Hiperlipidemia

As hiperlipidemias ou dislipemias son un conxunto de alteracións metabólicas dos lípidos e lipoproteínas. Os distintos tipos clasifícanse mediante dous parámetros bioquímicos en sangue: o colesterol e os triglicéridos.

 Tipo I 
A hiperlipidemia tipo I prodúcese por unha acumulación de quilomicrons. Existen dous defectos xenéticos coñecidos que poden orixinar esta enfermidade: a deficiencia da lipoproteína lipase e a deficiencia de ApoC-II. A lipoproteína lipase escinde os lípidos mentres que a ApoC-II reforza a actividade de tal encima. Os pacientes afectos presentan unhas concentracións moi elevadas de triglicéridos, ata 1.000 mg/dl, que poden producir acumulacións de graxa na pel (xantelasmas) ou incluso pancreatite aguda.

 Tipo II 
Na hiperlipidemia tipo II hai unha acumulación de LDL, producido na maior parte das ocasións por defectos xenéticos na síntese, maduración ou función do receptor de LDL. As persoas que só teñen un xene alterado amosan niveis moi elevados de triglicéridos, dado que a enfermidade ten un carácter dominante. As persoas cos dous alelos mutados padece unha enfermidade máis grave, con moito risco de infarto de miocardio antes dos 20 anos.

 Tipo III 
A hiperlipidemia tipo III débese a anomalías de ApoE, que interfire co correcto funcionamento dos quilomicrons e co VLDL. Os enfermos teñen un maior risco de aterosclerose.

Nos enfermos con sospeita desta enfermidade débese examinar a función tiroide xa que o hipotiroidismo ocasiona alteracións lipídicas semellantes.

 Tipo IV 
Das dislipemias, é a máis común. Os niveis de VLDL áchanse incrementados, moitas veces relacionados coa obesidade, o abuso de alcol etílico e a diabetes mellitus. Nos casos de orixe xenética, descoñécese o xene alterado.

 Tipo V 
Semellante á tipo I, hai elevación de quilomicrons e triglicéridos, con asociación a xantelasmas e pancreatite.

 Hipercolesterolemia 
Pode aparecer de forma illada en enfermidades hepáticas nas que haxa defectos na excreción biliar de colesterol. Hai ademais acumulación dunha lipoproteína anormal, a lipoproteína X. Non obstante, este tipo parece non estar asociado a un maior risco cardiovascular.

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Bioquímica. Thomas M. Devlin. Cuarta edición. ISBN 84-291-7208-4 

Categoría:Doenzas