Virgilio Nóvoa Gil

Virgilio Antonio Nóvoa Gil, nado na Xesta (Lalín) en 1913 e finado en Toén en xaneiro de 1970, foi un escritor galego en lingua castelá.

 Traxectoria 
Moi novo foi vivir a Pontevedra coa nai e as irmás. Estudou na Facultade de Filosofía e Letras da Universidade Central de Madrid. Grande amigo de Manuel Cuña Novás, antes da guerra publicou dous libros de poemas e colaborou en periódicos e revistas como Vida Gallega, Diario de Pontevedra, El Progreso, El Pueblo Gallego, Faro de Vigo e La Libertad de Madrid. Foi mobilizado e loitou na guerra civil no bando nacional. Retornou a Pontevedra e colaborou nas revistas Sonata Gallega e Ciudad. Sabino Torres publicoulle en 1949 fragmentos do seu libro en prosa Agonía del hombre. Estivo recluído no sanatorio de Toen os últimos anos da súa vida.

 Obras 
 Silencio, 1932.
 El sueño desanclado, 1936.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Ligazóns externas 
 Virgilio Nóvoa Gil, ´el poeta de Lalín´ en Faro de Vigo
 Noticia en La Voz de Galicia

Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Nados en Lalín
Categoría:Nados en 1913
Categoría:Finados en 1970