Willemita

A willemita é un mineral do grupo dos silicatos de fórmula Zn2(SiO4). A súa composición química corresponde a un 72,96% de ZnO e un 27,04% de SiO2. Como impurezas máis comúns contén aluminio, ferro, manganeso e chumbo.
Foi descuberto en 1830, e denominouse así na honra do rei Guillerme I dos Países Baixos (Willem I).
Ocasionalmente tamén recibe o nome de belxita.

 Propiedades 
miniatura|esquerda|180px|Willemita e esperita baixo luz ultravioleta.
A willemita pode ter diversas cores —branca, verdosa, amarelada, gris, pardo, azul-verde— e ten brillo graxo ou mate.
É un mineral fluorescente e fosforescente, de cor verde brillante baixo luz ultravioleta de onda curta e raios X.

Se ben é un dos poucos silicatos que pertence ao sistema cristalino trigonal, a súa rede é romboédrica.

 Morfoloxía e formación 
Os cristais da willemita son fibrosos, romboédricos ou tabulares.
É un silicato de cinc secundario relativamente común en moitos depósitos de zinc ou chumbo-zinc que conteñen ou contiveron blenda; fórmase a partir deste último mineral pola oxidación nun ambiente silíceo.
Xeralmente está asociado á pedra calcaria, aínda que tamén aparece asociado tipicamente á cincita vermella e á franklinita.

 Depósitos 
Son escasos os xacementos deste mineral, podéndose destacar os de Franklin (Nova Jersey), onde aparece asociado a cincita e franklinita, e os de Arizona, ambos nos Estados Unidos. En México hai depósitos en Bolaños (Xalisco) e Batopilas (Chihuahua).

 Véxase tamén 
 Outros artigos 
 Lista de minerais
 Ligazóns externas 

 Willemita (Mindat.org)
 Willemite (Webmineral)
 Handbook of Mineralogy 

Categoría:Minerais