Xosé Manuel Carballo Ferreiro

Xosé Manuel Carballo Ferreiro, nado en Goberno (Castro de Rei) en 1944 e finado o 28 de outubro de 2017"Fallece Xosé Manuel Carballo, párroco, mago e impulsor cultural", artigo en El Progreso, 29 de outubro de 2017 ., foi un sacerdote, escritor, ilusionista e animador sociocultural galego.

 Traxectoria 
Estudou no seminario de Mondoñedo e foi ordenado sacerdote en Vilanova de Lourenzá en 1966. Posteriormente pasou como formador ao Seminario de Mondoñedo. En setembro de 1973 foi nomeado párroco de Castro de Rei, A Azúmara e Ramil, parroquias ás que se engadiron Goberno, Balmonte e Santa Locaia. Impulsou a restauración das igrexas destas parroquias, e a realización de obras comunitarias como reelectrificacións e concentracións parcelarias. Impartiu clases de relixión cando se abriu o colexio público “Ramón Falcón” de Castro de Rei e colaborou nas distintas actividades culturais e recreativas extraescolares. Dende 1985 formou parte do Equipo de Delegados de Catequese de Galicia e da Diocese de Mondoñedo, colaborando co uso normal do galego nas catequeses.

Foi concelleiro independente en Castro de Rei na primeira lexislatura democrática e un dos fundadores do desaparecido SILGA (Sindicato Independente Labrego Galego).

Colaborou no xornal El Progreso e na revista Irimia. Na radio colaboraba semanalmente con Cope de Lugo, Radio Nacional de España en Coruña, Radio Galega, Radio Principal de Vilalba e Monforte e Cope de Vilalba. En televisión tivo un programa semanal durante tres anos nos comezos da Televisión de Lugo. Presidiu unha comisión de impulso e normalización do uso do galego nas áreas de relixión, servizos sociais e inmigrantes creada pola Xunta de Galicia. Dirixiu varios grupos de teatro. Ten realizado múltiples actuacións de maxia ou ilusionismo, e foi animador e mestre de magos e "padriño" do Colectivo Máxico Waldemar de Lugo.

 Obras 
No campo relixioso, foi guionista e director dos vídeos: Seguir a Xesús (1994) e Este é o meu Fillo.

 Teatro 
 Versión en galego de O menciñeiro á forza, de Molière (1971)
 Bo Nadal.
 Recobrou o sorriso o Eleuterio.
 Auto de Nadal.
 Dous vellos e unha soa soidade (en colaboración con Marica Campo).
 Vaise pechar outra casa máis (en colaboración con Xulio Pita).
 Unha noite de Ruada (con Samarita Canto).

 Narrativa 
 Parábolas Chairegas, 1981.
 Don Otto de viaxe pola chaira, 1994.
 Celestino Racamonde.
 Contrato nulo, 2002.

 Premios 
 Lucense do Ano en 1992, pola Asociación da Prensa.
 Fillo predilecto do concello de Castro de Rei, 2004.
 Foille adicado un Hectómetro literario no Paseo dos Soños vilalbés en 2011.

Notas

 Véxase tamén 
 Bibliografía 

 Ligazóns externas 
 Ficha en galegos.info

Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes

Categoría:Dramaturgos en lingua galega
Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Sacerdotes católicos de Galicia
Categoría:Nados en Castro de Rei
Categoría:Concelleiros de Castro de Rei
Categoría:Nados en 1944
Categoría:Finados en 2017