Nosferatu

Nosferatu, eine Symphonie des Grauens, ou simplemente Nosferatu é un filme clásico do expresionismo alemán dirixido por F. W. Murnau e protagonizado por Max Schreck como o vampiro Conde Orlok. O filme, rodado en 1921 e estreado en 1922, foi unha adaptación non autorizada do Drácula de Bram Stoker, cos nomes e outros detalles cambiados porque o estudio non puido obter os dereitos da novela (o termo "vampiro" trocouse por "nosferatu" e "Conde Drácula" por "Conde Orlok").

 Sinopse 
Na cidade de Wisborg viven felices o xove Hutter e a súa muller Ellen, ata que o escuro axente inmobiliario Knock decide enviar a Hutter a Transilvania para pechar un negocio co conde Orlok. Trátase da venda dunha leira de Wisborg, que linda coa casa de Hutter. Durante a longa viaxe, Hutter recala nunha pousada, onde bota unha ollada a un vello tratado sobre vampiros que atopa na súa habitación. Unha vez no castelo, é recibido polo sinistro conde. Ó día seguinte, Hutter érguese con dúas pequenas marcas no pescozo, que interpreta como picaduras de tabáns. Unha vez asinado o contrato, descobre que o conde é, en realidade, un vampiro. Ó velo partir cara ó seu novo fogar, Hutter teme por Ellen.

 Personaxes 
 Max Schreck como Conde Orlok
 Gustav von Wangenheim como Thomas Hutter
 Greta Schröder como Ellen Hutter
 Alexander Granach como Knock
 Georg H. Schnell como Harding
 Ruth Landshoff como Ruth
 John Gottowt como Profesor Bulwer
 Gustav Botz como Profesor Sievers
 Max Nemetz como Capitán do Empusa
 Wolfgang Heinz como Primeiro ó mando do Empusa
 Heinrich Witte como Garda do asilo
 Guido Herzfeld como innkeeper
 Karl Etlinger como estudante con Bulwer
 Hardy von Francois como Doutor do hospital
 Fanny Schreck como Enfermeira do hospital

 Na cultura popular  
En 1977, o cineasta afeccionado José Ernesto Díaz Noriega fixo unha humorística e iconoclasta sonorización de Nosferatu, titulada Manuscrito encontrado en Zarazwela ou Nos fera tu la pugnete. Utilizando unha copia da versión inglesa en S8 mm, e "observando a curiosa coincidencia da ficción que se relata no filme coa historia",Cuesta, Xoán; Folgar; Xosé Mª (1983, abril-maio-xuño). "José Ernesto Díaz Noriega, cineasta". Grial, Tomo XXI. Vigo: Galaxia, p. 152. Díaz Noriega adaptou o argumento do vampiro aos anos da Transición española, convertendo a Arias Navarro en Dráculas Navarro, a Juan Carlos de Borbón en Jonathan Carolus (príncipe de Franconia) e a Santiago Carrillo en Jacobus Carrillus. A Transilvania orixinal convértese en Galitzia e o Pazo de Meirás no castelo do vampiro. Todos os personaxes de Murnau encontran equivalencia nos actores políticos da Transición.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Ficha na IMDb 
 Ficha en Filmaffinity 

Categoría:Cinema mudo
Categoría:Filmes de 1922
Categoría:Filmes en lingua alemá
Categoría:Filmes de Alemaña
Categoría:Filmes de vampiros
Categoría:Filmes dirixidos por F. W. Murnau
Categoría:Filmes ambientados en Alemaña
Categoría:Filmes ambientados en 1838
Categoría:Filmes rodados en Eslovaquia