Ferruccio Panagini

Ferruccio Panagini, nado en Novara (Piemonte) o 12 de outubro de 1929 e finado en Novara o 20 de abril de 2010, foi un xogador e adestrador de hóckey a patíns italiano campión do mundo en 1953.

 Traxectoria 
Ferruccio Panagini iniciou a súa carreira deportiva no club da súa cidade natal, o Hockey Novara, club co que gañou seis ligas (1946, 1947, 1949, 1950, 1958 e 1959). Fixo o seu debut na selección italiana en 1948, a partir daquela e ata a súa retirada da selección azzurra en 1961 colleitou 157 participacións, aínda que o seu mellor momento na selección chegou en 1953 coa consecución do Campionato do Mundo disputado en Xenebra (Suíza) e que supuxo o primeiro título mundial de Italia nesta modalidade deportivaEsta competición tamén foi considerada Campionato de Europa. Logo da súa etapa como xogador foi comisario técnico da selección italiana entre 1964 e 1969. Foi nomeado a Cavaliere della Repubblica Italiana.

Finalizada a súa experiencia na selección converteuse no adestrador do seu equipo de sempre, o Novara, gañando oito scudetti entre 1969 e 1977 coa única interrupción do campionato de 1976 no que se clasificou segundo. Foi galardoado coa Medalla de ouro ao valor atlético.

 Palmarés 
 Como xogador 
 Hockey Novara 
 6 Ligas Serie A1: 1946, 1947, 1949, 1950, 1958 e 1959

 Selección italiana 
 1 Campionato do Mundo: 1953

 Como adestrador 
 Hockey Novara 
 8 Ligas Serie A1: 1969, 1970, 1971, 1972, 1973, 1974, 1975 e 1977

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Información sobre Ferruccio Panagini en medagliedoro.org 

Categoría:Xogadores de hóckey a patíns de Italia
Categoría:Nados en Novara
Categoría:Nados en 1929
Categoría:Finados en 2010