Gran Premio de Italia de 1950

O Gran Premio de Italia de 1950 foi unha carreira de Fórmula Un celebrada o 3 de setembro de 1950 en Monza. Foi o sétimo e último do Campionato do Mundo de Pilotos. Nesta carreira, Nino Farina converteuse no primeiro piloto campión do mundo, e o único piloto en gañar o título no seu país de orixe.

 Cualificación 
 Pos  Nº  Piloto  Construtor  Volta  Diferenza 1 18  Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 1:58.6  – 2 16  Alberto Ascari Ferrari 1:58.8 + 0.2 3 10  Nino Farina Alfa Romeo 2:00.2 + 1.6 4 46  Consalvo Sanesi Alfa Romeo 2:00.4 + 1.8 5 36  Luigi Fagioli Alfa Romeo 2:04.0 + 5.4 6 48  Dorino Serafini Ferrari 2:05.6 + 7.0 7 60  Piero Taruffi Alfa Romeo 2:05.8 + 7.2 8 12  Raymond Sommer Talbot-Lago-Talbot 2:08.6 + 10.0 9 4  Franco Rol Maserati 2:10.0 + 11.4 10 44  Robert Manzon Simca-Gordini 2:12.4 + 13.8 11 40  Guy Mairesse Talbot-Lago-Talbot 2:13.2 + 14.6 12 42  Maurice Trintignant Simca-Gordini 2:13.4 + 14.8 13 58  Louis Rosier Talbot-Lago-Talbot 2:13.4 + 14.8 14 64  Henri Louveau Talbot-Lago-Talbot 2:13.8 + 15.2 15 30  Prince Bira Maserati 2:14.0 + 15.4 16 24  Philippe Étancelin Talbot-Lago-Talbot 2:14.4 + 15.8 17 38  Toulo de Graffenried Maserati 2:14.4 + 15.8 18 8  Peter Whitehead Ferrari 2:16.2 + 17.6 19 6  Louis Chiron Maserati 2:17.2 + 18.6 20 56  Pierre Levegh Talbot-Lago-Talbot 2:17.2 + 18.6 21 32  Cuth Harrison ERA 2:18.4 + 19.8 22 2  Johnny Claes Talbot-Lago-Talbot 2:18.6 + 20.0 23 52  Felice Bonetto Milano-Speluzzi 2:19.8 + 21.2 24 50  David Murray Maserati 2:22.0 + 23.4 25 22  Clemente Biondetti Ferrari-Jaguar 2:30.6 + 32.0 26 62  Franco Comotti Maserati-Milano 2:33.6 + 35.0 27 28  Paul Pietsch Maserati Sen tempo  –

 Resultados 

Ferrari esforzouse ao máximo para impresionar no seu circuíto, producindo un novo motor sobrealimentado de 4½ litros de cilindrada para tratar de acabar co monopolio de Alfa. Ascari logrou un impresionante segundo lugar na grella detrás de Fangio e logo na carreira gañada por Farina. Lamentablemente, o ritmo foi demasiado castigo para o coche novo e o bloque rompeu na volta 20 e a batalla volveu como de costume aos Alfas. Fangio retirouse dúas veces: unha no seu propio coche e unha segunda vez logo de facerse cargo do coche de Taruffi. Farina liderou ao final por diante de Ascari que agora estaba no coche do seu compañeiro de equipo Serafini. Só sete coches acabaron dos 26 iniciais e coa vitoria de Farina, Fangio fora dos puntos e Fagioli incapaz de anotar, Farina converteuse no primeiro gañador da copa do Campionato do mundo de Pilotos.

 Clasificación 
 Pos Nº Piloto Construtor Voltas Tempo/Retirada Grella Puntos 1 10  Nino Farina Alfa Romeo 80 2:51:17.4 3 8 2 48  Dorino Serafini Alberto Ascari Ferrari 80 + 1:18.6 6 33 3 36  Luigi Fagioli Alfa Romeo 80 + 1:35.6 5 4 4 58  Louis Rosier Talbot-Lago-Talbot 75 + 5 voltas 13 3 5 24  Philippe Étancelin Talbot-Lago-Talbot 75 + 5 voltas 16 2 6 38  Toulo de Graffenried Maserati 72 + 8 voltas 17  7 8  Peter Whitehead Ferrari 72 + 8 voltas 18  Ret 50  David Murray Maserati 56 Caixa de cambios 24  Ret 32  Cuth Harrison ERA 51 Radiador 21  Ret 12  Raymond Sommer Talbot-Lago-Talbot 48 Caixa de cambios 8  Ret 40  Guy Mairesse Talbot-Lago-Talbot 42 Circuíto aceite 11  Ret 4  Franco Rol Maserati 39 Retirada 9  Ret 60  Piero Taruffi Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 34 Motor 7  Ret 56  Pierre Levegh Talbot-Lago-Talbot 29 Caixa de cambios 20  Ret 18  Juan Manuel Fangio Alfa Romeo 23 Caixa de cambios 1 1 Ret 2  Johnny Claes Talbot-Lago-Talbot 22 Sobre arrequecemento 22   Ret 16  Alberto Ascari Ferrari 21 Motor 2  Ret 22  Clemente Biondetti Ferrari-Jaguar 17 Motor 25  Ret 64  Henri Louveau Talbot-Lago-Talbot 16 Freos 16  Ret 62  Franco Comotti Maserati-Milano 15 Retirada 26  Ret 42  Maurice Trintignant Simca-Gordini 13 Circuíto auga 12  Ret 6  Louis Chiron Maserati 13 Presión aceite 19  Ret 46  Consalvo Sanesi Alfa Romeo 11 Motor 4  Ret 44  Robert Manzon Simca-Gordini 7 Transmisión 10  Ret 30  Prince Bira Maserati 1 Motor 15  Ret 28  Paul Pietsch Maserati 0 Motor 27  NTS 52  Felice Bonetto Milano-Speluzzi 0 Non arrancou 23 

 Notas 
 Unidades compartidas:
 Coche 48: Dorino Serafini (primeiras 47 voltas) logo Alberto Ascari (33 voltas). Compartiron os puntos do 2º posto.
 Coche 60: Piero Taruffi (25 voltas) logo Juan Manuel Fangio (9 voltas)
 Líderes:
 Nino Farina (voltas 1–13, 16–80)
 Alberto Ascari (voltas 14–15)
 Fangio logrou un punto para o campionato por facer a volta rápida en carreira. 
 4 puntos logrados por Luigi Fagioli non contaron na clasificación do Campionato do Mundo. Só contaban os 4 mellores resultados durante a tempada. 
 Felipe Étancelin terminou quinto, segue sendo o piloto máis vello en anotar puntos no campionato. 
 O último Gran Premio de F1 para: Cutha Harrison 
 Ao iniciar esta carreira, tres pilotos tiñan grandes esperanzas de lograr o campionato.
 Fangio necesitaba 
 Ser 2º 
 Ser terceiro, cuarto ou quinto, se Farina era segundo. 
 Se non terminaba dentro do top 5, pero conseguia a volta rápida, necesitaba que Farina terminara terceiro ou peor (sen a volta rápida). 
 Se non terminaba dentro do top 5, pero non conseguia a volta rápida, necesitaba que Farina terminara terceiro ou peor (sen volta rápida), e que Fagioli non gañara coa volta rápida.
 Farina necesitaba 
 Ser primeiro coa volta rápida, e Fangio terceiro ou peor 
 Ser 3º coa volta rápida ou mellor, con Fangio fóra dos puntos 
 Fagioli necesitaba 
 Gañar coa volta máis rápida, con Farina terceiro ou peor, e Fangio fora do top 5

 Posicións logo da carreira 
 Pos Piloto Puntos 10px 2 1  Nino Farina 30 10px 1 2  Juan Manuel Fangio 27 10px 1 3  Luigi Fagioli 24 10px 4  Louis Rosier 13 10px 1 5  Alberto Ascari 11

 Nota:Só as cinco primeiras posicións están na lista. Só os 4 mellores resultados contan para o Campionato. Os números sen paréntese son os puntos do campionato, os números entre paréntese son o total de puntos anotados.

 Notas 

A menos que se indique o contrario, todos os resultados da carreira tómanse de 

Categoría:Grandes Premios de Fórmula 1 de 1950
Categoría:Gran Premio de Italia de Fórmula 1