Extremos dunha función

En matemáticas, os máximos e mínimos dunha función, coñecidos colectivamente como extremos dunha función, son os valores meirandes (máximos) ou máis pequenos (mínimos) que toma unha función nun punto situado xa sexa dentro dunha rexión en particular da curva (extremo local) ou no dominio da función na súa totalidade (extremo global ou absoluto).Stewart, James (2008): Calculus: Early Transcendentals. Brooks/Cole. 6ª ed. ISBN 0-495-01166-5Larson, Ron & Edwards, Bruce H. (2009): Calculus. Brooks/Cole. 9ª ed. ISBN 0-547-16702-4Thomas, George B., Weir, Maurice D. & Joel (2010): Thomas' Calculus: Early Transcendentals. Addison-Wesley. 12ª ed. ISBN 0-321-58876-2 De maneira máis xeral, os máximos e mínimos dun conxunto (como se define en teoría de conxuntos) son os elementos maior e menor no conxunto, cando existen. O localizar valores extremos é o obxectivo básico da optimización matemática.

Extremos relativos ou locais
Sexa , sexa  e sexa  un punto pertencente á función.

Dise que  é un máximo local de  se existe unha veciñanza reducida de centro , en símbolos , onde para todo elemento  de  se cumpre que . Para que esta propiedade posúa sentido estrito debe cumprirse .

Analogamente, dise que o punto  é un mínimo local de  se existe unha veciñanza reducida de centro , en símbolos , onde para todo elemento  de  se cumpre que .

Extremos absolutos
Sexa , sexa  e sexa  un punto pertencente á función.

Dise que  é un máximo absoluto de  se, para todo  distinto de  pertencente ao subconxunto , a súa imaxe é menor ou igual ca a de . Isto é:

 máximo absoluto de .

Analogamente,  é un mínimo absoluto de  se, para todo  distinto de  pertencente ao subconxunto , a súa imaxe é maior ou igual ca a de . Isto é:

 mínimo absoluto de .

Cálculo de extremos locais
Dada unha función suficientemente derivábel , definida nun intervalo aberto de , o procedemento para achar os extremos desta función é moi sinxelo:

 Áchase a primeira derivada de 
 Áchase a segunda derivada de 
 Iguálase a primeira derivada a 0: 
 Despéxase a variábel independente e obtéñense todos os valores posíbeis da mesma: .
 Áchase a imaxe de cada  substituíndo a variábel independente na función.
 Agora, na segunda derivada, substitúese cada :
 Se , tense un máximo no punto .
 Se , tense un mínimo no punto .
 Se , debemos substituír  nas sucesivas derivadas até que sexa distinto de cero. Cando se ache a derivada para a que  non sexa nulo, hai que ver que derivada é:
 Se a derivada é par, trátase dun extremo local; un máximo se  e un mínimo se 
 Se a derivada non é par, trátase dun punto de inflexión, pero non dun extremo.

Exemplo
Sexa . Achar os seus extremos locais e os seus puntos de inflexión.

Dada a función , tense que:

Extremos:

 existe un máximo en .

 existe un mínimo en .

Puntos de inflexión:

.

 existe un punto de inflexión en .

Notas

Categoría:Funcións