Wilhelm Dilthey

Wilhelm Dilthey, nado en Biebrich o 19 de novembro de 1833 e finado en Seis am Schlern o 1 de outubro de 1911 foi un filósofo alemán, pai do historicismo filosófico.

 Traxectoria 
Estudou en Heidelberg e Berlín. Foi profesor en Basilea, Kiel, Breslau e Berlín.

 Pensamento 
 Reciprocidade entre historia e vida 
Integra na evolución histórica a comprensión da vida. O concepto de vida humana é central no seu pensamento. A filosofía non é unha esixencia simplemente intelectual senón vital. A filosofía ten que abranguer os problemas da vida que son experimentados a través da historia. Aínda que xa Hegel potenciara a dimensión histórica da razón esta, na súa filosofía, seguía sendo un despregue da idea e polo tanto fundamentalmente unha razón lóxica afastada da vida como historia.

A vida ten unha dimensión representativa mediante a que obtemos un coñecemento científico, unha imaxe obxectiva do mundo, unha dimensión afectiva que fundamentan as valoracións; e unha dimensión volitiva, os principios de acción. Na unidade destas dimensións se leva a cabo a vivencia.

Debe superarse a relatividade histórica e o subsecuente escepticismo así como o saber pechado e rigoroso (a metafísica). Precísase unha idea xeral da totalidade a través das concepcións do mundo. Estas, máis que da vontade de coñecer, nacen das actitudes vitais. A metafísica é inevitable en canto que necesitamos poñer orde e orientarnos no medio dos enigmas da vida, pero a metafísica é unha tarefa aberta.

 As ciencias do espírito 
Dilthey busca un fundamento gnoseolóxico ás ciencias do espírito, os límites dentro dos cales é posible en cada unha delas o coñecemento. A solución a esta tarefa a denomina como Crítica da razón histórica, en paralelo á crítica da razón pura de Inmanuel Kant.

Dilthey trata de responder a como é posible delimitar as ciencias naturais con respecto as ciencias culturais. Estas últimas fundaméntanse na vivencia mesma, na súa expresión e na súa comprensión. Os xuízos, conceptos e coñecementos das ciencias do espírito teñen como alicerce a vivencia. A raíz última da concepción do mundo é a vida, unha vida que é revivida de novo en cada individuo e aínda que se subtrae á observación, como mero momento que é do presente, é retida, porén, no eco da lembranza e, por outra banda, pode ser abranguida en toda a súa fondura por medio da comprensión e da interpretación. Só a partir da vida humana se poderán comprender fundadamente as súas diferentes manifestacións culturais, o sentido da historia e a necesidade e os problemas da filosofía.

As ciencias do espírito parten da conexión psíquica dada na experiencia interna e teñen como obxecto o home na súa totalidade. O coñecemento da realidade histórico-social lévase a cabo nas ciencias do espírito.

 Weltanshauung 
Wilhelm Dilthey foi o introdutor do concepto Weltanshauung como termo filosófico, unha palabra vinculada á cosmovisión e recollida no século XXI polo Dicionario da Real Academia Galega. 

Aínda que o termo xa fora utilizado por outros pensadores como Goethe, Dilthey, na súa obra Die Typen der Weltanschauung (1919), propón unha tipoloxía das visións do mundo (ou "Weltanschauungen"). O seu obxectivo é comprender os sistemas filosóficos no contexto da vida, a cultura e a relixión, propoñendo unha "filosofía da filosofía". Segundo Dilthey, as visións do mundo nacen da experiencia vital e da estrutura psicolóxica do ser humano, non do pensamento racional. Para el, toda visión do mundo está ligada á finitude da vida humana e á perspectiva parcial desde a que se percibe.

Estas visións, como os sistemas filosóficos, están marcadas por unha "tonalidade emocional" que lles dá sentido. Por iso, cando diferentes visións do mundo se atopan, pode xurdir un conflito entre elas.

 Obras 
 Einleitung in die Geitesswissenschaften(1883)
 Der Aufbau der geschichtlisen Welt in den Geistesswissenschaften (1910)

 Notas 

Categoría:Filósofos de Alemaña
Categoría:Nados en 1833
Categoría:Finados en 1911
Categoría:Nados en Hessen