Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1996

dereita|miniatura|O compañeiro de Hill, Jacques Villeneuve (foto de 2002), rematou segundo no seu primeiro ano na F1
miniatura|200px|Michael Schumacher remotou terceiro con Scuderia Ferrari.
O Campionato Mundial de Fórmula 1 de 1996 foi a 47ª tempada de Fórmula 1 organizada pola Fédération Internationale de l'Automobile (FIA), e a 39ª Copa Internacional de Construtores de F1. O campionato contou con dezaseis Grandes Premios que se iniciaron o 10 de marzo e finalizaron o 13 de outubro.

 Resumo 

Damon Hill gañou o campionato de pilotos, dous anos despois de ser batido por un punto por Michael Schumacher, converténdose no único fillo dun campión do mundo que gañou o título. Hill, quen terminara segundo nas dúas últimas tempadas, viuse seriamente ameazado unicamente polo seu compañeiro de equipo, o recentemente chegado Jacques Villeneuve. Williams Renault gañou facilmente o título de Construtores, xa que non había ningún competidor o suficientemente forte como para desafalo durante todo o campionato. Foi tamén o principio do fin do dominio da década de 1990 de Williams, xa que Hill e o deseñador Adrian Newey marcharon á conclusión da tempada, e o fabricante de motores Renault deixouno tamén a partir de .

O dúas veces campión Schumacher marchou a Ferrari que a pesar dos numerosos problemas de fiabilidade, desenvolveron gradualmente un equipo de primeira a finais da tempada. O defensor do Campionato de Construtores, Benetton Renault, comezou o seu declive cara á metade da grella, ao perder o persoal clave coa saída de Schumacher, e non puido gañar unha carreira. Olivier Panis logrou a única vitoria da súa carreira no Gran Premio de Mónaco.

 Equipos e pilotos 

Abandonouse o sistema de numeración utilizado desde . A Ferrari déuselle os números 1 e 2 logo da contratación do actual campión Michael Schumacher. Benetton recibiu os números 3 e 4 por gañar o Campionato de Construtores. Williams conseguiu os números 5 e 6 por terminar segundo, McLaren conseguiu o 7 e 8 por terminar cuarto, Ligier o 9 e 10 por terminar quinto, e así sucesivamente. O defensor do campionato de construtores, Benetton, converteuse oficialmente nun construtor italiano, aínda que seguiu coa base en Gran Bretaña.

 Foto Equipo Construtor Chasis Motor Pneu. Nº Piloto Carreiras Piloto de probas 125px  Scuderia Ferrari SpA Ferrari F310 Ferrari 046 3.0 V10  1  Michael Schumacher Todas <font size="1"> Nicola Larini 2  Eddie Irvine Todas 125px  Mild Seven Benetton Renault Benetton B196 Renault RS8 3.0 V10  3  Jean Alesi Todas <font size="1"> Vincenzo Sospiri Allan McNish 4  Gerhard Berger Todas 125px  Rothmans Williams Renault Williams FW18 Renault RS8 3.0 V10  5  Damon Hill Todas <font size="1"> Jean-Christophe Boullion 6  Jacques Villeneuve Todas 125px  Marlboro McLaren Mercedes McLaren MP4/11MP4/11B Mercedes FO 110/3 3.0 V10  7  Mika Häkkinen Todas <font size="1"> Jan Magnussen Ralf Schumacher 8  David Coulthard Todas 125px  Equipe Ligier Gauloises Blondes Ligier JS43 Mugen-Honda MF-301 HA 3.0 V10  9  Olivier Panis Todas <font size="1"> Kelvin Burt 10  Pedro Diniz Todas 125px  B&H Total Jordan Peugeot  Jordan 196 Peugeot A12 EV5 3.0 V10  11  Rubens Barrichello Todas <font size="1"> Gianni Morbidelli 12  Martin Brundle Todas 125px  Red Bull Sauber Ford Sauber C15 Ford JD Zetec-R 3.0 V10  14  Johnny Herbert Todas <font size="1"> Norberto Fontana 15  Heinz-Harald Frentzen Todas   Footwork Hart Footwork FA17 Hart 830 3.0 V8  16  Ricardo Rosset Todas <font size="1"> Kenny Bräck 17  Jos Verstappen Todas 125px  Tyrrell Yamaha Tyrrell 024 Yamaha OX11A 3.0 V10  18  Ukyo Katayama Todas <font size="1"> Emmanuel Collard 19  Mika Salo Todas 125px  Minardi Team SpA Minardi M195B Ford EDM2 3.0 V8Ford EDM3 3.0 V8  20  Pedro Lamy Todas <font size="1"> Tarso Marques Giovanni Lavaggi 21  Giancarlo Fisichella 1, 4-10  Tarso Marques 2-3  Giovanni Lavaggi 11-16   Forti Grand Prix Forti FG01BFG03 Ford ECA Zetec-R 3.0 V10  22  Luca Badoer 1-10 <font size="1"> Franck Lagorce 23  Andrea Montermini 1-10

Forti Grand Prix declarouse en quebra despois do GP de Gran Bretaña e deixou de participar no campionato.

 Cambios de pilotos 

 O campión da tempada anterior Michael Schumacher deixou Benetton para marchar a Ferrari, coa desculpa da necesidade dun novo desafío. Desprazou a Jean Alesi, que se moveu na dirección oposta. A Gerhard Berger ofrecéuselle a oportunidade de quedar como compañeiro de equipo de Schumacher, pero finalmente optou por unirse a Alesi en Benetton. Ferrari completou o equipo co piloto de Jordan  Eddie Irvine.
 A decisión de Berger de unirse a Benetton botou a Johnny Herbert, quen se uniu a Sauber xunto a Heinz-Harald Frentzen. Os asentos de Sauber foran ocupados en 1995 por Karl Wendlinger, que deixou a F1 aínda loitando por recuperarse completamente das lesións sufridas no Gran Premio de Mónaco de 1994, e Jean-Christophe Boullion, quen regresou ao seu papel de piloto de probas en Williams.
 Williams botou a David Coulthard, recrutando no seu lugar ao novato canadense Jacques Villeneuve, que gañara o Campionato de 1995 da CART, para asociarse con Damon Hill. Coulthard uniuse a McLaren xunto a Mika Häkkinen, substituíndo a Mark Blundell, quen se mudou a CART con PacWest Racing.
 Martin Brundle deixou Ligier para substituír a Irvine que marchara a Ferrari en Jordan, onde se uniría a Rubens Barrichello. Ligier o substituíu traendo a Pedro Diniz de Forti xunto a Olivier Panis. Aguri Suzuki, quen compartira asento con Brundle en 1995, deixou a F1.
 Footwork tiña unha aliñación completamente nova en 1996, prescindindo dos seus tres pilotos de 1995. Gianni Morbidelli converteuse en piloto de probas para Jordan, antes de regresar a un asento de carreira en 1997 con Sauber, mentres que o seu compatriota italiano Max Papis) mudouse aos Estados Unidos para competir na Serie CART. Taki Inoue se rumoreaba que asegurara unha unidade con Tyrrell e Minardi, pero finalmente perdeu ambos asentos e mudouse a autos deportivos. Footwork os substituíu con Jos Verstappen do agora extinto equipo Simtek, e o subcampión en 1995 da International Formula 3000 Ricardo Rosset. O outro piloto de Simtek, Domenico Schiattarella deixou a F1 definitivamente.
 Luca Badoer mudouse de Minardi a Forti, en substitución de Pedro Diniz, que fichara por Ligier. Como o seu substituto, Minardi trouxo a Giancarlo Fisichella, que estivera correndo con Alfa Romeo no Campionato Internacional de Turismos, para asociarse con Pedro Lamy. O compañeiro de Badoer en Forti sería Andrea Montermini, que correra para o agora extinto equipo Pacific en 1995. Substituíu a Roberto Moreno, quen se mudou a Champ Car.
 Agás de Montermini, Pacific usara tres pilotos en 1995. Bertrand Gachot formou o seu propio equipo de autos deportivos, mentres que Giovanni Lavaggi regresou á F1 a mediados de 1996 con Minardi e Jean-Denis Délétraz tamén se pasou aos autos deportivos co equipo FIRST Racing.
 O terceiro equipo extinto, Larrousse, tamén deixou aos seus pilotos sen coche de F1. Christophe Bouchut pasou a competir en autos deportivos para Kremer Racing, mentres que Érik Comas competiu no Xapón no campionato JGTC.
 Tyrrell foi o único equipo na grella cunha aliñación sen cambios desde 1995, con Ukyo Katayama e Mika Salo.

 Cambios a metade de tempada 

 Debido aos seus compromisos con Alfa Romeo no Campionato Internacional de Turismos, Giancarlo Fisichella perdeuse varias carreiras con Minardi. O piloto da European Formula 3000 Tarso Marques competiu no Brasil e no Gran Premio da Arxentina, mentres que Giovanni Lavaggi, que correra para Pacific en 1995, substituíu os dous no Gran Premio de Alemaña de 1996 grazas ao seu apoio financeiro.
 Forti declarouse en creba despois do Gran Premio do Reino Unido, deixando aos seus dous pilotos sen coche. Luca Badoer eventualmente regresaría á F1 en 1999 con Minardi, logo dun período no Campionato FIA GT, mentres que Andrea Montermini converteuse en piloto de probas para a curta vida do equipo Lola en 1997.

 Grandes Premios 
 Rnd Carreira Data Circuíto Pole Position Volta rápida Piloto gañador Construtor Resultados 1  Gran Premio de Australia 10 de marzo Melbourne Grand Prix Circuit  Jacques Villeneuve  Jacques Villeneuve  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 2  Gran Premio do Brasil 31 de marzo Autódromo José Carlos Pace  Damon Hill  Damon Hill  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 3  Gran Premio da Arxentina 7 de abril Autódromo Oscar Alfredo Gálvez  Damon Hill  Jean Alesi  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 4  Gran Premio de Europa 28 de abril Nürburgring  Damon Hill  Damon Hill  Jacques Villeneuve  Williams-Renault Resultados 5  Gran Premio de San Marino 5 de maio Autódromo Enzo e Dino Ferrari  Michael Schumacher  Damon Hill  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 6  Gran Premio de Mónaco 19 de maio Circuíto de Mónaco,  Michael Schumacher  Jean Alesi  Olivier Panis  Ligier-Mugen-Honda Resultados 7  Gran Premio de España 2 de xuño Circuíto de Cataluña  Damon Hill  Michael Schumacher  Michael Schumacher  Ferrari Resultados 8  Gran Premio do Canadá 16 de xuño Circuíto Gilles Villeneuve  Damon Hill  Jacques Villeneuve  Damon Hill  Williams-Renault Resultados   9  Gran Premio de Francia 30 de xuño Circuíto de Nevers Magny-Cours  Michael Schumacher  Jacques Villeneuve  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 10  Gran Premio do Reino Unido 14 de xullo Circuíto de Silverstone  Damon Hill  Jacques Villeneuve  Jacques Villeneuve  Williams-Renault Resultados 11  Gran Premio de Alemaña 28 de xullo Hockenheimring  Damon Hill  Damon Hill  Damon Hill  Williams-Renault Resultados 12  Gran Premio de Hungría 11 de agosto Hungaroring  Michael Schumacher  Damon Hill  Jacques Villeneuve  Williams-Renault Resultados 13  Gran Premio de Bélxica 25 de agosto Circuíto de Spa-Francorchamps  Jacques Villeneuve  Gerhard Berger  Michael Schumacher  Ferrari Resultados 14  Gran Premio de Italia 8 de setembro Autodromo Nazionale Monza  Damon Hill  Michael Schumacher  Michael Schumacher  Ferrari Resultados 15  Gran Premio de Portugal 22 de setembro Autódromo do Estoril  Damon Hill  Jacques Villeneuve  Jacques Villeneuve  Williams-Renault Resultados 16  Gran Premio do Xapón 13 de outubro Circuíto de Suzuka  Jacques Villeneuve  Jacques Villeneuve  Damon Hill  Williams-Renault Resultados

 Cambios nas regras 
O horario de fin de semana foi cambiado para a tempada de 1996 en comparación coa empada de . O número de sesións de adestramentos libres aumentou de dous a tres e o número de voltas asignadas para cada día aumentou de 23 a 30. Ademais, para aumentar o espectáculo, a sesión de cualificación do venres foi eliminada, e substituída por só unha sesión de cualificación, celebrada o sábado pola tarde.

O antigo sistema de ter unha luz vermella e verde para iniciar a carreira foi substituído polo actual sistema de cinco luces vermellas que prenden en forma individual e logo prenden todas para empezar a carreira.

Este ano produciuse a introdución da norma do '107% ', o que significa que todos os coches tiñan que estar dentro do 107% do tempo da pole position co fin de cualificar para a carreira.

En 1996 tamén foi adoptado un novo sistema de numeración para os coches. Anteriormente, o equipo do actual piloto campión simplemente cambiaba o número dos automóbiles co equipo do anterior piloto campión para levar os números 1 e 2, con todo os outros equipos conservaban os seus números actuais. En 1996, ao actual piloto campión déuselle o número 1 e ao seu compañeiro de equipo, o número 2 co resto dos equipos numerados na orde da súa posición final no Campionato de Construtores do ano anterior. A todos os equipos novos asignáronse os números seguintes.

 Resultados do campionato 
 Campionato de Pilotos 
 Pos.FIA Drivers Championship points Retrieved on 9 June 2011 Piloto AUS BRA ARX EUR SMR MON ESP CAN FRA RU ALE HUN BEL ITA POR XPN Puntos 1  Damon Hill 1 1 1 4 1 Ret Ret 1 1 Ret 1 2 5 Ret 2 1 97 2  Jacques Villeneuve 2 Ret 2 1 11† Ret 3 2 2 1 3 1 2 7 1 Ret 78 3  Michael Schumacher Ret 3 Ret 2 2 Ret 1 Ret NTS Ret 4 9† 1 1 3 2 59 4  Jean Alesi Ret 2 3 Ret 6 Ret 2 3 3 Ret 2 3 4 2 4 Ret 47 5  Mika Häkkinen 5 4 Ret 8 8† 6† 5 5 5 3 Ret 4 3 3 Ret 3 31 6  Gerhard Berger 4 Ret Ret 9 3 Ret Ret Ret 4 2 13† Ret 6 Ret 6 4 21 7  David Coulthard Ret Ret 7 3 Ret 2 Ret 4 6 5 5 Ret Ret Ret 13 8 18 8  Rubens Barrichello Ret Ret 4 5 5 Ret Ret Ret 9 4 6 6 Ret 5 Ret 9 14 9  Olivier Panis 7 6 8 Ret Ret 1 Ret Ret 7 Ret 7 5 Ret Ret 10 7 13 10  Eddie Irvine 3 7 5 Ret 4 7† Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret 11 11  Martin Brundle Ret 12† Ret 6 Ret Ret Ret 6 8 6 10 Ret Ret 4 9 5 8 12  Heinz-Harald Frentzen 8 Ret Ret Ret Ret 4† 4 Ret Ret 8 8 Ret Ret Ret 7 6 7 13  Mika Salo 6 5 Ret DSC Ret 5† DSC Ret 10 7 9 Ret 7 Ret 11 Ret 5 14  Johnny Herbert Ret Ret 9 7 Ret 3 Ret 7 DSC 9 Ret Ret Ret 9† 8 10 4 15  Pedro Diniz 10 8 Ret 10 7 Ret 6 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 6 Ret Ret 2 16  Jos Verstappen Ret Ret 6 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 10 Ret Ret Ret 8 Ret 11 1 NC  Ukyo Katayama 11 9 Ret DSC Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 7 8 10 12 Ret 0 NC  Ricardo Rosset 9 Ret Ret 11 Ret Ret Ret Ret 11 Ret 11 8 9 Ret 14 13 0 NC  Giancarlo Fisichella Ret 13 Ret Ret Ret 8 Ret 11 0 NC  Pedro Lamy Ret 10 Ret 12 9 Ret Ret Ret 12 Ret 12 Ret 10 Ret 16 12 0 NC  Luca Badoer NSC 11 Ret NSC 10 Ret NSC Ret Ret NSC 0 NC  Giovanni Lavaggi NSC 10† NSC Ret 15 NSC 0 NC  Andrea Montermini NSC Ret 10 NSC NSC NTS NSC Ret Ret NSC 0 NC  Tarso Marques Ret Ret 0 Pos Piloto AUS BRA ARX EUR SMR MON ESP CAN FRA RU ALE HUN BEL ITA POR XPN PuntosNegra – Pole
Cursiva – Volta rápida
† Condutores que non terminaron o Gran Premio, pero se clasificaron ao completar máis do 90% da distancia de carreira.

Os puntos do Campionato de Pilotos concédense sobre unha base 10-6-4-3-2-1 aos seis primeiros clasificados de cada carreira.

 Campionato de Construtores 
miniatura|Williams Renault gañou o campionato de construtores co FW18
miniatura|Ferrari o segundo lugar no campionato de construtores co F310
Pos.Construtor Cochenº AUS BRA ARX EUR SMR MON ESP CAN FRA RU ALE HUN BEL ITA POR XPN Puntos 1   Williams-Renault 5 1 1 1 4 1 Ret Ret 1 1 Ret 1 2 5 Ret 2 1 175  6 2 Ret 2 1 11 Ret 3 2 2 1 3 1 2 7 1 Ret 2  Ferrari 1 Ret 3 Ret 2 2 Ret 1 Ret NTS Ret 4 9 1 1 3 2 70  2 3 7 5 Ret 4 7 Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 5 Ret 3  Benetton-Renault 3 Ret 2 3 Ret 6 Ret 2 3 3 Ret 2 3 4 2 4 Ret 68  4 4 Ret Ret 9 3 Ret Ret Ret 4 2 13 Ret 6 Ret 6 4 4  McLaren-Mercedes  7 5 4 Ret 8 8 6 5 5 5 3 Ret 4 3 3 Ret 3 49  8 Ret Ret 7 3 Ret 2 Ret 4 6 5 5 Ret Ret Ret 13 8 5  Jordan-Peugeot 11 Ret Ret 4 5 5 Ret Ret Ret 9 4 6 6 Ret 5 Ret 9 22  12 Ret 12 Ret 6 Ret Ret Ret 6 8 6 10 Ret Ret 4 9 5 6  Ligier-Mugen-Honda 9 7 6 8 Ret Ret 1 Ret Ret 7 Ret 7 5 Ret Ret 10 7 15  10 10 8 Ret 10 7 Ret 6 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 6 Ret Ret 7  Sauber-Ford 14 Ret Ret 9 7 Ret 3 Ret 7 DSC 9 Ret Ret Ret 9 8 10 11  15 8 Ret Ret Ret Ret 4 4 Ret Ret 8 8 Ret Ret Ret 7 6 8  Tyrrell-Yamaha 16 6 5 Ret DSC Ret 5 DSC Ret 10 7 9 Ret 7 Ret 11 Ret 5  17 11 9 Ret DSC Ret Ret Ret Ret Ret Ret Ret 7 8 10 12 Ret 9  Footwork-Hart 18 Ret Ret 6 Ret Ret Ret Ret Ret Ret 10 Ret Ret Ret 8 Ret 11 1  19 9 Ret Ret 11 Ret Ret Ret Ret 11 Ret 11 8 9 Ret 14 13 —  Minardi-Ford  20 Ret 10 Ret 12 9 Ret Ret Ret 12 Ret 12 Ret 10 Ret 16 12 0  21 Ret Ret Ret 13 Ret Ret Ret 8 Ret 11 NSC 10 NSC Ret 15 NSC —  Forti-Ford  22 NSC 11 Ret NSC 10 Ret NSC Ret Ret NSC 0 23 NSC Ret 10 NSC NSC NTS NSC Ret Ret NSCPosConstrutor Cochenº AUS BRA ARX EUR SMR MON ESP CAN FRA RU ALE HUN BEL ITA POR XPN Puntos

Os puntos do Campionato de Construtores concédense sobre unha base 10-6-4-3-2-1 aos seis primeiros clasificados de cada carreira.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 formula1.com – clasificación oficial de pilotos 1996
 formula1.com – clasificación oficial de construtores de 1996

1996
Categoría:Deporte en 1996