Pico (mitoloxía)

Pico (do grego antigo Πἳκος Pikos) era, na mitoloxía romana, unha divindade profética, descrito como fillo de Saturno ou de Sterculus, marido da ninfa Canente e pai de Fauno.Ovidio, As metamorfoses xiv.320, 338, Fastos iii.291; Virxilio, Eneida vii.48; Servio, Sobre a Eneida x.76. Nalgunhas tradicións considerábase o primeiro rei do Lacio,Xoán Tzetzes, Sobre Licofrón 1232. pois seu fillo Fauno foi pai de Latino, o rei dos laurentinos contra quen loitaron Eneas e os troianos, e a quen logo se uniron.

Foi un famoso adiviño e augur, e, como facía uso nestes mesteres dun picus (‘peto’), recibía tamén este nome el mesmo. Representábase de forma ruda e primitiva como un piar de madeira cun peto sobre el, e máis tarde como un home novo cun peto sobre a cabeza.Dionisio i.14; Ovidio, As metamorfose xiv.314; Virxilio, Eneida vii.187. Toda a lenda de Pico está baseada na noción de que o peto é un paxaro profético, consagrado a Marte. Dicíase que Pomona estaba namorada del, e que cando o amor que Circe lle profesou non foi correspondido, esta transformouno en peto, que aínda así retivo os poderes proféticos que posuía como home.Virxilio, Eneida vii.190; Ovidio, As metamorfoses xiv.346, Fastos iii.37; Plutarco, Cuestións romanas 21.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 

 Smith, W., ed. (1867), «Picus», A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology, Boston: Little, Brown & Co., iii.365–366, OCLC 68763679.

Categoría:Mitoloxía romana