Salvador Cabeza de León

Salvador Cabeza de León, nado en Betanzos o 4 de febreiro de 1864 e finado en Santiago de Compostela o 20 de maio de 1934, foi un destacado galeguista, profesor e político galego.

 Traxectoria 
miniatura|300px|Membros do SEG en 1928: De esquerda a dereita na fileira de atrás: Ramón Otero Pedrayo, Antón Losada Diéguez, Florentino López Cuevillas, Vicente Risco, Carballo Calero, Xosé Filgueira Valverde, Sebastián García Paz, Luís Pintos Fonseca, Antón Fraguas, Bibiano Fernández Osorio-Tafall. Sentados: Isidro Parga Pondal, Abelardo Moralejo Laso, Xesús Carro García, Salvador Cabeza de León, Joaquín Arias Sanjurjo, Xerardo Álvarez Limeses e Juan Novás Guillán.

dereita|miniatura|Necrolóxica en El Pueblo Gallego do SEG.
Membro da Xuventude Católica, foi un convencido carlista. Licenciouse en Dereito na Universidade de Santiago de Compostela en 1884. Amigo de Alfredo Brañas, do que foi profesor auxiliar, ata obter a súa propia cátedra de Dereito Internacional en 1903. Tras a dimisión presentada por Francisco Piñeiro Pérez, foi elixido provisionalmente alcalde de Compostela o día 30 de novembro de 1910, ata a súa toma de posesión efectiva no 20 de febreiro de 1911, despois de que Piñeiro reconfirmase a súa renuncia días antes. Permanecería no cargo ata o 1 de xaneiro de 1914El Eco de Santiago, 2-1-1914, p. 1.. Tamén foi decano da Facultade de Dereito.

En novembro de 1890 participou na constitución da Asociación Regionalista Gallega que presidiu Manuel Murguía. En 1917 deu o discurso de apertura do curso universitario 1917-1918 da USC coa lectura de Notas sobre la disciplina escolar en la Universidad de Santiago durante los siglos XVI, XVII y XVIII. Foi socio fundador da Real Academia Galega. En 1919 integrouse na Irmandade da Fala de Compostela. O 21 de xuño de 1920 foi elixido vogal do Comité Compostelán da Asociación Española para o Progreso das Ciencias.El Compostelano, 22-6-1920. A presidencia ocupouna Lino Torre Sánchez-Somoza, sendo vogais, aparte do propio Cabeza, Máximo de la Riva García, Marcelino Blanco de la Peña e Eugenio Labarta, sendo secretarios Ruperto Lobo Gómez e Antonio García Varela. En 1921 fundou con outras personalidades a agrupación folclórica compostelá Cantigas e Agarimos, da que foi elixido o seu primeiro presidentePáxina de Cantigas e Agarimos.. En 1925 pasou a ocupar a presidencia do Seminario de Estudos Galegos, que non abandonou ata a súa morte. En 1927 escribiu o limiar de Estampas Compostelanas, a primeira publicación bibliográfica de Ksado, quen na edición de 1948 a substituíu por outra de Valentín Paz-Andrade.

Morreu en 1934, a punto de xubilarse.

 Vida persoal 
Casou o 25 de xaneiro de 1886 en Santiago con Marina Anido Anido,Gaceta de Galicia, 26-1-1886. que finou o 19 de novembro de 1934,El Eco de Santiago, 19-11-1934, p. 3. coa que tivo tres fillos: María, Miguel e Salvador Cabeza AnidoEl Compostelano, 19-1-1934..

 Notas 

 Véxase tamén 

 Bibliografía 










 Outros artigos 
 Estatuto de Galicia de 1936
 Ligazóns externas 
 El León del Estatuto del 36 .

Categoría:Personalidades da cultura de Galicia
Categoría:Membros de número da Real Academia Galega
Categoría:Alcaldes de Santiago de Compostela
Categoría:Alcaldes de Galicia durante a Restauración
Categoría:Nados en Betanzos
Categoría:Nados en 1864
Categoría:Finados en 1934
Categoría:Membros do Seminario de Estudos Galegos
Categoría:Irmandades da Fala
Categoría:Carlistas de Galicia
Categoría:Alumnos da Universidade de Santiago de Compostela
Categoría:Profesores da Universidade de Santiago de Compostela
Categoría:Escritores de Galicia en lingua galega
Categoría:Escritores de Galicia coa obra no dominio público
Categoría:Académicos correspondentes da Real Academia Española