Upanishads

Os Upanishads () son textos védicos e posvédicos escritos en sánscrito, parte fundamental da tradición metafísica e relixiosa do hinduísmo. Existe un grande abano cronolóxico na súa datación. Existen fragmentos que se remontan alén dos 1000 anos antes de Cristo. Pero as formas últimas deberon elaborarse uns 200 anos antes da nosa era.

O eixo fundamental é a fusión do Atman que se encontra en todos os seres co Brahman entendido como o Absoluto que escapa a toda categoría mental. Esta fusión é a realización do sentido da existencia, a finalidade da vida humana. Para iso débese realizar o distanciamento, acalar a apetencia polos seres, e non deixarse enganar pola ilusión da multiplicidade. A conciencia perceptiva apreixada nunha ignorancia metafísica é fonte de dor e turbación mental. Só a ascese do desapego e a cesación da actividade mental consegue a inmobilidade, a indivisión, a pacificación, ata a identificación con Brahman. Cando se chega a abandonar as modificacións pensantes obtense o estado supremo e se rahca co ciclo das reencarnacións.

 Etimoloxía 
O termo sánscrito Upaniṣad quería dicir, na súa orixe, "conexión" ou "equivalencia". Porén, co tempo, desenvolveu o sentido de "sentar ao carón dun mestre", de upa ("ao carón de", "xunto a") e ni-ṣad ("sentar"). En consecuencia, fai referencia aos discípulos que recibían o saber espiritual dun mestre. Outros significados posibles son "doutrina esotérica" ou "doutrina secreta". Segundo o dicionario de Monier-Williams, "Upanishad expresa a idea de abandonar a ignorancia revelando o coñecemento do supremo espírito".

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 





Categoría:Hinduísmo