Tour de Francia 2006

O Tour de Francia 2006 foi a 93ª edición da carreira ciclista máis importante do mundo. O percorrido de 3657 quilómetros comezou o 1 de xullo na cidade alsaciana de Estrasburgo, e rematou o 23 de xullo nos Campos Elisios de París, pasando por un total de seis estados diferentes: Francia, Países Baixos, Bélxica, Luxemburgo, Alemaña e España.

 Participantes 
Despois de ter gañado 7 edicións seguidas do Tour, en 2006 Lance Armstrong estaba retirado do ciclismo, de xeito que tódolos seus rivais tiñan como obxectivo acadar o seu trono. Non obstante, nas semanas previas á carreira, coñeceuse a existencia dunha operación antidopaxe denominada Operación Puerto na que se viron implicados varios ciclistas. Jan Ullrich e Ivan Basso foron afastados dos seus equipos, mentres que o equipo de Alexander Vinocurov (o Astana) foi afastado das competicións oficiais. Deste xeito, a carreira estivo mais aberta a novos gañadores, e sen favoritos claros. Entre os candidatos á vitoria que participaron no Tour 2006 cabía salientar a Denis Menchov, Cadel Evans, Andreas Kloden, Levi Leipheimer, Damiano Cunego, Floyd Landis, Alejandro Valverde, Gilberto Simoni, Christophe Moreau, George Hincapie, Carlos Sastre, Michael Rasmussen, David Zabriskie, Iban Mayo, Haimar Zubeldia, Bradley Wiggins e Danilo di Luca.

O único representante galego na carreira foi Óscar Pereiro, que viña de rematar entre os 10 primeiros da clasificación xeral nas últimas 2 edicións do Tour.

En total participaron 20 equipos e un total de 176 corredores, é dicir, 9 corredores por equipo, coa escepción do T-Mobile que só levou a 7 ciclistas.

 Transcorrer da competición 
250px|dereita
Despois dunhas primeiras etapas con chegadas ao sprint, a clasificación xeral estaba dominada por corredores especializados en etapas dun día. Robbie McEwen gañara 3 das 6 primeiras chegadas, e Tom Boonen levaba o maillot amarelo. Na sétima etapa houbo unha contra o reloxo individual de 52 quilómetros da que saíu como líder o ucraíno Serhiy Honchar, cunha vantaxe abondo para chegar de amarelo ás etapas dos Pireneos. Na segunda etapa de alta montaña, que rematou en Pla de Beret, gañou Denis Menchov, pero púxose de líder Floyd Landis. O norteamericano levou o xersei amarelo durante dous días, xa que na etapa 13 houbo unha importante fuxida de corredores que chegaron con 30 minutos de vantaxe, entre os cales estaba Óscar Pereiro, que colleu o liderado da proba. Floyd Landis recuperou o primeiro posto da táboa na etapa 15, con final en Alpe d'Huez, aínda que só con 10 segundos de vantaxe sobre o galego. Landis sufriu moito ó día seguinte nos portos de Galibier e Croix de Fer, perdendo 10 minutos. Malia que Landis parecía estar fora da loita pola vitoria, atacou na seguinte etapa, tamén de montaña, recuperando case toda a diferenza do día anterior, e poñéndose terceiro a só 30 segundos de Pereiro, líder, e tamén por detrás de Carlos Sastre, segundo. Entón chegou a contra o reloxo do penúltimo día, e nela Landis era moi superior ós dous ciclistas españois, como así demostrou. Deste xeito, a París chegaron Floyd Landis como líder, Óscar Pereiro como segundo, Andreas Kloden como terceiro e Carlos Sastre como cuarto.

 Positivo de Landis 
Tres días despois da finalización do Tour, o 26 de xullo, a UCI realizou un comunicado no cal anunciábase que un ciclista puidera ter dado positivoLa UCI anuncia un posible positivo en el Tour, elmundo.es . nun control antidopaxe. Ao día seguinte, o equipo ciclista Phonak informouFloyd Landis deu positivo no Tour de Francia, elmundo.es . que o estadounidense Floyd Landis, vencedor do Tour, dera positivo por testosterona no control antidopaxe da etapa 17.

O 5 de agosto confirmouse o positivoLandis: confirman dopaje positivo, BBC Mundo . do ciclista estadounidense trala realización da contraanálise, o que significou a súa expulsión do equipo ciclista Phonak. A falta da confirmación oficial, que tardou varios meses, o galego Óscar Pereiro convertíase no virtual gañador do Tour de Francia. Finalmente, o 15 de outubro os organizadores do Tour de Francia desplazáronse a Madrid e entregáronlle a Pereiro o maillot amarelo e o trofeo de gañador do Tour na sede do Consello Superior de Deportes.

 Etapas 
Na seguinte táboa amósanse os gañadores e líderes da carreira etapa por etapa. Nela aparecen os resultados de Floyd Landis posteriores á 17ª etapa que foron eliminados, dándose a vitoria ós segundos clasificados:
100px|miniatura|dereita|Floyd Landis.
 Etapa Data Percorrido  km  Gañador Líder Prólogo  1 de xullo  Estrasburgo16px  7 (CRI)   Thor Hushovd   Thor Hushovd 1ª  2 de xullo  Estrasburgo-Estrasburgo  183   Jimmy Casper   George Hincapie 2ª  3 de xullo  Obernai- Esch-sur-Alzette  223   Robbie McEwen   Thor Hushovd 3ª  4 de xullo  Esch-sur-Alzette- Valkenburg 16px|Etapa de media montaña 216   Matthias Kessler   Tom Boonen 4ª  5 de xullo  Huy-San Quintín  215   Robbie McEwen   Tom Boonen 5ª  6 de xullo  Beauvais-Caen  219   Óscar Freire   Tom Boonen 6ª  7 de xullo  Lisieux-Vitré  184   Robbie McEwen   Tom Boonen 7ª  8 de xullo  Saint-Grégoire-Rennes 16px  52 (CRI)   Serhiy Honchar   Serhiy Honchar 8ª  9 de xullo  Saint Méen le Grand-Lorient  177   Sylvain Calzati   Serhiy Honchar 9ª  11 de xullo  Bordeos-Dax  170   Óscar Freire   Serhiy Honchar 10ª  12 de xullo  Cambo les Bains-Pau 16px|Etapa de montaña  193   Juan Miguel Mercado   Cyril Dessel 11ª  13 de xullo  Tarbes- Pla de Beret 16px|Etapa de montaña  208   Denis Menchov   Floyd Landis 12ª  14 de xullo  Luchon-Carcasona  211   Yaroslav Popovych   Floyd Landis 13ª  15 de xullo  Béziers-Montélimar  231   Jens Voigt   Óscar Pereiro 14ª  16 de xullo  Montélimar-Gap  181   Pierrick Fédrigo   Óscar Pereiro 15ª  18 de xullo  Gap-Alpe d'Huez 16px|Etapa de montaña  187   Frank Schleck   Floyd Landis 16ª  19 de xullo  Le Bourg d'Oisans-La Toussuire 16px|Etapa de montaña  182   Michael Rasmussen   Óscar Pereiro 17ª  20 de xullo  Saint Jean de Maurienne-Morzine 16px|Etapa de montaña 199   F.Landis   Carlos Sastre   Óscar Pereiro 18ª  21 de xullo  Morzine-Mâcon  193   Matteo Tosatto   Óscar Pereiro 19ª  22 de xullo  Le Creusot-Montceau les Mines16px  56 (CRI)   Serhiy Honchar   F.Landis   Óscar Pereiro 20ª  23 de xullo  Antony-París  152   Thor Hushovd   F.Landis  Óscar Pereiro


 Clasificación final 
Trala descualificación de Floyd Landis por dopaxe, a UCI declarou oficialmente gañador da carreira a Óscar Pereiro en setembro de 2007Confirmado, pero aún espera  , quedando os 10 primeiros postos da clasificación xeral do Tour de Francia 2006 do seguinte xeito:
miniatura|300px|Óscar Pereiro co maillot amarelo ó comezo da importante 17ª etapa, na que Floyd Landis daría positivo.
PosiciónCiclistaEquipoTempo Desc.  Floyd Landis Phonak 89h 39' 30″ 25px  Óscar Pereiro Caisse d'Epargne 89h 40' 27" 2  Andreas Kloden T-Mobile + 32" 3  Carlos Sastre Team CSC + 2' 16" 4  Cadel Evans Davitamon-Lotto + 4' 11" 5  Denis Menchov Rabobank + 6' 09" 6  Cyril Dessel Ag2r Prévoyance + 7' 44″ 7  Christophe Moreau Ag2r Prévoyance + 8' 40″ 8  Haimar Zubeldia Euskaltel-Euskadi + 11' 08″ 9  Michael Rogers T-Mobile + 14' 10″ 10  Frank Schleck Team CSC + 16' 49″
O resultado final do Tour de Francia 2006 supuxo a primeira vitoria dun ciclista galego na historia da carreira máis importante do mundo.

 Notas 

 Véxase tamén 

 Ligazóns externas 
 Páxina web do Tour de Francia 2006 

Categoría:Tour de Francia
Categoría:Ciclismo en 2006