Georges Dumézil

Georges Dumézil, nado en París o 4 de marzo de 1898 e finado na mesma cidade o 11 de outubro de 1986, foi un antropólogo francés amante da filoloxía que destacou polo seu estudo da sociedade dos indoeuropeos, a partir da cal inferiu que maioría de culturas se estruturan ao redor de tres funcións: a sacra ou xurídica, a guerreira e a de produción.

 Traxectoria 
Foi introducido no estudo das linguas clásicas polo seu pai desde moi pequeno e chegou a dominar máis de 30 idiomas, feito que o axudou para os seus estudos comparatistas, posto que podía ler os textos orixinais de cada civilización. Participou brevemente na primeira guerra mundial e despois dedicouse á investigación e á docencia na universidade. Foi elixido membro da Académie Française en 1978 e numerosas cátedras indoeuropeas foron creadas en honra súa. Tivo problemas porque foi acusado tanto de francmasón como de filonazi, motivos polos cales foi apartado temporalmente do seu traballo.

 A trifuncionalidade 

A súa tese fundamental é que toda sociedade se estrutura ao redor das tres funcións mencionadas. Atopa exemplos nas clases sociais, o vocabulario e os mitos. A función relixiosa ocúpase da relación co sagrado ou a lei, a guerreira defende a terra e a terceira ocúpase da terra, da familia e de producir. O poder adoita estar dividido entre as dúas primeiras, con predominio da sacra.

Os pobos iranianos, por exemplo, distinguían entre os fortes, os intelixentes e a fecundidade. Igualmente a mitoloxía romana venera unha tríade divina formada por Xúpiter (deus supremo), Marte (deus da guerra) e Quirino (deus da fertilidade). Platón dividía xustamente a súa república ideal entre os campesiños (que tiñan a alma concupiscible máis desenvolvida), os soldados (aos cales correspondía a alma irascible) e os filósofos (de alma racional). As castes da India (brahmana, realeza guerreira e pobo raso) e os estamentos da idade media (clero, nobreza baseada nos cabaleiros e pobo raso) son outra proba.

Este esquema tripartito foi aplicado con éxito a outros campos de estudo sociais e literarios, incluíndo os contos clásicos e populares. Unha das excepcións indoeuropeas é a división do panteón nórdico, de dúas ramas.

 Obra 
 Le crime des Lemniennes - Rites et légendes du monde égéen, Paris, Librairie Orientaliste Paul Geuthner, 1924
 Mythes et dieux des Germains - Essai d'interprétation comparative, Presses universitaires de France (PUF), 1939
 Mitra-Varuna - Essai sur deux représentations indo-européennes de la Souveraineté, PUF, 1940.
 Jupiter Mars Quirinus, Gallimard, composto por:
 Essai sur la conception indo-européenne de la société et sur les origines de Rome, 1941
 Naissance de Rome, 1944
 Naissance d'archanges-Essai sur la formation de la religion zoroastrienne, 1945 
 Explication de textes indiens et latins, 1948 
 Les Mythes romains, Gallimard, en 4 vols.:
 Horace et les Curiaces, 1942
 Servius et la Fortune - Essai sur la fonction sociale de louange et de blâme et sur les éléments indo-européens du cens romain, 1943
 Tarpeia - Cinq essais de philologie comparée indo-européenne, 1947
 Loki, GP Maisonneuve, 1948
 L'Héritage indo-européen à Rome, Gallimard, 1949
 Le Troisième Souverain - Essai sur le dieu indo-iranien Aryaman et sur la formation de l'histoire mythique de l'Irlande, GP Maisonneuve, 1949 
 Les Dieux indo-européens, PUF, 1952
 Rituels indo-européens à Rome, Klincksieck, 1954
 Déesses latines et mythes védiques , Latomus, 1956
 Aspects de la fonction guerrière chez les Indo-Européens, 1956 
 Contes et légendes des Oubykhs, publicado polo Institut d'Ethnologie, 1957 
 Contes lazes, publicado polo Institut d'Ethnologie, 1957 
 L’Idéologie tripartite des Indo-Européens, Latomus, 1958 
 Études oubykhs, Maisonneuve, 1959
 Les Dieux des Germains, essai sur la formation de la religion scandinave, PUF, 1959
 Documents anatoliens sur les langues et les traditions du Caucase , Maisonneuve, 1960-67
 Le Livre des héros, légendes ossètes sur les Nartes, Gallimard, 1965
 La Religion romaine archaïque, avec un appendice sur la religion des Étrusques , Payot, 1966
 Mythe et Épopée, Gallimard, su obra mayor, consta de tres tomos:
 L’Idéologie des trois fonctions dans les épopées des peuples indo-européens, 1968 
 Types épiques indo-européens : un héros, un sorcier, un roi, 1971 
 Histoires romaines, 1973
 Idées romaines, Gallimard, 1969
 Heur et Malheur du guerrier, aspects de la fonction guerrière chez les Indo-Européens, PUF, 1969
 Du mythe au roman, la Saga de Hadingus et autres essais, PUF, 1970
 Fêtes romaines d’été et d’automne, suivi de Dix Questions romaines , Gallimard 1975 
 Le Verbe oubykh, études descriptives et comparatives,Académie des inscriptions et belles-lettres, 1975
 Les Dieux souverains des Indo-Européens , Gallimard, 1977
 Romans de Scythie et d’alentour , Payot, 1978
 Mariages indo-européens, suivi de Quinze Questions romaines, Payot, 1979
 Apollon sonore et autres essais, Gallimard, 1982
 La Courtisane et les Seigneurs colorés, et autres essais - 25 esquisses de mythologie, Gallimard, 1983.
  Le Moyne noir en gris dedans Varenne - Sotie nostradamique, Gallimard, 1984 
 L’Oubli de l’homme et l’honneur des dieux, Gallimard, 1985
 Le Roman des jumeaux - Esquisses de mythologie, Gallimard, 1995, ed. póst. de Joël Grisward.

Categoría:Antropólogos de Francia
Categoría:Lingüistas das linguas indoeuropeas
Categoría:Lingüistas das linguas caucásicas noroccidentais
Categoría:Lingüistas da lingua sánscrita
Categoría:Mitoloxía romana
Categoría:Mitoloxía nórdica
Categoría:Alumnos da École Normale Supérieure
Categoría:Profesores do Collège de France
Categoría:Membros da Académie des inscriptions et belles-lettres
Categoría:Nados en París
Categoría:Nados en 1898
Categoría:Finados en 1986