Frank Capra

Frank Capra, nado co nome de Francesco Rosario Capra preto de Palermo (Sicilia) o 18 de maio de 1897 e finado en La Quinta (California) o 3 de setembro de 1991, foi un director de cine estadounidense de orixe italiana, coñecido por facer comedia satírica e sentimental durante os anos 30 e 40. Foi o autor dalgunhas das películas máis populares deste período, como os clásicos Que fermoso é vivir e Mr. Smith Goes to Washington entre outros e gañou tres premios Óscar ao mellor director.

 Traxectoria 

 Primeiros anos 

Con seis anos emigrou aos Estados Unidos co seu pai Salvatore, a súa nai Rosaria Nicolosi e os seus irmáns Giuseppa, Giusepe e Antonia a bordo do buque “Germania”. O 23 de maio chegaron a Nova York despois dunha viaxe que o propio Capra cualificou de horrible. O 3 de xuño chegaron aos Ánxeles, por aquel entón unha pequena cidade de aproximadamente 102.000 persoas. Alí, esperábaos o irmán máis vello, Benedetto Capra.

É nesta cidade onde se asentaron e onde o director cursou estudos no Instituto Tecnolóxico de California. Despois de graduarse como enxeñeiro químico en 1918, convértese en instrutor de enxeñería do exército. No ano 1920 contáxiase coa enfermidade da gripe española e obtén a cidadanía estadounidense.

 Carreira profesional 

Frank Capra logra o seu primeiro traballo importante como guionista de Mack Sennett. Entre 1926 e 1927 dirixiu tres películas mudas para Harry Langdon e de seguido incorporouse a Columbia Pictures, onde tivo un grande éxito como director de comedias con personaxes atractivas, resonancias sociais e finais ledos pese a que Capra tiña capacidade para abordar diversos xéneros como nos mostra a súa filmografía. Durante estes anos traballou co guionista Robert Riskin (marido de Fay Wray) e o cámara Joseph Walker, ata que en 1940 Riskin foi substituído por Sidney Buchman. A súa obra pode dividirse en dúas etapas que son a época dourada o longo da cal percibe numeroso premios polo seu labor como director e a súa obra como documentalista de guerra.

 Época dourada 

No ano 1934 Frank Capra recibe os premios da Academia de Cine, coñecidos na actualidade como os Óscar, por It Happened One Night. Con este filme Capra recibiu o galardón ao mellor director, mellor película e mellor guión adaptado e os seus protagonistas, Clark Gable e Claudette Colbert, os galardóns a mellor actor e actriz respectivamente. É unha comedia cun diálogo cheo de humor e ironía. Nesta película Frank Capra mostra como dous personaxes de clases sociais distintas poden interactuar entre si, observando que nada é imposible cando hai amor.

Durante os anos 30 Capra dirixiu unha serie de películas de corte espiritual e humanitario para Columbia Pictures, cuxo filme máis coñecido é Mr. Deeds Goes to Town, polo cal Capra recibe en 1936 o seu segundo Óscar á mellor dirección. Nesta época destacan tamén as orixinais películas Lost Horizon e You Can't Take It with You. Por esta última Capra recibiu o seu terceiro Óscar á mellor película en 1938, catro anos despois do seu grande éxito It Happened One Night.

Tras dez anos sen dirixir comedias, Capra regresa a este xénero coa comedia clásica Arsenic and Old Lace en 1944.

 Documentalista de guerra 

Nos anos corenta, mais concretamente entre 1942 e 1948, Capra produciu a película State of the Union e dirixiu ou co-dirixiu oito documentais de guerra, entre os que atopamos Prelude to War (1942), The Nazis Strike (1942), The Battle of Britain (1943), Divide and Conquer (1943), Know Your Enemy Japan (1945), Tunisian Victory (1945) e Two Down and One to Go (1945).

Recibiu o premio da Academia pola serie documental Why We Fight, considerada unha obra mestra da propaganda de guerra. Esta serie consta de sete documentais cunha duración aproximada de 40-76 minutos encargados polo goberno dos Estados Unidos, durante a segunda Guerra Mundial, para demostrar os soldados estadounidenses a razón deste país de participar na guerra. Con esta serie, que posteriormente se mostrou a poboación civil, Capra pretendía non só convencer o país para entrar en guerra senón tamén motivar as tropas e obter a alianza da URSS.

 Despois da segunda guerra mundial 
En 1946 dirixiu Que fermoso é vivir, considerado un clásico do cine norteamericano. É un conto de Nadal que se converteu na película máis emitida nesta temporada nos fogares de todo o mundo. Foi protagonizada por James Stewart e Donna Reed.

 Última película 

A última película de Capra, Pocketful of Miracles, data de 1961 e nela participaron os actores Glenn Ford e Bette Davis. Posteriormente o director intentou realizar unha película de ciencia ficción, pero esta non superou a etapa de pre-produción.

De todas formas a obra de Capra é ampla, xa que durante os últimos anos o director realizou series científicas para a televisión, polo que chegou a abarcar unha gran variedade de xéneros. Tras retirarse do mundo do cine dedica o seu tempo a inspirar a novos cineastas. O 4 de marzo de 1982 o American Film Institute homenaxeouno pola súa traxectoria co premio Life Achievement Award.

 Morte e legado 

Frank Capra finou dun ataque ao corazón mentres durmía. Foi soterrado no camposanto de Coachella, California e ao seu funeral asistiu toda a plana maior de Hollywood.

Foi pai de catro fillos, froito do seu segundo matrimonio con Lou Capra: Frank Capra Jr. (n. 20 de marzo de 1934 – m. 19 de decembro de 2007), Tom Capra (n. 12 de febreiro de 1941), Lulu Capra (n. 16 de setembro de 1937) e John Capra (n. 12 de abril de 1935 – m. 23 de agosto de 1938).

En 1971, Capra publicou a súa autobiografía, The name above the title, que ofrece un autorretrato no que o autor revela unha historia moi persoal. A pesar de gañar seis premios da Academia, o cineasta loitaba contra o glamour, a extravagancia e as frustracións de Hollywood para acadar a creatividade precisa para realizar todas esas memorábeis películas.

En 1991 Joseph McBride escribe tamén unha biografía sobre o cineasta titulada Frank Capra: The Catastrophe of Success, onde o autor se centra nas inseguridades de Capra e a súa obsesión por ser visto como un patriótico estadounidense, entre outros temas.

 Obra 

 Películas 

 1922: Fultah Fisher´s Boarding House (curtametraxe)
 1926: The Strong Man
 1927: Long Pants
 1927: For the Love of Mike
 1928: That Certain Thing
 1928: So This Is Love
 1928: The Matinee Idol
 1928: The Way of the Strong
 1928: Say It with Sables
 1928: The Power of the Press
 1928: Submarine
 1928: The Burglar
 1929: The Younger Generation
 1929: The Donovan Affair
 1929: Flight
 1930: Ladies of Leisure
 1930: Rain or Shine
 1931: Dirigible
 1931: The Miracle Woman
 1931: Platinum Blonde
 1932: Forbidden
 1932: American Madness
 1933: The Bitter Tea of General Yen
 1933: Lady for a Day
 1934: Broadway Bill
 1934: It Happened One Night
 1935: Opera Hat
 1936: Mr. Deeds Goes to Town
 1937: Lost Horizon
 1938: You Can't Take It With You
 1939: Mr. Smith Goes to Washington
 1941: Xoán Ninguén
 1944: Arsenic and Old Lace
 1944: Tunisian Victory
 1945: Know Your Enemy: Japan
 1945: Your Job In Germany
 1945: Two Down And One To Go
 1946: Que fermoso é vivir
 1948: State of the Union
 1950: Riding High
 1951: Here Comes the Groom
 1959: Millonario de ilusións
 1961: Pocketful of Miracles

 Serie documental Why We Fight? 

 1943: Prelude To War.
 1943: The Nazis Strike.
 1943: Divide And Conquer.
 1943: The Battle Of Britain.
 1943: The Battle Of Rusia.
 1944: The Battle Of China.
 1945: War Comes To America.

 Véxase tamén 

 Bibliografía 

 Microsoft Encarta.
 Capra, Frank; El nombre delante del título, autobiografía, ISBN 9789896576445.

 Ligazóns externas 
 Frank Capra: The Catastrophe of Success 

Categoría:Directores de cinema dos Estados Unidos de América
Categoría:Directores de cinema de Italia
Categoría:Nados en 1897
Categoría:Finados en 1991
Categoría:Nados na provincia de Palermo
Categoría:Óscar ó mellor director