I due Foscari

I due Foscari (en galego Os dous Foscari) é unha ópera en tres actos con música de Giuseppe Verdi e libreto en italiano de Francesco Maria Piave baseado na historia The Two Foscari de Lord Byron. A ópera foi estreada no Teatro Argentina de Roma o 3 de novembro de 1844.

Esta ópera é pouco representada na actualidade, aparecendo nas estatísticas de Operabase no posto n.º 213 das óperas máis representadas no período 2005-2010, sendo a 63.ª en Italia e a décimo sétima de Verdi, con 13 representacións nese período.

 Representacións 
Esta ópera tráxica narra as intrigas políticas da antiga república de Venecia. Verdi considerara a obra de Byron como un tema xa en 1843, seducido polos aspectos venecianos do drama – carnaval, Consello dos Dez – confioulle a Francesco Maria Piave a redacción do libreto. Mais cando propuxo tal ópera ao Gran Teatro La Fenice (Venecia), foi rexeitada como inaxeitada. A historia incluía unha crítica ás accións da República de Venecia, que ofendía ás grandes familias de Venecia que gobernaran a República, incluíndo á familia Foscari que aínda existía.Budden, Julian, The Operas of Verdi, Vol. 1, Londres: Cassell, 1984, pp.176/177 Ao mesmo tempo, unha nova ópera sobre o tema de Lorenzino de Medici, que Verdi propuxo para o Teatro Argentina en Roma, foi rexeitada por ese teatro.

Como de costume, Verdi colaborou activamente na redacción do libreto, suxeríndolle a Piave modificacións mentres traballaba na orquestración da ópera.

Os ensaios comezaron o día 15 de agosto de 1844 baixo a dirección conxunta de Verdi e Piave.

Concluída o 22 de outubro de 1844, a obra foi estreada o 3 de novembro no Teatro Argentina con Achille de Bassini, Giacomo Roppa, Marianna Barbieri-Nini e Baldassare Miri nos papeis principais. Tivo unha acollida morna, aínda que Verdi, como compositor, recibiu grandes ovacións. Segundo Emanuele Muzio, compositor e amigo de Verdi, o problema foi o prezo elevado das localidades, así como o feito de que os cantantes non esiveran á altura da partitura.

A pesar de todo, a obra foi interpretada coa capacidade completa do teatro durante toda a tempada 1844-1845, e valeulle a Verdi o honor de ver en circulación unha medalla coa súa efixie.

As primeiras representacións no Reino Unido tiveron lugar en Londres, no Her Majesty's Theatre o 10 de abril de 1847. Nos Estados Unidos, a ópera foi estreada en Boston o 10 de maio de 1847.Holden, Amanda (ed.), The New Penguin Opera Guide, Nueva York: Penguin Putnam, 2001, pág. 982. ISBN 0-14-029312-4 París viu unha produción en decembro de 1846 no Théâtre des Italiens, e foi representaa logo en varios teatros de ópera italianos.

Son habituais as representacións en versión de concerto. A Orquestra da Ópera de Nova York presentou versións de concerto tres veces: a primeira en outubro de 1981 con Renato Bruson no papel principal; a segunda en abril de 1992 con Vladimir Chernov como o Dux; e o terceiro en decembro de 2007, con Paolo Gavanelli como o Dux.

Actualmente, I due Foscari foi producida ocasionalmente. O Teatro alla Scala representouna en 1988, tamén con Renato Bruson (versión dispoñible en DVD). A Royal Opera de Londres presentou a ópera en xuño de 1995 con Vladimir Chernov e June Anderson nos papeis principais. Foi representada no Teatro San Carlo de Nápoles no ano 2000 e gravada en DVD. A Ópera de Sarasota en Florida incluíuna en marzo de 2008 como parte do seu "Ciclo Verdi". Foi representada durante as tempadas 2008/09 de La Scala e a Asociación de Amantes da Ópera (ABAO) de Bilbao (España).

 Personaxes 
PersonaxeTesituraElenco na estrea, 3 de novembro de 1844.(Director: -)Francesco Foscari, dux de Venecia barítonoAchille De BassiniJacopo Foscari, seu fillotenorGiacomo RoppaLucrezia Contarini, dona de Jacopo Foscari sopranoMarianna Barbieri-NiniJacopo Loredano, membro do Consello dos DezbaixoBaldassare MiriBarbarigo, un SenadortenorAtanasio PozzoliniPisana, amiga e confidente de LucreziamezzosopranoGiulia Ricci

 Argumento 
 Acto I 
O Consello dos Dez reúnese para xulgar a Jacopo Foscari, o fillo do dux, acusado de asasinato e traizón. Este é levado ante os xuíces, protesta do odio do que é obxecto, principalmente por parte do senador Loredano, a pesar dun veredicto de clemencia.

Nos pazos Foscari, Lucrezia (dona de Jacopo) prega ao ceo en favor do seu home, mais déixase levar pola cólera cando sabe que o Consello dos Dez acaba de condenara Jacopo ao exilio perpetuo.

No pazo do dux, o dux Francesco Foscari medita sobre a súa autoridade e a súa incapacidade para protexer ao seu fillo, a quen cre inocente. Entón aparece Lucrézia, que lle suplica anular a sentenza á que foi condenado o seu home. El responde que as leis de Venecia llo impiden, mais tentará apelar pola súa causa ante do Senado.

 Acto II 
Pechado nunha cela da prisión do Estado, Jacopo é asaltado por visións de espectros. Lucrézia, e logo o dux entran e tratan de consolalo, mais Jacopo Loredano aparece para levalo ante os xuíces, onde terá que escoitar a sentenza do exilio.

Ante o Consello dos Dez, o dux pide ao seu fillo que se someta a xuízo. A aparición de Lucrézia cos seus fillos non consegue mudar o parecer do Consello, que instigado por Loredano, ordena que Jacopo sexa deportado de inmediato a Creta.

 Acto III 
Na Piazzetta de Venecia, a multitude desfruta cunha regata que está a piques de comezar. En compaña de Bardagino, aparece Loredano e ordena o inicio da competición. A chegada da lúgubre galera do Estado, a chega para levarse a Jacopo, dispersa á multitude. Jacopo descende e entra no pazo do dux para despedirse da súa dona. Loredano triunfa.

Nos seus apousentos, Francesco Foscari recibe a visita de Barbarigo, quen lle anuncia que un vilán moribundo acaba de confesar que é o único autor do asasinato imputado a Jacopo. Daquela aparece Lucrézia, anunciando que Jacopo acaba de morrer no barco que o levaba a Creta.

A continuación entran os membros do Senado e do Consello dos Dez, pedindo ao dux a súa abdicación, a causa da súa idade e do seu recente do. Foscari acaba cedendo e quita os ornamentos ducais. Cando está a piques de abandonar o pazo acompañado por Lucrézia, sente o canón de San Marcos que anuncia a elección do seu sucesor, Pasquale Malipiero. Immediatamente morre a causa da pena, mentres Loredano desfruta da súa vinganza.

 Estrutura 
 Acto I 
 1 Preludio
 2 Introduzione
 Coro Silenzio... Mistero... (Coro) Escenas I-II
 3 Scena e Aria di Jacopo
 Scena Qui ti rimani alquanto (Jacopo) Escena III
 Aria Dal più remoto esiglio (Jacopo) Escena IV
 Tempo di mezzo Del Consiglio alla presenza (Fante, Jacopo) Escena V
 Cabaletta Odio solo, ed odio atroce (Jacopo) Escena V
 4 Scena, Coro e Cavatina di Lucrezia
 Scena No... mi lasciate (Lucrezia) Escena VI
 Coro Resta: quel pianto accrescere (Coro) Escena VI
 Cavatina Tu al cui sguardo onnipossente (Lucrezia, Coro) Escena VI
 Tempo di mezzo Che mi rechi?... favella... (Lucrezia, Pisana) Escena VII
 Cabaletta O patrizi, tremate (Lucrezia, Pisana, Coro) Escena VII
 5 Coro
 Coro Tacque il reo (Coro) Escena VIII
 6 Scena e Romanza del Doge
 Scena Eccomi solo alfine (Doge) Escena IX
 Romanza O vecchio cor, che batti (Doge) Escena IX
 7 Scena e Duetto Doge e Lucrezia
 Scena L'illustre dama Foscari (Servo, Doge, Lucrezia) Escena X
 Duetto Tu pur lo sai che giudice (Doge, Lucrezia) Escena X
 Tempo di mezzo Di sua innocenza dubiti? (Lucrezia, Doge) Escena X
 Cabaletta Se tu dunque potere non hai (Lucrezia, Doge) Escena X
 Atto secondo 
 8 Introduzione, Scena e Aria di Jacopo
 Scena Notte!... perpetua notte (Jacopo) Escena I
 Aria Non maledirmi, o prode (Jacopo) Escena I
 9 Scena e Duetto di Lucrezia e Jacopo
 Scena Ah sposo mio (Lucrezia) Escena II
 Duetto No, non morrai (Lucrezia, Jacopo) Escena II
 Tempo di mezzo Tutta è calma la laguna (Voci, Jacopo, Lucrezia) Escena II
 Cabaletta Speranza dolce ancora (Lucrezia, Jacopo) Escena II
 10 Scena, Terzetto e Quartetto
 Scena Ah padre!... Figlio!... Nuora!... (Jacopo, Doge, Lucrezia) Escena III
 Terzetto Nel tuo paterno amplesso (Jacopo, Doge, Lucrezia) Escena III
 Tempo di mezzo Addio... Parti?... Conviene...' (Doge, Jacopo, Lucrezia) Escenas III-IV
 Cabaletta Ah! sì, il tempo che mai non s'arresta (Jacopo, Doge, Lucrezia, Loredano) Escena IV
 11 Finale II
 Coro Che più si tarda? (Coro) Escena V
 Scena O patrizi... il voleste (Doge) Escenas VI-VII-VIII
 Sestetto Queste innocenti lacrime (Jacopo, Lucrezia, Doge, Barbarigo, Loredano, Pisana) Escena VIII
 Stretta del finale II Parti, t'è forza cedere (Doge, tutti) Escena VIII
 Atto terzo 
 12 Introduzione
 Coro Alla gioia, alle corse, alle gare (Coro) Escena I
 Scena Ve'! come il popol gode (Loredano, Barbarigo) Escena II
 Barcarola Tace il vento, è queta l'onda (Coro) Escena II
 13 Scena e Aria di Jacopo
 Scena La giustizia del Leone! (Popolo, Loredano, Barbarigo, Lucrezia, Jacopo) Escena III-IV
 Aria All'infelice veglio (Jacopo, Lucrezia) Escena IV
 Tempo di mezzo Messer, a che più indugiasi? (Loredano, Lucrezia, Jacopo) Escena IV
 Concertato Ah padre, figli, sposa (Jacopo, Lucrezia, Barbarigo, Pisana, Loredano, Coro) Escena IV
 14 Recitativo e Aria di Lucrezia
 Scena Egli ora parte! (Lucrezia) Escenas V-VI-VII
 Aria Più non vive!... l'innocente (Lucrezia) Escena VII
 15 Scena, Aria del Doge, Finale ultimo
 Scena Signor, chiedon parlarti i Dieci... (Servo, Doge) Escena VIII-IX
 Aria Questa è dunque l'iniqua mercede (Doge, Barbarigo, Loredano, Coro) Escena IX
 Tempo di mezzo Che venga a me, se lice (Doge, Coro, Loredano, Lucrezia, Barbarigo) Escenas IX-X
 Finale Quel bronzo feral'' (Doge, Loredano, Barbarigo, Lucrezia, Coro) Escena X

 Gravacións 
AnoElenco(Francesco Foscari,Jacobo Foscari, Lucrezia, Loredano)Director,Teatro e Orquestra1951Giangiacomo Guelfi,Carlo Bergonzi,Maria Vitale,Pasquale Lombardo Carlo Maria Giulini,RAI Orquestra e CoroCD de son :Warner FonitCat: 8573-83515-21977Piero Cappuccilli,José Carreras,Katia Ricciarelli,Samuel RameyLamberto Gardelli,ORF Symphony Orchestra and ChorusCD de son: PhilipsCat: 475-86971988Renato Bruson,Alberto Cupido,Linda Roark-Strummer,Luigi RoniGianandrea Gavazzeni,Teatro alla Scala Orquestra e Coro DVD (en directo): Opus ArteCat: OA LS30007 D2000Leo Nucci,Vincenzo La Scola,Alexandrina Pendatchanska,Danilo RigosaNello Santi,Teatro San Carlo Orquestra e Coro DVD (live performance): TDK Cat: 

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Libreto
 Aria database

Categoría:Óperas de Verdi
Categoría:Óperas en italiano
Categoría:Óperas estreadas en Roma
Categoría:Óperas de 1844