Amicacina

A amicacina ou amikacina é un antibiótico do grupo dos aminoglicósidos utilizado no tratamento de diversas infeccións bacterianas Edson RS, Terrell CL. The aminoglycosides. Mayo Clin Proc. 1999 May;74(5):519-28. Review. PMID 10319086. A amicacina funciona uníndose á subunidade de 30 S do ribosoma bacteriano, interferindo coa síntese de proteínas causando erros de lectura do ARNm.

Quimicamente é un derivado semisintético da kanamicina  Foi preparada por Hiroshi Kawaguchi e os seus colaboradores no Xapón no ano 1972 H. Kawaguchi et al (1972) Journal of Antibiotics, 25, 695The History of Antibioticis. The Japanese story. J. Kumazawa, M. Yagizawa.  .

 Administración 
A amicacina pode administrarse unha ou dúas veces ao día por vía intravenosa ou intramuscular, xa que non se absorbe oralmente. Nas persoas con insuficiencia renal, a dosificación debe axustarse de acordo coa eliminación de creatinina (que mide o grao de filtración glomerular renal ou GFR GFR Calculator at cato.at - Cockcroft-Gault  - GFR calculation (Cockcroft-Gault formula)), xeralmente reducindo a frecuencia das doses.

 Usos 
A amicacina úsase principalmente para tratar casos graves de infeccións hospitalarias por bacterias gramnegativas multirresistentes , como Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter, e Enterobacter. Tamén se inclúen no seu espectro a Serratia marcescens e a Providencia stuartii. A amicacina pode tamén utilizarse para tratar infeccións por micobacterias, como as da tuberculose cando os tratamentos de primeira liña non funcionan Amikacin in der WHO Essential Medicines Library, eingesehen am 21. Dezember 2009..

A amicacina pode combinarse con antibióticos beta-lactámicos para realizar unha terapia inicial previa ao diagnóstico definitivo en persoas con neutropenia e febre.

 Resistencia 
A amicacina é moi difícil de inactivar polos sistemas bacterianos, polo que é difícil que aparezan resistencias. A amicacina é inmune ao ataque da maioría dos encimas inactivadores bacterianos; esta protección realízaa o residuo L-hidroxiaminobuteroíl amida (L-HABA) unido ao nitróxeno en posición 3, que inhibe a acetilación, fosforilación e adenilación no anel do azucre situado a maior distancia (C-2,C-3,C-4). Para previr o desenvolvemento de resistencias bacterianas a este antibiótico extremadamente poderoso, o seu uso está estritamente regulado.

 Efectos secundarios 
Os efectos secundarios da amicancina son similares aos dos outros aminoglicósidos. Os efectos máis importantes son a ototoxicidade e a nefrotoxicidade. Tamén ten neurotoxicidade. Pode atravesar a placenta.Drugs.com Amikacin. Os niveis sanguíneos deste antibiótico e os marcadores da función renal (creatinina) poden ser monitorizados durante o tratamento. Ademais, as doses axústanse especificamente baseándose na eliminación renal de creatinina sérica  en contornos clínicos.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Aminoglicósidos
 Antibióticos

Categoría:Carbohidratos
Categoría:Antibióticos
Categoría:Aminoglicósidos