briand son : 11 veces presidente do Consello e 23 veces ministro.

Sen ter en conta as cifras efémeras do goberno de Alexandre Ribot (9-12 de xuño de 1914), o de Frédéric François-Marsal (8-10 de xuño de 1924) e o de Édouard Herriot (19-21 de xullo de 1926), o número de postos ministeriais que ocupou (sen contar a presidencia do Consello) chegou 26.

 Homenaxes 
En Nantes, a súa vila natal, deuselle o seu nome a:
 en 1932 á praza Lafayette, onde está o antigo palacio de xustiza e, en 2005, instalouse nesta praza unha escultura súa. 
 en 1937, recibiron o seu nome unha escola feminina, actualmente unha universidade mixta, na praza da República na île Beaulieu. 
 en 1966, unha ponte no Loira, unha das dúas pontes da « deuxième ligne de ponts », recibiu o seu nome (a outra leva o nome de Georges Clemenceau) ; 
 en 2012, na 40º promoción do IRA (Institut Régional d'Administration) ;
 unha placa sinala a localización da súa casa natal, destruída durante a segunda guerra mundial.

En Saint-Étienne, unha rúa leva o nome de « Aristide Briand et de la Paix ». Ademais, a gran sala de recepción do Concello da cidade tamén leva o seu nome.

En París o Monument à la Paix, feito por Paul Landowski en 1937, está dedicado a Aristide Briand, en Quai d'Orsay, diante do Ministerio de Asuntos exteriores.

En Hardencourt-Cocherel, unha estatua de bronce feita por Émile Oscar Guillaume (1867-1942), instalouse en 1934, preto de onde está enterrado. Unha estatua idéntica atópase en Ouistreham, onde el adoitaba pasar as vacacións.

En Estrasburgo, dende 1994, unha estación de tren leva o seu nome.

 Obra 
 La Grève générale et la révolution, Le Havre, édition à bon marché, 1899.
 La Séparation, París, Édition Fasquelle, 2 volumes, 1908-1911.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 

 Sur le site de l'Office des Nations unies à Genève, plusieurs chapitres consacrés à Aristide Briand

Categoría:Nados en 1862
Categoría:Finados en 1932
Categoría:Primeiros ministros de Francia
Categoría:Nados en Nantes
Categoría:Premio Nobel da Paz
Categoría:Premios Nobel de Francia