Olimpio Liste

Olimpio Javier Luis Liste Regueiro, nado en Pontevedra o 26 de abril de 1932Gran Enciclopedia Galega, Silverio Cañada (DVD). e finado na mesma cidade o 15 de setembro de 2013Morre Olimpio Liste, foi un mestre de escola especializado na educación de persoas cegas que se dedicou durante case toda a súa vida á recolleita de material etnográfico de todo tipo por toda Galicia, axudado pola súa dona Josefina Fernández Mosquera.

 Traxectoria 
Fillo de Olimpio Liste Naveira. A partir de 1965 comezou a recoller obxectos etnográficos de todo tipo por toda Galicia, como colección particular, constituída por apeiros, ferramentas e trebellos propios dos oficios tradicionais galegos desaparecidos ou en proceso de desaparición. En 1972 fundou o primeiro museo etnográfico de Galicia, o Museo Etnográfico Olimpio Liste de Oseira (Ourense), do que foi o primeiro director. Este museo pechou as portas no verán de 2011 por falta de subvencións.

Ante o constante aumento dos fondos da colección, en 1999 fundou o Museo Etnográfico Liste de Vigo, que pechou polas mesmas razóns o 31 de xaneiro de 2012"La Fundación Liste, el primer museo que echa el cierre" , artigo de Ana Baena en Atlántico Diario, 26 de xaneiro de 2012 . para volver a abrir no mes de novembro de mesmo ano.

Foi membro da Comisión Territorial de Patrimonio Histórico de Pontevedra desde 1987, membro da Comisión Asesora de Arqueoloxía e Antropoloxía do Museo de Pontevedra, tamén desde 1987, e do Consello Galego de Museos.

miniatura|200px|Monumento ás panadeiros e panadeiras de Cea.

Colaborou, entre outras actividades, na rehabilitación e uso público dos castelos de Monterrei (Ourense) e Soutomaior (Pontevedra).

Publicou dous traballos etnográficos: As panadeiras de Cea e O presente do pasado, así como diversos artigos de divulgación en diferentes revistas, como La Región, Faro de Vigo, La Voz de Galicia, Diario de Pontevedra etc.

A influencia da súa actividade profesional manifestouse especialmente ó organizar diversas mostras e exposicións, algunhas pensadas especificamente en ser comprensibles por invidentes.

 Recoñecementos 
Foi nomeado fillo adoptivo do concello de San Cristovo de Cea e recibiu os premios Teucro de Prata do concello de Pontevedra (1978), Cidade de Pontevedra (1980), Pedra do Destino, da Coruña (1994), Premio La Voz de Cultura, concedido por La Voz de Galicia (1997), Premio Cumbres del Suido a La Cultura (2009) e Premio Chamoso Lamas (2009).

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Gran Enciclopedia Galega, Silverio Cañada, Lugo 2003.

Categoría:Personalidades da etnografía de Galicia
Categoría:Nados en Pontevedra
Categoría:Nados en 1932
Categoría:Finados en 2013