Prefecturas de Grecia

As prefecturas, tamén denominadas nomos (en grego νομός, nomós; pl. νομοί, nomoí), foron a principal división administrativa de Grecia entre 1833 e 1836, e de novo entre 1845 e 2010, cando foron abolidas polo plan Calícrates e substituídas polas unidades periféricas.

Son denominadas departamentos segundo a norma ISO 3166-2:GR e o Grupo de expertos en nomes xeográficos das Nacións Unidas.

As prefecturas eran a división administrativa de segundo grao do goberno local e estaban agrupadas en 13 periferias ou (antes de 1987) 10 departamentos xeográficos, e á súa vez divididas en provincias, municipios e comunidades.

Convertéronse en entes autónomos en 1994, cando tiveron lugar as primeiras eleccións prefecturais. Anteriormente, os prefectos eran nomeados polo Goberno. En 2010 o seu número era de 51 e, ao comprender a prefectura de Atenas máis dun terzo da poboación do país, subdividiuse en catro "divisións prefecturais" (en grego νομαρχία nomarquía, pl. νομαρχίες nomarquíes). Ademais, creáronse tres "superprefecturas" (en grego υπερνομαρχία, hipernomarquía; pl. υπερνομαρχίες hipernomarquíes) que controlaban dúas ou máis prefecturas.

Coa entrada en vigor do plan Calícrates o 1 de xaneiro de 2011, as prefecturas abolíronse. Moitas, especialmente as do continente, mantiveron a mesma extensión ao seren convertidas en unidades periféricas (en grego περιφερειακή ενότητα, perifereiaké enóteta; pl. περιφερειακές ενότητες perifereiakés enótetes''), e mantivéronse dentro das mesmas periferias, ás que se traspasaron boa parte dos poderes das antigas prefecturas.

 Prefecturas existentes no momento da súa abolición 
miniatura|dereita|350px|Prefecturas de Grecia até 2010.
dereita|thumb |350px|Prefecturas da periferia de Ática.
<tr valign=top><td>
<li>Ática
<li>Eubea
<li>Euritania
<li>Fócida
<li>Ftiótide
<li>Beocia
<li>Calcídica
<li>Emacia
<li>Kilkís
<li>Pella
<li>Piería
<li>Serrai
<li>Tesalónica
<li>Canea
<li>Heraclión
<li>Lasithi
<li>Rétino
<li>Dráma
<li>Evros
<li>Kavala
<li>Ródope
<li>Xánthi
<li>Arta
<li>Ioánina
<li>Préveza
<li>Tesprótida

<td>
<li>Corfú
<li>Cefalonia
<li>Léucade
<li>Zante
<li>Quíos
<li>Lesbos
<li>Samos
<li>Arcadia
<li>Argólida
<li>Corintia
<li>Laconia
<li>Mesenia
<li>Cícladas
<li>Dodecaneso
<li>Karditsa
<li>Lárisa
<li>Magnesia
<li>Tríkala
<li>Acaia
<li>Etolia-Acarnania
<li>Élide
<li>Flórina
<li>Grevená
<li>Kastoriá
<li>Kozani
a. Monte Athos
<td>

A periferia de Ática comprendía as seguintes prefecturas:

 Atenas
 Ática Oriental
 Pireo
 Ática Occidental

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Organización territorial de Grecia
 Periferias de Grecia
 Rexións de Grecia
 Unidades periféricas de Grecia

Prefecturas