Carlos Reutemann

Carlos Alberto Reutemann, nado en Santa Fe o 12 de abril de 1942 e finado na mesma cidade o 7 de xullo de 2021, foi un piloto arxentino de carreiras, alcumado "Lole", que competiu en Fórmula Un de  a .

Máis tarde dedicouse á política na súa provincia natal de Santa Fe, polo Partido Xusticialista, sendo gobernador da súa provincia por dúas veces, e senador da Arxentina.

Como piloto de carreiras de Fórmula Un, Reutemann foi un dos protagonistas principais entre 1972 e 1982. Conseguiu 12 vitorias en Grandes Premios e seis pole positions. En  terminou segundo no Campionato do Mundo de Pilotos por un punto, logo de ser superado na última carreira da tempada. Converteuse no segundo piloto de Fórmula Un logo de Leo Kinnunen en subir ao podio dunha carreira do World Rally Championship, cando terminou terceiro nas edicións de 1980 e 1985 do Rally da Arxentina. Tamén foi durante tres décadas o único piloto de Fórmula Un en anotar puntos no campionato de F1 e no WRC, ata que Kimi Raikkonen quedou en oitavo lugar no Rally de Xordania de 2010.

Como gobernador popular e senador, foi considerado por algúns, en varias ocasións, para ser un digno candidato a Presidente da República Arxentina, pero declinou facelo.

 Andaina deportiva 
 Inicios 
Descendente dun avó Suízo-alemán, pai arxentino e nai italiana, Reutemann foi o primeiro piloto con éxito da Fórmula Un desde a retirada do cinco veces Campión do Mundo Juan Manuel Fangio en 1958. A primeira vez que correu en 1965 foi nun Fiat. Despois de varias carreiras de coches de turismo e Fórmula 2 na Arxentina, trasladouse a Europa en 1970 para pilotar un Brabham para o equipo do Automóbil Club da Arxentina na Fórmula 2 series Europea, chamando a atención de inmediato.

 Inicios na F1 
O xefe do equipo Brabham F1 Bernie Ecclestone fichou a Reutemann para pilotar xunto ao veterano e dúas veces campión do mundo Graham Hill na tempada de . Na primeira carreira, diante do seu público en Buenos Aires no seu primeiro Gran Premio, Reutemann co Brabham BT34 cualificou na pole position. Esta foi unha fazaña antes realizada soamente por Mario Andretti, e só igualada por Jacques Villeneuve, o seu compañeiro de equipo cualificou 16. Terminou a carreira en sétima posición despois de entrar en boxes para substituír os seus pneumáticos brandos, e o principal éxito no resto do ano foi a súa vitoria no Gran Premio de Interlagos, unha carreira fóra do campionato.

Asociado co equipo do Brasil Wilson Fittipaldi Júnior na tempada de , Reutemann obtivo dous podios e rematou sétimo no campionato de pilotos. Na tempada de Fórmula Un de , o deseñador do Brabham BT44 Gordon Murray, fixo unha gran mellora e o equipo terminou quinto no Campionato de Construtores. Reutemann logrou as primeiras tres vitorias da súa carreira na F1 en Suráfrica, Austria e nos Estados Unidos. Puido gañar a primeira carreira do ano na Arxentina, tamén, pero o equipo Brabham ao parecer, non abastecera adecuadamente o seu coche e acabóuselle o combustible a menos de dúas voltas para o final, mentres lideraba comodamente a carreira. Reutemann rematou sexto na tempada.

Cinco podios en , incluíndo unha vitoria en Alemaña no antigo Nürburgring, deron a Reutemann a terceira posición no campionato dese ano. O equipo Brabham cambiou ao motor Alfa Romeo 12 en liña na tempada de Fórmula Un de  e sufriu de graves problemas de fiabilidade. Logo de sete retiradas e só un posto nos puntos (cuarto lugar en España) nas primeiras doce carreiras, Reutemann negociou a liberación do seu contrato con Brabham para asinar con Ferrari. Correu unha soa vez co seu novo equipo, nun terceiro coche en Monza, e logo perdeu as tres últimas carreiras.

Cando Clay Regazzoni deixa Ferrari para ir ó equipo Ensign en , Reutemann foi emparellado con Niki Lauda, que case morrera queimado nun accidente na tempada anterior. Nas dúas primeiras carreiras, Reutemann terminou en terceiro lugar (detrás do seu excompañeiro de equipo en Brabham Carlos Pace) na Arxentina, e gañou no Brasil, pero Lauda reafirmou a súa posición como líder do equipo. Lauda gañou o seu segundo título, mentres que Reutemann terminou en cuarto lugar.

miniatura|esquerda|270px|Pilotando o seu Ferrari 312T3, Reutemann gañou o GP dos EE.UU. de 1978 en Watkins Glen., Estados Unidos. 
Cando Lauda marchou a Brabham en , Reutemann converteuse no membro principal do equipo Ferrari, xunto co mozo canadense Gilles Villeneuve. Reutemann utilizou o Ferrari 312T3 para gañar en Brasil, Reino Unido e o dobre nos Estados Unidos (Long Beach e Watkins Glen), superando ao seu novo compañeiro en Ferrari, Gilles Villeneuve ao facelo. Con todo, o equipo Lotus era dominante unha vez que o seu novo modelo 79 se presentou en Mónaco, e Reutemann terminou no terceiro lugar nos puntos da clasificación detrás de Andretti e Peterson.

Cunha vacante en Lotus en  tras a morte de Ronnie Peterson, Reutemann decidiu pasar de Ferrari a Lotus. As primeiras carreiras foron ben para el - destacando contundente os segundos postos na Arxentina e España, ademais dun terceiro posto en Mónaco -, pero, a medida que a tempada avanzaba foi perdendo forza e Jody Scheckter gañou o título para Ferrari. Logo de catro podios e acabar nos puntos en seis das sete primeiras carreiras, Reutemann acabou no sexto lugar da tempada.

 Williams 
Uniuse ó equipo Williams na tempada de Fórmula Un de  cun coche competitivo, unha vez máis. Reutemann utilizou o FW07 para gañar en Mónaco subir a oito podios e terminar terceiro no campionato. A súa asociación co piloto número un e campión do mundo Alan Jones foi produtiva para Williams, que gañou o seu primeiro campionato como construtor cunha marca de 120 puntos. Pero unha vez máis, a relación de Reutemann co seu compañeiro de equipo complicouse cando, na seguinte tempada, Reutemann desobedeceu as ordes do equipo e polo tanto negouse a permitir que Jones gañara o Gran Premio do Brasil de 1981. Jones nunca perdoou este acto de desobediencia por parte do seu compañeiro de equipo, especialmente porque Reutemann seguiu a sumar máis puntos que Jones no resto da tempada. A vitoria do Brasil e outra en Bélxica) axudaron a Reutemann a estar en condicións para gañar unha batalla a tres bandas con Nelson Piquet e Jacques Laffite polo título na última carreira da tempada en Las Vegas.

Reutemann chegou a Las Vegas cunha vantaxe dun punto no campionato sobre o brasileiro Nelson Piquet. Comezou a carreira desde a pole position, por diante de Jones, quen prometera non dar ningunha "axuda" na procura de Reutemann, mentres que Piquet foi cuarto. Ao principio, Jones tomou á iniciativa e Reutemann foi rapidamente adiantado por Villeneuve, Alain Prost e Bruno Giacomelli.

Na volta 17, loitando polo sétimo lugar mentres se achegaban a última curva a esquerda antes dos boxes, o Brabham de Piquet case tocaba a parte posterior do Williams de Reutemann. Piquet adiantou a Reutemann polo interior cando Reutemann, loitando polo campionato, freou.

Na seguinte volta, Andretti tamén foi por Reutemann. Piquet púxose nunha posición para gañar puntos cando se fixo co sexto lugar de John Watson na volta 22. Reutemann seguiu a caer cara a atrás, con problemas na caixa de cambios, e perder a cuarta velocidade xa na segunda volta.

Reutemann terminou a carreira en oitava posición, cunha volta perdida, e o título foi para Piquet. Con todo, se o Gran Premio de Suráfrica de 1981 fose unha carreira que outorgara puntos para o Campionato Mundial, Reutemann sería Campión do Mundo con 58 puntos contra 56 de Piquet. Regresou con Williams en , terminando segundo na apertura da tempada en Suráfrica, o único corredor con motor Cosworth capaz de loitar cos máis potentes motores turbo de Renault. Unha disputa con Frank Williams respecto da política, levouno a deixar a Fórmula Un logo da carreira do Brasil e a súa carreira deportiva terminou.

 Rally 
Reutemann foi abordado por Fiat durante a tempada de F1 de 1980 cunha oferta para conducir un Fiat 131 na primeira edición de 1980 do Rally Codasur (actual Rally da Arxentina), onde terminou no terceiro lugar. En 1985 aceptou outra oferta para pilotar no Rally da Arxentina, esta vez por Peugeot. A condución dun 205 T16 Reutemann de novo terminou en terceiro lugar.

 Resultados completos na Fórmula Un 
(Chave) As carreiras en letra grosa indican pole position; as carreiras en cursiva indican volta rápida.
 Ano Equipo Chasis Motor 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 Pos. Puntos  Motor Racing Developments Brabham BT34 Ford-Cosworth DFV V8 ARX7 RSARetESPMON 16º 3 Brabham BT37 BEL13 FRA12 RU8 ALERet AUTRet ITARet CAN4 USARet  Motor Racing Developments Brabham BT37 Ford-Cosworth DFV V8 ARXRet BRA11 RSA7 7º 16 Brabham BT42 ESPRet BELRet MONRet SWE4 FRA3 RU6 HOLRet ALERet AUT4 ITA6 CAN8 USA3  Motor Racing Developments Brabham BT44 Ford-Cosworth DFV V8 ARX7 BRA7 RSA1 ESPRet BELRet MONRet SWERet HOL12 FRARet RU6 ALE3 AUT1 ITARet CAN9 USA1 6º 32  Martini Racing Brabham BT44B Ford-Cosworth DFV V8 ARX3 BRA8 RSA2 ESP3 MON9 BEL3 SWE2 HOL4 FRA14 RURet ALE1 AUT14 ITA4 USARet 3º 37  Martini Racing Brabham BT45 Alfa Romeo 12 en liña BRA12 RSARet USWRet ESP4 BELRet MONRet SWERet FRA11 RURet ALERet AUTRet HOLRet 16º 3 Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en liña ITA9CANUSAXPN  Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en liña ARX3 BRA1 RSA8 USWRet ESP2 MON3 BELRet SWE3 FRA6 RU15 ALE4 AUT4 HOL6 ITARet USA6 CANRet XPN24º42  Scuderia Ferrari Ferrari 312T2 Ferrari 12 en liña ARX7 BRA1 3º 
|bgcolor="#FFDF9F" rowspan="2"| 48 Ferrari 312T3 RSARet USW1 MON8 BEL3 ESPRet SWE10 FRA18 RU1 ALERet AUTDSC HOL7 ITA3 USA1 CAN3  Martini Racing Team Lotus Lotus 79 Ford-Cosworth DFV V8 ARX2 BRA3 RSA5 USWRet ESP2 BEL4 MON3 FRA13 RU8 ALERet AUTRet HOLRet ITA7 CANRet USARet 6º 20 (25)  Albilad Williams Racing Team Williams FW07B Ford-Cosworth DFV V8 ARXRet BRARet RSA5 USWRet BEL3 MON1 FRA6 RU3 ALE2 AUT3 HOL4 ITA3 CAN2 USA23º42 (49)  Albilad Williams Racing Team Williams FW07C Ford-Cosworth DFV V8 USW2 BRA1 ARX2 SMR3 BEL1 MONRet ESP4 FRA10 RU2 ALERet AUT5 HOLRet ITA3 CAN10 CPL8 2º49  TAG Williams Racing Team Williams FW07C Ford-Cosworth DFV V8 RSA2 BRARet USW SMR BEL MON DET CAN HOL RU FRA ALE AUT SUI ITA CPL 15º 6

 Carreira política 

Logo de retirarse da competición, a popularidade de Reutemann levou ao Partido Xusticialista da provincia de Santa Fe a invitalo a que se postulase para gobernador. Gañou as eleccións e saíu gobernador da provincia para un mandato de catro anos (1991-1995). A Constitución provincial non permite a reelección, pero logo de catro anos Reutemann presentouse de novo e gañou a gobernación para o período 1999-2003. Durante eses anos, o seu perfil creceu e converteuse nun dos principais políticos de Santa Fe e da Arxentina.

Despois do colapso de 2001 e a dimisión de Fernando de la Rúa, Reutemann sorprendeu e decepcionou a moitos pola súa negativa, en varias ocasións, a ser candidato a presidente da Arxentina. Finalmente, presentouse para nas eleccións xerais de 2003 e gañou un asento no Senado da Nación.

 Notas 

 Ligazóns externas 

Categoría:Nados na provincia de Santa Fe
Categoría:Nados en 1942
Categoría:Finados en 2021
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 da Arxentina
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Ferrari
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Lotus
Categoría:Pilotos de Fórmula 1 de Williams