Explorer 26

Explorer 26, tamén denominado EPE-D, foi un satélite artificial estadounidense lanzado o 21 de decembro de 1964 mediante un foguete Delta C desde Cabo Cañaveral.

 Características 
Explorer 26 foi o cuarto e último membro do modelo de satélites EPE (Energetic Particles Explorer).Estaba adicado a facer observacións dos raios cósmicos, o vento solar e o campo magnético terrestre e interplanetario.

O satélite usaba un telémetro de 16 canais con multiplexación por división de tempo cunha velocidade de mostraxe de 0,324 s. Oito dos canais usábanse para procesar información de xeito dixital, e os outros oito para facelo analoxicamente. Explorer 26 estabilizábase mediante xiro, usando un sensor solar para medir a velocidade de rotación e a fase. O satélite funcionou sen problemas serios (tan só algúns problemas producidos por baixos voltaxes) ata o 26 de maio de 1967 en que o telémetro fallou. A velocidade de xiro inicial tras o lanzamento foi de 33 r.p.m., que baixou a 2 r.p.m. o 9 de setembro de 1965. O eixo de rotación apuntaba a unha ascensión recta de 272,8 graos e unha declinación de 21,5 graos.

 Instrumentos 
Explorer 26 levaba os seguintes instrumentos a bordo:

 Detectores de estado sólido para electróns e protóns.
 Detector direccional e omnidireccional de protóns e electróns enerxéticos.
 Magnetómetros de porta de fluxo.
 Detector de centeleo de protóns-electróns.
 Experimento de dano a células solares.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 


 Outros artigos 
 Explorer 12
 Explorer 14
 Explorer 15

Categoría:Energetic Particles Explorer