Tomás Abeigón Pazos

Tomás Jesús Juan Abeigón Pazos, nado en Pontevedra o 28 de decembro de 1896Reg.Civil Pontevedra, insc. do 30 de decembro de 1896, folla 346. e finado en Madrid o 19 de marzo de 1975Necrolóxica en ABC, 1 de abril de 1975., foi un médico e político galego.
miniatura|Anuncio nos xornais do Consultorio de Tomás Abeigón Pazos na Rúa César Boente, 19 (1924-1974).
miniatura|Listaxe de profesores do instituto de Pontevedra, do curso 1928-29.
dereita|miniatura|Lápida no Cemiterio de Santo Amaro de Pontevedra, xunto coa súa dona.

 Traxectoria 
Foi fillo de Jesús Abeigón Blanco, oficial da Deputación de Pontevedra, finado o 3 de outubro de 1912 tras unha longa enfermidadeLa Correspondencia Gallega nº 6776, 8 de outubro de 1912. (á súa vez fillo de Tomás Abeigón, oficial do Goberno Civil de Pontevedra, finado o 29 de maio de 1909) e Florentina Pazos Espez. Casou con María Elena Muíños Lima e tivo catro fillos: Tomás, Elena (finada aos 5 anos), Cristina e Francisco.

 Profesional 
En 1922 licenciouse en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela, e obtivo o doutoramento o mesmo ano coa nota de sobresaínte. Ao seu regreso a Pontevedra despois de ampliar os seus estudos sobre uroloxía, en outubro de 1923 estableceuse no nº 19 da rúa César BoenteDiario de Vigo, 20-9-1923, domicilio familiar no que finou o seu padre e onde seguiu vivindo coa súa nai varios anos mais.

En decembro de 1924 gañou a praza de médico especialista de Uroloxía e Pel na Policlínica do Hospital de Pontevedra.El Pueblo Gallego, 3-12-1924. Desde 1927 foi profesor de Educación Física, primeiro como suplente e logo como titular no Instituto de Pontevedra, onde coincidiu con Castelao, Antonio Losada Diéguez e José Filgueira Valverde entre outros.El Compostelano, 1938.

Gañou a praza de Bacteriólogo do Laboratorio municipal de Pontevedra en 1934El País, 13-3-1934.. En maio de 1940 foi nomeado médico de beneficencia pola Xefatura Provincial de Sanidade en substitución de Manuel González, que pedira excedencia para opositarEl Pueblo Gallego, 28 de maio de 1940..

 Política 
Protagonista da vida política local de Pontevedra, foi candidato monárquico nas eleccións municipais do 12 de abril de 1931 con Celso López Blanco (médico), Plácido García González (comerciante), Víctor Lis Quibén (médico), Peregrino Fariña Otuna (mariñeiro), Ramón Segura de la Garmilla (Profesor da Normal), José Paz Vidal (industrial) e Francisco Rodríguez Arrunãda (Procurador e corredor de comercio).El Progreso, 5-4-1931, p. 1.

O 25 de decembro de 1931 participou no acto de fundación do partido Unión Regional de Derechas celebrado no Teatro Principal de Pontevedra. Foi nomeado vicepresidente da xunta directiva, da que tamén formaron parte José Cividanes coma presidente e Víctor Lis Quibén coma secretario.El Pueblo Gallego, 27-12-1931.. No 1932 a URD Pontevedresa integrouse no partido Acción Popular, que máis adiante pasou a ser membro da alianza de partidos que representou a Confederación Española de Derechas Autónomas.

Como representante do Concello foi vocal do Consello Local do Primeiro Ensino dende agosto de 1931La Libertad, 6-8-1931, cargo no que permaneceu ata a súa renuncia como concelleiro o 10 de febreiro de 1934.El País, 20-3-1934. En 1935 o Partido Agrario Español comezou unha campaña de expansión en Galicia na que participou activamente.El Pueblo Gallego, 30 de abril de 1935.

O 8 de xaneiro de 1936 foi elixido alcalde de Pontevedra, permanecendo no cargo ata febreiro dese ano. Logo de gañar as eleccións xerais a Fronte Popular o 16 de febreiro de 1936 restituíuse a corporación elixida no 12 de abril de 1931, na que estaba de alcalde Bibiano Fernández Osorio-Tafall que logo de marchar a Madrid, ao ser nomeado Subsecretario de Traballo, foi substituído polo comunista Manuel García Filgueira. (1993). Historia de la ciudad de Pontevedra, páxina 757.

En maio do 1936 acudiu como representante do Partido Agrario Español á reunión convocada polo Presidente da Deputación de Pontevedra, Maximiliano Pérez Prego, para tratar o plebiscito do Estatuto de Autonomía de Galicia de 1936. Alí manifestou a súa postura de non pronunciarse a favor da autonomía sen consultar antes co seu partidoEl Pueblo Gallego, 28 de maio de 1936..

Tralo alzamento nacional pertenceu á Garda Cívica.El Pueblo Gallego, 25 de frebreiro de 1937 En 1937, no marco da guerra civil española, foi asimilado a alférez médico xunto a outros médicos civísResolución do Xeneral Xefe o Coronel do Estado Maior Federico Muntaner, datada en Burgos o 12 de febreiro de 1937 e publicada no BOE o 4 de marzo de 1937., como os tamén pontevedreses Evaristo e Enrique Vázquez Lescaille. En novembro de 1937 foi destinado ás forzas de asalto de BilbaoDiario de Pontevedra, 5 de novembro de 1937., polo que se lle concedeu excedencia coma médico bacteriólogo de Pontevedra. En novembro de 1938 foi ascendido a Tenente MédicoEl Pueblo Gallego, 8 de novembro de 1938..

En 1945 concedéuselle o Ingreso na escala honorífica do Corpo de Sanidade, co grao de Tenente.El Pueblo Gallego, 2 de marzo de 1945 Foi nomeado Xefe da Obra Sindical 18 de Xullo en PontevedraEl Pueblo Gallego, 4 de marzo de 1948, vogal da Comisión Provincial de Servizos Técnicos en 1956La Noche, 8 de decembro de 1956, vicepresidente da Asemblea Provincial da Cruz Vermella en 1958El Pueblo Gallego, 5 de xuño de 1958 e Xefe Local de SanidadeEl Pueblo Gallego, 7 de maio de 1963 en 1963.

 Social 
Nas décadas do 1920 e 1930 pertenceu ao Club Karepas. (1986): Pontevedra de aquella. Deputación Provincial de Pontevedra. Foi Presidente do Recreo de Artesáns nos anos 1929-1930.El Progeso, 20 de decembro de 1929 e 4 de setembro de 1930.

En 1931 foi nomeado Presidente da sociedade de recreo Liceo Casino de Pontevedra, cargo no que repetiu no ano 1941 e tamén no período 1949-1952. Pertenceu á confraría da Virxe do Carme de San Bartolomeu.Diario de Pontevedra, 15 de xullo de 1937. O 4 de decembro de 1932 foi elixido Presidente da Congregación de San RoqueEl Progreso, 6 de decembro de 1932, cargo no que se mantivo ata 1956.El Progreso, 17 de agosto de 1956.

 Obra 
 Tese de doutoramento: Contribución al estudio del diagnóstico de la tuberculosis renal, publicada no 1923. Despois de defender ante o Tribunal da Facultade de Medicina da Universidade Central en Madrid sendo o seu Presidente Enrique Suñer o 7 de xuño de 1922 é cualificada en 26 de xuño daquel ano Sobresaínte. Na mesma introdución á tese dedicoulla ao Profesor da Facultade de Medicina, tamén na Universidade Central, Leonardo de la Peña Díaz por inspirala.Tese de doutoramento de Tomás Abeigón Pazos. Ed. 1923

 Notas 

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Ficha de Contribución al estudio del diagnóstico de la tuberculosis renal Establecimiento Tipográfico de Juan Pérez, 1924, en Google Books.

Categoría:Médicos de Pontevedra
Categoría:Alcaldes de Pontevedra
Categoría:Alcaldes de Galicia durante a II República
Categoría:Finados en 1975
Categoría:Nados en 1896
Categoría:Nados en Pontevedra
Categoría:Alumnos da Universidade de Santiago de Compostela