Pagliacci

Pagliacci (en galego, Pallasos) é unha ópera nun prólogo e dous actos con música de Ruggero Leoncavallo e libreto en italiano do propio compositor. A ópera relata a traxedia dun marido celoso nunha troupe da Commedia dell'arte. O seu nome é presentado, ás veces, de xeito incorrecto como I Pagliacci. Foi estreada no Teatro dal Verme de Milán o 21 de maio de 1892 baixo a batuta de Arturo Toscanini.

Esta ópera, debido á súa curta duración, é representada e gravada xeralmente xunto con Cavalleria rusticana de Mascagni. Estas dúas óperas teñen en común que se centran na morte por celos amorosos. O prólogo de Pagliacci constitúe un verdadeiro manifesto do verismo musical, que pretendía converter a ópera nun abrupto "fragmento de vida" extraído da realidade social máis dura en contraposición aos excesos dos románticos. Este movemento, que procedía directamente do verismo literario italiano inspirado polo naturalismo francés de Émile Zola, afectou tamén á linguaxe musical, cunha continuidade narrativa asegurada pola orquestra e pola abolición das estruturas pechadas da ópera do decimonónica.

Pagliacci mostra o tráxico desenlace dun conflito amoroso. A acción −inspirada nun feito real que tivo que xulgar, como maxistrado, o pai de Leoncavallo− sitúase entre uns cómicos ambulantes que actúan nunha vila en Calabria, o día da Asunción da Virxe.

 Personaxes 
PersonaxePersonaxe na CommediaTesituraIntérpretes na estrea, 21 de maio de 1892(Director: Arturo Toscanini)Canio, xefe da troupePagliacciotenorFiorello Giraud Nedda, dona de Canio e namorada de SilvioColombina, dona de Pagliaccio, namorada de ArlecchinosopranoAdelina Stehle Tonio, o boboTaddeo barítonoVictor MaurelBeppe, actorArlecchino, amante de ColombinatenorSilvio, amante de Nedda barítonoMario Ancona Coro de habitantes da vila

 Notas 

 Véxase tamén 

Categoría:Óperas de Ruggero Leoncavallo
Categoría:Óperas de 1892