Castiñeiro de Indias

O castiñeiro de Indias, castiñeiro das bruxas, ou castiñeiro da India (Aesculus hippocastanum), é unha árbore de gran porte pertencente á familia das sapindáceas. Considérase medicinal. Identifícase comunmente co nome de falso castiñeiro por mor a que os seus froitos presentan unha gran semellanza cos do castiñeiro e outras especies do xénero Castanea da familia das fagáceas. Moi empregada en xardinaría, é común atopala nos parques, alamedas, arboredos das cidades e vilas de toda Galicia.

O seu froito emprégase como amuleto contra o mal de ollo.

 Características 
miniatura|240px
A árbore acada os 30 metros de altura e difire do castiñeiro bravo en que o seu froito non é comestíbel polo seu amargor. Ten o tronco erecto e desenvolve numerosas pólas. As follas son grandes e opostas, teñen un pecíolo longo e están divididas en 5 ou 7 folíolos que dende lonxe asemellan os dedos dunha man. As flores son brancas e forman acios terminais a xeito de pirámide. A corola ten cinco pétalos e o cáliz ten forma de campá, posúe sete estames con anteras vermellas-acastañadas. O froito é a castaña agre e é unha cápsula recluída nun envoltorio espiñento.
Resiste ben a polución, por iso adoita plantarse en rúas e alamedas das cidades.

 Distribución xeográfica 
Orixinario da India, Irán, Asia Menor e os Balcáns, aclimatouse ben nas rexións de clima temperado do globo.

 Propiedades 
 Contén diversos principios activos coma saponinas e taninos.
 Polos seus flavonoides é empregado para tratar flebite, varices, hemorroides e problemas vasculares.
 Por vía externa protexe os cabelos e existen xampós cos seus extractos.
 O seu extracto fluído emprégase en preparacións antisolares para protexer a pel.
 En grandes doses chega ser tóxico, polo que cómpre non subministrarse a persoas de risco.

Principios activos: Na casca: heterósidos cumarínicos (2-3%): esculósido, fraxósido, escopoletósido. taninos catéquicos; leucoantocianósidos, flavonois: glicósidos do quercetol. Alantoína. Fitoesteroises.

No pericarpo: taninos catéquicos, saponósidos, pectina, potasio, calcio, fósforo, aceite etéreo.

Nos cotiledóns: flavonoides (esculina), saponósidos triterpénicos (escina).

Nas follas: heterósidos cumarínicos: esculósido, escopoletósido, fraxósido; flavonois derivados do quercetol, ramnetol e kenferol; taninos leucoantocianósidos. Pequenas cantidades de escina. Fitosterois: sitosterol, estigmasterol, campestrol.

Acción farmacolóxica
É un tónico venoso ou vasoprotector que consegue diminuír a viscosidade do sangue, tornándoo máis líquido, reduce o tempo de sedimentación provocando unha desconxestión dos vasos sanguíneos e aumenta a resistencia capilar grazas á acción da escina e máis o esculósido. A escina, ademais ten propiedades antiinflamatorias e controla a permeabilidade dos vasos (actividade antiedematosa). En conxunto realiza unha actividade antivitamínica P.

Os saponósidos facilitan a difusión doutros principios activos cando son aplicados por vía tópica. Os taninos dan un efecto adstrinxente.
Usos medicinais
Pode aplicarse a xeito de pomada por vía externa xa que reduce o diámetro das veas diminuíndo a inflamación provocada por varices, flebite, insuficiencia venosa e outros trastornos circulatorios (como por exemplo edemas, equimose, cuperose rosácea). Por ser un potente vasoconstritor utilízase coas hemorroides para reducir o seu volume (ao ter unha elevada turxencia) e aliviar a súa dor.

O extracto seco prepárase a xeito de cápsulas que se insiren por vía oral en casos de febleza capilar, epistaxe, metrorraxia, dismenorreas etc.
Usos homeopáticos
Emprégase tamén para tratar problemas circulatorios (varices, flebite, crises hemorroidais etc ...) realizando unha función de drenaxe e normalmente se administra a xeito de gotas e asociada con outras plantas.

 Taxonomía 
Aesculus hippocastanum foi descrita por Linneo e publicado en Species Plantarum 1: 344, no ano 1753. en Trópicos
Etimoloxía
O nome científico dá pistas sobre a árbore. Aesculus é o nome que en latín se lle dá á unha aciñeira, mentres que hippocastanum significa castaña das bestas ou dos cabalos, xa que na antigüidade o seu froito se empregaba para alimentar o gando. En inglés coñécese como horse-chestnut (castiñeiro de cabalo).
Sinonimia
 Aesculus asplenifolia Loudon
 Aesculus castanea Gilib.
 Aesculus hippocastanum var. argenteovariegata Loudon	
 Aesculus hippocastanum var. aureovariegata Loudon
 Aesculus hippocastanum var. beaumanii C.K.Schneid.	
 Aesculus hippocastanum f. beaumanii (C.K.Schneid.) Dole
 Aesculus hippocastanum var. flore-pleno Loudon	
 Aesculus hippocastanum var. incisa Booth ex Loudon	
 Aesculus hippocastanum var. pendula Puvill.	
 Aesculus hippocastanum f. pendula (Puvill.) Rehder	
 Aesculus hippocastanum var. variegata Loudon	
 Aesculus memmingeri K.Koch	
 Aesculus procera Salisb.	
 Aesculus septenata Stokes	
 Hippocastanum aesculus Cav.	
 Hippocastanum vulgare Gaertn.	
 Pawia hippocastanum KuntzeSinónimos en Tela Botánica  en PlantList

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Flora of China Editorial Committee. 2007. Fl. China 12: 1–534. Science Press & Missouri Botanical Garden Press, Beijing & St. Louis.
 "Plantas Medicinales, bayas, verduras silvestres. Guias de Naturaleza Blume" Ed. Blume 1ª Edición (1985)
 "Enciclopedia de las Plantas Medicinales" Dr. Pamplona Roger Biblioteca Educación y Salud Vol. 2 1ª Edición (1995)
 "Plantas Medicinales. El Dioscórides Renovado" Pio Font Quer Ed Labor 7ª Edición (1981)
 "Guía Práctica de las plantas medicinales y la salud" Vol. 4 Crédito Bibliotecario 2ª Edición (1991)
 "Vademecum de prescripción de plantas medicinales" Ed.Masson 3ª edición (1998)

Categoría:Plantas medicinais
Categoría:Árbores
Categoría:Plantas ornamentais
Categoría:Flora de Asia
Categoría:Plantas descritas en 1753