Ekran-M

Ekran-M (Ekran de Экран en ruso, significando pantalla), tamén coñecida polo código de artigo 11F647M, foi unha familia de satélites de comunicacións xeoestacionarios soviéticos continuación da seria Ekran orixinal.

Os satélites Ekran-M eran satélites Ekran mellorados e actualizados e empezaron a porse en funcionamento a partir da segunda metade da década dos anos 1980. Tódolos satélites Ekran-M foron situados cerca dos 99 graos leste para transmitir directamente a fogares na frecuencia de 0,7 GHz cunha potencia de 200 vatios. En total lanzáronse 6 satélites da familia Ekran-M entre 1987 e 2001, todos mediante foguetes Proton e desde o cosmódromo de Baikonur e exitosos salvo un fracaso total e un éxito parcial (que foi denominado Kosmos 1817).

Os Ekran-M pesaban unhas dúas toneladas e levaban dous transpondedores. Os paneis solares eran maiores e xeraban 1,8 kW de potencia.

 Historial de lanzamentos 
 Data Rampla de lanzamento Carga Resultado Notas 30 de xaneiro de 1987 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 11L (Kosmos 1817) Éxito parcial Primeiro voo dun Ekran-M. A última etapa do foguete non entrou en ignición, co que o satélite quedou en órbita baixa. 27 de decembro de 1987 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 1 (Ekran-M 13L) Éxito  10 de decembro de 1988 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 2 (Ekran-M 12L) Éxito  9 de agosto de 1990 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 14L Fallo Fallo da terceira etapa do foguete Proton. 30 de outubro de 1992 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 3 (Ekran-M 15L) Éxito  7 de abril de 2001 Cosmódromo de Baikonur Ekran-M 4 (Ekran-M 18L) Éxito Último voo dun Ekran-M

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Ekran

Categoría:Satélites artificiais
Categoría:Televisión