Étienne Gilson

Étienne Gilson, nado en París o 13 de xuño de 1884 e finado en Auxerre o 19 de setembro de 1978, foi un filósofo e medievalista francés.

 Traxectoria 
No College de France foi discípulo de Henri Bergson.

Durante a primeira guerra mundial foi feito prisioneiro en Verdún, situación na que permaneceu varios meses. Recibiu a medalla ao valor (Croix de Guerre).

As súas primeiras investigacións foron sobre René Descartes.

Foi profesor de historia da filosofía na Universidade de Estrasburgo e de filosofía medieval na Universidade de París. Durante tres anos deu clases en Harvard. Fundou o Instituto de Estudos Medievais de Toronto e dirixiu o Instituto científico franco-canadense. Foi membro da Academia francesa dende 1941.

A súa correspondencia con Henri de Lubac foi publicada.

 Pensamento 
Gilson defende a metafísica e un concepto de home aberto á transcendencia. Para el a idea de verdade é unha meta irrenunciable; segundo as súas concepcións o nihilismo ou o relativismo ameazan con destruír a dignidade do ser humano e non achegan fundamentos sólidos para o seu respecto.

 Obras 
 Études de philosophie mediévale, 1921
 La philosophie au moyen-âge, 1922
 L'esprit de la philosophie médiévale, 1932
 Les Idées et les Lettres, 1932
 The Unity of philosophical experience, 1937
 L'être et l'essence, 1948
 Peinture et Réalité, 1958
 Linguistique et Philosophie, 1969
 L'athéisme difficile, 1979

Categoría:Filósofos de Francia
Categoría:Historiadores de Francia
Categoría:Profesores do Collège de France
Categoría:Nados en París
Categoría:Nados en 1884
Categoría:Finados en 1978
Categoría:Ensaístas
Categoría:Escritores de Francia
Categoría:Escritores en lingua francesa
Categoría:Medievalistas
Categoría:Doutores honoris causa pola Universidade Católica de América