Mergullón cristado

O mergullón cristado (Podiceps cristatus) é unha especie de ave podicipediforme da familia Podicipedidae, sendo un dos seus membros máis coñecidos. Son aves das zonas húmidas europea e asiáticas moi frecuentes en lagoas e marismas da Península Ibérica.
 Descrición 
Recoñécese polas súas dúas cristas negras e as súas prominentes golas avermelladas en primavera. As súas partes superiores son de cor marrón escuro; as inferiores, brancas.
A súa lonxitude pode variar entre os 46 cm aos 51. Ten unha media de 48 cm.
A envergadura varía entre os 85 e os 90 centímetros.

 Hábitat 
Principalmente lagos e lagoas. En inverno tamén frecuenta as costas. Aínda que non aniña a gran altitude, acada os 1.200 metros nalgunhas rexións. Tampouco rexeita os estanques con vexetación palustre que ofrecen algunhas cidades así como masas de auga de orixe antropolóxica como encoros ou lagos artificiais.

 Distribución en Galicia 
En Galicia pode verse ao longo de todo o ano, como invernante regular, en paso e como reprodutor consolidado na provincia de Ourense (Penas-Patiño, Pedreira & Silvar). Na actualidade atópase en expansión (González & Villarino, 1995; X. Vázquez, com. pers.). En Galicia estímase unha poboación de 20-30 parellas (Fernández-Cordeiro & Domínguez, 1991), a nivel galego a maior poboación desta especie atópase asentada nas areeiras do concello limiao de Sandiás con 23 parellas censadas (2010).

Fóra deste concello confirmouse a súa reprodución no encoro da Fervenza en Mazaricos (1 p), encoro das Forcadas no concello de Valdoviño (aprox. 3 pp), lagoa de Sobrado dos Monxes no concello homónimo (1 p), areeiras de Riocaldo-Pedroso Begonte (3 pp), San Martiño (A Rúa) e Verín/Oímbra.

 Alimentación 
Pequenos peixes, crustáceos e insectos que captura mergullándose na auga.
 Comportamento 
A súa parada nupcial resulta moi rechamante. As aves contonéanse mentres nadan, sacoden a cabeza, erguen os seus moños e as súas golas e, en fase final, xúntanse peito con peito sostendo no peteiro plantas acuáticas que arrincaron do fondo.

 Reprodución 
miniatura|dereita|Pito de mergullón cristado
Constrúen o niño entre a vexetación ribeirega. Despois, as postas desta ave poden comezar en marzo e ultímalas na primeira quincena de setembro. Os pequenos mergullóns ruben ao dorso dos seus pais, agochándose baixo as plumas das súas ás.

 Ameazas 
Os exemplares que aniñan nos encoros teñen postas asincrónicas, debido ás fortes oscilacións do nivel de auga; que danan un bo número de niños todos os anos.

 Na directiva de aves 
 Estado de ameaza europeo: S (segura) 
 Categoría de ameaza en España: Na(non ameazada)
 Real Decreto 439/90: II(de interese especial)
 Convenio de Berna: II (especies de fauna estritamente protexidas)

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 
 Hume. Rob. 2002. Guía de campo de las aves de España y Europa. Ediciones Omega ISBN 84-282-1317-8
 Ramón Sáez-Royuela. 1980. La guía de Incafo de las Aves de la Península Ibérica. Ed. Incafo ISBN 84-85389-20-4
 Fernando Jubete. 2001. "Guía del las aves de la Montaña Palentina".Editorial Cálamo ISBN 84-95018-29-2
 Gema Nieto. 2005. "Observar las aves". Editorial Tikal.
 Xosé Manuel Penas Patiño & Carlos Pedreira López & Calros Silvar (2005), Baía Edicións. Guía das aves de Galicia, 326. ISBN 84-87674-06-2.

Categoría:Aves de Galicia
Categoría:Podicipédidos
Categoría:Animais descritos en 1758
Categoría:Aves de Eurasia