Acanthophis pyrrhus

{{Taxon
| regnum = Animalia
| phylum = Chordata
| classis = Reptilia
| ordo = Squamata
| subordo = Serpentes
| familia = Elapidae
| genus = Acanthophis
| species = A. pyrrhus
}}Acanthophis pyrrhus é unha especie de cobra pezoñenta nativa de Australia.

 Descrición 
Pertencente ao xénero Acanthophis, o seu corpo é curto e groso, cabeza triangular, cairos móbiles e un rabo delgado e moi flexible. Poden chegar a medrar ata os 70 centímetros, cunha lonxitude entre o fociño e a cloaca de 62 cm, presentando unha aparencia plana. A súa cor pode ser castaña avermellada brillante ou amarela avermellada, con bandas fortes ou discretas de cor amarela que serven como camuflaxe coa contorna. A punta do rabo, distintivamente escura, úsaa como isco para atraer a potenciais presas. Os seus cairos son máis longos que os da maioría das cobras velenosas australianas.

George Albert Boulenger foi o primeiro, en 1898, en describir a especie.Boulenger, G. A. 1898. Description of a new death adder (Acanthophis) from central Australia. Ann. Mag. nat. Hist. (7) 2: 75

 Distribución 
A especie vive en zonas áridas e desérticas, desde a costa de Australia Occidental ata o centro do país, chegando ata o sur de Kalgoorlie e ao Territorio do Norte, habita en áreas remotas, entre herbas do xénero Triodia, chans pedregosos, cumiais de area e afloramentos rochosos de Australia Occidental e Central. A Acanthophis antarcticus, unha especie relacionada, ten unha distribución diferente habitando no sur e leste de Australia.

 Comportamento 
Esta cobra só traba cando sente unha unha presa ou unha ameaza moi próxima a ela, normalmente están máis activas ao escurecer, tan só ocasionalmente se poden ver durante o día permanecendo no alto de arbustos ou na herba xacendo alí. A súa alimentación principal consiste en lagartos, especialmente da familia Scincidae e o Physignathus lesueurii'' , e pequenos maníferos. .

 Pezoña 
Os seus cairos son longos, e as súas glándulas producen unha cantidade considerable de pezoña tóxica, aínda que son resistentes a trabar a non ser que sintan a ameaza moi próxina e raramente atacan aos humanos. Con todo a especie considérase moi perigosa. A pezoña é principalmente unha neurotoxina, e aínda que chegou a ter unha taxa de mortalidade do 50%, agora raramente causa a morte.

 Reprodución 
A especie reprodúcese durante a primavera ou ao comezo do verán, e as crías nacen na fin do verán ou ao comezo do outono, a diferenza doutras cobras a nai retén os ovos no seu corpo ata que están formadas para vivir de xeito independente, poden nacer ata 13 exemplares en cada niñada.

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Serpes