Sláine mac Dela

Sláine (Sláinge, Slánga), fillo de Dela, do pobo dos Fir Bolg, foi segundo a lenda o primeiro Rei Supremo de Irlanda. A súa muller era Fuad.

Os Fir Bolg invadiron Irlanda con 5000 homes. Sláine e os seus catro irmáns, que eran descendentes dun dos fillos de Nemed, dividíronse Irlanda. Sláine, o máis novo, quedou con Leinster, Gann co norte de Munster, Sengann co sur de Munster, Genann con Connacht e Rudraige con Ulster. Sláine foi elixido por eles como rei supremo. A súa porción dos Fir Bolg foi coñecida como Gailióin, do nome das súas lanzas (en irlandés antigo gáe).

Sláine só reinou durante un ano, xa que morreu en Dind Ríg, Condado de Carlow e foi enterrado en Slane, Condado de Meath. Foi sucedido polo seu irmán Rudraige.

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lebor Gabála Érenn.
 Annála na gCeithre Máistrí M3266-M3267 aparece como Slainghe.
 Seathrún Céitinn nas seccións VIII e IX da súa Historia de Irlanda.

Categoría:Reis supremos de Irlanda
Categoría:Reis lendarios de Irlanda