Paulino de San Bartolomeu

Paulino de San Bartolomeu, secularmente Johann Philipp Wesdin, coñecido tamén como Paulinus von St. Bartholomaus ou Paulinus von Heilig Bartholomaus ou Paulinus a Sancto Bartholomaeo, nado o 25 de abril de 1748 en Hof am Leithaberge e morto en Roma o 7 de xaneiro de 1806, foi un relixioso, orientalista e historiador austríaco.

 Traxectoria 
Nado nunha pequena aldea do Imperio austríaco, parte actualmente da Baixa Austria, entrou de moi novo na Orde dos Carmelitas Descalzos tomando o nome de Paulinus von Heilig Bartholomaus (en galego: Paulino de San Bartolomeu). Misioneiro, moi versado en linguas (falaba alemán, latín, grego, hebreo, húngaro, italiano, portugués, inglés, sánscrito e algúns dialectos da India), ensinou linguas orientais durante sete anos no Colexio de Propaganda Fide en Roma e en 1776 foi enviado a Malabar, na India, onde entre outras cousas se dedicou ao estudo da lingua sánscrita. Foi un dos primeiros en darse de conta da afinidade entre o sánscrito e as linguas indoeuropeas.

Volto a Italia en 1789, en Roma o padre Paulino entrou en contacto co cardeal Stefano Borgia, secretario de Propaganda Fide, estudoso anticuario e mecenas, quen, na súa cidade natal, Velletri, creara un museo moi rico de achados e documentos (Museo Borgiano). O cardeal Borgia nomeouno secretario privado e financiou a publicación de numerosos volumes de indoloxía entre os que está á primeira gramática europea de sánscrito (Sidharubam seu Grammatica Samscrdamica) publicada en Roma en 1790. Escribiu tamén en italiano un amplo ensaio sobre a India (Viaggio alle Indie Orientali) que se traduciu ás principais linguas europeas.<ref>{{cita publicación periódica| título = Bartolomeo's Voyage to the East India |revista = The Monthly Review, or Literary Jornal | volume = XXXII | páxinas =  237-247 | ano = 1800 |  url = http://books.google.it/books?id=gokCAAAAYAAJ&pg=PA237&lpg=PA237&dq=%22Paolino+da+San+Bartolomeo%22&source=web&ots=DjzLfOVaUU&sig=Sy8DX-12PFjtVQSP0n_KpbVfZlE&hl=it#PPA237,M1 }}</ref>

Paulino de San Bartolomeu escribiu finalmente unha conmovida biografía do cardeal Borgia, morto de súpeto en Lyón mentres acompañaba a Pío VII onda Napoleón.Vitae synopsis Stephani Borgiae S.R.E. cardinalis amplissimi S. Congr. De Propaganda fide praefecti curante p. Paulino a S. Bartholomaeo carmelita discalceato. Romae, apud Antonium Fulgonium, 1805. Morreu dous anos despois có cardeal Borgia.

 Obras 


















 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 
 Giuseppe Barone, Vita, precursori ed opere del P. Paolino da S. Bartolommeo (Filippo Werdin) : contributo alla storia degli studi orientali in Europa. Napoli: A. Morano, 1888. 
 Max von Heimbucher, Die Orden und Kongregationen der katholischen Kirche'', II (2nd ed., Paderborn: Schoningh, 1907), pp. 568 – 69.

Categoría:Carmelitas descalzos
Categoría:Nados en 1748
Categoría:Finados en 1806
Categoría:Nados no estado da Baixa Austria
Categoría:Misioneiros
Categoría:Orientalistas