Himalia (lúa)

Himalia 250pxHimalia vista dende a sonda Cassini-Huygens. Descubrimento Descuberta por C. D. Perrine Descuberta no 16 de decembro de 1904 Designación alternativa Xúpiter VI Características orbitais Raio orbital medio  11 460 000 km Periapse 9 782 900 km Apoapse  13 082 000 km Excentricidade 0,16 Período orbital 250,56 d (0,704 a) Inclinación 27,50° (respecto da eclíptica)29,59° (respecto do ecuador de Xúpiter) Velocidade orbital 3,312 km/s Satélite de Xúpiter Características físicas Raio medio 85 km Área superficial ~90.800 km² Volume ~2 570 000  km3 Masa ~6,7 x 1018 kg4,19 x 1018 kg Densidade media 2,6 g/cm3 asumida1,63 g/cm³ (asumindo un raio de 85 km)Densidade = GM / G / (Volume dunha esfera de 85km) = 1.63 g/cm³  Gravidade superficial ~0,062 m/s2 (0,006 g)  Velocidade de escape ~0,100 km/s Período de rotación 7,782 h Albedo  0,04 Temperatura ~124 K Magnitude  14,6

Himalia (ou en grego ‘Ιμαλíα) é máis grande das lúas irregulares de Xúpiter, e en relación a tódalas lúas de Xúpiter é a sexta en tamaño e a quinta en masa. (só as catro lúas de Galileo teñen máis masa có Himalia). Foi descuberta por Charles Dillon Perrine no Observatorio de Lick o 3 de decembro de 1904 e recibiría o nome Himalia que procede da mitoloxía grega, Himalia era unha ninfa que trouxo ó mundo tres fillos de Zeus (o equivalente grego de Xúpiter).

 Descubrimento e nome 
Himalia, a máis grande das lúas irregulares de Xúpiter, foi descuberta por Charles Dillon Perrine no Observatorio de Lick o 3 de decembro de 1904.; 
; ; 

O nome de Himalia procede da mitoloxía grega, onde Himalia era unha ninfa que trouxo ó mundo tres fillos de Zeus (o equivalente grego de Xúpiter). A lúa non recibiría este nome oficialmente ata o ano 1975; antes disto, sinxelamente era coñecida coma , aínda que se reclamou un nome propio para a lúa pouco despois do seu descubrimento e do de Elara.

A lúa recibía algunhas veces o nome de Hestia, a deusa grega do fogar, entre os anos 1955 e 1975.

 Órbita 
É o membro máis grande do grupo de satélites Himalia, estas lúas orbitan Xúpiter a unha distancia de entre 11,4 e 13 millóns de quilómetros e cunha inclinación aproximada de 27,5°. Os elementos orbitais son de xaneiro do 2000, pero estes datos están en continuo cambio debido ás perturbacións causadas polo Sol e Xúpiter.

 Características físicas 
Himalia aparece neutra (gris), coma o resto das lúas do seu grupo, cuns índices de cores de B-V=0,62, V-R= 0,4, semellantes a un asteroide do tipo C. As medicións feitas pola Cassini confirman estas propiedades no espectro, cunha feble liña de absorción a 3 μm, a cal indicaría a presenza de auga.

 Masa 
No ano 2005, Emelyanov estimou que Himalia debía ter unha masa de 4,19 x 1018 kg (GM=0,28), baseándose na perturbación de Elara do 15 de xullo de 1949. O JPL asumía que Himalia tiña unha masa de 6,7 x 1018 kg (GM=0,45) cun raio de 85 km.

A densidade de Himalia dependera de se o raio medio da lúa é de 67 km (media xeométrica obtida grazas a Cassini no 2000) ou se o raio estimado está preto dos 85 km.

FonteRaiokmDensidadeg/cm³MasakgEmelyanov  67  3,33  4,19 x 1018Emelyanov  85  1,63  4,19 x 1018JPL SSD  85  2,6  6,7 x 1018

 Exploración 
En novembro do 2000, a sonda Cassini, de camiño a Saturno, fixo unha serie de imaxes de Himalia, incluíndo fotos tomadas a unha distancia de 4,4 millóns de quilómetros. A lúa só cubría uns cantos píxeles, pero semellaba ser alongada cuns eixos de 150 ± 20 e 120 ± 20 km, datos moi achegados ás estimacións das observacións feitas dende a Terra.

En febreiro e marzo do 2007, a sonda New Horizons na súa viaxe cara Plutón, fixo unha serie de imaxes de Himalia, as máis próximas tomadas a unha distancia duns oito millóns de quilómetros; de novo Himalia víase un pequeno grupo de píxeles.

 Notas 

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Aneis de Xúpiter
 Xúpiter

 Ligazóns externas 
 Himalia Profileby NASA's Solar System Exploration 
 David Jewitt pages 
 Jupiter's Known Satellites (by Scott S. Sheppard) 

Categoría:Lúas de Xúpiter