Rosa Ramalho

Rosa Ramalho OSE, de solteira, Rosa Barbosa Lopes, nada en São Martinho de Galegos (Barcelos) o 14 de agosto de 1888 e finada en decembro de 1977 foi unha oleira portuguesa.

 Traxectoria 
Filla dun zapateiro e dunha tecedeira, casou aos 18 anos cun oleiro e tivo sete fillos. Aprendeu a traballar o barro desde moi nova, pero interrompeu a actividade durante case 50 anos para coidar da familia. Soamente despois da morte do seu marido, e xa con 68 anos de idade, retomou o traballo co barro e comezou a crear as figuras que a tornaron famosa. As súas pezas á vez dramáticas e fantasiosas, denotando unha imaxinación prodixiosa, distinguíanse doutros barristas e oleiros e proporcionaran-lle unha fama que superou fronteiras.

O descubrimento de Rosa Ramalho por parte da crítica artística e a súa divulgación nos medios "cultos" débese ao pintor António Cadros. Foi a primeira barrista a ser coñecida individualmente polo seu nome e tivo o recoñecemento, entre outros, da Presidencia da República, que o 9 de xuño de 1980 lle atribuíu o grao de Dama da Orde de Sant'Iago da Espada. En 1968 tíñalle sido tamén entregado a medalla "As Artes ao Servizo da Nación".

Sobre a artista hai un libro de Mário Cláudio (Rosa, de 1988, integrado na Triloxía da man) e unha curtametraxe documental de Nuno Paulo Bouça (Á volta de Rosa Ramalho, de 1996). No presente dá nome a unha rúa da cidade de Barcelos e a unha escola EB 2,3 da parroquia de Barcelinhos. Hai tamén a posibilidade de que se veña a transformar a súa antiga taller, en São Martinho de Galegos, nun museo de olería co seu nome.

O seu traballo foi continuado pola súa neta Júlia Ramalho.

 Véxase tamén 
 Ligazóns externas 
 Rosa Ramalho, a artesã de Barcelos .
 A herança de Rosa Ramalho .

Categoría:Personalidades da escultura
Categoría:Nados no distrito de Braga
Categoría:Nados en 1888
Categoría:Finados en 1977