Campionato do Mundo de Rally

O Campionato do Mundo de Rally, (FIA World Rally Championship en inglés, abreviado WRC) é unha competición de rally que se organiza anualmente dende 1973 pola FIA e que se disputa en diferentes países do mundo combinando probas de rally en diferentes superficies, e que culmina cun campión de pilotos e de construtores. O campionato mundial de pilotos e o campionato mundial de construtores son campionatos separados, pero baséanse no mesmo sistema de puntos. A serie consta actualmente de 13 carreiras de tres días conducidos en superficies que van desde grava e asfalto ata neve e xeo. Cada rally divídese en 15-25 etapas especiais que se corren contra o reloxo en estradas pechadas.

O WRC creouse a partir de rallys internacionais coñecidos e populares, a maioría dos cales formaran previamente parte do Campionato Europeo de Rally ou do Campionato Internacional de Construtores, e a serie disputouse por primeira vez en  1973. O World Rally Car é o nome actual da serie. Desenvolveuse a partir de autos Grupo A que substituíron os superdeportivos prohibidos Grupo B. Os World Rally Cars están fabricados sobre coches de produción de catro cilindros e 1.6 litros, pero contan con sistemas turbocompresor, anti-lag, catro rodas motrices, caixa de cambios secuencial, partes aerodinámicas e outras melloras que elevan o prezo dun automóbil WRC a ao redor de 700.000  euros (£ 500.000). 

Desde a tempada 2013 este campionato ten novas categorías, xa que se creou o Campionato Mundial de Rally 2 (World Rally Championship 2 en inglés ou WRC 2), que era o Campionato Mundial de Rally Super 2000 e ao cal integróuselle o Grupo N do Campionato Mundial de Rally de Automóbiles de Produción. Adicionalmente, este último cambiou de nome a Campionato Mundial de Rally 3 (World Rally Championship 3 en inglés ou WRC 3) e é só para automóbiles de tracción dianteira. Finalmente, a Academia WRC cambiou de nome a Campionato Mundial Júnior (Junior WRC en inglés).

 Historia 

 Inicios 

 thumb | left | Grupo 4 Lancia Stratos HF.
O World Rally Championship formouse a partir de recoñecidos rallyes internacionais, nove dos cales anteriormente formaban parte do International Championship for Manufacturers (IMC), que se desenvolveu de 1970 a 1972. O Campionato Mundial de Rally de 1973 foi a tempada inaugural do WRC e comezou co 42º Rallye Automobile de Montecarlo o 19 de xaneiro.

Alpine-Renault gañou o primeiro Campionato do Mundo de Construtores co seu Alpine A110, logo do cal Lancia levouse o título por tres anos consecutivos. co Lancia Stratos HF Ferrari V6, o primeiro automóbil deseñado e fabricado especificamente para rally. O primeiro  campionato de pilotos non se outorgou ata o Campionato do mundo de 1979, aínda que as tempadas do Campionato do mundo de 1977 e 1978 incluíu unha Copa FIA para Pilotos, gañada polos pilotos italiano Sandro Munari e finés Markku Alén respectivamente. O sueco Björn Waldegård converteuse no primeiro campión mundial oficial, superando a Hannu Mikkola de Finlandia por un punto. Fiat logrou o título de construtores co Fiat 131 Abarth en 1977, 1978 e  1980,  Ford co seu  Escort RS1800 en 1979 e Talbot co seu  Sunbeam Lotus en  1981. Waldegård foi seguido polo  Alemá Walter Röhrl e o finés Ari Vatanen como campións mundiais de pilotos.

 Era do Grupo B 

 thumb | left | Grupo B  Audi Quattro S1
A década de 1980 viu aos coches  Grupo 2 de tracción traseira e os máis populares  Grupo 4 substituídos polos máis potentes catro rodas motrices Grupo B. A [Fédération Internationale du Sport Automobile | FISA]] legalizou a tracción total en 1979, pero a maioría dos fabricantes crían que era demasiada complexa para ter éxito. Con todo, despois de que Audi comezara a correr con Mikkola no novo Quattro de catro rodas motrices con éxito inmediato, outros fabricantes comezaron proxectos de tracción total. As regulacións do Grupo B introducíronse en  1982, e con só unhas poucas restricións permitiron unha potencia case ilimitada. Audi logrou o título de construtores en 1982 e  1984 e o título de pilotos en  1983 (Mikkola) e 1984 (Stig Blomqvist). A piloto  francés de Audi Michèle Mouton estivo a piques de gañar o título en 1982, pero tivo que conformarse co segundo posto despois do seu rival de Opel Röhrl. O título de  1985 parecía ir a Vatanen e o seu  Peugeot 205 T16 pero un accidente no Rally da Arxentina permitiu ao seu compatriota e compañeiro de equipo Estafo Salonen tomar o título no seu lugar. O italiano Attilio Bettega tivo un choque máis grave co seu Lancia 037 no Tour de Corse e morreu instantaneamente.


O campionato de  1986 comezou con impresionantes actuacións dos finlandeses Henri Toivonen e Alen no novo Lancia  Delta S4 turboalimentado e sobrealimentado, que segundo os informes podía acelerarse desde 0 a 96 km/h en 2´3 segundos, nun camiño de grava. Con todo, a tempada pronto tomou un xiro dramático. No Rally de Portugal, tres espectadores morreron e máis de 30 resultaron feridos despois de que Joaquim Santos perdese o control do seu Ford RS200. No Tour de Corse, o favorito do campionato, Toivonen e o seu copiloto Sergio Cresto morreron nun accidente no medio dunha bóla de lume logo de precipitarse por un cantil. Apenas unhas horas despois do accidente, Jean-Marie Balestre e a FISA decidiron parar o desenvolvemento dos autos do Grupo B e prohibirlles competir en 1987. Seguiu unha gran controversia cando o Peugeot de Juha Kankkunen gañou o título e despois a FIA anulou os resultados do Rally de San Remo, logrando o título diante do seu compatriota Markku Alén.

 Era do Grupo A 


Como o planificado Grupo S tamén se cancelou, as regulacións do Grupo A convertéronse no estándar no WRC ata 1997. Organizouse un campionato separado do Grupo A como parte do WRC xa en 1986, co sueco Kenneth Eriksson tomando o título cun Volkswagen Golf GTI 16V. Lancia foi o máis rápido en adaptarse ás novas regulacións e controlou a escena mundial de rallys co  Lancia Delta HF, gañando o título de construtores seis anos consecutivos, do  1987 ao  1992 e segue sendo a marca máis exitosa na historia do WRC. Kankkunen e Miki Biasion obtiveron dous títulos de pilotos co  Lancia Delta HF. A década de 1990 viu aos fabricantes xaponeses Toyota, Subaru e  Mitsubishi, converterse nos favoritos ao título. O español Carlos Sainz pilotando para Toyota Team Europe gañou os títulos de  1990 e 1992 cun Toyota Celica GT-Four. Kankkunen trasladouse a Toyota para a tempada de 1993 e gañou o seu cuarto título, con Toyota logrando a súa primeira coroa como construtor. O francés Didier Auriol levou ao equipo aínda a maiores éxitos en  1994, e pronto Subaru e Mitsubishi continuaron o éxito dos construtores xaponeses. Con Subaru o  escocés Colin McRae gañou o campionato mundial de pilotos en  1995 e Subaru levouse o título de construtores tres anos seguidos. Tommi Mäkinen de Finlandia pilotando un Mitsubishi Lancer Evolution gañou o campionato de pilotos catro veces seguidas, desde o  1996 ata o  1999. Mitsubishi tamén gañou o título de construtores en  1998. Outro coche notable foi o Ford Escort RS Cosworth, que foi deseñado especificamente para rally. Foi o primeiro automóbil de produción en producir carga aerodinámica tanto na parte dianteira como traseira.

Era do World Rally Car


Para o World Rally Car de  1997, introducíronse regulacións como substitución prevista para o Grupo A (só os Mitsubishis de fábrica seguiron as regulacións desta última fórmula, ata que eles, tamén,  homologaron o Lancer Evolution WRC no Rally de San Remo de 2001). Tralo éxito de Mäkinen e os fabricantes xaponeses, o fabricante francés Peugeot logrou un exitoso regreso ao Campionato Mundial de Rally. O finés Marcus Grönholm levouse o título de pilotos no seu primeiro ano completo na serie e Peugeot gañou a coroa dos construtores. O inglés Richard Burns gañou o título de  2001 cun Subaru Impreza WRC, pero Grönholm e Peugeot recuperaron ambos títulos no 2002. O 2003 viu ao noruegués Petter Solberg converterse no campión de pilotos con Subaru e Citroën continuando o éxito dos fabricantes franceses. Sébastien Loeb con Citroën pasou a controlar as seguintes tempadas co seu Citroën Xsara WRC. Citroën levouse o título de construtores tres veces consecutivas e Loeb superou o récord de catro títulos consecutivos de Mäkinen, obtendo o seu noveno campionato consecutivo en 2012. Volkswagen Motorsport entrou no campionato en 2013 e Sebastien Ogier dominou a serie con catro títulos consecutivos. No 2017 introducíronse novas regras no World Rally Car, o que xerou autos máis rápidos e agresivos.

Estrutura

Cada tempada consta normalmente de 13 rallies en superficies que van desde a grava e asfalto ata neve e xeo. Os puntos destes eventos calcúlanse para os campionatos mundiais de pilotos e construtores. O campionato de pilotos e o campionato de construtores son campionatos separados, pero baséanse no mesmo sistema de puntos. Isto significa, por exemplo, que Petter Solberg pilotando para  Subaru pode gañar o campionato de pilotos, pero  Citroën pode gañar o campionato de construtores, que é o que sucedeu en  2003, e novamente en  2006 e  2007 cando Sébastien Loeb tomou o seu terceiro e cuarto títulos do WRC pero  Ford gañou o campionato de construtores.

Baixo o sistema de puntos actual, os puntos outórganse ao final de cada rally aos dez primeiros clasificados na clasificación do Campionato Mundial de Rally, así como aos dez primeiros clasificados dentro do  Super 2000 e coches de produción (tamén coñecido como WRC 2),  dúas rodas motrices (tamén coñecido como WRC 3) e Campionato Mundial Júnior. Todas as categorías usan a seguinte estrutura de puntos:

 Posición  1º   2º   3º   4º   5º   6º   7º   8º   9º   10º  Puntos 25 18 15 12 10 8 6 4 2 1

Malia a cantidade de pilotos que hai nun equipo, os construtores só poden nomear a dous pilotos para que puntúen para o equipo e para que puntúen por si mesmos. Como só contan os pilotos nomeados para outorgar puntos, os competidores sitúados por debaixo do décimo posto na clasificación final na xeral (se están precedidos por pilotos privados poden cualificar.

Na era actual, cada rally xeralmente consiste en entre quince e trinta  etapas especiais de distancias que van desde menos de 2 km. (coñecidas como etapas súper especiais) a máis de 50 km. Estas etapas competitivas dispútanse en estradas pechadas que están unidas por tramos de estradas non competitivos, camiños abertos nos que se deben cumprir todas as normas viais dese país. De media, un día consiste nun total de 400 km de condución. Un evento de WRC comeza cun recoñecemento o martes e o mércores, permitindo aos equipos pasar polas etapas e crear ou actualizar as súas notas de copiloto. O xoves, os equipos poden pasar pola etapa  shakedown para practicar e probar as súas reglaxes. A competición normalmente comeza o venres e termina o domingo, aínda que algúns rallies, especialmente o Rally de Montecarlo, poden disputarse durante catro ou cinco días. Os automóbiles comezan as etapas en intervalos de dous minutos con tempo despexado, ou intervalos de tres minutos se decídese que a visibilidade pode ser un problema para os competidores. Cada día, ten algúns parques de servizo designados entre as etapas, onde os equipos poden, dentro duns límites de tempo estritos, realizar tarefas de mantemento e reparación nos seus automóbiles. O parque de servizo tamén permite aos espectadores e os medios achegarse aos equipos e os seus automóbiles e pilotos. Entre os días, logo dun servizo de 45 minutos ao final do día, os automóbiles están encerrados nun parc fermé, unha contorna onde os equipos non teñen permiso para acceder ou traballar nos seus automóbiles.

 Etapa de potencia 
Presentado por primeira vez en  2011, a "power stage" é a etapa final do rally. Ata 2016 sumábanse uns puntos adicionais para o Campionato Mundial para os tres pilotos máis rápidos da etapa (independentemente de onde terminaran realmente no rally), o equipo máis rápido recibía tres puntos, o segundo máis rápido recibía dous puntos, e o terceiro- máis rápido recibía un punto. En  2017 modificouse o sistema de puntuación para que os cinco pilotos máis rápidos da etapa recibisen puntos de cinco para o primeiro e un para o quinto.

Gañadores principais (Actualizado logo do Rally de Montecarlo de 2018)

ClasificaciónPilotoGañados1 Sébastien Ogier342 Jari-Matti Latvala143 Thierry Neuville94 Sébastien Loeb75 Mikko Hirvonen5

 Rally 2 
Orixinalmente coñecido como "SuperRally", o Rally 2 é un conxunto de regulacións que permiten a un piloto que se retira dun evento volver a ingresar ao día seguinte a cambio dunha penalización de sete minutos por cada etapa perdida. Isto permite aos pilotos que se retiran dun evento continuar e competir polos puntos do Campionato do Mundo. Con todo, se retíranse no tramo final dun mitin, non é posible reingresar. Do mesmo xeito, o uso das normas do Rally 2 queda a criterio dos organizadores do evento.

 Os automóbiles 


Os vehículos utilizados no Mundial de Rallies son coches de rúa preparados polos construtores e homologados pola FIA para a competición. Existe unha serie de homologacións que variou ao longo da historia. Nos anos 70, os vehículos clasificábanse en: Grupo 1, Grupo 2, Grupo 3, Grupo 4 e Grupo 5, pero esta normativa bastante complicada simplificouse nos anos 80 co nacemento dos míticos Grupos B. Estes vehículos eran demasiado potentes e pouco seguros e substituíronse polos Grupo A, debido a varios accidentes mortais no ano 1986. Durante a década dos 90 os vehículos que se usaron serían os pertencentes ao Grupo A.

No ano 1997 a FIA establece unha nova categoría que reinaría durante anos no mundial: os World Rally Car. Estes vehículos son os utilizados polos equipos oficiais (Citroën, Ford, etc), aínda que é frecuente velos tamén competindo con algún equipo privado.

Os World Rally Car xorden do regulamento sobre o Grupo A, con todo, existe unha significativa diferenza entre un coche do Grupo A e un World Rally Car, e é a que describe a homologación, xa que para homologar os primeiros requírese construír 2.500 unidades do vehículo base que inclúa motor con turbo e tracción integral, mentres que os segundos poden partir de calquera automóbil de serie de catro prazas, con motor dianteiro, lonxitude mínima de 4 m e do que se fabriquen 25.000 unidades anuais. Non é necesario que o coche posúa tracción ás catro rodas nin que o motor teña turbocompresor. Dentro das restricións aos WRC, están que deben respectar un peso mínimo de 1.230 kg, que os motores non poden exceder os 2.000 cc e que só pode modificarse a suspensión traseira (polo tanto o eixe traseiro) en caso que o auto base sexa de tracción simple, xa que debe substituírse o eixe orixinal por un móbil para lograr a tracción integral.

Ademais dos World Rally Car, tamén se utilizan vehículos con outras homologacións: Grupo N, S1600, S2000. Estas categorías, menos competitivas, son máis utilizadas polos equipos privados, principalmente polo seu menor custo.

 A aerodinámica 
Usualmente a aerodinámica dos autos é máis importante nun circuíto que nun rally, pero a competición no WRC, os autos están máis preto que nunca e os equipos puxeron os seus autos baixo o microscopio para identificar calquera cousa que poida lograr unha diferenza.

As novas características aerodinámicas dos World Rally Cars como o paragolpes dianteiro, os aleróns traseiros e os sistemas de refrixeración están deseñados para asegurarse que o aire flúa por todo o auto, xere agarre e aumente a estabilidade.

Cando un auto de rally desprázase lateralmente, os dispositivos aerodinámicos vólvense menos efectivos e o auto perde agarre. Os aleróns traseiros dos autos usualmente están deseñados para asegurar o agarre ata cando o auto xira en ángulos pechados.

A ventilación do motor é outra parte clave no referente a aerodinámica. En rallys longos e moi calorosos como o Rally de Grecia, manter a temperatura do motor baixo control require o máximo posible de fluxo de aire a través do radiador e a refrixeración. Con todo, cando un auto de rally corre por seccións moi rápidas, demasiado aire con fins de refrixeración pode producir un lastre e reducir a velocidade máxima.

 Amortecemento 
Os amortecemento dun World Rally Car componse dun soporte, dous resortes e un amortecedor en cada roda.O WRC ao detalle: amortecedores  Os amortecedores poden regularse primeiro en altura, para adaptarse ao tipo de terreo e segundo no xeito de traballar os fluxos de aceite situados dentro do propio amortecedor.

 Palmarés 
 Pilotos e construtores 
dereita|miniatura|Sébastien Loeb, é o piloto con máis títulos mundiais da historia: nove.

 Tempada Campionato de Pilotos Campionato de Construtores Piloto Coche Construtor Coche 1973 Non houbo título de pilotos  Alpine-Renault A110 1974 Non houbo título de pilotos  Lancia Stratos HF 1975 Non houbo título de pilotos  Lancia Stratos HF 1976 Non houbo título de pilotos  Lancia Stratos HF 1977  Sandro Munari***  Lancia Stratos HF   Fiat  Fiat 131 Abarth 1978  Markku Alén***  Fiat 131 Abarth**   Fiat  Fiat 131 Abarth 1979  Björn Waldegård  Ford Escort RS1800*   Ford Ford Escort RS1800 1980  Walter Röhrl  Fiat 131 Abarth   Fiat  Fiat 131 Abarth 1981  Ari Vatanen  Ford Escort RS1800   Talbot  Talbot Sunbeam Lotus 1982  Walter Röhrl  Opel Ascona 400   Audi  Audi Quattro 1983  Hannu Mikkola  Audi Quattro   Lancia  Lancia Rally 037 1984  Stig Blomqvist  Audi Quattro   Audi  Audi Quattro 1985  Timo Salonen  Peugeot 205 Turbo 16   Peugeot  Peugeot 205 Turbo 16 1986  Juha Kankkunen  Peugeot 205 Turbo 16 E2   Peugeot  Peugeot 205 Turbo 16 E2 1987  Juha Kankkunen  Lancia Delta HF 4WD   Lancia Lancia Delta HF 4WD 1988  Miki Biasion  Lancia Delta Integrale   Lancia Lancia Delta Integrale 1989  Miki Biasion  Lancia Delta Integrale   Lancia Lancia Delta Integrale 1990  Carlos Sainz  Toyota Celica GT-Four   Lancia Lancia Delta Integrale 16V 1991  Juha Kankkunen  Lancia Delta Integrale 16V   Lancia Lancia Delta Integrale 16V 1992  Carlos Sainz  Toyota Celica Turbo 4WD   Lancia Lancia Delta HF Integrale 1993  Juha Kankkunen  Toyota Celica Turbo 4WD   Toyota  Toyota Celica Turbo 4WD 1994  Didier Auriol  Toyota Celica Turbo 4WD   Toyota  Toyota Celica Turbo 4WD 1995  Colin McRae  Subaru Impreza 555   Subaru  Subaru Impreza 555 1996  Tommi Mäkinen  Mitsubishi Lancer Evolution III   Subaru  Subaru Impreza 555 1997  Tommi Mäkinen  Mitsubishi Lancer Evolution IV   Subaru  Subaru Impreza WRC 1998  Tommi Mäkinen  Mitsubishi Lancer Evolution V   Mitsubishi  Mitsubishi Lancer Evolution V 1999  Tommi Mäkinen  Mitsubishi Lancer Evolution VI   Toyota  Toyota Corolla WRC 2000  Marcus Grönholm  Peugeot 206 WRC   Peugeot  Peugeot 206 WRC 2001  Richard Burns  Subaru Impreza WRC 2001   Peugeot  Peugeot 206 WRC 2002  Marcus Grönholm  Peugeot 206 WRC   Peugeot  Peugeot 206 WRC 2003  Petter Solberg  Subaru Impreza WRC 2003   Citroën  Citroën Xsara WRC 2004  Sébastien Loeb  Citroën Xsara WRC   Citroën  Citroën Xsara WRC 2005  Sébastien Loeb  Citroën Xsara WRC   Citroën  Citroën Xsara WRC 2006  Sébastien Loeb  Citroën Xsara WRC   Ford Ford Focus RS WRC 06 2007  Sébastien Loeb  Citroën C4 WRC   Ford Ford Focus RS WRC 06/07 2008  Sébastien Loeb  Citroën C4 WRC   Citroën  Citroën C4 WRC 2009  Sébastien Loeb  Citroën C4 WRC   Citroën  Citroën C4 WRC 2010  Sébastien Loeb  Citroën C4 WRC   Citroën  Citroën C4 WRC 2011  Sébastien Loeb Citroën DS3 WRC   Citroën  Citroën DS3 WRC 2012  Sébastien Loeb Citroën DS3 WRC   Citroën  Citroën DS3 WRC 2013  Sébastien Ogier Volkswagen Polo R WRC   Volkswagen  Volkswagen Polo R WRC 2014  Sébastien Ogier Volkswagen Polo R WRC   Volkswagen  Volkswagen Polo R WRC 2015  Sébastien Ogier Volkswagen Polo R WRC   Volkswagen  Volkswagen Polo R WRC 2016  Sébastien Ogier Volkswagen Polo R WRC    Volkswagen  Volkswagen Polo R WRC 2017  Sébastien Ogier Ford Fiesta WRC    M-Sport  Ford Fiesta WRC 2018  Sébastien Ogier  Ford Fiesta WRC   Toyota  Toyota Yaris WRC 2019  Ott Tänak  Toyota Yaris WRC   Hyundai  Hyundai i20 Coupe WRC 2020  Sébastien Ogier  Toyota Yaris WRC   Hyundai  Hyundai i20 Coupe WRC 2021  Sébastien Ogier  Toyota Yaris WRC   Toyota  Toyota Yaris WRC2022 Kalle RovanperäToyota GR Yaris Rally1 ToyotaToyota GR Yaris Rally12023 Kalle RovanperäToyota GR Yaris Rally1 ToyotaToyota GR Yaris Rally12024 Thierry NeuvilleHyundai i20 N Rally1 ToyotaToyota GR Yaris Rally1 * – Björn Waldegård pilotou un Mercedes 450 SLC en dous rallies en 1979 ** – Markku Alén pilotou un Lancia Stratos HF en dous rallies en 1978 *** – Entre 1977 e 1978 o campionato de pilotos chamábase FIA Cup for Rally Drivers. Non houbo Campionato de Pilotos entre 1973 e 1976.Referencias

 Rallys gañados 

Actualizado despois do Rally de Montecarlo de 2025.

+Vitorias por pilotohttp://juwra.com/driver_statistics_wins.htmlPilotoTotal1 Sébastien Loeb 802 Sébastien Ogier 613 Marcus Grönholm 304 Carlos Sainz 265 Colin McRae 256 Tommi Mäkinen 247 Juha Kankkunen 238 Thierry Neuville 21 Ott Tänak 2110 Didier Auriol 20

+Vitorias por nacionalidadehttp://juwra.com/driver_wins_by_nationalities.html Nación Total1 2092 1953 504 435 30 307 268 229 17 17

+Vitorias por construtorhttp://juwra.com/makes_wins.html Construtor Total1 Citroën 1022/ Ford 943 Toyota ||94
|-
!4
|align="left"| Lancia 735 Peugeot 486 Subaru 477 Volkswagen 448 Mitsubishi 349 Hyundai 3210 Audi 24

Evolución do calendario
Rally7374757677787980818283848586878889909192939495969798990001020304050607080910111213141516171819202122Tot. Rally de Gales      46 Rally de Córsega             40 Rally de Portugal              42 Rally de Finlandia      48 Rally de Sanremo                      29 Rally Safari                       31 Rally Press-on-Regardless                                                  2 Rally de Montecarlo    Valid only for 2 Litres Cup     45 Rally Acrópole               40 Rally de Suecia           45 Rallye de Marrocos                                                   3 Rally de Polonia                                                6                                                   1 Rally Rideau Lakes                                                   1 Critérium du Quebec                                                  3 Rally de Nova Zelandia                           32 Rallye Costa do MarfilFrom 1982 to 1992 valid only for driver championship                                      15 Rally da Arxentina               37 Rally do Brasil                                                 2 Rally Olympus                                                  3 Rally de Australia                              25 Rally Cataluña                      30 Rally de Indonesia                                                 2 Rally da China                                                  1 Rally de Chipre                                            8 Rallye  de Alemaña                                    17 Rally de Turquía                                             9 Rally de Sardeña                                   18 Rally de México                                    16 Rally do Xapón                                               7 Rally de Noruega                                                   2 Rally de Irlanda                                                  3 Rally de Xordania                                                   2 Rally de Alsacia                                               5 Rally de Bulgaria                                                   1 Rally de Chile                                                  1 Rally de Estonia                                                 3 Rally de Monza                                                  2 Rally do Ártico                                                   1 Rally de Croacia                                                  2 Rally de Ypres                                                   1Total138101011111212121312121213131313121414131089141314141414141616161615121313131313131313131371212627
*cancelado durante a tempada
* Verde rallies disputados
* Rosa rallies anulados

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Sitio web oficial do Campionato Mundial de Rally

Categoría:Campionato do Mundo de Rally‎
Categoría:Competicións mundiais de automobilismo