Liga de Campións Elite da AFC

A Liga de Campións da AFC é a máxima competición a nivel continental de Asia entre clubs de fútbol. Organizada pola AFC, substituíu en 2002 á antiga Asian Club Championship como principal torneo do continente, unificando nun só torneo á Asian Club Championship, á Asian Cup Winners Cup e á Asian Super Cup. O campión deste torneo acada cada ano o dereito a disputar a Copa Mundial de Clubs da FIFA. O campión da edición 2012 é o Ulsan Hyundai FC de Corea do Sur, mentres que o club máis laureado do torneo é o Pohang Steelers de Corea do Sur, con 3 títulos.

 Historia 
 Era do Torneo de Campións Asiático de Clubs (1967-1972) 
A competición comezou o Torneo Asiático de Clubs en 1967. Oito campións nacionais de oito ligas de Asia competiu na tempada inaugural. Coa excepción da tempada 1968, o torneo celebrouse anualmente ata 1971. Durante as primeiras catro edicións, dous clubs de Israel, Hapoel Tel Aviv e Maccabi Tel Aviv gañou tres campionatos. En 1972, o torneo foi cancelado debido á falta de interese que finalmente resultou na retirada de todos os participantes fóra de dous clubs israelís. O torneo tampouco levou a cabo durante os próximos catorce anos, isto debido a que o profesionalismo no fútbol asiático non se iniciou ata finais de 1990 e principios de 2000.

 Era do Campionato Asiático de Clubs (1985/86-2001/02) 
Utilizando a antiga Copa de Europa como modelo, o torneo volveu a Asia durante a tempada 1985/86 cun novo nome, o Campionato Asiático de Clubs. A entrada foi restrinxida aos campións nacionais de certas ligas de Asia. Aínda así, as extraccións observáronse poucos de ano en ano. A partir de 1990, introduciu a Recopa Asiática que, como o seu nome suxire, limitouse a gañadores da copa nacional. Os gañadores destes dous torneos asiáticos logo xogou para a Supercopa Asiática .

 Era da AFC Liga de Campións (2002/03-presente) 

Desde a tempada 2002/03 os tres grandes competicións de clubs de Asia, a Copa de Campións de Asia, a Recopa Asiática de Clubs, Supercopa de Asia, uníronse nun torneo máis grande e renomeado como a Liga de Campións da AFC. Nos anos anteriores, os campións nacionais e gañadores da copa foron clasificados en dous diferentes torneos continentais, pero agora os dous campións nacionais e gañadores da copa entrar nesta nova competición . Na primeira edición, logo de varias roldas de clasificación, un total de 16 clubs participaron na fase de grupos. Un club de cada grupo foi anfitrión da fase de grupos, que levaron a cabo co único formato de liguiña nunha semana. Os catro gañadores de grupo logo clasifican para as semifinais, que foron os catro anfitrións da fase de grupos. A semifinal e a final disputáronse na serie de partidos de ida e volta.

O torneo foi re-lanzado na tempada 2004 con 28 clubs de catorce países. A diferenza do ano anterior, o calendario do torneo cambiouse de marzo a novembro. Na fase de grupos, os 28 clubs foron divididos en sete grupos de catro no ámbito rexional, que separa aos clubs de Asia do Leste e Asia do Oeste así para reducir os custos de viaxe, e xogou a dobre volta todos contra todos nunha casa e outro como visitante. Entón, os sete gañadores de grupo xunto cos campións defensores clasifican para os cuartos de final. Os cuartos de final, semifinais e finais foron a partidos de ida e volta, cos goles de visitante , tempo extra , e as penais validos como desempates. A tempada 2005 viu aos clubs de Siria á competición, o que aumenta o número de países participantes a 15, e dous anos máis tarde, logo da súa transferencia á AFC en 2006, os clubs de Australia tamén se incluíron no torneo. 

Coa falta de profesionalismo no fútbol asiático, moitos dos problemas aínda existían no torneo, tales como a violencia sobre o terreo e a presentación tardía da inscrición dos xogadores. Moitos culparon á falta de diñeiro en premios e gastos de viaxe cara como algunhas das razóns. Con todo, coa introdución da Copa Mundial de Clubs en 2005, a inclusión dos medios en ínguas a través da A-League , e dúas vitorias consecutivas polos lados xaponesa (a liga de fútbol máis profesional en Asia), permitido establecer un formato máis competitivo e máis profesional en 2009.

A Liga de Campións ampliou a 32 clubs e a entrada directa está limitada aos dez mellores ligas de Asia. Cada país recibirá ata 4 cotas, aínda que non máis dun terzo da cantidade de equipos na primeira división dese país, a baixa redonda, dependendo da forza da súa liga, estrutura da liga (profesionalidade), capacidade de venda, situación financeira, e outros criterios establecidos pola AFC Prol-League comité. Os criterios de avaliación e clasificación das asociacións participantes serán revisadas por AFC cada dous anos, cos máis recentes que se aprobou para o período 2011-2012. 

O diñeiro do premio incrementouse significativamente desde a tempada 2009 e os clubs poden gañar algún premio, ata na fase de grupos en función do seu rendemento. A fase de grupos levou a cabo na mesma forma que nos últimos catro torneos, esta vez, con todo, agora oito gañadores de grupo e oito finalistas clasificarán á rolda de 16, no que grupos gañadores reciban aos subcampións nun formato de partido único, adaptado regionalmente. A restrición rexional levántase desde as etapas máis, aínda que desde a tempada 2010 os clubs do mesmo país non poden enfrontarse nos cuartos de final a menos que ese país ten tres ou máis representantes nos cuartos de final. Os cuartos de final e semifinais xóganse en dúas patas serie, co obxectivo de distancia, tempo extra, e as penas utilizado como desempates. A final xógase a partido único en terreo neutral pre-determinado.

 Plans para o Futuro (2013 -) 
A rolda de 16 será de xogo de ida e volta a partir de 2013. Ademais, actualmente sede da final é motivo de debate. Durante as tempadas de 2009 e 2010, a final levou a cabo nunha sede neutral pre-determinado, Tokyo, en ambas as tempadas. Con todo, para o 2011-2012 , a final levará a cabo nun dos finalistas estadio determinado polo sorteo dos lotes. Logo de estudar estes dous casos, a sede da final estudásese a partir da tempada 2013.

 Formato 
Rolda previa de clasificación
Antes do comezo do torneo, lévase a cabo unha rolda previa de clasificación na que 6 equipos loitan por 2 postos na seguinte fase. Estes 6 equipos pertencen ás federacións de Qatar, India, Siria, Indonesia, Emiratos Árabes Unidos e Tailandia.
Fase de grupos
Nesta fase hai 32 equipos: 4 de Irán, 4 de Arabia Saudita, 4 do Xapón, 4 de Corea do Sur, 4 da China, 3 dos Emiratos Árabes Unidos, 2 de Uzbekistán, 2 de Qatar, 2 de Australia, 1 de Indonesia, e 2 da rolda previa de clasificación. Os 32 equipos divídense en 8 grupos con 4 equipos por grupo, que xogan entre si unha liguiña composta por 6 xornadas. Ó remate desta fase de grupos, os 2 primeiros equipos de cada grupo pasan ós oitavos de final.
Oitavos de final
Nos oitavos de final, os 16 equipos clasificados emparéllanse nunha eliminatoria a único encontro, na que se enfrontan primeiros contra segundos, tendo en conta a anterior fase. Estas eliminatorias dispútanse no campo do equipo que rematou primeiro no seu grupo na fase de grupos, e os 8 equipos gañadores pasan ós cuartos de final.
Cuartos de final
Nos cuartos de final enfróntanse nunha eliminatoria a dobre encontro os 8 equipos gañadores da rolda anterior. Os emparellamentos lévanse a cabo por sorteo puro, sen ter en conta os resultados previos.
Semifinais
As semifinais son dous enfrontamentos a dobre encontro, ida e volta, entre os 4 equipos clasificados dende a rolda de cuartos de final.
Final
A final da Liga de Campións da AFC consiste nun único encontro. En 2009 e 2010 os estadios que acolleron a final eran neutrais, pero en 2011 decidiuse que acollese a final un dos dous equipos finalistas, elixido por sorteo. En caso de chegar con empate ó fin do tempo regulamentado, xógase unha prórroga, e se o empate persiste, decídese o campión por lanzamentos de penaltis.

 Palmarés 
FINAL 2012 Data10 de novembroCampión Ulsan Hyundai FCFinalista Al-Ahli SCResultado 3-0

Finais da Liga de Campións da AFCTempadasCAMPIÓNResultadosSubcampión 2012   Ulsan Hyundai FC 3-0  Al-Ahli SC 2011   Al-Sadd SC 2-2 (Pen.)  Jeonbuk HM 2010   Seongnam IC 3-1  Zob Ahan FC 2009   Pohang Steelers 2-1 Ittihad FC 2008   Gamba Osaka  3-0 e 2-0  Adelaide United 2007   Urawa RD  1-1 e 2-0 Sepahan FC 2006   Jeonbuk HM 2-0 e 1-2  Al-Karamah SC 2005   Ittihad FC 1-1 e 4-2  Al Ain FC 2004   Ittihad FC 1-3 e 5-0  Seongnam IC 2003   Al Ain FC 2-0 e 0-1  BEC Tero Sasana 2002   Suwon SB 0-0 (Pen.)  Anyang LG C 2001   Suwon SB  1-0  Júbilo Iwata 2000   Al-Hilal SFC  3-2  Júbilo Iwata 1999   Júbilo Iwata  2-1  Esteghlal TFC 1998   Pohang Steelers  0-0 (Pen.)  Dalian Wanda 1997   Pohang Steelers  2-1  Seongnam IC 1996   Seongnam IC 1-0  Al Nassr FC 1995   Thai Farmers Bank  1-0  Al-Arabi SC 1994   Thai Farmers Bank  2-1  Oman Club 1993   Pas Tehran FC  1-0   Al-Shabab 1992   Al-Hilal SFC 1-1 (Pen.)  Esteghlal TFC 1991   Esteghlal TFC  2-1  Liaoning Whowin FC 1990   Liaoning Whowin FC  2-1 e 1-1  Nissan FC 1989   Al-Sadd SC  1-0 e 2-3  Al-Rasheed Club 1988   Yomiuri FC  Al-Hilal non presentado  Al-Hilal SFC 1987   Furukawa Electric  Liguiña  Al-Hilal SFC 1986   Daewoo Royals  3-1  Al-Ahli SC

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Copa Mundial de Clubs da FIFA
 Confederación Asiática de Fútbol
 Ligazóns externas 
 Páxina oficial da Liga de Campións da AFC 

Categoría:Competicións de fútbol de Asia