Gumersindo Sánchez Guisande

Gumersindo Sánchez Guisande, nado en Santiago de Compostela o 2 de agosto de 1892 e finado en Mendoza o 9 de setembro de 1976,"Murió un ilustre exiliado gallego: el profesor Gumersindo Sánchez Guisande", La Voz de Galicia, 9-10-1976, p. 43. foi un médico galego.

 Traxectoria 
Licenciado en Medicina pola Universidade de Santiago de Compostela con Premio Extraordinario en 1915, doutorouse en Medicina e Cirurxía na Universidade Central de Madrid ao ano seguinte. Foi profesor auxiliar na Facultade de Medicina da Universidade de Santiago de Compostela. En 1918 foi encargado pola Junta para Ampliación de Estudios e Investigaciones Científicas para participar, en Portugal, na organización dos Institutos de Anatomía. Como pediatra fundou a Mutualidad Maternal, dirixiu a Gota de Leche e o Instituto Municipal de Maternología y Puericultura de Compostela.

En 1922 obtivo a cátedra de Anatomía Descritiva da Universidade de Sevilla e en 1928 da de Zaragoza onde foi decano da Facultade de Medicina. Creou unha institución de protección á infancia, sendo coñecido como o "médico dos nenos pobres".

Militante do Partido Republicano Radical Socialista e despois de Izquierda Republicana, foi concelleiro republicano en Zaragoza en 1934. O golpe de Estado do 18 de xullo de 1936 sorprendeuno en Zaragoza, foi destituído dos seus cargos e a súa biblioteca foi requisada. Refuxiouse en Compostela case dous meses na casa dos irmáns, e despois en Vilagarcía de Arousa cuns parentes políticos que lle conseguiron documentación para pasar a Portugal, e vía Lisboa conseguiu chegar a Arxentina con Xosé Núñez Búa o 31 de outubro de 1936. Os seus tres fillos, Luciano, Wenceslao e Elisa permaneceron en Galicia.

En Buenos Aires foi director médico do Centro Gallego, foi un dos fundadores con Antonio Baltar do Hogar Gallego para Ancianos en Domseelar (provincia de Buenos Aires). En 1953 ocupou a cátedra de Anatomía da Universidade de Cuyo, en Mendoza, onde tamén fundou un sanatorio con Antonio Baltar. Íntimo amigo de Castelao, foi un dos médicos que o atendeu, estando presente cando faleceu; el e o seu fillo embalsamaron o cadáver.

Participou nos faladoiros do Café Tortoni e estivo presente nos actos organizados polas colectividades galegas; nalgún como representante do Goberno republicano no exilio. Foi membro do Consello Directivo do Lar Gallego de Mendoza dende 1958. Pronunciou conferencias, publicou traballos científicos e sociolóxicos e organizou cursos. Mesmo patentou inventos como o modelo dosificador do biberón.

miniatura|300px|Placa na súa casa natal, na avda. Raxoi 12, Compostela

Membro da masonaría, formou parte da loxa “Antolín Faraldo”, de exiliados galegos en Bos Aires, que ademais de promover iniciativas editoriais e culturais, fundou en 1942 o Fogar Galego para Anciáns de Domseelar.

 Recoñecementos 

O Concello de Santiago colocou na casa onde naceu, na Avenida de Raxoi, unha placa como homenaxe, en 1998.
 Vida persoal 
Casou en 1925 con Elisa Fernández de la Vega Lombán.

 Obra 
 El padre Feijoo y los anatomistas españoles de su siglo.
 Breve historia de la medicina, 1966.
 Seis cantos galegos.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Bibliografía 









 Outros artigos 
Elisa Fernández de la Vega

 Ligazóns externas 

 Biografía logiarenacimiento.org 

Categoría:Escritores de Galicia en lingua castelá
Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Exilio galego
Categoría:Galegos da Arxentina
Categoría:Médicos de Santiago de Compostela
Categoría:Masóns de Galicia
Categoría:Nados en Santiago de Compostela
Categoría:Nados en 1894
Categoría:Finados en 1976
Categoría:Alumnos da Universidade de Santiago de Compostela
Categoría:Alumnos da Universidade Central de Madrid
Categoría:Catedráticos da Universidade de Sevilla
Categoría:Catedráticos da Universidade de Zaragoza
Categoría:Políticos de Izquierda Republicana