Aeros 1

Aeros 1, tamén coñecido como Aeros A, foi un satélite artificial alemán adicado ó estudo da atmosfera superior e o espazo exterior. Foi lanzado o 16 de decembro de 1972 mediante un foguete Scout D1 desde a Base Vandenberg da Forza Aérea a unha órbita polar cunha inclinación orbital de 96,9 graos e un perixeo e apoxeo iniciais de 222 e 854 km, respectivamente. O satélite reentrou e destruíuse na atmosfera o 22 de agosto de 1973.

 Características 
O satélite tiña forma de cilindro de 0,914 metros de diámetro e 0,71 metros de altura. Estabilizábase mediante xiro a 10 revolucións por minuto, co eixo de rotación orientado cara ao Sol. A bordo levaba cinco experimentos cos que mediu a temperatura e densidade de electróns, ións e partículas neutras, a súa composición e o fluxo de raios solares ultravioleta.

O freado atmosférico do satélite tamén serviu para determinar indirectamente a densidade da atmosfera durante o perixeo da súa órbita. Os datos recollidos polos instrumentos do satélite serviron para mellorar os modelos ionosféricos existentes e as súas medicións dos gases neutros foron comparadas coas doutros satélites, como Aeros 2 e AE-C

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Aeros 2

 Ligazóns externas 
 Información filatélica sobre varios satélites, entre eles Aeros 1 e 2

Categoría:Satélites artificiais