Kachina Chasmata

Kachina Chasmata   250 px Imaxe de Ariel feita pola Voyager 2. Kachina Chasma pode ser vista na parte superior da imaxe. Tipo de accidente xeolóxico Chasmata Accidente xeolóxico de Ariel Dimensións 622 x 50 km Profundidade  ? Coordenadas  33,7° S  246° E(coord. centrais) Procedencia do nome espírito da mitoloxía Hopi.

Kachina Chasmata (ou Kachina Chasma) é o canon máis longo da superficie da lúa de Urano, Ariel. O seu nome procede do nome dun espírito da mitoloxía Hopi. A chasmata ten 622 km de longo por 50 de ancho, cun sistema de fallas normais que corre en dirección noroeste-sueste. As fallas forman bloques nos chanzos das fallas chamados graben. Estes canons cortan terreos con cráteres, o cal indica que posiblemente estes canons se formasen nun estadio tardío da evolución da lúa, cando o interior de Ariel se expandiu e o xeo da superficie rachou coma resultado desta expansión. O chan de Kachina Chasma non é visible nas imaxes obtidas pola sonda Voyager 2 en xaneiro do ano 1986; así pois, non se sabe se o chan da chasmata está cuberto por chairas suaves coma no caso doutras chasmata de Ariel.

Durante o sobrevoo da Voyager 2 no ano 1986 sobre o hemisferio norte de Ariel, este non estaba iluminado polo Sol xa que a sonda chegou durante o transcurso do solsticio do sur de Urano. Pero con todo e grazas á iluminación recibida da reflexión da luz sobre Urano, os científicos puideron detectar algúns detalles do 'hemisferio escuro' poñendo en funcionamento novos métodos de procesado de imaxes. Estas análises indican que a chasmata segue discorrendo a través do hemisferio escuro, posiblemente incluso chegue a acada-lo outro lado do limbo. A distancia total de Kachina Chasmata podería acada-los 1800–2200 km, e podería ser comparable a Ítaca Chasma de Tetis.

Notas

Véxase tamén
Outros artigos
 Chasmata
 Ariel
 Lista dos accidentes xeolóxicos da lúas de Urano
 Urano

Categoría:Ariel
Categoría:Chasmata