Zaraenla

Segundo o Libro de Mormón, a Terra de Zaraenla, (atribuído popularmente ao hebreo bíblico זֶרַע חֶמְלָה Zéraʻ Ḥemlā "semente de compaixón") foi a capital nefita por moitos anos, e foi descuberta por Mosíah nunha data entre o ano 323 e o 130 a. C. Os seus habitantes contaron a Mosíah que tamén eran xudeus que saíron de Xerusalén na época de Sedequías, o último rei de Xudá, e eran chamados mulequitas.

Aínda que o movemento dos Santos dos Últimos Días cre que Zaraenla foi unha cidade que en realidade existiu na terra, ningún pode sinalar con exactitude a súa localización. Estudosos do movemento publicaron as súas teorías respecto diso, pero a Igrexa non adoptou a unha delas como a correcta. A Igrexa ensina que Zaraenla existiría nun punto intermedio entre sur e Norteamérica, e que foi completamente destruída ou queimada. Os críticos do Libro de Mormón citan a este punto como un dos indicios de que o libro é ficticio, notando de que non se atoparon evidencias das actividades presentes nunha cidade do tamaño de Zaraenla, tales como o uso de metais e a existencia de minas.

Categoría:Mormonismo