Bunraku

O  é o nome xenérico polo que é coñecido o teatro de monicreques xaponés  (monicreques e historias contadas). Caracterízase pola unión de tres artes escénicas distintas, os monicreques (ningyō), a recitación (jōruri) a cargo do recitador (tayū) e a música do shamisen.

O teatro de monicreques Ningyo Johruri Bunraku foi proclamado no 2003 e inscrito no 2008 na Lista representativa do Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade da Unesco.

 Orixes 
A orixe dos monicreques no Xapón non se coñece con exactitude, mais a maior parte dos estudosos coinciden que as monicreques participaban en antigos rituais relixiosos servindo como vehículo para facer chegar pregarias ós deuses, ou ben, o manipulador actuando como médium era posuído por un deus. Este tipo de uso aínda hoxe é frecuente en zonas rurais, no que o monicreque serve para protexer ós nenos de enfermidades. As figuras humanas representadas como bonecos ou monicreques, independentemente de se teñen movemento ou non, reciben en xaponés o nome de ningyō (人形), cuxo significado literal é “figura humana”.

 Clasificación dos monicreques 
Os monicreques clasifícanse seguindo diferentes criterios, un deles é polo número de manipuladores necesarios para operar con ela. Os papeis máis importantes necesitan de tres persoas, mentres que para os papeis secundarios un só operador abonda para o seu manexo.

Outra das divisións, en xeral a máis común, é segundo o tipo de cabeza do monicreque e distingue entre personaxes femininos e masculinos, e pola idade, clase social, personalidade e papel na obra. Entre os personaxes principais máis representados están:

  Carácter forte.
  Oficiais.
  Heroe.
  Mozo adolescente e guapo.
  Madrasta.
  Esposa, irmá e vella.

 Notas 

Categoría:Patrimonio Cultural Inmaterial da Humanidade
Categoría:Arte do Xapón