Eduard Sievers

Eduard Georg Sievers, nado en Lippoldsberg o 25 de novembro de 1850 e morto en Leipzig o 30 de marzo de 1932, foi un lingüista e filólogo alemán, expoñente da escola neogramática que influíu profundamente na indoeuropeística entre os séculos XIX e XX e coñecido sobre todo polos seus estudos sobre textos en saxón e inglés antigos.

 Traxectoria 
Nado en Lippoldsberg, pequeno centro da comuna de Wahlsburg, Sievers ensinou na universidades de Jena (1871-1883), de Tubinga (1883-1887), de Halle (1887-1892) e de Leipzig (1892-1914), onde foi reitor do 1901 ao 1902 .

Expoñente do movemento dos Neogramáticos, no centro das súas investigacións estiveron a lingüística indoeuropea e a xermanística: fixo a edición de numerosos textos antigos e escribiu ensaios sobre a gramática histórica e sobre a métrica xermánicas, para despois elaborar a súa Schallanalyse, o estudo dos procesos psíquicos que regulaban a emisión dos sons, e aplicala á crítica textual a fin de identificar paternidade e cronoloxía dos textos.
É coñecido en indoeuropeística como o descubridor da que na súa honra se coñeceu como a Lei de Sievers.

 Obras 
 Ensaios 
 Untersuchungen über Tatian. Inauguraldissertation zur Erlangung der philosophischen Doctorwürde auf der Universität Leipzig, Halle, Waisenhauses, 1870.
 Grundzüge der Lautphysiologie zur Einführung in das Studium der Lautlehre der indogermanischen Sprachen, Leipzig, Breitkopf & Härtel, 1876.
 Beiträge zur Skaldenmetrik, 1878-1879.
 Angelsächsische Grammatik, Halle, Niemeyer, 1882.
 Zur Rhythmik des germanischen Alliterationsverses, 1887.
 Altgermanische Metrik, Halle, Niemeyer, 1893.
 Abriß der altenglischen (angelsächsischen) Grammatik, Halle, Niemeyer, 1895. Agora en in: . 
 Rede des abtretenden Rectors Dr. E. Sievers. Bericht uber das Studienjahr 1901-1902 in Rectoratswechsel an der Universität Leipzig am 31. October 1902, Leipzig, Edelmann, 1902
 Metrische Studien 1901-1919
 Rhythmisch-melodische Studien. Vorträge und Aufsätze, Heidelberg, Winter, 1912
 Schallanalyse und Textkritik, 1922
 Ziele und Wege der Schallanalyse. Zwei Vortrage, Heidelberg, Winter, 1924
 Der Textaufbau der griechischen Evangelien. Klanglich Untersucht, Leipzig, Hirzel, 1931

 Traducións e colaboracións 
 Taciano. Lateinisch und altdeutsch mit ausfuhrlichem Glossar, Paderborn, Ferdinand Schoning, 1872
 Die Murbacher Hymnen, Halle, Waisenhauses, 1874
 Heliand, Halle, Waisenhauses, 1878.
 Die althochdeutschen Glossen (con Elias Steinmeyer), Berlino, Weidmann, 1879-1922, 3 vol.
 Der Nibelunge Not. Kudrun, Leipzig, Insel, 1921.
 Deutsche Sagversdichtungen des 9.-11. Jahrhunderts nebst einem Anhang. Die gotische Bergpredigt, Heidelberg, Winter, 1924.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 



 Outros artigos 
 Filoloxía xermánica.
 Indoeuropeística.
 Indoeuropeo.
 Linguas indoeuropeas.
 Lingüística comparada.
 Neogramáticos.

 Ligazóns externas 




Categoría:Indoeuropeístas
Categoría:Neogramáticos
Categoría:Lingüistas de Alemaña
Categoría:Lingüistas das linguas xermánicas
Categoría:Nados en 1850
Categoría:Finados en 1932
Categoría:Profesores da Universidade de Jena
Categoría:Profesores da Universidade de Tubinga
Categoría:Profesores da Universidade de Halle-Wittenberg
Categoría:Profesores da Universidade de Leipzig