O ubre da vaca na cultura popular galega

Non é pouca a presenza do ubre na cultura popular galega, maiormente o ubre da vaca, como era de esperar. Nomes populares que recibe en Galicia o ubre son os de cocho ou remollo. O xénero feminino, por influxo do castelán, tamén está moi estendido nos falantes.

Os tetos tamén reciben o nome popular de tetas e, no léxico das adiviñas, os de correfontes, cichafontes, manafontes ou mexafontes.

 Refraneiro 
 Á vaca alugada enxóitanlle os tetos. 
 Á vaca emprestada, os tetos se lle secan. 
 A vaca, canto máis se munxe, máis grande ten o teto. 
 A vaca, canto máis se muxe, máis grandes ten os tetos. 
 A vaca, ó tocarlle na ubre, leite dá. 
 A vaca, para ser leiteira, ha de ter ubre larga, os cornos aguzados e os fuciños achatados.
 A vaca, para ser leiteira, ten que ter o teto longo, corna aguzada e fuciño mocho. 
 A vaca, pra ser leiteira, ha de ter ubre larga, os cornos afilados e o fociño achatado. 
 As vacas de Cancelada, muito ubre e pouca canada.
 As vacas de Ponferrada, moito ubre e pouca canada. 
 Canto máis se munxe a vaca, máis os tetos se lle agrandan. 
 Canto máis se munxe a vaca, máis remollo saca. 
 Canto máis se munxe a vaca, máis se lle aguza a teta. 
 Canto máis se munxe a vaca, o teto máis se lle agranda. 
 Inda máis se muxe a vaca, máis teto saca. 
 Nin vaca de moito ubre nin home de moito fume. 
 Os de Lubre, toman o leite da ubre. 
 Vaca alugada, tetos enxoitos.
 Vaca de Cancelada, moito ubre e pouca canada. 
 Vaca de Ponferrada, moito ubre e pouca canada.
 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Refraneiro galego da vaca

ubre