Farruco Sesto Novás

Francisco de Asís Sesto Novás, nado en Vigo o 14 de outubro de 1943, é un arquitecto, político e escritor galego. Membro correspondente da Real Academia Galega desde 2011Membros correspondentes da RAG.

 Traxectoria 
Neto do pedagogo Juan Novás Guillán, e fillo do intelectual galeguista Xosé Sesto, emigrou coa familia a Venezuela con 18 anos, onde estudou arquitectura. Foi profesor da Cátedra de Deseño na Escola de Arquitectura da Universidade Central de Venezuela. Foi Director Xeral Sectorial de Ordenamento Urbano do Ministerio de Infraestrutura e Director Xeral Sectorial de Planificación, Presidente do Instituto do Patrimonio Cultural e Director do Fondo Nacional de Desenvolvemento Urbano. En 2003 foi nomeado Viceministro de Cultura e Presidente do Consello Nacional da Cultura. Foi Ministro de Cultura de Venezuela ata xuño de 2008 e volveu ser nomeado ministro en febreiro de 2010.

Moi vinculado á esquerda venezolana, mantivo estreitos lazos co nacionalismo galego, especialmente coa UPG, asumiu a representación deste partido en Venezuela cando Celso Emilio Ferreiro regresou a Galicia. Tamén tivo un papel salientábel na literatura galega con poemarios como: Da estrela e da fouce (1967), UPG poemas (1973), Por unha muller (1976), Porta Aberta (1976) e Arte Poética. Poema de Amor a Rosalía (1985).

 Obra en galego 
 Poesía 
 Da estrela e da fouce, 1967, Santiago de León de Caracas.
 UPG poemas, 1973, edición do autor, Venezuela.
 Por unha muller, 1976, edición do autor, Venezuela.
 Porta aberta, 1976, edición do autor, Venezuela.
 Arte Poética. Poema de Amor a Rosalía, 1985, Caracas. Edición bilingüe galego-castelán.
 Isolda, 1990, Sotelo Blanco.
 Pequenos encontros, as marcas deixadas. Obra poética reunida (1967-1995), 2010, Espiral Maior.

 Obras colectivas 
 Os novísimos da poesía galega, 1973, Akal.

 Obra en castelán 
 Poesía 
 Ensayo poético-tendencioso acerca del color y la finalidad y las circustancias de una muerte en la montaña, 1968, edición do autor, Caracas.
 Apócrifos sobre la unidad, 1980, edición do autor, Venezuela.
 La más nueva poesía de Venezuela, 1981, Venezuela.
 Relación de pérdidas, 1982, edición do autor, Caracas.
 Una pasión, 1987, Caracas.
 Libro de la luna interior (poemas, 1967-1995), 1995, edición do autor, Venezuela.
 Desnudo el tuyo, tan hermoso y, para nosotros, necesario (dibujos y poemas), 1997, Fondo Editorial Asamblea Legislativa del Estado de Miranda, Venezuela.
 Estudio de la mirada, la presencia, la belleza, la necesidad, el deseo, la desolación y la resurrección, 2002, Instituto de Cultura del Estado de Cojedes, Venezuela.
 Fatigas y fulgores, 2003, edición do autor, Venezuela.
 Dibujos con la cabeza en otra parte y diez poemas, 2006, edición do autor, Venezuela.

 Narrativa 
 Una pasión, 1990.
 La clase, 2007.

 Ensaio 
 Por qué soy chavista, 2002, Venezuela. Traducido ao galego por Xurxo Martínez Crespo en 2013 como Por que son chavista?

 Obras colectivas 
 La más nueva poesía en Venezuela: antología, Ediciones del Agua Mansa. Coeditor.
 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 




 , Henrique (1985) "Dez anos de poesía galega". Grial. Revista galega de cultura: Tomo XXIII, núm. 89. Editorial Galaxia.


 Ligazóns externas 
 Blog do autor

Categoría:Galegos de Venezuela
Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Poetas de Galicia
Categoría:Nados en Vigo
Categoría:Nados en 1943
Categoría:Membros correspondentes da Real Academia Galega
Categoría:Políticos de Venezuela
Categoría:Ministros
Categoría:Poetas en lingua castelá
Categoría:Poetas en lingua galega
Categoría:Personalidades de Galicia sen imaxes