Ilves

O Tampereen Ilves, ou simplemente Ilves, é un equipo profesional de hóckey sobre xeo da cidade de Tampere (Finlandia). Actualmente compite na Liiga, a máxima categoría do hóckey sobre xeo finlandés, competición da que é un dos equipos fundadores. Xoga os seus partidos como local no Nokia Arena, un pavillón con capacidade para 13 455 persoas que comparte con Tappara.

Fundado en 1931, é a sección de hóckey sobre xeo do club polideportivo do mesmo nome. Trátase do equipo máis laureado do hóckey sobre xeo finlandés, tendo gañado o campionato nacional en 16 ocasións. Con todo, o equipo non gañou máis que unha vez o campionato dende que a competición adoptou a denominación actual. Ademais conquistou nove medallas de prata e trece de bronce, e conquistou a copa nacional (denominada Suomen Cup) en dúas ocasións.

Ilves conta tamén cun equipo feminino, denominado Ilves Naiset, que con 10 campionatos nacionais e unha copa de Europa é un dos equipos máis laureados do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia.

 Historia 

 Fundación e primeiras tempadas 
miniatura|O Tampereen lyseo, onde naceu Ilves en 1931.
O Ilves foi fundado no instituto Tampereen Lyseo o 10 de abril 1931 por Niilo Tammisalo, que era profesor no centro, para que o alumnado puidera practicar deportes de pelota.  Tammisalo acabaría converténdose no primeiro presidente do club.

Ilves xogou o seu primeiro partido no xeo do Näsijärvi o 24 de xaneiro de 1932, caendo por 2 goles a 1 fronte ao Tampereen Palloilijat (TaPa) marcando para Ilves Reino Lahtinen. Pouco despois o equipo debutou en competición oficial, de novo fronte a TaPa no mesmo escenario, o 6 de febreiro dese mesmo ano na primeira rolda do campionato finlandés, nun partido que finalizou co mesmo resultado que o disputado uns días antes. Na súa segunda tempada os de Tampere enfrontáronse en Helsinqui ao Helsingfors Skridskoklubb (HSK) o 12 de febreiro de 1933, caendo por cinco goles a dous nun partido eloxiado pola prensa local como o "o mellor partido de hóckey xogado nunca en Finlandia". O 6 de marzo dese mesmo ano Ilves enfrontouse a un combinado da capital finlandesa, gañando 4-3 para sorpresa da maioría, con este partido o equipo foi seleccionado para enfrontarse ao equipo sueco do Hammarby IF, contra o que perdeu pola mínima (1-0). En decembro de 1933 Ilves finalizou a súa pista de xogo á beira do Pyhäjärvi.

En 1934 Ilves acadou o terceiro posto do campionato finlandés, gañando a medalla de bronce. Esa tempada, a suxestión de Ilves, o campionato finlandés disputouse en formato de liga e non de copa, co cal unha derrota inicial non puña fin á participación dun equipo na competición. O equipo de Tampere comezou a súa andaina en Helsinqui fronte o Helsingin Palloseura (HPS), fronte ao que caeu por tres goles a un. O seguinte partido, celebrado en Tampere, empatou (1-1) co Helsingfors Skridskoklubb (HSK), mentres que o derradeiro partido supuxo a primeira vitoria da historia de Ilves logo de derrotar a Helsingin Jalkapalloklubi (HJK). O xogador de Ilves Jaakko Tiitola converteuse no máximo puntuador e compartiu o título de máximo goleador xunto con Holger Sarmola. En inverno dese ano Niilo Tammisalo puxo punto e final á súa carreira como xogador e converteuse en adestrador do equipo a tempo completo, así como en presidente da entidade. Ao final da tempada, o tamaño insuficiente da pista e os problemas causados pola patinaxe no xeo do lago levaron ao equipo a abandonar o novo campo logo de tan só unha tempada e a decidir construír unha nova pista de xeo.

O ano seguinte o equipo de Tampere mellorou a súa clasificación final logo de conseguir a medalla de prata tras finalizar en segunda posición por detrás de HJK. O equipo do lince gañou a metade dos catro partidos disputados, vencendo todos os encontros que disputou como local e perdendo nas súas dúas visitas á capital. Esa tempada debutou o primeiro reforzo estranxeiro do equipo, o turco Feyzi Ahsen-Böre. Ademais o equipo mudou a súa pista ao extremo sur de Koulukatu e Mariankatu, nuns terreos do Club de Tenis de Tampere, xunto á Escola de Economía.

 Primeiros títulos 
miniatura|Equipo de Ilves campión de Finlandia en 1938.
En 1936, tan só dous anos despois da súa primeira medalla proclamouse campión por primeira vez na súa historia, revalidando o título os dous anos seguintes.

 Tempos de guerra 
En 1942, logo de permanecer invicto durante catro anos, o Ilves perdeu un partido en Hämeenlinna, onde o Tarmo puxo fin a unha xeira de 34 vitorias consecutivas. En 1945 o Ilves alzouse novamente como campión finlandés, revalidándoo novamente os dous anos seguintes, e conseguindo novamente entre 1950 e 1952 outros tres títulos consecutivos sen perder ningún partido.

En 1965 construíuse en Tampere o primeiro estadio cuberto de hóckey sobre xeo, o Hakametsän jäähalli, converténdose o moderno estadio na casa do Ilves.

En 1970 finaliza na segunda posición por terceiro ano consecutivo. O equipo consegue estar entre as tres primeiras posicións durante nove anos seguidos, conseguindo dúas medallas de ouro, catro de prata e tres de bronce entre 1963 e 1970. O 15º título do equipo chegou en 1972, coa superestrela canadense Len Lunde (primeiro xogador estranxeiro do Ilves e que tamén adestraría ao equipo).

Entre 1976 e 1982 o equipo sofre unha crise de resultados, non conseguindo ningunha medalla nestes anos, mais en 1985 chegaría o 16º título nacional tras derrotar ao TPS nunha emocionante final ao mellor de cinco partidos na que os de Turku gañaron os dous primeiros partidos e o Ilves conseguiu remontar a final na mellor remontada vista nunca no hóckey finlandés. En 1990 rematou na segunda posición, gañando na final o TPS por catro partidos a dous. En 1998, tras non conseguir ningunha medalla nas sete tempadas anteriores, o Ilves chegou unha vez máis á final baixo a dirección do adestrador ruso Vladimir Jursinov, onde o HIFK de Helsinqui dominou a serie e gañou o título tras vencer en tres partidos (3-0). A última medalla gañada ata o momento polo equipo chegou en 2001, cando conseguiu unha sorprendente terceira posición, mais tan só dous anos despois o equipo viviría a súa tempada máis triste logo de finalizar na derradeira posición na liga, conseguindo porén ao ano seguinte unha meritoria sexta praza baixo a dirección do adestrador checo Vaclav Sykora. En 2005, logo dunha mala tempada de outono, a tripla do canadense Steve Kariya, o checo ex de Atlanta Thrashers Patrik Stefan, e Hannes Hyvönen axudou ao Ilves a conseguir unha meritoria sétima posición, mellorando ao ano seguinte cunha sexta praza.

No 2008 retirouse un dos mellores xogadores do Ilves, Raimo Helminen, rematando a tempada nos cuartos de final fronte ao Oulun Kärpät, que finalmente se faría co título de liga. Con todo, no 2010 o equipo finaliza a liga regular na última posición, gañando a permanencia nos playoffs. Ao ano seguinte, no 2011, o equipo integrado principalmente por xogadores xoves conseguiu unha meritoria oitava posición.

O 26 de xaneiro de 2021 o Museo finlandés do hóckey sobre xeo inaugurou unha exposición adicada ao club con motivo do seu 90º aniversario.

 Identidade do equipo 
 Cores 
miniatura|O negro, o verde e o negro son as cores principais do equipo.
As cores principais de Ilves son o verde, o amarelo e o negro, que teñen aparecido nas camisolas ao longo dos anos coa excepción das brancas e violetas das tempadas 1982 a 1984. A primeira cor empregada polo equipo foi, con todo, o branco. A partir de 1932 e ata 1945 a camisola pasou a ter faixas horizontais verdes e vermellas, mentres que a partir de 1945 pasou a ser completamente negra. A partir de 1962 introduciuse unha segunda camisola para os partidos como visitante, sendo a cor branca a primeira empregada.

Entre 1970 e 1972 empregou tan só unha camiseta amarela, tanto para os seus partidos como local como nos que foi visitante. Logo deste período recuperou a camisola negra no primeiro equipamento, e principalmente o branco e o amarelo no segunda. A partir de 1982 e ata 1993 a cor principal da primeira camisola foi o branco, empregando o verde e o negro para o segundo equipamento en distintos períodos, coa excepción do violeta empregado entre 1982 e 1984.

En 1996 recuperou a cor negra, que mantivo ata 2002, cando a cor principal volveu ser o branco. O verde foi adoptado como cor principal por primeira vez en 2005 e mantívose ata 2017. Durante as tempadas 2018-19 e 2019-20 o primeiro equipamento era negro, amarelo e verde, mentres que para a 2020-21 o negro foi substituído polo branco.

Ilves tamén empregou en determinados partidos camisolas conmemorativas e retro. O 6 de febreiro de 1966, durante un partido fronte a RU-38, o equipo empregou unha camisola branca de loito pola morte de Jarmo Wasama. Do mesmo xeito, durante a participación do equipo en competicións internacionais este empregou distintas camisolas ás empregadas na competición nacional. O 9 de outubro de 2021 o equipo celebrou o seu 90 aniversario durante o partido que o enfrontou a SaiPa, durante o mesmo os xogadores vestiron unha camisola verde e negra cun lince amarelo no centro inspirada na primeira camisola do equipo.

 Logotipo 
O primeiro logotipo de Ilves, en funcionamento dende 1931 ata 1945 consistía na figura dun lince amarelo, que con posterioridade mudou a unha forma redonda cunha base negra e verde rodeada por unha franxa amarela, no centro encontrábase a figura do lince e ao redor podía verse o texto "Ilves Tampere". Este logotipo redondo foi modificado varias veces entre 1945 e 1962 e mesmo empregáronse simultaneamente diferentes logotipos do club.

O logotipo actual do equipo foi deseñado por Rauno Broms e consiste nunha cabeza de lince de cor amarela amosando os dentes. Este logotipo foi introducido en 1962, cando o daquela xerente do equipo Seppo Helle quixo renovar a marca do equipo para facela máis atractiva para a xente nova. Logo de rexeitar numerosas propostas Helle escolleu o deseño de Rauno Broms, que se mantivo entre os anos 1962 e 1993.

Foi en 1993 cando Mikko Mäkelä, que pasou a liderar o equipo de hóckey sobre xeo, quixo renovar a aparencia visual do club, polo que Harri Sulonen deseñou un novo logotipo para Ilves, influenciado pola versión anterior a 1962, recuperando a forma redonda e a figura do lince completa, vista de perfil. Con todo, a firma Ilves seguiu a empregar o deseño de 1962.

O 8 de novembro de 1999 o equipo volveu empregar a versión de 1962-1993 coa cabeza do lince por iniciativa de Risto Jalo, que fora escollido conselleiro delegado do equipo de hóckey sobre xeo. En outono dese ano Jalo quixo reparar as pontes entre o equipo de hóckey sobre xeo e o club matriz, e como símbolo desta reparación recuperou o deseño de 1962, que na tempada 2021-22 se mantiña como imaxe do club.

 Música 
miniatura|Costello Hautamäki, autor de "We Are the Kings", a canción de gol de Ilves dende a tempada 1989-90.
Na tempada 1989-90 Ilves adoptou a súa propia canción de gol (en finés maalilaulu), "We Are the Kings", un tema rock en inglesa composto polo guitarrista de Popeda Costello Hautamäki, que foi gravada na súa versión actual na tempada 1993-94. En 1997 engadiuse ao principio da canción unha bucina de néboa, sendo Ilves o segundo equipo en engadir este elemento logo de Lukko.

 Mascota 
miniatura|Ipa, mascota de Ilves, durante o descanso dun partido fronte a JYP no estadio de Hakametsä.
En agosto de 2019 o equipo iniciou un cásting para seleccionar á persoa que encarnaría á nova mascota do equipo, que é un lince antropomorfo. Ese mesmo ano presentou a súa nova mascota, cuxo nome foi escollido por votación da afección. Os posibles nomes que recolleu a páxina de Facebook foron Nipa, Ipa, Raipe, Ile e Ilpo, e o período de votación finalizou o 23 de outubro. A presentación da mascota e o anuncio do seu nome tivo lugar o 26 de novembro durante o partido que xogou Ilves fronte a Pelicans. Finalmente o nome gañador foi Ipa, figurando no Twitter como "Ipa #00".

A compañía de bebidas de Tampere Pyynikin käsityöläispanimo adicou unha cervexa á mascota do equipo. A cervexa recibe o nome de "IPA 45".

 Pavillón 
Dende 1965, o Ilves xoga os seus partidos como local no Tampereen jäähalli. Coa finalización do novo Nokia Arena, tanto Ilves como Tappara pasarán a disputar os seus partidos como locais no novo recinto:

 Pavillóns e pistas empregadas por Ilves Imaxe Nome Primeira tempada Derradeira tempada Capacidade Outros usos   Näsijärvi  1931-31  1931-31       Piscina de Palomäki  1933-34  1933-34       Pistas de tenis entre Koulukatu e Mariankatu  1934-35  1938-39      Eteläpuisto  1940-41  1944-45     150px  Koulukatu  1945-46  1964-65     150px  Tampereen jäähalli  1964-65  2021-22  7 595  Tappara (1965-2021)KOOVEE (1965–83, 1988-90, 1994–97, 2018-) 150px  Nokia Arena  2021-22    13 455 Tappara (2021-)

Tampereen jäähalli (Hakametsä)
miniatura|250px|Interior de Hakametsä.
O 31 de xaneiro de 1965 Ilves trasladouse ao Tampereen jäähalli, no distrito de Hakametsä. O pavillón foi inaugurado en 1965 para a celebración do Campionato do Mundo de hóckey sobre xeo que se celebrou ese mesmo ano en Tampere, sendo o primeiro estadio finlandés en acoller esta competición. Posteriormente o pavillón foi sede nos mundiais masculinos de 1982, 1991, 1997 e 2003 e o Campionato do Mundo feminino en 1992.

O primeiro partido de Ilves en Hakametsä disputouse o 31 de xaneiro de 1965 nun partido fronte aos seus veciños de Tappara e finalizou coa vitoria do equipo do lince por cinco goles a tres.

A capacidade do pavillón foi variando ao longo dos anos dende as 10 200 persoas iniciais ata as 7 300 dos seus últimos anos de uso polo club:

 Variación da capacidade de HakametsäPeríodoCapacidade -PeríodoCapacidade 1965-1981  10 200  -  2001-2003  8 200 1981-1986  8 563  -  2003-2004  7 918 1986-1990  7 700  -  2004-2009  7 800 1990-1999  8 044  -  2009-2014  7 600 1999-2001  7 600  -  2014-2021  7 300

Polo que respecta á afluencia de público ao Tampereen jäähalli, o mellor rexistro nun partido foi de 10 200 persoas nas bancadas, unha cifra que acadou en sete ocasións na década de 1970, e case sempre fronte ao mesmo rival, Tappara, coa excepción dun partido disputado fronte a HIFK. A peor entrada a un partido de Ilves foi tamén na década de 1970, nun partido fronte a Ässät disputado o 26 de outubro de 1977 ante tan só 1 565 persoas. En total, dende 1965, 6 550 978 persoas asistiron a partidos de Ilves no mítico pavillón en partidos de liga regular, cunha media de 5 236 persoas por partido, mentres que nos play-offs foron 503 764 cunha media de 5 660 persoas por partido. Os rexistros de público nas últimas tempadas xogadas integramente no Tampereen jäähalli son os seguintes:

 Media de asistencia a HakametsäTempadaLiga regularPlay-offs 2010-11  5 277  6 299 2011-12  5 176  6 413 2012-13  4 879  5 204 2013-14  5 210  non clasificado 2014-15  4 955  5 137 2015-16  4 657  non clasificado 2016-17  4 614  7 054 2017-18  4 679  non clasificado 2018-19  5 042  5 249 2019-20  5 637  non clasificado

Nokia Arena
miniatura|250px|Interior do Nokia Arena durante o partido inaugural o 3 de decembro de 2021.
En decembro de 2021 Ilves mudouse ao Nokia Arena, estadio que dende aquela comparte co outro gran equipo da cidade, Tappara. O primeiro partido de Ilves como local no novo estadio celebrouse o 4 de decembro, precisamente contra Tappara, no segundo partido da fin de semana inaugural, coorganizada por ambos equipos.

As obras do novo estadio comezaron na primavera de 2017. Se ben en marzo de 2020 anunciouse o acordo para que a empresa tecnolóxica Uros, con sede en Oulu, patrocinara o novo estadio, que de acordo co contrato sería coñecido durante os seus primeiros dez anos polo nome de Uros Live, o 19 de novembro de 2021 anunciouse que o novo patrocinador principal do estadio sería a firma Nokia, pasando a denominarse Nokia-areena ou Nokia Arena. O anuncio chegou logo de que en novembro de 2021 a empresa xestora do estadio rescindira o contrato con Uros pola situación financeira que atravesaba a compañía, así como pola mala publicidade, regresando ao nome orixinal de Tampereen Kannen areena ata a sinatura do acordo con Nokia. O novo estadio ten unha capacidade máxima superior ás 15 000 persoas, e de 13 455 para partidos de hóckey sobre xeo.

Ilves debutou como local no novo pavillón o 4 de decembro de 2021 nun partido de liga fronte aos seus veciños de Tappara, aos que derrotara o día anterior na inauguración do novo recinto por 3-6, mais os do lince perderon por un contundente 0-7 ante 13 000 persoas.

 Afección 
miniatura|dereita|400px|A afección de Ilves celebra un gol do equipo en 2007.
Ilves é, xunto con Tappara, un dos grandes clubs de hóckey sobre xeo da cidade de Tampere. Un estudo realizado polo xornal Aamulehti en 2017 sinala que a maior parte das persoas seguidoras de Ilves viven en Ala-Pispala, Hyhky, Epilä e Tohloppi, así como en Koivistonkylä e Härmälä.

Aínda que o club non posúe un club de fans oficial, en 2017 existían canto menos tres grupos non oficiais: "Ilves Ikuisesti", "Osasto 41" e "Ilves Tampere".

En 2010 o club fundou a asociación de apoio a Ilves Share Ilves ry, para adquirir accións de Ilves-Hockey, apoiar as operacións do equipo e desenvolver e incrementar os incentivos de Ilves.

 Personalidades 
 Xogadores 
 Capitáns do equipo 
miniatura|250px|Raimo Helminen é o xogador que exerceu de capitán do equipo durante máis tempo, cun total de oito tempadas.
Dende a súa primeira tempada, Ilves tivo 39 capitáns distintos. O primeiro xogador da historia do equipo de Tampere que foi nomeado capitán foi Niilo Tammisalo na primeira tempada de Ilves. Dende 2018 o posto de capitán é ocupado por Eemeli Suomi. Todos os capitáns do equipo ata 2021 eran de nacionalidade finlandesa, e moitos deles naceron na cidade de Tampere ou noutros municipios próximos ou da rexión de Pirkanmaa. O xogador que máis tempadas exerceu de capitán do equipo foi Raimo Helminen, cun total de nove tempadas consecutivas, mentres que Lasse Oksanen é o segundo capitán máis lonxevo da historia de Ilves con oito tempadas como capitán. A continuación todos os capitáns de Ilves ao longo da súa historia:

{|
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|colspan=4|
 Capitáns de 1933 a 1976 Nome(s) Período Niilo Tammisalo  1933 a 1934 Risto Lindroos  1933 a 1937 Jussi Tiitola  1937-1939 Ningún capitán  1939 a 1940 Jussi Tiitola  1940-1941 Aarne Honkavaara  1941 a 1942 Matti Wasama  1942-1944 Henry Kvist  1944 a 1946 Teuvo Hellén  1946 a 1948 Kalle Havulinna  1948-1950 Lotfi Nasib  1950 a 1951 Aarne Honkavaara  1951 a 1953 Jukka Wuolio  Dende o 3 de xaneiro de 1953 Juhani Ruusunen  1953 a 1954 Pentti Isotalo  1954-1957 Erkki Koiso  1957 a 1961 Raimo Kilpiö  1961 a 1962 Pentti Pynnönen  1962 a 1966 Lasse Oksanen  1966 a 1971 Jorma Peltonen  1971 a 1975 Seppo Ahokainen  1975 a 1976 Veikko Suominen  1976 a 1979
</td> Capitáns dende 1976 Nome(s) Período Lasse Oksanen  Dende o 11 de xaneiro de 1979 Kari Järvinen  1979 a 1980 Lasse Oksanen  1980 a 1982 Matti Kaario  1982 a 1986 Jukka H  1986 a 1987 Risto Jalo  1987 a 1990 Risto Siltanen  1990 Pasi Huura  Dende o 27 de novembro de 1990 ata 1991 Risto Jalo  1991 a 1992 Hannu Mattila  1993 a 1994 Ilkka Sinisalo  1994 a 1995 Timo Peltomaa  Dende o 26 de decembro de 1995 Hannu Henriksson  1995 a 1997 Hannu Mattila  1997 a 1999 Raimo Helminen  1999 a 2008 Pasi Määttänen  2008 a 2011 Martti Järventie  2011 a 2012 Martti Järventie  2012 a 2013 Erkki Rajamäki  Dende o 17 de xaneiro de 2013 Masi Marjamäki  2013-14 Sami Sandell  2014 a 2016 Tapio Laakso  2016 a 2018 Eemeli Suomi  2018-
|}

 Porteiros 
miniatura|Juhani Lahtinen (á dereita) é o porteiro que máis hutouts rexistrou coa camisola de Ilves.
Ata 36 porteiros do equipo teñen rexistrado canto menos un partido sen encaixar ningún gol (shutout). O xogador que máis veces conseguiu finalizar un partido sen encaixar ningún gol foi Juhani Lahtinen en 17 ocasións. O maior número de shutouts nunha mesma tempada conseguírono Mika Pietilä (5 + 2 = 7) na tempada 2000-01 e Antti Lehtonen (5 + 2 = 7) na 2016-17. Ademais Antti Lehtonen é o porteiro que máis tempo mantivo a súa portería a cero cun total de 222 minutos e oito segundos na tempada 2016-17. Na seguinte táboa poden verse os porteiros que máis shutouts conseguiron na historia do equipo:

 Porteiros con máis shutouts Nome(s) Nacionalidade Período Shutouts Juhani Lahtinen  1955-1978 17 Jukka Tammi  1980-1995 10 Vesa Toskala  1995-2012 10 Hannu Toivonen  2008-2017 10 Juha Pitkämäki  1998-2010 9 Mika Pietilä  1992-2002 8

 Números retirados 
miniatura|dereita|200px|Bandeiras conmemorando os títulos do equipo e os números retirados no Tampereen jäähalli.
Ilves ten retirado os seguintes sete números ao longo da súa historia. Todos os xogadores homenaxeados son finlandeses e o primeiro número retirado polo equipo foi o 2 de Jarmo Wasama, que xogou no equipo dende 1960 ata a súa prematura morte en 1966, a cerimonia tivo lugar o 2 de decembro de 1993 nun partido que enfrontou a Ilves co HPK de Hämeenlinna. A continuación todos os números retirados por Ilves e a data da súa retirada:

 Números retirados dos Tampereen Ilves NºXogadorPosiciónCarreiraData da retiradaReferencias 2  Jarmo Wasama  D  1960–66  2 de decembro de 1993   7  Aarne Honkavaara  F  1943-53  22 de febreiro de 1997   13  Risto Jalo  C  1980-901991-921993-94  1 de setembro de 2001   14  Lasse Oksanen  RW  1960-751977-791980-82  1 de outubro de 1994   16  Jorma Peltonen  W  1962-75  23 de setembro de 2006   30  Jukka Tammi  P  1980-95  10 de decembro de 2011   41  Raimo Helminen  F  1982-851987-881996-2008  22 de novembro de 2008  

O número 24 non foi retirado oficialmente, mais non se usa. Foi impregnado por última vez por Veikko Suominen, que morreu durante a tempada 1978–79.

 Xogadores na NHL 
En 2021 un total de 84 xogadores de Ilves xogaron na National Hockey League (NHL). Destes, 20 pasaron directamente do equipo de Tampere a algunha das franquías norteamericanas, e 23 debutaron profesionalmente coa camisola de Ilves. A seguinte táboa mostra os xogadores que debutaron profesionalmente co equipo do lince, así como os que pasaron directamente de Ilves á NHL:

 Xogadores de Ilves na NHL Nome Posición Equipo(s) na NHL Tempadas na NHL Partidos na NHL  Michael Keränen Atacante Minnesota Wild 2015-16 1  Joonas Korpisalo Porteiro Columbus Blue Jackets 2015-   Jyrki Jokipakka Defensa Dallas StarsCalgary FlamesOttawa Senators 2014-17 150  Sami Aittokallio Porteiro Colorado Avalanche 2012-14 2  Joonas Rask Atacante Nashville Predators 2012-13 2  Perttu Lindgren Atacante Dallas Stars 2009-10 1  Ville Leino Atacante Detroit Red WingsPhiladelphia FlyersBuffalo Sabres 2008-14 323  Ville Koistinen Defensa Nashville PredatorsFlorida Panthers 2007-10 103  Tuukka Rask Defensa Boston Bruins 2007   Tony Salmelainen Atacante Edmonton OilersChicago Blackhawks 2003-04, 2006-07 70  Tomi Pettinen Defensa New York Islanders 2002-04, 2005-06 24  Ivan Majeský Defensa Florida PanthersAtlanta ThrashersWashington Capitals 2002-04, 2005-06 202  Vesa Toskala Porteiro San Jose SharksToronto Maple LeafsCalgary Flames 2001-04, 2005-10 277  Toni Dahlman Atacante Ottawa Senators 2001-03 22  Martti Järventie Defensa Montreal Canadiens 2001-02 1  Petr Tenkrát Atacante Anaheim DucksNashville PredatorsBoston Bruins 2000-07 177  Mikko Eloranta Atacante Boston BruinsLos Angeles Kings 1999-03 271  Jarkko Varvio Atacante Dallas Stars 1993-95 13  Jarmo Kekäläinen Atacante Boston BruinsOttawa Senators 1989-91, 1993-94 55  Jarmo Myllys Porteiro Minnesota WildSan Jose Sharks 1988-92 39  Jyrki Lumme Defensa Montreal CanadiensVancouver CanucksPhoenix CoyotesDallas StarsToronto Maple Leafs 1988-03 1090  Mikko Mäkelä Atacante New York IslandersLos Angeles KingsBuffalo Sabres 1985-91, 1994-95 441  Ville Sirén Defensa Pittsburgh PenguinsMinnesota Wild 1985-90 297  Raimo Helminen Atacante New York RangersMinnesota WildNew York Islanders 1985-89 119  Ari Haanpää Atacante New York Islanders 1985-88 66  Risto Jalo Atacante Edmonton Oilers 1985-86 3  Raimo Summanen Atacante Edmonton OilersVancouver Canucks 1983-88 161  Jyrki Seppä Defensa Winnipeg Jets 1983-84 13  Risto Siltanen Defensa Edmonton OilersHartford WhalersQuebec Nordiques 1979-87 594  Markus Mattsson Porteiro Winnipeg JetsLos Angeles KingsMinnesota Wild 1979-84 92

 Adestradores 
Dende a súa fundación en 1931 pasaron por Ilves un bo número de adestradores, a excepción da tempada 1939-1940, na que o club non tivo actividade.

 Adestradores de Ilves Nome Período Niilo Tammisalo 1931-1937 Risto Lindroos 1937-1939 Risto Lindroos 1940-1941 Aarne Honkavaara 1941-1942 Risto Lindroos 1942-1946 Henry Kvist 1946-1949 Risto Lindroos 1949-1952 Aarne Honkavaara 1952 ata 03-01-1953 Risto Lindroos 1952-1953 Aarne Honkavaara 1953-1961 Seppo Helle 1961-1964 Rauli Virtanen 1964-1965 Erkki Koiso 1965-1967 Aarne Honkavaara 1967-1968 Raimo Vasama 1968-1971 Juhani Ruusunen 1971 Len Lunde 24-10-1971 ata 26-12-1972 Raimo Vasama 26-12-1972 Raimo Vasama e Matti Reunamäki 1973-1974 ata 12-12-1974 Raimo Vasama, Esko Mäkinen e Matti Reunamäki 12-12-1974 ata 30-01-1975 Esko Mäkinen e Matti Reunamäki 30-01-1975 ata 1975-1976 Juhani Ruusunen e Markku Hakanen 1976-1977 ata xaneiro de 1980 Markku Hakanen e Seppo Hiitelä xaneiro de 1980 Raimo Määttänen e Leo Seppänen 1980-1981 Raimo Määttänen e Seppo Hiitelä 1981-1982 Seppo Hiitelä e Juhani Ruohonen 1982-1986 Seppo Hiitelä e Kari Järvinen ata 17-11-1986 Matti Kaario e Pertti Kaukinen dende 17-11-1986 Sakari Pietilä e Matti Kaario 1987-1990 Matti Kaario e Jorma Kurjenmäki 1990 ata 03-01-1991 Seppo Hiitelä e Jorma Kurjenmäki dende 03-01-1991 Anatoli Bogdanov e Jorma Kurjenmäki 1991 ata 27-11-1992 Jukka Jalonen e Heikki Vesala dende 27-11-1992 ata 18-10-1994 Heikki Vesala, Lasse Oksanen e Jarmo Tolvanen dende 18-10-1994 ata 15-02-1995 Jukka Jalonen, Lasse Annala e Lasse Oksanen dende 15-02-1995 Vladimir Jursinov Jr. e Lasse Annala 1995 ata 04-01-1997 Vladimir Jursinov Jr. e Arto Nurmi dende 04-01-1997 Vladimir Jursinov Jr. e Matti Kaario 1997 ata 28-03-1999 Matti Kaario dende 28-03-1999 Heikki Mälkiä e Ari-Pekka Selin 1999-2001 Ari-Pekka Selin e Juha Pajuoja 2001 ata 21-10-2002 Teijo Räsänen dende 21-10-2002, dende o 25.10.2002 con Jukka-Pekka Annala Vaclav Sykora e Jarmo Jamalainen 2003 ata 15-11-2004 Curt Lindström e Jarmo Jamalainen dende 15-11-2004 Kari Eloranta ja Juha Pajuoja 2005-2006 Kari Eloranta e Petteri Hirvonen 2006 ata 18-11-2006 Petteri Hirvonen dende 18-11-2006 ata 29-11-2006 Sakari Pietilä e Petteri Hirvonen dende 29-11-2006 ata 12-2-2008 Sakari Pietilä, Petteri Hirvonen e Juha Pajuoja dende 12-2-2008 Sakari Pietilä ja Juha Juujärvi 2008 ata 9-3-2010 Juha Pajuoja, Raimo Helminen e Juha Juujärvi dende 9-3-2010 Juha Pajuoja ja Raimo Helminen 2010 ata 30-10-2011 Seppo Hiitelä e Raimo Helminen dende 30-10-2011 Raimo Helminen e Vesa Viitakoski 2012 ata 23-1-2013 Tuomas Tuokkola e Vesa Viitakoski dende 23-1-2013 ata 13-1-2016 Kari Heikkilä dende 13-1-2016 ata 30-9-2019 Jouko Myrrä dende 30-9-2019 ata 5-10-2022 Antti Pennanen dende 5-10-2022

 Presidentes 
miniatura|250px|Niilo Tammisalo foi o primeiro presidente do club. Na imaxe durante a súa carreira futbolística coa camisola de HJK.
Ao longo da súa historia o Ilves tivo 21 presidentes, o primeiro foi Niilo Tammisalo, quen exerceu o cargo dende a fundación do club en 1931 ata 1935. Risto Lindroos foi a persoa que máis tempo estivo á fronte do club de Tampere cun total de 12 anos entre 1944 e 1956. A seguinte táboa mostra todos os presidentes que tivo a entidade dende a súa fundación:

 Presidentes de Ilves Nome Período Kari Pansio 2014 Petri Ojala 2010-13 Markku Lehtola 2004-09 Kari Kaitasuo 1995-04 Hannu Telenius 1992-94 Harri Pyhältö 1985-92 Jorma Huura 1983-85 Risto Hannula 1981-83 Raimo Eskelinen 1977-81 Pekka Terho 1974-77 Paul Kirjavainen 1969-74 Tero Jaakkola 1965-70 Pekka Terho 1961-64 Allan Tokoi 1959-61 Aarne Honkavaara 1956-59 Risto Lindroos 1944-56 Väinö Teivaala 1940-44 Jussi Tiitola 1938-40 Kauko Mankonen 1936-38 Mikko Tiitola 1935-36 Niilo Tammisalo 1931-35

 Directores executivos 
No ano 2000 Ilves pasou de ser unha asociación a ser unha sociedade de responsabilidade limitada. Dende o 3 de abril de 2017 o director executivo do equipo é o ex xogador de Ilves Risto Jalo, comezando deste xeito unha segunda etapa no cargo logo de ocupalo entre 1999 e 2004.

 Directores executivos de IlvesMarkku Kaila1981-1983Seppo Hiitelä1983-1986Seppo Hiitelä1987-1989Jukka Hirsimäki1989-1993Kai Sointu1993-1994Mikko Mäkelä1994Markku Nikkilä1994-1995Jussi Toikka1995-1999Risto Jalo1999-2004Esa Honkalehto2004-2010Ville Raunio2010-2012Jari Hakovirta2012Heikki Tarvainen2012-2013Timo Virolainen2013-2014Esa Honkalehto2014-2017Risto Jalo2017-

 Suomen Jääkiekkoleijonat 
Dende que se creou o "Salón da Fama" do hóckey sobre xeo finlandés en 1985 (os denominados Suomen Jääkiekkoleijonista ou Leóns do Hóckey sobre Xeo Finlandés en galego), 49 xogadores que defenderon a camisola de Ilves foron introducidos:

{|
{| class="wikitable" style="text-align: center;"
|colspan=4|
 Suomen Jääkiekkoleijonat (Leóns do Hóckey Finlandés) # Nome(s) Ano de introdución Período(s) 5  Risto Lindroos      7  Juhani Linkosuo      8  Pentti Isotalo      9  Matti Rintakoski      10  Aarne Honkavaara      12  Henry Kvist      13  Kalle Havulinna      15  Lotfi Nasib      16  Jukka Wuolio      21  Yrjö Hakala      22  Ossi Kauppi      23  Tuomo Lindroos      27  Matti Lampainen      28  Erkki Koiso      29  Teppo Rastio      30  Raimo Kilpiö      34  Juhani Lahtinen      36  Jarmo Wasama      43  Juhani Wahlsten      48  Matti Reunamäki      53  Lasse Oksanen      59  Reijo Hakanen      60  Jorma Peltonen      88  Seppo Suoraniemi      90  Seppo Ahokainen     
 Suomen Jääkiekkoleijonat (Leóns do Hóckey Finlandés) # Nome(s) Ano de introdución Período(s) 94  Eero Saari      107  Ilkka Sinisalo      111  Markus Mattsson      112  Risto Siltanen      129  Jorma Salmi      130  Jukka Tammi      138  Risto Jalo      139  Mikko Mäkelä      142  Raimo Summanen      148  Curt Lindström      152  Seppo Helle      165  Reijo Mikkolainen      166  Mika Nieminen      169  Lasse Laukkanen      173  Ville Sirén      187  Marianne Ihalainen      192  Raimo Helminen      196  Jyrki Lumme      197  Jarmo Myllys      210  Jukka Jalonen      211  Kimmo Leinonen      215  Timo Peltomaa      216  Hannu Soro      217  Pertti Kontto     
|}

 Equipo feminino 

miniatura|Bandeirolas cos títulos de Naisten Ilves no Tesoman jäähalli.
Ilves comezou a desenvolver o hóckey sobre xeo feminino en 1971 co pulo do xogador Lasse Oksanen, e participou nos campionatos femininos femininos non oficiais de 1978–1979 e 1981–1983, e foi un dos equipos fundadores da Naisten SM-sarja. Na tempada 2021-22, Ilves Naiset compite igualmente na máxima categoría do hóckey sobre xeo feminino de Finlandia, a Naisten Liiga, competición da que se proclamaron campioas en dez ocasións, o que o converte no segundo equipo máis laureado da competición por detrás de Kiekko-Espoo, que conta con 15 títulos. O equipo gañou ademais 11 medallas de prata e cico bronces. A nivel internacional, o equipo feminino conquistou a IIHF European Women's Champions Cup en 2011, sendo o único equipo finlandés que gañou dita competición.

O equipo disputa os seus partidos como local no Tesoman jäähalli, un pavillón situado no distrito de Tesomajärvi con capacidade para 1 500 persoas.

 Categorías inferiores 
miniatura|Partido da "A-nuorten" entre Ilves e JYP en outubro de 2008.
As actividades júnior de Ilves comezaron a mediados da década de 1930, cando a popularidade do hóckey sobre xeo en Tampere medrou e os xogadores novos eran máis dos que o equipo representativo podía acoller. En 1937 Ilves contaba con 70 xogadores de hóckey sobre xeo, dos cales 40 tiñan menos de 17 anos. En 1945 o equipo participou e gañou o primeiro campionato en categoría júnior, un título que revalidou nos seguintes catro anos. Na década de 1950 os xogadores novos adestraron tamén co equipo masculino, algo que non era habitual nese momento.

Na década de 1960 estableceuse o club de adestradores de Ilves, que se encargou de adestrar aos mozos. Na tempada 1962-62 o club chegou a ter 20 equipos júnior con 35 adestradores e realizou unha reforma innovadora coa creación da Kanada-sarja (en galego "Serie Canadá"), na que os equipos competían por diferentes distritos baixo nomes de equipos da NHL, con tempos xogo inferiores aos dos adultos e unha presenza no xeo practicamente igual en todos os xogadores. Esta iniciativa acadou unha alta popularidade, chegando a rexistrarse nalgúns partidos en torno aos 4 000 persoas nas bancadas.

O acordo de colaboración asinado en 2014 por Ilves e o equipo xaponés Nikkō Ice Bucks permitiu a xogadores novos do equipo de Tampere oportunidades de internacionalización como participar nun torneo internacional júnior en Nikkō (Xapón), e permitiu a xogadores do equipo nipón participar nos campamentos de proba de Ilves A.

 Ilves Hockey Legends 
Ilves homenaxea tamén a persoas cuxa traxectoria no club, tanto xogadoras e xogadores, como directivos ou adestradores:

 Palmarés 

 Trofeos colectivos 
230px|miniatura|A Kanada-malja, trofeo entregado ao equipo campión dos play-offs e polo tanto campión de Finlandia. Con 16 títulos, Ilves é o segundo equipo que máis veces se proclamou campión de Finlandia.
SM-liiga
 A Kanada-malja (Copa Canadá) é entregada anualmente ao equipo vencedor dos play-offs e campión da SM-liiga. É o trofeo principal da SM-liiga. O trofeo foi doado pola comunidade finlandesa do Canadá en 1950. Ilves gañou proclamouse un total de 16 veces campión de Finlandia: 1936, 1937, 1938, 1945, 1946, 1947, 1950, 1951, 1952, 1957, 1958, 1960, 1962, 1966, 1972 e 1985.
 9 medallas de prata como segundo clasificado dos play-offs: 1935, 1948, 1949, 1965, 1968, 1969, 1970, 1990 e 1998.
 15 medallas de bronce como terceiro clasificado dos play-offs: 1934, 1939, 1941, 1943, 1963, 1964, 1967, 1974, 1975, 1983, 1989, 2001, 2022, 2023 e 2025.

 O Harry Lindbladin muistopalkinto é entregado cada ano ao equipo campión da fase regular dende a fundación da SM-liiga na tempada 1975-76. Ilves gañou este galardón nunha única ocasión: 1988.

Suomen Cup
 Campión: 1958 e 1971.
 Subcampión: 1955 e 1969.

Copa de Europa
 Subcampión: 1967

Copa Continental
 Medalla de bronce: 1998 e 2007

Tampere Cup
 Campión: 2019

Outros
 O Aaro Kivilinnan muistopalkinto é entregado cada ano ao mellor equipo de hóckey sobre xeo de Finlandia. O trofeo é determinado pola clasificación final do equipo na Liiga ou Mestis, o seu equipo na liga feminina e os seus equipos en categorías inferiores. Ilves gañou o trofeo un total de oito veces dende a súa creación na tempada 1972–73: 1973, 1974, 1978, 1981, 1982, 1983, 1990 e 1993.

 Trofeos individuais 
miniatura|250px|O Trofeo Aarne Honkavaara no Museo finlandés do hóckey sobre xeo (Tampere).
 Trofeo Aarne Honkavaara: outorgado ao máximo goleador durante a tempada regular. Foi entregado por primeira vez en 1934, antes da profesionalización da liga. Recibe o seu nome en honor ao ex xogador de Ilves e da seleccionador masculino Aarne Honkavaara. Un total de tres xogadores de Ilves recibiron este galardón, se ben o número de máximos goleadores do campionato finlandés que xogaron para Ilves ascende ata os once cun total de 19 trofeos:
Jaakko Tiitola: 1934
Jussi Tiitola: 1935, 1936 e 1937
Matti Wasama: 1938
Aarne Honkavaara: 1944, 1946, 1948 e 1952
Matti Rintakoski: 1944
Jorma Peltonen: 1966
Pekka Leimu: 1968, 1969 e 1972
Lasse Oksanen: 1970
Raimo Summanen: 1983 e 1990
Mikko Mäkelä: 1985
Vesa Viitakoski: 2002
 Memorial Jarmo Wasama: outorgado anualmente dende 1972 ao mellor xogador debutante da tempada. Recibe o seu nome en honor ao xogador de Ilves Jarmo Wasama. Ao longo da súa historia, doce xogadores de Ilves fixéronse co galardón, entre eles o primeiro en recibilo, Seppo Ahokainen:
Seppo Ahokainen: 1972
Markus Mattsson: 1975
Risto Siltanen: 1977
Jukka Tammi: 1983
Jari Neuvonen: 1985
Mika Nieminen: 1988
Pasi Puistola: 1998
Toni Dahlman: 2001
Simo Vidgren: 2005
Perttu Lindgren: 2006
Otto Koivula: 2017
Matias Maccelli: 2020
 Trofeo Kalevi Numminen: entregado ao mellor adestrador da tempada. Recibe o seu nome en honor ao ex xogador e adestrador Kalevi Numminen. Tan só un adestrador de Ilves conseguiu o galardón ao longo da historia do equipo:
Seppo Hiitelä: 1985
 Trofeo Lasse Oksanen: entregado ao mellor xogador durante a liga regular dende 1994. Leva o nome do antigo xogador de Ilves Lasse Oksanen, nomeado mellor xogador do país en 1966. Dende a súa introdución, dus xogadores de Ilves gañaron o trofeo.
Raimo Helminen: 1998
Michael Keränen: 2014
 Trofeo Pekka Rautakallio: entregado anualmente dende 1978 ao mellor defensa. Recibe o nome do primeiro xogador que recibiu o galardón, Pekka Rautakallio. Dous xogadores do equipo recibiron o galardón dende a súa introdución:
Allan Measures: 1998
Markus Seikola: 2009
 Trofeo Raimo Kilpiö: entregado dende 1954, antes da profesionalización da liga, ao xogador con máis deportividade. Leva o nome de Raimo Kilpiö, ex xogador de Ilves e da selección nacional. Sete xogadores do equipo teñen conseguido o trofeo:
Raimo Kilpiö: 1960
Lasse Oksanen: 1968
Reijo Hakanen: 1972
Jorma Kallio: 1974
Risto Jalo: 1983
Juha Järvenpää: 1990
Vesa Viitakoski: 2002
 Trofeo Urpo Ylönen: entregado anualmente dende 1978 ao mellor porteiro da tempada. O ex-porteiro Urpo Ylönen, nomeado mellor porteiro do Campionato do Mundo de 1970, dálle nome ao trofeo. Dous porteiros de Ilves teñen alzado o trofeo:
Jukka Tammi: 1990
Lukáš Dostál: 2020
 Trofeo Veli-Pekka Ketola: outorgado anualmente dende 1934, antes da profesionalización da liga, ao xogador que máis puntos rexistrou ao longo da tempada. O trofeo leva o nome do ex xogador Veli-Pekka Ketola, internacional con Finlandia e nomeado mellor xogador finlandés en dúas ocasións (1974 e 1978). Un total de dez xogadores de Ilves conseguiron o galardón canto menos nunha ocasión:
Jaakko Tiitola: 1934
Jussi Tiitola: 1935, 1936 e 1937
Matti Wasama: 1938
Aarne Honkavaara: 1946, 1948, 1950, 1951 e 1952
Jorma Salmi: 1957, 1958 e 1959
Raimo Kilpiö: 1960
Jorma Peltonen: 1966, 1968, 1969, 1970, 1972
Raimo Summanen: 1989 e 1990
Peter Larsson: 1998
Steve Kariya: 2005

Trofeos da Asociación de Xogadores
 Kultainen kypärä (casco dourado): outorgado anualmente dende 1987 ao mellor xogador da SM-liiga por votación da Asociación de Xogadores. Tres xogadores de Ilves conseguiron este recoñecemento:
Jukka Tammi: 1990
Raimo Helminen: 1998
Michael Keränen: 2014
 Trofeo Juha Rantasila: entregado por primeira vez en 2008, este trofeo é entregado ao defensor que máis goles anotou na tempada. Leva o nome do ex xogador nado en Pori Juha Rantasila. Tan só un xogador do equipo conseguiu o galardón, foi Markus Seikola en dúas tempadas consecutivas (2009 e 2010):
Markus Seikola: 2009 e 2010

 Notas 

Referencias

 Véxase tamén 

 Outros artigos 
Ilves Naiset
Open Ice Winter Classic Tampere

 Bibliografía 



 Ligazóns externas 
 Sitio web oficial de Ilves